장음표시 사용
51쪽
rali de canonico , illorum autem opinio sic lis Elenchis imaginariis nititur. Hercle quidem decreta Synodi Constantiensis de Basileensis, quae cgo cum majoribus nostris fide Catholica amplector quibus edocemur statum Ecclesiae esse monarchi, cum Aristocratico regimine temperatum in multo longius ab Apostolicae, primitivae gubernatione distant, quae gubernatio quinto S sexto Canone Nicaeno consigii rur ) quam Bellarmini atque aliorum Scriptorum Curiae Romanae placita, ab Comstantiensis & Basileensis decretis , de auctoritate Generalis Concilii supra Papam Quandoquidem Canonibus Nicaenis Papae sententia etiam Synodi Provincialis ex mini & iudicio erat s ubjecta , ut docuimus libro priore historiae Conciliorum. Venio ad tertiam rationem quam Joannes Major cap. I 8. Commentariorum in M
thaeum , responsone ad nonum argumentum Caietani , sic astignat : Quod plures Pontificem extollunt quam Concilium, non miraberis ait ) Conι iliam mi , congregatur, nec dat dignitates ecclesiasticas , Papa dat eas , ideo hic homines ei blandiuntur, dicentes, quali solus potest omnia quadrare rotunda , ct rotundare quadrata , tam in spiritualibus quam in temporalibus. His de aggregandus Gersonius de potestate ecclesiastica considerat. 11. At vero illis qui Ecclesiae & Concilii auctoritatem defendunt, non modo non dantur benescia & dignitates ecclesiasticae , aliaque adiumenta ; sed seri mn, quantum seri potest , illis quaecumque habent auxilia & sublidia temporal anuferuntur, conturbantur, & ad summam paupertatem rediguntur. Hinc illae creberrimae Vallii interminationes erga juniores Doctores & Baccalaureos Theologiae, ut eos a desensione doctrinae Majorum abducat. Sed ut eo unde digreissa est, nempe ad Nava rum nostra revertatur oratio, cap. Novit de judiciis, Notabili 3. nulla. 8 3. & . sic haber.
1 est Concilium in praesintia definire cui principalius potestas Ecclesiae fuerit a Christo collata , an Ecclesiae, an ven ipsi Petra propter illam maximam discordiam'Romanorum O Parisiensium illi enim tentur Petra O Successori bres datam esse banc potestatem, atque ideo Papam Con. ilio esse superiorem. Ili vero quibus Gerson adhaeret, totam datam se tori Ecclesiae, licet exercendam pcr unum; atque ideo in ali ruor saltem. casibus Concilium esse supra Papam; quarum illa silicet Romanorum videtur placuis X. Thoma O Thomae de Cio, ubi altius omnibus O profundius hoc demonstrare conatur. Altera vero placuit Panormitano qui pro Parisensib s est, quem frequenter nostri sequuntur, ut trullat Decius On- filio is i , quam mordicus tuetur Jacobus Alma lassi e Sorbona Theologus, qui resipondit Tiso mae a Vio libello justo : ct Ioannes Major c p. Ι 8. in Nattaeum , qui idem facit, aiens
Lomae neminem permitti tenere Parisiensium o Panormitani sententiam, nec rursus Academiam illum Parisiensim pati ut contraria Pinio asscratur in ea ; quorum utrique videtur replicas praedictus I homas a Vio in dicta Mologia. Ut ergo hanc disputationem compendii faciamus ex serie testimoniorum indubia
talorum quam edissimus , comprobatum relinquitur, antequam Jesuitae Scholas in Franciae regno aperuissent, non modo Scholam parisiensem , verum etiam totam
Ecclesiam Gallicanam Synodi Constantiensis & Basileensis decreta de auctoritate Concilii supra Papam fide Catholica tenui ite & propugnasse. XIV. Quod si quispiam in contrarium objiciat hoc nullo modo posse fieri . quando hodie percrebuit ejusnodi opiniones Romanorum & Parisiensum scilice eesse dumtaxat problematicas , respondebis aliquid posse duobus modis ad Fidem Dissilia oo by Cooste
52쪽
Catholicam pertinere , materialiter nimirum de formaliter , 5 quae sunt materialiter atque implicite de Fide non obligare, antequam consensus Catholicus de a-yerta atque sussiciens declaratio Ecclesiae super ea re intervenerit : idque vocantio aliter de explicite pertinere aut obligare ad fidem, quae sit ilicientes declarationes ut plurimum solent fieri in Conciliis Generalibus. Secundo, ex omnium Theologorum sententia observabis quaedam posse ab aliquo Doctore credi Fide Catholica Se formaliter, ad quae tamen alius minime obligabitur ; praeterea quod ille majora sibi adjumenta dc lumina comparavit, quae aliis vel per captum ingenii, Vel alia de causa evolvere dc enucleare non potuit, aut etiam quia id facere minime obstringitur, ut patet de rustico de Theologo : hie enim Fide Catholica multis conclusionibus assentiri tenetur, quibus indocti Theologiae nequaquam oblisantur Idemque sentiendum de Canonistis, habita ratione eorum qui minime versati sunt in scientia Canonum de Historiae Ecclesiasticae cognitione. Legendus Gersonius tractatu de iis quae sunt credenda ad necessitatem salutis. His ergo de causis Facultas The logiae Parisiensis a multis sarculis Fide Catholica Immaculatam Conceptionem B.
