장음표시 사용
121쪽
Tu mihi quodeumque hoe regni. tu steptra Iovemque ancillas: Tu das epulis Meumbere divum. Κωid in Repetitiona camandum est R. Valet mirum in modum in exaggerandis vinii libus ac vitiis, estque Schema plane venustum. Sed quia statim incurrit in oculos, propterea non est diutius continuandum , sed satius est ut aliorum Sehe. matum admistione temperetur. Luid 'st coamaso R. Est Figura Repetitioni prorsus contraria, Iuqua saepius eodem vocabulo clauditur oratio, ut in
Antonium: Doletis tres exercitus P. C. interfectos imu feeit Antonius. Desideratis clarissimos e ver Eos quoque vobis eripuit Anιovius. Auctoritas hujus ordinis ase
versionem complinitur , tum nimirum ab eodem verbo vel ab itidem verbis incipiat, atque claud . P=.M. tur. Ita ' Tullius: Luis legem tulit Rudias . ffuis ἔν ris . majorem pamrem popaeli su fagiis privavis Rullus , Κsis eo istis naisis uus . Sic etiam Martialis, invidum quemdam per complexionem lasectatur ,
. Misia Rumpitur invidia quidam, charissime Ivli , uiis piis. Quod me Roma legit 3 rumpitur in idia . .
-ia erant Rumpitur invidia, quod turba Lemper in omni constitvta, Monstramur digitos rumpitur invidia.
Rumpitur invidia, tribuit quod Caesar uterque has.ώais Ius ' mihi natorum ; rumpitur invidia. tiberis: Rumpitur invidia, quod rus mihi dulce sub urbe est, v g. iusρε- Parvaque in urbe domus; rumpitur invidia. α μαε Rumpitur invidia, quod sum jucundus amicis, is, O . Quod conviva frequens rumpitur invidia. me ita, Rumpitur invidia, quod amamur, quodque probamur: Maniati Rumpatur quisquis rumpitur invidia.
sis,', 2 Verum figura hate , quia maxime serit oculos . ames πψ- uti praecedeotes, idcirco parce admodum, & inlci
122쪽
. . De Eloeutione. ripsisἱd .st Co vlvearis . R. Est ejusdem vocabuli, vel plarium iteratio . sve initio orationis , sive in fine , sive alibi . Ut
cum ait Maro, Nune, nune insumite remis Hectorei socii. Et Libio nono cum ait Nisus rMeme adsim qui feci in me eonvertive senum . o Rutuli. Mea haus Omnis .
Ω-id est Graiatis 3 - - 'R. Gradatio, sive πλωε, est figura , qua per quosdam quasi gradus Vel ascenditur ad summum . vel descenditur ad infimum. Quale est illud Cicero
nis in Catilinam r Rhil agis j nihil moliris , nihil e sitas , quod ego non modδ non audiam ; sed etiam non videam , planequo sensiam . Magnum est enim quidquid agat Catilina, scire Ciceronem I maius quivi quid moliatur: longe maximum quidquid etiam e vitet. Lepidum est illud ejusem Ciceronis ad Attiacum: Si dormis, expergiscere; si stas, iuredemi si imrederis , - νε , scurris, advola. Musmodi est etiam
ille virgilii locus in eclogis:
rva leaena lupum sequitur; Iupus ipse eapellam: Florentem Cithysum sequitur lasciva capella. Gradatione gaudent etiam ipsi ' Doctores E ris αι Elesiae . Tale illud est x Cui enim veritas comperta μειω est sina Deo δ eui Deur eampertus est sina Christo eui risus explo eur est sine Spiritu Sancto cui uisitus Sanctus ae mmodatur a filia Saeramanto
intoniana r An vero vos soli ignoratis vos hos ius in hac urba versam vestra peremnantur a res pnequo in hoc prevagare civitatis sermons versari
123쪽
Izo Artis Rhetorica Liber L. . micumque ubique sunt, qui fuere, quique suturi sunt
Stulti, stolidi, fatui, ' fungi, ' blenni, buceones, , Solus ego omnes longe anteeo stultitia & motibus indoctis. Luid es Traductio . R. Traductio, seu Polyptoton, ut ajunt Graeci, est variata casibus aut generibus , aut modis , aut temporibus , ejusdem vocabuli repetitio 3 ut cum ait Tullius pro Archiae Pleni sunt omnes libri, ple- ara sapientium voces, plena exemplorum vetustas. vel cum ait ovidius r. Spectatum ornatae veniunt, spectantur & ipsae. . Nec inconcinni videbuntur tres isti versicii li , quibus nomen idem per omnes. casus ordine suo
Cum vanitas si vanitatis filia, Et vanitati vanitatem procreet, o vanitas i quid vanitate vanius
Καid s Pol Tntheton R. Polysyntheton , seu , ut alii malunt , Pola syndeton, est Schema conjunctionibus abundans , ut, ct justitia, ct liberalitate , is fortitudine ceteras
omnes Lmperatores superavit . Itemque apud Virgi- Iium e Ascaniumque, patrenique meum, juxtaque Creusam, Alterum in alterius mactatum sanguine cemam. f. II.
