장음표시 사용
181쪽
5c velut ex superiore loco magnis cladibus 5c inurariis afficiebant, qui insuper synodalam autoritatem prae se serebant. Quod,inquam, hi aRomano Pori tifice Iulio cuius unius gravis nimium ipsis erat autoritas, ut quae sola impiis eorum conatibus obsisteret, L stae a se ordinationis in illis ecclesijs Orientali. bus confirmationem Episcoporum peterent. Quod nunquid secissent, nisi totius orbis consenusu occonsessione suisset notorium, absque Romais ni Pontificis confirmatione iactas ordinationes ei ius modi viribus non subsistere Quid enim hac de re ex medio Oriente ultra tam vasta terrarum, in riumque spatia viii Romano Pontifici molesti fuere, si ad eum quod nunc diabolico odio ex ecati,& omnis ecclesiasticae antiquitatis ignorantissimi aduersarii nostri impudentissime & pertinacissὶ , me affirmano vnius Romanae cura pertinebat ec
clesiari si quae in Orientalibus illis ecclesiis sterebam
tur, nihilo magis ipsius intererat, quam Mediolonensis, Rauennatis, aut alterius cuiusque Episco,pic Et quid tandem factum est: Receptis noridalibus actis, aequum se iudicem Iulius praebuit, M canonice coram se euocatis, damnatis una cum daa mnatoribvia , examinatisque singulorum accusa, corva
182쪽
conibus & defensionibus, cum illos innocentes reperisset, ab horum damnatione absoluit, &singulis suas ecclesias reddidit', conuersa in dari innatores iusta damnationis sententia. Cuius unistis iudicium, absque ulla haesitatione aut contradisctione, amplexa est & sequuta uniuersa Christi eoclesia: thanasium suum receperunt Alexandrisii Constantinopolitarii Paulum, Gazet Asclepam, Marcellum Ancyrant, Lucianum Hadrianopoli, tae, Sc suos quosque caeterae . Illos vero dicti concisiit S iniustae damnationis fratrum innocentum autores excom municatos ab eodem, catholica Chii,sti ecclesia, 5c tunc, Sc deinceps, pro rite incona muranicatis habuit. Horum ita gestorum praeter fidem historicam cuius testes habemus Socratem dc Sozomenum , autores imprimis graues , & re'. rum ecclesiasticarum eius temporis scriptores dili, gentissimos, ad haec Graecos homines, ne quid eos in Romanae ecclesiae fauorem confinxisse calumnis
ari possis) confirmat etiam altera Iulij ad dicti sy,
nodi autores epistola, cuius tenorem pene ad verobum praedicto ctiam capite libri quarti Hierarachiae a nobis insertum inuenies . In qua inter G ura Grmat, antiquis canonibus ecclesiasticis,
183쪽
atque adeo Apostolicis,costitutum, & Niceni con. cilii canonibus renouatum, noti licere praeter senatentiam Romani Pontificis celebrare concilia, nisi illa ordinaria, nec damnari Episcopos,nec quicquaterminari de omnibus grauioribus negochs eccle fiasticis, quo oppressis & iniuste damnatis refugitium pateat: & aduersus improbos, contumaces,ura
perbos,& fratru oppres res, vitio iusta parata sit. Et quamuis Nicomediesis ille Eusebius eius iiii picies aditionis caput & signifer, quae de Athanasio
decreuerat Iulius,ut habet ille Socrates, non occurarit agnoscere,hoc ipsum, non propterea saetiim ideaffirma quasi autoritatem 5c iudicium eius adhue contemnere pergeret, sed quia continuo post celeobratum illud concilium, ante finem iudicii Roma, ni Pontificis morte pramentus suerat. Habet enim in haec verba. Eusebius autem legationem misit ad Iulium Romanae urbis Episcopum rogans Vt contra Athanasium iudex esset. Sed quod de Athan
no decreuerat Iulius, non occurrit ut cognosceret.
Quia dum paucum tempus vixisset post conciliisum, Vita priuatus est. Quapropter Constantino. politae Paulum rursus in ecclesiam introduxerunt,
184쪽
& caetera. Sed & Vrsatius 8c Valens haeretici, potito libellum poenitentiae Iulio offerentes,& consentientes ομο. Abu verbo, communicare meruerunt.