Virginis Mariae de doctrinam de Ecclesiae & Concilii auctoritate silpra Papam credidit juxta Synodi Constantiensis de Basileensis constitutiones. De me autem ut privatim dicam , non propter solatii inductionem Scholae Parisiens, cui nomen dedi , de Sacramento devinctus sum, sed propter operam atque laborem assiduum, quem decem atque amplisis annos in indaganda veritate huiusnodi controversiarum impendi , profiteor me Fide Catholica tenere e jusmodi doctrinam; de nihilominus me alias Nationes , Universitates aut Doctores qui contrariam opinionem tuentur , non habere aut damnare pro schi Lmaticis, haereticis vel temerariis; quoniam Ecclesia Catholica eorum opinionem dc exceptiones s quas Cajelmus ) Bellarminus de alii Scriptores Romani comminiscuntur, perfert atque tolerat ad concordiam dc unitatem Ecclesiae retinendam. Nam sicut Leges S Canones non obligant, nisi recipiantur, pariter quoque desuetudine oblolescunt; & ita res tum temporis pro non sufficienter definitis habentur, respectu eorum, qui eas non admittunt; quique admittunt, pacem atque unitatem Ecclesiae servare tenentur : quoniam finis omnis praecepti Sc actionum
humanarum est pax , charitas de unio in Christo. Cauerum Doctillimi Theologi , qui ejusmodi effugia contra Constantiensis de Basileensis decreta
comminiscuntur, considerent utrum studium veritatis, quam oppugnant, an adulatio de propriae utilitatis desiderium, atque alia ejusmodi quibus Ecclesiae reformationem in Capite de in membris tantopere necestariam impediunt, eos tandem alia quando coram Deo cordium scrutatore excusatura, an potius damnatura sint. Deus immortali si quid tantopere Theologis dc animarum Palloribus necessatium , quos Christus sal terrae & mundi lumen esse Voluit, quam notitia & certa scaentia itisti, salutaris de suavist imi regiminis Ecclesiae a Christo instituti Se sub octo priamis Universalibus Conciliis propagati r Quandoquidem Dominus Communionem Sanctorum & unitatem in Fide quae est finis gubernationis Ecclesiar) Aristocratisco regimine suaviter de conformiter ad captum ingenii de liberalitatis humanae it
, diri de propagari voluit, ut sub octo primis Generalibuo Conciliis factum est : lio
53쪽
die vero non tantum scriptis, sed ferro atque Igni acriter certatur, quod omnia negotia Ecclesiastica abioluto ac purc Monarchico dominatu sicut in regnis teminporalibus decertatur : ita ut qui sese clausis oculis vel caeca obedientia, ut Vallius loquitur, non se toros ejusnocu gubernarioni permittunt, intra perduelles, haereticos & schisinaticos amandentur. Porro, quamquam Vallius, Forge montius, Mon- clerus, plurimique alii Scholae nostrae alumni, qui ex solis Jesultarum dictatis, &commentariis recentiorum lapiunt, a vera salutarique doctrina Majorum deerrent: hoc tamen ad quaestionem falli pertinet, neque placitis Catholicis antiquorum d rogare potest, plurisque hac in parte paucorum sententiam doctrinae Majorum Sc decretis Synodi Constanti ense dc Basileensis conformem, quam multorum Sch lae desertorum atque transfugarum opiniones facere debemus, quia illi olim possident, prius rostident, eorumque perpetua de constans ab Apostolorum temporibus in hunc deducta diem solemnis possessio, sola via facti de praxi regiminis Curiae
Romanae interrupta vel potius opprella est, ut quatuor libris ni storiae Conciliorum hacque ipsa defensione demonstrabitur. Porro etsi veterem atque Apostolicam politiam omni laude & admiratione praedicandam existiment, nihilominus ad bonum unitatis dc pacis Ecclesiae, praesentem Curiae Romanae Potentatum tolera dum dc sequendum, atque expectanda tempora, quibus Domino Ecclesiae suae sponsae misereri placuerit, contendo. Quam aequanimitatem si absolutae infallibilis Monarchiae patroni servarent, nullum cum eis verbum de hoc suo dominatu
