Scipionis Henrici ... Censura theologica et historica aduersus Petri Soaue Polani de Concilio Tridentino pseudohistoriam ..

241쪽

gi erant. Ad id , quod addit , Aulicos , respondeo, quod fuerunt Aulici, sed Romani Pontificis: cuius Aulici lonee sapientiores sunt istis recentioribus Pharisaeis dilatanti. bus Philacteria sua , de magnificantibus simbrias . ,

Ad tertium dicendum,ut supra, Vermania ea Natio fuit per annos multos ex ediata ad Concilium, neque alicitius Nationis defeetus potest impedire Generale Coucilium, vido supra, Seli. 3. art. . Ad quartum dico ina Concilio tantum opus fuisse damnare propinsitiones Haereticas eo modo, quo referui tur. Cum ergo Haeretici negent in uniue sum Traditiones, debuit Concilium contra errorem illum determinare: Traditiones es se accipiendas, & retinendar .

ARTICVLVS TERTIUS. Pro Sessione quinta de peccato originali ; & de Reform atione.

Contra Decretum de peccato originali hoc erat Sophisma: In propositionibus seb- alternis, quando particularia est falsa, etiam mniuersalis est salia ; pari modo,quando particularis est dubia, etiam uniuersalis est dubia. Si enιm dubitatir de hacpropositione: a quis homo est animaL dubitator etiam de ilia: omnis homo est animal. -ndo ergo definitur in Concitio, quod

242쪽

. da eccatum pertransierit in omnes ha mines, ct relinquitur dubium de T M. , remanes e. nam dubiapropestrio ilia uniuersalis quodpeccatum Adapertransierit in omnes homines- l l

Respondetur , exceptionem ab originali peccato fuisse priuilegium B. M Virginio, per quod excepta fuit a lege communi, qua-do ergo Concilium desiniuit, quod peccatum pertransiluit in omnes homines, de curauitligem communem; quando vero reliquita dubium circa hoc, quoad B: M. Virginei ., huius priuilegifroisibilitatem insinuauita.& hae ratione d uo illa Decreta sibi inuicetn-

non opponuntur Contra Reformationis Decreta, quae primo in Sessione ista habuerunt initium, voluisissent uaeretici, atque Historicus fioster cum illis, ut Canon istis hidicere tu , ne quandos mo apud eos esset de Romano Pontifice e uteremtur nomiisibin illis, quasti Deo competere de im-νe debet . Praeterea, ut Theologis praeciperetur in explicanda Christiana. Doctrina, potius Sacra Scriptura uterentur, qjisam Arist telis Philas hia, qui omnia etiam de Deo voremuit in dubium. Respondetur Haereticorum . petitionibus assentie dum non esse , quod so- Ium suiscit pro nostri operis inuituto. Quod ad Canoni stas. dicimus Ro manum Pontifi-

in Christi fili j Dei vivi in terris esse Vica,

rium, i

243쪽

t Humr cum ergo Dei vices in Ecclesia teneat, etiam epitheta illi conueniunt: quando &: de hominibus Deo gratis, Deos Scriptu-xa testatur. Quod vero ad Theologos alti l liet, satis apparet scriptoris impudentiata, Theologi enim, quando Christianam D Grinam explicant, semper Sacra Scriptur utuntur, de recto ordine illam interpreta tur, Sanct orum Patrum Decretis innixi. .Sed Haeretici Sacras literas passim vel reiiciunt, vel corrumpunt, vel Sophistico modo exponunt. Aristotelis Philosophia in rebus Christianae Fidei explicandis prudenter, laudabiliter apud summos & sapientissimos Theologos semperfuit in usu. Verum huius temporis Haeretici hac in re Iulianum Caesarem a Christiana Religione apostatam imitantur, qui ut Christianam Fidem, quam tum in se erat, e medio tolleret, Aristotelis, aliorumque Philosophorum libros Christi

nis interdixit.

: ARTICV LVS WARTVS i. Pro Sessione sexta, de Iusti catione . & Gratia.

QVae aduersus sessionis sextae Deleret L. referuntur, diuisa per hominum classes. in hunc modum ab Historico asserunturia. Grammatici dicebam , in Decretu hisie mul-

244쪽

SECTIO QUIN

ras ob suras loquendi formas inuehuri, Gignam ter in Capite uinto, ubi dicitur homo. ipse nihil omnino agat,&c. poterat emm dici, ut .homo ipse aliquid agat. Historici dihebant, in Sessune hac fidei Decreta odia esse, quanta nunquam in omnibu abjs praeteritis Comcili' Politici voluissent, viscuto Sessione hac S'nodus monet omnes de obseruanti Dei, 'clesiae praeceptorum, ita moueret, ut Frincipuis praeceptis otteniperent: cum tamen in Scholis doceatur, homines non teneri in conscientia ad obseruantiam horum Praeceptorum, nis tantum aaeuadendas paenas temporales. -

