장음표시 사용
111쪽
stero, quia licet sit vere dominus Reipublicae, in qua 'rannidem exercet; inique tamen atque iniuiste eam administrat. iero vero, quia non in Reipublicae dominus, sed eam furpatam habet, se oppressam . Tyrannum primo modo nefas int priuatis inter-
sicere .i I. Emmanuel , in sacris Literis, &in Theologicis disiciplinis egregie versatus, In Aph0r Tyrannice,inopait, gubernans iuste acquisitumn .n.i.' dominium, non potest stoliari sine publico Iudicio. Sic ipse: quod si non regno, multo
minus vita exui poterit. 16. Ioanncs AZorius, magnus ossiciorum conscientiae magister, ne Tyrannum quidem illum occidi posse arbitratur, cui Instit. Mo- titulus regni desit: tauamuis huiusemodi Ty-
, q b 'ην , inquit, ius es titulum non habeat in regno se principatu , facto tamen habet posses ionem: a qua delici non potea, ni se prius
audiatur, o iudicetur. II. Martinus Detrius, quem illustrem . .. Πιό secit Omnis generis eruditio; Isium,jnquit, necae num. νβre secce sonis electioni e Princeps 'τψ- eis, quamuis TIrannm fiat, priuato non licet
IS.. Leonardus Lessius, singularis eruditionis Theologus,agens de Tyranno,qui cum sit verus Princeps, administrationem regni
112쪽
regni tactit ad compendia propria, non ad publicum bonum, subditosque Onerat in iustis exactionibus, S leges tibi uni commodas promulgat; Talis, inquit, non po- Dbrae I rea a priuatis interimi, quamdiu manet Princeps.ls. Iacobus Graserus, cuius calamus saepenumero haereticorum audaciam h betauit , satis aperuit sententiam suam tum in Stigmate Misenico, alijsque libris, tum in Vesterillione haeretico, ubi post Marianae opinionem , quam recensuerat, &quam ostenderat esse unius Scriptoris singulare pronuntiatum ; Communior, inquit, sententia eis, numquam licitum esse, manus
Principi, in T)rannum secundi generis tranf- formato, inferre, ante publicam se iudicialiter lata sententiam , qua hostis Reipublicae solemniter declaretur, adeos potestate ,
qua potiebatur, ab his,quibus ius ea,exuatur. 2O. Martinus Becanus, etiam ipse Scriptor aduersus haereticos clarissimus ; diui In Ressos
ea Drannus, inquit, posteriore modo, BQm- : e. zpe ratione administrationis,nonpotectasub' ni statum.
ditis intersici: mi definitum ea in Concilio Constantiensi Seg i s. Et ratio eis,quia veruso legitimus Princeps, etsi 0rannice regat, manet tamen superior . Ergo siubditi debenti obtemperare, o non interficere
113쪽
E i. Sebastianus Heissius, confutans Cal-C. . ad i. Uinistarum Aphorismos; Ego sane, inquit, AphQR meliorem plurium hunc sensium esse teneo,' 'Τ' neminem priuatmm, necessitatem se
hys defendendi, manus inferre posse legiti
mo Principi, publicam iudicialiter Iaram sententiam, qua Tyrannus hostiss Rei publicae declaretur: adeos potestate, qua potiebatur, ab his quibusfas est, exuatur. 21. Ludovicus Richeomus, vir elegantissimae facundiae, postquam egerat de Ty-i Tannis, qui alienum aut regnum aut Prin-In Expo- cipatum usurpant; aeterarim, inquit, isiud Histi uri esse mμηt Drannorum genus, qui more ac le- Regem pro gibin ad regni administrationem acciti, more 4 lG x yrannico tamen imperant, quos attingere aut laedere nemo priuatus debet, aut subditus. Hinc ea quod diuini fimus Princeps David Sauli Regi numquam eis ausus manus inferac23. Andreas Eudaemonioannes, hostis& oppugnator haereticorum acer iuxta&elegans, tum alibi saepius, tum in Apologia pro P. Henrico Garneto, post multa in eamdem sententiam, dc post explicatum In Apolog Canonem, Cum siecundum. demreticis,in s. Henii eo qμibm et citur, inquit, primum nemin; Gamelo. priuato non modo in Principem, sed ne in priuatum quidem ius visum, ne pou sententiam
114쪽
ita quidem a Iudice pronuntiatam, mi Canonis rim Use. Ius enim eo Canone solis Prim
cipibus in jubditos datur. Et post pauca: Nihil es, quod proditionibus suis quidquam eo
none priuati in Principes blandiantur: cum 'e in priuatorum quidem neque vitam, neque bona, nedum in Principes ius vitam habeant. Sed multo plura dillertiit postea de eodem argumento in Confutatione Anticoloni.24. Iacobus Salianus, Scriptor Annalium veteris Testamenti locupletissimus, S accuratissimus, postquam narrauit, ab Aode Eglonem Regem, non ut populi Rectorem, sed veluti hostem, auctoritate publica, atque auctore Deo interemptum,
haec su bdit: Ex quibus intelligitur,scelestum plane prorsus i nefarium esses cariorum qu rumdam furorem, qui non Reipublicae hostes, sed legitimos Principes, populifratres amanii fimos, non Dei iussu es eleritione, sed malo
daemone instigante, non totius populi consen- sone, sedprauata temeritate, de medio tris re, aut quoquo modo violare moliuntur. 21. Vincentius Filliticius Scriptor Moralium Institutionum , Tyrannum sola gubernatione nulgo, inquit, modo licet occidere priuato homini. id vero confirmat, tum ex Constantiensi Concilio ,tum quia
