장음표시 사용
251쪽
pturam ad me detulisset. Sed quum vidissem illic hac iis mannm lcιjohe , Ictincre volui antiquilibri primas syllabas, & ultimas illius, & cetero ium : itaque scribendum esse putavi hae immani nandi natione . Q . Od quamvis Cicero, alibi non usurpet, satis est , si non ab eius dictione alienum sit, & proximis verbis, atque sententiae sit adcommodatum. Vtitur Cιeero, ni fallor, & immani peeunia , & immani praeda,& immanibus poculis, pro magnis . Nec quod plures literae addantur, est, quod te moveat,
ut id reiicias; nam saepe smiles literae, vel syllabae, vel desunt, vel duplicantur, & est facilis error heic in manum pro in mani num &heic namlatione pro nuπdinatione; aut finge mundinatione aliquem scripsse, num male faceret, qui nundinatione mutaret P Adcedit, quod in aliis libris est conscriptum nummatione , i vel numeratione , vel nuntiatione. Haec in scriptura sequutus sum . De sententia autem malo cum veteri libro, quam tecum Consentire : utcumque sit a te ingeniose ratio eXcogitata, neque
enim ideo immanis nundinatio dicitur , quod magna inde pecunia quaereretur , sed quod multi essent in ea occupati , & magnus esset ementium numerus , & magna esset Consulis turpitudo, qui domi suae nundinas, non qua D libet, sed frequentes celebraret . Sed tu haec melius diiudicabis : est hic doctissimus quidam Antistes , cuius nomen postea scies , qui me
252쪽
admonuit de iis locis tuarum lectionum va. Iiarum , quae separatim Q conscripta sunt ; tu poteris ea recognoscere, & admonitionem hanc hene consulere. Laelium nostrum Taurellium
NICOLAVS VOLATERRANUs P. VICTOR O S. P. D.
Tuam apud L ium animadversionem diligen-.tissimam , quam D. Franeiscus Loctinius civis meus abs te legendam adceperat, eius nomine tibi tandem remitto, & ut mihi iterum, ac saepius commisit, sc equidem apud te is enuncio , se etiam atque etiam illam velim menter. probasse . Audivi enim quum diceret, .nemo fere omnium, qui tempus aliquod hactenus in veterum monumentis consumserint. ea, quae tu diligentissime observasti animadvertisse deprehenditur . Atque illud ipsum iter,
quod certa nimirum coniectura Consequutus es, . Annibalem Poenorum Ducem e Gallia Cisalpina in Etruriam penetraturum habuisse, ex quistis rationibus confirmavit Ad haec adiecit te optimam lectitandi rationem ostendisse, quae in omnibus auctoribus, ac praesertim rerum gestarum scriptoribus magno cum fructu
legentibus adhibenda esset; & quamquam peracre Loctinis ingenium in rebus iudicandis i perin 1 Vid. Victorii ad rint. Augustis. Epp. lib. mpQ.II 2.
253쪽
142 spectum , ac plane cognitum habes , eamdem tamen tuo quidem permitIu, legendam etiam dedi Franei sto Mediei, qui te licet vehementer observet, & colat inprimis , eiusmodi tamen vir est, ut quidquid de quacumque re sentiat, vere, ac libere semper loquatur; & quod ad
Tem pertinere magnopere videtur, non ignarus
est illorum itinerum, quae confici soleant ab iis , qui nec exiguas copias ex hac in illam xegionem traducendi curam substineant. Hanc, inquam, .animadversionem tuam sic diligentem, sic verisimilem iudicavit, ut Lomnii sententiam sit statim sequutus. Quorum alter, quum sit Optimarum artium madiis eruditus , & alter xei bellicae scientia praeditus non vulgari, at
que ambo hanc ipsam Motationem in caelum verbis extulerint , quae mihi itidem Paene
syllabatim .animadversa aest ; qui fieri potest,
ut eorumdem singulare iudicium repudiem , aut negligam p Id quod nisi temere, nisi inprudenter non Committeτem; quippe qui multa persaepe iam egomet vidi a te statim ingenioedata, Suae prae se tantam ferrent facilitatem, di elegantiam , ut nostri temporis luculenter scribentium memini, quod est eruditiorum iudicium , Concedere quidem certe videreris . Quamobrem Deo Opr. Max. gratias & agere, habere mirificas, qui ad tuam, nescio quo ς bono fato, amicitiam adrepserim , eidem
