장음표시 사용
251쪽
OPHTHALMo GR APHIAE LIB. IV. αχν
εc tilia. usu namque est eo capite Galenus ut Kepleriis adnotat terminis opticis mininih ad leges optica si vult enim pyramydes vivonis formatas ipso videndi actu, & a visa re velut communi basi ad oculos continuatas, eum detotiione oeuli detorqueri a sua re visa rquasi corpora quaepiam fuit, quae per se locum mutare possint- Euge edoctum Daemona, qui isthue suggesserit i Porrd autem nec verum est ob axes in eodem plano constitutos simplex apparere objectum t altero enim oculo versus alterutrum angulum impulso axes in eadem plana superficie habent positionem, de tamen objectum apparet duplex nihilosecius , quam alteiro oculosarium vel deorsum versum compresso. Scio hoc Galenum, imb ipsum quoque Aristotelem nec ita sentire, nec docere: quos miror, rem in sese ipsis animadversu facillimam non aggressos esse experiri. at de hoe infra uberilis.
Aguilonius, qui recentissime objectum problema agitavit, sic phil
sophatur: 'ma unim rei tametsi in multu oculu numerosint Δ-nincta ranun vim habent eamdem rem repraesentandi, propior exactam finitatuanem, quam a reb-,undeprofectasunt,-ceperunt. quare intern rapen sufacultM severiar, rua externum visum complae, duabus vel egiam plurib- oecitavi excitata sui inpostephthalmicu ) unim tantum rei natio- eum lingit et ades msere modum , quoplurib- in pectis imaginibin unum tantum Caesarem monte eonsi min. Hoe philo phema non video, qui vel hilum propius quam priores opiniones scopi umbilitum feriat. etenim quod adversus illas adducebamus, adduci potest in loco & hic. nempe: eum formae visibiles oculis admissae semper exactam habeant obiectorum similitudinem,numquam eontingerepoterit, ut res una duplex appareat. itaque quomodocunque sito vel presso oculo nulla fiet
in visu hallucinatio. Lint, inquit, quod να una presso oculogemina appa reat. hoc inter deceptiones erroresquevisem censeri debet. non enim tum duanationa a sensu βrmantur,sid una ei dem rei, quageminastutatur. Cui subinfero ego: si error visus est i ergli quod errorem illum coris rigit causa existimari debet rectae&simplicis visionis. atqui hoc non species, sed oculorum situs agit: igitur in oculorum situm & habitudinem, non verti in speciem culpa ae causa est reiicienda. Dico vero etiam tum a sensu duas notiones sermari, quia vere sensus unam rem, ut duas apprehendit: quam tamen vitiosam sensionem superior iacultas castigat. Itaque subiiciamus tandem, quid saper praefato problemate vide tur nobis. Visio sensio est instrumenti assecti, ut assectum est et quae affectio ulterius sensui communi offertur. quia autem duo instrumenta
sunt,&quodliat peculiariter sua objecti pictura assicitur: videri
252쪽
sint duae etIam fieri impressiones in sensum communem, de consequenter etiam duae elusdem rei sensiones. Non tamen ita est, oculis nempe eodem prorsus modo obiecto obversis : nam tum utriusque retina simialiter plane pingitur. at similiter picta similem offert sensui communi, qui unus in animali est, imaginem : quapropter hic unam & iimplicem elicit notionem. Vestigium enim ut hoc crassiori Minerva adumbremus quod dexter oculus affectione imprimit sensui communi, limprimit & sinister sua. PROBLEMA XV. An alterutro oculo sursum vel Horsum impulso rei simplex viri- .atur gemmari, ad latus autem presio nora item 'SUmmus Philosophus an hoc ita sit & fiat, non dubitat et nam cur ita
