장음표시 사용
211쪽
mirabuntur, in Deo per eminentiam tribuanivix sensus 3 is 'u. miginatio H7', non vero per eminem tiam tribuatur appetitus sensui ius, cum sensus amat setis a consistone in pereipiendo liberati redueantur ad in
tellectum reti. , perinde ac appetitus senstivus in rationaIem seu voluntatem degenerat , si repraesentatio boni exsonsus redditur distincta. Utrobi lue autem longe disparratio est. Etenim appetitus sensitivus Qvolunt is nullam supponunt disseremiam intrinsecam in olnecto, qualem supponunt sensus imagitiatio, eum conster sensum suppon re rei repraesint Mita praesentiam. imginationem vero jus viniam , ad inprimis vel mereritionem k vel suturitimnem. Jam Ius intellectus divinus non sis it ad digno, stenda praesentia , quod distincte repraesentet, quae vi sensus
atque imagini attonis repraesentatitur consus sed praeterea aliquid in eo supponendum, quod ad ea a se invicem separanda sussicit Attiue adeo in Deo quid inerastir, quod sen. suum e imaginarionis vicem supplet, consequererer sensus, cimaginatio eidem per eminentiam tribu debent. Imtellectu nimium diviniis ubi disitasse repraesemat omnia. ea tantumnia exhibet tanquam possibis a sine eum Deus apperripit eorum sibi tanquam n de possibilium tantum. modo eoastio est. Sensu autem per eminentiam tali prae. sentia tanquam praesentia S imaginatione per eminenti in
tali praeterita tanquam praererit Madhuc futura tanquam adhue sutura cognoscit. Probe haec perpendi velim, ut ac D me perficiatur ad distinguendum ea. quae Deo per eminentiam tribui possunt, a ceteris, qua ouuo modo eidem comveniunti
Beam rem versatio 'stii, Deo non contenis, ne per eminem venir nc tiam cpsidem. Etenim aversiuio selisitiva ex colitis malil HV de orituris. 8a 'γώ empis.), atque adeo cogniti
Ρ ais quendam desectum involvit , D. Edicti empir- , Tribui
212쪽
Tribui autem Deo nequit, quod ullo modo desectum aliaque ni iiivolvit .37.J. Quare avertatio sensitiva eidem
mininae convenit. Tuod erat unum. 'Enimvero quamprimum mali repraesentatio confusa in distinctam abies, avertesio sensitiva degenerat in rationalem, sive noluntatem ctiam in nobisi . 882. yPochol empir.). Quamobrem in Deo, cui noluntas in gradu ab lute summo competit 187. nil praeterea requiritur, quod vicem aversationis sensitivae lippleat Avertiatio igitur sensitiva eidem ne quidem per eminentiam tribui potest S 3 solo ) uod crat herum.
Equir, demonstratio propositionis praesentis parum disserto praecedente , ut adeo utraque in eandem compingi haud dis leuiter potuisset quoniam tamen fac lius vis utriusque percipitur , praesertim ubi attentioni acumen jungere nondum didiceris, a se invicem separanda esse divamus, qitae .conjuncta non uni dissicultapem fascesserenι
I99. Deus omnem perfectionem posissilim continuo intκetur sisti fisa Deus enim cias persectissimum cstis. ψ.), limina que sui ci f. Hismi perseelionis sibi conscius s. 86.) Videt etia in in seipso inlinis cognia omnia singulari , quae minu ilibet rerum serie locum ha tio Deo assimbere possunt 3. Os. omnia universalia in singulari t y bus intuetur 3. O7. , nec praeter ea, quae per ipsum possibilia simi, datur quicquam aliud , quod sit possibile 174. ideis ipsius onuald possibilia 3. 7s ac
velitates omnes an singulares , quam universales comineantur 3 176. . Q oniam itaque omnia singularia β. 8 i. 6 ni Veriblia illiu istune sibi repraesentat β. O6. atque sumili f. 79. IO6. , immutabili intellectiis actu d. 7 ; nihil enti vel singulari, vel univeriali incnc potcst , quod Aa a non
213쪽
non conminter intueatur Deus, dum semetipsti Intus tur. Necesse igitur est, ut non miluis onaiiem persecti nem, quae entibus limitaticinest, quaan propriam continuo intueatur, consequenter periectionen olunem possibilam continuo intuetur.
