장음표시 사용
301쪽
dos habent uti decet ocularios humores. Quod verb ad ejusmodi erauliusculos humores sequator curtus visus. baec est ratio: quia rerum alpeis
stabilium promissae imagines per quodlibet spatium sensim decrescunt
atque exhauriuntur, per medium vero crassius multo citius. hine enim quod nebulosus aer objecti distantiam celerius terminet, & consequenter non aeqvh per nebulosiim aerem, ac per sudum res h longinquo spectentur. Similiter species eminus venientes, & crasses oculi hum res ingressae retunduntur, & vel penitus expiranr, atqι immoriuntur iIlic antequam retinam attingant: vel ita debilitantur, ut non nisi debilem ac confusaneam visionem aptae sint producere. Comanus vero e dem venientes, cum quo propius ab ortu suo absint , eo sint vegetiores, integre possitnt & valide ferire retinam tunicam, adeoque essicere visionem distinctam. Hujus autem generis lusciositas in non paucis farne locum habet . .
Ohr Us, qui remota Hylam vident, propinqua confusὸ , perstia cilla convexa proseunt. ii vero , qui conful' indent remota His sectepropinqua,juvantur concavisperocitas f
od id ita fiat. non revoco in dubium: & dubitantes vel negantes
provoco ad tribunal experientiae . cur vero fiat, non facilescit uestr& Mercurialis lib. r. pract. cap. 28. Problema vocat perarduum, qui etiam inter Medicos primus,quod sciam, de eo exacte aliquid tradere conatus est. sed infelici suceessu .nescio enim,quq ridicularia sibi fingat de spirituu per vitri poros meatione & extenuatione. uti & illud pessime: a vilia videndi corriguntur belusicis eorum i rumentoru, qua ocua laria vocantur,sieri necessardoa Fritibus, vir modestissimus,cum nihil ladhue traditum esset a veteribus de perspiciliis,excusari se rostitat,li inireddendis causis non ita satisfaciat. Et apud me quidem excusitionem
habet amplissimam, qui scio propositae quaestionis solutionem nusquam inventum iri apud Medicos illos, quorum ars nullam cum Poptricis, mixturam fecit, imo vero apud ipsos Dioptrices peritos nusquam hactenus inventa est; aliis causam ad imaginis diffusionem vel contractionem referentibus, aliis ad pluralitatem refractionum, frustra. Nobis cum Keplero antedicta sequentibus principia veritas ipia hi Videntes igitur remota duntaxat, si convexis uti specillis radi sonum a propinquo objecto venientium conum alterant,
302쪽
et 8 VOP. FORTUNAT. PLEM PII .
longinquo advenire, & oculum ingredi videaturi ratio est, quia convoxa specula radios divergentes reddunt parallelost quales solos radios ipsi requirunt ad distinctam visionem, cum retinam antrorsum promotam habeant. Propinqua verci tantum cbnspicientes, ii concavis usi specillis, conum radiationum a remoto objecio eductarum alterant,
ut quasi a propinquo oriri, & oculo allabi videatur. nam hoc habent specilla cava, ut radios parallelos reddant divergentes, qui soli retinam abditius latitantem nati sunt distinet E pingere. Ex dictis patet ratio cur alii magis convexis perspiciliis uti debeant, alij cavis magis, alij aequabilioribus. prout enim retinam habent magis, vel minus remotam, haec vel illa ipsis sunt commodiora. Si
quis isthaec de specillorum potestatibus Pythagorice quodammodbassirmata non recipiat, inprediatur mecum obscuratam cameram, de
videat. quo enim convexior lens seu specillum fenestrae foramini inditur eo papyrus,ut distincta fiat pictura,propius est admovenda: qub
autem minus est convexum specillum, ed longius est removenda. ejus ratio non alia, quam quod vitrum leviter convexum majorem viciat
circulum: jam e majori circulo radii longius divergunt,quam e minori& rotundiori . vel, ut anth diximus, plus refringuntur in convexiori, adeoque citius in mutuam sectionem concurrunt. Rursus in proposita camera si vitro foramini indito praetendas aliud vitrum modo concavum, modo convexum t illud basim communem radiorum ampliare &Prorogare,hoc angustare & corripere videbit quisque. Id quod ad amussim specilla similia in oculis essicere propersualissimo habendu est. Hoc addendum: qui ob humorum ocularium crassitiem lusciosi sunt, eos per conspicilia non juvari et clim enim tales ob species deficientes in erassis humoribus & quasi emorientes remota objecta non percipia ant. id non emendant conspicitia i imo potius suadensitate & aliquali crassitie species porrd hebetant.
