장음표시 사용
51쪽
sacerdoti abseluendi multatem libbenti , non sufficit contritio, sed necessaria est confesso, M alias Catholiacis corruenienter Ecclesia facultatem concessit absoluendi etiam haereticos in su necessitatis ;. cum nulla indὸ oriantur inconuenientia, quae sequerentur, si haereticis facultatem coneec sisset Asbluendi pro casi mortis C
tholicos. Secundum autem salsum est, nem-
se quod su er haberi possit comtritio , licet enim contritio non adeo ficile sit haberi h lust tamen haberi potest , ad eam enim cum urget praeceptum, Deus auxit si gratiae suae comstit. Unde eum in eo casu Catholicus habere possit contritionem, noluit E clesia ex motiuis praedictis periculo exponere fidelium salutem, illam a bimo haereticorrum committendo , ochmeticos habilitando ad munus,quo sint omnino indigni,& incapaces.
maiori autem imaestentia rum, pra dicta sunt, sit
Vtrum Sacerdotibus in s Cra ordinatione iurisdiactio Conseratur ad Sacramentaliter abseluendum.
stionibus Armoον- a ev. I. εω -- ad 6. asserit Sacerdotes in ipsa ordinatione iure Diuino aceipere u iam potestatem absoluendi a peccatis quoslibet poenitentes , ita ut abselutio , si bona fides ex parte poenitentu interueniat, valida sit . quamuis, si
contra Ecclesar prax eptumiae dispositionem fiat,non sit licita, scut etiam in potestato ordinandi accidit Huic etiam opinioni fluent D 'randus in sent. dist. I s. q. a. dc Albininus in d. I 8. q. unica. Secunda sententia est Cardin. latani Tom. I. opust.Trat. 7. qui vult, ad valide ab luendum, nihil in te dum requiri amplius,quam ut poenitens se voluntariὸ subi jciat Sacerdoti habenti solam potestatem sine iuris dictione ordinaria vel delegata. Sicut in Arbitro habente potestatem iudicandi a partibus nulla requiritur potestas iudicadi ex parte Principis,quia nullam possunt partes in Arbitrum conferre iurisdictionem : requiri t men didit ex parte ipsisrum , qui se Arbitro silmittunt iudicandos. Nauarrus in cap. Piacuit dist. Grammat Sacerdotes in sua ordinati ne accipere totam potestatem iurisidietionis, sed eam ligati ab Ecclesia ita ut neque licite,neque validε possit
in actum exire, nisi illa permittente. Vnde licet initio ita scentis Ecclesiae omnes Sacerdotes iure Diuino possent quoscumq; poenitentes volunta
ne se sebmittentes a quibuscumque peccatis ab luere, modo tamen id non possint propter probibitionem
Ecclesiae. Quarta sententia esliquam docent S.Antoninus 3.' tit. 1 7. Dp-.es 3Maior. in Φsem. L IM a se. I. A gelus in summ. ver Con sis 3. m. Catharinus opusc. proprio . VasqueZq.9 3. Art. I. Angelus, Petrus de Ledesina,& alij,qui docent,quem
libet Herdotem in ipsa ordinatione
52쪽
lare Diuitiis accipere complesam sic testatem absoluendi a peccam, quan- Hiim est' parte principii , t sed deesse
illis materiam, quae per authoritatem Ecclesiae eis designatur. Quod explicit Lecisma exempla spiscoporum titulari uiri, quibus licet in sua conse. eratione potestas Episcopalis cinratin desu. t tamen illis subditi , in . quos iurisdictionis usum exerceant. Aliud exemplum adducit Vasque et, quod i Patulano desumpsi; comparat' enim Sacerdotes Iudicibus quibusdam dictis Carthularijs, qui olim
ab Imperatore constituebantur, nul-
qis subditis assignatis, sed solum eum authoritate iudicandi delitibus eoili, 'ui vellent se illorum iudicio submintere. Sicut enim illi totam potest tem iudicianam, Se authoritatem iudicandi accipiebant ab Im ratorubus , quamuis determinatio materiae
non fieret ab illis, sed a litigantibus se spones subinittentibus, sic Sace
dotes accipiunt totam authoritatem,
& potestatem a Christo per Sacram tum ordinis, quamuis determinatio materiar,usests,ersonarum absoluendarum, na fiat a Christo, sed ab E clesia.
