Ioannis Manardi ... Epistolarum medicinalium lib.20. Eiusdem In Ioan. Mesue Simplicia & composita annotationes & censurae, omnibus practicae studiosis summè necessariae. Adiecto indice Latino & Graeco, utroque copiosissimo

발행: 1549년

분량: 612페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

IO. MANARDI EPIST. NMEDICIN.

Capsib. . Ab eis siquidem manifeste sudarior enim α' ab ipsis.

Docenti in causis praecedetes esse. M. π diueror 'recid est, prae incipientes. Initiales Hermolaus uocat, quae aliae sunt a praecedentibus, quas προπρονιανας dicunt,quani differentiam non intellexit Ma cellus,& propterea utrasq; in unum in suo commentario confudit.

Suntq: illis praecipue hae causarum dii serentiae. M. ego lego , αbaee quidem probatissimae causarum differentiae. iod affectionem facit, M. lege, d passio ipsa permanet.

Quynia aliunde adest quod nocero M.plurimu enim hoc adest. Io Nec corruptionem facere &c. M.Nec facere uerbum in hac di ctione, corruptionein faciens, contentum, simile nominibus alus assumptis est. Maxime praeualentem.)M.lege,maxime proprium. Idq: in letalibus uenenis.) M. lege,& in letalibus uenenis,&his quae corporibus infunduntur. A caluae fractura. lego fractura absolute, sine caluae mentione. Efficaciter nocentem. M. lege,mali insisssimam. Maximust ueluti scopulus. M.tege,& praecedens scopus hic sariendus. to Quae uitalis non sit. M lege,quae princeps non sit. Et vitalia. M.tege, uiscera. Aut e diuersis acerrimis cibis. M. ego lego, aut ex cibariis acri bus contrariis., Alia profundius aut leuius exulceranti M. ego lego, putredinem gignunt. in maxime aduersintibus. M. lege,repugnantibus,uel,pr

liantibus. De arte sermonem. M. o,ex artis mediocri ratione.

In inscriptioe , ubi Marceuus dicit,Eius* in homine morsus: ego sonon sic lego, sed,& eorum quos ille momorderit. Exiguum ὁ uulnere dolorem. M. ego lego,nisi pro uulneris ra tione dolorem. Sudore.suiq; & domesticorum ignorantia. M.ego lego,& preeipue post sudorem. νυα απροῖὼer. Praeterquam ex historia. Madditur ex historia superuixisse neni

nem accepimus.

37 M AN. Galenus additibus cancris&gentianae,ad hunc modu': Thuris parte I. Rentianae partes s. cancrorum partes Io. & dat siquiis diebus singula cochlearia. i 6 33 Curanda inprimis erusta illa est ne decidat. M.ego lego tot5M-trarium, praecipite curandia ut crusta cadat, ne sub ea ulcus coale ista Cum caetera desint. M.non sic lego,idd,opportune tum eis tri

3' Meraei icilicet dulcioris uini. ) M. lego, Lurin, id est pur,ris.

Hermolaus, uetusti.

302쪽

LIBER OCTAVUS.

Dropacisq; & sinapis. M. lege,dropacisinus & sinapissimus. Cap. lib. Quae ueratro purgatio est. M. lege,elleborismus, id est,prouocatio uomitus per elleborum. Ex diligentia curationem. M. lege, per eum quem prius diximus epilogismum.

EX LIBRO OCTAVO.

M A N. Principium est hic octaui libri in meo codice. Mediocriter. M. non lego hoc adverbium hoc loco. Exaduerso autem. M. ego lego, mediocriter humescit

Risores. M.tege,tentiones. o m. Adstrictiones. M.συλυ- contractiones uertit Hermolaus.

