장음표시 사용
241쪽
inclusam iliada, Homeri carmen in membrana scriptum prodidit C icero. Callicrates ex ebore formicas, & alia tam parva fecit animalia, ut partes eorum a caeteris cerni non possent. Myrmecides quidam in eodem genere inclaruit, a quo quadrigam ex eadem materia, quam musca integeret alis, fabricatam; & navem, quam apicula pinnis absconderet. Hadrianns Junius noster lib. r. animad cap. r. refert
Francisc. Alumnum in denariolo sine notis perscripsisse symbolum Apostolorum & principium Euangelii D. Joannis. Item se vidisIecerasi nucleum in modum quasilli exsculptum, quo continerentur quindecim
paria tesserarum suis punctis affabre distincta. PROBLEMA IX.
. An visus terram possit penetrare .
Α Bsurda videatur quaestio haec plerisuiae, quippe sub dubium revo-- cans, an fieri possit res naturae legibus adversissima. ut tamen dubitemus faciunt Lynces, quae trans parietes videre perhibentur : id quod & Lyncea unum ex Argonautis potuisse credidit Antiquitas. Sed& nostra tempestate Aquilices vocitati aquas in terrae visceribus uirutantes contueri se profitentur. res receptissima & celeberrima elia Martinus det Riolib r. disquis. Magi c. cap 3. quaest. . cum Madriti versaretur anno a 3 s . talem ibi puerum visum fuisse narrat. Phil sophi igitur quidam irrefutabili experientia convicti rationem eventus ejus excogitare tentaverunt. & alii quidem ex Aristotele nullum corpus omninci perspicuitatis expers constituentes, hinc fieri putant, ut densitas nulla transitum inhibeat specierum visibilium, quamvis nos lateat. Alii vim hanc cernendi humori melancholico, & natorum inde spirituum vehementiae adscribunt. Vertim quoniam libro secundo inter conditiones ad visionem requisitas desiderari demonstraverimus, ut inter visum & vis te medium intercedat diaphanum: tum verd etiam dixerimus, diaphanum solum reqium sormas transmittere, constanter quoque assirmamus, per mediam terram nequaquam posse videri, utpote cujus opacitas spectrorum trajectio em impediat. Quod enim adserunt: nullum corpus, adeoque nec terram, transparentiae expers esse. Nihil evincit.est namque quem terra & cetera corpora opaca participant, maxime remissus perspicuitatis gradus, qui neutiquam sufficit ad hoc,ut rerum formas transmittat: id et enim tantum illis compotit . quae vere & proprie dia phanadi sum & denominantur. Neque enim terrae pori ad specierum tra-
242쪽
ductionem quidqiram conducunt;proficiscuntur namque speetes suapteri rectis lineis, at pori illi sinuosi sunt atque anfractuosi. Abstidius philosophantur, qui humori & spiritibus melancholicis illam obtutus potestatem tribuunt. si enim spiritus illos velint ad res sub terra latentes emitti, atque ita visionem celebrari: jam saepe hoc explosum est. si vero per eosdem spiritus subtilius perspicaciusque objectorum hi oculo picturam statuant confprehendit tum rursus ingero. non fieri eo casu in oculo picturam , non enim per terram fit specierum transitus.
Quid ergo de Lyncibus p quid de Aquilicibus p Lyncas naturali
oculorum acie per medios parietes videre, credulae antiquitatis commentum de somnium reor. quod sine ratione posteri incircumspecte receperunt. Enimvero innumeris fabulis a veteribus delusi sumus: ut cygnum moribundum dulci carmine sinus suum decantare : hominem 1 lupo primo visum raucescere: adamantem solo hircino sanguine confringi atque emolliri :& id genus alia, quae tam omnium literis sunt prodita, quam nulli vel comperta vel credita. Quid λ nonne de illi, ipsis Lyncibus praeter monstrosam visionem aliud etiam sunt nugati Aearum urinam in ealculi duritiem verti credebant, & in lapidem eum concrescere, quem ob id Lyncurium appellant.. Quod tamen falsum esse nuper compertum est, Lyncibus aliquot ex lintea in Galliam advectis. Hasce fabulas h sacrario suo in nutricum cunas sapientiae tractatus eliminat. Plinius lib. 28. cap. 8. atque alii animalium descriptores non per parietes transpicere Lynces, sed clarissime omnium quadrupedum cernere dicunt. Quod an verum quoque sit , subdubitarim: nam oculos habent prominentes. ut scribit Albertus Mag. lib.