Sozomentis vero eidem historiae his verbis te, stimonium perhibet.Igitur Athanasius, in quit, rea linquens Alexandriam, Romam prosectus est.Coatigit autem eodem tempore etiam Paulum Conis stantinopolitanum Pontificem illuc una concurreare, oc Marcellum Ancyrains depam cpGaziae:qui. dum Arrianis esset aduersus,calumniam passus ab his, quasi subuertisset altare,damnatus est. Pro quo Gazeorum ecclesia Quinciano com mittitur. Luiscianus autem Hadrianopolites Episcopus, ob alisam accu sationem ecclesia sua priuatus degebat in urbe Romana . Cognoscens ergo Romanus Epis,
pus crimina singulorum,& omnes Niceno comcilio concordare comperiens, eos in communios nem suscepit tanquam omnium curam gerens propter sedis propriae dignitatem , singulisque reddi, dit suas ecclesias. Et orientalibus Episcopis scris Psit, quod non recte tractassent viros inculpabile de suis eccles ijs eos expellentes: &quod constatua a uones
185쪽
itiones Niceni concilii minime obseruarent. Qir rum paucos ad certum diem sibi adesse priecepit, ut coram eis ostenderet, tu stum se super illis pro tulisse decretum, Sc deinceps se non passurum ii terminatus est, nisi ab huiusmodi turbis & nouitam te cessarent. Et ille quidem haec scripsit. Athanastitis autem & Paulus, epistolas Iulii Orientalibus Eupiscopis miserunt, Sc singuli eorum suas sedes ad, epti sunt. Haec ille Sozomeniis. Ex quibus omni ibus clarissime intelligis lector Christiane, eo sarcu,
io, hoc est, ante annos mille ducentos, magis recoognitam sitisse autoritatem Romanorum Pontifi cum in Alexandria, Constantinopoli, uniuersa donique toto orbe ecclesia, quam nunc in hoc uno, qui vix nobis restat, Occidentis angulo. Ab eius autoritate dependisse statum uniuersae domus Scsamiliae ecclesiasticar: Episcoporum ut confirmarationes, ita depositiones & iudicia: utque impio orum & malignantium concilia, & totius pene O xientis conspiratio, aduersus autoritatem eius praea Ualere non valuerit. Quin &Agaperi, te quaruso lector, & Anthemii Tragoediam, ut diligenter attendas. Nam eius exitus euidentissime demo
186쪽
nus; ab unius Romani Pontificis iudicio suspen.
Quin Athemius ille Trapezuntinus ante Episscopus, Iustiniani Augusti. 8c praecipue Theod De Augustae cuius affectibus ille obsequebatur, Lauore deserta ecclesia sua. tra ecclesiasticos canones irrepsisset in Constatinopolitanam ecclesiam tune vacantem per mortem B. Epiphanii eo* suo illicisto ambitu,& insuper, quia cum Seuero Antiocheano Episcopo & Petro eius distipulo Zovom moanacho Euticianae paulo ante damnatae praesidiae sectatoribus com municare su spectus suerat haud leauiter perturbare statum Orientalis ecclesiae:consues gerunt totius pene Orientis orthodoxi Episco presbyter clerici, & monachi ad sede apostolicam, supplices literas dirigentes Agapeto Romano Pontifici,& orates ut sui memor officii illud scandalum auferret ab ecclesia, & apostolicae saeueritatis gladiatim destringeret in haereticos 3c euersores ecclesiami sticorum canonum. Utque iuberet impia haereti, eorum scripta igni contradi, & ea habentes prouferre in publicum ad imitationem eorum, qui zo
187쪽
ic Euticetis insensati & Dioscori patris et protectoris eorum. Addunt 8c rogare eundem aduersi Anthemium, velut paternis Apostolicorum Pontificum praedecessorum suorum sanctionibus com' trauenientem,ut suae aduersus illum sententiae salam ctum Sc persectum finem imponat, quo omne de medio extinguatur scandalum a paruulis in domi:
Lnum credentibus. Et optatam,inquiunt vocem au
dietis ab omnibus nobis. Custodiat dominus sede vestram tanquam dies saeculi, qui Petri succetaret imitator existens,nos a tribulatione salvastis,& eos, qui nos odiunt,confudistis.Quas illorum literas in acta quintae synodi relatas inuenies, una cum spesciali accusationis libello aduersus Anthemium. In quo eundem ipsum velut obsecrando adiurant, ut sequens eorum exemplum, qui ante se clarue' rant in sede Apostolica, faceret 5c ipse contra ii Ualescentes aduersus autoritatem sanctorum can
