장음표시 사용
181쪽
SEBASTIANUS REGULUS P. UICTORIO S. P. D.
Albericus Longus , vir singulari eruditione &bonitate praeditus , hac ad te transiens pro sua humanitate me publice profitentem audivit , & apud me pransus est , qui mihi quae. Lenti, cur nunc Florentiam iret, respondit, se a te accersitum, istuc venire. Tum ego hominem satim complexus, tantam sum illi fortunam, tantum honorem gratulatus, qui & in ista urbe , nunc. omnium bonarum artium studiis florentissima, & tecum , & apud te, & a te vocatus, sit Commoraturus ; tum ille, inquit, sic est profecto, ut dicis, mi Regule; ego enim Ferrariae de doctissimis illis viris audivi , Pe-srum Victorium , eum unum esse, qui scriptis
sitis, oratione , pecunia & publice , & privatim, omni denique studii , & ossicii genere
bonarum artium studiosos omnes prosequatur. Tum ego haec eadem eX multis Bononiae me
audisse adfirmans , quam sim in te singulari&.animo, & ossicio exposui ; tibique me adceptum referre plurima , quae meis auditoribus singulis diebus interpretor , quos item sermones de te, & de superiore, & ex aequo loco habuerim, ac habeam saepe , tuique nominis auctoritate, ac fama nixus quam multa explicem, narravi, cuius rei testes inquam sunt mei omnes discipuli . Tu vero Augusinam Cottatium
182쪽
eutium adolescentem tui studiosissimum , locupletissimum testem habes. Tunc addit Alberisus rlaudo te, mi Regule, qui tantum virum, tan tum ames, votoque des ipse ad Victorium literas, ac animum illi tuum declares. Facile me accensum inflammavit, effecitque ut has ad te mitterem mei in te animi , summaeque observantiae indices, quas eo, quo mittuntur, adcipies animo , meque posthac in tuorum is clientium numero habebis. Non enim vereor, ne tu existimes haec tuis a me auribus dari; quippe qui te optime noris, omnium amore,
studio , laude & observantia dignissimum , &qui te non amant, tuam istam singuIarem eruditionem summae probitati coniunctam noria admirantur, non colunt, non observant, e invidos, malevolos, omnis humanitatis, & rationis expertes esse intelligas . Vale , & Regu- Ium tuum in clientelam tuam quaeso recipias. Bononia Iv. Idus Iulias MDXLIX.
PETRUS ANGELIUS P. VICTORIO S. P. D.
Abhinc octo annos Venetiis quum essem , tuarum virtutum laudibus , quae passim ab omnibus praedicabantur, ad te colendum , &observandum inflammatus , unas literas ad te dedi: quibus benevolentiam tuam , cuius ine
undae studio & cupiditate quadam incredibili
183쪽
ardebam, mihi conciliarem, id quod abs te nonnulli alii etiam ante me consequuti esse di. cebantur. Sed, aut literae illae scilicet interciderunt , ac ad te nequaquam perlatae sunt, . aut . tu negotiis, & publicis , & familiaribus inpeditus , gravioribusque in studiis occupatus, ad eas rescribere numquam potuisti. Sed utcumque res ceciderit, ego certe, ne quoti- . die tibi molestus obstreperem, & eamdem, Ut . dicitur, cantilenam saepius canerem, eXpectan- .dam mihi esse aliquam occasionem statui, qua, quod vehementer cupiebam, adsequi maXime, possem; eam nunc me habere mirum in modum laetor : magnam vero partem tua esse effectum opera , ut habuerim, triumpho, &gaudeo . Nam praeterquam quod te eum esse .. non ignoro , cuius eruditioni, ac iudicio tan.
tum a literatis hominibus tribuatur, quantum scilicet alii optue vix audeant , ut de eo heicdeligendo , qui rhetoricam , & poeticam puriblice doceret, nihil nisi auctoritate tua confectum sit. Fuit etiam mihi renunciatum, te pro tua summa humanitate, & modestia, quum id abs te petitum esset, respondisse, non omnino indignum existimare me , ad quem hoc interpretandi munus potissimum deferretur. Id vero tuae humanitati , si datum a te est , gaudeo mihi tam iustam, ac paene necessariam scribendi ad te . occasionem oblatam ; sin autem tuo erga Antonium fratrem meum amori voluisti
184쪽
id largiri, valde Iaetor, esse cur ego tibi duabus de caussis, & quidem maximis, & iustis
smis gratias agam: una, quod Antonio tantum
tribueris, quantum ne ille quidem abs re postulare ausus esset: altera, quod eum me este tibi persuaselis , quem si non maxime commendandum , quod quantum in hoc genere possem perspectum non haberes , non tam e plane contemnendum esse duxeris . Hoc ego
ita sum delectatus, nihil ut prius mihi faciendum esse decreverim, quum primum studia literarum .prolata heic fuissent, quam tibi per literas gratias agere, perereque a te, quae tua
est humanitas, mihi ut talem te inpertires, qualem iis, qui tuam amicitiam vehementer expetunt, praebere semper consuevisti : existi. maresque me, qualis ego cumque sim, tibi totum esse addictum, & consecratum. Id quod cum privatim , eum Publice superioribus annis, dum Regii literas profiterer & graecas,& latinas, saepissime sum testatus . Sed . quoniam haec pro re nata ficta esse facile existimari possunt, quum occasio dabitur, essiciam prosecto, ut intelligas huic quidem muneri doctiorem fortasse , diligentiorem autem, tuique magis Observantem , praefici quidem certe
potuisse neminem. Vale. Pisis vi. Kal. Ianuarias MDI. m. I. Κ XXXI.