iit .rationem teddere conatur sect. 3I. prob. II. Galenus princeps Medicus eum secutus neque etiam in dubium revocat. lib. Io. deon. pari. cap. I a. pro rato & confera assumens. non omnem pupillae inversionem duplicem rei videndae afferre phantasiam, sed quae ipsam altiorem aut humiliorem habitu naturali fecerit. cumque pupillam. inquit,
ad maiorem aut Onorem angulum adducim-J--- ut, quod cerautur, marum magis aut dextrum appareat: non tamen duplex e tamin, manem namquesnunoplano conorum axer. Idem prodit nonnemo ex Modicis, credula turbi nimis temerh & incogitate in Galeni sui sentententias ruente. Sane tum Aristoteles tum Galenus non domini nostri sunt, qui in talem nos viam pertrahant; sed duces, qui praecedant: quibus ita praecedentibus, si via propior & magis compendiaria se patefaciat nobis insequentibus, haec certe ineunda est. Itaque unanimis antecessorum istorum progressus me non deterret aliorsum deflectentem: dicoque tam ad latus presso oculo quam sursum vel deorsum eompulserem umplicem videri geminam. Contradicentes provoco ad experien tiam, quam quisque in se ipse facere potest: sive enim alterum surrigas, sive deprimas, sive ad alterutrum angulum depellas aeque concitabis unius rei geminam visionem. Sed poli inquies, qui potuit res ea scitu facillima latere tam curiosos actuum naturae inspectores p Ego ejus causam haud scio penitus. Et quis penitus edixerit rhoc enim v inscior diviniora illa subtilioraque ingenia ad altiora atque abstr sora collimando saeph, quae maximh sunt obvia, praetervidere. Objiciunt nobis strabos, qui oculos distortos habent. &omniat
men singularia vident, in quae obtutum defixerint. cuius rei causam adsert
253쪽
adfert Alexander Aphrodis aeus I. prob. 7. oculos non sursum deorsumque depra vvios hahant, Iea dextrorsum ac sinivroVAntia. Aristoteles tamen sect. 3 t. prob. r. iisdem strabis omnia ait geminarii rationem addit i quod es oeulas non in suo medio nexus locaruisue sit, ac proinde duplex sn eu conssectus, perverss videndi ratio. Et revera qui ex spalmo vel paralysi efiicitur strabismus, oculorum acies distorquet, dc eorum Etiam, quae spectantur, phantasias congeminat: qui ex alia ellicitur causa, itidem quidem etiam ; quia tamen hoc vitio laborantes oculos torquere norunt ita,ut similiter picturam objectorum excipianti non videntur ipsis res geminari. Verumenimverd plurimum hac in re valere crediderim consuetudinem ita sentiendi: adeli ut, quamvis di Diimiliter retinae pingantur, cognoscant nihilominus rem unam , ut siningularem, quia jam assuerunt ei visioni ab incunabulis. qui autem adultiores iam facti strabismum incurrunt , hisce primu aliquanto tempore geminara omnia apparebunt et qui tamen error postea tollitur ob longam consuetudinem sic videndi, praesertim accedente ratione & co rigente senius fallaciam. Elucido me exemplo in sensu tactus: globulum v. g. unum aut nodum indice & medio digitis in situ suo naturali
invicem conjunctis eerto &infallibiliter exploramus & sentimus ut unum singularemque. sin vero medius digitus ita indici obvolvatur, ut supremo suo articulo vel apice propius ad pollicem accedat quam index, id est, indicis loco statuatur,& index loco medii digitit atque ita tum eumdem singularem globulum attractemus, jam non amplius
singularem . sed geminatum judicabimus. Cur id ita quia singulis
iis digitorum lateribus globulum tangimus, quibus in situ proprio exi. stentibus digitis nequit res tam parva attingi : unde duas exi stimamus. si tamen quispiam ei tangendi modo diu assuevisset, posses aeque ceritiae nos debite se habentibus digitis rei unitatem tali pacto percipere. Porro quam ob causam in genere res una singularis appareat visui gemina dii ex Iequenti problemate.