ASSERTIO UNICA Sac erdotibus in ordinatiq-
consertur solum potestas ordinis.
Assertio haec est contra sentetias
inter Doctores, ta Probatur ex Con est ijs Florentilia, Lateranensi se Tria dentino'. Nam in Concit Horenti in Detr/net miraminister Poenitentiae diu citur Saceidos habens potestatem a soluendi,vel ordinariam, vel ex commilitondi Superioris . Et in Concilio Lateranen. statii itur, alienum Sace dotem non posse absoluere sine licen. tia proprij. Inconcilio vetisTridena
eam Sacerdos io' fra. in p/em non batit ordinaritim me id Supponunt ergo hic Concilia, aliquem esse Sacerdo
tem carere omni iurisdictione tam ordinaria, quam deligata; non ergo eonfertur Sacerdotibus in eorum Osed inatione iurisdietio aliqua. Ita docet etiam S.Thom.in sentid s. 17.suaest. .art. s. quaestiunt. crare. 3. quUt noe. I. st
ubi duplicem diastinguit potestateinad Sacramentali ter ab luendum neeessariam; unam Sacramentalem , quae datur vi Sacramenti in ordinatione ; alteram i
risdictionalem,quae ex simplici iniumctioiae hominis consertur, illam dicit esse mainis Iibilem, istam vero posse auferri. Et quod ι. I 2.art. I e .dicens, iusti iacationem poenitentis fieri non posse nisi per potestatem iudiciariam, addit quod Non habens eura animarum, non trabet hanc mi estatem si stillaet, ne imperfecto quidem participet de cura animarum.
Probatur secundo. Assertio posita specialiter contra Armacanum. Nam eius Opinio repugnat Concilijs sit praeitatis: in illis enim asseritur , nouqueinlibet Sacerdotem, sed eum tam
53쪽
tum, qui babet iurisdictionem , posse a peceatis absoluere, de Tridentinum ait absolutionem illam nullius esse
tuo menti,quam Sacerdos in eum profert , in quem ordinariam, aut subd Iegatam , non habet iurisdictionem, Ergo etiamsi quis bona fide cofiteretur peccata sita Sacerdoti non habenti ab Ecclesia ordinariam, aut subdelegatam potestat ei illius consessio nulla esset , Ee inualida desectii potestatis
absoluendi , de non ratione obicis, quem poenitens apponat contra pro hibitionem Ecclesiae eonfitens et , cui non debet. Circa secundam verb sententiam a nobis relatam , quam diximus esse Caietani, antequam eam rei jciamus, aduerteiiduni est, forte Caietanum dumtaxat loqui de absolutione venialium , nam loco supra citato,ita comcludit e multi ν elinquuntur Sacerdotes communes , quι nunquam fiunt Iudices , nee communes, ηec prurῆ ,
qui pater dε ijs , qui non se Ut evasiti
ad audientiam confessienum , nee aliquis se subdio eis, quoad venialia, do. Itemquod maius est, idem Caietanus in Summa,verbo Absolutio, poliquamnum. I. dixit exigi, ut Minister Sacramenti Poenitentiae sit Sacerdos h bens authoritatem absolliendi,vel o dinariam, vel ex commissiorie Superioris 3 num. 2. & deinceps enumerans modos, quibus Sacerdos habet potesatem iuilles, trinis in foro poeniten. tiali, docet ultra duos illos modos, scilicet vel ex ossicio ordinario, vel ex commissione , inuenisi quinque alius modos, seu casus, quibus Sacerdos sortitur subditum , ne verbum
quidem dicens de praefato modo
acquirendi iurisdictionem ex parte
poenitentis. Cuius tamen meminisse
debuit set hoc loco, ubi ex professo agit de haere, si sentiret eo quoque modo posse iurisdictionem aequiri in
ordine ad peccatorum mortalium a solutionem.
