장음표시 사용
551쪽
i: moralitatem omnem nonnisi ab obligatione divina desivant facile quoque accidit, ut Deismo admisceatur error de amomin indifferentisino morali, consequenter uti
Minis in is Abinet in sim emo agmficis Hr erravathosue -- Α-essam, comiti mem, rata tacusis, auέν--- in . . Etenim atheus theoreticus Doeni dari negat γυά-- si sina.y, adeoque impossibile est, ut actiones si χροteminet per moti' ab attributis divinis desiimis , quarmilla agnostit. Quamobrem si differentiam intomim ii manarum quoad honestatem ac turpitudinem intrinsecam certo non agnoscit, cum in atheiunum practuum facile incidat, oui actiones sitas per motiva ab atmbutis divinis desimita determinare omittit, nec intrinsecam ea uti dem. honestatem ac ruitutudinem certo agnositis sina. , mole incidit in athessinum practicum.
igitus itaque ab atheismo theoretico facile imminet periculum thoum practici , eatenus quoque ab solem culiun vitae honestati imminet imque athei thmius
cus moralitatem intrinieram actionum non admittens Hupravitatem atheismo theoretico defendat, ne male egisse videatur: in rebus discernendis parum acuti amessivinpracticum a theoret co divelli minime posse arbitratips, libi persuadentes atheum theoreticum necessario quoque practicum esse nec ab ullo scelere committendo sibi mea tuere, sed inter homines impunitatem fibi polliceam Quodsi quassiveris, annon adimas Moretim plerumque
sit pra*Qu, id cum ficti sit, ex potiombus decidi nequiti in eo μwm, quod probabilius videtur tum rectrui mismere licebit, ubi ex philosophia morali constiterit , --ta sit vis appetitiis sensitivi ulversis rati ratem, ubi Eidem
552쪽
ctisum fulti incidit. Etenim hi atheisnum practicum se existensia. cile incidit, qui actiones suas per motiva ab attributis L Detin πω vinis desumta non deterinina nec intrinsecam actionum seminum humanarum honestatem ac turpitudinem ceno agnosti iri incise s so3 Enimvero qui de existentia Dei dubitat, cum imi ignoret, utrum Deum existere affirmare, an negare beatis. 4ir. 4 ouili omittat motiva ab attributis divinis desumta in actionibus suis determinandis dubitandum non
est. Quamobrem si quoque actionum lionestatem ac turpitudinem certo non agnoscit , sis apothesim dubitans de existentia Dei, si intrinsecam actionum honestatem ac tu
pitudinem certo non agnoscit, in atheisinum praeiiciuniicile incidi nis, ut rerum vilium, abjectarum , quanim in numero etiam collocat hominum actiones, curam gerat Lis negat, Deum res humanasis alias viles atque abje curare. imvero qui negat Deum curare res humanas Deita est sano Quamobrem si quis in eam adducitur opianionem, ut eiustimet, persectionibus divinis non convenire curam remn humanariam aliarumque vilium de abj etinim inicismum incidit
553쪽
Ecce tibi primum Deismi sundamentum neque enim eius unicum est. Erroris non unica, sed multiplex ratio est, quae pro clivositare subjecti variati damoiam eum Deismus in errorim numero sit quos rumum Seraeo
eui non omni quoque misi e radiam erroris ratio est
ta vero, quam in praesente propositi me commemoram non postrema est Si qui enim sumimui Dei perfectio stolli audiunt, nec assensum iis , quae de eadem di eluitur, denegant, ubi homini altius vulgo sapienti taedio. sum experiunni . de rebus vilibus atque abjectis conitare 11ee nisi laesa patientia hominum abjectorum facta narrari audiunt, supremum Numen ex se metientes indignum exu stimant Adein rerum qummisi de actionum humanarum meimaeri&uinam tribum
μὴἀ-n, remm --- abjectamn -- - - - λωνι errari Etenim providelitia divina sest extenta ad ρα-- omnia maia sum, Mire in hoc uni, e , nec quicquam n V. iudicari debet adeo abjectio, ad quod sese non extendat 3 9us. t. I. Thea nat ergo missa Deo in dignum iudicat rerum visum abjectarum curam habere per ri thesin, quod erat ne dum firmat as Oinves Quamobrem cum enet. Quis nat, quod erat negam dum s. a 3. olyri a mini tam abiecta icuram Deo indignam judiciuis errat.