PROBLEMA XVI. Vnde fit, ut res singolaus bivis ocutas conste tur geminata f
A Ristoteles sui ab hoc iterum exordiamur in sect. 3I. prob. II.
unam videri geminam inquit, propterea quod oculi utriusque m
non ad punctum iam devenit' ergo quod bis noster animus inspexit 'ndegem
-mβ in Irxis exigimai ratio cu nitatur absurdae atqi ab ipso met
254쪽
explost radiorum ex oculis ejaculationi,non opus est, ut de integro a me exagitetur hic. Voluit autem divinus vir tum hoc tum alia problemata explicans, recepta praeceptoris sui ac vulsci irroborata sententia pitius, ouam sua nova uti, ob eam, quam alias allegavimus rationem. Galenus noster loco supra proxime citato geminata putat videri mnia, ciun non manent in uno plano conorum axes: quod tum fit, quando pupillarum altera vel surrigitur altius, vel plus justo mensu deprimitur. Uerum manifesta convincit experientia. ut ante monuimus, et iam ad angulum altero truso oculo unius rei geminum oriri conspe- .ctum, & tamen manent tum in eodem Plano conorum axes. Igitur in
aliud quidpiam, quam in consistentiam axium visoriorum super idem planum geminati aspectus referenda est ratio. Alii itaque non plani illius diversitatem causant, sed quod pupill rum altera surrecta magis de altera depressa pereat meatus rinitudo ad optieorum coitum, acciditque ut visibilis rei forma prius quam illuc pertingat, velut sufflaminata in obliquitatis angulo sabsistat, & per
nervum flexuosum transiens non aeque perveniat ad communem locumae quod recto sertur incessu. Haec Avicennae, ejusque sequacium videtur assertio, statuentium in opticorum coalitu visionem celebrari, visibilium objectorum spectri sed sese insinuantibus. at ostensum est supra argumentosissime eorum, quae spectantur, simulachra tam procul non pervenire,nec pervenire posse; tum quod rectis semper lineis progrediantur, tum quia opaca corpora non terebrent. Neque ergo haec positi problematis ratio ullo pacto quit constitui. Philosephorum quidam, nominatim Albertus Magnus lib. de stati& sen C pris alterutro aliquoversum oculo ideli inquiunt objectum g minari, quod opticorii nervorum alter ab altero disiungatur,adeoqi id quod ab oculis ad sens p
convenit. inio praeterqui 1 adstruat susceptas reru species addictorii nervorum unionem pergere, statuit eosdem nervosa loco ubi sese complectuntur, dimoveri quod fieri non posse omnes probe sciunt,qui vel obiter in cibsectionibus nervorum istorum constitutionem fuerint contemplati nam non superincumbimi aut innituntur sibi mutuo, tal ad arcte conjun. guntur, ut&eoalescant&uniantur, imo secundum aliquam multos permistione substantiae eonfundantur. igitur imperiti eorum fingitur Misiunctio: unde nimis quam demiror oculatissimum Mercurialem, qui lib. r. med. pract. cap. 20. a putida illa sententia sivit se abduci. A Vitellione principe Optico propositae quaestionis rationem Omni-
ob expectabam. utpote qui ex prose rem hanc periractarit. verum,
255쪽
opu THALMOGRAPHIAE LIB. IV. 23xi
ut jam video, lib. q. Nop. ro 3. & seqq. visibiles species culpat dissimiliter per nervos opticos ad cornmunem congressionem appellentes. quod opinamentum iam satis superque dirutum arbitror.