Et multa ex aduersis in pellendo difficultas. M .ego lego,&muruta in superfluitatis excretione difficultas. M.Taxat hoc loco Marcellus Hermolaum ex Paulo Diosc.corrigentem, quod tamen & ipse non semel fecit, & hocmet capite iaciti Et exulceratur locus. M.tege,& putrescit. Et incurabili. M.tego,Aσφι Mid est,quae dissiculter sertur. Mameellus hic quoq; sequiitus est Paulum. xo Horrores. M. lege,horridus sensus. Labor. M.ωιν P. lassitudinem ego dixerim. 3 vigilia, languor. M pro his duobus lego,aristis,id est,imbecilliatas ues languor. Post haec. M. lege,post hoc. Aquosus humor. M. lego,ichor,id est, sanies. Pustula. M. Vinir. libentius uesicam legerim. 6ΑAquoiis humore. M. lege,aquosa sanie.

Distupra, pustula. M.&hic legerem uesica. His quae ierpunt sit nilis. M. ego lego, sinulis es quae fit ab his quaso serpunt.

In testinorum dolores. M.uisu. tormina hic cosueuitinterptari. Aquoius humor. M.tchor. 6sEt oleosius. M. hoc non lego,sed tantum subpinguis. Pustulae. M. lege, uesicae. M. Lapsus est hic pudendo errore Marcellus,non agnoscens dinferentiam inter echin dc echidnam, marem scilicet & Reminam ui- .

peram.

Insurgentes pustulae. M. lege,& hic uesicae. 47Αquosus humor. M. ego lego, aquolae finiet effisio. Erosiones. M.tege, morsiis. Sa itinis eruptio. M.ego lego,& multa ex morsu excreso. sEt vocatrix inducta fuerit&c. M. ego lego, Et si cicatrix in alia corporis parte siem, sanguinem & ipsa praebet. Et pro urina &c. M. lego hic ut Hermolaus, Et qui effluit sanguis concretus est.& in hunc sensum scripsit etiam Paulus. Intolerabilis ardor. M. Voleso,a r,id est,non conmi scius tremor.&sic Hermolaus quoq; legisse uidetur,uertens, solutus x s tumor. ηο

303쪽

IO. MANARDI EPIST. MEDICIN.

mp ibo. tumor,Paulus inter signa scribit αμορ α ἐγσ, & hunc sequutus est

Marcellus.

Ab urendo & ab ardendo. M. uerba sunt interpretis, non Diosc r Accedit exulceratio. M. lego ιν αν, id est,putrilago,uel putrida exulceratio. erosionem uertit Hermolaus. Decidunt carnes. M. effluunt per orbem, uertit Hesemolaus.

Vesica. M. lego νῆς non κλιι ,hoc est, ieiunum uocatum intestinum, non uesicam.Paulus tamen i di iecur dixit uesicam & laxius intestinum. Io

Corrumpi. M. lege, passa esse. & in eunde sensum scribit Paulus. Corruptas. M. adde aliquo modo. Pustulas. M.hic quoq; lege uesicas & pro aquoso humore ictor. Fluit a morsu. M. lego, id eri, Niptura: ut intelligi pos-st,ruptis uesicis. Porraceo colore. M.tego M UOM r. rufescit, ait Hermolaus. Marcellus legit vis r ista,& propterea addit, uaricum modo: sequutus de in hoc Paulum potius quam Dioscoridem. M. Additur In meo codice, oculorum obscuratio. Hermol.cali gant oculi. Hebetatur quamprimum oculorum acies. ἀμαχάω- ἐγ- μάτων.Hermol.oculi obicurantur. 33 Stomachi non aded grauis erosio. M.tege,exiguus cardio Os.. Frons continue contrahitur. M.auo. xij, id est, conuellitur. 16 Subflauo & quasi aureo. est, subaureo subflauo. ss Venenum illinc pellitur. M.tego,. H.Se0ὐιττω. id est, uenenum ex loco aufertur, uel eximitur, ut Hermolaus. Universoq;. M.M M.quod iterbum ipse Marcellus melius supra expressit. Est autem sensus Dis scoridis,id quod inius adiectum fuserit,cum sanguine,qui multus simul exit, excerni. In serpentibus. M.t ego λίμ. Imponatur itaq; lixivia &c. M. unicum hoc loco remedium imgo ad hunc modum: Imponatur cinis sculneus aut ex uitis sarmentis factus, cum lixivia, temperatus Pro acri inueterato, eo quod uenenis aduersantur,aer Cedrinus liquor. M.tege, Cedrus. - Acerrime calidissimeq;. M. non lego calidissime. Piperis unciae duae. M. lege, drachmae duae. Erucae albae. M .non lego albae. Castoris unciae duae. M. manifestus bic error. Paulus drachmam tantum exhibet.