aa. de animal. tract. a. cap. r. atque tales oculos non admodum visus
Quod spectat ad Argonautam; ob acutiorem prae aliis oculorum aciem assinxerunt ei commilitones & invulgarunt, parietem visu suo penetrare. atque ades usque ad inferos videndi vim exprimere. In Aquilicio autem omninti vel veneficium vel mendacium latere censeo. Veneficium quidem , nam solent isti aquarum indigitatores hanc facultatem videndi ad certos dies restringere, seriam tertiam &sextam et quod occulti pacti eum Daemone judicium. Huie favet h. gnificatio ejus nominis, quo Hispania genus illud hominum appellat i ZaehώrM. quod nomen etsi in Hispaniis tritum sit, ipsi tamen Hispani, quid denotet, nesciunt. nempe origine non Hispanum, sed Arabicum est. Martinus det Rio loco citato Onceos vertit. inscite. Deducitur eradice Arabica Sabara, quod est , practigio incantationibis illudere tita utZaluum praestigiatorem propriEsgnificet & magum. In Hispa
243쪽
nam autem linguam Arabica multa vocabula irrepsisse, non mirum vi.
debitur ei, qui ex historiis cognitum habueris , quot saeculis Hispania Arabum imperium sustinuerit. & linguam usitarit. At inquiunt scriptores graves, operam Daemonum huic nepotio non semper intervenire i quod aliquorum illorum aquarum exploratorum probitas pu lici iudicii autoritate pro utroque tribunali fuerit inquisita & eo r bata. Si ita sit: s quamquam praestigiatores illi utrumque tribunal fabiere possint) tum certum est mendacium intervenire viro probo indi sum : nam externis quibusdam signis, quae pulchrE & curiose enarrat linius lib. 3. cap. 3 I . latentes aquas explorantes,terrae penetralia visu se pervadere falso vcnditant.
An qMAspraestantiar odoratus , visus fit deterior t
DIxerat Hieronymus Cardanus in lib. de subtil. mos , qui Mnh ae procul vident, debilem habere olfactum: α qui bene olfaciunt. plerumque haud procul videre. rationem addit: quia oculis in frigido ha-idor admirem Deuttvi in calido or sicca sunt constituta. atque in propinquu ucu. Quae sane ratio admodum videtur perfunctoria. primo, quia utriusquRictet facultatis organum non adeo est propinquum. ut ob propinquitatem illam unum ab altero labefactetur. Secundo, quia odorandi facultas non in summh calido & sicco consistit, sed in iis
qualitatibus moderate sibi invicem attemperatis et qua quidem moderatione praeditum sensorium non potest visus sensorio ossicere, quod humidum & frigidum est. Ego rei illius nullam verosimilem causam reddiderim. Et Scaliger exercit. 298. agitans effatum illud Cardani. ait verum non esse: nam simiae, quarum oculus videndi potestate nulli cedit quadrupedum, oratu adeo praestant. ut i quemadmodum & canes , quibus item & acies acutissima & olfactus praestantissimus) nihil gustare aggrediantur, quod non prius exploraverint odore. quae vis tam eis praesto est, ut non ad nares applicent, quod sentire velint sed supra nares admotum celerrimE apprehendant. Ceterum quibus sen ,
sus aliqui vel hebetiores sunt, vel desunt, saepe iis alios sensus ve-ῆetiores animadvertimus. Quod inde fieri dixerim, quia anima de heientibus illis & hebetioribus sensibus minus distram, magis se eaeteris applicat: qui tamen non ideli praestantiores dici debent; promptius enim citiasque objecta comprehendunt, quia anima ipsis attentior est.
