Apologia ALberti Pinghii Campensis aduersus Martini Buceri calumnias, quas & soilidis argumentis, & clarissimi rationibus confutat

201쪽

Sed idemstim delegata sibi in illis regionibus nitoritate apostolicae sedis abuti coepisset, v lut proopria ibi ipsi quendam primatum meditans:quena admodum & praedecessoni & successorum eius a liqui secerant id quem finem,& Zenonem Imper. haud suspicacem Dis sibi artibus devinxerat, mul

toriam magnorumque deinceps momum Pertur halioniimqueautor fuit in ecclesia. Siquidem mortuo deinde illo Timotheo Alexandrino Episcopo

sicces ore B.Proterii cum orthodoxus populus in eius locum elegisset Ioannem Episcopum , restitit quantum potuit Acatius, & Petrum illum nuper idamnatum autoritate sedis apostolicae, & relegatu, ab exilio reuocari curauit: Imperatori, quo spectae rei haud intelligenti persuades damnatum iniuste. QuemWipsum Imperiali fauore modis omnibus studebat in Alexandrinam, quam nuper inuaserat, ccclesiam reducere speras si id posset suis conatibus illum comodum fore nempe secundae sedis antistis rem tanto sibi deuinclitam beneficio. Ita cum He rius ille ab orthodoxo populo Ioannes, Pro Consi matione obtinenda a sede apostoli suae Hostionis si modicam mitteret ad Simplicium, una superue

nit Vrbanus dubadiuua, sacra principis iam M

202쪽

eoum ΜARα vvez Rura deserens quibus ille petebat, ut Ioannis cofirmatiosne adhuc suspenderet. Sed P de restituendo Petro in eisdem etiam literis cst saeta mentio, nihil curiactatus Simplicius, canonicam Ioannis electionem absque dilatione confirmauit: nec ob Imperialem gratiam quicquam de suo fastigio deflexit Pontimcia autoritas. Unde ostensus quidem Imperator extitit, incentore illo Aratio: attamen Imperati illa indignatione nihil obstante, Ioannes eleeius S ab apostolica sede confirmatus, Alexandrinam si, tinuit ecclesiam , & in eadem multis annis pro

Mortuo diande Sina plicio, Felix secundis ei

in apostolica sede successor, etiam in Acatium daamnationis sententiam protulit, quod damnato illi apostolica autoritate Petro,cuius idem ipse procus rator fuerat, absque eiusdem sedis communicauearat iudicio, & multarum aliarum transgressionuria conuustus suerat. Sed cu Zeno Imp. apud Felicem pro eodem instantissime intercederet fidem ei saaciens illum poenitere, & in eius futurum arbitri victus Imperatoris precibus Messenium Sc Vit lem Episcopos, legatos suos eo transmisit, quo

203쪽

gnita illius satisfactione congrua & poenitentia, eo clesiasticae eum comunioni restituerent,& damna tum olim illu Petrum, Alexandrinae occupatorem ccclesi 'prorsus expellerent. t abiicerent ab ecclesia. Qui prosecti cu peruenissent Heracleam, nihil ego runt ex Pontificis sententia, sed contra potius, par

tim adducti metu partim corrupti muneribus 1innatis excomunicatis. a sedeapostolica com mi

Graiierunt. Quapropter 8c in hos merito indigna, tus Pontili ipsos quoque ut praeuaricatores & Simoniacos de ecclesiastico gradu deiecit, & ex coma municationi subiecit. Quorum ita gestorum prae ter historicam fidem , eiusdem Fesicis ad Acatium istola, quam per ecclesiae suae des sorem una cudamnationis eius sententia ad eundem misit, induobiam fidem facit in haec verba. Felix Episcopus sanctae ecclesiae catholicae urbis

Romae Acatio.Multarum transgressionum reperea is obnoxius, εc in venerabilis conci' Niceni comtumelia saepe versatus, alienarum tibi prouinci arum iura saepe vendicasti: haereticos &peruerso, res, Scinhaereticis ordinatos, quos etiam ipse da.