EX LIBRO NONO.

M A N. Hoc loco est alterius, hoc est,noni libri principitan iameo codice.

33 Ficulneum cinerem. M. adde cum uino permixtum. Oo Tritatu semen. M. addo,herbae. ni rori V vir potionibus utendum.

304쪽

LIBER OCTAVVs is

Ex repit antia quadam naturae. M. κατάπινα αἰ- 11 1. Hermo Cap.lib. 9 laus trans rLreriim dissidentiam. Hordeacea polenta. M. lege,farina hordeacea. Emplastri modo. . ramiam ν, splenis more. Diu antea. M. clarius scribes, multum .iarim G Hermolaus, tiam diu. Cyperis. M. lego inmmorari id est,cupressus.Paulus tamen Mamcello consentit. Prodest similiter &ruta. M. lego, aut ruta,nec aliquid plus.1O Parthico liquore. M.tege,Peucedani utendum succo. riSunt in maritimis &e. Non leguntur in meo libro haec, usq; ad is uerbum,bibitur. Per se uel. M.non lego haec uerba in meo Dioscoride. Malicorium. M. κοκκια.M. In quo loco crux a Marc. est posita,ego lego, eu et morsus est. ι Probatictima uero. M. Desunt in meo codice quae sequuntur,ab c . hoc loco usq; ad capitis finem. Superiore commentario. M. Mirum est non meminisse Marcellum, uno eodemin commentario, hoc est, sexto si quis adhaereat i- , o psius diuisioni.&diaec & illa fuisse a Dioscoride conscripta. MAN.Non utiq; Marcello accesserim, οβ μαγίω acremento ci- cc borum quaesitas uomitiones interpretanti, sicut secundo quoq; li

bro notatum est.

Et cum asphodeli. M.eso lego,&serpyllum cum asphodeli ci os

elimis duabus, S uini cyathis tribus. Nasturtium. M. lege,cardamomum,non 7. M.

Finis huius capitis & totius libri in meo codice sic clauditur :& hic quidem est theriacus modus. XV. Ianuarij, M. D. XXIII.

EPISTOLARUM MEDI

EPIST 'I. Ioannes Munardus Iacobo dono,uiro luens oe dignitate clari L S. D.

Doendit epi Iolam suam secumdam libriprimi.

T s I ego cita sunt uaria hominum & ingenis.& iudicia a Leoniceni uiri extra omnem a leam elaris timi placitis, in multis discesserim. quὀd eum tamen praeceptoris loco semper habui , nihil unquam, nec publice , nec priuatim quidem, nisi coactus uel scribere, uel docere

uolut

305쪽

iss IO. MANARDI EPIST. MEDICIN.

uolui, quod esset ipsius dogmatis, uel interpretationibus aduersuro: coegit autem,& inuitum ac repugnatem ad hoc me traxit, aliqlia lodocendi munus quod profiteor, aliquando amici rogantes, & tales quidem amici,quibus nec debebam,nec poteram quicquam nenare quod poscerent,nec aliud uel scribere, uel proferre, quam quod sontirem. Feci autem hoc quanta semper potui cum modestia, n omini etiam uel in totum parcens, uel cum honesta praefatione eius mentionem faciens. Inter reliqua autem quae sic ἡ meis manibus excidere, fuit quaedam ad Pactum Mantuanum medicum epistola in qua dubitationem diluere conatus sum circa aphorismi Hippoc.in libro solertio duodecimi intellectum: cuius tot legebatur interpretationes, quot interpretes: nec sine magna bonarum mentium, atq; eius pra sertim,ad quem epistola data est, animi suspensione,simul & adin ratione. Quam uero pacato animo,& ab omni prorsus maligno assectu semotus hoc fecerim,& tu, ut ipsetnet Leonicenus assirmat, facile cognouisti, & potest quicunq; legerit,non dissicilius agnoscere.

