장음표시 사용
91쪽
contra illas, qui ad Constantinopbilitanum Episto pum de rebus Illyrici reserebant: Violagores Can num, inquit , atque Ecessastis Iuris mimicos , Dea
auctore compescet, qui talium mentium semper mora frustra r. In caeteros etiam contumaces ius concesse potestatis exerce . Nulium etenim locum iides a n .
. Ls otiosum relictum. Quae ultima verba adiunxit Bonifacius, quia non solum auctoritate Apostolica, sed opera quoque Honorij Occidentalis Imperat ris Vsus erat, ut legis reuocationem a Theodosio obtineret. 8. Extat sanὸ apud Lucam Holstentum exemplar epistolae Honorij ad Theodosum Augustum , qua scribit hac de causa: procul dubio illius Urbis
Mooesii .sa..d Speciali nobis cultu veneranda est , ex qtia O Theodosiv i Romanum Principatum accepimus; principium S
cerdotium . Siquidem nihil aliud a pietate nsistra postulauerit missa Legatis , nisi quod Catholicae fidei, Distia
plinae, cir aequitati concordetet petit enim , ut haec'iuil , gia quae dudum a patribus constituta inque ad tempora nostra seruat unt,inconcussa perdurent. ει infra: -- de Maiestas tua recensitis nostrae pietatis assatibus Christianitatis memor, quam pectoribus nostris miseria cordia caelestis infundit, uniuersis remotis , quae diuerisorum Episcoporumsubreptionibusper Illyricum impetrari dicuntur, antiquum ordinem praecipiat custodiri.
Nasub Principibus Christianis Romana perdat Ecclesia, quod alijs Imperatoribus non amisit. Ex his clarum est, nihil contra Canones , nihil contra antiquum
92쪽
ordinem a Bonifacio Romano Pontifice petitum fuisse, dum Patriarchalem supra Illyricum potestatem sibi restitui rogauit; id autem non solum Honorius Occidentis Imperator, sed Theodosius quoque Orientis Augustus agnouit,ut patet ex eiusdem rescripto, quo legem suam reuocauit his verbis romnisupplicantium Episcoporum per Illyricum μό- HEMOsiii Re- reptione remota statuimus obseruari quodpriscar Apo- solica Disciplina cy' Canones veteres eloquuntur. Super quare secundum formam oraculi Perennitatis tine
ad V iros illustres Praefectos Praetorij Illyrici nostri si Apta porreximus, ut cessantibus Epscoporum subreptionibus antiquum ordinem specialiter faciant custodiri:nemenerabilis Ecclesia Sandtissima Vrbis priuilegia a et teribus constituta amittat , quae perenne nobis sui nomianis consecrauit Imperium . Notanda sunt Theodosij , verba, quibus omni supplicantium Episcoporum per Illyricum subreptione remota flatuit obseruari,quod priasa Apostolica Disciplina m Canones veteres eloquuu-tur . Agebatur de potestate Patriarchali, quam Romano Episcopo ex prisca Apostolica Disciplina veterum Canonum Statutis firmata competere tandem agnouit Theodosius, ut appareat falsum esse, quod post scriptorem nostrum Anglum Orbi ob. trudere conatus fuit auctor libri de Disciplina Eccle-sar,Innocentium Primum aliosque Pontifices pote- Dds. a s 3r.p satem Patriarchalem in Illyricum, quam antea non habebant , institutione Uicariatus Thessalonicensis
habere tentasse . Quod haec dicta siat ab homine a
93쪽
Romanae Ecclesiae communione auulta, non adebmirum videri debet, cum aliquid indulgendum sit turbati animi praeoccupationibus: sed quod illa eL futire ausus sit homo, qui communionem Sedis Apostolicae profiteri se dicit, nescio, qua ratione sebum sit, cum non erid ueris affirmare, quae ego sine rubore vix potui referre. s. Quod si Ecclesiae Illyricanae Paulo Ap stolo institutae ad Patriarchatum Romanum spectarint, quid obest, quo minus Britanniarum Ecclesiae Romano Patriarchatui subsint,licet non a Petro,sed