Sed quidquid sit de ipsus Caietanimente, haec opinio repugnare videritur Concilijs si ima citatis; nam illa requirunt in Consessario iurisdicti in ordinariam, vel delegatam, Vescilicet, vel sit Ordinarius Pastor poenitentis, vel μ non est Pastor eius
Ordinarius, nec ex ossicio curam re
giminis ipsius habeat , licentiam, sit,
delegationem ordinarij habeat. At subiectio voluntaria paenitentis ne que est ordinaria iurisdictio, neque delegata, nec enim illa subiectio est potest is regendi animas ex officio neque etiam est delegare , delegare namque est actus Superioris, ergo ad vallia absoluendum, non susscit, ut poenitens se voluntariὸ Sacerdoti subijciat. Undὶ nee lassicit potestas S cerdoti in sua ordinatione collata, sed ulterius requiritur potestas iurisdictionis. Deinde si vera esset opinio haeo, quilibet Sacerdos per uniuersum
Mundum, absque ulla, siuὸ Papae, siuὶ Episcopi facultate posset absolue
re poenitentes ad se recurrentes; nam
in uniuerse Mundo Sacerdos esset S cerdos , & orditratus, di poenitenter
possent se illi subqcere; ergo si ad ab-
luendum sacramentaliter sussiete potestas Sacerdoti in sta ordinatione tradita, & subiectio poenitentis, iam Sacerdos ubique posset ab luere; hoς a em est falsum, de contra Concilium
54쪽
4 o Ray ni indi Cardinalis Capi sede hi
cilium Tridentinum , fg. Iq. p. 7 ci . Nam ibi dicitur, sine potestate , sc iurisdictione orditoria , vel delegata
in paenitemem, nullam esse absoluti Dςmi ergo praeter potestatem in ordinatione Sacerdoti traditam , Se praeter subiectionem poenitentis , requisit
Concilium iurisdictionem in ipsum
P terea , si voluntaria subiectio poenitentis cum sela potestate Sace doti in sua ordinatione tradita suffice
rei ad validὸ absoluendum, posset quilibet poenitens sta eligere Consess rem; nam quilibet poenitens pollet se subijcere cuilibet Saeerdoti , potestas epirii d ta in ordinatione est inamissibilis, de tolli nequit per Ecclesiam, de alias quilibet posset se subiicere euilibet sacerdoti ; idque iuxta illam opinionem susscit ad v lidὸ absoluendum , ergo iuxta illam opinionem posset quilibet poenitens sibi eligere Conses rem; Id autem est contra Decretum Ioni facit VIII. de Paenit. . Remis
in s. cap. Si Episcopus . Quarto, Probatur assertio contra Nauarrum et Nam de eius opinio reis
pugnare videtur verbis Concilii Tri demini loc. citi nam in eis supponitur aliquos esse Sacerdotes , qui non. habeam iurisdictionem , neque ordimnari m , neque subdelegaram , atquq adeo nullam a Ergci salsum est Sacer-dρtem accipere in sua ordinatione p0-
testatem iurisdictionis i Deindὸ aliae potestates a Christo immediath concesssae, non possiuar per Ecclesiam ligari, aut impediri , ut validὸ in actum
exire non possint,ut patet in potestate baptiλ ndi,consecrandi Corpus Chriasti, confirmandi , Drdinandi, quae per nullam Eccleset prohibitionem potest impediri , ne validὸ operetur; Ergo si
potestas iurisdictionis cuilibet Sace doti ex vi sitae ordinationis immedia-tὸ a Christo conferatur , nullum est fundamentum asserendi, quod possit
per Ecclesiam ita ligari, aut impediri ,
ut valide in actum exire non possit. Nec ex ullo loco Scripturae , vel Concilio colligitur, quod Sacerdos in ordinatione habeat a Deo iurisdicti nem praelationis, sue in omnes, siue
in aliquos fideles, impedibilem tamen ab Ecclesia I Ergo nequitasseri: Nam
de Sacramentis Ecclesiae non est credendum , nisi quod Scriptura docet , & Romana Ecclesia declarat. Rurs sis. Concilium Tridentinum docet ad valide absoluendum iurisdictionem Consessari, ab Ecclesia conserri, ordinariam , scilicet vel dei gatam; id autem falsum esset, si ad valide absoluendum sufficeret potestas Sacerdotibus in ordinatione tradita cum impedibilitate ab Ecclesia a sic enim Ecclesia vere non daret iurisdictionem , seu potestatem, sed eam haberet Sacerdos ex se ; Ecclesiae autem solum solet Iurisdictionis exercitium impedire, ipsa tamen iurisdictione, seu potestate plenaria , eis impedita apud Sacerdotem remanente. Quod inquit Herincx pari q. Theo.