PROBLEMA XLI. cur obtuse videntes, ut videant aeutius palpebras contratant f
OBservamus myopes seu lusciosos clim exactius accuratiusque objectum quoddam aliquantulo spatio dissitum contemplari volunt, palpebras contrahere,atque hoc pacto distinctius videre. ita in me ipse ςxperior, ita in sese experiuntur alii similem nacti visum. quin imo quidam, nisi perpetuo oculis conniveant ad singula objecta hebetes oculos habent; quod de Nerone narrat Plinius lib. II. p. 37. ω πψnoxi
303쪽
OPHTHALMO GR APHIAE LIB. Ivo α ρ,
novi quosdam, qui semper per plateas conniventibus oculis obambularent, id enim ei fecissent, obviorum notorum novissent neminem. Quaeritur ejus ratio. Aristoteles sect. 3 r. prob. I 6. hanc dat; fri id propter conJem imbecissitatem, ut enim manum riam Epositis admovent, sic paycb M luxta positu perluae qua imanum adlicis it . quod ne faciunt, ut radius per locum siste alpromens angustiorem congestiorpro at, ne pro-rinvi ex patalo prosic, sens distrahatur.viare autem is acutius,qui requentior, cosie borque prodierit. Quae ratio Galenicorum quidem assensum aucupetur, atque etiam applausum: nostrum vero non item , qui tuentes radiorum ex oculis emissionem procul ab ambulacris nostris censemus eliminandos. Apud nos igitur propositae quaestionis solutio fit taliter brevicula oratione: connivent lusciosi oculis, ut palpebrarum limbo, intertisque ei ciliis umbram faciant pupillae, excludantque coeli lucem, qua pictura in reti formi opprimitur. quo enim oculi camera minus adnuttit lucis, eo vivacius distinctiusque in ipsa visibilium repraesentatio exhibetur. Itaque contractio illa seu conniventia palpebrarum de die & in lucido aere sollim ipsis confert, non autem noctu Sc aere tenebrosiore: in quo tantlim abest, ut quidquam ad exactiorem visionem conserat, ut potius obsit: nam lux tum desideratur, non excludenda est. unde manifeste convincitur, non contrahi palpebras ob congestiores spiritus foras ejaculandos, neque etiam squod sapienti res dicunt in ob unitiores species intro recipiendas: etenim sic tam in obscuro quam claro aere contractio ista visum vegetaret; at in obscuro, hebetat, dum vegetat.
PROBLEMA XTII. cur mopes communiter minustulas litterulas scribere consuerunt'HOe Aristoteles sect 31. bis sibi discutiendum proposuit, proble-
mate 8.& is . Atque imprimis quidem miratur oppido, quod, qui obtusis sunt oculis, rem faciant, quam eorum facere interest, qui acumine valent oculorum. Dat vero duas rationes: primo, 'ui pro-xime potna ma gna esse videntur : illi aurem oculis proximὸ admotu Acribere selent. Secundo: quia contra I palpebri stribunt: φι enim per imbecilla-iem, ut si Gaio diductisque oculis seribant. V ectus ΔΠractuι hebescam et Fadductis O eonnioentibus , universim depromtus acutim videat. quod, autem angulum infirmat exiguum, efii necessario, ut exigua littera scri- Lantur. Ego saepe dubitavi,an non propterea minutam scripturam afferactarent lusciosi, ut videlicet sano vegetoque visu esse viderentur. Cui
304쪽
verb etiam me puerum, aliosque in pueritia parvas litterulfs pinxisse meminissem, quibus gloriae ejus non inesset affectatio, utpote qui non alium meliorem visum nostro in rerum natura esse congnoveramus, non putavi ad eam causam recte eventum praedictum referri debere. Ita igitur censeo a ad quae prope oculos admoverint, ea exacte ipsos percipere, dc quidem etiam pene exactius,quam qui acute alias cern re dicuntur: cum ergb oculis proximis admotis . ut recte Aristoteles, scribere soleant, fit ut exiguas forment litteras , utpote quas distincte accurateque comprehendant: tales enim tantaeque scribi tolent litterae, quales quantaeque a visu distincth possunt figurari. Ceterum monendi hac parte serio sunt lusciosi. qudd , quo minutias scribere consuescant, eli curtiorem sibi reddant visum. & myopiam suam augeant, quia oculum assuefaciunt ad proxima sollim videnda: qua ex Auefactione retina in situ magis magisque a pupilla remoto obfirmatur atque indurescit, adeli ut deinde ad paulo distantiora conspicienda nequeat acclinari. Consulent itaque tibi, si majusculas signent litteras, oculosque, quantum licet, amoveant; ita enim retinalensim antrorsim poterit protrahi, &assuefieri paulatim ad remotiora etiam persentienta.
