장음표시 사용
421쪽
Dissertatio Histi,tic Theologica. 4o
qisoad esticaeiani non sit mortuus pro Infidelibus, qui ante ipsius Pasisionem obierunt, utpotὸ, qui nullum fluctum perceperunt ex eadem Passione , ut luculenter docetur a
Pinibus Carisiacis in quarto Capia
Secunda vero pars Canonis, ubi proscribuntur quatuor Capitula C risia , t uam a veritate , de a fide aliena. in tutus intolerabilis . Cel lotius Goti sebam cap.
hanc, sequitur Naulis me inder saeculos. t m. a.dissertatio e I r. suspicatur non sine fundameto illam clausulani subdole insertam suilla Canoni ab Eb,
bone Gratianopolitano, qui Valentinis Canonibus condendis praecipuam nauauit operam, ut constat ex
his verbis, quae habentur in Praeia tione eiusdem Synodi. Comborante eis quam maxim/ Urerealiti Gratianopolitano Episcopo. Hic enim occultas cum Hinc maro Archiepiscopo Remensi gerebat simultates, utpoes nepos alterius Ebbonis Senioris , qui aduersus Ludovicum Piuconiurauerat, quique ob illud erimen e Sede Remensi dciectus futtile in propriam Cathedram suffectianta
Hinc minim aegerrime tulerat. Autaculi ergo sui dolorem ulcisci cupiens Ebbo Gratianopolitanus Hinem armae Carisiacis Capitulis. quibus condendis praefuerat. liberius obtrecti bat , unde cum in Valentina Synodo plurimum posset, eiusque decreta componeret , supposuit clausulam configentem quatuor capitula Cari siaca, ut simul A uthorem dictorum capitulorum , nempὸ Hincmarum
SM.quidquid si de tali suspicio,
ne, pro Lllinenda inconcussa authornate Synodi Carisiacae , de simul M. spicienda confixione dictorum capitulorum, qualitercumque contiscnt per Concilium Valentinum , setis est nosse, quod praefata clausula expun-suit ab illo Canone per Concili si Lingonense , quod fuit celebratu.n anno Domini 8 ad quod conii nerunt ijdem Patres Concilii Valentini , non ex tribus tantum , ut VM lentinum, sed ex duodecim Prouinc ijs coiigregatum , de pariter etiam a
Synodo Tullansi apud Saponarias, ruindecim diebus post Lingone :m celebrata , ubi reicisti, dc approbati fuerunt sex Canones Concilii Valentini , sed quartus Canon correctus suit per expunctionem clausulae praefatae .ut videri potest apud Labbetom. 8. Conci LIq. o. Vbi de boaducrtit in margine. Quod illi
Episcopi iam cautiores expunxerunt, quae Valentinae Synodo uiseruerant, nempe capituls qt iure, quae a ce cilio Frurum nostrarum, dcc. Itaque ad omnem ambiguitatem tollendam Canon confectus a Patri ,
bus Concilij Valentini sic habebat.
Porro capituli quatuor, quae a Com Fratrum nostrorum minus prospectis
sumpta sunt Ireptir inutilitatem, vel
Giam noxi ratem , et errorem contra
rium eteritiui , sed et alia nouemdecim ollae mis eo lusa , et licet racteturnishaseculari litraratura nitentia , D quibus commentum Dialoli potius quia margumentum aliquod si es Lyriatnditur , a pio auditu Fidelium explodi-
422쪽
4o8 RVmundi Cardinalis Capilacchi
mus, etc. Dictus ergb Canon in Concilio Lingonensii, & rullensi ita correctus suit. Porro Capitula decem, et neuem l logismis ineptissime, ac meniacissime a quodam Scoro conclusa , mi inon argumentum Fidei,sed potius comentum perfidi AE pMet, nulla omnino Pbilosophia arte , ut arroganter a tu busdam iaciatur, cen ctum , sed ina ifallacia, et deceptione imperitissime cεnfusum,a pia auditum lium penitus ea cludimus. Et ita patet, quod confi-xio , quam Canon Valentinus principaliter extenderat ad capitula Caritiaca, abolita, reuocata, Se retra-
ωta fuit etiam ab ijsdem Patribus Valentinis, qui interfuerunt sequentibus Concilin Lingonensi, de Tullensi ,& meri id quidem . Nam capitula Carisiaca in omnibus, & per
omnia sanam doctrinam continent, qua errores Praedesti patiani reprobantur . Secus est de novemdecim
syllogismis contentis in opusculo quodam de Praedestinatione Ioannis Scoti Erigenae, quod consecit ad oppugnandum Gotteschalcum ad instantiam Hincmari, sed illud pluribus erroribus insecit, quos refellit Sanctus Prudentius in libro de Prae. destinatione , qui habetur insertus apud Mavguinum primo tomo.Ideo non est mmim, quod eonfixio capitulorum Ioannis Scoti Frigenae facta per Canonem Concili j Valentini, etiam in sequentibus Concilijs Lingonens, de Tullensi approbata, Scconfirmata fuerit.