tum est, nec bene cohaeret cum com
muni modo loquendi , & sentiendi Theologorum ad validam absoluti
nem exigentium . ve Sacerdos ex au
thoritate Ecclesiae acceperit iurisdictionem ordinariam, vel delegatam. Ad id autem,quod Nauarrus Comm
55쪽
num. q. ait: omnes testantur innubus Sacerdotibus licuisse olim in Ecclesi Primitiva omnes audire Christianos, quiras confieri, lem laque iure Diuino. Respondetur ex loanne Bosto Theologiae par. hea. r. num. 88. quod esto olim potuisset quilibet Sacerdos,
quemlibet poenitentem absoluere- , non tamen absciue potestate accepta
ab Ecclesia, id eli, sine collatione tu risdictionis, aut desgnatione materiae ἱ Superiore facta. Alioquin nulla li die seret iurisdictio, seu potestas delegata, sed omnes Sacerdotes haberent iurisdictionem, seu potestatem ab luendi ordinariam anne am immedia se a Christo ordini Sacerdotali, quod videtur contra Contilia Trideminum, it Florentinum supra, ubi iurisdictionem, sed potestatem necessariam ad validὸ absoluendum, distingunt in ordinariam, id delegatam. Et benE Caietanus opusc.supra cniato , illud dictum potestas ordinis ex se , extenderat se ad domos absoluendos, nisi per Eo Arsiam essent limia tuta iurisdictiones docet posse dupliciter intelligi, vel quod omncs Sace dotes a principio ex hoc ipso, quod
erant Sacerdotes, poterant omnes ataseluere: vel quod omnes Sacerdotes instituebantur, non selum Sacerdotes communes, sed Iudices communes in sero poenitentiali. Primus sensus est salius, quia de necessitate Sacramenti
iudicialis est iurisdictio. Secundus sensus est verus, supposta veritate dicti,
quoniam ante distinctiones Parochiarum dec. Sacerdotes utramq; potestatem accipiebant, ita quod tunc erant,& Sacerdotes communes, Iudices communes, postea autem ordinantur
quidam Sacerdotes communes, sunt autem Iudices proprii assignando eis Plebes proprias, & multi relinquuntur Sacerdotes communes, qui nunquam fiunt Iudices, nec communes,
nec proprii, Vt patet de ijs, qui non sunt expositi ad audientiam Consessonum . Hactenus Caietanus. Quinto, Probatur assertio nostra aduersus quartam sententiam. Nam idem est habere subditos,& habere i risdictionem, ita ut implicet in adiecto habere iurisdictionem, & non habere subditos & Concilium Tridentinum loci cit. haec duo sumit tanquam aequi ualentia, habere sebditos, & h bere iurisdictionem, nam sic ait. niam igitur natura, . rario iudicj illud exposcit, ut sententia in subdius tantum feratur , persuasum s Ner in Ecclesia Dei fuit , nullius momenti esse absolutionem, quam in eum profert, in quem ordinariam , aut subdebgatam non habet iurisdictionem, ta est in eum, qui non est ei subditus. At Sacerdos in ordinatione, nullos cci pit ὶbditos , ut etiam Authores illius sententiae fatentur, ergo neque accipit iurisdictionem. Ex his etiam, quae dicta sunt in con sutationem sententiae Armacani, haec sententia exploditur; nam Concilium Tridentinum, ut dictum est, stipponit aliquem Sacerdotem ess de tamen carere omni iurisdictione, nam ait, Nullius momenti abGlutionem eam esse, quam Sacerdos in eum profert, in quem non habet ordinariam, vel delegatam potestatem; ergo sussim est, quod aiunt Authores tertiae sententiae, quemlibet Sacerdotem in sita ordinatione iure Diuino acciperes comis
56쪽
4 α Raymundi Cardinalis Capi succhi
completam potestatem absoluendi a peccatis, quantii est ex parte principij.