XV. Sed ad Elenchos Vallii revertor. Sexto enim pagina 6. more Baccata reorum Theologiae Theses suas propugnantium solemnes concipit proteilationes, ac primum ait, toto suo opere velle ab tinere ab iis quae vel tantillum regiam potestatem imminuere. 2. Quae sacrorum se oramenicorum Conciliorum auctoritatem labefactare. 3. Quae Ecclesiae Gallicanae libertates o privilegis. 4. Quae Magistratum saecularem. 3. Quae decreta ct conclusiones Facultatis Parisiensis vel minimum laedere possunt. Verumtamen nullum est istorum quinque capitum in quod sive iracundia, sive alia animi impotentia abreptus non multoties arietet, adeo ut has protestationes quasi scrupulosas, ut potitus in eas impingat, quina ni evitet erexisse : ac sibi-ipsi crucem ita seipsum torqueret, dc levitatem ac temeritatem suam propalaret, fixis te vi-eatur. Cujus rei certissimam probationem habes partim in hac defensione, partim in historia nostra Conciliorum. XVI. Septimo, Anonymum, sic passim vocat Richerium, stomachose carpit pag. 8. quod motu proprio dc absque mandato Facultatis Theologiae, imo vero contra expressam illius prohibitionem duo decreta Facultatis vulgarit, de cum suo libello de ecclesiastica de politica potestate publici juris secerit. Alterum huiust modi decretum est , Censura octo propositionum Magiybi Ioannis Saraaran; alterum v
ro , sex capita articulorum Facultatis contra turberum, quibus decretis antiqua doctrina Scholae Parisiensis vindicatur. Quae criminatio mirum in modum ampliabatur a Magistro Joanne Files ac , postquam est prensatus atque excitus a quibusdam magnatibus ecclesiasticis adversus Richerium , quem Files acus pastim iactitabat valde culpandum O Syndicatu abdicandum, quod arcana Facultaris inconsulta Facultate
54쪽
-lσui1 t certumque esse sumnum rint ii em putaturum q cui re Ric ritus contra Ie ui Lis esset, a tota facultate prosi si ι ; si quidem raptis mese , non Iesultam, nec acta, Ri. berrullo nodo probare posse. quae oblectio duobus constat membris, prius attinet prohibitionem vulgandorum decretorum facultatis . rem utque gesta, est paucis narrabo anno iso 8 jubortum est quoddam distidium in facultate Theologica inter aliquos Baccalaureos de Priorem Sorboni cuin : Richerius Syndicus Comitis Iulii ejusdem anni. suasit Facultati proclive esse contentionem subortam placare S definire
antiquis conclusionibus atquι decretis scholae; Sc ad dignitatem ordinis Theologici
pertinere, ut moribus antiquis viveretur, nec quicquam innovaretur. Itaque decretum anni II 6 l. Richerius perlegit, quod omnium Magistrorum consensu valde laudatum & approbatum est , de quoniam summa capita totius disciplinae, quam omnes Baccalaurei servare debent, complectebatur, curavit Syndicus, ut memoratum decretum typis aeneis efformaretur, sed quidam Baecalaurei Navarrici, id graviter δέ moleste ferentes , Magnum Magistrum Collegis Navariae exstimularunt, ut conque monem haberet de Richerio Syndico , quod eiusmodi decretum edi curavit Iet. Quapropter Calendis Juli j i6o9. in Comitiis Facultatis, Magnus Magister Nava ricus , petiit a facultate , utram approbaret vel improbaret ii rc nem conclusionis facta viri a Iuli1 r6o8. quibas. auditιs facultas pro bono pacis ct concordia , in re mempradrctia com Iusionis improbaνit, conclusionem vero iterum approbarit. Haec iunt genuina verba , quibus conceptam est Decretum Facultatis . de quo loquitur Vallius', de ita patet 1 nn falsa comminisci. Et h.ec de primo membro obiectionis. Posterius autem Richerium vel praeclari vel necessari j tacti reum insimulat, quoniam editio decretorum Facultatis ideo facta est a Syndico, ut in causa Academiae contra Jesultas , illa decreta loco dicaeologiae Judicibus osterrentur, atque discrimen antiquae & novae doctrinae demonstraretur : qua in re momentum totius causae versabatur , Idque a nullis , nisi quibus dolet tum remporis