244쪽
PROBLEMA XI. cur potores offusum acutiores f Saerit hoc Alexander Aphrodiseus sect. s. prob. s . respondet
autem brevissim sic : quoniam mustum vinumstiritalis usumu et Laenia. I iritum perturbat. Non pessime. Attamen vino possemus uti modico seu non multo, ita ut non admodum fumis tentaret caput. Aristoteles nihilominus responderet vinum quov)s modo actionem viden. di refringere; docet enim lib. a. de pari. anim. cap. ro, & Averrhoes ibidem, sensuum operationem esse Hibtiliorem & clariorem ob cerebri frigiditatem, paucitatemque caloris o quippe calidioris sanguinis agitationem.oficium sentiendi intercipere. jam verti vinum sanῖuinem agitare & excalfacere, noto notius est. Quod perpendant Galenici, quianon nisi maximh igneos & paene flammiuomos spiritus ad videndi negotium admittunt. censeo ego eosdem esse specie spiritus, qui tum visui, tum auditui, & olfactui, & ipsi quoque virtuti motrici adminiculantur: sortiri autem diversas denominationes ab organis , ad quae appellunt. Contra Aristotelis allata verba objicere possit argutior aliquis: animalia calida cerebro praedit' sum calidiore, illa tamen acutius vident, ut Aquila: ergo cerebrum frigidius non reddit meliorem visum. Respond. ex Aristotele, acute cernere duobus modis dici: uno, eminus res prospicere: altero, cominus rerum differentias discernere. atque ab hoc modci proprie acutus visus debet nuncuparii a priori minus pro . prie, senibus enim convenit, qui a nemine fere acuth cernere pronum tiabuntur. Hoc senili modo etiam contuetur Aquila res longinquas, vicinas non exacti interstinguit; dura est enim & sicea ob cerebri caliditatem tunica eius retina: quapropter etiam solem fixo obtutu potest inspicere, ut ante commeminimus.
PROBLEMA XI LAd quantumstatium visissese extendis f
MUltiplex est haec quaestio, neque unica simplici potest responsione Lexpediri. Intelligi enim possit petere, primo : quam procul li mini in plana terrae superficie stanti cernere simplici aspectu in latit 6ne liceat. secundo: quousque id liceat in editiore loco consistenti.
245쪽
op AT HALMOGRAPHIAE LIB. IV. rat
tertibi quam remoth perspici pcssit in altitudine. quartd: quam lon- se expandat visio distincta. Ad primum quod attinet: directa ab oculis acies per planum contra
aspicientibus non pergit ultra Horizontem vocatum. Quanta autem sit semidiameter Horizontis visibilis in terra, sive linea ab oculo nostro ad punctum terrae remotissimum, quod ablatis omnibus montium, aedificiorum impedimentis videre possumus , est adhuc incertum, ait eximius Fromondus praeceptor meus in amussitatis suis Meteorologi cis commentationibus lib. q. cap. artic. 3. Proclus existimat esse xooo. mille stadiorum, id est,ias. milliarium Italicorum,si ve fere a. Belgicorum.
Sed haec longitudo est, quintuplo major justo, si oculum non h monte, sed e superncie terrae spectantem accipiamus. Unde etiam Daniel Barbarus in Vitruvii lib. 8. cap. 3. nimis liberalis est,cum ad soo. stadia extendit. Longe parcior lib. a. theat. Bodinus, qui I . tantum
milliaria donat: quo usque sputat ipse) apes eum longissime ab alveari
ad florilegia & labores evolant. Mocrobius lib. r. in som. Scipion. cap. rs. & lib. I. Saturnal. cap. I . centum atque octoginta stadia
statuit, id est .milliaria Italica aal. & Belgica plus septem : satis consentienter Allia seno lib. de crepus qui inquiti cium videns
qualitatem terra non pervenit v. ejiu, ni qua pad 23. mi ria ab omni parte. Nautae tamen nostri parum minuunt, & intra sextum milliare Belgicum demum emergere summa vela navium in mari reserunt. Hos .ergo ut duces certiores sequamur. Itaque hisce testibus promovet se visus ad i8. milliaria Italica sive Belgica circiter sex: quod tamen accipiendum est, de oculo supra staturam ho nis in navem sublato. deque re visibili extra undas eminula, & refractione insuper infimi &vapidi aeris elevata. Nam, ut jam laudatus Praeceptor curiosissime adverili lib. quinto cap. s. art. a. oculus sex pedibus quanta est altitudo iusti hominis o a superficie terrae elevatus non ultra tria milliaria Italica, sive singulare Belgicum per glaberrimam etiam telluris' curvaturam mittcre aspectum valet : linea enim recta con- vexam terrae superficiem tangens , in tertio milliari Italico a pun-
cto contactus , sex circiter pedibus a superficie terreni globi discedit.
Hune, quem diximus, admittit aspectum aut in terris aequa, pla- ties . aut pelagi tranquilla libertas , quae nullam oculis objicit offensam. Etenim s ut ad secundam petitionem descendamus in si vel oculus loco editiore constitutus sit, vel, quod idem est, res aspectabilis a tert1 elevatior : quanto elatio ista major est , tanto Ee longius,
246쪽
longius se profundet visus v. g. res sco. passibus si ra superficiem tranquilli & strati maris in aere suspensa, ex distantia sere 6o. milliarium staticorum sive ao. Belgicorum ab oculo natante & mari contiguo suspectari poterit, ut diicit ex regulis tangentium D. Promondus loco proxime citato. Si altius in aera res attollatur, etiam illorum milliarium mensus excedetur a visu.