Quintus Canon . It m firmissime
credimus , quod omnis multitudo' hum ex aqua, et Spiritu sancto reten rata , ac per hoc eteraciter Eccisa iu- corporata , et iuxta doctrinam Apsol eam in morte Christi Iapti rata in eius
sanguine sit a peccatis suis a Iura, quia
nee in eis potuit feri τιra rogenerationisis ret, et mua redemptio, cum o
Sacram ntis nihiI sit casus, mέdludia saloesum , sed prorsus totum verum , et ipse sui meritare, et sinceritates nixum; ex qua tamen multitudinὸ Π ltum, et redemptorum , alios saluari interna salute, quia per Gratiam Dei in R demptione sua fideliter permasent , Vsius Domini sui macem in corde fere res , qui pirseuerauerit usque in finem , hic saluus erit. Alios, quia nesserunt permanere in flute Fidei, suam initis
aec erunt , redemptioni ue gratiam potius irritam facere .praua doctrina, vel evita , quam fruare elegerunt, adpi nitudinem salutis , et ad perceptionem at/rna beatitudinis nullo mo a ' uenere. εPraesenti Canone configitur pro- postio Goreeschalci , qua asserebat illos tantum per Baptismum dici debere Sanguine Christi redemptos , qui saluantur, alios vero, qui Bartismum recipiunt, te damnantur,poclids emptos dicendos esse, quam redemptos, prout supra retulimus exHincmaro in Epistola ad Nicolaum I. quae propositio tandem coincidit taliae resi damnata ab Innocentio X. 5c Alexandro VII. in quinta Propositione Iansen ij, qua dicebatur, Christus non sit mortuus pro omnibus h mi bus, de qua Iata fuit haec censura . Quod intellecta eo sensu , ut Chrissus dumtaxat pro salute Praedestinatorum sit mortuus, impia , blasphema, contumeliosa, Diuinae pietati derogans, de haeretica sit.
423쪽
l Dissertatio Historico-Theologica. 6o9
Sextus Canon . De gratia , Ier in quarto Canoae, de modo petula . saluantur credentes, . De ter, non Synodum, sed Conventicus
ratiovaris creatura nunquam beate vi- tum suisse dicatur.
xit , et de Iibero artutria per peccatulo Quod autem Concilium Valent, in primo homine infirmato, sed per gra- nu in suerit plurium Episcoporuin, tram Domini Iesus lebbus eius regin- quim Carisiacum, non facit ad rem: tegrato, et fanato, id ipsum constanti tum quia non in multitudine Domi- :e, . e plena fitemur, quod San- nus: tum etiam, quia licet plures Elissimi Patres authoritate Sacrarum Episcopi ad illud conuenerint,tamen
Scripturarum nobis tenendum relique- in errorem prolapsi sunt, ex quo carunt, quod Apicana, quod Arauxica- pitula Carisiaca confixerunt, qui quibra θνedus professa est, quod Brarissimi dem error, utpoth intolerabilis embPontis res Apostolica Sedis Catholicas A dari debuit a subsequentibus Concide tenuerunt, sed G de natura iijs Lingonensi, & Tullensi, ut patet gratia in aliam partem nullo meri δε- ex supra dictis . Et optimὸ dixit B
clinare praesumentes. roniustam. Io. ad annum 81 . quo
Iste Canon omninb eonuenit in Synodus Valentis ues Canones edidit substantia cum secundo capitulo Ca, risiaco. Eoque pariter consigitur limresis Gottesichalci, qui de libertates arbitri j eadem sensit, ac Lutherus, Caluinus, ta alij haeterodoxi Praedemnatiani. Ex his ergo manise M liquet, bdi postionem allatam in principio h contra Gorteschalcum, sicuti Synodus Carisiaca contra eumdem haereticum sua capitula condidit, quod etiam notauit Cellotius Eb. . Historia Gα-t phasii cap. 2 o. s. Atque istud. Devique, quod Concilium V lentinum fuerit approbatum authoritate Nicolai Primi, nihil Carisiacae
ius Paragraphi nullius esse momenti: Synodo praeiudicat; quin ditius f quandoquidem Capitula Carisiaca uet. Quia cum per delinitiones va.