Academiam, Jesilitarum petitionibus minime succubuille , improbari potest. Finge Valli S Fileiace , legibus vetitum , ne quis ensem distringat, de quemdam pium filium conspicere jugulum parentis sui peti atque opprimi ab inimicis districtoque ense inimicos illos itigare S saluti parentis contulere ; deinde postea filium reuinagi , quod contra legem, entem distrinxerit: An bonum illum 5e pium filium coram aquis Judicibus damnari posIe censetis, quod ensem ad salutem parentis sui distrinxerit Z porro excepta decretorum editione nillil Richerius inconsulto Filesaco egit in causa Jeliaitarum, eique omnia commentaria , quae patronis Academiae dedit, Prius communicavit, de ipsemet File secus caulam libris atque commentariis iuvit. Nam directorium isquisitorum Roma editum, quo carebat Riιberius, commodavit. Certe si in Filesaco fides fudiet, ut debuerat , Acadentia hodie a Jesultis non opprimeretur. Caeterum articuli facultatis contra Lutherum, multoties antea etiam Regis edicto & Partamenti decreto vulgati fuerunt. Lege Redargutor codicem Regiarum C lictionum, ab Antonio Fontano collectarum, & opera Joannis Dri edonis rheOImi Lovaniensis , ibi articulos memoratos nancisceris integros; non alia autem de causa leges ejusinodi decretorum editionem , quam quod doctrinam avitam lcho 'aec quam an. inime oppressam cupisὶ inoninium oculis exponit; demonstratque non,
55쪽
as duorum aut trIum Doctorum, ut sin s , sed totIus esse saeuitatis par; siensis proprInm. Octavo pag. 8. Clenchi Auctorem , sic deinceps Richerium designabo , graviter
flagellat, quod fronti conclusionum Facultatis , quos ad calcem Libelli de ecclesiastica & politica potestate edi curavit, hunc titulum adscripserit, Decreta facultatis Parisiensis contra sectarios hujus seculi, contenditque nomine sectariorum , haereticos intelligi non posse , saltem ratione decreti facti contra propositiones Joannis Sarrazin. Respondeo primum hic a majori parte sumi denominationem, hoc est ab articulis
contra Lutherum,& a censura adversus Marnaeum , deinde etiam decretum contra
Joanncm Sarraain , eo ipso quod Primatum Pontificis supra particulares Ecclesias, conformiter ad sanctionem patrum Constantientis Synodi, admittit directe elle contra sectatios hujus saeculi , qui primatum Petri abnegant. XVII. nono pag. 9. Urget auctorem , nondum illam opinionem erroneam alecisse, quam in capimis generali Dominicanorum impudentisi ne professus est , coram ill biso Cardinali Perronio , videlicet fide Cariatica tenendum, Concilium esse supra Papam, atque magnum illum Cardinalem validis rationibus falsitatem istius opinionis consul D. Haec ille, quem ego verius, quod non faciam tamen, maximae impudentiae possem convincere , quod de his loquatur quae non vidit , dc sola auditione tenet. cxterum depulsiolutius objectionis, Cartim ab iis pendet, quae supra in ta sponsione ad quin una argumentum explicavimus, scilicet, Sorbonam semper habuisse concilium Constanti ense pro legitimo atque Oecumenico, & continuo ab eo terpore tenuisse l.inquam de mde. Concilium esse supra Papam . partim etiam ab historiae enarratione, quae sic habet. M Anno Domini millesimo sexcentesimo undecimo, die a . May Magister Emundus, Richerius, Doctor de Syndicus Sacratissimae Facultatis Parisensis, una cum honoran- dis Magistris, Vincentio Marchant, Antonio de Heu , Nicolao de I'Ese leves , M , Nicolao de Paris Decioribus ejusdem Facultatis , circa horam tertiam sese contu- ,,lit in pergula, Scholae Theologicae conventiis fratrum Dominicanorum Parisiensium,
si quas frequentassino numero clarorum ac doctorum virorum occupatas reperit, inister alios, permulti erant Doctores Theologi praedictae facultatis, nec non etiam plu-- res ex familia Dominicanorum , Galli , Itali , Hispani , qui eo convenerant ad spectandas de audiendas solemnes disputationes Capituli generalis. In his dii pu-- tationibus Frater Wibertus Rosem bach Lector Conventus Coloniensis praedici serum Dominicanorum, partes respondentis agebat, Praeside Magistro ac Fratre Col-- ma Morelles , Regente ac publico Professore ejusdem Conventus Coloniensis , o Theses autem sic inscriptae erant. Serenissimo ac Reverendissimo D. D. Ernesto
Dei gratia Electo & confirmato Archiepiscopo Coloniens Sacri Romani Imperii per Italiam Archicancellario , & Principi Electori , Episcopo Leodienti, si administratori Monasteriensi Helideshemiensi dc Frisingens, Principi Stabulenii , , Primatio Ecclesiae Archiepiscopalis, Magde burgensis Praeposito , Comiti Palatinoia Rheni , utriusque Bavariae , Iespaliae , Angariae Ec Bullionis Duci , Marchio-- ni Franci limontens , dcc. Porro idem magister Emundus Richer Syndicus .
