장음표시 사용
151쪽
tanquam pugnantes de fide religione* sententias, quot sunt,& quam diuersa hominum capita Quae in ergo haec tam pudenda inconstantia vestra, ut vestrae ipsorum fidei in totius orbis conspectu puo blice consessa & cui adhuc inlis ere vos profitemiani nec ab ea declinare velle latum digitum obliti pugnetis tamen cum eade bis per omnia: Si tam sunt
duae omnes scripturae,quam tu eas sicis, ut virum,
certum, eum* certissime familiarissimem sensum doceant, ut nullus in eis hallucinandi locus sit quid igitur causae est,ut tam Varia,tam diuersa ex eisdem ipturis diuerse senserint Quae causa inter nos tot,tantorumque dissidiorum S controuersiarum in doctrina religionis et fide qui tamen eisdem scripturis utimur c Imo quae causa, cur ipse tu Bucem dc multi tecum una symmistae tui quos ante publi ce asserebatis Sc docebatis pestilentissimos errores circa praecipu/ nostrae religionis dogmata, nunc eosdem nobiscum execramini c An tunc, qua nuc, ne,ut existimo sed aliter intellectae unc quidem ves, nunc autem nobiscum catholicae sensu ecci M. Difficultatis ato obscuritatis diuinarum scripturarum, orthodoxi u actatores earundem ab initio
152쪽
omnes & praesertim doelissimi quique,testes sunt. Quin & Petri de Paulinis epistolis eadem ipsa irre, fragabilis censura est. Esse videlicet in his obscura quaedam & difficilia intellectu quae affirmat deprauari ab indoctis at instabilibus quemadmodum& caeteras scripturas, ad suam ipsorum perditione. Proinde pios admonet, ut caute legant easdem, &se diligenter custodiant,ne & ipsi insipientium errore tradum a propria firmitate & veritate excidant.
Quin & idem Petrus inuod de ipso testatur Cleamens ille gloriosus Christi martyr & Pontifex, illi,
iis costes individuus per oninem occasionem disscipulis suis inculcabat diuinas scripturas non se, cundum propriam cuius cp intelligentiam legedas aut docendas.Sunt enim inquit multa in scripturis diuinis quae trahi possunt ad eum sensum quem si, bi unusquis praesumit.Et ideo oportet intelligentiam scripturarum ab eo discere,qui eam a maiorisbus,secundum veritatem sibi traditam seruat. Hos ego duces & magistros sequens Bucere, malo impia iis & blasphemus a te audire, quam Lutherum &vos sequens, Dei filius & Christi discipulus atque
euangelicus. Hoc indubitato habuit veterum ill rum omnium orthodoxorum anctissimorum, a V rundema
153쪽
rundem do stissimorum patrum certa doc bini& sententi ut comunem catholicae ecclesiae sentenitiam amussim & regulam infallibilem rectae intelligentiae diuinarum scripturatu intelligerent, ad qua, inter varias pugnantium 3c scripturas diuersino, de interpretantium opiniones & sententias, perpomo nobis respiciendum collimandum taret, ubi hallucinari nollemus,& impingere. Qua regulam ut nussi non inculcat erit litissimus ille, & diligen tissimus scripturarum excussororigenes Ita inquirens in doestrina fidei quae certa definitam iam tum essent,quae vero adhuc in medio posita, operationi
& studio Christifidelium, & de quibus adhuc dis
sputare in utranque partem liceret, primi eandem principη loco proposuit. Sicut,inquit multis apud Graecos 5c Barbaros pollicentibus veritatem, de suevimus apud omnes eam quaerere; qui eam fidis opinionibus asserebant, postu credidimus filium Dei esse Christum 8c ab ipso nobis hanc discen dam esse persuasimus: Ita cum multi sint,qui septi tant scire, quae Christi sunt, & nonnulli eorum di,
Mersa a prioribus sentiant, seruetur vero ecclesia astica praedicatio per successionis ordinem ab Ap stolis tradita, dc usque ad praesens in ecclesi' per
154쪽
manens, illa sola credenda est veritas, quae in inutila ab ecclesiastica traditione discordat. Haec ille anate annos mille trecentos, 3c eo amplius: Imo haec orthodoxis ab initio omnibus certa regula extitit, ad quam, exortam omnem inter nos quaestionem, omnem pugnantium opinionum concertationem controuersiam examinandam esse non dubitam xunt: ad illam nimirum regulam multo securius, uad scripturas prouocantes aduersus haereticos.tum
quod illae pleterum dissicultatis Sc obscuritatis pluurimum haberent: ut non e siet dissicile ad eum, que sibi unusquis p ante praesumpsit,&ad scripturas attulit senium,scripturas etiam ipsas pertrahere: tu quod non uni uersa ad doctrina religionis & fidei, Pertinentia,nodis scripto explicata essent, sed viva doctrina Apostolica tradita. Quin potius constat accessisse euangelia,accessisse &Apostolicas episto, las accessisse inqua, doctrinae fidei ia diuulgatae, Scmagna autoritate receptae in orbe: non aut praeceiasisse,nec hac ab illissed cotra potius illas ab hac,accepisse indubiae veritatis certa autoritate in ecclesia si,