Theologi dicebant primo, rhomo potest A

hiWm induratιones restuere, frustratoria ista es lsent ad Deum orantis Ecclesia ve=ba: & ad te etiam rebelles compelle propitius voluntates. homo aliquid ageret assentieu do diuina Vriana, non esset verum, riuod Apost ius dicit, ab homine non proficisci, quod vasa irae, a vasis miserieordiae separantur. Tertio dic bant in Capite septimo, esse repugnantiam: ctim dicitur dari umcurque I itiae 'nsuram secundum Dei beneplacitum: σρropriam uniuscuiusque suscipientu dispotiionem. Quarto mirabhiatur, quod hic damnabantur asseremes, fleri non posse, ut homines omnia Dei Praecepta ρb eruent: cum to men eadem Synodi supra Sessione quarta hortetur homines, ut diuina Fra i

245쪽

pta obseruemn, quantum quisue potest : quae conditio impia esses, si homoposset omnia dumna P cepta obseruare. Respondeo, quoad Grammaticos, satis ex alto argumento apparere Historici leuitatem, atque nequitiam, qui in re tam graui, tam vilia argumenta proponat. Quis tam ignarus est, qui dubitet multa per negationem, multa per affirmationem melius explicari, quamuis unus, dc idem sit rerum sensus:

ta ut persaepe eadem res, 'et sub vel sub illa loquendi forma diuersa videatur a se-imetipsa Z non enim idem explicari videtur , quando dicitur, ego possum dolere, Ac quando flicitur, ego non possum non dolere: Aliam enim vim signin candi has et primus, de aliam secundus loquendi m0dus ; ita est in casu nostro, ut patet ex verborum collatione ,.

. Ad Historicos dico, ex hoc apparere sub Concilio Tridentino fuisse magnum Haer sim humerum. Si in Concilio Ephesino pro una tantum Nestorij damnanda Haeresi conditi sunt 12. Canones sub Anathemate, quid miru, si pro materia de Iustificatione , ct Graria, ct libero arbitrio, ct w deestinatione,cirta

quam tam multae & vari* circumferebantur eo tempore Haereses, pro clariori veritatis'

explicatione Canones 3 3. conditi sunt Z Ad Politicos dico, Conciliunt xantum decreuis.

246쪽

se contra transgressores Praeceptorum Ee inelesiae, quia haec Haeresis ferebatur eo tempore, dicentium homines non peccare aransgredis

endo Praecepta Ecclesiae. Nam quoad obedientiam praestandam Principibus temporali- bus, iam hoc decretum fuerat in C0ncilio Constantiensi, contra Bohemos Sessione vi tima. Et quidem omnes Theologi comm niter afferunt, homines teneri in conscientia adseruandas leges Principum temporalium, nisi quod multi dicunt, Frincipem Laicos perpae. h -- pro legum obseruatione imponunt

muniter non intendere obligare Subdius in e sientia.

Pio Theologis ad primum dico,Eeclesiin .i petere tale auxilium a Deo, ut emolliat du- ritiem nostr: eordis tali pacto, ut nostra vo- luntas, quae est rebellis Deo, suis inspiratio hibus assentiatur. Quae quidem voluntas, tiamsi possit dissentire ob libertatem, quani habet: de facto tamen non dissentiet ob it

lustrationem mentis acceptam a Deo, & veri boni cognitionem. Ad secundum dico, quod licet sit verissimum secundum Apostmlum, quod ab homine simpliciter non proueniat iustificatio impij , significata perseparationem vaserum misericordiae, a vasis irae, quia hoc prouenit a Deo, a quo deseedie omnis gratia ad hanc operatione: hinc tame

247쪽

nondequitur, quod homo nihil omnino agat . pro sita Iuttificatione acquirenda. Ad t* tium dico, Dei beneplacuum,de dia positionem hominis semper simul inueniri pro accipienda Iustitia. Ipse enim Deus, qui juxta suum beneplacitum latiustitiam, etiadisponit homines ad accipiendam illam. Ad quartum dico, Conciliam in sessiqne sexta loqui de Praeceptis diuinis in uniuersum tam positivis, quam negativis, ad quae obseruanda homines tenentur seb peccato mortalian secunda vero Sessibne,loqui de Praeceptis positivis quibusda,sive honis operibus, ut sint,

ςrationi vacare, ieiunare, Eleemosynas erogare, dcc. quae quidem obseruanda sunt iuxt cuiusq; possibilitate, secundum varias circuis stantias. Et hoc aperteapparet ex textu ipse, in quo Sancta Mnodus hortatur Christi fid ies ut pro bono Concilii euentu, ad haec & si'. anilialacienda,diuinum implorent auxilium.