,, omnibus, qui in praedictis pergulis erant, videntibus atque audientibus , hon inandum Datrem ac Magistrum Nicolaum Coindieati, Doctorem praedictae facul-- ratis de Priorem Conventus Parisiensis Dominicanorum , nonni illosque alios Dominicanos, ctiam Docitores eiusdem Facultatis, sic allocutus est. Rem esse indigni
56쪽
smam ac minime ferendam, quod in Thesbus, quae eo die agitabantur, pals suissent
hos tres articulos. I. Romanum Pontificem in fide & moribus errare non poste.
a. In nullo casu Concilium esse supra Papam. 3. Ad Papam pertinere dubia decidenda , concilio proponere , decisa confirmare vel insimare, partibus silentium 'perpetuum imponere &c. Enim vero si hujusmodi articuli veri sint, oportere om- 'nes Gallos,qui decreta Synodi Constantiensis, tanquam de fide seni per propugnas sent,esse haereticos, vel saltem stlitimaticos, Gallorum patientiam istis T laesibus ten- tari : quas si Henricus Magnus viveret, nunquam auli fuit lent edere in lucem: -'multos persuasit in habere, ia ab illis fieri, non tam veritatis quam privati comm edi studio , praesertim quod alia ratione suas, extraordinarias imissiones atque privi- 'legia , tueri ac propagare nequeant : memoratas Theses dicatas elle D. Archiepisco- 'po Coloniensi ac propterea non modo omnium Gallorum , sed etiam exterarum nationum manibus teri; quare si praedicti articuli intacti maneant sine illa publi-ca intercessione , statim Gallos atque exteros sibi persuasit ros, Sorbonam isto sit - 'tio tacite a majorum suorum placitis deciscere ; publicum errorem publica satis- factione eluendum ; se decreville . in praesentiam , mittere Magis lium Ludovicum de la Coori magnum apparitorem, ut nomine Facultatis hac formula intercederet.
De mandam D. Syndici sacratissimae Facultatis Theologiae Patisiensis, & Domino-rum distericultatis subsignatorum , conferat se Magister Ludovicus de la Coori qmajor apparitor ipsius facultatis , in Aulam Conventus fratrum Dominicanorum Parisiensium , in qua habentur solei es disputationes pro Capitulo senerali dicto- rum fratrum , ibique qua poterit modestia & sine scaudato, significet Magistro 'fiatri Cosmae Morelles Prauidi , atque fratri Wiberto olembach, responden i, . omnibusque baccalaurcis dicta: Facultatis disputantibus, aut disputaturis, sese no-
mine dicta: Facultatis intercedere ac opponere quibusdam conclutionibus conten- 'tis in septimo, octavo,& nono articulis assertionum controversialium, prout scribun-
tur in T laeti praedicti fratris mi berti Rosem back, tanquam novis in Gallia, contra- riis ac Lepugnantibus sacris conciliis Generalibus, nativis Ecclesiae Catholicae liberta μtatibus , prolitiae Regni Gallicani; necnon antiquis limis decretis praedictae Facuit tis Parisiensis. Ad vitandum autem scandalum cunctis Baccalaureis ejusdem facultaris prohibeat, ne in eiusmodi conclusiones disputarent , sed tantum in alias partes, quarum magna est copia actum die veneris vigesima septima mensis Ma ij, anno mil- lesinio sexcentesimo undecimo, quam interdicendi formulam,ubi praedictus magister, α frater Nicolaus Coeileteau audivit ac perlegit, per suos sacros ordines affirmavit, praedictas Theses, se inscio atque inconsillio factas ; stante Capitulo Generali, se nil ut prorsus habere authoritatis in Conventu: eodem die quo illarnm Thesium notitiam habuit, se dominos Triumviros Regios adiisse, tibique ab eis nominatim iniunctum, ut caveret diligenter ne quis in praedictos articulos disputaret 3 eamque ob causam omnes Bacca laureos sigillatim monuille, ut illas conclutiones tacitas sine-
ient; hoc insuper D. R. Patri Generali plurimum dolere , adeo ut prauidi ac Respondenti strictis Iime praeceperit, ne de istiusmodi partibus responderent sed si eas forte a quibusdam agitari contingeret, palam de publiciὶ declararet', tibi minime uatum .elle de illis agere. Quibus auditis Se perpentis Magister Emundus'
