장음표시 사용
421쪽
msi Christum sequens Diuuium tua, id est, Cathedra Petrι communione r illam petram ad carum Ecclesiam scio. Quicumque extra hanc domum agnum co- 'merirat, prophanus est: A quis in arca Noe non jureu, peribit re te diuum; non -υι Herier, Meletio req , i viro Poloum, quicumque νιι r hoc est aua Christi non est, Autιchrasti est. Aunc igitur, proh dolor post Alcan.ina fidem, post Alexandrinam Iuneto parιter occidente decretum trimm postaseon ab A . anorum praesule ta Campensus, novel um a me homιne Romano nomen ex se, tac. Interrogemus. quid tres h)postasis posse arbitrentur intelligi, tres perfnas Iubsistentesaimu e Respondemus nos ita credere , non suscit sensus inum nomen es uitant: nuid veni ni in filabis lateν. O qkis autem hyristasim usam hypostasim dicit, alieno a Christo est, ab hac confessisne nobiscum pariter cauterio si placet obsecro , non timebo tres hus es dicere, AIubebu, condaitur nova post Alcan. msides et oes ratibus verbis cum Arrianis confiteamur orthodoxi. Deinde sic claudit Ru
stolam. Quamobrem obtesor beatitudιnem tuam per crucifixum munda Bomonsion Trantiatem, ut mila usotis tuis e tacendarum, rendetur auctoritas. Idem Hieronymus epist. 13. ad eumdem Danrasum. gclamito, flavis Cathedragetra iungιtur meus est a Melemus, natatis atque Paulinus tib haerere se dicunt mssem credere si hoc unus asscreret, nunc autem aut duo mentiuntκr , aut omnes. Idcreco obtestor beatιtudinem tuam per crucem Domιπι, tac. ut mιω δεμ teris tuis apud quem in Syria debeam communicaresignfices e noti despicere animam pro qua Christus mortuus est Partem harum epistolarum Gratianus conlecit in suum decretum 24. quas . I. Can. quoniam vetusto: quas ideo fusius collegi, quia patroni issolutae infallibilis monarchiae hoc Hieronymi testimonio passim venditant atque m r alios Vallius pag. t. siti Elenchi : sed ea versent in omnem faciem, postquam multum delud. verint, nihil aliud consequentur ,quam Hietonymum petere a Damasi explicationem syinboli Nicaeni : cum enim se iuvenis contulisset in Palestinam, vitamque solitudinirriandallet, atque totus Oriens esset contaminatus Arrianismo,& Sedes Antiochena, ciuriemus in quo vivebat Hieronymus subdebatur, i tribus Antiepiscopis occuparetur, Meletio nimirum, Paulino & Vitali, quos propter solitudinem , novumque suum adventum Hieronymus minime noss, A ratione istius trina divisionis merito suspectos habere poterat, quamquam Meletius & Paulinus es scru orthodoxi, ut supra observavi, certe excitata quaestione de tribus hypostalibus, cum Hieronymus exploratum haberet Arrianos' permagnos eis aequivocationum artifices, hocque dola Venenum suum occultare consuevive, jure ad Occidentalem Ec iam, quae es modi procellia non agistabatur, confugit. Idque secundum morem disciplinae tum usitatae in Ecclesia. liquis dem nascente aliqua controversia in quapiam Provincia, si nuntis recte ibidem definiri
pollet, ad Provincias alias, quae ejusmodi turbinibus non quaterentur, mos erat conlu- ere , ut proemio lib. I. Hiitoriae Conciliorum Generalium ob ervavimus. Aovelum a me homine Romano nomen exigitAr, ait Hieronymus, nam formidabat ne homonymia vocis, hypostas eos, Arriam significare vellent vel tres essentias esse in Trinitate : quia hypostasis e m esistam atque naturam significat: Si qAis autem hyps m ustam inte, D
422쪽
linem n n in tribus perfnis unam h psa dicit, alienus est a Christo, ese. Quocir ea ad Petri Cathedram 8c fidem Ecclesiae occidentalis quae nullo schisinate neque tu
res Attianorum ita infestabatur, ut Orientalis Ecclesia, sese confert. Ego nusium pri mum mseChristumhequens beatitudini tuae, sd est, Cathedra Petri communione conscior , esc. ubi per Petri Cathedram non solum Damasum aut unam Dioecesim Romanam ,
sed iuxta praxim Ecclesiae Canone s. Synodi Nicaenae obsi*natam, Archiepiscopalem aut Patriarchalem Synodum Damasi intelligit: quia ut sepe dixi saepiusque dicendum