PROBLEMA XLIII. cur lustriosis aversis curru vehiprodes: sies serὸ,oni Moersos fConsulunt hoc aliqui Practici Iusciosis sive myopibus , ut scilicet,
dum curru vehuntur, sedeant facie aversa ab equis , non conversa ad equos. & recte consulunt i talis enim vectio cgregie visum eorum nata est emendare. Cur verti emendare nata sit, certus sum insos meteonsultores non satis pernovisse. Potest autem vera causa ex superiore problematis clausula colligi. quia enim propinqua tant lim discernen tes retinam oculi tunicam nimio plus haiant reconditam, seu 1 pupilla disitam, ut visus ipsorum emendetur, opus eis est remedio. quod retinam antrorsum accersat. at nullum opportunius tali vecturὶ: nam a
singulis objectis, quae modo propinqua erant, mox sensim recedunt, sensim quoque antrorsem prolecti reti formi. aded ut visus nullo alio pacto scelicius naturaliusque remotis rebus contuendis pinit assuefieri, si modo frequenter tali modo vehantur: quod plane ipsis consultum fuerit,atqueere. Contra verti dum conversa ad equos facie sedenti obfirmant in situ suo vitioso retinam . nam posito, quod retina iam in Procinctu esset,ut prorsum accederet ad remotiora objecta Percipi 'α da.
305쪽
op ΗΤΗ ALMOGRAPHIAE LIB. IV. agi
. G,non aecedit tamen,quia mox illa eadem remotiora fiunt propinquas atque ita perpetuo non nisi propinqua cernere perseverat. Ecquid autem super hoc problemate radiorum ex oculis emitares dicant an ob continuum ab objectis recessum spiritus paucos& subtiles crassescere& accrescerς nam crastas spiritus, vel subtiles copiosos solum objecta remota percipere posse asserunt.
P R o a LEM A XLIV. di ab inera oculo tantum robustiores exquisitior oleatur viso, quaim adustoque mulsARistoteles praesupponens uno oculo exquisitius constantiusque
quam duobus cerni,quaerit causam, cur hoc eveniat sect. 3 r. prob. a.& 4. quem secutus Galenus noster causam itidem ejus reddit litato. deost. Part. cap. x . Nos an eveniat disceptandum proponimust &omninci non evenire existimamus, adeoque viros illos amplissimos rei. quae non existeret, quaesiisse rationes, id est, ut inquit Seneca , manum .exercuisse, & in ventum jactasse brachia. Argumenta, quibus demonstremus ab utroque oculo persectiorem exquisitioremque celebrari visionem quam ab unosolo, sunt imprimis lare experimenta. x . si quis scripturam ex intervallo aliquo nunc uno nunc duobus oculis intente contempletur, sentiet Iegi quidem illam duobus oculis sat clare ac distincte posse, uno autem vix posse singulos characteres discerni. a. si quis utroque oculo rem quamlibet prius aspiciens,alterum mox claudat, comperiet rem illam quasi obscurari ac proinde minus exacte singulas ejus particulas comprehendi: idq; adeo,ui,si diutius uno oculo contuendo perseveret, videatur obtutus sensim velut in tenebras abire. Quibus experimentis accedunt rationes et singulis oculis sua insita est videndi potestas: at duae causae simul junctae perfectiorem intensioremque proferunt effectum et ita enim duae faces intensius quim una solitaria conclave illustrant. Se duo soci, quam nus, fervidius aerem accendunt. igitur etiam duo oculi velut concausa in unam simul visionem conspirantes, praestantiorem eam elicient,
ruam si alter stilum oculus ipsam obivisset. Id auod ex ipso quoque vi-onis modo confirmatur. nam superior illa facultas,quae videndi acti nem elicit, non tam effraciter continuo excitatur a pictura in uno oc Io & semel repraesentata, quam repraesentata in utroque oculo seu bis et
hoc etenim pacto duplicem recipit impressionem,illo sollim simplicem:
at qualis a pictura ilia facta est impressio, talis celebratur viso. Dicam
306쪽