ut totis viribus Auctor noster Anglus contendit a Paulo primum institutae fuerint. Adscribit Patriam chatuum institutionem antiquae consuetudini,cuius meminit Sacrosanctium Nicinum Concilium Ca- non e sexto, iubens antiquam de ea confveruatum in AEgypto conseruari,quia sopo Romano parilis mos est. Sed num antiqua illa consuetudo, dc veteres illi Ecclesiae mores fungorum instar nati sunt, aut sine ulla ratione obtinuerunt 8 Ante CoriciIij Niceni tempora non scriptis Canonibus , sed traditione de coniuetudine tenebatur uniuersa Ecclesia. Traditio autem & consuetudo cuius initium ignorabatur,
iuxta regulam Magni Augustini ab ipsis Apostolis
profecta credebatur, ut eorum institutioni tribuenda sit antiqua illa Patriarchatuum erectio, quorum aliud initium non reperitur. Egit de Ecclesiarum institutione Leo Magnus epistola ad Anastasium Thessalonicensem, aitque: Apostolis discretione pro- 'visum
94쪽
uisum fuisse,etii in singulis Prouincijs singuli constitus
rentur , qui inter Prouincia Episcopos prima entemtiam haιerent. Sed qui ordinem Prouinciarum tam accurate secuti sunt Apostoli, maiorum Dioecesium nullam rationem habuisse, quis credet cum Apostolica discretione prouisum inquit Leo epist. sq., τη*miumqς it in singulis Prouincijs singuli constitueretur,qui inter Prouinciae Episcopospri amsententiam haberent, rumfus quidam in maioribus obibus constituti fuerunt , . quinosiicitudine usiperent maiorem , per quos ad .etnam Petri Sedem uniuersatis Ecclesiae cura conflueret,
os nihil quam a suo Capite disideret. Hae fuerunt
rationes,quibus CathedraAntiochena totius Orientis , S: Sedes Alexandrina totius Agypti Patriam chales evaserunt. Et his quoque rationibus in Urbe
Roma Patriarchalis Cathedra erecta suit, ad cuius curam occidentis Ecclesiae speciali iure spectarent. io. Huic Apostolico instituto nititur Britannicae Ecclesiae sub Patriarcha Romano distributio,& huic fundamento nixus Agatho Papa, Britannorum Episcopos inter eos numerat, qui ad Patriarchatus Romani Concilium spectant. Praeclarum est hac de re non solum Agathonis , sed & centum viginti occidentalium Episcoporum testimonium, quod in Synodica ad Concilium Cenerale sextum epistola legitur, quae his verbis inscribitur. Aga- Asaihori. ν rho Episcopus Servirum Dei eum iniuιrsis Sunodis
subiacentibus Concilio Apostolicae Sedis. Et in ipsa epistola Synodi Concilio Romano sebiacentes di-
95쪽
36 DIS 'E RTATIO cuntur cὀnstitisse ex Episcopis Occidentalibus,quorum multitudo usque ad Oceani regiones extenditur , Longobardorum nimirum, Sclauorum, Francorum , . Gutiorum, atque Britannorum. Clarius, ut puto, e
prinii non potuit ab Agathone Papa de centum vuginti occidentalibus Episcopis, quod Brittannicae Ecclesiae Romano Episcopo ut occidentis Patria chae subiaceant. Neque manifestius hanc veritatem confirmare potuerunt totius Orientis Episcopi Constantinopoli collecti, quam supradictam Agathonis epistolam probando, actisque suis Syn dicis inserendo. Miserui eam Occidentales Epist pi, Sc quod caput est, suam fecerunt Britannici, dum eidem subscripserunt. Eam vero omneS rientales in Synodo Generali sexta probarunt,dum Actis suis inseruetur,ut dici possit,quod omne huic epistolae contradicentes, Occidentalium