Verum quia nonpoteram id quod lentiebam asserere, nili uerbum . expugerem,quod uerae&genuinae lectioni accreuisse putabam,quibusnam rationibus hoc facerem,ostendere compulius uim Quo rationes cum heri uidissem libello quodam apologetico, tibi ab ipso ro

Leoniceno dicato acerrime refelli, licet mecum ipse statuissem, quicquid ille in ea materia scriberet, me aequi boniq; consulturum, sciebam enim illum iandiu hoc meditari statim mutaui sentetiam, non tam tuendae epistolae . quam meipsius gratia. Non solum enim suam defendit interpretationem, sed in me quoq; multiplicia tela

contorquet.Placuit autem mihi in liac nostra, ut ego quidem omnino uolo, bona lite, non alium quam te arbitrum eligere, ut cuius probitatem & doctrinam ab ineunte aetate ad hanc usq; utriusq; si nectam, Ionga c6siuetudine habeam exploratam. Sed iam rem ipsam aggredior. Ex multis quae in me iactat, decem haec urni quae praecipue uidentur refellen LuDecem evisa I Quod epistola falso sit pacto inscripta.

refellanda. 2 Quod putarim serenum a tranquillo differre. 3 QOd male praeposuerim Theodori interpretationem,quae t pidam legit,suae, quae serenam. Qv od non recte putarim tranquillum repugnare austrino, S serenum pluuioso.s QOd non fideliter attuIerim Galeni uerba in expositione duo. decimi & decimiteriij aphorismi.s Quod Celsum appellarim bonum Hippocratis interpretem, qui Wplerunq; male interpretetur. γ Qui d suarum transationum errores notare sim solitus.. a Quὁd uerba Galeni in epidem ijs falso allegauerim.s QEdd non intellexerim quomodo conueniant,differant ,primus & duodecimus aptiorismus libri tertii. . to Quod male appellauerim inconstantem& uagam mutatione riuam Hippocrater x Galenus magnam. Haec

306쪽

LIBER N O N V s. et syHaec serg sunt quae obiicit Leonicenus: quibus sui illatim respon- Ad prima obiadentes dicimus, mirari non debere Leonicenu, si Palmis,ipsius olim ct jum. in medicina discipulus de aphorissimo dubitaueriticiam & de compositarum medicinarii temperatura aliis* medicinalibus quaestion bus longa ediderit commentaria. Modesto quidem erat ingenio,&quieto,no usqueadeo tamen,qia in &c6tra ipsum Leonicenti,&me.' non semel acriter in scriptis disputauerit. Extat inter caeteras meas,

ad eum epistola in qua multa quς aduersus me scripserat,diluunturi sed nullius momenti res est, siue ille petierit, siue ego non rogatus scripserim, modo id mihi non impingatur quod a meis moribus &instituto semper longe fuit alienu , me uidelicet floriolae, aut popularis aurae cupiditate, uel hane de qua est disputatio, uel aliam scripsisse epistolam.Norsit qui meo assidue uersati sunt, nouit tallta-tor cordis Deus,me ad scribendum no aliunde impulsum quan ii ei iutamicis & bonis animis obsequerer, uelut ueritati patrocmater.' Sed de hoc plura sorte, quam esset opus. Ad sec dum uenio. Serenum &tranquillum non significare eandem rem, neque exi Ad secundam. stimatas esse synonymas uoces,ut Leonicenus dicit, ego & putaui. Se mi; in tra. &puto:&si aetatem meam &professionem nostra deceret de Coo fuisti;nes ideaeo nucopiae uerbis uicissim disputare,dicere uerba quae ex eo accepit, ne νcontrariu potius asserere,quam quod uult Leonicen iis nec esse sy- δεῖ nonyma, sed plus habere latiust patere tranquilli,quam sereni uo-eem: siquidem serenu illedefinitrra quillum sine nubibus, sine im- Serenum quid. bre: addit igitur serenitas supra traquillittate mibui & imbris carentiam. Nescio aute an uolens & iubes, uel quod legente effugerit, altum secit Leonicenus, duosq; uersiis preterhi, in quor a fine dicitur, serenitate siccam esse. Quod si veru est uideat ipse quomodo concordet serenitas cum pluuia, diuidente praesertim Celiis, cui maior adhibenda hae in re fides est quam Sipontino, serenos dies contra -o pluuios, nebulosos,ac nubilos. Celsi uerba sent cap.I. lib. r. Saluberrimi sunt,inquit, sereni dies meliores pluuij, quam tantum nebulosi aut nubili. Sed sinamus haee Grammaticis, ad tertiumq; accedamus, in quo Adtertiam proprijs iam armis, non mutuatis, decertat Leonicenus, ut cui estet non solum cotra me bellu homine uix intra proprios parietes agnitum, d cotra The'dorti,unum inter recetiores,cui primus honor Theodo, Min hoc interpretandi munere omnium consensu debevtur. Quam Gain. tamen prouinciam non libenter se accepisse demonstrat, nee alia ratione subiisse, nisi ut autoris epistolae sic empna me nominat iudiciu o improbet, qui Theodori transsationem sua dixerit esse tolerabilim Thredo, ο ta rem. Ego uero Theodori libens capio patrociniit,ceu hominis de ii trocinati