cui alibi a nobis luculetissime demonstratu est. Ita Irenaeus ille gloriosus Christi martyr Sc Episcopus aduersus Valentiau,5c caeteros sui ipis haereticos,
155쪽
ad hanc traditionem ecclesiasticam, hocest, doctri, nam ab ecclesia non scripto sed vitia Apostolorum traditione acceptam, & per manus succedentium sibi sacerdotum &Episcoporum peruenientem ad nos,non vero ad ipsas scripturas perpetuo cosugit. Quam requirenda docet in eccles is, in quibus ipsi proprie versati sunt Apostoli,&ab ipsis ad nos
haud interrupta conseruatur sacerdotalis successio: maxime vero omnium in Romana ecclesia, funda
in a Petro 3c Paulo duobus gloriosissimis A posto. lis,praesertim quod ad eam ob principalis cathedre' praerogatiuamnecesse sit omnem conuenire ecclo
uniuersos toto orbe Christifideles. Hac nisquit ille,traditionem,quam ab Apostolis accepit ecclesia,& ad nos cotinua sacerdotali successione per uenit proserentes at indicantes, confundimus Oamnes eos,qui quoquo pacto, vel per sui placet iam, . Ves vanam gloriam, vel caecitatem, oc malam senotentiam,fidem pricterqua oportet colligunt. auos pervicaces, Sc qui alioqui confundi nesciunt ut scripturis confudisset aut confunderet ob causas, quas attulimus, nec illi, nec cuiquam etiam in scripturis exercitatissimo,saltem in piserisq; multis, facile futurum arbitror, cum scripturis non explicari com N prehena
156쪽
prehendi* uniuersa, quae ad fidei religionisqi Gaetimam pertinet,alibi,nec uno loco,a nobis irrefra
gabiliter demonstratum sit. IProinde & idem ille Irenaeus addidit. Nam etsi Apostoli nullas nobis scripturas reliquissent, tameopoletebat,inquit nos sequi ordinem traditionis e etesiae,& veterem ex ecclesia fidem cognoscere.Hua ius ipsius ecclesi sticae traditionis, non scripturaruautoritatem,nempe antequam scripta ab Euangolistis legerentur euangelia tam serio & sub tam horrendi anathematis denunciatione,nobis commeriadauit Apostolus: in etiam sibi ipsi & coapostolis omnibus, atq; adeo angelis de coelo anathema deis nunciaret, si euangelizet vobis, inquit, praeter id quod euangelizavimus vobis hoc est,diuersum ab eo.Non dicit si quis ad euangelizaverit vobis praetex id,quod nos, caeteri Apostoli Sc Euangelisi scripsimus.Neq; enim eatenus, aut ipse quicquam seripsisse inuenitur Galatis, aut legebantur publisce in ecclesijs quatuor Euangelia, ut quae nondum scripta suisse indubitatum est. Sed hoc est,quod nobis tam serio commendat & inculca ut nullius autoritate nec ipsius quidem, nec Apostolorum ona in nium,
157쪽
nium, sed nec angelorum de coelo, permitteremus nos abduci ab illa antiquitate traditionis Apostoli. cae,qua Viesa traditione acceptam ab Apostolis ontinuae successionis serie,velut per manus, transmitatit ad nos. A qua ne ulla canonicam scripturarum, q nobis forte videretur,euidentia aut apparetia nos abducinnamus Christiane admodum et conformiter dos strinae qua nunc audisti, ostoli cae ille nos admonet Origenes: Vt meminerimus quoties eae inducatur aduersus antiquam,comunem onsonantem. ecclesiae obseruatione raditione et sentetiamsa nostentatione pulsari, de qua nos Christus praemomotos,cautoso secit:nobisq; demostrari Christum in deserto,aut domorum penetralibus:qui, seipso toste alibi quam in corpore catholicae ecclesiae no est Sed nos inquit credere illis non debemus, nec una quam exire a paterna ecclesiastical traditione. Eande hac ipsissimam veritatis Sc pietatis regulam ab ipso ecclesiae initio orthodoxisanctissim impatres omnes,quam scripturassilicatiorem aduerasus haereticos experti sunt: adeo ut illi Tertulliano non videatur m scripturis ineundum certamen cu
158쪽
haereticis. Certe ipse eadem Martionem,consortesque eius feliciter consecit. N
Cyprianus & Basilius ad eandem saepissime coisfugerui,& diligenter inculcarunt, comendarunt Christifidesibus. Hieronymus aduersus Vigilantium haud alijs sere telis usus est.Augustinus aduer. sus Donatistas paruulorum baptisma asserit,haud equidem scripturis. Sed paruuli, inquit, baptizati
. Ponuntur in numero credentium: et hoc solum ex consuetudine ecclesia ntiqua, nonica, standatissima. Hoc habe*nqui autoritas matris ecclesia hoc landatissimae veritatis canon obtinet.