de Orient lium Elnscoporum iudicio resistant, de quod Angli, dum eius auctoritatem negant, a Maiorum suorum sententia deflectere, M supra Patres suos sapere v lint. Neque refert,quod Agathonis epistola post Amgustini in Britannias aduentum scripta fuerit: nihil ienim in epistola illa innovatur,sed antiqui Ecclesiae mores seruantur, iuxta quos ante Agathonem Iustinianus Imperator Patriarcham Romanum tori occidenti, adeoque & Britannijs , praefuisse significarat, ut patet ex Nouella eius Ios, in qua quinque Patriarchatuum mentionem faciens . solum Romanum Occidentalem, caeteros Orientales fuis-
96쪽
se commemorat: totius Orbis Terearum Patriarche , Icilicet moeriae , m Roma, m huius Regia Ciuitatis, cy' Alexandriae, is Theopoleos, os feroselymorum, γ' omnes, cpui sub eis constitutisunt , Satisctissimi Dispi Apsu cam praedicant fidem, atque traditionem. Totus terrarum Orbis a Iustiniano in quinque Patriarchatus diuiditur, quorum quatuor variis orientis Dioecesibus, unus Romanus Hesperiae, hoc eli, Oecidentis Dioecesibus, earumque sanctis sinis Episcopis praesidere dicitur : ut Britanniarum Episcopi, qui in una ex Occidentalibus Dioecesibus constituti erant , ad Hesperiae sue Occidentis Parriarcha tu pertinuerint, prout quoque diu ante Iustinianum Synodus Arelatensis prima posteritati consecrauit, ut capite sequenti videbimus.
Dὸ Maioribus Dioecesibus d Concilio Arelatens Sylve o Papa
97쪽
momen antea notum non fuisse .nnuphrius Panuinus Prouincias sub nι mane minorum Dιoecesium drempore Hadrians Imperatoria noras fuisse osmat , ut nihiι obstet ,
diti antea occasione eelebrationis P ehatis exereuerat, ut patet e fragmento Synodi Palestina, π P bcraiis Ephesini testimonio . I . Asianos Victoris manda ode Pasibatis die obedire detractare res Victor excommunieare niιitur saνι re ipsa excommaenicauit, quo de Pontificia eius auctoritare e n- at, quam auctor κε ster in totun Orbem , uti Ur Patriarchalem in unitiersum Occidentem volens πο- Iens ex Canone primo Ανelatensi agnoscere cogitur .
I π Nter varia Antiquitatis monu naenia , quae ad comprobandam Patriarchalem Romani Pontificis in Occidentε uniuersum auctoritatem faciunt,non contemnendum es quod Patres Concilij
98쪽
Arelatensis primi posterorum inemo, constera. runt. Cum enim illi ex Gallia. Hispania, Britannia, Africa , & Italia in ipso florentis Ecclesiae exordio
collecti essent, Canones constituerunt viginti duos, quorum primo agunt de festo Paschatis uno die de uno tempore ubique obseruando, adduntque, ea de re Sylvestriam Papam iuxta consuetudinem litteriras ad omnes dirigere debere 3 ex quo Canone colligitur , Patres Arelatenses Statutum de Paschatis die ad Sylvestrum retulisse, prout reliquos quoque C nones retulisse eonstat ex Sydonica ipsorum epistola ad eumdem Pontificem , in qua diserte scribunt:
pigruit etiam , antequam a te, qui maiores Diaecses t
nes, per te potissimum omnibus insinuari. Quod hic locus integer non sit,sed in illo nonnulla verba desint, iam saepius annotarunt eruditi, qui proinde in illo restituendo operam industriamque suam adhibuerunt, ut ostendimus parte 2. Antiquitatis Illustratae, Dissert. I. cap. 7. art. q. ubi adduximus sequentem Cardinalis Peron ij & Francisci Rothomagensis Alchiepiscopi emendationem: placuit etiam haec iumra consuetudinem antiquam a te qui maiores Diaecesstenes , . per te poti inuin omnibus insinuari. Duo sunt, quae viri eruditissimi in praedicto loco corrigunt , quorum unum adverbium antequam , aliud haec verba perte spectini, circa illa dumtaxat quaestionem esse indicantes, que in praedicto loco aut deprauata aut omissa erant, non vero circa alia, quae recte scripta videbantur. At alio modo Authorem H a no-C Ron. r.e eit. Arelat. Epistola synodica Patrum Atelatensium . Feronias . di
