Apologia ALberti Pinghii Campensis aduersus Martini Buceri calumnias, quas & soilidis argumentis, & clarissimi rationibus confutat

21쪽

in controuersias venit.Luthero se quoque, SI caemros plaero'; eius discipulos, qui ipsius magisterio

ac duetii ad lucem veritatis peruenerunt,uelut subssidiarios, aduersum nos adiunxisse in acie qui ipsos velut nouarum δί damnatarum haereseon inuenistores,propugnatores execrari coepimus. Et hinc orta,quae nunc cernimus in religione dissidia: hine

aucta protraebique adhuc, dum ipsis doctrinae Christa, quam profitentur, repurgationem, Sc ec aclesiae disciplinae correctionem molientibus non obsequimur, sed resistimus potius. Caetera quae

subiungit omnia, vel criminationes & in nos conauitia continent: vel excusant multa, quae dissim ualare non possunt, piis omnibus in ipsis merito dis, Plicere : vel quae excusari non possunt, ut ad ea

conniueamus potius amore reparandae inter nos

unitatis, 3c concordiae, quam ut sine fine & mo, do ea exagitemus perpetuo, nobis persuadere coariantur: vel denique qui sub ipsorum nomine Scdoctrinae praetextu a fucis multis, qui inter ipsos sunt, errores multi pestilentes, Sc sanatici induetis int, ut eos alienos a sua doc trina saciant: vel potistremo in Lutheri versantur defensione & laudi, bus. Quem unum omni exemptum vult crimi in

22쪽

ne: imo velut heroicum aliquem , 8c ccclitus deo missum nobis virum producit, ornatum virtutis bus omnibus, εc tanquam Christi apostolum. Nihil hunc unquam praeter Christi gloriam, viaque eius regnum hoc ubique erigatur, qua isse, aut quaerere . Nam de se, & caeteris sym mistis suis Lutheri discipulis , agnoscit ingenue esse pluriuma, quae piis omnibus merito displiceant , ut qui iuuenes, imperitique Prope omnes, postquam ex Erasmi, Lutherique doctrina, quid vera esset relis

gio, intelligere coeperant, ad hanc causam tantam Protracti, multa temere commouerint in ecclessa, quae praestiterat ne attingere quidem : eaque audacia soluerint populum oc doctrina ecclesia,stica,& sacrorum reuerenti quod nec communi nis sanctorum, hoc est, unitatis ecclesiasticae cono

seruandae, nec disciplinae Christi,& ecclesiasticae scientiam iustam habuerunt. Nunc vero sitos ipsi ero rores edocti, quicquid ad instituendam verissima sanctorum communionem, ad persectissimam e clesiae disciplinam ullo modo facere possit,id non amplecti modo se paratos esse, & promouere, sed ut haec cognoscantur ab omnibus 8c recipiantur,

pridem summa cura dc fideli opera se elaborare, ad

23쪽

quod ille nos quoque, ut etiam ipsis comune a volui manu, mutuoque studio & conatu colla ream us,adhortari multis pergit: saltem, ut ipsos hac in re iam pridem sudantes, non dedignemur adiutos res Sc socios. Quod utinam syncere facereti utinam sua ipsius verba, quibus nos exhortatur, idem ipse recte perpenderet: Vtinam quales se exhibuerut ad disiunctionem eu luxationem quandam membrorum corporis Christi,tales se ad coagmentationem,

reconcinnationemque, atque unionem eorundem

exhibeant. Et hactenus quibus ex causis hoc religia onis dissidium, & ortum primo, &auetiim deina de perdueitam adhuc Sc retetum sit, Auceri senten, tiam, quanta potuimus fide, luculentia, & breuita,

te explicauimus, totius orationis eius membra, ex

punctis subinde parergis ac digressionibus,quibus

4ncautum lectorem a icopo distrahit, sensim, quo vult ducit sta secum componentes, ut eius noxum vim &essicaciam,& quam apte proposita ab . ipso conclusio ex suis illis deducatur principi', leo stori oculato dc dialectice perito intelligere haud sit difficile. Qua in re vo& minus exercitato in his, ata teritoque legiori consulamus, visum est viriuersam eius compositionem Paucis excutere, quo clarius intela

24쪽

intelligant omnes, quibus hi strophis, technis &verborum sumis,parum cautis, minusque attentis sua persuadere conantUr.

