Christiani Ulrici Grupen Tractatio de uxore romana cum ea, quæ in manum convenit, farre, coemtione et usu, tum illa, quæ uxor tantummodo habebatur

발행: 1727년

분량: 422페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

xo EAP. IV DE CONVENTIONE

restituenda in casum divortii cujusmodi eautiones vide ap. Britan de Formulisp. 7., quali ac simili quodam vinculo cautionis e iam in arrogatione impuberis principali au- ' oritate , legitimis haeredibus prospectium erat L. V. L. 13. L. N. L. ao d. Adopt L. ao rip pisi subuit. Quoniam enim in conventioli in manum omina marito ex patrio jure acquis rerentur,e stricto jure milia uxori ad dotem, utpote marito acquisitam in casu divortiti stituendam superesse amo potuit, nisi eis, quas dixi, cautionibus ei esset prospectum. I

DE CONVENTIONE IN

alis memine quae Primitus ex sacris' runt gibus fiebat, lacommunic tione farris, confarreatio appellabatur, origunem vim, ac nominis rationem, optimec

pioseque expotat Dionys Halic Lib. I. p. m Fr. ja cujus omnia huc videbantur ira scribenda At Romulus, inquit, cum neque viro actionem concessisset contra uxorem, supram

152쪽

IN MANUM CONFARREATIONE. Ios

sorum fuisset passa, aut me iniuste domum

reliquisset, neque uxori, quae maritum rei m Madministratae, aut injusti repudii accusasset, neque de dote restituenda aut ferenda ultas prorsus leges tulisset, neque uiam aliam istu modi rem determinasset, sed unam tantum ad omnia accommodatam legem ut ipsi res docuis constituisse', effecit, ut mulieres valde mois sepiadsent. Lex autem haec erat: ΜvLI

mus, ct quemadmodum nos Graeci hordeum existimantes omnium frugum antiquissimum,insacris ab hordeo initium ducimus, vocantes id ουλοις sita Romani existimant far esse omniau rugum praestantissimum in antiquissimum, ob hoe in omni sacrificio, in quo victima crem turigne,initiumfaciunt.Ea enim consuetudo arihuc manet, nec adpriscam illamfrugalitatem quidquam additum est. luod igitur, via E-

153쪽

ram se uxorem necessario conjugii inseparabitis vinculo conjungebat, ac nihilerat, quod has nuptias posset disseisere. Haediis coegit mnsres nupsas, utpote quae nudum Dud refugium haberent, Munius sui mariti mores, vitamsuam conformare, es ipsos maritos utrem necessariam, a quo nulla modo divessi possent,tixorem retinere. Uxor eritis purica fuisset, O marito in omnibus rebus, morem ges siet, erat familiae domina aeque atquei evir ω in ejus defuncti bonis uisitio inpatris heressuccedebat. sine liberis, intestatus obiisset,erat omesium bonorum retictorum dominu,sin autem tiberos habuissu, ex aequo cum liberis bonorum particeps erat; Si qua autem in re deliquisset, ipsum, qui vuriampasius erat, Iudicem hiab bat, quipoenae magnitudinis erat arbiter. Haec de Romuli instituto Dionysiius cui cillud, quod ad sacras has nuptias peronebat, addi

Numae Pompilii legibus scriptum refert idem Dionysi a. p. m. s. Aliqua de religiosissimo confarreationis vinculo habet Plinius XVIus cujus haec sunt verba quin se in sacri inihi religiosius CONFARREATIONIS vinculo erat, nova πω PARREVΜFraefer bant.

154쪽

iant. Qu9modo autem farre in manum conveniebatur, generatim exposuit Ulp. tr. IX. quae alibi mistra quaeras, verba Ulpiani: in R E convenitur in manum certis verbis se testibus decem praesentibtas solenni sacri ei facto, in quopanis quoquefarreus adhibetur Licet singulorum rationem, puta Verborum, i strum, solennisseri cis panis farret adhictam non habeamus, cum horum quicquam ex Ulpiani Fragm. quibus haec omnia prolixius videntur explicata, ad nostram aetatem nihil pervenerit. Mus Tacitus e L. V. Minnal. IL, de confarreandi adsuetudine ex oratione Tiberii retulit. c. IV. y.3 apposui, quaeque Arnobius IV adversus gentes de usu, farre, coemtione tetigit,in Servius lib. I. Georg. IV. Eneid. itemque Boethius in Top. Ge. hi a. de ritu confarreationis docuerunt. c. a g. si transcripsi, ideoque hic inde repetenda Ap lejus Lib. Io d. A no Aureo dixit mulieris ΜΑ-