permanent in suo vigore, non ob
statibus definitionibus Concili j valentini . Qui vel b Synodo Carisiacae
conuenticuli nomen adscribunt exprobrandi sunt. Conventicula enim sunt, ubi haereses defenduntur, non ubi damnantur, uti haereses Golt schalci salubribus definitionibus da. lentini errores Gotteschalci damnentur , ut supra ponderauimus,lanto validius firmatur ista damnatio, quanto potiori munitur authoritate, nempe Apostolica. Verumtamen est, quod non affertur testimonium adeburgens de tali approbatione, ut eam cogamur admittere.'Etenim Ann
natae fuerunt in Synodo Carisiaca, les sancti Prudentii, in quibus perhi- eidem quoque damnationi suis a- betur fieri de illa mentionem, non gante ncilio Valentino, Lingo- extant . Annales Pertiniani longonensi, & Tullensi per superius dicta. tempore post editi suerunt, ideoque Et mirum est, quod Patres Valentini eorum attestatio , quacumque alia nonnihil insensi Conventui Carisiaco probatione destituta, non facit fidem eidem Concilii nomen aescripserint irrefragabilem. Cellotius libri q. hia
424쪽
4 rq Raymundi Cardinalis C piluces i
,ris Guesichasii cap. 33. pristae approbationi non assentitur. Certi utra autem fatendum est, quod si talis approbatio Canonibus V lentinis accessit , id est intellige dum , de illis postquam correcti suerunt per Concilium Lingonense , de
Tullense, dc nullo modo antequam dicta correctio contigisset- Quod est dicere , Canones Valentinos approbatos fuisse, expuncta, & tetrabara confixione Capitulorum Carisiac Him, quae incautὸ irrepserat in quartum Canonem, quod beuὸ eohaeret cum Chronologia . Etenim correctio contigit Anno tisin quo C5eilium Lingonense celebratum siti, de Nicolaus Primus laudatissimus Ponti sex ad superos euolauit Anno
Domini 867. Et quidem s Apostolica approbatio Canonum Valentianorum conusisset ante correctionem eorumdem, non ausi suissent Patres Ungonenses, de Tullenses, nec ullum apicem ab eis detrahere, atquEadeo sebstitisset male concepta confixio capitulorum Carisiacorum, aut potius ipsemet Pontifex eamdem confixionem reprobasset. i Cum igitur expuncta praefata c&fixione Canones Valentini benὶ intellecti , uti debent intelligi, ne de
errore notari possint, omninb conueniant in substantia cum capitulis Carisiacis , ut lase superius ostensum est , eadem Apostolica approbatio illis assistens, ista munit. Indeque benὶ argui potest cum Cellotio lib. Gat schiaci cap. 2 6. in lune , contra Mauguinum, quod si Canones Valentini per Idmonensem Synodum correcti adscribi debent inter Teclesiasticas definitiones, id etiam sine haesitatione fatendum est de quatuor capitulis Carisiacis. λη- sertim, quia quartum capitulum Carisiacum exactius concordare digninscitur cum definitionibus Innocentsi X. & Alexandri VII contra quintam propositionem Iansenii , quam C non quartus Valentinus, ut, conmderanti, patebit.