clarius: sicuti negari non potest , duarum facularum luminibus in aero receptis fortiorem manare illuminationem, quam ab unius faculae imminet ita haudquaquam negari potest a duabus amborum oculorum collustrationibus cernenti facultati communicatis excellentiorem resurgere visionem,quam , singulari collustratione uni oculo immisu. pari enim passu ambulant ista: quale in aere lumen , . talis illuminati qualis in oculo a specierum luculis illustratio,ialis visio. combinatur in aere lumen ,ergo intensior illuminatio: combinatur in oculis illustratio, ergo robustior visio de persectior. Itaque Philosophice ae sapienter Archatagelus Piccothominus, lus inter Anatomicos, lib. 6. anatom. praelect. lect. a. pronuntiat,geminos naturam peperisse oculos, ut so tior vegeti orque esset illius sensus actio. Stabilita nostra sententi reliquum jam sit,ut adversariorum ratio- nes evertamus Et quidem contra Aristotelem non ii mihi vident ut egisse satis,qui ipsum inplerisque problematis vulgi opinionem secutum fuisse ajunt. solvendae ejus rationes sunt medius fidius non vulgares. . Ita vero probi. a. arguit: plurci motus duobm oculo,quam uno exci- tantur, quemadmodum oculis perversis multiplicem agitari motum certum Hr. ergo duorum unus motus non eg: unius unus. simplex est. itaque e
ritur, ut exquisitim uno, quam duobus cernatur. Respond. de perversis de contortis oculis nos sermonem non instituisse, sed de sanis & pariter atque aequaliter se moventibus: atqui talium unus est motus. Et quid refert, plures esse: clim non moti, sed stantes visionem exerceant γ Ve-
rumenimvero Philosophus ibi non oculorum motum localem, sed progressum radii visorii ad rem visam intelligit interpretamento Aponi:
qui motus cum ex duobus oculis non unus sit, sed duplex, quorum alteri ossit non terminari in locum,in quem alter terminatur: fit ut duo ocui intuentes rem aliquam minus certo in loco videant, quam oculus
singularis. Hoc si sit sensum mentis Philosophi, plandimus in ejus se ,
tentiam: fatemur enim & nos uno oculo certius & rectius rem quampiam videri,ut collimantes experiuntur: at videri uno oculo rem evidentius, vel clarius vel acutius. vel exquisitiusquam duobus, id enimvero dissitemur. Lingua sua dixitu κεβέδερον, quod utrovis modo pos sit quis interpretari, id est, vel certius vel exquisitius. Quam quarto ploblemate adducit argumentationem, coincidit se-rE cum ea, quam primo loco adfert Galenus: itaque simul ipsam, simul .
Galenicam refutabimus. Vertim antequam cum Galeno congrediar, videor mihi ex aliis problematis citatae sectionis ipsis Philosophi verbis sententiam nostram me P illa probareia Proia.. Io. quaerens, cur uno oculo videre impatibiliu&N
307쪽
assectionis contrahatur. Itaque sie: quod minus assicit. minus potenter movet: quod minus potenter movet, minus potentem potest causare actionem. species vel specierum pictura uno oculo excepta minus p tenter movet,quam excepta duobus: ergo minus potenteni valet eff-cere actionem, scilicet visionem. Probi. ao. plane eo, qub nos volumus , pertendit; scribit enim: cetera omnia meum utroque ocuo crem,m
m versuum virgulam una inflics exquisitim. Quid iis verbis expressius p rectitudine inrei vult uno oculo explorari, non rem clarius, αα perspicacius & melius cerni. Sed ad Galenum. Primum ejus argumentum est i altero oculo clauso totam spirituum vim velut agmine facto in alterum prorumpere. unde visoria facultate eo modo duplicita visus necessarib fit acutior. Quod si negemus in patentem oculum uberiores spiritus,quam ante, confluere. probat id cap. s. ejusdem libri: nam uno oculo occluso alterius pupilla manifeste dilataturi at dilatatio illa a spirituum copia uveam tunicam distendente. Dicendum ad hoc est,ampliationem illam pupillae a majori spirituum assiuxu non contingere, ut libro primo demonstravimus inexpugnabili Iuce experimentorum. Sed agesis,duplicetur in altero oculo spiriturun proventus : an propterea accuratior visio p non a sola spirituum copia pendet ipsa ,sed maximh a vivaci atque evidenti retiformis utriusque
pictura. Praeterea ut subtilissime Aguilonius) assumptione producti