Navissimus Aguilonius lib. prop. I 36. postquam aliorum supero ecto problemate sententias impugnavit, ita brevissime subjungi
suam: si, cui unum appareaigemimum, aba verior
reari non . quam quod duob- cerratur locu. Benh. at Aguiloni , eausam nobis dari volumus, eamque ab ipsis oculis Petitam, cur unum duobus cernatur locis. Medici plerique eonsentienter suo dogmati totius rationis momentum a posita erystallini effagitant: quippe humor hie si ad superiora vel ad inseriora declinat, tum, inquiunt, quidquid cernitur,id duplum
videtur. Hujus veram causam, quae alios latuir, sese ait pernoscere excellentissimus Hercules Saxonia, in praelectionibus suis practicis: nam qui res geminatas vident, hur,dicit, e Hastinvi habet cubam guram, rnanteriore parte est planuι t propterea extransitato terminantur tineactangulo; si vertatur oculm ad auulum, non mutatur planities a mulatur adseveriora vel inferiora, mutatur planitici. nam auu necessario si porri. sis in Muti strabs ante piamitiem alterius Oculi sani , anguim e Rassini ΠObsect allium cst eminentis , quam Issactum sanus e ubi igitur unm humor habet suam planitiem,alter porrigit angulum, quies visibilu primo recipitur in isto oculo, cujus crystassinu, porrigit angulum, quam recipiatur .n planitie alterius. uti autem Veciet bis recipitur, obectum apparet semia natum. Quae ratiocinatio 1 viris doctis nequaquam rata haberi cliber. x. quia tam potest crystallinus moveri sursum vel deorsum servata sua planitie sine angulorum exporrectione, quam ad latera. a. non propterea geminus conspectus evenit. quod prius in uno quam in altero oculo reeipiatur species visibilis, dummodo in utroque recipiatur similiter. nam qui unum oculum claudens per alterum apertum viderit rem quampiam, & mox clausum illum aperiat, non eam rem videbit duplicem i de tamen ejus species ad unius oculi crystallinum prius, quam 'ad alterius appellit. 3. experientia docet objemrum rerum phantasias tum etiam non raro geminari. cum nulla erystallini in oculis est ab aequali situ dimotior ut eum duo signa ambobus oculis dispari intervallo objiciuntur .ae in remotius oculorum acies dirigitur: id enim, quod 'propinquius est, apparet geminum et item remotius vicissim quore sum cernitur, si in propinquius jugati oculorum axes intenis
Hactenus ab omnibus inconsulti abiimus. Meuod id aded mirum. videtur mihi, qui scio omnes in instrumento modoque visionis esse
256쪽
hallucinatos. Nobis Keplerianis res ipsa se declarat, nempe utroque videndi organo similiter affecto videmur rem unam videre : at dissimiliter affectis vel pictis intus duorum oculorum tunicis retiformibus, duo nobis pro uno repraesentantur visibilia. tum autem dissimiliter dicuntur pingi, cum una directe, altera oblique species admittit ; vel etiam utraque oblique,sed singulae in adversis superficiei suς partibus. Hoc fit, quando oculorum axes ad praestitutum objectum non conto quentur, item quando aliqua de cauia distrahitur oculoru societas, quominus pariter moveantur,ut ebriis, infantibus, furentibus, strabis. aliisque musculorum ocularium imbecillitate laborantibus, adeo ut ne . queant obtutum defigere: in quibus accidit, ut altero oculo hortum, altero aliorsum rapto species allapsae diversas dedissimiles retinarum partes pingant. quas dii limites picturas sensus communis animadver. cns, Omnino velut duas distinctas res indicat. Quod bene poti singula videant geminata, communiter eam adferunt causam , quod vapores crassi & copiosi a potulenta materia, quam hauserunt, progeniti spiri tus & species visibiles dividant, atque ita ex una faciant duas. causa si vera esset, ut multa alia taceam, accideret illis potoribus, ut quod uno tantum viderent oculo, geminum quoque appareret i spiritus videlicet speciesque etiam uno isto oculo contentas vapores ascende tes discinderent, adeoque duplicarent repraesentationem. atqui hoc numquam fit. Itaque quod ebrii omnia dupla conspiciant, inde est,quia musculis ob nimium potum multo humore madidis, ipsaque mente vacillante nequeant oculi stabiliri, ut pariter & similiter in objectum aliquod defigantur ι ut bene explicat Alexander Aphrodisaeus sin. i. Probl. 6.