teris bene meriti. & qui se tutari nunc mortuus non ualet. Ad me

enim parii spectat haec defensio, qui supposititium esse id uerbii affirmo,neque uel tepidam, uel humidam, uel tranquillam,aut serenam Rationes Lρο- eam hyemem: Hippocrate dictam. Sed rem ipsam aggrediamur. moeni contra Duabus rationibus Leonicenus Theodorum impetit: prior est,quo Theodo=mn

niam difficile est apud idoneum autorem reperire per uocem Primia. tep

307쪽

idu.significari: ius ratisiis peculiare sis solutione relinquo, quom uel proseisionis est uocabulorii propria significata rimari: uel si aliud profitentur, plus quam mihi suppetit ocii:satis diluta eam quantum ad medicii spectat cum altera putans, ubi ostendam Hippocratico & Galenico sensui, in omnibus quae adducit ipse locis,teporem cogrue posse per illam uoce intelligi, atq; ut sequens est,no aequiuo Sem ce ea usum uel Hippocrate uel Galen. Post multa uerba Leonicenus utitur argumentatione: Uox si I, pauid antὁ in octaui aphori mi comentatione no potemignificare tepidii, ergo nec in hoc duodecimo, nisi uitium eo uiuoeationis eodem fere loco Hippocrati MGaleno attribuamus. sumptu hoc pacto ebat, quod uidelicet octaua illa coment. no possit tepidu significares docere eo loco ex sentetia Hippoe. uult Galenu, qualis sit teperata & mediocritate sibi propria seruans hyems uultq; eam esse neq; ualde ειδον, neq; ualde frigore excedente.Esset igitur Hippoc. sensus,si tepidum ibi per εἴδεμ in te a ligeremus, natura suam seruante hyeme no esse ualde tepidam,neq; ualde stigore excedente. Quod salsum esse ideo probat, suta ex eo sequaturitatem hyemem esse tepidam: quonia id quod no est ualde tepidum est tamen tepidit: sic* hyems cu uere aliqua Laberet com- munionem, cum uer tepidum ab Hippocrate de Galeno statuatur,& hyems se ita & humida. Haec est secunda Leoniceni hoc loco arcunda Leonice gumentatio,cui tot occurru tresponsiones, ut uix eligere sciam cuim rationem. potius innitar eam tamen eliga, quae ut magis medica, ira magis ad rem nostram facere uidetur.Duo'; praecipue agam. primo ostedam tepiditatis significati si eo loco optime congruere: secundo, serenita.