185쪽
FRANCISCvs ROBORTELLUS P. VICTORIO S. P. D.
Quum de te in coetu honestissimorum, & do. ctissimorum hominum amantissime loquerer, ac de tua singulari doctrina meum illud quotidianum praedicarem σκιαί ; ecce mihi adseruntur literae tuae refertae omni suavitate , quae me incredibiliter' delectarunt, quod intellexi me a te mirabiliter amari, cupereque te amorem illum nostrum veterem, quem istic semel suscepimus non servare solum temper, sed etiam in dies magis augere : ac inmortaliter ob hoc ipsum' gaudeo , semperque gaudebo. Nam quod ego plurimi, aestimo, iam a te habeo; tanti vero est, ut quum tuum in me amorem, maXimis quibusque honoribus, qui aut sperari a me, aut expeti pollunt, parem esse semper duxerim , omnibusque utilita. tibus facile anteposuerim, nullum'. maiorem ex Etruria fructum, ac laudem reportasse videar, quam amicitiam tuam. Lectis igitur literis tuis, omnes , qui ibi aderant , quod liquidius de tua erga ; me ' voluntate , iudicassent, adplauserunt, quem ego plausum omnium theatrorum vocibus, & fgnificationibus antepono; est enim eorum, qui me sincere amant, & quibus, ob hoc ipsum , ante magis placere me intellige ham, quod tuarum virtutum essem perquam stridiosus. Suavissima vero mihi fuit recordatio
186쪽
veteris nostri amoris, multo etiam, sua vior: coingitatio, futurum, esse hunc ,: quantum in te emnam egQ. inihIl magis, Opto , iam Orem . perpe tuum: . Atque i utinam mihi , in istis locis. Hui
lius suavitatis, tuae , i i doctrinae fruendae
caussa esse licuisset. . Porro ad scribondum tua illa invitatio ,, quam blanda. . , . quam fraterna, Quasti suovis L Homo non sin ,, nisi, tu , in sinu sempqr feram , in amore non modo Te spondeam sed onani genere ossicii te: ad me amandum . provocem . At eris mihi qui denia, corte semper in re sinu, neque discingar unquam , ac quando praesens istic btecum, utilante, Lonrloqui L non, possum , , fruar cogitatione, & tuae humanitatis, & istius urbis,i ac regionis totiuS simul amoenitatis , i quae mihi in deliciis - semper mih Haec ego a te invitatus magis, quam quod ne esse ' putarem , breviter . exposui de
meo. erga rite animo ἐ. Nunc ad alia venio: orationem i meam tam valde tibi placuisse , . quod scribis, plane laetor. Mi Victorii, me vide, s- quid unquam in dicendo fui; sum enim natura ιλ ισJoκρατικωταΤος , meque illud plurimum
delectat AEιMr' υδα ευ. Serius ad te rescripsi, non quidem propter occupationes , sed quia Iuminris nescio quid adita vera i , x a certis hominibus audieram, tς legatum , ivisse ad Pontificem MaX nec ante Kal. Apriles rediturum . Id cupio ex te scire, semper enim existimavi, optimum Principem vestrae reip., gratiam ali-Κ a quam
187쪽
quam tibi repositurum pro tua maAima virtute. Quum Pisis proficiscens, Florentiam veni, nec te, nec Laelium 1 oreuum , virum , Dii boni, summum, cui omnia debeo, salutavi, quod ita properabam, ut nihil egerim παρεργανόδου, nec vobis in suspicionem venire debeo, aut negligentiae, aut superbiae; qua enim ratione , salvo ossicio, potuissem hoc facere ρ in vos praesertim , quibus propter singularem vi tutem, & plurima in me merita, semper et devinctissimus , & ad Laeliam sane literas dederam , quod non putaram me Florentiam siter facturum. Garbo etiam mandaram, ut tibi meo nomine multam salutem : vexum de his satis. Aveo scire, quid agat Disas tuus, ut se oblectet ; amo illum, - ut fratrem , doleoque meae erga illum voluntati parem non fui unquam adiunctam fortunam . Tu mi Victori, saepe aliquid ad me, non enim vereor , ne literae nostrae hallucinentur. Em magnum smihi ante pedes struaeram, cumulum Diodori Sieuit . Siquid egero , scies . Vale, & Iarabosilio tuo Iuveni eruditissimo meo nomine se. lutem. Venetiis Idibus Aprilis MDL. . P. S. Paulus Manutias haeic egregius habetur ludimagister in instituendis pueris: hypodidascalum etiam nactus est peritissimum. Vterque sellam habet cum pulvino . Sic speramus , Diis bene iuvantibus , optimum illud
dicendi senus florere heic aliquando posse; α
188쪽
sane in illius officina viget illud Isocrates παρα- Των εὐφυῶν e nosti reliqua. Enimvero in hoc differt optimus magister ab aliis, quibus neque cor, neque lingua o.