PROBLEMA XVII. Anum o se possit videri res una geminata V musit iplex '
Consentiunt omnes Optici, repercussione aut infractione radii ficti
omnino posse, ut una res visitis uno oculo pluribus locis aspiciatur. ει vulgatissimum hoc est. At si de aspectu directo, & per simplex medium tacto agatur, fieri non posse inquiunt, ut quod uno tantum videtur oculo, geminum appareat. Et probare id nititur Aguilonius lib.4. Prop. II 6. sed nisu irrito: verum enim videndi modum non est assi
cuius vir optimus, &acutissimus alioqui rerum naturalium indagator. Docemur nos ex nostris principiis plane accidere posse, ut uno &e
dem oculo quispiam videat rem geminam & multiplicem aspectu durecto
257쪽
opATA ALMOGRAPHIAE LIB. IV. 233
recto & per simplex medium factor quando scilicet objecti eiusdem
coni discreti in retinam cadunt basibus discretis, non una communi.
Evenit porro hoc, si papyrus acicula pluribus foraminibus pertusus o. culo vicinissimE applicetur, & ita per ista foramina simul res quaepiam ad ro, eto, aut plures passus distans videatur: tot enim apparebunt res, quot erunt foramina. Ceterum soramina illa debent 1 se invicem distare intervallo minore, quam sit pupillae capacitas. Et quidem quod hic papyro facimus,si idem a morim tunicae corneae fiat,ut aliubi perspicua,aliubi opaca evadat, quasi pluribus foraminibus fenestrata.utique objectum etiam multiplicabitur. Idem fiet, si ipse humor crystallinus multi partitus,aut per certa tantum intervalla diaphanus. id enim praestat crystallinus in oculo, quod praestat vitrum foramini in obscurata camera insertum: atqui si hoc in diversas superficies angulosque distinguatur objecti unius picturam multiplicabit. Tandem in ipsam retinam possent quaedam plagae vitiatae induci, ut ea sola rem visam multiplicaret: ut optimε sagacissimus Scheinerus In fundamento optico. Dod tamen postea ille ipse insequentibus addit, nimirum:
midum a revisibili in eculum pro serum communem concursum retina vel ommno non assequentem, vel multum transiendentem, accidere imet num in una ocula divisenem , obiecitque infunda retina multiplicatam positionem, a non admodum mihi probatur, neque enim experientia r spondet. nam myms, inter quos & ego sum, obiectum remotum non
vident multiplex,sed confusum: & presbytae objectum vicinum vident confusum,non multiplex, multiplicitate scilicet ea, quam hic intelligimus, ut objectum totum plura loca distincte occupare videatur. .
PROBLEMA XVIII. cur ebrias cae vertigine due uias omnia circunferri videntur ' arrit hoc de ebriis Philosophus sect. 3. probi. p. atque ita solvit:
quia con Iectu frequenter a colore vini compestitur ct commoveturi mox tamen resumens specialius sic eoncludit: viIus in circuitu fertur propter exeuntem figuram: est etenim conus . cuius basis circulusea, in quo si agitans ipse vim rem quidem'recipit eamdem, quia numquam obire μεν Zimristrit i fallitur tamen in laco, quia non eodem intuitu rem con
tingit: Quia subobscura est ista & ferh somniculosa hujus problematis
explicatio , Petrus A ponensis in commento manifestiorem ejus decla-x tionem assignari posse scribit,hoc pacto i cum vapore, fumosi risit ii
258쪽
nervis opticu, oculirum . ex qua restactione contingit sub basi cerebri ct ante pupissiti Ocularum circuitionis motum quendam heri: sicut patet incursibu/aquarum, cum enim invenerit obitaculum, resectuntur
retrδ, cst in circulum moventur.