tem no posse ullo modo ibi legi.Dico igitur ex Galeni sentetia hoc eodem lib.3.in expositione aphorismi vigesimi, &eoru qui deinceps sequuntur,extremas cuiusq; temporis anni partes magnam habere cu propinquis sibi comunione. Nam sicuti prima hyemis pars

est autumno comunicans. ita postrema ueri: cretat enim autumni

frigus hyeme, donec ad summii peruenerit quod regioni tame conueniat: aeinde ita minuitur, ut ad tepore ueri proximii accedat. Su cedit post hyemem uer tepidum quidem ab initio,no exacte tante, Hym' tempς utpote hyemis natura adhuc aliquo modo reueritas.Non potuit igi-r-- - tur aptius hyemis natura describi, tuam per medias inter utrunque ipsius extremit qualitates,frigus inqua& tepore: quaru alterii , hoc est frigus ceu ipsi hyemi,ppriu, ualde crescere Oportet: tepore, ceu non nisi ex eius ad uer inclinatione cotingentem,non ualde. Roget uero quispiam, cur utrique qualitati similem adiecerit determinationem,munimium, scilicet tepori,frigori, nsupra modum. Si quod &ego dixi,& per se constac frigida ualde debet esse brems, tepida an

Lo-Hinu. tem no ualde,respondebo, dii similes quidem ab Hippoc. appositas de aqua, aisti uoces, sed eam quae addita est frigori ni ego fallor nullum adhuelaeuiaGati interprete esse plene assequutu: uixit enim ι--τ horio ain citatur inco τω λ . id est, uerbia ex uerbo:Neque frigore id quod oportunum

mento illaui est excedentem.per quae uerba significatur, excellentis quidem se A hor. lib. I. goris esse oportere temperari yemem ,non usque aded tamen ut modum

308쪽

m modum conuenῖente transcendat, qui stilicet quarto clinavi: d betur in quo Hippocrates comentabatur.Vel si hoc uolumus ad alia quoq; climata transferre quod sito cuis: climati coueniat, loquututamen Hippotade teperata regione uobiit Galenus in comento I3.aphorismi,sic Leoniceno interprete dicens: Par est seritare ipsiam, puta Hippocratem,hyemem similem ei quae est naturalis, hoc est, frigidam atq; humidam,quantu bae duae qualitates coueniunt temperatae regionis habitationibus.Vtrouis aute modo intelligamus, liquet non ita impense frigere oportere naturalem hyemem, ut aliqua tau O tem siti parte teporem quendam eo qiii ueris est minore no admi tat: sicuti &a'tumnus licet siccus sit ualde natura sita, eodem Hippocrate in eo loco teste, aquarum tamen destensus requirit, nedum patitur Nulla igitur eius uocis in Hippocrate aut Galeno squivocatio, sed tolerari potest sicuti in aphoris.&ita in r2.tepiditas, longe , cd modius, quam uel tranquillitas, uel serenitas: nec solum in asio-rissimo, sed etiam in lib. de aere S aqua per Galen.& Leonicenu adl- ducto.Serenitatem enim non uideo inibi intelligi posse: siquidem se itiς ex exacta serenitas,ut Galen. scribit lib. 3. Epidem .sicca est. qtiae qualitas ab hyemis natura longe est aliena: experientia': ipla, simul cum ra-- tione docet. serenos hyemis dies turbidis esse frigidiores: quod di Aristot. in Problematis affirmat, & Galen absiali ita serenitatem habere plus frigoris testatur. Aequalia igitur fere sint,no ualde sereni esse hyemem &n O ualde frigere: quare frustra alterii additu ab Hippocrillideretur Possum preterea Leoniceni argumetu in ipsiiminet sedi noc pacto retorquere: Qui dicit hyemem ait ipse esse no ualde calidam uel tepidam no idcirco frigidam esse asserit, sid calidam qui- ρος γαμα

dem acrepidam,parumper tamen:&ita secundum Thcodori tracta, tionem byems cum uere aliquam habebit in tepore comtinionem: quod est maxime absurdum. Sic Leonicenus. Ego simili argumentoso probabo,ex eius interpretatione sequi hyemein habere cum aestate comunionem: qtiodretiera absilrdum est, cum sint tempora in toti si 'contraria. atque sic argumentabor: Qm dicit hyem em no esse ualde serena, non propterea dicit iplam esse nubilain, sed serena quide, parumper tamen,&ita cum aestate habere communionem. Patet igitur quibus rationibus tueri se possit. iiii tepidam, non serenam hy mem in aphoriuno n. intelligendam dixerit,sicuti Theodorus de

Latirentianus.