57쪽
23M Richer Syndicus, mutuo intercedendit proposito , tespondit controversiam istam liae moderatione sedari posse; nempe si quispiam Baccalaureorum in aliquem prae-- dictorum articulorum disputaret, ad quae Magister Cosinas moielles , qui disput serionibus praeerat, e vestigio protestaretur , sibi a suo Reverendissimo Generali ve--titum, esse de illa parte in Francia respondere; hoc si ille praestaret, sacratissimae F cultati abunde satisfactum iri : moxque idem Magister imperavit majori apparisse tori praedictae facultatis, ut significaret Bacca laureis licitum este in praedictos articu- , los velitari, eamque ob causiam Magister , Claudius Bertin, Bacca laureus Sorboni- secus primi ordinis, ita disputare coepit. Quidquid adversitur Oecumenico & legiti, ino Concilio , est haereticum, haec tua conclusio, in nullo casu Concilium est supra se Papam, adversatur Concilio Constantienti Oecumenico dc legitimo , ergo est haere- istica, quam ad vocem illustrissimus S. S. Apostolicae Nuncius Episcopus Politianus. - commotior visus est , Magister autem Cotinas Morelles qui praeerat disputationi-- ni is in hac enim tota concertatione nullum verbum a praedicto fratre viber , to Rosem back emissum est sic respondit, Domine Baccalauree arguens , nolidi, se cere hanc assertionem esse haereticam: satis enim est, si dicas, esse fallam atque err neam. Egovero profiteor me istas conclusiones non posuisse animo ostendendae ac demiae aut facultatis Parisiensis , quam velut omnium aliarum Acadentiarum se matrem agnosco , sed tantum veritatis disquirendae causa. etenim si veritas hujusce quaestionis in hac celeberrima Academia disquiri non possit, ubinam enucleabitur seneque hanc partem tanquam de fide , sed velut problematicam cum Francisco a Victoria , Melchiore Cano & Bagne proposui : si quidem constat multas alias universitates eandem conclusonem tueri, contra sententiam Academiae Parisiensis, quare si mihi detur venia respondendi, eam ut problematicam defendam , tum Il-- lustrissimus S. S. Apostolicae Nuntius, jussit de illa parte disputari, quod D. ejus audis
. . tori, qui praesens erat, gratissimum videbatur. Caeterum quidam Doetores The is logi ac permulti viri illustres, qui de praedictis pergulis eventum disputationis attente, exspectabant, Perstrepere, atque conqueri coeperunt, nequaquam serendum , ut se ejusmodi conclusiones agitarentur , in Galliis, cum Ecclesia Gallicana a temporibus si Coni tantiensis Synodi , contrariam sententiam, velut de fide semper propugnarit : magnus quoque clamor excitatus est ab omnibus auditoribus , qui in aula erant se Theologica, circiter ad duo millia, inter alios D. Sansuin Consiliarius Partamenti M&Praefectus mercatorum Urbis Parisiensis Thesiin publice lacerandam, Dominus se autem de Hacqueville , Praeses Partamenti, illam praepositionem este haereticam , , contendebat. Tunc Illustris sinus D. Cardinalis Perronius, Archiepiscopus Senesinensis,& magnus Regis Christianissimi Eleemosinarius, imperavit magno apparito-- ri Facultatis Theologiae , ut Magistrum Emundum Syndicum , ex pergulis in au-- lam arcesseret, quae frequentissimo numero clarissimorum ac doctis limorum vir se rum , tam Ecclesiasticorum quam Laicorum, fervebat, quos inter Illustrissimus D. Cardinalis Perronius Illustrissimus D.S. S. Apostolicae Nuncius D. Rector Academia . se D. Episcopus Montis pestillani D. de Hacqueville Praeses in Supremo Senatu, D. San- , quin Conjiliarius Partamenti ac Praesectus Mercatorum Uibis Patisientis,Item D. - Ribier etiam Consiliarius in Supremo Senatu . e nunentiores Cauledras occ
58쪽