Tertium quaelitum erat de visione in altum. Haee sand in longissimerem a protenditur, & spatium penh immensum. nam stellas noctus o coelo quis lusciosus non videat λ at quanta spatii inter capedine disterminantur λ nobis stellaei sane vero ii Sol supra stellas fixis altero tanto altius evehatur, k nobis videri possit. Admiratur Caesius Rhodiginus lib. x s. antiq. lect. cap. 4. quomodo, si attollatur visus, tanta spatia emetiatur: si in rectum dirigatur, ad tantilla terminetur λ dilures non videtur tanti, ut viro docto pariat admirationem. Enimverbquod prospectus in rectum petitus definitum supra terminum non ex. cedat. id non ex visus natura conditioneve evenit, sed mere fit per a cidens; quia scilicet gibbus terrae vel maris inter visum & rem visitem sese interponit. hoe elim non fiat, dum suspectamus, contitati ut res in longimmo positas possimus comprehendere. aded quidem ut visis, quantum ex se est,infinite extendatur, nee ullis distantiae finibus er- .ceatur. fit etenim visio mera spectrorum visibilium susceptionei itaque fiet illa, e quoeumque spatio & quantumcunque longinquo haec invisus sensoriu debith immittantur, quia verb nequit objectum ad quamcunque distantiam sui imaginem ex se essundere,hinc accidit,ut unum
quodque aspectabile objectum spatio definiatur, ultra quod videri non possit: quod vulsci visui tribuitur. Spatium autem illud variat, prout sphaera activitatis objecti visibilis veI amplior est vel armori de quia lucis, lucidiorumque colorum major est activitas, ideo e maximὰ lo .ginqno intervallo videri possunt.
ceterlim distincta visio inuod quarto Ioeo postulabatun renundiis coloribus affectarum, ceteris requisitis aci rectὰ obeundam visionem rite se habentibus, duobus eirciter stadiis terminatur, id est,paLsbus aso. sive pedibus xa . stadium enim, ut inquit Pliniustita a.
P. 23. centum viginti quinque nostros incit Pasilas, hoe est, pedes sexcentos viginti quinque.
247쪽
PROBLEM A XIII. cur ambo oculisempersimul modientur '
Garrit Aristoteles sect. 31. probi. r. quam ob causam ambo zzuir
incundum naturam semper ad easdem positionis disserentias simul convertantur, neque alteruter seorsim in dextrum aut sinistrum latus,aut deorsum unus sursumque alter aut quavis alia ratione di strahi in diversas partes possit. Quaestionem eamdem . etsi a Philosopho ibidem decisam, rursus in judicium protrahunt recentiores viri acutissimi Ratio autem litis haee est: musculi arbitrarii motus instrumenta sunt ;utrique oculo sui proprii musculi i ergo & suus proprius arbitrarius motus. Aristoteles loco citato ita ludicat: quanquam duo sint ocus, ex Ararat Dinua originepariter uter vis constituitur; in coitu scilicet opticum nervorum, ut ajunt commentatores. Quae sententia castiga - toti huic aetati non facit latis. & merittit non enim ab opticis motus. sed sensus. Itaque posteriores aliorsum conversi sua diligentia veram rationem invenisse sese gloriantur hanc: quia nervi moventes oculos, nastuntur ex anteriore parte spinalis medullae simul tanquam in puncto coniuncti, ita ut in omni motu sibi mutuo consentiant. Quam ipsissimam rationem causamve Aristotelem intellexisse quispiam non injuria icontenderit: quod enim de conjunctione nervorum opticorum eum loqui scribunt autores,& transscribunt recitatores merum fuit commentatorum ipsius commentum, hominum indissectionibus imperitorum. Quod autem de Opticis non sit audiendus, indicant, quae subjungit: 'sunt, ut ab uno dependeant, quotie3 auerum extremum ' -υNur, alteram consequatur eodem necesse est ; alterius enim extremi at rerum extremum principΩιm est. Jam vero opticorum nervorum non extremae partes, sed mediae eonjunguntur: itaque extrema unius pars non est principium extremae partis alterius; quod volebat Aristoteles. Ne igitur Neoterici exultent quae saeculi hujus frequens est ambitio) rationis hu: us nova intentione. Sed nee vera est. nervi enim moventes utrumque oculum ab eodem puncto oriantur. quid tum p an propterva simul os moveri necesse est nervus digitos extendens non solum unus est, sed Ze musculus, in quem immittitur, unusi & tamen linguli iseorsim digiti extendi possunt. ea enim est arbitrii vis, ut non solum diversos musculos etsi conjunctos, sed etiam unius musculi diversas partes singillatim motitare valeat: si e musculi brachium ad pectus adducentis hbrae ascendentes solitari agere psssunt. & brachium sursum 'addu