De Figuris per Detractionem. OVet sunt Figura qua fiunt per Detractionem δR. Τres : Reticentia, Adjunctio, & Di
Gid est Rarisentiae R. Est Figura quae fit, quando verbum aliquod subauditur, ut cum ait Tullius in Verrinis: Hunerine
Aominem ρ hanccina impudentiam e hanccine audaciam
Supplesremus. Et apud Virrilium r
124쪽
.. ' De Elocutione. Iar At verδ Rutulis impar ea pugna vide iIamdudum , & vario inisceri pectora motu . Ubi prosecto vides subintelligi coepit , & ea serunt . Itemque libro I. Sed vos qui tandem subis auditur sis . Eodem pertinet illud Mailai : Ex eo
rempore Uro vanis agitari terroribus, dies noct/sque fleribus jungere , nullam capere partem quierit : supplecoepit.
Suomodo D Afunctio λR. Fit Adjunctio quando uni verbo plurima nomina substantiva respondent . Ita Cic. risit pudorem
Iibido, timorem audacia, rationem amentia . Sic etiam 'Virgilius Riu. 3. Trojugena interpres Divum, qui numina Phoebi, . Qui tripodas ' Clarii lauros, qui sidera sentis, p,iam; 'I Et volucrum linguas, &praepetis omina Pennae. Has , IGLuomodo sit Disiunctio λ . 'phobi is R. Disjunctio, seu drssolutio fit , quando conjunctiones, & particulae tolluntur , ut incitatior feratur
oratio 3 ita Tullius : Hae studia titerarum adolescentiam νius aεων alura , senectutem oblectant, secundas res ornant, ad- ώε Cιaro sversis perfugium ae solatium prabent, delectant domi , non impediunt foris, pernoctant nobiscum , peregrinam bili. rur, rusticantur.
f. III. De Figuris per similitudinem. O t βην Figura per similitudinem λR. Tres in primis numerantur, nempe Paronomasia, similiter cadens & similiter desinens. Gid os Paronoma R. Paronomasia, seu Annominatio , est Figura, rua Voces pene similes ac colludentes usurpantur in ensu dissimili . Ut cum ait Tullius in Antonium rCum in gremio mimarum mentum, ct mentem deponeras. Et ad Atticum, Consul ipsa parvo animo is pra-- ; facie metis quam facetiis ruis Ius . Et alibi ,
125쪽
ris Artis. mererica Liber L. Ex Maura factNs oratis Ita Martialis, qui in hoe genexe frequens est rLitigat, & podagra Diodorus, Flaeee, laborat di. sed nilpatrono potagit: haec ' chiragra est..imiνα- Sie etiam ludit Ausonius in illo celebri Eoiaramianine de Veneret
otta seepto solo, patre edita eaelo,a -- . AEneadum genitrix hic abito alma Venus . . - Frequentissimi sunt in hoc aculeato venustoque D. am schemate D. Petrus Chrysologus & mellifluus Bet nardus , ut dum ait iste a Monachorum erila jam nomo..... sunt eo uca , sed aromattea . Et alio Ioco e me a naia cellis, quod Angeli in eatis. 'Graecis quoque admodum usitata est Paronomasia, ut apud Herodotum Lib.I. ω λασα μαθήματα. Eua noeent docent . Ejusdeinque generis erat illud quod Apollodorus pictor praeclarus inscripserat operi suor ,
- μετα etsi ο ιυμ . a. Idest, Facilius erit ridere quam imitari.