pabant, cunctisque audientibus, ac videntibus Illustrisiunus D. Cardinalis Perronius multoties iteravit, quaestionem de Concilii, & Papae eminentia, problematicam esse, propter exceptiones quas transmotani adversus Constantiense Concilium c bien- deb.int. Deinde , petita a Magistro Emundo de Richer Syn dico, qui se in Aulam ex pergulis contulerat , primum ccquid causae habuisset praecipiendi Baccalaurei ut in memoratos articulos dii putarent , quos D. D. trium viri Regis silentio obrui praeceperant , secundo conseret ne de illa parte, disputandum : ad hae Magister Emundus Rucher respondit, se ideo copiam disputandi fecisse Baccalaureis in praedi- in t articulos, ut si qua ratione fieri potest , aliquod publicum testimonium eliceretur a Magistro Cosma Morelles, Praesde disputationum, quo fieret satis Academiae M& Facultati Parisensi , quae publica assertione praedictorum articulorum, nomina- rim peti atque offendi videbatur. Sorbonain semper habuisse Concilium Constantien- se pro legitimo atque Oecumenico, eamque ob rem, ab eo tempore, tanquam de fide tenuiste Concilium esse supra Papam ; Theses quibus praedicti articuli contra decreta Synodi Constantientis, & doctrinam Facultatis Parisiensis scribuntur, in omnium gentium oculis versari, ac propterea opus esse, ut aliquo achri publico con- trario confutentur. Jussionem D. D. triumvirorum Regiorum , de hac parte silentio involvendana, omnibus ignotam atque occultam esse, quippe quae uni tantum Ma- giltio, ac fratri Nicolao Cociselau, qui eam privatim acceperat, innotuerit, dc ver tantum, non scripto concepta sit, se optime scire , D. D. triumviros Regios, numquam moleste laturos, si & schola Parisiensis aliqua publica intercessione, aut ob- nuntiatione suam antiquam, Doctrinam vindicare niteretur. Demum se limatissimo ct castigatissimo judicio Illustrissimi Cardinalis Perronii relinquere, quanti momenti haec sit controversa, & utrum eam hoc tempore tractari, aut silentio praetermitti expediat. Quibus auditis Magister Cosmas Morelles, iterato ea quae in exordio arsu- η menti Magistri Claudii Bertin praemiserat, protestatus est, videlicet , se istas conclusiones non posuisse animo offendendae Academiae,aut Facultatis Parisiensis,quam velut matrem omnium aliarum Academiarum agnoscebat, sed tantummodo veritatis distin- suendae cauta, hancque partem, non tanquam de fide, sed velut problematicam, ac serere dcc. Si vero sibi concedatur, de illa responsurum. Quamobrem annuente lustristimo D. Nuncio Apostolico, idem Magister Claudius Bertin sic argumentum suum prosequutus est. Haec pars damnata fuit in Concilio Constantiensi, quod Mar- tinus V. approbavit, ergo falsa atque erronea est. Cui argumento, ut Praeses sati faceret, multas attulit solutiones, ex Caietano potissimum desumptas, primo, quod decrerum quartae & quintae sessionis Constantiensis Synodi, tantummodo inrelli- , seretur de Papa dubio, puta, quando est aliquot schisma& plures sunt Antipapae. secundo, quod eadem decreta non sunt facta concilianter, hoc est allatis atque pensatis utrimque rationum momentis. Tertio, quod sola obedientia Ioannis XXIII. Oconsensiim praebuerit hujusmodi decretis , ipso Joanne absente, adeo ut Concilium Acephalum videretur. Qii arto, addidit de suo Martiniani. v. quasi ex abrupto, de non mature utendundia peculiariter ad praedicta decreta, Synodum Constantien-
sem conclusisse. Scilicet, post lulin Legati Regis Poloniae de magni Ducis Lithoni M upplicassent, ut Liber fratris Joannis Fulta emberg, quem nationes S Collegium si
59쪽
A minalium 'mnaverant, etiam publice de eoneiliariter damnaretur. Quibus in is solutionibus deducendis, praedictus Frater Colmas Morelles, tam multa invὀlrbatri atque implicabat, ut vix ex ejus responsione liqueret, cuinam solutioni plus tribu
is Uustrissimus D Cardinalis Perronius, iustit finem imponi )isputationi.