Boni tamen Imperatoris more Leonicenus sortioribus semper Obiei doeopus pugna redintegratiostendens hyemem uel alimo stante, Mi- qtiar go quando esse tranquillam, modo leniter fiet: inid uero & boream licet procellis crebrii, non semper priuare aerem nos ambiente tranquillitate,sed solii in cum saeuius incubuerit. Ad hoc approbadu praemittit Hiri ocratem 3.lib. Epidem .dicentem: Annus erat austrinus. idc uentorii tarenti a.siue tranquillitas,usq; in finem. Addit s Galeni longam seriem Hippocratis uerba declarantem. Sed quae ex tot dictis ad propositum spe sint,ea sunt Hippocrate dixisse, austrinu simul atque uaquillum totu suisse annum: tanquam possibile sit etiatranquillum

309쪽

traquillum simul ac borealem esse,ac dici totu annu. Ex his colligit. idem anni tempus & totu annum dici posse australem uel etiam borealem,nihilominus tamen traquillum: ut ex hoc tollat argumenti

mei partem, qua dicebam, si austrina,quomodo tranquilla3 Quasi posse quadoq; fieri nesciuerim,austrinum simul & tra uillum tempus. Acute quidem haec & appareter,ad tuendam antiqua transatiox nem,aqua mirii est ipsum recessisse,si quando aphorismum transtulit haee eogitauit. Sed in his tamen latet aequi uocatio,quam detegere non poss)m,nisi uerba ipsa Graeca adduxero,in quibus haec abscodita est. Conatus sem in epistola uocem ostendze non positam in Aphorismo ab Hippocrate, sed supposititiam esse, & ab alio, quisquis ille fuerit,primo sorte expositionis strati quod pleriique hi,& saepe queritur Galenus, apposita:deinde a primo librario Aphoritino colunctam,& in multos postea codices succedentibus temporibu derivatam. In his aute quae ex Galeno & Hippocrate Leonte

nus hue transfert,non ea uox legitur, sed aliae prorsus uoces, quas tamen ille eodem modo coiiuertens, uideri facit Graecas literas ne scientibus,male me ex eo loco abradendam eam uoce iudicasse ceu austrinae hyemi repugnantem,quam tamen an ne tant & Hippocrates & Galenus scire igitur licet,no legi in his locis εἴκων, sed niti.& νιημι quibus uocibus priuatio quaedant flatus uel uenti designa. Priuatiua uos tur,non tranquillitas. scimus autem ii et Aristotele hoc docente rieti m ιοta fors uatiuas has uoces quandoq; non totam formam tollere,sed uix ba-mam tollunt. beri eam formam ostendere.Non prorsus igitur dictiones illae uentos adimunt,sed adeo paruos eos esse ostendunt, ut Galenus ait, ut propter paruitatem lateant. Tam exiguos uero austros no intellexit aphorismus,quoniani ut uoluit Aristoteles 22. Probi. 1s.seci. auster paruus nullas nubes obducivis autem, de quo loquitur aphorismus, . . non solum nubes,sed&pluuias facit,siquidem Hippocrates australem & pluuiosam hyemem supponit. Cum praesentis igitur apho- 3 orismi austris, non solum uera tranquillitas stare non potest qua ut Arist. 1s.sect. .Probi. definit, est statio & quies aeris sed nee Hippocratis & Galeni in Epidemus,cuae magnos austros excludit, quales aphorismos uult intelligi. per haec igitur,ni fallor,Leoniceni

excluditur argumentatio.

Vertit se postea idem ad alia mea ut ego quide puto euidetem

iectio argumentatione,ut ipse uero,non solu no bene cocludente, sed duminia. plici errore scatentem: altero,superfluae huius pronominis hocadie' monis: altero,plurium uerborii omissionis,& breuitatis,quibus sensus autoris perturbatur.Vter nostru super ea argumeratione melius Aoiudicauerit,tuum erit censere: nullam enim adhuc uideo in tot Leoniceni dictis,doctis illis quidem,& ex bonis autoribus sumptis,ineae rationis solutionem. Ad errores uero quos mihi impingit, dico me idcirco adiecin demonstrandi pronomen hoc, quia id in Graeco codice adiectum inueni. sicuti & Laurentianus in hunc modum princi