Cum aut Irenaeum audis cum Tertullianu Origenem Cyprianumnasilium, Hieronymum, Auagustinum hac de re consonam, imo unam proseretes sententiam, nolo imagineris totidem hominum doctissimois quidem & sanctissimorum, attamen hominu te audire sententiam, ' nobis praeiudicareno possit, nec fidei religionis p legem praescribere. Nolo nobis ut solent vestrio occlames, niti nos noverbo Dei, sed opinionibus hominii. Ne eo xum rantum, sed totius catholicae per uniuersumi orbem
159쪽
orbem dissular ecclesiae cuius & sunt& sueriit e lumnae quaedam praecipuae ex quatuor orbis ter Ne cardinibus consonam,imo unica per illos ipsos audis prolatam ad nos sententiam. Neq; aliud Ire, naeum, Tertulliantina rigene, Cyprianum, Basa lium,Hieronymum, Augustinum, de ecclesiasticae traditionis-antiquae obseruationis autoritate tanto consensu sensisse credendum est quam quod cili muniter tenebat catholica Christi ecclesia.Sed haec alibi a nobis prolixius, accuratiusque demonstrata sunt, ita ut qsdem hic diutius immorandum no sit. Et sorte Bucerus, si fidei suae memor fuerit, & do.
minus nobis vitam eatenus prorogauerit, occasio
nem nobis ipse subministrabit eadem haec adhue explicandi diligentius et luculentius, si modo quid ipse quod vix expecto noui, Sc nondum a nobis excusti attulerit, Nunc& illud expendendum est quam ipse vore dicat mentiri nos, pro sua scilicet illa modestia singulari,S familiari illo, tuo agutui spiritu Chriosti ne ille, an Antichristi sit res ipsa loquituo qui anfirmamus , absq; Romani Pontificis autoritate coagi non licere ecclesiastica concilia extraordinaria, hoc
160쪽
hoc est,quae a sacris canonibus iussa non sunt, pro disciplina ecclesiastica conseruanda, quotannis oradinarie celebrari per singularum prouinciaru Epis scopos, sub Metropolitano suo conuenientes: via quid sorte perperam nordinate, iniusteque getas ordinatumue esse ab uno quolibet Episcoporum in sua ecclesia si quis ex clero aut populo iustam aliquam queremoniae causim aduersus Episcopum suum cui homines omnes sumus se habere praei tenderet communi id comprouincialium Episco,porum cosilio,& Metropolitani autoritate antisti, tis retractaretur uiusmodi ut quotannis bina re, lebrarentur per unamquam prouinciam, a Nire no concilio salubriter ordinatum est. Praeter istius modi,inquam,concilia,quae ordinaria dicimus, taα etsi nunc male & in magnam ecclesiae pernicie deis sueuerint, nulla nos concilia ecclesiastica, aut cogi, ut celebrari licere absq; Romani Pontificis autoritate nec fas esse quibuscunq;. ut quocunc etiam stomnes in unum nationes Christianae conueniret. ut praeter Apostolics sedis autoritatem, quicquani dercligione statuant, rinarenos non imus inficias. Bucerus vero hac in re nos mentiri affrmat.