Primum adeo Deisini fundamentum jam evertimus in Sy. sternates, dum prorideritiani divinam ad omnia extendem dum esse demonis aviminis, et s. 'LI INM nat.1idem queas. Nui, enienter assimari e rima ,s 6 hoc . -L,M. 3. Per demonstrariones adeo ibidem pro stas erroris sui convincendus Deisti. Nomis autem hic usui sint, quae in Syst iste dem stra ii K F- ,idici. Diuitia πιν Corale
554쪽
non sint usus exigui, quae talia nostro existimantur 3. 947. Pari L Theo nat.',' quod Deus in quolibet minimo, quod est in universo, totum videat universum f. I 6 I. pari. I. Timi nat), distincte prorsus citra ullam cons sonem c cis 6 part t. in intuitives 3.etor. I in I. Trio nar. Unde misitur, cognitio rinimi
ibo judicio Vilium alis abjinarum in cura mo mari. me digna. tque sinc arguitia, cognitionem cina: m divinam ex sua hominem metiri minime posse.
' admittit Deum esse bonum uapilentem , bonitas at mox lani ejiu non coin enim cistimat, quod e vini sus inamat bopo atque malos tu ad mala physica; in hanc sicile adducitur sententiam, quodDeus parum c ot res humanas, mala physica ves prorsus sublatium, ves ictioniblis h. iam convolanter distributium, siquidem a vitate ac sapientia gubemaret hoc univerit in insevero siquis Deum exalere concedit, eum tu is non in iure res nummas sibi persiadet, Deiri in s sas J. Quamobrem si quis agnoscit es*Deum, sapientiae tamen
ac bonitatinus parumlonvenire arbitratur, quodquoad
mala phyika Mem maneat sol malo bononis De
Ecce tibi secundum Deisini rundamentum , quo ma xime firmum videtur Deistis. Extra omnem contrOVer sam positum est, quod mala physica non minus operiam
tur, vi probitati ritie student, quam ess sceleribui aequiu husvis actionibus malis vitam containinam. in hoc negare ausi, nisi experientia Doridie obviae eo mutilicem velit. Quaedam enim mali phoea commimia
555쪽
bonis ayerti non possint, quin simul ab iis immunes nimali, nec malos rerire queant, quin una boni iisdem obnoxii fiant. Tertinent huc damna, quae ex annonae calitate, peste, bello tempestati s horridis, non furen tibus proveniunt. Alia, quae particularia sint, isti mo, bi chronici, damn a te Misi ius data Mab hominibus illati, injuriae ab aliis in t e. c qui ct serrume adversae
est, non minus in bonos, quam in naso saeviunt. Immo. sortunam honi haud raro magis experiuntur 4M sam, quam mali, quibus saepissime ex voto cedunt omnia , ita ut dudum apud Germanos in proverbium abierit:
quis sceleratio, eo magis eidem flore semimum S in hisce expi essit verbis Eri 'v' sunt,inquis, justi, quibus m da, oveniunt, quasi opera egerim finrum: iunt impii, qui ita securi sunt, qua justorum ructa habeant. Non videntur haec convenire sapientiae difvinae Quoniam enim Deus mundo providens omniata, rigit ad certos fines 3 9aa. 899. pari. I. TMol nar.)im malis immittere debebat in terrorem, honos vero X adrverso bonis cumulare , ut a malis actionibus homines r votistet, ad botris vero eosdem incitaret. Id erum comvestiens volimrati ejus, Psi altenim ad actiones alias inanittendas alias vero omittendas obligare intes ditis. 9 Dparti 1 rami man, quemadmodum, qui providentiam divinam defendunt, quod homine ad actiones honestas
committendas, turpes vero fugiendas obligat, contendunUNec videtur convenire bonitati divinae quod honi male, malis vero bene si Etenim qui honus est in alios, eo . mi is, OQ. Parr. I. Theotnat. atque damna ab iis me
bona in eosdem conferres et s. 696. n. ιρος--t., Quota ergoDeus curaret res humanas, bene a M
556쪽
HVersiri videatur adne Au providentiam divinam haud dissiliitrei hi muli adduci patiuntur , adeoque in
non in atheismum , ιr. 3. 497. 993. Enimvero a Pimentum hoc non videtur ad clam compositum nisi iis, qui de rebus arduis per transennam comi pectis ex notionibus confusis iudicant cvant enim opus sit discussione, quanto in discussione acumine, ne ma- lorum phusicorum' moralium inexistentia in hac serie rerum turbet animum, ex systemate ab de intelligitur,