tur, PR*cipua obiectione Aduersiriorum fundata in oppositione Synodi Valentinae cum Carisiaca penitus deiecta, & dissipara in praecedenti Paragrapho, seperiant m do aliae nonnullae obiectiones pro complemento nostrae Dissertationis asserendae, Se diluendae. Objciunt ergo primo . Nam quid senserit Coties chalcus non mtest melius inuestigari, quam ex Pr pria ipsius conseidone, quae prout
affertur a Mauguino in primo tompag.I. est sequentis tenoris.
reor Deum omnipotentem, . incommu
tabitim psem se, et praedestinas A
PAssanctos, et homines elisos ad mictam gratis aeter am . Et imum Dialo
iam caput omnium demoniorum cum
omnitur Angelis suis Apostaticii , meum ipsis quoque hominibus reprosis membris iidelic t sui3 propter praesita certissimi frur a iborum futura mars
425쪽
Disctitatio Histo sic Theologica. 4 et r
mis in iud tum suum in mortem merito sempitii num , cra. Cui consessioni per omnia consormatur chartula suae
professionis ad Rabanum Episcopii missa, quae se habet. Ego Guefchab cus, Ho, G censeo , profiteor, dies, to= . x Deo Patre pes Dram Filia in Dei Spiritu sancto, m affirmo, atque appron coram Deι, et Sanctis elusiquod gemina est praedestinatio, siue electorum
ad requiem, siue reproborum ad mortem. uia sicut Deus incon mutabilis ante Mundi Constitutionem omnes electossos incommutabiliter per gratuitam
gratiam suam prad 'inauit ad miram
aeternam, simititer omnes omnino represe
b dis , qui in die Iudicj damnaluntur propter ipsorum mala merita, idem ipse incommutabilis Deus per iustum iudici .msium incommutatiliter praedestia
nduit ad mortem intritos iternam .
Quibus accedit, de alia prolixior, similisque' consessio, quae videri potest apud Mauguinum , etsi supra suos. In quibus consessionibus nil non Catholicὸ dictum deprehenditiis: Immeritδ igitur Cottesichalcus de Pri destinatianorum errore sugilu
Respondetur neminem ignorare Haereticorum versutiam, & callidi . tatem, qua in fidei sermulis edendis,
ita verba componunt, ut suum errorem occultent, affectando in verborum cortice consonantiam cum CLiholicis Dogmatibus, ut incautos decipiant. 'Quaisobrem in consessionibus eorum, tibi sunt de haeresi suspecti, non siauth uendendus est supersicialis sensus verborum, sed acutius penetrandus est sensus, qui sub specioss verbis latitare potest ad mentem proferentis. Si enim latitare pos sit sensus erroneus, confessioressitan da est tanquam insufficiens ad sinc ram Fidei protestationem. Marci
nitae negantes carnis resurrectionem palam cum Catholicis proferebant haec verba: V, qui in hac earne non resurrexerint, quibus videbantur suum errorem damnare, & tamen illa dolose pronunciabant ad decipiendum; Per carnis resurrectionem intimo e roneo sensit intelligentes exitum animae a corpore, quia corpus vice se pulchri coclusam animam in saecul ris vitae morte detineat, ut ad nostrum intentum resert Tertullianus in libro de carἡis reserrectione cap. I9.
Similiter Vitalis Apollinaristi, qui eredebat in Christo esse solam Diui
nitatem, de carnem, non autem Antimam , rationem , & mentem, & ni
hilominus n6 abhorrebat fiteri,quod in Christo sit Anima, mens, id ratio , quae quidem confesso Vitalis tanquam Catholica fuit Etiam aps probata a S. Gregorio Natianeteno ,εe a Damaso Papa. Qiis enim s spicatus fuisset, eam professionem non esse orthodoxam, & planE eon uariam errori Apollinaris Et tamen postea Vitalis dolo comperto, quia per Animam,rationem, & mentetis; nil aliud intelligebat, quam ipsam Diuinitatem, Damasus, de Crego rius Vitalem ab Ecclesiae coetu abdictauit, fideique libellum'cum An thematismo deleuit, ut refert idem Gregorius Narianetenus in secunda Epistola ad Cledonium. Laedem dolosae artes animaduerti
426쪽
4ret. Raymundi Cardinalis Capisiicini
possunt in formulis Fidei editis ire.