Nun mutiis etiam precibus supplicare , ut ad
254쪽
summam senectutem vivas, nunquam desisto, ut tua ipsus ineaedibili diligentia omnibus iis, quemadmodum, hactenus consuesti, esse adiumento posis; qui si se in omnium bonarum artium cognitione . versari valde oblectant. Sed quo tibi minus molestus sm , non faciam longius, quum praesertim haec eadem me reis cum propediem conlecturum sperem ; propterea quod diutius rusticari non debes, sed te ad urbem referre, propter durum anni tempus, quod instat, iam oportet : Vale. Florenti
Etsi iam antequam ad illustriss. optimaeque spei Principem meum Ioaebimum Fridericinia scriberes , Petre Victora vir clarissime , quantus vir esses , quamque benefica natura , &verae virtutis amanti praeditus , ex editis abs te amplissimaque doctrina exuberantibus ingenii tui monumentis, non equidem ignorabam; tamen id ipsum ex epistola illa tua perspexi quoque non obscure; est ea enim cum gravis-sme, ac prudentissime, tum vero etiam hummanissime a te scripta, ut quum hinc amabilis nobis videretur, ac prosecto etiam amare. tur plurimum, ex illo admirationem , obse vantiamque tui in animo meo singularem facile
255쪽
Procrearit. Nam quum nihil in omnibus liv. manis rebus sit vera , elegantique doctrinata praeclarius, nihil item virtute, eaque vivendi ratione,' quae a barbarie longissime absit, homine , eoque inprimis homine , qui ceteris mortalibus aliquando inperaturus sit, dignius; quumque tu , Victori, Principem illum meum nobilissimum ad haec decora amanda, ac persequenda ,. non solum horteris, atque accendas, sed quodammodo etiam, quasi viam moniti anS, deducas quin hoc maximi facerem , teque propterea, vel longo spacto .remotus benevolentia, & praedicatione honestissisa prosequerer, facere nullo pacto potui. Itaque postquam de D. Caselio, optimo, doctissimoque homine,& fraterno arctissimoque amore mecum Con iuncto cognovi , ipsum ad te hoc Vere profecturum esse , non solum vehementer adprobavi consilium , a C voluntatem Principis mei ad te rescribere instituentis , verum maXime quoque . deceIe. putabam, occasionemque hanc avide prehendi. ut, quantam laetitiam eX egregia ista erga ' Principem voluntate , & humanissimo facto tuo percepit Iem, ipse tibi literis
meis significarem. inod non eo quidem Ino do , tamque polite , ut te dignum est , holmine omnium politissimo , praestare possum νatque primum etiam , quam id in partem , quod ab ignoto fieret, adcepturus esses, subverebar . Sed me contra haec singularis tua hu
256쪽
24smanitas , quam Caselius una cum ceteris divinis animi, atque ingenii tui dotibus, laudibus, ac praedicatione sua in caelum ferre solet, confirmavit, effecitque, ut quidquid pro illo facerem, te non plane inpronaturum esse mihi persuaderem. Ita autem est: is, quem dixi, Princeps meus, optimo ac valde laudabili consito ab ineunte aetate literarum studiis, iisque artibus, ac moribus, qui Principum virorum proprii sunt, inbutus & excultus est : neque prorsus falsa ea fama fuit, quae, ut comme moras , ad vos usque de ipso pervenit. Ne-Gue vero, quum & heroicam, optimamque indolem ab ipsa natura adceperit, & hanc ipse cum sua sponte , tum meo aliquo studio eX . Potiri, melioremque, & ornatiorem fieri sem-Per antehac optarit, unquam ab hac ratione tibi discedendum existimavit; quam ad rem νsaluberrimam quidem illam, & quo rarior est, tanto maiori laude dignam, praestans Caselii eruditio, & hausta e tua schola prudentia, tum
etiam amantissimae eiusdem cohortationes, magno nobis adi umento fuerunt. Sed, mihi crede, Victori, non iam frigentem, & non lentis passibus incedentem , literae, auctoritasque tua sic inflammarunt, atque acuerunt, ut quum nobis omnibus antea diligentia distendi, summaque florescentis virtutis expectatione satisfaceret; nunCplane seipsum superare, ardentiusque, & incitatius ad metam ferri, ac properare videatur. Tom. I. T Ma.