Omnes communiter satentur iurisia
dictionem in foro Sacramentali, sed
potestatem absoluendi a peccatis, homines accipere ab Ecclesii Mic par erat, ut hare iurisdictio in soro conscientiae, non secus, ac in foro externo, nonnisi per superiores Ecclesiae Pastores inserioribus Ministris communicaretur. ergo non habetur in ipsa ordinatione iure Diuino , ut asserunt sententiae illius Authores. Relinquitur ergo,qube Sacerdotes in ordinatione nullam potestatem iurisdictionis accipiant, sed eam accipiunt, quando ab habente potestatem deputantur ad curam aliquam animarum, eisque subditi actu traduntur. Animaduertendum tamen, iuri L dictionem, seu potestitem absoluendi sacramentaliter a peccatis non conserti per approbationem, qua quis in Consessarium approbatur. Approbatio enim per se nullam confert iuriudictionem, atque ideo illa sola non sufficit ad audiendas Constitiones ;igitur praeter approbationem requiri tur iurisdictio, quae consertur cum Sa-eerdos iuridicὸ deputatur ad Conseia sones audiendas , quod contingit, quando beneficium pastorale conse tur, aut alioquin conceditur potestas audiendi Gmsessiones .
clauiiIm. EX dictis constat potestatem iuris. dictionis, distinctam esse a potestate ordinis, utramque tamen requiri ad absoluendulii a peccatis, de p. tellas iurisdicti otiis necessario suppinit potet latem ordinis, quae aliud non est, quam potestas clauium; Claues autem, ut definit S. Thomas tu
sent. d. I 8.art. 2. nil aliud sunt,quimpotestas ligandi , Sc seluendi, qua Iu dex Ecclesiasticus dignos recipere, indignos excludere debet a Regno Comlorum; Vndὸ signiscat potestatem
ordinis ad remittendum, Se retinendum peccata. Ideo S. Thomas ibidem ad 2. dicit, Clauem dari cum Osedine, sic de Ioannes χχ.Extrauag.Quia quorumdam, dicit: Claues conferri in collatione ordinis Sacerdotalis.
Duae autem distinguendae sunt Cl ues, Scientiae, scilicet, de potestatis; Clauis scientiae, non est ipse habitus scientiae, sed est authoritas, de potestas
exercendi actum scientiae, examina do causam peccatoris, eumque intem rogando, sic ut respondere teneatur .
Clauis verb potestatis est facultas serendi sententiam super peccata; sunt autem hae duae elaues re ipsa idem, quod character Sacerdotalis, non quoad omnia, quae habet character,
nam character Sacerdotalis importat etiam potentiam ad consecrandum, scd quatenus dicit potestatem conferendi Sacramentum Poenitentiae , dc ideo potestas clauium tantum est una potestas secundum essentiam, ut ait S. Thomas art. 3. quamuis ex comparatione ad actus , quorum unus
alium praesupponit, recte distinguatur in duas . Distinguitur autem potestas
clauium a potestate iurisdictionis, licet actus clauium, non si absque i iisdictione, unde s. a bomas art. 2. citi ad a.