est, annuatim bis habebantur Synodi Provinciales ad controversias Ecclesiasticas dee, dendas : de si minus recte Synodo Provinciali terminari quirent, ad ampliorem Syn dum & communionem Sanctorum procedebatur : tunc enim privati motus Pontificum incogniti erant. Quocirca Hieronymus ad hujus disciplinae Apostolicae normam petit a Damaso facultatem dicendarum aut tacendarum hypostasion : quod haec ipsa verba
declarant Iubetis condatur nova post Nicaenam es, cramitibus verbis cum Arrianis confiteamur orthodoxi. Proculdubio apprime noverat Hieronymus non unius esse Damasi
aut Dioecesis Romanae, sed totius Ecclesiae Catholicae, novam fidem post Nicaenam condere. Itaque per Cathedram Petri, non solus Damasis potest intelligi. Supra docui per Mosis Cathedram doctrinam legis Mosaicie, Zc per Petri Cathedram doctrinam Evangelicam& Apostolicam significari, quae non uni Petro, sed omnibus Apostolis &Episcopis Apostolorum successoribus in commune δc individue tradita est. Hinc fit ut in Conciliis Generalibuet sepe definitiones Patrum appellentur Doctrina Aristobca, ut so loeo monuimus. Vide caput r. hujus libri. Jam dixi hanc interpellationem Hieronymi eb tendere ut liabeat explicationem fidei Nicaenae : ultroque concedo adversariis, Papam posse interpretari ius divinum, naturale de Canonicum, sed in ordine ad regimen aristocraticum. Sic legirmis in antiqua lege Pontifices jus habuisse interpretandi de exequendi legem divinam. XXVI. Eamque ob causam Caiphas Joannis xi. cum esset summus Pontifex anns
illius prophetavit, quod expediret ut unus homo moreretur pro populo, ne rota gens periret. Quem ad locum Augustinus tractatu Α'.in Joannem, Hic docemur, ait, etiam homines malos prophetiae piratu futura praedicere : quod tamen Gangelista divino tribuit Sacramenisto, quia Pontifex fuit, id est , su-mus Sacerdos et lia chille. , non personae, sed oss-cio sacerdotali tribuens quod Caiphas prophetavit. Prophetia autem est species praedicationis atque interpretationis Scripturarum , quod officium omnibus Sacerdotibus vetetis legis Ec p sertim summo Sacerdoti competebat. Deuter. l . Remesque ad SMeerdotes Leviticι generas , qm indicabunt tibi Inicii veruiatem. Unde Glosia in caput
6. ad Ephesios. Dedit quUdam quidem Apostolos, quosdam autem Prophetas, L . --brosim inquit in in novo testamento propheta dicuntur explanatores Scripturarum. Cer te multi ex Prophetis praeHxerunt Christum oportere mortem pati , cs ita antrare iugis
mam μam, Pisil. 1i. Isaiae 18. & Daniesis '. st. i6. idque est quod Caiphas , quam quam aliud agens, interpretatur. Non est hic prietereundum multos ex recentioribus hanc Caiphae prophetiam frustra ostentui habere , ut confirmoni esse credendum Papae tanquam Judici infallibili commversarum : δί ita quidem B. Thomas quodlibetos. in fine articuli I , . ubi ait magis standum judicio Papa, ad quem pertinet determinare de
423쪽
Et In exemplum profert Cayptiam : sed loquitur consormiter ad sua principia, quo niam scribit Papam constitutum a Christo infallibilem Ecclesiae Monarcham : quod
Aquinati negamus. Accedit Caipham loqui congruenter ad sacras Scripturas juxta cap. 17. Deuteronomii supra explicatum. Prose 'δ Gersonius lib. de examine doctrin rum parte I. considerat. F. contrariam sententiam D. Thomae asserit. Staret sinquit quod aliquis simplex non auctor atur esset tum excellenter in sacris litteris eruditus, quod plus est credendam in casu doctrinali sua assertioni, quam Papae declaratiani. Item Pano initanus extravaganr. De electione cap. Significasti, dolet dictnm unius privati praeferemium dicto Domini Papa , si ille moveatur melioribus rationibus, cte. Certe quanao Pontifex est soluminodo interpres & exequiitor legis divinae EM ilaturalis, si ejus sanctiones δίdecreta juri divino dc naturali adversentur , ei palam in faciem resistere licet, ut idem Gersonius asserit loco citato. Si enim Apostolus, ut Canonem Hierosolymitani Concilii de legalium observatione praestaret integrum, B. Petro in faciem restitit : quanto magis id licet, ubi jus divinam de naturale palam violatur : tum enim satius es scandalum nasci, quum reritatem deseri cap. Vui scandali siverit de Regulis Iuris in Decr