248쪽
adducere i vel descendentes solitarid,& adducere deorsum . quanto magis oculi, qui distinctos & separatos musculos nacti sunt, seorsim
moveri deberent λ Itaque recentiores tamquam admirabile hocinois culis suspiciunt, quasi nulli alii parti concessum. Quorum caecitatem& admiror ego & rideo. poterant enim id ipsum in quam plurimis corporis nostri partibus animadvertere: unum supercilium attollere non possumus, quin ascendat & alterum: unam narium alam non dilatare, sin quibus i cilicet musculos eae habent in quin & altera dilatetur: unam thoracis partem non ampliare, dextram nempe vel sinistram, quin amplietur altera: unum abdominis latus non comprimere penitus, quin alterum comprimatur: & tamen omnes eae & singulae partes singulos habent distinctosque & musculos & nervos. Quae igitur ratio, cur necessarici simul moveantur Credo ego omnes allegatarum partium musculos, quantum est ex vi facultatis & constructionis suae , mnino seorsim moveri posse: quod autem non fiat, id esse, quia homo ab incunabulis vel postea per conatum ei motui non assuescit. Multum quippe in similibus exercitium & assuetudinem valere, doceor tum meo, tum aliorum exemplor in multis plicato auriculari digito proximus etiam suapte sponte sequitur. nec prius singulos per se inflectere licet. qu1m assiduo conatu id adnitantur: sic una manu circumacta , altera in eumdem cursum ita prona fertur, ut ficile contrario motu ci cumagi non possit, nisi longo usu ae tempore consuescat: unde in iis etiam, qui rudes ad musicorum organorum exercitium accedunt, motum unius manus statim excipit altera, pariterque movetur. Atque id ex
symphatia provenit consimilium sibi membrorum, ob quam alterum alterius motum studet imitari. Hanc in infantibus observes conspi- cud, si quidpiam, quod appetant, offeras; utramque enim manum e tendunt, neque unam solam, quidquid agas extendere poterunt. Porrbsymphatiam istam postea&compescit ratio, & exercitium vincit ob certos inde perceptos usus. ita visi sunt, qui pedum digitos perinde ae manuum ad omnia munia habiles aptosque frequenti exercitatione reddidissent. Similiter ergo putarim, si oculos seorsim moveri fuisset utile, omnind id effecisse hominem hac eadem oculorum servata fabris
capotuisse,&etiamnum posse conatu & exercitio. At quoniam non solum non est utile, sed etiam maxime in natura absurdum , non solum non tentavit id homo assequi, versim etiam abhorruit. Avibus concessum est, ut uno oculo terram. altero caelum possint contueri, erat enim ipsis utile. At cur in iisdem id non vetat nervorum moventium in uno puncto coniunctio p Addo denique experientiam certd sententianan
aram confirmantem: observavi nuper in puelli quinquenni, quae ex
249쪽
' o PATHALMOGRAPHIAE LIB. IV. Ias
gutta serena, ut vocant, videndi facultatem ponitus amisit, stum axi. um oculorum, cum modo convergeret, saeph parallelus esset, aliquando etiam divergere, id est, oculos ab se mutuli abscedere. od non dubito in aliis omnibus quoque observatum iri, quicumque caecitatem incurrerunt et certissimo argumento sanos oculos in eamdem partem simul moveri non ratione constructionis nervorum, sed ratione melioris
PRO ALEM A XIV. duobus ocusis res una non apparet gemina 'MUltis saeculis summa ingenia exercuit hoc problema. & etiam.