Eund Lib. V. Met Cupid ad Psychen inquit: Tu quidem ob istud tam dirum facinus confe-

sim toro meo divorte, tibi res tuas habeto: Ego sororem vero tuam ct nomen, quo censeris,jam mihi CONFARREATIS NUPTIIS CONIv-GA B o. Vulgo scriptum confisim arra at-

155쪽

tia i Ap. IV DE CONVENTIONE

quod & placuit Juliano Florido in notis, qui-Dus in usum Delphini Apulejum illustravit. Iii veteri Glossario confarreatus dicitur συμμφατεως χοιριν sti Om, una vivendi causa

junctus. Visios arratus, rectius ver arreatur, scutfarreare, confarreare, dissarreare scribi Claud. Danluris Nopraph voL a monuit farreo, dissareeo,in distarreatus, an init Farreatus, Farreatis, arreator incidicereperiatur, ut in Fabri Lexico notatum, dubito. Iudii quoque ad conventionem in manum nuptias perpetuas&inditalubiles, quales erant nuptiae farreatae Appulejus Metam L. VI in nuptiis Cupidinis cum Psyche licet, quae de celebritate nu- ptiali comminiscitur, nihil ad solennitates ritusque confarreationi proprios attineant Ver ba Apuleji: amfaxo nuptias non impares, sed LEGITIΜAM ET IURE CIVILI CONGRUAS. Et dico per Mercurium arripi PF-ehen, T in caelum perduei jubet. . Porrem --brosapoculosume, inquit, Diae, O immortalis esto: NEC N QVA DIGREDIETURA VO NEX CVPIDO, SED ISTAEvo BIS AERUNT PERPETUAE NUPTIAE. Nec mora, cum caena nuptialis a uens exhibetur, accumbebat summum rorum maritus, Ochen

gremio su complexus Sicas eum susIunone rupiter, ae deinde per ordinem toti Dei. Tune poculum nectarisIoviquidem Amspocitatorita

156쪽

IN MANUM CONFARREATIONE. rusticus purr ceteris vero Liber ministrabat. Vulcanus coenam coquebat 'mora, set eate. missoribus purpurabant omnia. Gratia spargebant balsama. use voce cano personabant. Apollo eantavit ad cytharam. VenusAuaviis

Acasuppari gressu formose saltavit. Seena M

e concinnata, ut Musa quidem chorum eane rent, tibias inflaret Sa ruri, Paniscus ad F iam diceret: SIC RITE PSYCHE ComVENIT IN MANV Μ vPIDINIS snmsitur illis maturo partu sua, quam voluptatem

In lege Romuli atque Numae De sacratis Ie- nulla confarreationis appellatio, iux neque farre, sed EX SACRATI LEGIBVs dicitur in manum mariti convenisse, quom do&in lege Numae uxor, quae ex sacris legia hus in manum convenisset, significatur ab enfedhi ' quidem ea, in AE EX LEGIBUS

NOR v Μ. Ut igitur illud, quod Dionysius tradit, antiquossacras has nuptias, Romana quadam appellatione a farris communicatione confarreationem appellasse, succedentibus temporibus videri possit usu obtinuisse. Qua nam autem erant sacratae leges, ex quibus in manum uxor Romuli lege memoratur convenisses puto sacras fuisse leges, quaelo PRIMO IO IvRE continebantur,ina jure civili dis

Dissili so

157쪽

114 CAP. IV DE CONVENTIONE .stinguebantur. me quibus Cic. d. legibus. c. XL. hoc nihil, inquit, AD PONTIFI- CIU IN S , is medio es jure ciuili Indes A CRAS has vPTIAS Dionysius, & N. 4 Acilis nihil religiosius confarreationis vi culo esse dixit Plinius. Quomodo & Servius Daniel. IV. AEneid. Flaminem alaminicam IURE PONTIFICI confarreatis nuptiis in matrimonium convenisse judicavit. Discimus enit ex Dionysii Lib. a. quam multa de sacris, iisque, quae ad Divinum cultum perti- nerent, Romulus constituerit,' Regis quidem haec eximia munia esse jussit, ut sacrorum sacrificiorum principatum & omnes res, divinae per eum agerentur, Patriciorum vero, ut sacra curarent. Apud Romanos quoque sacratae leges dicebantur, quibus auctore Festo v. acratae leges unctum erat,qui adversus affecerit, acer

alicui eorum, cui legest, cum mamilia, cuniaque suntque, qui esse dicant sacratas, quas plebes jurata in monte sacro sciverit: in 1ecessione enim plebis a patribus, qui XVII, fere annis post Reges exactos sibi in sacrosionte Tribunos plebis crearunt, sacratum legem tulerunt, ut plebi sui magistratus essenti sacros iacti, quibus auxiliatio adversus Coim sules esset, neve cui patrum capere eum Ma- gistratum liceret Liv I si ne populo Romarno liceret eam legem abrogare, ut omnes cir