talibus : & hactenus de notione Cathedrae Petri, cujus meminit Hieronymus ad Damasiim. Hinc autem pronum est videre , cur idem epist. 8. ad Demetriadem versus finem , Demetriadi commendet , ut S. Innocentis PP. qui spostolica Cathedra Anast
sit successor θ filius est, teneat fidem. Tunc enim Pontifices, si quae nova nasceretur
controversia , non eam privato motu aut oligarchico consilio , sed synodice definiebant , unde illorum Fides erat totius Catholicae Ecclesiae Fides. Porro argumentum ab Archa Noc claudicat altero pede, quia ducitur a similitudine, nihilque stricte & dogmatice sumptum aliud signthcat, quam eos, qui sunt extra Ecclesiam, sicut qui bacchante diluvio erant extra Archam, perituros. At summus m gi ster Dominus & gubernator Archae aut navis est Christus, Damasus autem & alii Episcopi sunt remiges, inter quos Papa primum locum sibi jure vendicat. Enimveroiicut Christus est Caput essentiale, sic ab illo totum regimen internum ac essentiale pendet, ut supra probavimus. interiim his aliis verbis, quicumque extra hanc domum agnum comederit, M. Hieronymus alludit ad ritum edendi agni Paschalis Exodi tr. quia Dominus cum Iercuteret primogenitos AEgypti, soli Israclitae qui agnum Paschalem c
mederant, &lese domi sanguine agni tincti continuerant, incolumes mansera Πt: qin aedisimilitudo ostendit etiam neminem extra Ecclesiam salvari posse, quam Ecclesiam neque solus Papa, neque sola Dioecesis Romana constituit, quando est particularis Ecclesia, ut statim probatur. Demum haec clausula epistolae 18. Hieronymi, Meletius , Vitalis & Paulinus tibi haerere se dicunt, nunc autem duo mentiuntur, aut omnes , ea comprobat manifesto quae paulo ante dixi pro Theodoreri defensione adversus Bar niam, scilicet Paulinum eo tempore non habuisse litteras Synodi eas a Damaso de sex
Quarib, hi se in est Theodore tum petiisse erudiri a Leone Magno de aliqua controversia: solummodo illius opem sicut antea fecerat a Martino Imperatore petebat, ut in integruin restitueretur, quia Dioscorus eum in pseudo-Synodo Ephesina propterea abdicaverat, quod Anathematismos in B. Cyrillum Alexandrinum scripsisset. De quare vide historiam nostram Synodi Clialcedonentis.
424쪽
425쪽
39 eapite quaest. a. in responsione ad sextuna argumentum Bellarmini observavi. De epostola Leonis Magni ad Thesalonicentem Epit copum, dictum est hoc libro capite ptamo. ' .XXVIII. Idem Bella inus lib. . de Rom. Pontifice cap. 1. sub finem dicit hane sententiam, Pontificem absque Courbo Generatiposse errare o iacere haeresim, videri omnino erroneam o haeresiproximam, es tamen ab Ecclesia tolerari, quae sententia est D t
tum Parisensium atque uuam Adriani VI. Alphonsi a castro, & innumerorum alioru- certissima quidem & Catholica : quoniam Christus, ut toto lib. Σ. demonstratum est .mnpluitque confirmabitur, claves & potestatem infallibilem decernendi unitati non uni contulit: quaeque in contrarium opponit dei luminus illudunt a petitione principit: dc niti absoluta potestate quam propugnat, a maretur , et evidenter demonstrarennis nos posse tuitillime de verit lime de illius erronea opinatione id confirmate quod falio scholae Pariliensi affingit. Hoc enim liquet ex praxi Ecclesiae primitivae servata sub octo G
nera libus Conciliis, de qua alias: Deus Optime maximel in quae nos tempora resese vasti, ut falsae aeque erronea: opiniones confid titas veris atque orthodoxis asserantur,
avi tuique recipiantur : hoc autem accidis, rum quia filia probabiliora sunt veris . tum quia Unumeri homines magnam inde commodorum segetem emetunt, quibus si privarentur, Bellarmini opinio trigeret, Vide cap. r. libri t. num. 1 3.