Alexander Aphrodis aeus propius paulo veritatis scopum attingens ita philosophatur sect. s. prob. 7. . ebrii cuncta veri ginos vident, quoniam ex multo vino plurima husit exhalatio evaporantis ad cerebrum Issia ritus,qui cum digrabi nequeat ante concoctionem , proinde aliquamdiu det nim non post erumpere, universum concutit circumvertit cerebrum: ita conversim per videndi nervum, quem opticum vocant , cst pupiliam, evadit ad ea, qua videntur. O talia ipse cunila videra facit. quod enim in-ιmea, id extrorsus imagine concipiunt. Sand spiritibus animalibus, uorum ductus sunt nervi optici, non minima visionis pars dependet,unt etenim proxima animae instrumenta, tum vero etiam specierum pictura simul cum reti formi insigniuntur: igitur consequi necesse est, ut eorum spirituum affectio in ipsam quoque visionem pertranseat. unde si motu inordinato in orbem concitentur, ut temulentis & vertigine laborantibus evenit, ipsa pariter objecta, quorum formas vehunt, agitari videbuntur. Recti Averrhoes paraphrasi in lib. de sensu desens. inquit in Zrumentum visus amonem suam ritὶ non exercere, nisi te peramentum suum naturale sanum obtinuerit, or a nullo alio perturbatum. iam vero a copiosis appellentibus vini vaporibus, & tumultuaria spirituum concitatione instrumentum visus perturbari quis non intel
PROBLEMA XIX. cur ex intiatu An ore rei, quae circumagitur, vel aliis celer ter m vetur, etiam adta nou mota similiter ω- veri videntur'A Motis a praeeipiti torrente oculis, & rota figuli ubi discessi
runt, plerique tametsi rem immotam intueantur, tamen idem motus quasi manente specie obturbat. cu s quidem eventus non aded sa-cilis patere videtur ratio. motus enim speciem ablata re mota in oculiς
manere superstitem, nequaquam dici potest : praeterquam enim quod species sine obiecto suo non subsistat, motus etiam . qui inter commu nia visibilia numeratur, non sortitur propriam peculiaremque speciem a primario suo ob ecto reipsa distinctam: ita ut, etiamsi semoto obj
ora, quo progreditur, s ies per se posset subsistere, non tamen ad'
259쪽
huc, communium sensibilium squalis est motus species sine proprio suo sensibili possent permanere. staque alia comminiscenda est causa. Acmibi quidem in praesentia occurrit haec: quia res motas seu locum mutantes oculorum nostrorum obtutu perpetuo comitamur. id nimirum oculis est naturale, ut rei objectae lationem semper prosequantur, quo juncti axes in eam continenter dirigantur, atque accurata ejusdem fiat comprehensio. Id ipsi nos praetercurrentia flumina attentius contemplantes animadvertimus: nequimus enim, etiamsi conemur, oculos sistere, quin defluentes aquas aspectando insequamur: & cum maximEvidemur fixisse acies, miramur subtili eas cum praeterlabentibus undis
esse dimotas. Ex hac ergo organi frequentata agitatione spiritus ipsi praeter modum commoventur, praesertim in iis, qui illos tenuissimos habent atque agilissimos. atqui ex inordinata spirituum concitatione depravatam oriri visionem, hipra est definitum.
PROBLEMA XX. An V quomodo objecto remoto quidpiam in visu remaneat f
DIcebat Aristoteles I. 3. de anim. text. ret .sensibilibus remotu inesse sensus Ophant stas insenserin. Idem lib.de insomniis cap.24.nsibilia, scribit. ipsi in nobu per singuia si Uriasin onem ciunt : O
quam ea invehunt, non modo insensitiu ineia,cum senslis agunt,sed etiam cum ab opere isscessere. Sc mox t quid album aut Oride diutius asseaerimus, ad quodcunque injectum nostrum deseramus, concolor issi videtur. Id ipsem Themistius diserta paraphrasi repetit. commentans verb l cum Philosophi citatum de anima, rationo, ait, e firma snsilium, qua sinusus tamquam rapias aliquas comparavit, ob etinentur aliquamdiu in nota, O digredientibus quoque rebus exteram moram in sensibus trahunt.