Delectat in primis , & ferit hoe Sehema , si
parce . ac in loco adhibeatur , & sententiarum gravitate sustentetur . Si vero frigidas allusiones . ut non raro sit , venetur orator, ineptus nimirum erit & putridus. Gid est smiliter eadem R. Est vocabulorum per eosem eas , &πιτ eadem tempora expressormn consensus quidam . Scquasi concentus et ut cum ait Cicero e Laid ta-
commune quam spiritus vivis , terra mortuis s. m refluctuantibus , lirtus ejectis p ubi vides quatuor nomina in dativo plurali posita . Eiusdem generis sunt triti illi Imperatoris Hadriani versiculi, quos . . ad moriens v seeit Animula vagula , blandula ,
126쪽
Mid .st similiter desinens R. Fit cum orationis vel membra , vel arti lieodem modo terminantur ; ut apud Quintilianum dam non est acer o fortiter , is visora turpiter . pia . Ita Cicero Pomprium laudans munm νxtrema Maiia..hiems apparavit , i unu vero s cepit, media astata confecis . s. IV.
Appendix de Transitione. Ori4 in aera Dio
R. Transitio , quam alii Figuram esse v Iunt, alii cum Fabio negant , est orationis quidam nexus, quo fit ut apte copulata inter se illius membra concinne cohaereant , & unum quasi corpus effetant.. 'suop suns Transitionis genera R. Duo. Tra tio enim vel est persecta , vel imperfecta. Transitio persecta ea est qua breviter monetamus quid dictum sit , &quid dicendum restet 3 e jusmodi est ista pro lege Manilia et Euoniam de genera alii dixi, nune de magnirudine pauca dicam . . Transitio imperfecta ea est qua alterum tantum 'eorum exprimitur , ut. in hoc Ciceronis pro R scio r Age nune ilia videamus , judices , qua rans siane . Utriusque indiscriminatim generis selmcta ex Tullio praesertim afferemus exempla . Qu niam' videmus in inveniendis hujusmodi Τransiti nibus solere Tyrones non mediocriter laborare. Transitionum Ciceronianarum exemita
I. Satis mihi maetia verba farissa videor, quare hoe beia iam esset genero ipso uerassarium, magnitudine periculosum. Restat aer de Imperatore ad id bellum defigendo , ac tantia rebus rasielendo dicendum esse videatur
127쪽
η Luper calia Festa Solem nia in Panos honorem mense Fe hruario elebrari solita a Lupereis illius Saucerdoti.
tur , quod Pan lupos arceret ab ovibus.
a. Satis multa de turpitudinae dicam deinceps, quod proposui, de periculo . 3. Vna opistola respondi e ve is ad alteram .... 4. Sed nimis multa vi nugis r ad majora venim
s. Verum abi rerum testimonia adsunt , nihil opus os verbis. 6. S.d hae vetera; illud recens, Casarem meo consilio interfectum.' 7. Sed ne forte ex maliis rebus g/stis M. Antonii , rem unam pulcherrimam transilias oratio , ad vjLupeνeal veniamus . Hon dissimulat, Patres conferipti , apparet esse commotum, surit, pallet. 8. Sed arrogantiam hominis , insolentiamque cognoseire.' s. At etiam ausus es c Ruid antem s quod tu non aud/as. i o. Sed jam satis multa 'de ea a r extra eausam etiam' nimis fortasse multa . Luid restat nisi ut oram', obtesterque vos, Iudices, ut misericordiam tribuatis fodi
. II. Luassura illius demonstrata, reliqua attendite. - 12. Atque ut indo oratio mea proficiscatur , unde has
i. I 3. Atua ut facilias intelligere possitis , Iudices , qua facta sunt, indigniora asse quam hac δειnt qua d ximns ; ab inuio res quemadmodum gesta sit , vobis
Iq. Sed hae robustiores improbitatis scelara omiti mus , loquamur potius de inlisissimogenera levitatis.. 3 s. Id quo facilius facera possit3s , dabo operam usa principio νιs quemadmodum o sit, cognoscati . 16. Sed finia sit z neque enim pra Iae mis iam I
qui possum ; is hie sa lac mis defendi vetat. 17. Sed quoniam emersisse jam e vadis is seopulos
pratervecta videtur oratio mea , parfacilis mihi reliquus carsus ostenditur.
18. Aeeipite nunc aliud ejus facinus nobiis , O mu rio locis sape commemorarum , ct eiusmodi ut in uno omnia maleficia i es videantur . Invenietis id facinus
128쪽
natum a eupiditate , auctum per stuprum , erudelitate1e factum is conelusum . - 'I9. Plura da illo Arehipirata dixi quam volui , ct eamen ea qua certissima sunt hujus criminis argumenta prater misi. 2 . Ago vero, na sempιν forum , subsellia , rostra ,
21. Ad ejus Tribunatum , qui ad sese jamdudum
vocat , , quodammodo absorbet orationem meam , icontento sudis , cumsuque veniamus. 22. Atque hae oblectationis, illa ne statis. 23. Hae mihi fere in mentem veniebant , qua diceneri putarem de naim a Deorum. a . Euibus rebus exposisis , satis Geuisse videoν ho- minis natura quanto omnes anteiret animantes . . . '' as. Longa est oraris , multaque rationes', quibus do ceri potes . ..
