장음표시 사용
181쪽
Gid. Re vestiaria c. XXIV cujus figura in
nummo Crispinae uxoris. marmore Begericonspicienda datur. De hoc flammeo nuptiali lutes coloris Plinius XXL. I lutei coloris nonorem antiquistimum innuptialibus flammeis totum foeminis concessum; cichol Juven. Iaas Flammeum est genus amiculi, quo se cooperiunt mulieres die nuptiarum; est enim sanguineum. Plura de Flammeo Brittanius . . . p. rosa. litiscus h. v. dc quos ibi magno numero nominavit autor . Vir ducebat capite aperto, ut in nummiso marmoribus visitur mulier nubebat proprie, quia flammeo caput obnubebat, ut adeo si
γlare prorsus&insolitum, quod in nuptiis nefariis Neronis, quibus puerum sponsum exstetis tostibus in modum iustae uxoris duc
hat Nero v. Sueton. in Neron. cap. v. ibique
Torrentius Cafaub. Brissonius, ipsi Impe . ratori Flammeum inditum legamus p. Tac. XV. Ann. 37. n. . Quid igitur est, quod, istis capiti, s Flaminem flaminicam,cum Confarrearentur, Servius prodidit in ovili pelle resedisse Duo in mentem veniunt, unum, quod Flamen Dialis pileo sue paeto
ASSIDUO VELETvR, Festus inflamen, nudis capitibus eos incedere nefas fuerit, Serv. in VIII. Aiseid. Varro IV. d. Lat lingua, Tiraquei ad Alex. VI. a. id de la Chaune
c insignibus Pontis Mummio Hominis Dialis
182쪽
iN MANUM CONFARREATIONE. 3sTub. I. ubi forma pyei a Serviori Festo descripti, alterum, quod omnes etiam, qui non Fl mines essent, capite operto rem Divinam facerent, cujus causas diiquirit Plutarchus umRom. X. ibique in notis Boxhoris; in quam rem idem Servius III E id notat sane sciendum os sacrificantes Diis omnibus C A ULT A U MLAn consuetos ob hoc nese inter religionem vagis aliquis erret obtutibus add. lautusis CurcuL Act. LII Se r Amphitri Act. V. c. r. Festus in v. Saturnia. Quae copiosus ex veterum testimoniis edisseruit Brisbesusci formul L. t. p.31. 31. Oisel in Gesi. Ira ut hinc mirum non sit, in ipso confarreationis sacrimcio, cum confarrearentur, velatis capitibus consedisse. Qive de AaVA E IGNI iii me qua
conventione in manum dar ureatis nuptiis adhibita, Servius IV. Enea. scripsit quae conventio eo ritu perficitur, ut aqua se igni duobus elementis, AT RACONIUNCTA habeatur, verbis non dissimilibus de quavis nupta significavit Festus
videlicet, quiadie DuAE RES Ilv ΜANA VITA maxime CONTINENT. Dicebatur nova nupta A TA E IGNI SPARGI,
183쪽
ris AEAP. IV DE CONVENTIONEm nuptiis in honorem Cereris praeferebant, A QUAQUE PARGEBAT v NOUA NUPTA, Me ut costa puraque a virum veniret, sive ut ignem atque aquam eum viro communicaret. Sic Scaevola L. penult. g. . d. donat inter virum ct uxorem Die nuptiarum, priusquam AD VIRUM TRANsIREΥ, priusquam AQUA ET IGNE ACCIΡEREΥvu. Maritus nimi rum uxorem aquain igne accipiebat. Serv. in IV Eneid ubi haec Varronis verba recitat:
FONTE per puerum felicissimum vel purigam, quae interes nuptiis, de quasolebant, VBENT IBO PEDE LAvAlli Accipiebat mari- tuis uxorem aqua igne in limine. ago 'Latai v. Lib. IV. ideo ea jnnuptiis inlimine adhibebantur,quod soniungit. Quomodo ignς quomodo aqua non una ratione, non
CIBVS, Varro . Drv. l. allato amarito igne e foςo in titione, i. e. interprete BriS- sonio seste ardente Nonius Marci in v. TDtionem di in verbo Felix, ut ignem tangeret, Plutarch. u. Rom. r. v v petita de puro sonte per puerum&puellam, qua VBΕΝ-
Serv. d. l. allata a novo marito aquali, quae vox vas aquarium significat.NoniusMarc. d. l. - Α
184쪽