miequid adeo persectionis possibile est . eum Deus e M imis intueatur; nisior intuitus pei sectionis e ripi nequit. quam qui in Deo datur: ud, quod etiam ri principii be istici inferri poterati j x
wω - competis, ptas ingradu H uessimis, e MeL Moo prorsis iminutalutis. Nobis conterere voluptatem in no bismetipso experimuri, siet. PI A m r. 9, non 3pphrentem tantui nodo, sea veram etiam Si . PBA-- 'ir. λ, nec dubitaverit quisquam, eam in realitatum misemero esse, quae minue nostrae insunt 3 3. . u iamataque realitas omnis , quae animae non inest , in gradu absolute summo Deo nubuenda venit s. o. voluptas etiam in gradu absblute limino eidem tribui debet. 33
Est vero Deus prorsiis immutabilis β. 7.J. Quamobrem ipsius etiam voluptas inamutabilis en dubet uu 'at secundrinia Primum etiam ostenditur hoc modo. Deus ommupersectiouem possibilem intuetur , D , Quam stirem cum intuitus persectionis sit voluptasis sit is .em A eoque in orconcirinequeat,nisi ubi intuitus ad omnem persee ionem possibilem extendituris in 'Bine irinquin Deo in gradu alabluto summo competat esuras
214쪽
Secundum probari etiam potest hoc modo. v niam per Elionis intuitus voluptas est s. II. empiria, tana diu ea durat, quamdiu persectionis durat iii tuitus Enimvero cus persee ionem omnem possibilem cominu intuetur 3 99 . Voluptas igitur, quae ipsi summa est per demonstrata, continuo eidem competere debet. Est igitur ea prorsus nata utabilis 63 29r Ontolo.
Quae de summa Dei voluptate annotavimus in systemate s. o84 pari. I. feol nat. ea hic repetenda sunt, ne Deo quid tribuamus, quod desectum quendam involvit, adeoque
ipsi tribui nequit 9 37. g. a I. Voluptas Dei vera non apparens Deum omnem sitialis fit persessionem possibilem intuetur l. 99 udicium Muptas Dei. ejus de perse stione ut ipsius ac rerum ceterarum perse 'ione ab omni errore immune est f. 36. o. Voluptas igitur, quae ipsi competit, ex vera persectione orituri f. r. PAγch em'r. . xi Ouidia itaque voluptas vera est, quae ex vera oritur perse stione apparens, quae oritur ex apparentes 3 314 Lbcb empir. voluptatem Dei veram esse,
non apparentem constat. Homines vulgo voluptatibus apparentibus inhiant, veram negligunt, vel pro ius contem nutar. Quamobrem nosse juvat, quaenam sit Voluptas divina, ut de vero pretio tam to rectius statuamus. 2O2.
Voluptas Dei constius curn insespectata, tum resperi Gustauria Dei. Voluptas enim divina vera est g. 2ΟΙ. . Enim ver τοhιptistis vera voluptas onstans es cum in se the flata, tum rei poeti di M. subjecti, aritio percipitur 4 5i3 P cb emp. . Dei igitur voluptas constans est curia in se spectata, tum respectu Dei. a 3 SN
215쪽
superius jam ostendimus , voluptatem divinam esse m. mutabilem ex parte Dei, ita ut fieri vino modo possit, ut Deo non insit stoO. Enimvero ex crinstant in voluispiatis divinae in se e silete etiam patini, am in se esse ἔμ' ut bilem.
quod Deu Diuu sibimetistis maxinae licet, nec aliud quid placere. Aimc ipsi si is poti si 1 teiri inicii R Ibi Olute periectistinuis i st, italiacςβ iiii ip1b persectitis possibile non sit si . . Quam-Mbrem cuin uitam a suae persectio iii sit tibimetipie conscius β. 86. , inti litus autem perse in is Uuptas sti, 5Ii Dych. empir. y tanto quidem in 'x, quanto major persedii est Ii6 6, in empi bys quin Deus summam ex seipso percipiat 'Vuptistem, nec quicquam detur, ex quo majorem percipere queat, dubitari nequit Emi ver id n0bis placet, ex quo voluptatem percipimus , s a. 'b empir laus igitur sibimetipsi maximesa. cet, nec aliud quid placere magis potest.
Absit ut quis sibi persuadeat hoe arguere imperfectionem talem, quod sibi omnium maxime place it. Fallit
enim in ipse homine, quod Hacere sibi vitium sit , si verae persectioni, sb eonseius fuerit sed quod Leere sibi vitio vertatur, aliunde est, si quid nempe viri adjunctum habet. Quemadni uni sua loco hi philosophia moria ostensuri sumus. 'Cur non vi Non satur mi liud, quod mam placere messi, qua turmiabud Deus. itenim Deus absolute e sectissimus est cita ut
216쪽
ens alitid ex qti major percipi possit olliptas, quam e cDeo. Quare clim id placeat, ex quo voluptas percipitur L qa Pocho empir. nota clatur en aliud, quod in si placere possit quam Deus.