115쪽
ille adhuc verus est dominus , nec Ius erga subditos amittit, ex nequitia sua , vel ex praua Reipublicae administratione. 26. Adamus Tannerus Theologus r centis, sed magni tamen nominis: Dran- ,
num,inquit, solam quoad modum regendiso administrationem, quamdiu sua legiti-a potestate non exuitur,occidere priuatis non licet. 27. Possem Petrum Cotonum, Ioaminem Argentium , Iacobum Gordomum, possem alios huius rei compellare testes :sed vicenos venisse in sententiam,satis nimirum videtur, ut constet, ne Tyrannos quidem, ac multo minus Reges ex Iesuitarum doctrina a quoquam occidi iure posse. Molinaeus interim aut fateatur infantiam, si Scriptorum nostrorum sententiam in tot eorum Voluminibus non legerit , aut si mauult doctus videri, fateatur
cruentam Natrocissimam calumniam. 28. Prodiit etiam recentissime,dum haec scribo, calumnia eadem de Societate nostra,in libello quem Auctor inscribit Stricturas politicas, & rn quo inprimis acerbissisime inuehitur in Iustum Lipitum . Sapit
veroMinistrum aliquem,& eius non Spari tum sanctum dixerim, sed spiritum fata nar. Frustra obgannit, & blaterat aduersus virum, quem summa tum eruditio tum pru
116쪽
NOTAE IN EPIST. MOLINAEI. VI dentia, maiorem inuidia,S compotem la
dis aeternae, reddiderunt: quemque dum considero ab homine ferrei oris tam inci menter accipi, defensum nihilominus ab iniuria iudico . Venit quippe in mentem Symboli sane ingeniosi, quo usus est Frid ricus Dux Vrbini, dum circa igniarium silicem & ignitabula scripsit hoc lemma ; Non quoius teritar: non enim ferro, sed chalybe dumtaxat tangi debet silex igni, Hemiei, rius, ut stricturas seu scintillulas emittat. l. V .XvuTalis est Iusti Lipsij gloria ; etenim Scriptoris istius ferrei violentia teri aut laedi non potest, & ideo inanes omnino sunt strictu
29. Ceterum cum hoc obiter dixerim de viro praestantissimo, cuius famae Patroni ac defensores alij magis diserti non deerunt; ad rem nostram facit, incendiarium eumdem scriptorem,qui potius odiis quam stricturis ardet, Regicidas passim Loiolitas seu Iesiuitas appellare; praeter alias impudentissimas calumnias, quarum fere dix rim plaustra ex aequo in nostrum Ordunem, atque in Romanum Pontificem, Regemque Hispanum, exonerat. Ei tamen & cuiuis eiusmodi calumnias congerenti, mpraecipue Molinaeo, respondere glorio Vtique patrocinio videtur Eminentissimus
117쪽
Cardinalis de Richeheu, dum assirmat no-Voin penser, more auae Camento Iesiuitis non esse, sed Iesuites, ct voto leur prodesse potius eis litiul modi
feruet, grandement: n mendacia: cu omnes norint,avant persenne, qui ne magnum ipsorum decus esse, recognoisse, que cc ic r vituperari illo ex ore, quo ac- est grande glo rc, 4'6t cusatur perpetuo EcclesiaC biasmeetae ' tholica: bona opera repudian
honnes aeuures, calomnie niis impetuntur; Christo Iesules Satacts, fait iniura irrogatur iniuria, & reus cula IUM Christ, ct rend Deus ipse constituitur. AtDisu coulpabie. In libr- que adeo dum ita concludit: eontra Ministros Cδ miles iam superest,quam Tenton iniuQς 9 ut Deum supplex orem, im it ne me reste qu a sup- pertiat vobis nam alloquiturpiter Dieu de vom de- Ministros Carentonij in aquas partir les Oux des fon- de iantibus gratiae suae. Cum tames de sa grace, pμis enim calumniς auctorem suu quela calomnie ustir fr tingant , nec aspergant infa-Dulson autheur, oe '' ita eos quos traducere
famer, se res te ponis. ir se. x conantur; vos aquis il- faire, vom enaueῆtant ri tantopere indigetis, quo eis de besoin pour volu la- possitis elui atque extergi; viuer,que toutes cestes de ce aquae omnes Oceani ve monde n Rourronis fi- Mundi vobis eluendis sussi-re. In fine eiusdem ς 9 cere non videantur.3o. Vnum insinuo, antequam abBluam,
scopum, in quem collineant Molinaeus M
118쪽
Ministri sodales eius, dum adeo inuehuntur in Societatis nos rae doctrinam, alium non esse, quam ut ei munus docendi in- struendiq; iuuentutem aliquando adima tur: eodem utique consilio, atque olim Iu- Gregorius lianus Apostata , cum inhibuit Christianis, oti tane publice literas humaniores docerent: a Iul. quibus videlicet norat simul pietate, Christianis moribus, & vera religione imbui iu- uentutem. Quamquam,vti vafro erat ingenio, consilium tegeret, diceretque esse potius Ethnicorum concinne loqui, graecari : atque adeo decere Christianos infantiam S barbariem, quorum utique sapientia aliud nihil esse debuerat, quam crede . Ideo exprobrat Molinaeus ex Iesultarum
Gymnasijs multos prodijsse parricidas: si tamen aliqui prodierint, & hoc dare nobis crimini velit, crimini etiam dabit Christo Domino , quod ex ipsius Gymnasio Iudas
maximus parricidarum omnium prodierit.