praesertim proposition minue spinantium analysin ii, tu pris 'a non glexeris 3 99α Lor. , Qui nodin hune Gordium secant, non selone, pondentes quκ minime satisfaciunt , fiandamentum misim non sub αμrunt, sed stibiliunt. Wrat Desa ,s mala insica in foc mondosa ---- - H. nitati dramae repognare arbitrarar. Etenim Deus rebus pro δή-D Hvidens per earundem nexum in hoc univerω g. 9a7.part.'--- I. Theo nat. salva sua lapientiassumma atque peris stillimaciaetinium. ex hac rerum serie mala physica horalia, unde physica in alios redundare experimur, tollere nequit J. 676. - N. I. Theon nat. , nec ea Obstant, quo minus hujus mun di existentiam , omnia, quae in eodem sunt, sapientissi me decreveriti β. 67 7 pars L se . .. Dipseque rerum- nexus, cui ea sunt, sapientia divina sit constitutus 6 78. pari. I. seo nas.) Nec fapicntia sua salva impediare potest Deus, ne homo in mala physica Moralia, ut de physica in alios proficiscuntur , ruat 7 26 part L. neo nat.2. Nec bonitati divina repugnat, quod laom, nem in mala ruere sinat s Tas pari. I. Theotiat.9, nec Xeo, quod homines sint infelices , recte colligituri, quasi Deus erga eos non sit summe bonusis. Io 9. ret. I. T M.
557쪽
libertate sua abuti posset,in quem eadem abusurum pra videbatis Iaa pari. I. Theol. nai.9, a cujus adeo actionubus moralite mali. s. 38o pari. I. Theot nat. mala physica profectina noverat in alios cita seipsum β. 23. pari. I. Theol nat. 2. Qil in potius ex adverso bonitati ejus tr huendum , quod mala dirigat in bonum finem s. 733. pari. I. Neol. nat. 9, quod homini immittat mala physica, ut adversus maliun morale praeminatatur, vel ab eodem desistat s. 734. pari. I. Theoc nat. , quod immittat malum physicum minus, ut eodem avertatur majus β. 3s pari. I. Theol nat.), quod hominem ponat sub iis circumstantiis, quibus mala physica, in qua sub aliis incidere poterat,
MCrtuntur ra6. pari. I. Theol nat. d immo praecepta&prohibitiones Dei a bonitate divina proficiscunturis. 99 a. Ian. I. Theol nat.9, quibus observatis mala physica evita, turi j. 23. pari. I. Theol nat. . Non igitur assii mandini, sed negandum, mala physica in hoc mundo repugnare Dpientia ac bonitati divinae. Quamobrem si Deista hoc affirmat, quod erat negandum, Mimat. Errat, qui Hrmat, quod negandum erat g. 624. Lois cista itaque errat, si mala physica in hoc mundo Spientiae ac bonitaudivinae repugnare arbitratur. Vides itaqu*Andamentio Asini a physicis sum
mussiim corruere per eorundent in iram, minii in s seniat tradidimu Consti vero eandem die omnium in tota Theologia naturali simillimaan. Quam a renidan da opera, ut principia, quae in demonstratione propositi praesentis in medium adduximus , a posteriori confirmenturin similibus captu facilibus illustrennir Unde Christin parabola de inaniis inter triticum natis usus , ut Misin' iuuiri malimim seriei huic rerum ita implicat
in W' vasa divi inde tolli nequeant, rudibus animis . . ' myi aret rari u in propositione Praece dente, qu
558쪽
error de repugnantia sapientiae ac bonitatis divina atque malorum pli sicorum hominem de existentia Dei persu lam facile adducat ad Deismum neque enim Deismus ef- fessiis necessarius est. Nimirum qui mala physica, quod inprimis eorundem in mundo dis bibutionem, cum sapientia divina tonitate conciliare nequeunt in dubitationem primum adducuntur , ureum mala physica eorundemque distributio sapientia ac bonitati taminis conveniat, necne. Quodsi ergo aut satis sibi videntur certi de existentiain sapientia atque bonitate Dei, aut parum certi sunt; vel in dubitationem de providentia divina, vel in dubitationem de ipse Dei exutuntiavi sapientia atque bonitate adducuntur. Prout igitur ipsis videtur satis manifestum, mala physica uec eorundem praesertim disti ibutionem cum sapientia ac bonitate divina consistere non posse , vel nondum satis exploratum aut in atheismum vel Deismum incidunt, aut de ipsa Numinis existentia, vel cius saltem providentia dubitant, Qui errant, non semper ex errone hypothes inferunt, quae necessatio inde fluunt; sed in inferendis aliis non minus labuntur , quam in hypothes condenda, seu undamentali errore stabiliendo. Modu errandi cum in insinitum variet casuum omnin possibilium in philosophia ratio habenda non est. Sussicit enim ibidem ostendisse , quomodo in errorem undamentalem contingat lapsus Minde deduxisse, quae necessario fluunt. Etenim ea admittere tenetur, nis insanire velit, hypotheseos falsae assertor ceteros vero errores, quos parum legi