Conciliabulo Antiochelao ab Arrianis Episcopis. Nam teste S. Athanasio bbr. cap. 7. In prsina prostili sunt vii uni Filium Dei unigenitum ante omnia saecula existentem , &coexistentein cum Patre suo , per quem omnia facta sunt. In secunda
profitentur se credere in unum D
minum Iesum Christum filium Dei
nigenitum Deli, per quem omnia; en in natum e illa ante saecula ex Patre, Deum ex Deo , totum ex toto, solium ex solo, persectum ex perfecto, sapientiae , N gloriae Patris sine omni dissimi itudine imaginem , Primo
genitum omnis creaturae, eumdem in
que in principio apud Deum, Verbum esse. In tertia se credere confitentur in Filium Dei unigenitum, Deum , Verbum , Potentiam, & Sapientiam Dominum nostrum Iesum
Christum, per quem Onan a, eumque genitum esse ex Patre alite saeculata,
Deum persectum ex Deo perfecto,&apud Patrem exiliere in sua persona. Qui legit has Fidei sermulas, primo obtutu crcdet eas esse sincere Catholicas, &ita in sensu omnino Cath lico accepit Sanctus Hilarius prae siem tim secundam in libro de Synodis. Et nihilominus S. Athanasius in eis Arrianum vi ius detexit, quia Filius Dei, sic Deus elle dicitur, ut tamen ipsus consubffantialitas in natura cuPatre non assirmetur, & Catholici urgebant haereticos, ut eo nomine uterentur , ad clare significandam Arriani sini detestationem. Clara denique locutionem in similibus conseitionibus, seu protestationibus postulabat S. Hieronymus agens de Ioanne Episcopo fus, o de haeresi Origenis in Epislita fit. ad Pammachium, haec verri scri sens:
OUre amus, mi Ioannes aut simplicia ter nostrafateatur , aut aperte desen obeua . Holo et edorum ambiuWia es , nolo mihi dictum, quod ,--Drmsest int/lligi; de subiungit: reseos nullas pi is Vi , miscredo, cur non verbis mei inseviloquitur. 2uam ille 'Elicitatem -- cat, ego malitiam interfretor, pos adsere mihi vult, quod IM e credat, Iure ergo π loquatur.
Haec quidem omnia applicari pos sunt confessionibus Fices a Gotte schalco editis Praeterquinis uod enim in eis nihil penitus expressit' ad
cauedum haereticalem errorem, quo detinebatur circa redemptionem S
suinis Christi, quod scilicet non extenderetur ad omnes homines, ne que ad quoscumque baptietatos, sed solummodo ad electos. Cum iii puncto pertinente ad praedestinati nem Electorum ad vitam, & reproborum ad mortem ipsi imputaretur is Rabano,& Patribus Concilii M guntini: necnon ab Hincmaro, de Episcopis Synodi Carisiacae, quod admittendo Reprobos praedes lirari ad interitum, scut Electi ad Gloriam , pariter etiam admitteret illos praedestinari ad culpam, scut isti praedestinantur ad Gratiam: de similiter, quod propter aeternam Dei praedestinationem ad interitum, Reprobi non possent saluari, de propter similem praedestinationem ad gloriam , electi non possent damnari; Haec haereticalia Dogmata debuisset in sua consessione, vel professione dilu-
427쪽
is Dissertatib Historico-Theologica . is
)duci ea detestari , quod tamen non praestitit, Nam quidquid dixit ilia' praefatis consessionibus, vel prosesisionibus potest cohaerere cum prauo sensu , quod nimirum reprobus, ex quo praedestinatus suit ad interitum, aestitutus remaneat quacumque potentia ad consequendam salutem, de Electus, ex quo est praedestinatus ad vitam, amiἰtat omnem potentiam in. eurrendi in damnationem; & pariter quod reprobus, ex quo est praedestinatus ad mortem, sit etiam praed ni natus ad culpam, scuti electus, ex quo est praedestinatus ad Gloriam, etiam est praedestinatus ad merita, propter quae Gloriam est consecuturas . Quoniam igitur hos prauos sensus non expreLὸ reprobauit, ut
poterat, & debebat, signum est, quod illi sensus suae menti fixEadhaerebant, & propteria confessi nem, vel professionem suae peruem is fidei ita concinnare voluit , Ut suam impietatem contegeret, &a fidei regulis non videretur declinare.