loquimur de eo , quod possibile , non quod fieri soIer. Uod enim hominibus magis placeant alia , quam Deus,mon inde est , quod alia sitit tali, , quae ii lacere magis possnt; sed quod sumniam Dei perlectionem non cognoscant, , nee de ea fuerint convicti
In Deum nulla ea est mobstia sive taedium millu)n. Et Cur Deus chim Deus sininae perfectus est 3. 4. x, nec quicquam dii mst ipsi inest quod ullo lodo desectum aliquem involvit 3. Vς 37.J ui ni .l in Deitur Deus semetipsum & omnia , quae ipsi in fiunt, quam diiunctissime 4 49 Ἀ intuitive cognoscit β. O . a seipsum intuens nullam prorsus intuetur imperiectionetia . Quamobrem cum intuitus imperse- stionis taediima sit sive niolestia f. 3i8. Dcho empir. sinus nulli3m pro iis ni olestiaen citaedium nullinii percis pit, dum ieiplum initaetur. Equiden cum porro Deus omnia singularia, qua in quacunque serie rerum locum habere possunt, in seipsis
videatis Ioue. YS omnia universalia quam distinctissimea que simul CS ac intuitio cognoscat 3 io . quin Mannem impersecti xnem , quae rebus a se diversis inesse
potest, intueatur 1idi. bium revocari nequit. Et si vero ex
intuitu in jersectionis taedium sive nolestia si iru FG empir quoniam tamen Deo voluptas absolute summa iminutabiliter fimo. ac constanter inest 3 etoa , voluptas summa obstat , quo minus imperfectionem re- ηM'. Miarum ad summam suam persectionem referenti
latio inesse queat as OMA, Deus itaque
217쪽
dium seu molestiam ex impersectione , quam in isti
diversis intuetur, percipere non potest. Qitoniana itaque nec luipluna, nec res ceteras a se diversas intuens taedio quodzini, seu molestia afficitur; in ipsum nullani prorsus niolestiam, seu taedium nullum cadere liquet.
Etsi posito intuitu imperfectionis etiam alienae ponatur taedium aliquod sive molet ira I9. Dch. em m. J Idria i me fieri non debere intelligitur, ubi aliquid obstit in comtrarium, quo minus id hiat. In genere nimirum verum est
posita ratione sufficiente poni id , quod propter eam portus est, quam non est j. D8 sint, , nis ponatur ratio suta ciens in eoi torium, cur hoc non ponatur. Hi 4 in m-do materia ea a non produci estinuin, si qua alia pollinivi in contrarium, quae obsut,quo minus esse: us sequatur. Iam in Deo obstat lumma voluptas, quam ex seipso pere,pit, quo minus taedium aliquod percipiat, seu molestiam
quandam sentiat ex imperseitione aliena. Non igitur ubium percipit. Simile quid depres tendimus inis ibismetipsis: experimur enim nos voluptate perfundi, nullo autem taedio
angi, ubi impersectionem contrariam ei, quae nobis est, persimoni intuemur, quatenus nee ab hae averrimus inibanum. Etsi enim minus acuti non semper distinguunt, quae in dei, eonsus insunt, in evolutione consisarum tamen versati facile ostendunr, quidnam subsit in eas particulari
rationis, cur impersectionem alienam intueriles nune trili, nune voluptate aflaciamur si indifferente alias erga eum sumus animo , cujus intuemur impersectionem Cererem haee propositio probe notanda venit, ne De per eminentiam affectus tribuentes qui equam tribuamus , quod deiectum
aliquem involvit, adeoque ipsi repugnati
218쪽
cadit taedium cam. . Et quoniam voluptas ex intuitu persectionis s. sit PBchol empir. I , taedium ex intuituituperiectionis ci Ii S. 63 b. vlir. , Des autem de
perseelione ac imperfectione rerum judicia errori nulli obnoxii 136. , atque certa sunt VI33. y dum impe sectionem rerum intuetur, Omnis abest voluptas , ct quoi iam malum omne actu positivo non vult, seu aversatur s. 87. , motivo noluntatis existente mali repraesentationes 3. 94. , malum vero in se est aliquod, quatenus quaedam ipsi imperfectio inhaeretis. 37I part L Theol. t. pcum intuitu mali, adeoque abientia voluptatis per demostrata, connectitur actus nolitionis seu aversionis. Quamobrem si absentiam voluptatis, quatenus Connotat nolitionis seu aversionis actum , quoad Deum taedium appellare voluerim hoc sentia eidem tribui taedium poterit Patetigitur, Deo tribui non posse taedium sive molestiam , quat imi dicitur, nisi quatenus voluptatis absentia ad uiniolitionis vel aversionis conuolat. S. S. subinde Deo tribuit, quae in nobis sne animi mole-lestia oncipi nequeunt , quemadmodum ex doctrina affectuum Deo per eminentiam ribuendorum mox dilucidius constabit. Enimvero cum id fiat eo in casu, quo homines ex eo voluptatem percipiunt, ex quo aedium percipere debebant Deusque idem aversetur taedium eidem tribuit, ut nos convincat, abesse in Deo Voluptatem, quam nos percipimus , ipsumque idem aversari , consequenter eidem non tribuitur , nisi quatenus voluptati absentia connotat actum nolitionis seu aversionis. zor.