57쪽
ad 2. ait, quod omnis potestas spiritualis datur cum aliqua consecratione ; S: ideo Clauis cum Ordine datur, sed executio talis Clauis indiget materia debita, quae est plebs subdita periurisdictionem, & ided antequam iuriis dictionem habeat. habet Claues,sed non habet actum Clauium . Et quia Clauis per actum definitur, ideo in de finitione Clauium ponitur aliquid ad iurisdictionem pertinens,lim ibi Sanctus Thomas, ex quibus rursus habetur, potestatem Clauium, seu char cterem, in quo consistit potestas O dinis , distinctam esse a potestate iuri dictionis, cum stet aliquem esse Sacerdotem, de consequenter habere pol statem ordinis, sed Clauem , ω characterem, de tamen non habere iuri L dictionem. Hinc s. Thomas in q. J I9- . I. art. r. quaestiuite. 6. ait, in Schis
'viatici Haireticis, & Excommunicatis, ius pensis, & degradatis, manere clauium potestatem 'itantum ad essentiam,sed usum impediri ex desectu
materiae; Cum eniim usus Clauium in utente, praelationem requirat, respectu eius in quem vitior, propria materia, in quam exercetur ,sus clauium est homo subditus; Et quia pcrordinationem Ecclesiae unus subditur alteri, ideo etiam per Ecclesiae Praelatos potest subtrahi at cui ille, qui erat ei subiectus. Vneὸ cum Ecclesia Haereticos, & Schismatic0s, de alios huiui modi priuet, subtrahelido subditos, vel simpliciter, vel quantuiti ad aliquid , quantum ad hoc , quo priuati sunt, non possunt usum Clauium habere: Haec S. Thomas; in quibus obseruanduiti S. Thomam, non dicere, quod in Haereticis, alijsque ab Ecclesa praecisis remaneat potestas iurisdictionis, quantum ad essentiam, sed quod
remaneat potestas Clauium quantum ad essentiam, usum autem talis potestatis impediri per subtractionem subditorum, quod est idem, ac dicere, usum potestatis clauium impediri per priuationem iurisdictionis, nam cum Haeretici, alijque praecisi priuentur iurisdictione, impeditur per hoc in eis usus Clauium, nam usus Clauium requirit subditos, de iurisdictionem. Quare ex hoc deduci nequit eamdem esse potestatem ordinis e potestatem iurisdictionis, aut in praecisis remanere potestatem iurisdictionis. Est autem potestas iurisdictionis authoritas in alium tanquam inferiorem, de subditum saltem quoad actum iudicandi, & absoluendi, & ligandi in occulto foro conscientiae. Et est duis plex, ordinaria, de delegata. Ordinaria hab tur ratione ossici), curam animarum annexam habentis . Delegata
est illa, quae alicui per commissi nem a Superiore delegatur, de com
Cuicumque autem Confessario, ut a peccato valide absoluere possit, necessaria prorsus est iurisdictio haee interna, & ad forum conscientiae pertinens in personam, de in peccata poenitentis, aut ordinaria, aut ex commi Lsione. Et est de fide in Concilio Florentino in dec ei. i. Vbi Minister Poenitentiae dicitur Sacerdos habens potestatem absoluendi , vel ordinariam, vel ex Commissione Superioris. Et ex Concilio a iidentino sess. rq di de Prinitemia cap. 7. ubi dicitur niam natura, aliis iudicj illud ex-
58쪽
RV mundi Cardinalis Capi succhi
, visententia ius ιἷditum dumta. xa eratur , persuasem semper in Eccle-ffuit, oe verismum esse Synodus confirmat, nullius mementi a solutionem eam esse debere , quam Sacerdos in eum profert , in quem ordinariam , aut fu deligatam non hab iurisdiἱctionem.
Ac per hoc ipsiim distinguitur Sacramentum Poenitentiae ab omnibus alijs Sacramentis, ad quorum substantiam, de Valorem , non est necessaria iuriis dictio. Et ratio diuerstatis colligitur ex dictis,quia tioc Sacramentum conicitur per modum absolutionis iudicialis, in qua ipsa etiam eius Sacramenti forma conssit. Iudicialis vero absolutio valida nullo modo esse potest , si in iudicante desit authoritas,& iurisdictio. Dietum est autem, in personam , . in peccata, quia si quis in personam quidem iurisdietioncm ha-ibeat, sed in peccata eiusdem nullam
habeat , ut si omnia, quae confitetur scenitens, sint res cruata, talis absoluuere eum Poenitentem non poterit . Et contra si ii, peccata secundum' se potestatem quidem habeat, quia reseruata non sunt, in personam autem non habeat, rursus nulla est absolutio, ut patet ex Concilio Tridentino
Eam vero iurisdictionem necesse est non esse impeditam per aliquam E clesiae censuram nominatim,& publice de nunciatam, vel in casu notoriae percussionis Clerici; alias enim perinde est, ac si iurisdictio non adesset. Hic autem pro maiori intelligentia ςtiam eorum, quae diximus in quaestione praecedenti animaduertendum 'quatuor modis contingere, quod aliquis careat iurisdictione ad absoluendum Sacramentaliter ; Prinid eniti, potest quis carere iurisdictione, quia eam non habet, nec eam habendi est capax, huiusmodi sunt Laici, de Haeretici, praesertim notori),& manifesti, qui praeterea inhabiles ad iurisdicti, inem declarantur per Sacros Canones, quos in praecedenti quaestione adduYimus . Secundo, contingit aliquem iu- risdictione carere ; quia eam iani ha buit, sed postmodum ea priuatus est per sententiam, vel a iure, vel ab ho mine latam, huiusmodi esset Episco pus Catholicus in haeresim, vel in excommunicationem incidens. Tertio, a potest quis carere iurisdictione quan-
thm ad ustini, quia videlicet in iis o s t susspensa. Quarib, contingere potest aliquem carere iurisdictione, ex eo, quod licet illius capax sit, ei tamen L non est communicata de facto, & talis , est simplex Sacerdos, qui, ut diximus, .i ex vi ordinationis nullam potestat in habet iurisdictionis.