In comem pium commentationis faciens: E contrario hoc temperametum in

te atque id quod est relata semetia de duobus temporibus ni

r moratum,

310쪽

moratu,&c Neq; arbitror me errasse, sino omnia Gale.uerba, eo modo quo a Leoniceno uersa sunt recitaui. Amo enim breuitatem.

sed cui sit colum custas. Et si hoc est errare, utiq; fateor me errare Quam ue o &bretiiter & clare mente mea aperuerim ex ipsa uerborum meoru serie e5stat,quae talis est: Ec5trari o se habet haec teper tura duobus in priori aptior. dictis tenorib. qualis enim in illo erat hyems,tale nunc est uer:qualet in illo uer,talis nuchyes. Haec sunt Gale. uerba.Ex quibus hoc pacto argumetor: leuer in praecedeti aphor. talis nunc byes, secundu Ges.sed nec in illo praecedete diceio batur iraquil tu,serenu uel tepidii, sed solii austrinu & pluuiosum: ergo secundu Gal. nec hyes, de qua sermo est in hoc aphor.est dicenda serena, traquilla, uel tepida, sed solii austrina & pluuiosa. Hie fuit mea eo loco prima argum etatio: cui alia subnexui, ex uerbis Galeni sumpta, exponetis 13. aphorismu ubi de costitutionibus huius apho.& alterius qui litie praecedit,Hippocrate in lib.de aere,aqua,& regio inibus intelliges .ait: Post duas praescriptas costitutiones, una quiae. . in qua hyeme borealem & sicca esse uult, uer pluuiosum & aiastrater alia in quac5trari si pluuiale &australe hyeme, ver siccii & australe&c. Nescio quomodo potuerim apertius ostedere Gai. duobus locis a. costitutione huius apho. afferente nulla habere uel sereni uel tranquilli uel tepidi mentione. hoc est, ito ceu/δω,huie hyemi no adiecisse, sed pluuiale & australe tantu dixisse. Huic rationi quid in ta longa uerborsi serie respodeat Leonice. uidere ego no posthin: uidebunt fortJ, qui acrius uidet. Calore quidem & humore huius hyemis, eau

iam ait esse morboru,q in as hor.nominaturi iuuate traquillitate,no nomina teperaturaru .Raritatem potius quam humiditate facere, ut mulieres laedatur. Maiore austr si non magis calefacere. Non omne

austru calidum sed solii illii qui lenis est.Haec quide & alia nonnulla dicit his similia: ex quib.tam e no infertur, sed nec innuitur huius 36 meae argumetationis solutio sed potius alterius, etia prius fistulae. qii a pr aba tra quillitate austro repugnare. Addit & unii, quod pri multis uerbis ostedere laborauerat teporem scilicet esse ab hyemis natura penitus alienu. Sed quid faciunt haec ad Gal. uerba per me adducta, in quibus hyemis huius aptar.fit mentio,nulla apposita uoce, qtiae tra quill u. uel fercnu,uel tepidu possit sigificareZ At sorte qui Gpi aptitauerit huc pertinere Galeni serie ab eo Graece allata, in qua causam reddit, quare ex aphorismi costitutionib.sequatur, ut grauidae mulieres abortiat, quonia in ea; hvemi illi adscribitur, Ve' Hippo. Iuri, ru nec illa uox ibi ponitur quasi in aptior. legaturmecipsemet Leo' aphorismis εο nice. ea uerba ad aliud probadu adducit, quam caliditate&bumidi' emodulis.

tale esse aborsus caulam. Sed nec potest,meo iudicio, ea uoce in eo loco serenitas significari,cu quia no ea cosueuit Gale.serenitatem significare,sed per uocem αιθριγ,tum uero quonia serenitas hyemis corpora reddit dura, sicca& lenia non mollia, humida & rara, quislia per hyeni ε, qua Mύ.Aob dicit Gal. efficiuntur. Intelligeda igiturichic per ea uocἔ,uel tepida,uel humida: no serena,aut traquilla hies. Occurrunt etiam multa in Leoniceni dictis dubitada, quae nuc Dre-1 uitati

SEARCH

MENU NAVIGATION