argumenti,ejusdemque probatione concessa, necdum tamen lequitur, excellentiorem visionem ab altero oculo tanam, quam a duobus proveniret numquamenim visionis praestantia mensuram spirituum superabit: at uno oculo clauso non fit in altero major spirituum proventus, quam sit in utroque, dum ambo vident. igitur summum erit, si visio unius oculi, utriuique simul oculi visionem exaequet. Secundum argumentum est hoc a si aliquid inter oculos innas secundum longitudinem extenderis, aut asserculum aut tuam ipsius manum,aut aliud quidvis, quod prohibere queat, quo minus ab ambobus
oculis unumquodque eorum, quae extrinsecus sunt objecta, cernatur: utroque obscvia videbis. sin tamen alterum clauseris multd clarius inis ue risi utpote facultate, quae in utrumque antea dividebatur, in alterum jam commeante. Aguilonius lib. I. prop. s. appicto schematerius experimenti modum explicat, detegitque errorem. Nos schema- tofugae oratione rem definiemus characteribus non interrupta. Quod igitur unumquodque eorum, quae extrinsecus sunt objecta,aperto uir que oculo non tam accurath cernantur,quam si alter claudatur : non fit
quod facultas in hunc tota commeet i si enim interstitium auferas, ut Nn a utriusque
308쪽
utriusque oculi axes, in id objectum defigi possint, clarius maniferu,
accuratiusque ab ambobus oculis percipietur, quam praesente interstiatio ab altero oculo tantur etsi alter occludatur. Igitur ob interstitium miniis videtur, non ob divisam saeuitatem. Iam quid interstitium iulud inferat, quo minus exacte objecta cernantur, dicendum est. D ctissimus Aguilonius ratione opacitatis suae velut tenebras objectis via dendis offundere censet, quas alter oculus, dum patens est, conspicari videtur illi lumini permixtas, quo eadem objecta alter oculus affecta manifeste videt: su que obseuriora reddi, quam si oculus alter occludatur. Quod quamquam ita sit, & satis conspicub possit 1 quolibet
Oprehenair aliud tamen etiam ratione interjecti Obstaculi interveniare adhuc credo, propter quod minus cernantur patente utroque oculo. Nempe: quia videnda objecta in unum solum oculum incurrant, in alis terum autem non possint ob interstitium i & tamen in hunc alterum,
utppte patentem, alia incurrant, scilicet quae ab illa interstitii parieloeum habent: fit, ut ab illo uno oculo minus exquisite perspiciantur, quia totus visus illis non attendit; quippe di strahitur per alterius oculi visionem. at pluribus intentus minor la ad singula sensus. Atque haec adversus Galenum sint satis & super: quem si suo ipsum . gladio conficeretiberet,liceret id quidem . nam cap. xa. libri allegati
veritate eoactus rotunde scribit i minus obscurum esse, quod ambo oculis *-I videtur, quam si altero duntaxat, uterlibet eor/m M sit ,
oculum clatidiant sΑ D vertimus eos, qui baculi,virgulae,aut allus cujussitat rei rectitu-
Adinem sunt exploraturi, oculum alterum occludere: quod item 'illi factitant,qui ballistis, sciopetis, vel arcubus jaculaturi fixam habent oculi in propositum seopum intentionem: quae ab Latinis dicitur collimatio, vel lut aliis arridet ampliusὶ collineatio, quod 1 visuali corrivatum linea est r illud vero ab limo oculo. Philosophi itaque vulgares conspiciendirationum imperiti arbitrati sunt idcirco hoc fieri, . quod alterius oculi clauIione alterius exquisitissima redderetur visio, spiritu nempE assiuentius in patentem confluente, visumque essiciente intentiorem. At hercle tarperam. non enim unico oculo scopum evi dentius in
309쪽
dintius & clarius, sed directius& certius vident, ut telo suo eundem
assequantur & configant. Oaerimus ergo hic rationem,cur id uno ocuis Io fiat certius. Aristoteles sin. 3 r. probi. 2o. assignat isthanc: quia radii oculi utriusque non sine perturbatisne in idem concidunt, ut per peis Guia mani. itaque cum uno instricimm adrectum coissectum tanquam regulam melim, quod rectam Hi,deprehendere,iudicareque habemvi. Φωibi de oculorum radiis ex veterum Perspectivorum opinione tran cribit, id nos eum recentioribus Opticis ad specierum radios transferre possumus sicpoter etsi ex omnibus undique partibus visibile radios mitiatat , unus tamen ab eo spargitur radius e centro ipsius, quem comi tantur varii secundum lineas obliquas . atque ille radius linea fiduciae appellatur. Dicunt igitur lineam