Soluuntur obiectio es. SVT magis constet, quae, & quilis
sacultas, sed potestas conferatur Sacerdoti in sua Ordinatione, aliqua proponemus, quae contra dicta obi jci possunt, S ea solvemus. Ob Ditur ergo primo . Cui libet Sacerdoti in sua ordinatione consertur potestas absoluendi a peccatis , in Om dinatione namque Sacerdotali Episcopus in persona C tristi profert illa versa lo. 1 Accipite Spiritum Sanctum,
quorum remiseritis peccata remittuntur eis, cir quorum retinueritis retenta sunt)Ergo potestas iurisdictionis confertur Saccrdotibus in ordinatione,& noncst
59쪽
est distincta a potestate Ordinis. Iurio dictio enim nihil aliud est,quam facultas ius dicundi, aut sententiam serendi. Confirmatur. Nam Apostolis his verbis, ta non aliis contulit Christus integram potestatem iurisdictionis in foro interiori,nec Apostoli habuerunt aliam potestatem, quam quae data est eis, per verba illa : Accipite Spiritum Sudum Eadem veris dicuntur
Sacerdotibus, quando ordinantur. Respondetur ad argumentum,quod uamuis omnes sacerdotes in sua o inatione accipiant potestatem illam soluetidi a peccatis per ea verba: Accipite Spiritum Sauciiuis , quorum rem feritis Peccata, remittuntur eis ctrc. Ea
tamen potestas, non est potestas iurisia dictionis, sed est potestas Ordinis Sacerdotalis, quae etiam continet quamdam potestatem absoluendi, sed nonnisi remotam, de quasi fundamentalem, aptitudinalem, quae per sorma-lcm, M actualem potestatem iuris di tionis complenda est ; Sicut etiam, qui Iuris Doctores creantur , quamdam potestatem iudicandi accipiunt, sed quae absque accessu iurisdictionis completa , ta persecta hon est. Quarὰ iudicium illud exerceri non potest sine iurisdicti Ohe ; iurisdictio vero noli datur sine subditis, in quos ea possit
exerceri. Sic etiam si aliquis Rex tribueret aliquibus potestatem iudi andi, Iudicesque illos constitueret, non assignaret tamen eis subditos, sed illos accepturi essent ex delegatione Principis, quando is opportunum iudicauerit; simili modo Sacerdotes accipiunt in sua ordinatione potestatem absoluendi, cuius tamen usum adhuc habere non .stunt, nisi accedat , α potestas iurisdictionis, & eis assigne; tur subditi in quos aut horitatem habeant ; Sacerdotes igitur ex vi illorum verborum constituuntur Iudices apti xudine, quatenus accipiunt potestatem ordinis, ratione cu ius deputantur tanquam apti ad serendam sententiam : Con stituuntur autem actu,
dc sormaliter Iudices, quando actu irsis conseruntur subditi, quia tunc primo consertur ipsis iurisdictio formalis , & tunc primo habent ius ad serendam sententiam. Vnde S. Thomas in q.sent. d. 18. q, I m. I. quaestiunc. r. ad i. ait, quod haec tria nempe character, & potestas
conficiendi Corpus Christi, S potestas Clauium, quae idem est, ac pintestas Ordinis sunt unum, de idem
per essentiam, sed disserunt ratione, ut enim ibi ait s. Doctor, ad duo, quorum unum est causa alterius, una potestas brdinatur, sicut in igne calor ad calefaciendum, de dissoluendum, &quia omnis gratia, & remisso in corpore mystico ex capite suo prouenit, ideo eadem potestas esse videtur peressentiam, qua Sacerdos conficere potest , dc qua potest ligare, si iurisdictio
adst: Nec disseri nisi ratione, secundum quam ad diuerses effectus comparatur : Sicut etiam ignis dicitur secundum aliam rationem cales activus,