Explicatae iam Buceri sen tentiae de ortu auditi controuersiarum, quae nunc religionem conturbant, excussio.

Udisti Christiane laetor, a quibus ille

principi h exorsus,quam apte,vere doducat ortum,progressum controue narum, quae nunc in religione sunt. In quibus ego sane nullam orationis alat ratiocinatio riis cohaerentiam, imo nihil praeter stimum inani iam Verborum, praeter scopum ultro citroque curarentium video: conaborque,ut idem & tu clare inatelligas .

Assumae velut primi principii loco: Quandoa

cunque est vitiata religio de duobus his capitibus, peruersas opiniones grassari inter homines, nemipe: Quibus rebus nobis constet& paretur peccatorum remissio Sc cum Deo reconciliatio. Quis item sit legittimus Dei cultus: quae grata Deo opera, in quibus pios homines exerceri y se Deo approbare D contica

25쪽

conueniat. Quod ipsum principi tam primo quam sit in se salsum, deindc quam alienum a proposito, nunc demonstrabimus. De di duobus capitio

bus,de peccatorum,inquam remissione, quibus ea mediue obtineatur, Sc de legittimo Dei cultu, quis ille sit, & quae opera Deo placeant, pratias opinio; nes grassari inter homines, quotiescunque est viti in religio euidenter salsum est. Religionem ego in it iligo,&opinionem, quam de numine, aut Deo habent homines: & externum aliquem Operum apparatum, cultumque, quo profitentur eandem ,&venerari student, quem habent pro numine, iuxta opinionem quam de eodem conceperunt. Veraram proinde religionem esse, qua verus Deus vere

cognoscitur, & pie colitur: ut ex his duobus intorretur vera religio, cognitione, inquam , Dei vera: dc cultu pio, qui illam praerequirit, & ex eadem dependet. Porro Dei cognitionem hic intelli αmus non eam, qua ipse cognoscitur in se, sed in Ris, Ut erga humanum genus se habeat, quatenus ipse hoc cognosci vult & dat hominibus. Cognouscitur autem a nobis, partim ratione, mente atque intelligentia, sed a paucis: ijs, inquam, quibus est Vita purgatior ab animalibus, carnalibusque astractibus,

26쪽

ctibus , nec salsis rerum sensibilium imaginibum, quibus hic nos mundus ludificat ac fascinat, in v rios errores opinionesque pertrahuntur. His da, tum est diuina illa, etiam mente atque intelligentia percipere: sed non admodum multa, & velut per transennam ac nubilum: quales plurimos sub lege naturae suisse indubit tum est: partim eorum, qui philosophiae studio se addixerunt syncemus . Inter quos:ille Hermes Tris megistus Socrates Plato, Scqui cum eis philosophati sunt: partim vero, quia piis parentibus secui dum successionemve, lut per manus, quod & illi a suis maioribus acce,

Perant de Deo vero, vera edo siti sum: partim de, riique, quos singulariter ad hoc illustrauit diuina lucis radius, quorum p erisque& Prophetiae do, num elargitus cst: quales, qua commemorantura primis illis nostrae religionis aduersus gentilem

superstitionem asinoribus, Sibyllas illas fuisse.

consono testinionio fida testatur antiquitas. Sed haec cognitio, ad vulgus hominum non peracinebat, nec pertinet . Quibus ut etiam consule,ret diuinae erga nos Pietatis prouidentia, partim vivo suo oraculo , partim scripturis Propheticis

Sc Apostolicis, quas spiritu sancto inspirati proa

27쪽

diderunt serusti Dei homines, partim etiam vitia

eorundem traditione, humano generi uniuerso, se, suam* erga nos voluntatem,& Viam .qua perduceremur ad beatitudinem, publicereuelare dignatus est. Cuius tam multos, tam certo&aestes habemus, tam innumera eiusdem illius reuelationis ato attes

stationis testimonia quibus ille suorum doctrinam confirmauit,& suam es e demonstrauit,subsequenαtibus eandem signis ac prodigi js,& praeter haec, tot saeculorum successionem, & iidem consonam,consensumque maximum, ut de eo dubitari a nobis sane,ad quos ista,ab ipso ecclesiae initio ab rjs qui ocua lati testes eorum suerant, continua successionis sorie,Velut per manus a patribus in filios certissima fi, de perducta sunt, extremae dementior seret. Itaque

creduntur iam haec per orbem totum: leguntur,&magna cum venerationelibeter suscipiuntur a creadentibus populis, velut diuina oracula, quae mente atque intelligentia non possunt percipi, Sc inuenis .untur, qui etiam re ipsa, quod credunt, exhibent,& sanguinem, ignes, cruces, pro eo nihili faciunt:

inueniuntur Sc inuenta sunt tot iuuenum & viraginum milia contemnentium nuptias, casteque Viσuentium, & qui mundo & uniuersis quae ille sensit