hanc fiduciae melius recipi in oculum unum,& radios reliquos, qui poterant disturbare istam lineam, segregari. Vel sim haec s-uens ratio apertior & palpabilior : fieri nequit ut utriusque oculi acies per dia ulticum in metam unam recta defigatur, nam si unius oculi acies per diauliscum seratur, necessarid ait rius oculi acies aut non serit metam, aut non ducitur per diauliscumr : ideoque ob disjunctos oculorum axes, aut meta aut dia uliscus duplex videbitur: quod ne videatur, alter oculus sequestratur tantisper,ut alterius acies fidelius dirigatur ad metam. Quod de collimatione 'per diauliscum hie dico, idem puta usuvenire in exploranda baculi vel lonisgae regulae rectitudine. etenim utroque oeulo alteram ejus extremita. rem aspicienti altera apparet gemina t ut si propinquior extremitas 'aspiciatur, apparet remotior extremItas geminata, quippe inquam non contorqueantur jugati oculorum axes. atque aded nihil certi de rectitudine statui potest et id autem uno oculo conspicienti non eis
An uno oculo istantia objectia sci possit f
STatuebamus libro tertio Naturam bi nos animalibus dedisse oculos , potissimum ad comprehensione distantiae visibilium ab oculis.Quod quamquam ita si, quaerimus nihilominus hoc loco.an non aliquo pacto 'unus etiam oculus distantiam dehnire possit. Aguilonius lib. 3 .prop. r.& a. distantiam unico oeulo per se determinari non posse censet, sarritamen eamdem per vicina corpora , quae intercedunt, ex accidenti cognosci. Nos autem ex Keplero depromimus, singularem etiam Mum ex propria sua conditione distantiae cognitionem Posse elicere. Nn 3 etenim
310쪽
etenim sicut proportio rei ad hemisphqrium comprehenditur ab oeulo crassiori & usitatiori imaginatione, per solidam pyramida, cujus est in
oculi puncto vertex, in re visa basis. ita clim distantiam rei aestimamus, triangulum fit isosceles ut plurimum, cujus acumen seu vertex, vice versa in aliquo rei visae puncto. basis in oculorum distantia est. proportio enim attinet omnes superficiei visae dimensiones, distantia vero consideratur in linea tantum recta: unde illic solida pyramis, hie planum triangulum requiritur ad vero triangulum distantiam metiens etiam in uno oculo potest considerari,ut vertex sit in puncto rei visae, basis in latitudine pupillae, & diametro pupillae ea, quae coincidit cum linea connectente puncta utriusque pupillae r ut ita unus oculus binis oculis hoe instituendi trianguli negotium assuefactione didicerit; hae
tamen proportione, ut si propter distantiam oculorum visus discernat eorum distantiam, quae ad centum passus removeaturi per latitudinem pupillae ad decem passuum aut minores distantias aspiret. Ceterum non propter haec male , nobis supra constitutum est, binos nisse factos oculos ad distantias rerum metiendas: tum quod a singulari oculo propinquarum rerum distantiae solum comprehendantur, tum quoci eae
ipsae vix adhuc certo definitoque cognosci possint,nisi sorte ex diutina inuefactione quis illud edoceatur.
IN hoe problemate tam sibi vel placuit Aristoteles, vel non satisfecis
ut eadem sectione 3 x.quater id objecerit enodandum,scilicet probi. ΣΣ. x3. 18.&29. Atque in omnibus quidem hisce aeque utroque culo videri praesupponit. Quod non videtur nimium securE nobis esse recipiendum. etenim divus Hippocrates noster lib. a. de morb. Popul.
Dct. 6. docet. circa naturam plurimam vim habere oculum dextrum .
Quin ipse Aristoteles lib. 3. de pari. animal. cap. s. naturam dextrae partis validiorem esse prodit. Et lib. de animal. incessu cap. melius natura ala dextrum esse sinistro. Expressius lib. r. histor. de animal. cap. et 3. dextras inquit ac sinistras partes omnes inter se similes fere atque easdem, praeterquam quod sinistrae imbecilliores. Quibus enuntiatis assensum suum ultrb deserunt passim Medici. Verumenimverbiis non evincitur dextro oculo melius ae vegetius, quam snistro conspici. Nam Hippocratem quod attinet. de visione dextri oculi nequisquam sermonem instituit. ut palam fatebitur is, cui citatum locum ad ite