mnaueras atque ab apostolicatae petisti damnari,

- non

204쪽

rumetiam aliis ecclesijs quod nec de catholicis fieri poterae praesidere secisti, Scc. Eiquas haec minora tibi viderentur,in ipsam quo* apostolicae doctrianae veritatem, ausus tuos dc superbiam extendisti, ut Petrus quem damnatu a sanctae memoriae praedecessore meo ipse retuleras, sicut testatur annexobeati Euangelistae sedem,te iubente rursus inuades rei,5 c. pulisque e qui fuerat regulariter constitutus, Ptiuam teneret ecclesiam.Cuius tibi adeo grata persona est,et acceptum ministerium,&c ut per Messenum & Vitalem crederes excusandum, nec eum laudare desineres, 5c multis efferre praecon is: ita ut damnatione ipsius Auam ante retuleraS,Vera non suisse iactares. Tantum autem perseueras in

hominis amicitia peruersi, Ut quodam Episcopo , nunc vero honore 3c communione priuatos, Vitalam atque Messeniam , quos ad eius. expulsionem specialiter miseram sublatos custodiae passus sueris mancipari: atque ad processionem , quae tibi cum haereticis habebatur, exinde productos, sicut forum professionibus patefactum est, ad haereticorum tuamque 'm munionem pertraheres prim

isquς corrumperes: θc laesionem beati Peuiam

e in stoli,

205쪽

xpo Locii, at ratet et ii cui stoli, aeuius sede profecti fuerant, non solum hi essicaces redire saceres , sed etiam impugnatores mnium, quae fuerant mandata, efficeres . In quo rum deceptione tuam nequitiam prodidisti. Etl

bello fratris, coepiscopi mei Ioannis inui te grauis finiis obiectionibus impetiuio apud apostolicam

sedem secundum canones respodere dissidens obaiecta firmasti, Sce. Eos quoque literis tecum coma municare testatus, quos constat esse haereticos,&c.

Habe ergo cum his, quos libenter amplecteris portionem: oc sententia praesenti, quam per tuae tibi ecclesiae direximus defensorem , sacerdotali hono re , & communione catholica priuatus, nec non eatiam a fidelium numero segregatus, sublatum tibi nomen, 8c munus ministerii sacerdotalis agnoosce , spiritus sancti iudicio & apostolica per nos autoritate damnatus , nec iam anathematis vincumiis eruendus . Haec ille Felix . Itaque cum iam ille Aratius, una cum Petro Alexandrino, a Felice parem in se accepissent damnationis sententiam, Processit eorundem pertinax conspirati et peiora gravioraque semper moliti, Imperatorem etiam Anaei assum, qui Zenoni successit, suepte ingenio imo Pium, suis sibi artibus sacile deui orant, Sc insu

206쪽

im pertraxerunt perfidiam . Cuius autoritate &studio coacti in synodum leues pherisque, &paartim memores omem sui Graeculi Episcopi, Impoperialis favoris& gratiae auram facile in quiduis sequentes, illi apostolicae sedis in se damnationis

sententiam, per eosdem velut synodali illa autorisi te, retractari Procurauerunt. Petrum insuper illum , restituendum, reducendumque in Alexam drinam ecclesiam, deturbato inde Ioanne praesa.

to , orthodoxo dc legittimo Episcopo . Et sicut nullum sibi modum lacile inuenit prauorum,quosties in unum conuenit, conspiratio, etiam Uen dionem Antiochenum Episcopum , quod auto' ritatem apostolicae sedis secutus , ipsis communi care nolebat, e sede suaeiecerunt, substituto in ius locum altero quodam Petro haeretico, A alia praeterea sacrilegia&flagitia innumera patrarunt aduersus orthodoxos per uniuersis Orientis ecoclesias . Omnesque illas principales sedes , Alea

xandrina , Antiochenam, Constantinopolitanam, sua peruaserunt, occuparuntque in pietate ac sxannide.

. Aduersus quos Gelasius tactus et doctissimus

207쪽

Pontifex, illius Felicis successer, consanter agens, Sc illos perfidos apostolicae sedis autoritateconlis dentissime persecutus est, & orthodoxorum se a sylum, perfugiumque praebuit : praefatum Ioan nem Alexandrinum Episcopum, oc alios plarrosque ab illis diuexatos, & suis spoliatos ecclesiis, bonigne liberaliterque excipiena , foueris, ac Prore gens. Inter haec, cum Acacius ille rebus humanis excederet, & de reconciliatione ecclesiarum agere,

tur, eamque ob causam Faustus a Gelasio missus es et Constantinopolim : Imperatoris impietas, qui etiam se in religione damnatum querebatur, Episcopos illos, qui Acatio aut in impietate socia. ti, aut Imperialis fauoris auram secuti, aduersus se. dis apostolicae autoritatem obsequuti sueram animosiores obstinatioresque reddidit: ita ut contenderent, Matium quamuis mortuum, a vinculo excommunicationis absolui debere: alioqui praeseserentes discessionem se plane facturos a sedea postolica . Qua de re per Faustium legatum sua uni certior iactus Gelasi Rident respondit in haec

verba:

Ego, inquit, iam mente percepi, Graecos iri sua obstinatione permasuros, necui velut insperatuna

-- videri

208쪽

videri possit quod est ante praecognitu, M. Quid

sibi vult autem,quod dixerit Imperator ,a nobis sem religione damnatu Cum super hac parte, prs decessor meus non solum minime nomen eius attigerit sed in super quando principatum regiae potestatis adeptus est in eius se rescripsit Imperii promotione gaudere, & ego nulla ipsius uno scripta percipiens, honorificis eum nostris literis lalutare cura, uerim.Ptaedecessores mei sacerdotes, qui primaria catoribus se communicasse propria voce conses Asunt,a communione eos apostolica submouerunt: - Si autem illi placet se miscere damnatis, non potest nobis imputari,si cum illis velit abscedere. Deinde iniqua refellens Graecom postulatione, qua absolui petebant Acmu in ex municatione apostolicae sedis mortuum:Legatur, inquit, ex quo est religio Christiana aut certe detur exemplum in ecclesia Dei a quibuslibet Pontificibus, aut ab ipsis apostolis, ab ipso deniq; saluatore, veniam non se corrigentibus fuisse cocessam. Auditum certe sub elo nec legitur,nec dicitur,quod istorum voce depromitur: Date nobis veniam, ut tamen in errore

209쪽

in errore mortuos ab luisse non legimus, δα Minus miror, si ignorantiam suam ipse non peraspicit, qui dicit, Acatium ab uno non potuisse da. mnari.Itane perspicis secundum formam Chalcei donensis synodi suisse damnatum Acacium c Scci Nobis opponunt canones, dum nesciunt quid linquantur: contra quos hoc ipso venire se produnt, quod primae sedi sana resta. iubenti parere resti ivit.Ipsi sunt canones,qui appellationes totius ecclesia ad huius sedis examen deserri voluere: ab ipsa vero nusqua prorsus appellari debere sanciuerunt: ac per hoc, illam de tota ecclesia iudicare, ipsam vero ad nullius conuenire iudicium.Nec de eius iudicio unquam iudicari praeceperunt, sed sententiam ab illa constitutam non oportere dissoliri, eius is creta in omnibus sequenda mandantes. In hac ipsacatis Timotheus Alexandrinus Petrus Anti a nus, alter Petrus, Paulus, Ioannes, & caeteri, non solum vitiassed plures, sacerdotij nonam praeserentes, sola sedis apostolicae sunt autoritate descisti. Cuius rei testis docetur etiam ipse Acatius, qui eorum damnationem , priusquam praeuaricator existeret, suerat executus, plurimis deinceps exemplis demostrans, in quam multis Uss ecclesiasticorum cano

210쪽

num praeuaricatores suerint . Haec ille Gelassus ad Faustum. Ad Anastasium autem Imperatorem ustallinas damnationis Acatii rationem explicans inter caelora scribit in haec verba: Si,inquit unctis generaliter sacerdotibus, recte diuina tractantibus, fidelium conuenit corda subis mitti, quanto potius sedis illius praesuli consensus adhibendus est quem, cimetis sacerdotibus et diuinitas summa voluit praeeminere, Sc subsequens ecclesiae generalis pietas, sibi praesidere iugiter agnoatiit. Vbi pietas tua evidenter aduertit, nunquam quolibet humano cosilio supereleuare se quemquaposse illius priuilegio, quem Christi vox praetulit uniuersis,cuius ecclesia veneranda semper consessa est,& obseruat deuota primatum. Impeti vero possunt humanis praesumptionibus,quae diuino sunt constituta iudicio, vinci autem quorumlibet poto state non possunt, .

Dardanior vero Episcopi qui ad ipsum caui, lationes Graecanicorum Episcoporum retulerant iespondens: Retulit, inquit, dilectio vestra, iacta