XXIX. At cap. 3. ejusdem libri de Ronis Pontifice hanc defigit propositioneni.
Summas Ponto totam Ex Aesiam docet in his quae ad fidem pereιnot 'nulls caseu e rare potes. Quam probat de cap. 22. Llicae, enumeratis omnibus circumstantiis colloquii Domini cum Petro et primum, quia unicam tantum personam designarit bis diaeendo , Simon Simon , dc toties ingemimnado prohomen secundae personae .l : roga-- pro te, fides tua, dc tu aliquando conVersus confirma fratres tuos. Quorsum enim
haec inculcavit Christus, nisi ut ostenderet aliquid Petro hao Christi oratione 3 Ego r gavi pro te Petri, &c. Secundo, cum Dominus coepisset loqui in plurali, satharii ex
petιvit ut cribraret os, continuo mutaui forma loquendi altioo autem rogavi pro te rquare his ut coeperat Dominus non pluraliter loquit r, A de tota Ecclesia ferino erat, ρομpro tota Ecclesia rogabat ' Tortio, Chrs pro alti rogat cui ait: cs tu ahquando conversus. At hoc nndo modo 'ces totι Ecclesiae conven/re, nisi dicamur totam Eicle m at quando esse pervertendam κe psea te ' onvertatur. Uuiarto, pro in rogat cm clit , et rini fratres tuos e aι Ecclesia non haboe fratres quos debeat aut possit confirmare. Icam omnes Histes sunt Ecclesiae βρι non 'arres uuinto, ut eorum occurrat objesti ni, em periabent branc iocum, ego rogav/'pro te ut non ascivi fides tua e . de solo P rro nonis imi non de successorilus PGrι intelligi quoniam auoqu3 oporteret haec verba , tu aliquando convorsius, convenire iister Petrι suco poribus, ac proandefensum esse, omnes Pcerisuccessores debere etιam aliquando Chr. pum abnm ure ὶ ut inquam huic occurvat obiectioni, Resson et To conversus non referri ad paenitentiam. Petru; sed ad tentationes aliorum aescipulorum : ita ut si ursit, tu Petre cMussides non potes deficere, quam in vide is ab quos mutantes ta Dacia antes, Meos converseus istos eonfirma. Dico secum in D converssus a Miat uine, se incogarrio convenires cessoribus Petrι ut convertant ra precato abnegarioxus Chrsu, lsed eamen eis nerassario conventre ut fratres confirment. iam sonet cos a peccato Aon ενην mi hominibus, nisi quatenus privista persona sunt, G
426쪽
ιdeo personale donum est e at confirmare fratres eonvenit homini ut caput est, es primceps aliorum, ta ideo ιransit ad juccesoras. Vallius eadem pene habet ad vel bum lib. de sit 'rema potestate parte a. quaest i . l. 2I8. Deinde Bellaratinus ex cap. IC 'Mathaei recoqu' Petrum esse peltam de fundamentum Ecclesiae. H.s subiungit aliquot Pontificii m testimonia , ut L ii I. Papae & Martyris epist. I. ad E. is coi,o, Hisparuae, qui Alerat Roin. mam Ecclesiam numquam erraste, nec haeretitis novitatibus depravatiun succubuide, lecundum lianc politicitationum Domini , ego rogavi pro te, Sc. Adiungit S testimonii ina Felicis I. istola ad Benignum, Item Leonis Magni sermoac ,. de assumptione, Agathonis Papae, recolai I. Leonis IX. dc Innocentii III. Item D. Bernardum epist. ι' o. ad Innocentium I l. super Petri Abailla. di novitatibus ita ictabere, oportet ad vcstrum reserra Apistolatum perscula quaque
G s. andala emergentia in regno Dominι, es prae,sertim qua visitae conisneunt; arenti namque arbιμ- ιbι pol smtim resarrari, damno fidei, ubinon post sides jentare ristium. Haec quippe bullus praerogutιva Seius : cur enim altera aliquando doctum est, ego rogavi pro te Petre ut non ιμ ιat fides tu. ' ergo quod sequitur a Petra jucccsoribus exietur:
cia tu aliquando converbus confirma fratres avos.