- AiMagister Emundus Richer Syndicus, illum obnixu rogavit, ut pateretur Magis im Claudium Bertin, suam prosequi argumentationem :quam itacontinuavit, argumen-M to ad hominem: ut vocant. Quidquid Summus Pontifex respondet. aut confirmat de Cathedra, per te est indubitatae fidei, sed Martinus V.sbdens pro Tribunali, in Con-M Lintiensi Synodo, cui etiam antequam crearetur Pontifex, velut ordinalis interia ,. rat, omnia.&singula acta contirmavit, quae facta fuerant conciliariter , Igitur de cieta quartae& quintae sessionis , cum iacta suerint conciliariter, indubitatae sunt λ,, dei ac proinde talium ac erroneum est,aslerere pro nullo casu Papam subeGCon- , , cilio. draues respondit Martinnin v. dissetuto Concilio Bulla quadam peculiariis damnasse erroies Joannis Wicles & Joanius Idus , idque argumento esse quod de
is creta quar tae & 'm sessionis , murmie roborasset, contra , Idem Magister Claudius
i. quς si in quoque pinuisset, ut Papa. dum concludereis tur . deinceps bulla peculiari . quaedam acta Concilii pro animi lui sententia com- I'Iobaret, alia vero res ueret. Et quamvis in Synodo Tridentina, Romani Pontili- iaces minime praesentes iussient, nunquam tamen Bulla , peculiari, singulos Canonegis Concilii approbasse Cumque idem Magister Claudius Bertin instaret, ac Herius - rgumentiun suum promovere cuperet ,Illustrii simus Cardinalis Perronius edixit.ndis de hac re amplius, sed de Sacramento Eucharistiae ageretur, sicque huic dis buta-sition sinas infositus. Piacterea cum iidem Dominicam se die Silibati vigefima octa-- va M.tit indixissent disputataOnes in diem dominicam sequentetri, a heses iam prae foribus scholae essent affixae, de articulus 63. praedictarum Theseum, ita eo: si peretur, veritates fidei definire sellus , Pontificis est, qui in hoc errare non potest, ,, de mandato Domini de Uerdun Prinu Praesidis Partimenti, illis est injunctum t hiasi Dominico cessarent. ac praedictum articulum ex Thesibus abraderent, si de hix te ponderi vellent Ex quo accidit, ut ante diem Martis, ultimum Mail. non fueritis disputatum, quo die memoratae Theses ei lege agitatae fuerunt, ut Dominicini se non paterentur quemquam dispurare in praedictum articulum de Romam Pontificisis intalubilitate. Signatum H YAU Rector Academiae. E. RICHER Sindicu
60쪽
XVIII. Decimo par. q. dc io. Elenchi Ricberium suggillat, quod ad calcem libelli sui, in recensendis protestationibus Baccalaureorum facultatis Parisiensis, tantummodo decretorum Conciliorum generalium de facultatis Parisiensis meminerit , nulla facta mentione, Constitutionum Pontificis , quod consulto factum a Richerio, criminantur adversari j, quasi denegaret Pontifici facultatem condendorum Can num , quae redargutio duabus constat partibus : utque de posteriori prius dicatur. falsum est , me denegare potestatem condendorum Canonum Pontifici, de quare disputabitur infra iiD. 4. cap. 6. quo ad secundam partem, cum auctori propolatum fuerit, doctrinam ex instituto majorum, ex rei veritate & tabulis ipsius scholae reser re, profecto absque falsi crimine, nec debuit, nec potuit rem aliter quam concepta esset, in actis exhibere. Verum quod in libello de Ecclesinica & politica potestare, per compendium narravit, nunc amplius demonstrabit,&acta ipsa solida extabulario Facultatis , ne quisquam post hac de more & doctrina majorum possit ambigere , exscribet.
gneur de Beyne, & de Blaville, Baron d1vry & de St. Andry en laMarche , Conseil-ler Cham bellan du Roy nostre Sire, Garde de la Prevoste de Paris, s voir falsisns, que pardevant Guy Rigan deau& Jean Croeton eleves Notaires dii Roy nostre dii Migneur de par lily establis en son Chastelet de Paris , furent presenta venerabies& Scientisques personnes Maistres Thomas Bricot Penitencter & Chanoine de Paris, Gilles Delf, Guilleatim e du Chelires , Pierre du Ual Chanoines de St. Benoist, Jean de Hestray , Nieole Girard Provinciat des Augustins , Pierre Richard , Pierre Tarturet, Nicole te Clerc, Thomas Maillari, Jacques du Moul in , & Claude Felix, mus Docheurs en Theologie de l'Universitε de Paris, Lotiis te Ber , Philippes de Noetieres , Michel Galliard , fiere vital de messon , Guillea ume Ubilly Religieux de t Ordre cles Carmes, Guilleauine Jourdain , Alexis de Rentilli, Antoine Seurre& seere Mare de grand-Val Religieux de l Abbaye de St. Victor lea Paris , totis
Bacheliers formes en lassitte faculte de Theologie en icelle Universite de Paris , tous tesque is dirent, certiuerent, test moignerent &pour verite attesterent x deposerent, que chas cun estiadiant de la dine faculte de Theologie ou icelle Universite de Paris en chalcun de ses aches, a accoustume de seire les protestations , qui un sui vent; C 'est a si avoir ; In primis protestor quod inibit intendo dicere, quod obvier, aut' dissonum
sacra Scriptura aut definitionibus Sacrarum c anciliorum ; aut etiam determinationibus Sacra Facultatis Theologia, matris mea . quibus adhaereo ct semper adhaerere intendo & dilentlesd is attestanis, que chascun d'eux a nil tesdites proteitations en leurs aches. O