Arguitursiumma impudentiae . Molinaeus, ostenditurque aereticos potius docere,
occidi posse Principes in Reges.
s J Artinus Lutherus classicum canet,1 V Iqui ad initia suae Apostasiae, Silus stro Prierati rescribens, ac refutans Epito-
119쪽
Gaspatvlmberg. in Vita Lucteri ad
Steitanus l. s. hist. Ioannes Cochlieus in lib.qui inscribitur Septiceps
men eius, in secunda epistola: Si fures, in
quit,furca, si latrones gladios haereticos igne
plectimus; cur non magis hos Magistros perditionis, hos Cardinales, hos Papas, ct totam isam Romanae Sodomae collauiem, quae Eccle
siam Dei sine fine corrumpit, omnibus armis impetimus,o manus nostras in sanguine isto
rum lavamus p Paulo ante ad eam lanienam Ro manistaru m, quos Vocat, Im peratorem, Reges, ac Principes euocauerat. Interrogatus etiam ,num esset licita coniuratio Smal- caldica, eo tempore contra Caesarem inita,
dixit sententiam his verbis: diuoniam hoc tempore tam dubio, tam periculoso, multa possunt incidere,sic ut non modo ius ipsum sed conscientiae quoque nec itas arma nobis pos
rigant , defensonis causa, foedus iniri poten , siue Caesar ipse, siue alius belum faciat. Com
stat ab eodem Luthero passim Catholicos Principes vocari Tyrannos, Euangelij persecutores, Dei hostes, lictores, porcos, sues, bestias, antomia sera, apros, Vrsos, lupos, stultos, scurras, moriones, tendes capitis; sub quarum tendium titulo edidit de illis probrosum canticum, ut eos magis redderet odiosos. Constat perinde, quam foedis iniuriis, edito libello, Henricum Octauiam Regem Britanniae onerauerit, quando is Desensior fidei a Romano Pontifice meruit . . , ap-
120쪽
'NOTAE IN EPIST. MOLINAEI. IOI
appellari. Videlicet hoc est seruare illud ,
Deum timete, Regem honor cate. aut illud; Epist 1. PN, Subditi estote in omni timore dominis, non riς
tantum bonis se modestis, sed etiam d scolis. iHaec est enim gratia, si propter Dei consitientiam sustinet quis tristitias , patiens inlucte.
Lutnerys tamen detestatur eam gratiam.
aut illud, Subiecti estote omni humanae cre turae propter Deum: e Regi,quasi praecellenii , siue Ducibus, tamquam ab eo mi is ad minia dictam malefactorum ,laudem vero bonorum; quia sic est voluntas Dei. Sed nimirum alia est voluntas Lutheri. 2. Zvvinglius, tamindo Rex, inquit, per- Zoinglius fide ' extra regulam Chrisei egerit, potin y pl*0 cum Deo deponi: cum autem in munifine im 'ρ pios o delinquentes non animaduertit, extra regulam Christi ambulat; magis vero cismsi ieratos prouehit, o innoxios praegrauat, victim inutiles ventres , otiosos sacrificulos defendit. Deinde interminatur populis punitioncm diuinam aliquoties, nisi Reges &Principes, quandocumque ita se gesserint,& fuerint dyscoli, deponant. 3. Caluinus sublimiori usus oratione, dicanUe, inquit, potestate terreni Principes, Διm insurgunt contra Deum: imo indigni sunt, qui in numero hominum censeavitur; ideo , tu capita potius eorum conssuere oportet,