IACOBvs LAVREVS P. VICTORIO S. P. D.
Antea misissem ad te Aelianam de varia historia, quem nuper e graeco in latinum a nobis versum edidimus, s te huiusmodi munusculis oblectari certo scivissem. Quum vero eX Hau-eiseo Robortello tui studiosissimo didicerim , te familiarissime libello hoc uti solitum , plurimumque hac rerum varietate refici, dedi eon. festim operam, ut is ad te perferretur, eoque libentius, quod idem Franeiseus quaesivit ea me, num ad eas literas, quas ad te proxime dedimus Aelianum adiunxissem . Vide quaeso quanti te faciat homo doctissimus, neque me hercule iniuria. Nam & ini consuetudine quia-tidiana sngularem humanitatem tuam , & in iis, quae conscripsim , voluminibus mirificum se ingenium tuum fatetur agnovisse, idque, omnibus etiam audientibus praedicat . Quum igi- r) Vid. Victori Ep. ad Robort. Epp. lia. II. p. 37. gusse
189쪽
igitul neghilem aliquid mihi eiusmodi in men
rem venitie, sane visus est graviter seire, quippe' qui , quantum coniectura adsequi potui maluisset meas tibi littaas , praesertim quum nullae antea eΣtitissent , graves reddi , quam inanes . Mitto igit ut ad . te Aeliauum , atque ita mitto, ut initio mea sponte missurus sim, si quod scriptorum meorum genus probandum statuissem; quoquomodo autem a me latinum factum animaduerteris , obses erit fidei meae & serpetuae berga :te Observantiae . Nos quidem in eo praecipue elaboravimus, ne dum nimis Romane loqui volumus , a scriptoris voluntate discederemus. Quod si adsequutus sum, gaudeo ; sin minus , Obtrectatorum voculis , &tacitis admurmurationibus locum operuimus qui quum eiusmodi sint, ut etiam in optimos viros iniqui suat , i iudices longe acerbiores, se data vel minima detrahendi occasone praestabunt. .Quogum ego sermones iampridem testimonio Loannis Bernardi Feliciam, & Fraurisci Robortelli, Nunc vero tuo munitus , nihil est, quod pertimescam. Insurgens virtutis meae opinio, quam . tamen exiguam , & prope nullam ese lentio, deleri, aut labefactari non poterit , si tu , tuique similes nos tuendos ornandosque susceperint . Quod ut facias , etsi abs te superioribus literis acerrime contendi, ignoscas tamen velim Neliano meo , si quid eiusmodi verecunde sane non dubitarit petere.
190쪽
Decem, & amplius annos privato, Obscurmupdocendi labore paene oppressi, honestiori ,pro vinciae praefici cupimus, ut sordido. vitae genere exsoluti, ad graviora studia animum ad plicemus , id quod fore confido vi si tua me auctoritas eomplectendum, fovendumque Puta
rit. Vale. Datum Venetiis Idibus Maii MDL. 0
Vix tandem quum incidissem in Francisemata Strottam , cui meas ad te dederam literas , intellexi id ,' quod vehementer Rire t Cupie bam , eas tibi redditas esse , non quod deis hominis diligentia , aut erga me studio dubitarem, sed quia verebar, ne honestissimae te gationis munus te a Florentia distraxisset, ibi que esses, quo aliorum quoque Principum
consensu insignes viri hoc tempore Convenerunt. Audivi, igitur te nondum urbe decessisse; parare tamen ea, quae ad iter, faciendum ido. nea sunt , quod si ita est Αω πτυά σε φυλάσσοι σε η πο λους ψwσαμενη ἀαεπις : quae in te posta sunt animi magnitudinem, singularem prudentiam , & egregiam in tractandis rebus soles tiam tibi non defuturam confido. Quorum uero casus, & fortuna imperium habet, eorum quidem impetum aliquando consilio nostro perfrim
i Respondit Victorius IV. Kal. Iun. Is o. Epp. lib. II.'. 36.