Nihil De placere 'test , nisi qua e/ius perse u est, otii e ,
quatenus vero imperfectum est, placere nequit Cum cnim Don qui ita voluptas sit ex intuitu persectionis 3 3ii Poch empir.), Osi Theo Nat P. II. Bi ac
219쪽
ae Dei de rerum persectione judicia certa scint f. 33. quatenus quid perlectu in est, ex eo Deus voluptaten per icipit. M iamobrem cum id placeat, ex quo voluptas per. cipitur O, 3 a. Jch. empir. θ; Deo nil placere potes,nia si quatenus persccium est Puod erat unum. h nimvero cum ex intuitu perseelionis sit taedium j si 8. Ochia empir D, taedium vero Deo tribui ne queat, nisi quatenus absentia voluptatis a fium aversio nis connotat s. o6. si Deus, cujus judicia de rerum impersee ioire certa sunt 3. 33 intuetur, quod impe Distimi est , nullam inde voIuptatem percipere valetiuoniam itaque placere nequit id , ex quo voluptas nulla Ercipituris Ma P cho - - λ; nec fieri potest , ut
Pinpositio praesens euim nobis valeret, siquidem no Ma de rerum persea ne imperfectione judicia rue-
admodum Dei semper sistent orta , seuti ex ipse notione ejus, quod placet, facile perspieitur. Enimvero eum haud sar Ontingat, homine sibi tanquam persectum repraesentare, quod imperfectum est; lito imperfectum est, pueer, non qua tale sed quatenus perseitiam apparer imper se ream id est, Mod placere per naturam Irium muum PR, est, iusi per seri enu
tatem percipere non t f quod etiam assu ρομμη- vult, stu rerer in Displicet nimirrum nobis id , mr Motaediunt percipitur 3 3 a P h empiri, mimum roseo taediuiti tribui nequit, in quaremis absentia, luptatis connitiat actim multionis seu meis is 3 QK,
iustu asyliuet , quod a linodestile est , ut ex eo
220쪽
-luptatem percipore iton possit, sed quod etiam Mup sinuo non vult, sed quod avertatur.
es Mintas humana est in ritus ensiimu iam homi πα------ mu Murmιm M. - i, miratim Iiberetur Pol ratis ivinae notio prodit Quoniam appetitus seia sitivus fest inclinatio anima ad objeeium pro ratione boni sive veri, sive Tlpparentis in eodem confuse percepti 58o. ω b. empir. , S appetitus rationalis ejusden inclinatio ad objectum pro ratione boni, quod in eo inesse dis inito
cognoscinius , vel nobis cognoscere videmur of 88 PDch. empiri); appetitus tant sensitivus, qua ii rationalis, sive voluntas aliter limitari nequit, quam quatenus ob limitationes facultatis cognoscitium tam inserioris , quain superioris contingit, bonum a nobis non rite repraesentari, adeoque appetitum ferri in bonum apparens , vel in bonum minus. Niiamobrem si appetitus tam sensitivus, quali rationalis a limitatione ima liberetur nunquam seretur in apparens, vel minus bonum , sed semper in id, quod verum ac optimum est Quoniam itaque voluntas
Dei semper fertur in optimum C, 83. y notio ejus utique prodit, si appetitum sensitivum tam hominum, quam brutorum, atque rationalem, et voluntatem honunuin
is omni proreus limitatione liher
Ex iis, quae ui superioribus Morigine idearem in Deo e numstravimus β. m.), pater, realitates, quae animitiis nostris
atque animabus brutorum insum, nasci limitatione earum, se insunt Deo. Unde se ei la intelligitur, in intellectu diis vino ab aeterno natam fuisse ideam voluntatis humanae, at que appetitus sensitivi tam animabus hominum, quam bru- torum inextilentis limitatione voluntatis divinae Npn g,
Ma mirum videri derit, quod via retrograda nos ad n 'B a tionem Disiligo b Corale