28쪽

bus ingerit,illecebris, Sc promittit bonis renunciantes,Voluntariam paupertatem amplexi, relictisabietas omnibus, post nudum Christum crucem suam portant In haec,illa Dei cognitio quam fide tantum,non vlla mentis atq; intelligentiae euidentia accepimus, quin potius in plaerisque cum eadem pura gnare videtur,in multis, qui eandem ad suam saluorem excoluerunt diligentius,profecit& proficit.

Diuinus porro cultus inuaraltera resticis pars est aetiis est quilibet, quo Deum ut Deum veneramur colimus:quem latriam G ci vocat. Quod orationibus,quas ad Deum scindimus dipsum exprimentibus , sacrifici js,& caeremoniis Plaeris Φ, atoque alio externorum operum apparatu se . Sacristiciorum hac in re usucteribus multiplex extitit: quae quod suturorum adumbrationem quandam

sc significationem habebant, quae deinceps re ipsa exhibita sunt, nobis quoque sublata sunt, S inlicum eorum omnium, unicum illud sacrificium fa,crosanctum corporis & sanguinis redemptoris nostri in eucharistia quae commemorationem ing rit eiusdem quidem illius sacrifici jsed ut in ara cru'cis pro nobis iamdudum oblatum est,quemadmo

29쪽

dum illa vetera tam multa,illud ipsum sacrificium ut futurum, subindicabant successit . De quo diauinus spiritus per Malachia Prophetam, id quod in Christiana ecclesia ab initio factum cernitur:

ortu, inquit, solis usque ad occasum, in omni loco, sacrificatur & offertur nomini meo oblatio nauda: quia magnum est nomen meum in gentibus, dicit

dominus exercituum . Veteribus etiam caerem

niae multiplices suere, ad latriam, diuinumqi e cubium pertinentes:quae nobis diuini spiritus magisterio, ab Apostolis, Apostolicisci' viris magna parte commutatae sunt. Vmucrsa certe forma diuini ossi j, quod in eccles is per orbem hae nus celebratuest, Sc nunc furiosa 5c sacrilega temeritate Luthe, rus cum suis tollere e medio aggressus est & sustu, lit ex suis ecclesiis, tam in orationibus & psalmodi is Sc diuinis laudibus decantandis quam Caeremorantis sacris, nihil est aliud quam mera, Verat latria, verus pius Dei cultus. In duobus ergo istis cum consistat vera retiagio, syncera, inquam, doctrina fidei, Sc pio Dei cultu aut latria, si quid in utroque aut altero vitiatum fuerit, vitiatam religione recte dicimus, ut si apud

quos

30쪽

e CONTRA N A R T. 3 V CE R v Π quos vigeat error in doctrina fidei: si modo ille animose, & contumaciter defenditur contra commuanem traditionem,& consensum catholicae ecclesiae, . & publicae quae in eadem praesidet, autoritatis senarentiam si item etiam in diuino cultu sit vitium, ut si, quod pro Dei cultu institutum est, aut eundem re ipsa & actu exprimit, impendatur aut diabolo, aut creaturae alteri: si Deum abominando aliquo,

vetito,interdictoque cultu colere studeamus:ut si il

Ii, quemadmodum de Iepte scriptura commemosra superstitione aliqua adstricti immolemus inno fi centem hominem:si litemus illi humano sanguine, aut necromanticis plinis in ritibus alus: si denim in usum reuocare vellemus vetera illa,& abolita sacri., ficia.Haec liqua propria religionis vitiassennith verae religionis corruptores. qui istiusmodi vitia in troducunt,atq; introduxerunt,in qua ut omnium grauissima peccata , grauissime semper a Deo antis

maduersum est. .

Caetera ad Deum Sc proximum ossicia, siue illi. mente ab his terrenis secibus desecata,pio amore inhaereamus:siue proximo charitatis, quae lex Dei Scriaturae requirit, impendamus ossicia: seu denique lactemur nobiscum, quo mortificemus veterem homis