257쪽
Magno igitur beneficio adfectos a te iudico, non ipsum modo Principem, & me, dum it, clum quidem in rectissimo instituto confirmasti, mihi autem id, quod non erat . dissicillimum , facilius etiam effecisti; verum patriam quoque meam universam, quae hinc quantas utilitates, quantaque gaudia, & quam adcommodata ad vitam Dene beateque agendam subsidia expectare poterit Θ Quae te profecto , nam quod plurimi bonorum sentiunt, id de omnibus adfirmare non dubito, postquam tam pulchreis erga suum Principem, hoc est erga ipsam Remp. cuius ille personam non multo post .geret, animatum intellexit, subspicere, ferre in Ocu Iis, benevolentiaque non parva comprehendere Coepi tia Atque ego: quidem nunc & illius, &meo nomine pro tanta humanitate, studioque erga nos tuo, 3 quantum neque eXpectavimus,
neque de te unquam mereri potuimus, sed tu insigni liberalitate naturae tuae , & alta quais dam, generosaque praeclare de hominum genere merendi cupiditate adductus in nos ultro contulisti; de hoc igitur maximas tibi gratias ago, & quamquam quomodo tibi hunc animum
nostrum reipsa probemus, ac declaremus, tanto terrarum intervallo disiuncti, non animadvertimus; tamen quod in nostra est potestate,
te observare , & gratis , benevolisque animis prosequi , & memoriam facti tui honestissimilatissime propagare numquam desinemus : ut
258쪽
s, quod optamus, & confidimus, beata vita,
Principe hoc meo Daebimo Friderico Duce i aliquando potiemur, reliqui, atque adeo omnes, id nos secundum Deum tuo merito, & beneficio non minima ex parte adceptum referre intelligant. Ceterum ego te illud nunc etiam atque etiam rogo , ut me nulla quidem re magna commendatum hominem , & te , ita me dii ament, ex animo colentem, earumque
literarum , quas in te pernobiles, & verissimas esse video, stientissimum, humanitate, benevolentiaque tua complectaris, hancque ad te scribendi voluntatem meam in bonam partem in terpreteris : - cuius rei etsi ' spem non dubiam animo iam concipio, tamen si utrumque mibi per Ioannem Caselium fgnificaveris , tum ver me magnam felicitatis ' partem , qua perpetuo laetari queam, adsequutum putabo, meaque erga te observantia ρ ac pietas, si hoc in iis,
quae firmissima sunt, & ad summum iam per venerunt 'fieri modo potest, magis firmabitur, magnaque adcessione augebitur. Quod ad tecum sit is literis Princeps mittit, magnum ipsum hon est , sed certe ab animo tui amante , &tibi' se se quovis modo ostendere gestienti profectum : quod tu item amanter adcipieS, neque dubitabis, quae deinceps his in locis grata , & optata , a nobis in te , tuosve prO- ficisci poterunt , eorum nihil a nobis es ipsoque in primis Principe praetermissum iri . . Vale
259쪽
43 vir Clarissime, & mortalium commodis, Optimarumque literarum studiis, quibus te totum iampridem, ut adparet, Consecrasti, vive, fioreque diutissime. Custrini vII. Kal. April. Anno
IOACHIMUS FRIDERICUS DEI GRATIA MARCRIOBRANDENBURGENSIS DUX POMERANIAE
lateras tuas, Petre Victori, quas superiore an. no hoc eodem mense ad me dedisti, ego tar dissime adcepi. Ea caussa est, cur serius, quam tu fortasse expectas , aut quam ipse volesiam, tibi , respondeam : quod eo etiam brevius faciendum iam est , quod D. CaseLus , vir &tibi, & mihi carissimus, domo in Italiam pro. ficiscens, contra quam statuerat , egoque sperabam, comitum ut intelligo suorum, qui moram non tulerunt, ac longi itineris gratia, ad me declinare de via nequaquam potuit . Eum ego tamen a meis literis vacuum ad te venire non sum passus , non modo , ut meae ipsius cupiditati in hoc gratificarer , sed quia mihi etiam diutius silendum non existimabam, quam grata mihi iucundaque epistola illa tua, cum multa, elegantique doctrina, tum egregiae exga
me voluntatis notis redundans extiterit. Vtrumque autem eius argumentum avide amplexus
260쪽
sum, quum in neutro horum quidquam in me desiderari hactenus passus fuerim , tu me ilia
utroque inflammatum oratione, atque auctori
late tua mirifice confirmasti. Nam quod ad me prius adtinet, ab Illustrissimis viris, Avo, Parenteque meo in literis, quasi e cunis deductus sum , earumque suavissimos fructus degustare adolescens coepi. Quumque initia molestiarum etiam ludibundus exhauserim , contra fortunatorum hominum consuetudinem, in qua plurimum erroris esse video; quod reliquum est molestiarum, atque laborum fortiter substinere, atque superare contendam , ut aliquando, &Verum decus, virtutem videlicet ipsam, adri-Piam , ac consequar, & meis populis, s vivam , aliquid' inpertiam beneficiorum . Quo animo quum semper fuerim, non potui non .sngulari amore complecti doctissimum virum , D. Caselium, cuius ipse mihi apud te testis
erit. Neque enim quantam eruditionem a Vobis ad nos adtulerit, obscurum est , & non solum voluntatem, studiumque suum mihi probavit , verum etiam optime de me hoc stadium currente, est meritus . Nec eo quoque
utor libentius, quam & ipso, & Hubnero meo, qui nunc ad te quoque scribit ; estque utem. que mihi carissimus , & ipsi inter sese arctis-s me complectuntur. Quae habes in iis, d. quibus ad me scribis, sc velim, ut tu optas. Reliquum est, ut tibi pro tanta tua humani