Atrexit οἱ igenem iii caput i6. Ma haei dicere, manifestum usequam rus m nortexprimatur, qalais e. adunas Poly m, νωι adversus Ecclesialia porta pravalere poterunt inferorum. Namsip valerent adversus peIram in qua Eta lesia sandata erat, contra Ecclesiam prae urent. Irena The doretum alietere, X-ctam Sedem Romanam semper haretii i furoris expertes pmnansisse epistola ad Renatum Presbyterum Romanum. Shni luct Augustinus risainio contra pat tem Donati,
i a es petra cinquit) quam non vincuntsuperba rnferorum porta. Deinde ad incudem or ulum Christi, pince oves meas, revocat; coatenditque loli Petro di etiam, sisectit S. ego rogavι pro te ut non de at fides tua. Praetra ea argumentatur ab incommodo, quod i epe cogi non possit Concilium Generale, ut primis trecentis annis fi grantibus persequution. bus Eth ii colum, re sine dubio talem statum Ecclesiae potui flepoleverare usque ad finem mundi. Ergo inqyit) debet ede is, tactilia aliquis Judex alius, q. u errate non postit praeter Concilium Generale. Accedit quod si in Gen rati Concilio Patzes inter sese, aut ab iplo Pontifice Praefide diIsiderent, nullus tunc esset Judex.: neque in eo casu Concilium Judex esse potest: ν quia Concilia clim a PO tifice dissentiuiu errare possunt, Zc eriant de facto, ut patet de Ephesino secundo &aliis. Concludi ergo Deum videri defuisse in necellariis, nili certum atque infallibilem Iudicem reliquis let : de vidcri in is bene Ecclesiae quam synagogae providisse, cui dedςrat oracul nanes nummim Exodi 28. quae in rebus dubiis consulebantur asiimmo Sacerdote qui responsi populo dabat. Demum subjicit omne, alias Sedes Patriarinctiales Romana e epta desecille a fide, idque usu venire, quia Christus oravit ne fides Petri deficeret. Adnectit Romanum Pontificem multis luereses damnavisse sine Generali Concilio, ut Pelag i, Pii scilliani, Joviniani, Vigilantii, &c. . . Summa Collectionis Bellumini est, debere esse in Ecclesia Iudicem qui subito &facile adtri pollit ad nascentes controversias definiadas : quique . si habeantur Co
cilla , Patres dii sidentes ad concordi in odigere . citque silentium imponcre Valeat. Hau O.nni x argumenta toto Elencho petitionis principii sulci tui . siquidcin iuri nubit Ecclusum conservari non poste, nulla Papa successor Putii iit' ablolutus intadbis
427쪽
Is Monaeclis. Sed ad singula veniamus :' Primum , quod de singulctibus circum- istantiis Perii perlon an privati. ii cum exclusone aliorum Aio h , orum . designantibus obiicit ,: sele γ dem aut alios iri .esar Elcachi ignoratione , & a divisis ad conjun- ,
cta : hie uni. v facienda est harmon .omnium EVxagesiorum , es conju actim omnia , legenda , ut sen: is genarius eliciatur : quia unus Evangelista rem unam, alvis aliam exprim i : estque certissimum, ac Fide Catholica tenendum, primo Christium omnibus Apostolis collectim , deinde seorsim Pctro loquutum , Mathaei 14. Gm- vos . Dandalum patiemini in me in ista nocte , scriptum est enιm : Percuιικm Pasorem G d
pergentur ovci gregιs. Item Lucae : Ecce Sathana expetiv:t vos ut cribraret scut σι tuum : en pronunciatio periculi imminentis : deinde Ioannis i 7. Gmn. bus etiam auxilium de gratiam pollicetur : Pater sancte serva eos in nomιne tuo quos dedi m nrahi: ego custotavi es nemo ex eis perist, risfilius perditUnis , H Fripthra impleatur : non
rogo ni tostas eos de mundo , sed ut semes eos a malo, e . Non pro eas autem rogo tantum , sed pro eis crus credituri sunt per Uequm cor non me, ut omnis unum sint,
csc. Qu. x ad omnes generatim spectant. Haec Veio. alia privatim ad Petrum, quem Dominus praevidebat graviore lapsu ruiturum , eo quod cum Diabolus deberet vehementer percellere , utque adeo certe, ut ter Magistrum abncgaturus esset etiam cumjMramento de anathemate : quocirca majore Pei auxilio Opus habebat. Unde Christus illum nominatim sic affatur : Simon Simon, ego rcgam pro te ut non Hsiciar des tua , tu autem convcrsus , era. Q r.e tam clara sunt, ut impostibile sit belluminum doctissunum Theologum haec non vidisse. Ex quo relinquitur illum de industria notissinae veritati Oblillere , quod peccatum est in Spiritum sanctum. Secundo, dum obtendit Dominum cclville loqui numero ni titudinis, deindo confestim mutata forma loquendi singulario aliari Petrum , hoe laris intelligitur de exploditur prima responsione : quia, ut cussit, concCrdanda de conjungenda simul sunt Evangelia. Praetcrea , ut rectu monet Joannes blajor in cap. IS. Mailui, nihil repygnat in eodem textu isnaria partesvi, scilicet lapiti in Putii de solo Petro capi, deinde fratiam Chria i , ne ejus fides uaquam deficeret, utque fratres consrmct extendi aci totam Ecclesiam, quam Petrus repraesentab it propicr primatum quem habuit in diicipulos, quando tu dem favores ampliandi & rigores restringendi r idc6que abneg.nio um dc soli Petro propria , faculta vero confirmandi fratres omnibus Apostolis , linis etiam Sc Lxxii. lcgudi , proportionatim dc res ective convenit iu ta Domini prona lia , qui Joannis i 7. una cum Sacerdotii sui collatione clarificavit de sanctificavit ordinem hierarchicum , ut citet lux mundi de sal terrae , Malus s. Tertio, qudit Bellominus vim s.cit in his verbis, O tu aliquando conversus, uigetque nullo modo dici pone toti Ecclesiae conoenire , dcc., pura ruta est argutia indigna Theologo, quoniam No cotaris: fratres tuos, non collectim de ora Ecescsia, qtiae est columna