158쪽

IN MANUM CONFARREAT IONE. Iuves jurarent, se suos. liberos eis dρgibus perpetuo usuros, id sisecerint, propitios cherent, si fefellerint, adversos Deos DionysLib. VI p. Iδ. Ad quas legeSCiceronem respexisse notat Ant. Aug. d. legibus . scrct Iegeae. Oratione deprovinc. consular: Si Pantrisius Tribunus plebis fuerit, contra LEGES SACRATA fuisse,s plebejus, contra auspircia fuisse Pro domo c. II vetant M. S A CAE δε-T , Retant XII tabulae, leges privatis hoministis irrogari Lib. II. d. legibus Suntque cer, rategum verbo, neque seoprisca, ut in veteribus his SACRATIsau LEGi Bys. Quo sensu Lib. V ii eo devolvi rem, ut aut Patricii aut Patriciorum assem habendi Tribuni plebis sint, eripi Ac RATA LEGES, extorqueri tribu nitiam misialem. Et Lis XXXIX. s. aliena rum vero multa um Tribunum plebis cognitorem fleri turpe, indignum ejus potesate SACRATIS GIBus esse, &Dionys. Lib. X. s. - . SACRATIS LEGI Bus in medium. Frolutis, quae neque Magistratui neque homini privato permittebant, ut Tribuno ulla in re

versaretur

Sila quoque appellata lex militaris, de qua

Liv. VIII c. I. LEx quoque SACRA milit

os laetas, ne cujus militis script nomen, nisit ovolente deleretur; addebamus legi, nequis, ubi Tribunus mi tum fuisset,lostea ordinum ductor esset. me exercitu lege sacrata H a ooacto

159쪽

TI CAP. IV DE CON VENTIONE coacto idem Liv. XXXVL αυδ. Quamvis autem secundum eminentiam sacratae leges

appellarentur, quas plebs jurata in monte sacro de sacrosancta Tribunitia potestate se civisset, in universum tamen sic, leges sive sanetas sacratae sic dictae videntur, quae cum aliqua sanctione ea, quam Festus innuit, ut sacer alicui Deorum esse sancirentur. De qua Iegum sanctione, quibus interdum caput ejus, qui contra faciebat, consecrabatur, egerant Papinianus L. M. d. poenis Ulp. L. . s. 3 α. R. D. M. g. s. A eod. Cicero orat pro Balbo, passim Festus Veterumque de nis sanctionblauso sacratis legibus testimonia collegit Paulus Merula d. LL. c. r. s.f. s. . item Augustinus d. LL. d. L. Ceterum, quoniam' leges Regiae plerumque sanctione in caput subnixae erant, ut d s. δ exemplis comprobat Merula, leges sacratae, exuuibus uxor in manum viri -inseparabilis conjugii vinculo conveniebat, potuerunt ejusmodi sanctione esse consecrarae, ut non a sacris solum, sed & ab ipsa semetione sacrataeseges appellarentur.

g. III. De sensu l. Viri docti vim legis Romuli:

Numaea

160쪽

IN MANVM CONFARREATIONE. rus I PATER PERΜISERI FILIO XOREM DUCERE, QUAE EX LEGIBUS PARTICEPS SIT ET SACRORU ET BONORVΜ, v LV m avs ESTO VENDENDI FILIUM

non recte videntur percepisse. Legem Romuleam au)us Manutius d. LLc 1. dequavis uxore accepit. Sic malduianus ad Leges Romuli. Cum quamvis uxorem, legitimam intelligeret, sic legis verba concspit Mulier viro legitime juncta fontanarum aerorum H ocia esto, utque domus se Dominus, ita haec Domina Vim hujus legis hune in modum expressit G Schubartus d. fam urispmd Romanae Ex L . II Conjugii x Minmulea in eo consi Noti mum, ut more decenti

vivant uxor se maritus neque commutans

piam, quod hqnestati foret Aersum H

s. N. Inter haec uxorpusca vitae hone addicta marito per obsequia devota aeque acido dominus, era, mina, inque ejus bona succede bat haeres,ficut da in parentis. Omnes non satis recte, certe non setis accurate. Etenim non ad quasvis uxores, etiam legitimas, qua les quoque erant uxores sine in manum com ventione, non attinebat lex Romuli, sed ad solas uxores, quae exsacris legibus non in matrimonium tantum, sed in manum quoque mariti convenissent.Neque communio sacrorums bonorum ex vitae honestate,sed ex ipsa in manum conventione promanabat, idem

SEARCH

MENU NAVIGATION