tarch. u. Rom. I. Utque Boxhore Alex HGeniat ale .putat, utrumque tetigisse, sed so lum de ova loquitur Plutarchus. De aqua&igne in sacrificio nuptiali adhibitis habui-- f. s. undam enim jugalem p. Valer. Flacc L. VIII Argonaut. in ipsis sacris nuptialibus adhibitam esse , monstrant verba, quae antecedunt udaras unaque adeunt pariterque Precario quae sequuntur: ut dextrampariter vertantur in orbem. i. e. Ut adorando dextram ad Circulum referant, corpus circumagant, ideoque ad aquam & ignem,quibus noVa nupta, eo quo dixi modo a marito accipiebatur, nihil videtur attinuisse , quod etiam monuit& agnovit Mercerus o alex. II. 1. Certῖ, inquit, aqua, ignis adisiud sacrisicium deferebatur. Valerius Haecus eius loco forte verius uxor dicetur igneo aqua acceptasotuit tamen nova nupta pluries idam aquam segnem contigisse, quod de formula: aqua igne accepta addit Mercerus de qua nihil in Valerii loco,) illa proprie marito, cum is aqua&igne uxorem in limine acciperet, videtur convenire. Qui plura de aquari igne in nuptiis adhibito denderat, adeat Brisibia d. R. N. Alex ab Alex. II. Gmiat Dier. s. ibique Droque m Mercer Anton Guibertum Co-
185쪽
rax CAP. IV DE CONVENTION stanum comm. d. matrimonio. p. m. UL BU-daeum a s porcpriori. p. m. v. pari po-ser. p. Ito Anton Horoman de Ritu t. c. Io. Ceterum ex his, credo, nunc satis es
cescit, aquamo ignem, neque ad solas farreatas nuptias pertinuisse, neque coemtioni tam tum, ut e Servio colligit Gutherius ae jura Pontis potuisse convenire sedo ceteris nuptiissime in manum conventione initis fuisse Communes, recte observante Schultingio ad Caditissit. Lib. a. Tit. I. princ. g. XII. De Tonitru Quod postremo Serv. IV
quae Onsar AEneid. addit Confarreationes
i. .'' autem tonitru dirimit, viri docti,
qui de confarreatione egerunt, non expediunt, nec mihi succurrit, quae ex bonis auctoribus ratio dictarreationis tonitru diremtae possit evolvi De Flaminica Macro 'bius Lis Flominica, quotio tonitrua audisset, feriata erat, donec placasse Deos; de comitiis, quae auspicato flabant ita Dib. IIIJ. refert in commentariis nostris scriptum habemuss
sve tonante fulgurante comitia populit bere nefas. Quae nescio an quadam similitudine nos po sint juvare, ut matrimonium, quod sine auspiciis rite ductis non fiebat Serv. in IV. Eneid. Cic. Li. d. divis vid Alex ab Alex. II. Gen.
186쪽
Dier. s. ibique Mercer, Tiraquet Brittanius die N. confarreare Jove tonante&fulgUram te nefas haberetur, & sic tonitru dirimat con farreationes. Quemadmodum non absimia li ratione sericum occentu auspicia dirim tantur i. e. fiebant irrita, Plinius Lib. I. a.daeus notis prior ad j. p. 3T . Moris etiam apud Romanos erat, ut in seenicis fabulis, insin scena absolutis, Jovis tonalitis nomine, tonitruaeederent, similitudinem quandam tonitrui imitarentur, de quo moro Festus in Claudia, tonitruo verba Festo Claudiana tonitrua appelυ-m , quia Claudius Pulcher instituit , ut ludis pos scenam cois si conii ctus lapidum itafleret, ut veri tonitru tudinem imitaretur. Nam ante leves admo. dum se parvi sonitus sistant, cum claviola iis es in labrum aeneum conjicerentur.vid. Plautus in Amph.V. I. 78. Pisdr.V. 7. itiscus in tonitruo ibique citati.Quasi tonitru an etiam finita sive diremta confarreatio fuerit, alii ve 'deant. Malui enim impersecta tradere,quam, ubi hariolis opus est,quicquam certo definire, de fulmine nuptiali,quod nuptias portendere putabatur,vid.Virg. LIV. ibi Claud. de Rapt. Proserp. Hau Butenger de Terraemo- mcti DLGID
187쪽
1an CAP. IV DE CONVENTIONE erarum in nu item coemtione factam, Mereeptiis rus censet M ub, ML s. amhoc discrimine, ut in confarreatione dextra Pontificem Maximum Flaminem Dia- , in coemtione per alium ungerentur.