5e liquefactivus. Et quia nihil est aliud , character ordinis Sacerdotalis, quam potestas exercendi illud, ad quod pi incipaliter ordo Sacerdoti j ordinatur,
sustinendo, quod sit idem, quod spiritualis potestas, ideo character, dc potestas clauium est unum, de idem peressentiam, sed differt ratione . Haec
60쪽
46 RV mundi Cardinesis Capi succhi
Quare cum Sacerdotibus ab Episcopo dicitur : Accipite Spiritum Sanctum, quorum remiseritis peccata, ν mittuntur eis mc. per haec verba, addi . tur modus quidam realis, & intrinsecus maioris persectionis,& extensionis ipsus characteris, ratione cuius char,
cter iam impressus per illa verba ab Episcopo prolata: Accipe potestatem egerandi Sacri cium ctrc. extenditur etiam supra Corpus Christi mysticum, suε supra fideles poenitentes, ad physicE causandam per Sacramentum Ρα- nitentiae eorum Sanctificationem per gratiam. Est tamen idem character, qui se ad virumque extendit. Vndὰ sicut character non importat nisi potestatem clauium, de potestatem ordinis , etiam ex ea parte, qua extenditur
supra Corpus Clitisti mysticum, seu
supra fideles , non vero importat potestatem iurisdictionis, ita de potestas illa remittendi peccata, quae Sacerdotibus consertur per illa verba: Acc pite Spiritum Sanctum, quorum remisse
ritis peccata, remittuntur eis circ. non
est potestas iurisdictionis, sed potestas
Ordinis, & Clauium, seu characteris, quam aliqui vocant etiam potestatem absoluendi a peccatis, non moralem,
in qua consilit potestas iurisdictionis, sed physicam, in qua consistit pol
stas Ordinis- Ad confirmationem . Respondetur, negando assumptum; Nam Apostoli praeter potestatem ordinis, quam accepount, quando Christus illis dixit , Accipite Spiritum Sanctum cro. F tiam acceperunt potestatem iurisdictionis per ista verba; Sicut imisit me,
Pater, oc ego mitto vos , non quidenti
praecise vi istorum verborum, sed expcculiari intentione Christi ; quae signis eata est permissionem , qua eos misit cum potestate Apostolica. Qua
uis autem Sacerdotibus in ordinatione dicatur ; morum remiseritis peccata sto. Ipsi tamen non mittuntur ue neque tanquam Apostoli, constituuntur
Ductores, & Pastores, sed accipiunt ipsam remittendorum peccatorii potestatem ordinis, super qua sandari possit potestas iurisdictionis, si a sup riore detur, de sine qua nemini possit
haec conserti, ut scilicet eam exerceat absoluendo, etiamsi attentaret absol
Est autem solutio haec ipsissima doctrina S. Thomae in A. sent. dist.
I. art. 3. qu iiunc. I. vid. i. ibi enim
sic ait . Ad primum dicendum, quod
ad absolutionem a peccato requiritur
duplex potestas , scilico potestas ora nis , O potestas iurisdictioeis. Prima quidem potestas est ae ualite in omnisus Sac rdotibus , non autem cunda : Et ideo ubi Io ro. Dedit omnibus Apostolis communiter potestatem re miliendi peccata , inrelligitur d. pol ' te, qua consequitur ordinem λ ν de . Sacerdotitus, quanto or inamtur, Ur illa eterla dicuntur; sed P
i . singularii r a dis to patem dimittendi peccata Matth. i6. intelli- 1 tur , quod ipse piis altri ha; t po-i stat m iurisActioni, . Potestas autem ordinis , quantum est de se , se extendit ad omnes Asoluendos : Et deo indetorminate Dominus dicit ,2 1 rumr mis ritis peccata, intelligens, tamen, q*M s i ius pulsati, σὸd te et proutposita potestate Petro collata , secundum ipsius ordinati