ARTICVLVS INTVS Dς Disputationibus inter Ambi osmum Catherinum, & Domin

ΡOsbitat locus iste,adiungere ea,quae scribit Historicus de contentione inter Ambrosium Catherinum, Dominicum solo circa certitudinem gratiae,& peccatorum re-

248쪽

missionem. Qua in re Historicus nonnulla vera innumeris falas permiscet ad concula candam Tridentini Concili authoritatenta, quae autem narrat, haec sunG: Dominicis Soto ordinu Praedicatorum in ignis Theologin,in ipse celebrationis Concilij tempore scri sit sibrum de Natura ct Gratia, fuit quasiquaedam explicatio Decretorum de Iu fificatione, Ur aliorum, quae in hac sexta Sessio. ne continentur. In opere isio, idncebatur, San- ictam Synodum decreuisse, hominem scire non posse certitudine Fidei, se gratiam diuinam . .

accepisse : enseum se putauit mbrosius Cria diberinis eiusdem Religionis Theologus, σ non obstante Concilij Decreto in Opposita sita semesis litupermanebat. Quare ct ipse ad Patres AbH llum edidit pro sua oppossa sententia, ut ostende- t,nqnfuisse intentionem Concilij definire,hom nem certum es nonposse, de accepta aratia: in. .

contrarium Ratuisse, dum Canone 26. -- nat eos,qui asserunt iustos non debere exspectare, & sperare mercedem : nam si east EZani, Ur herant mercedem, ut i is necesse est,

mi silaut se esse tales.

Addebat praeterea Catherinus, pugnar Gnter se haec duo: homo non est certus degratia, lo homo voluntarie accipit gratiam. Scribit aeriinde Hsorum, 'aires, atque ipsis Legatos hudere prosedanda menti ne interretatos. d hun. I ANG

249쪽

RTIC. QVINTVS am simode resiqndisse: quosdampro Soto, O quosda pro catherino. Alios vero , quos bonos appellat Historicm,dixisse, se Decreto assensium praebuis

se, eo quia videbant oppositas partes in eo concordare. Et hoc modo Historicus iactabundus carpit Patres, qui quasi oscitantes, haecdecreuerint. Refert hoc loco Historicu ,& co-futat quandam opinionem dicentium, his Spiriura Sancti Uatu euenisse: cut Caipώas verisi a ntentiam tulit, non quidem a semetiam, sed quia erat Pontifex anni illius, sed quanto in Catholicam vςritatem liuore,de fraudes

dicta haec sint, extispi quisque possit cog

noscere .

. At velim scire, ex quo loco haec Patrum re sponsa Historicus sempserit Z non ex alijs' certe quam ex illo Satanici animi fonte, ex ηquo omnes imposturae, ac mendacia oriri selent. Et quidem satis aperte suum mendacium, atque iniquitatem ostendit, dum rat, ostolicos Legatos, ais alios apientissimos. Patres,tam inaduertenter decreuisse, ut post Decreta iam edita est evulgata, de eorum sensis, ac signiscatione seplexi, atq, incerti esserata : praesertim de re tam graui, & circa quam examiunandam longum tempus impensum. Sed n mo est tam stultus, dc amens , qui legendo Sacrosancti Concilij. Decret , impliciter cyc

250쪽

stat sanctam synodum,non modo asseruincapite I o. in calce , quod ni sim scire valeat certitudine Fili, cui non potestsubesse fas morgratiam Dei esse consecutum , verum etiam ex ista Conclu sione alias praeterea statuisse. Et quidem non unum est Historici in C therini causa mendacium; etenim non solumentitur in Patres, quos tam stultos, & i certos fingit in decernendo, & in explicam di, Decretis, ut supra diximus: verum etiam . mentitur in ipsum Catherilium, quem prostia sententia, tam inepta argumenta propo

suisse commemorat, ipso quidem Catherino iindigna. Cum tamen Pellarminus in Con- itrouersijs de iustificatione libro 3. capite 3. reserat , & soluat alia pro hac re Catherini argumenta, sed nihil de illis, quae hic ab Historieo asseruntur: quod certe Bellarminur secisset, si ea in scriptis Catherini inuenisset;

quae cum non inueniantur, eonficta sunta, procul dubio ab Historico, sumitio quidem mendaciorum Magistro. Sed ad soluenda relata argumenta accedamus. Ad primum ex Canone 16. ubi dicitur,s quu dixerit iustis non debere pro bovis operia' bud, fieri tracta, exstediarect spe

rare aeternam retributionem, Anathemasse, iko. quod duo, quae ex Canone inferuntur lirio Catherino, rrores, sic sallaciae sint. Pri. i