Et acutissimus Peripateticorum Simplicius ibidem: cum manifestior. inquit, abcuius sit sensus, quadam remanet sensitiva actio in te imitant phantasiam. remanet,inquam, post recessu ensis , atque adeo non pra-terea moventis senserium et ita ut remaneatsensui post sensilium racssum. Sed quid iuvat rem communi hominum sensit testatissimam tam anxie conquisitis Philosophorum autoritatibus confirmare 3 quisque in se ipse animadvertere potest, residere species sortiorum vitabilium post intuitum factum & misceri coloribus a novo intuitu impressis, 'rique confusum ex utroque colore
At inquies, quomodo rerum species post earum intuitum in organo Gg a residere
260쪽
residere possunt, cum certum constitutumque sit, species ab oblect*, Σ uo prodeunt, usque adeo pendere, ut sine illo ne minimum quidem
ubsistere valeant, sed eo remoto statim pereant tum in medio,tum in organop Jam supra libro secundo super eadem difficultate sententiam notiram tulimus: quia vero & nunc locus est, recitabimus eamdem etiam hie. Dicimus nempe species illas post objectorum summotionem in visu inhaerescentes, non esse lucis vel oculorum species, utpote quae cum causis suis effectricibus & ponuntur continub.& intercidunt: verum esse species colorationis seu illustrationis illius. quam spiritus retinae tunicae inserti a pictura suscipiunt. est enim picturatio illa, ut monuimus, passio non tantum superficiaria, uti in tabula vel pariete
pictio, sed & qualitativa penetrans in spiritus. unde & spiritus superstitis istius speciei subjectum esse credimus.
Philosophus lib. de insomn. cap. a. reliduam in organo obiecto sub lato actionem lationis atque alterationis exemplis nobis patefacerenititur hac ratione e qua lationemsubeunt, quod propulis, non amp tangente, cuntur consimister. O hoc quoque in alv ratione feri putandum ea. Hud enim quod calentis rei vera incaluit, quodsibi vicinum ea catis cit enetratquesuccessio hac ad id, usque quod primum calefieripotest. quia νe ei uisenileia,facultas commissa ess,hoc idem accidere necesse est,cun sensum,qui in actu constituim ea alterationem esse quandam constet. I taq; Philosophi posteriores fingunt objecta duobus modis in externos sensus agere: uno intentionaliter, cum scilicet propriam imaginem in organum obsignant. altero realiter, cum violenta motione organum concitant. priorem illam actionem objecto sublato pariter occidere adstr uni: hanc verb etiam causa cessante aliquamdiu perseverare. Quae quidem sententia non valde videtur abludere ab ea, quam ponit eminentissimus Philosophus lib. s. degenerat .anim. cap. I. his verbis et qui
conspectum a colori validiore, aut de Sole in opacum transtulerint, non cernunt. motio enim, qua iam vehemens inest, impeti eam, qua extrinsecus accidit. recte. Ceterum motionem eam nos, non utipli, vel in tunicis oculorum existere vel humoribus inhaerere putamus: tunicae enim non
moventur, seu a colorum formis non alterantur, nisi a praesente & non impedito colore. Humores autem, eo ipla quod perspicui sunt, eas formas non suscipiunt stabiliter,sed transmittunt. at opinamur dictam motionem in spiritibus residere, & esse prognatam a prima illa moti ne tunicae retinae impacta : quemadmodum impetus projecto lapidi in-
existen Meumque aliquousque provehens, ab ipso projicientis primo impetu est Productus.