Equidem Romani in concordiae, fidei, foederis iacis argumentum lignus, dextras jungebant. Isidorus XL. I dextra pignus pa- eis datur, ipso Mei testis solutis adhibetur. Plin M, se dextra in fide porrigitur. Ovid. Heroid II.,
Pura es ubi nune commissaque Mura
dextrae. Tacitus Annal. XII. 4 . 3. os est Regibus, quoties in societatemcoeunt, implicare dex- iras Sic in nummoTiti Domitiani ap. Fernd. Re Hest. Lib. r. p. Albertum Rube . . hium, . re Hestiar. p. Ant. Rom. Graevii Tom. VI apparent dextrae junctae, muliere velata intermedia cum inscriptione P LE AE SAU GusTA; in nummo aureo M. Aurelii&Ρlautillae, ibidem dextrae junctae, cum epigra phe CONCORDIA FELIX. Eadem ratione in nuptiis ineundis, in fidei, concorditeri foederis conjugali symbolum dextras nubemtium junctas constat, neque vero solum innuptiis, quae conventione in manum contraherentur, sed etiam iis, quae sine conventione in manum celebrarentur.Senec controU.1.Lib. . r. Ita tuae DEXTRAMororis meae nisi dum monu-
188쪽
IN MANUM CONFARREATIONE. 1 t Dotalesque Tuae Irios PERΜITTERE
Trebellius Pollio in Gudiente. XI cum fiatrum suorum filios CONIVGARET, omnes Poetae Graeci latini Epithalamia dixissent, idque per dies plurimos, cum ille
dam dicunt, saepius ita dixisse fertur Qualis coniunctio dextrarum nubentium, muliere velata interstite prostat in nummo Commodi& Crispinae & marmore praegeri, de quibus dimim. 9-st. Quae cum ita se habeant, dextraepermittere apudVirgilium,quamvis,ut voluitServiusDanielis, non est in manum convenire, cum de junctis in quibusvis nuptiis dextris intelligi commode possit, quomodos in vulgata Servii editione expositum dextrae permittere quasi per manus conjunctionem. Sic cum apud Symmachum legimus L. a. Epiuol. Sor rem Pompeiam olim viro maturam, te auspice, IN ANVS optat ACCIPERE, nihil omnino causae est, quin manus conjunctionem innuptiis fieri solitam, intelligamus. g. XIV. Memini superius c. r. I. . me De confarrea- dixisse, jam a primis Reip. Rota tione a U-
manae mitiIS, EX INSTITUTO ROMULI Uxores ex sacris
legibus, hoc est confarreatione in manum i
189쪽
convenisse, uod quidem nunc eo diligentiuSexcutiencium erit, postquam viri docti de initiis conserreationis disputarunt. A Romulo institutam conventionem in manum ex sacris legibus, centuerunt Manutius . LLBalduinus ML Rom. illiger ad Donesium Lib. VII. c. a. Liti Georg. Schubartus d. Eatis rispm Rom. Ex. II. λδ. atque alii. Numa inductam existimarunt Marc. Donat diluci din Tacitum IV. AnmitTheodor Guil Leideli .her. Dissere hiaug. de Nuptiis Lugd. B. habita III7. c. a. Valentinus Forsterus de Succos. Lib. IX cap. L .F. quorum postremus duas suggerit ratione , unam, quod conjugia sub Romulo raptu coeperint, alteram, quod Pomtifices, per quos confarreatio fieret, primum Numa induxerit. A Romulo non instit tam certissimum esse, Raevardus ad L. XV. c.F. Putat, an a Numa, subsistit. Pithoeus ad eoADt LL. M . se Rom. tit. XVI notat, ritum Confarreationis Romuli temporibus non in
usu fuisse videri tetigit quoque distensum
eruditorum Thomasius, sed noluit quicquamdcfinire. Dedit has turbas Plinius XIIX a. cujus verba apposuisupra g. . cum scriberet,
Numam instituisse Deos fruge eolere, mola falsa supplicare , furciorrere. Sed sane
quamvis de veteri Romanorum aevo constet, singulorum gesta jublica monumenta rerum confusa esse, nec quisquam aequalis illis
190쪽
temporibus scriptor extet, quo satis certo auctorestetur, ut verissime quidem Livius VILL o viri dom observarunt. Saepe ideo Livium & Dionysium inter se dissidere, utrumque ab aliis, in quam rem egregie disseruit Bynchershoec. Praef. praetem,sρμγ adL. a. d. o. hic tamen omnia 1uadent, ut Romulo eam legem acceptam feramus, cujus verba retulit Dionysius, & ad quam licet sine Romuli mentione, se remisit Numa, cum patri jus vendendi filium, cujus in manu uxor esset, ex sacris legibus apud eundem Dionys negaret. Neque vero incerto auctore hac parte nititur Dionysius, sed ipsa auctoritate Romuleae legis, cujus verba recitat LEX, inquit, HAECE R AT , quod Dionysio licet homini Graeco eo magis accredi par erat, utpote qui non solum omnia, quae ad susceptum opus antiquitatum Romanarum faciebant, accurate sibi Parare non cessaverat, atque has ipsas antiquitates partim a celeberrimis doctissimisque viris, in quorum congressum colloquiumque Venerat, edoctus acceperat, partim ex Commentariis collegerat, quos ab ipsis indigenis laudati scriptores Romani conscripserant, quorum in numero erant Porcius Cato, Fabius Maximus, Valerius Antias, Licinius
Macer, Elii, Gelli, aliique viri non ignobiles, sed etiam, quod notandum reor, illa, quae a Romulo Numaque, duo succestare circa cui