num pendet indubitabius fides veri. adeo nihil, aded minus quam nihil naturae adyta ingressi perspicimus. Age vero majorum nostrorum hallucinationes patefaciamus, Platonicis radiorum emissoribus non valde hie haeret aqua:expedite enim respondensi ab ambobus oculis radios pervenire ad rem unam; ubi eum concurrant, rem unam esse ostendunt; dum scilicet oculorum acies ad unicam superficiem ab oculis procedit, non altera inferior, α superior altera. In cuius sententiae insulsitatem quid juvat hic denuo animadverrere enimvero si caelum obtuendo ad sidera spiritus suos fisorios amandarint,non oculos mode sitos, sed totum simul cerebrum in spiritus dissolverint. Deinde cur hoe rei singularis visionem interpellaret,etsi alterius oculi a dies superior sit,alteri ut inferior nam cum equidem utriusque acies ad illam unam rem dirigatur, fit etiam ut amborum oculorum legati spiritus ad illam ipsam rem appellant atque uniantur; unde rei unitatem nihilominus nuntiabunt.
Ex principiis Aristotelicae sententiae specierum susceptionem adstruentis, quae rata jam & certa est. eruenda est ratio propositi problematis. Quod tamen arduum videtur prima fronte: singuli enim oculi singulares accipiunt objecti species . & singulis item sua peculiaris indita est dignoscendi facultas. quae cum utraque agat, duae elicientur visiones: adeoque res una semper ut gemina apprehendi debere videri
possit. Abuali lib. 6. naturai. pari. 3. cap. 8. rem unam eerni vult, quod visibilium simulachra in communi nervorum opticorum coeant conce px culo, atque ita utriusque oculi unum fiat deserens. Id a Galeno de-Py0msisse potuit, hic enim lib. ro. de oss. pari. cap. Iq. Veram nervin
m Opticorum coalitus rationem invenisse gloriatus, scribit a re V
250쪽
id natura excogitatum sagacissimh, ne sensibile utroque haustum octilo videatur geminari.Idem sentit Albasen lib. r. num. as .& et . item lib. 3. num. p. Idem vitellio docet lib. 3. Prop. zo. & 28. Quorum tamen virorum hac de re opinamentum recipi nequaquam debet: visi nem enim in communi nervorum eoncursu fieri volunt, id quod evi. dentissimo & certissimd supra refutavimus, & nune passim eonvellitur apud doctrinatiores. Quin etiamsi visionem ibi celebrari concedamus. ne tum quidem etiam unio illa seu coalitus causa dicenda est, cur res una pluribus oculis singularis appareat: si enim alterum oculum ait Ias,alterum plus lusto mensu deprimas,geminum quodque simplex o jectum judicabitur: nee tamen propterea nervorum illa conjunctio discapedinatur. Quam difficultatem animadvertens Aqua pendens in eam venit sententiam de vis. org. pari. 3. cap. r. fortassis ad facultatem judicante ac cognoscentem,quq una est, reserendum id totum esse. Verum eadem difficultate eoarguitur: eum enim facultas illa judicans semper sit una, numquam eveniet, ut objectum quodpiam unum iudicetur dunlex. At prudenter vir cordatissimus sententiae suae moderatus est adiiciendo particulam, serta i nec penitus asseverandor ita enim acriorem evadit castignationςm, quam sententiae meretur fabstas.
Hieronymus Dandinus comment . in lib. a. de anim. digress. t. censet objectum unum visus non apparere duplex ob eamdem rationem, propter quam ea quae audiuntus de olfiunt, duplicia esse non judicantur. nimirum, inquit, μι dua fram Metiboeest a producti ab anima per duo e 1 taimen um objective: quia videndum aut sentienda proponitur unum, circa quod naturali ambo oculi moventur: At neque hic Philosophus quaestionem liquido resolvit: etenim depresso altero, & altero elevato oculo res una videtur g mina. itaque sensionum unitas objectiva non potest diei eausa, cur
duae unius objecti imagines in duobus oculis consignatae geminati o lecti phantasam non pariant.
Galenus lib. to. deo F. pari. eap. xa, & eum eo turmatim omnes Mediei ita rem hanc decernunt: in nrami cuἰ- -- Dis in reuis,bissis in re visa LIMaemia. duplisi aut contuent eulo , -- Memefirmarivramidem certum esti nihilimrnm unicum apparet ob j
aum, quia sese ira duarumvramidum axes in eadem piana superficie procedunt. Atque hoc instinctu Daemonis cujusdam prodidisse se testatuiti relinquit ibidem Galenus, in quem etiam eulpam refundit. s modum
Drationis huic negotio convenientem non fuerit assecutus. Sane verbquemadmodum Daemon ille imaginarius fuit, ita tota ratio fictilia est