ct firmamentum verita is, sed disjunmm dc seo sim de quibusdam. discipulis, qui tempore
passionis de mortis Ckristi opus habebant confr natione, intelligi debet. Haec autem a gutta plussatis ex responsione ad primum de secundum depellitur. Nam quotus utaque B. Virginem mali cin Domini di Laetatum, quem aliquot diebus ante passionem suam a mortuis suscitarat, fidem amisisse tempore pallionis niti impius credat r quod ipium pariter de B. Joanne Evangelista tenendum arbitror, eamque ob rem Cluilium
428쪽
illi notrem Liam commendasse, saltem hanc unam ex causis esse, cur ei commendant. Ad quartum, fallit aequivocatione vocis, dum perhibet Icclesiam non habere se tres quos confirmet; liquidem Ecclesia plerumque pro rictu omnium Fidelium, S a qu.m-do pro solo ordine likrarcluco sumitur. Cum ergo Dominus ordini hierarchico f .
cultatem fratrum confirmandorum unpertiat, certe partes Sacerdotum sunt Christianos
in fide confirmate : quoniam mittuntur ad praedic. indum Evangelium tanquain Past tes ad oves de Pedagogi ad discipulos, Joannis 2o. sicut milit me Pater, & ego mitto vos. Ite docete omnes gentes, &c. Mathaei & Marci ultimo. Quinto, Belluminus cum seipso pugnat, dum ait To conversus non referri ad paenite riariam Perri, sed ad tentationes aliorum Ascipulorum, G. Nam meminii se debuit se te tio a gu uento nominatim dixiste Christum pro illo singula liter rogalle, cui dixit, ctru ait tuando converseus, hoc Iue non posse tali fici lese sed uni Petro sigillatim convenire : quias ri teretur totam fici lemm esse aliquando pervertendam vi pq,a iterum converreretur. Cum crgo hic qu. erit effugia sophistica, obtendenς haec vel ba, tu aliquando conversiis non refert i ad poenitenu .im Petri, sed ad tentationes discipulorurn : verum de diuias loci dogmatica interpretatione, ego rogari. pro te, infra lib. . cap. s. disputabitur. Sexto, quod ex cap. 16. Mattia i inducit Petrum ejusque successores esse petram &fundamentum Ecclesiae, &c. supra hoc isto capite quaest. I. natu explicatum est.. Septimo, de testi noniis Pontificum Romanorum in sua causa, quibus hssicere nititur, hoc Ecclesiae Romanae indultum esse a Deo privilegium, ut num qu in errare pos sit in fide, quia dictum est Petro, ego rogavi pro te Petre ut non deficiat fides tua. Primum oppono Io Ecclesia Romana nomen elle aequivocum, de quo infra lib. cap. . Secundo epistolas quae Lucio dc Felici L Martyribus tribuuntur , ex illarum esse numero, quae Synodum Nicaenam praece uiat, dubiaeque sunt fidei, teste ipsomet Bella ino lib. i. cap. I . de Romano Pontifice statun initio. Tertib tantum ineste fidei omnibus epistolis genuinis Pontificum contendo, quanithia dc suri divino, naturali de Canonico consentiunt, ut alias ostendimus. . . XXX. Octavδ, aclauctoritatem S. Bernardi rependo, quotquot in rebus ad fidem
spectantibus Papae praesidium implorant, id de Sedis Apollolicae de Cathedrae Petri auxilio capi debere, juxta praxim Ecclesiae primitivae superius explicatam in analys epiliola
Hieronymi ad Damalum P P. D. autem Bernardum ad hunc sensum loqui: quando optime sciret paulb ante causam Berengarii Synodic&non privato motu Papae defini- . tam fuisse. Amplius insto eundem Bernardum i b. . cap. s. de conlideratione ad Eugenium docere Cardinales institutos este ut orbem iudicarent, ac proinde de toto orbe deligi & assumi debere : continuὼque Collegium Cardinalium sile tanquam Breviarium Sc Epitomam Concilii Generalis : dc sumnio Pontifici in definiendis controversiis velut aristocraticum consilium debere allidere : idque si ut par de aequum esti fiat, pos Ie quodammodo aristocratico regimine dc Synodali iudicit equi pollere. Quapropter cuncta argumenta, quibus adversarii probare volunt Ecclesias particulures co suevisse habere perfugio suminum Pontificem dum a quae suboriuntur controversiae , non probant unum de solum Papam cum oti archico consilio, aut etiam unam & solam Ecclesiam Romanam secluso aliarum E esiarum consilio & consensu elle infallibilem.