rium, quod B. Coelestinus seeliaduersus Nestori, Una: nempe, ut illi tempus praefigeret, intra quod, nisi Apostolicae sedi 8c suae beatitudini Iibellum se fidei suae porrigeret, S se ab haeretica su spicione liberaret, caeteraque omnia iussa ipsius. Perageret 'lienum ipsum definiret ab omni Pontis sicali
188쪽
sicali dignitate & efficacia, dc sortem ipsum accepisse cum eis,quibus communicabat haereticis. Ad quorum supplicationes sanctus Pontifex comissae sibi curae ovilis Christi non defuit sed Seuorum illum Antiochenum Episcopum eum suis Gplicibus gnathematis mucrone consessos,velut me
bra palam putrida abiecit ab ecclesiae Anthemium vero de Constantinopolitana sede, in quam illicis
in ambitu aduersus canones irrepserat, deposuit. - Insuper Sc terminum illi praefixit purgationis caurionicae intra quem nisi coram se compare omni se expurgasset suspicione qua laborabat, prauitatis haereticae, non solum ab omni dignitate ecclesiasti, . ra,sed etiam a nomine Christiano alienus habedus , foret: rtem P accepturus cum his, quibus comus nicasse conuictus suerat haereticis.Haec in hunc mo dum gesta suisse quintae synodi acta clarissime coaprobant.
Post haec, cum idem Pontifex, inter Theodam Gothorum regem, & Iustinianum Imperatorem eomponendae pacis gratia Constantinopolim prosectus nullo no honoris genere ab Imperatore exci a iij pe,
189쪽
kν Lo ix At figit et 1 irent theretur,impetrasset , quae volebat pro necessitat temporis, ex sententia: vicissimque ab eodem imis Portunis nimis ac pene violentis precibus sollicit retur ac perurgeretur, ut damnatum a se Aiuhe, mium, in communionem rursus reciperet, & confirmaret in Constantinopolitana ecclesta: cum imaperialis ille sollicitationis vim quae iustam satissaaetionem non admittebat, oris,ctri plurimum in dulgebat impotenti asse Hii subseruiens) non serisset amplius rei indignitate commotus, & liberiori constantia utens:Ego inquit ad Iustianum Chris anissimum Imperatore venire me putaui sed Dioacletianum inuenio.Qua responsi libertate, Sc tanti Pontificis automate permotus Imperator Antheamium cum suis excessibus & erroribus execratus, dc Pontificiae damnationis executor fassitus, releg gauit.In cuius locum venerabilem Menam S. Pontifex suis manibus consecraurit Episcopa. Qua de re idem ad Petrum Hierosolymitanti Episcopuim, Sc eos qui secum congregati fuerant,scribit se diis pnam, Christiane do am, piam, oc plenam apoostolicae grauitatis epistolam , quaret ipsa inter quintae synodi relata est.
. Sed cum Theodora Augusta iamdudu capta
190쪽
actibus et impietate illius damnati Anthemii ordis natum in eius locum venerabilem Menam persoqueretur implacabili odi mortuo Agapeto, quid, non egit Sc scriptis, Sc nunciis apud eius successo. rem Siluerium,ut rursus expulso Mena, in Costantinopolitanam eccletiam reuocaretur Anthemius Cui cum ille libera autoritate respOdisset, niiquam se reuocaturum hominem haereticum,iamdudum condemnatum eius impietatis a suis praedecessorisbus:accensa illa magis furore laemineo, & agitata illo spiritu, qui haereses & schismata seminat, mira sanctum Pontificem egit apud Belisari j uxorem, ut subordinata quacunque aduersus illam calunia, quoque Praetextu, quoquam relegaretur in exiliv. itaque submissis per illam salsis testibus,qui diceret sibi constare, coniurasse illum cum Gothis aduerasus Imperatorem, illis proditurum urbem in Potianas insulas deportatus est: quamuis non dubita. ret Belisarius, nec ignoraret, ab uxore subordinam tam esse calumniam. Quae res illi multarum calaam itatu ii quae post incidit iusto Dei iudicio causa fuisse creditur.