99쪽
nostrum nunc sentire videmus , eum , illa quoque corrigenda ducat, quae recte scripta esse constat: pMgina enim 83- asserisivere a Patribus Arelatensibus I iis .ibi. T dictum esse, quod Papa habeat maiorem Dioecesim, ubi haec verba , qui maiores Diioeceses tenes corrigit, & loco maiorum marcesium , nomen singularis Diauesis
contra epistolet Synodicae fidem substituit. a. Parui quidem momenti videri posset haec unius verbi variatio , nisi integrum sensum irnm taret, de agnitam a Patribus Arelatcidis Concilij in plures Romani Imperh Dioeceses Patriarchar Romani potestatem euerteret . Ad huius veritatis con-- ' fimationem in memoriam reuocandum est, Dice' notiti, ante Ar- cesim Olim in imperio vocari consueuise, quae plu-
temius oescii. res ProuincIas complectebatur,qua ratione antiqua
Imperij notitia ante tempora Arcadij , & Honoris conscripta refert, sub Prasino Praetorio Orientis.' Diaereses quinque, Orientis, Aerapit, Asiae , 'mi , Thracia, sub Praefecto Praetorio Illyrici Diu reser duas, Macedonia in Daciae ; sub Praefecto Praetorio Italiae Diaecines tres , Italia , III risi ,-Africae: sub Praesecto demum Praetorio Galliarum,Diaec tm, Hispaniae , septem Protiinciarum , em BritannIarum . Vnde constat, Romanum Imperium sub quatuor Praefectis Praetorio distributum fuisse in tredecim Dioecesis, quarum quinque ad Orientem spectahant, reliquae ad Occidentem et siue autem Patres Arelateses perspectam habuerint hanc Imperij notitiam,sive aliunde notitiam Dioeceseon acceperint,
100쪽
scripserunt ex Concilio Occidentali ad Sylvestrum
Cccidentis Patriarcham: maiores Diaeceses tenes, Η 'ut nimirum significarent, eum non *ni Dioecesi
praepositum fuisse, sed pluribus Dioecesibus, omnibus utique illis, quae Occidentis terminis continentur . Quae cum ita sint, quis non videt, hoc ipsum Auctori nostro displicere potuisse , eique mutandi
textus occasionem dediste . Cum enim hoc uno Patrum Arelatensi una testimonio sententia ipsius . de coercendis Patriarchatus Romani terminis euertatur, voluit forsan ad infringendam huiusce argit, menti vim loco Dircesium, Dioecesiui selum modo legere. Sic enim qui pluribus Dioecesibus praesidens Patriarchalem suam auctoritatem usque ad Britanniam extendebat, unius Dioecesis Italiae potestatem obtinens eiusdem finibus coerceretur.3. Atqui hoc esse,quod Auctor noster mutando textum Concilii suis obtrudere conatus sit, satis indit at , dum rursus Synodicae Arelatensium L s: ἡν .Qbo,, Patrum epistolae meminit: nquoad voces, inquit, , , Maiores Disceses, dubium an Constantinus, , tempore Synodi Arelatensis distribuisset Impe- ez. it. V., , rium in Dioecesis: & verosimilius est, nee id δε-- ό, , ctum fuisse tempore Nicaenae, cum ibi solum: .. rhi , , mentio. fiat Prouinciarum non Dioeceston . Σῖ. V:r, , Quod si verum sit, corrupta sunt verba illo loco, is is lisu been ,, scut certum est, in alijs fuisse corrupta. Quin me of th ,, etiam admissa loci integritate nihil inde dedu- nox