Enimvero longe aliud est Petri Cathedra aut Sedes Apostolica & aliud Papa, aut dic:-cesis Romana, ut infra probabitur.
429쪽
Nono, intextu Origenis, quem citat Bellii minus, non tantum dicitur portas interinequaquam pHivalituras adversus unum 6 ibluin Petrum, verumetiam costra alios Ap uitolos & discipulos , omnel l ie Fideles, id cit, contra oram Ecclesiam collectimsi piam : & ita hic textus nihil Bellari no opitul Mur,. sicut nec etiam quod Oligenis asserit pori is inserni non piae valituras contra petram in quam Ecclesia tundata cit: hoc enim est aequi vocum, Sc ut lib. 2. omnium Patrum consensu petobavimus, vel de Clu isto petra essentiali, vel de fide a Petro edita, dogmatice, aut etiam de persena P. tri, oratorie intelligi potest; suntque alia argumenta clariora & validiora pervelliganda adversariis, ii suum dogma de P.ipae infallibilitate velint defigere. Declino, in meis operibus Theodorcti epit Ola, quam laudat Beliarminus, non extat, de dato qub i ita h l .it, ut scribit S. S. Romanam semper hamici furoris expertem fuisse ,&c. oppono in Sevim Romanam nomen esse aequivocum , nec pro solo Ρapa, ejusquς oli archico corvilio capi, ut lib. . demonsti abitur. Nam apprime Theodore
ius noverat Liberium Papan Arrianismo subscripsita, idemque est judicium de textu Augustini Psalmo contra partem Donati , Esι es petra quam non vincunt superba 1ns rorum porta : siqitidem rio petra homonymum est & Augustino potissimum significat Christum, ut lib. 2. docuimus. Undecimo, hic textus, passe oves meas, supra dogmaticὰ explicatus est lib. 2. cap. 6. hocque ipso libro dc capite quaest. i. adversus eunde Belluminum. Duodecimo, incommoda quae fingit Bellarminus meta sunt commenta, aliasque d
cui numquam pejiis contigisse Ecclesiasticae disciplinar& moribus Christianotum, pra
sertim Clericorum, quam ab eo tempore quo aristocraticum regimen oppressiim est ,& in ejusdem locum absoluta Monarchia invasit: idque neminem latet, modo notitiam habeat Ecclesiasticae historiae. Nec mirum proiectδ haec usu venisse : qui enima norma regiminis a Christo positi recedit, ponit carnem brachium sirum, humanasque adinventiones pro divinis substituit. Hinc ille splendor 5c pompa Curiae Romanae , in maximo omnium Mesesiarum lucta. XXXI. Decimb tertio, quamquam primis trocentis annis Concilia Generalia haberi non potuerint ob persequuti es, nihilominus frequenter ubique terrarum celebrabantur Synodi Provinciales, quibus haereses nascentes profligatae uini: non qui .m Mois Papa aut ab aliquo privato ejus, sed nativo Ecclesiae Concilio instituro a Christo, Mathaei I S. Amen dico vobis, quacumrue astigaveritis super terram, citc. uri enim fuerιnt duo vel tres congregatι in nomine meo, dcc. Quocirca Bellarminus lib. I. de conciliis cap.