26. Sed quid ego longinqua commemstra λ . 27. Intelligo quam scopulos , discitique loco medis raas. Sed quid ego his argumentis utor, quas res duehia, aut obseurast φ19. Magna sunt hae, vel potis maxima . Iam vero quanto majus videbimr .
3l. Nolo in hac σε multus.midari. 32. Sed quiὰ ego hao aut tam levia, aua tam minima secordor γ33. Itaque Duamur measse/s nihil doeilius assa. 34. Luid loquar quanta ratio in bestis appareat e s s. Iam vero ista etiam notiora , quanto se σινε σπι diam bestia. 36. Multa pratereunda sunt , ct tamen multa vi,
37. Vereor ut hoe quod dicam, perinia intelligi aaditu possis, atque ego ipse euitans sentio. 3 8. Sinite me tua min a ae quotidiana pratermistere. 3β. Iliud tamen, quamquam ad exitam festinat ora
tio , prat emituro vasto mo opossum.
129쪽
x . 4o. Verum bae diissa Deio ι illud quiso . Ex CD r. ' De exordio satis dictaem ess r deinceps ad ua
orone ad vationem transeamu/.ωγν istiui . mod M definitiones hactenus r reliqua videamsu. ex Corni. 63. Nunc reliquorum Oratorum atates perseqnamur.
ες i 44. Tempus est ad eateras partor orationis proficisci. Princeps igitur de dispositiona dieamaea.. xx s. De ' flaturis dietas dixi e mune da Anaadibus
46. Has do hero ι quod sequitur δε peestra. 47. De multitudina quondam quod satis es admonui svi obscurisata pavea dicam. 48. μου ue omisso principio , rem sesam a radiamur. .. . ' 4 Hainnua vi principa a quod seqxitur da mas
uius de so. is quantum iuud est Dod in oeevationi ac iiDi sammis aum viam lasermittis studia doctrina Manis. s1. Utinam uno mihi saris essea ad dicendam mafaenisaeis, vel temporis . .. 32. Hubis, Auditores , animos ad insigias fama m m-- sempiternam erigite. 3. Sed hac utcumque ferenda: hos vero quis δε est is . Atidi si vij simar audito nuncgraviora. s. Sed hac privatim: nnus qua Mocassa suae via
s6. Veiam hae missa Deis r uiad quam .s . Nihil iam ἀιeo de isto scalare. -ys. Postularet his Deus ut dicerem da. Variis hisce quas attuli Transitionibus addit breviores hasce formulas , particulasque com
130쪽
R. Periodus est sententia brevis & absoluisia, quae certis partibus sive membris a se invicem uendentibus , & quodam veluti vinculo connexis
numerose comprehenditur. i. do illud nomen suam traxis Periodias R. A voce Graeca Πευιδα , quae significat ambiatum atque circuitum . Est autem periodus , verborum ambitus quidam, & continuata comprehensio. Hinc artis magistri volist Periodum fimilem essec merae, seu lapidei fornicis , cujus lapides omnes ita sunt inter se apti atque connexi, ut se communi illo vhiculo & continuatione sustentent. Luid sibi mula ratibνα illa Aristotelia de isto Id.3. Rhaioriea , ubi ait , ' Poriodum esse stration- , qua . .habom principium , Θ με- , e,' magnitudinim, qua
tino quasi adpetis perlustrari Delia podis 3 . R, Hanc infinitionem in nostram perbelth qua-υς. drare . Principium enim illud , de quo loquitur m . Aristoteles , nihil aliud est nisi primum Periodi
membrum , quod ira suspensum serri debet , ut aliud quidpiam subsequi omnino debeat 3 unde μέ- etiam vocatur principium . Medium verb ac finis με- sunt reliqua periodi membra , quae brevi quodam σμήν Contractoque verborum ambitu debent illam esse cumst ibere . Unde verε dicitur illam uno colis spectu facile cerni debere , unoque spiritu pr
Aptae huiusmodi atque jucundae verborum cou- nexionis illustre exemplum esse potest Ciceroniana illa Periodus, in ipso exordio orationis pro in
cello et Dolebam enim, Patres eos 'ri , Θ vebomen rer angebar, cum vi erem virum talem, qui in en/-