tima illatione miscet stante sua hypothesi damnare tenerur. Atque haec sussicere ad errores consutandos, principiorum logicorum satis Marus haud aegre intelliget. Quae enim e hypothes necessaria consequentia deducuntur, ad
ejus falsitatem demonstrandam serviunt , cum in eorum numero esse debeant, qua veritati cuidam explorata: O tradicunt errores vero, qui in gratiam hypotheseos admittuntur, cum tamen ex cadem necessario non suant, missos
sacere tenetur, nondum missa hypothesi, qui errat, propte X v a rea
559쪽
res quod per hypothesin ipsam ves confutantur,
dubitationi obnoxii redduntur. Noranda haec suri in eis nere de omni theoria errorum in Theologia naturali ad D tendorum ad alios quosvis errores , praesertim fianda. mentales applicanda, ut praesentis instituti ratio perspicitur. Neque enim dubito fore hebetiorum aliquos, quam ut mellinclitiges siti me introspiciant, qui hurabuntur, aut ridebunt. ἡ dis ita uni do demonstrativa condi, quas en ore non nilnus, ac ' veritate demonstiari possint Dannis utique errorinnsystemata, quatenus absurdo uno posito juxta istud vulgare
sequuntur plura,in quemadmouum iis systemate vero ab. erratur a veritate, ita in systemate errorum aberratur ab errore. Quemadmodum vero ad Veritatis solidam cognitionem pervenire non licet nisi via demonstrationis systemate veritatum condites ita nec immota datur errorum
agnitio misi errorum systemate per pecto, quod
ruationibus vacuum eue nequiti In hoc autem systemate nor demonstiantur errore ,Ieditem errorum cum errore sundamentali in conspicuum producitis. Atque Gradimum discimus , quo fundamento subverse totum comat aedificium, ne in particularibus erroribus confutandis ina nen operam vinam in magno conatu nihil agam a
pulsi Hφώ-- eras, eis est. Etenim ovi mundum stir uit Deo coaeternum eique non 'relinquis nisi nus idem AE ad, init me potentiam extra se agendi , constitiaenia ' Deus non dat rebus creat ut in es suo perseverent, nec
tribuit agendi vires, nem actiones earum ad certum LMm dirigit. Quamobrem nec mundum conservat g. 84 a. ore L hes nato, nec ad actiones creaturam concuseritis. 876. m. Lutiri seri 9 neque easdem gubernat s 8 9s fi ri L l. - im ita pie Deus r. bus prinvidear,
560쪽
rideat , quatenus eas conservat&guberna atque ad acitiones carundem concurrit ma a pars L Neol nat. cluniundum Deo statuit coaeternum nec ipsi concedit illideam ejus, providentiam divinan negare tenetur. Qui Deum ex illare concedit, ejils tamen providcntiam negat, Deista est I say. . Deisia igitur eit, qui mundum it init Deost xternum . nec concedit tuli ejus ideant. Hypothesis Deistiea non unica seci multiplax est. Nenim Deistae negantprovidentiam Dei, quem exisure agno-
tur, diversae nascitisti hypotheses missicie tot iaminimsunt numero, quia cui potant errores, quibus providem tia divina tollitur se Non igim Deistae omnes de mundi ad
Dei in relatibne eadem sentiunt. Ρrolixiores esse nolumus in nexu errorum demonstrando unde in livnothesi rae- sente sumimus coaeternitatem mundi atque Dei, mutuitque a Deo nonnis quoad cognitionem dependentiam, non vero demonstramus, si Deus non aliter circa mundum vers
bi. 'u inmis tur erres, quatenus mundus ponitur coaeteris . nus Deo 3 ab ipso prorsus independens os a cognitione discesseris rex eo igitur, quod Deus dicatur substantia r ' Praesentativa omitium mundorum possibilium prorsus illi- mitata, perperam insertur Deismus, multo minus recte. Misi a ciui Devin existere shi hoc universum quam