xi. asserit medium ordinarium institurum a Cisisto ad promerendos a satus divinos, esse Θnodum unam pes plures, parvam aut magnam e nullamque haeresim extinctam fuisse unquam absque alicujus 'nisi celebratione: Nam facienti quod in se est Deus non denegat gratiam. Unia Patres Nicaeni cum experti essent quam hoc remedium salutare & necessarium ς set , divinitus sanxerunt ut annuatim bis haberentur Synodi Provinciales can. s. Quod si in ejusmodi Synodis e re emae minus sufficienter definiri possent, ad ampliorem a que universaliorem communionem Sani orum deveniebatur, ut docui alias, praesertim
lib. r. historiae Conciliorum Generalium. Quibus positis satisfit quoque Vallio qui lib.
. i. de suprema potestate parte 1. Oaest. a. eadem plane quae hic Belluminus obtrudit.
Decimo quarto , caulam suam interimit , astumans Ecclesiam potuisse usque ad finem
430쪽
muti li cubernari eo modo quo in prim uva Ecclesia tribus primis trecentis annI. Tunc enim Eoi copiis Romanus non habebatur pro Monarcha, ita pro primate Dilco rum Cm 6. Nae. o 3. Constantinopolitano& 18. Chalcedonenti res men ero planu erat Hi istocraticum S Episcopus Romanus cum aliis, quisque m luo Episcopatu Canones psivatis dioecesibus , ii forte aliquis etiam minimus quisque se gravamine conquereret ἀlum enim Episcopi auliere atque montactutu ut hodie non imperabant. . I'cr quos a
tem stet, cur h. cc aequanimi s regiminis minimc servetur, omnum PDumc novit Bellar-
minus de Vallius prima parte libri de suprema potestate quaest. 2. velsus finem sic de-
lii Lbeled aristocratice Eab ta frunt, impossibile fuit Episcopis Cmiua privato motu statuere in tuis d oecesibus ut hodie Pontificis imiratione omnes aeccinunt: quod autem Vallius auctoritatem Concilii supra Paran a 'vis ad cribit op rubus . quaristocraticum res men antiquitate certat cum Evangelio; con. Ia autem ab O.uca I'apae. Monarchia est commentum adulatinum de impetitotum hominum. Decimo quinto, conti oversia: atque dilli dia , si quae oriebantur inter Iair ab illis ipsis ampliore Concilio', aut ab ipsis Imperatoribus decidebamur e qui eam ob causam intererant Synodis, aut Judices & Senatore letaliquos mittebant in eum finem le'e acta Synodi Chalcedonensis: itaque mera est petitio principii arguere Dcudesuisse Ecclesita in necessiariis, nisi Papam absolutum Ecclesiae Monarcham effecerit. X c XIL Decimo sexto , argumenta quae a lege Molaica ducuntur non sempeverF sunt, propter discrimen naturae utriusque legis. Siquidem po rus Jud cusoartim ordinarιὰ secundum legem Ocriptam & datam a Mole , parum extraordinarie ,er Pr3phetas & consuetudinem oraculoium Urim cs Thummim gubernabatur. At Christiam solummodo reguntur lege ordinaria posita in Evangelio , & lec uinincipii te is naturalis , atque regustas Aristocratici regina rus Ecclesiae . S. si quan o Deus aliquid extraordinarie alicui revelet, id lege ordinalia, divina & naturalita x accidentis S
obiiciens caeteras Sedes Patriarchales excepta Romana dedec ille a hae : his dum antismum adjicio, vix possim oculos a lacrymis continere, mituque lubit m mentem dictum B Pauli, Ali Hranari advirsus 'os, non tu ratisiem portas, sed radix te ,
noti ritum sapere , sed time, Romam xi. Faxat Dem in aereinum is me re Mfides Sedi: Roman . certe cum Sciaptura testetur Petium ladule Anti cluae G lat 2.& solo tesumonio Patrum constet stas. Romae, non potest vatum pro infallibit: te Romanae Sedri contra Antiochenam ex collectic us Bellamini. eu uitumdem usui esse possunt Sedi Aiuioci nae quam Romanae: attamen illa defect fide mittamus ergo haec arcana soli divinar sipientiae cognita: venient temroia qua sdic crus, Ecce hic est Chrsus , ecce issic est,nobte credc e , ecce enim re enum Γου - Mallii a . A Lucae 17. ubuiam duin eiu Sedes Romana 8 Eate Cluil .ua Mathaei .