Qua quidem industria plures decepit, qui crediderunt ipsum esse Catholicum , sed decipere non potuit Rabanum , Amolonem, & Hin marum, & coeteros Episcopos M guntinae, Sc Carisacae Synodi, ad quorum audientiam vocatus suos prauos sensus exponere coactus fuit,& ob pertinaciam in eis promeritam damnationem subire. Obijciunt secund5 . Nam Viri grauissimi Gotteschalco in hac causa fauerunt, existimantes ipsum iniquὸ vexari, eo quod haereticalia dogmata ipsi attribuerentur, a quibus tamen penitus abhorreret. Pro quo reserri
potest Ecclesia Lugdunensis in libro de tribus Epistolis sancto Remigio adsc ipto . ubi explicatis in sensu
Catholico propositionibus Cori sthalci tandem concludit cap. a .
Sicuti superius ex Diuina, et pateraiet otiaritate satis ostendimur midetur
uolii sim dubio, quod illa , qua de Diauma praedestinatione dixit iuxta regu-iamCaisblica fidei vera sint, et a veris dicis Patrisus manifestissime confirmata, nec ab Cliopenitus nostrum, qui Catholicus haberi vult, ν spuenda , siue damnanda, et id o in hac re dolemus
cam meritat m esse damnatam. Et praeterea addit, in .muibus Guit schalcifensibus, et τε am omnino, et salubrem
intelligentiam esse , eumque B at simi suetustiuἰ ab omni semper Ecd sia et enera;iliter accepti , γ' que ad Aems culi recipien)i sensum fuisse secutum,dec. Hinc inquiunt Rotaldus Suessionensis Episcopus, & Gotteschalci Ordinarius noluit accedere ad Synodum Carisiacat' , eo quod Gotte-schalcum, de in eo veritatem opprimi videret, ut testatur Flodoardus lib. 3. Historiae mmensis. Ac denique s. Prudentius in libro de praedestinatione contra Ioannem Scotunia Erigenam plopositiones Gotteschalci in Catholico sensu exponit. Quem secutus suit Ratramnus Monachus in duobus libris de Praedestinatione Dei, de Lupus Ferrariensis Abbas in libro de tribus quaestionibus ad Regem Carolum Caluum misso. Tot igitur Venerabilium Patrum authoritate protectiis Cotteschalcus in merito tanquam haereticus damna. tus suit.
428쪽
414 Raymundi Cardinalis Capisii ochi
Respondetur praefata testimonia nihil prodesse Aduersu torum intento . Etenim ex eo , quod Gotteschalci propositiones fuerint praefatis Patribus explicatae in sensu Catholico, non bene insertur, quod in illo sensu prolatae fuerint a Gotteschatico: Sunt enim propostiones aequivocae , quae possunt utcuinque interpretari in bono sensu, licet prauus sensus si magis obuius. Quod autem in prauo sensu Gotteschalcus illas protulerit, & defensa uerit conui cunt probatissimi Testes, qui ipsum disserentem de suis pernicioss sente-tijs proprijs auribus audierunt ipsi uiaque scripta ab eo obtaya, vel missa attent E perlegerunt. Testes aute ipsi
fauetes sunt de auditu alieno.Quemadmodum igitur Testes de visu praeseruntur Testibus de auditu in probationibus iuridae is , ita in causa, de qua agitur, tenes a nobis producti ad comprobandam haeres in Gotte. schalci oindipq praeserendi sunt Atauersutorum Testibus, qui de longinquo eam solum notitiam de sensu Gotieschalci habere potuerunt, quam fama scepissimὸ fallax apud ipsos peruulgauerat. Quamuis at tem in obiectione asseratur Diuum Remigium suisse Authorem libri de tribus Epistolis, attamen id constanter negat Cellotius lib. 3.
negandum probat varisis rationibus ibi videndis. Et mulid minus prodest , quod assertur ex Rotaldo Episcopo Suesisionensi , videlicet, quod noluerit Carisiaca Synodo.interesse , quia
putaret in ea veritatem opprimendam. Quid refert, quod unus Em scopus ab aliorum Coepiscoporui sententia discordet Non enim ex hoc desnitiones emanatae a coeteris Episcopis redduntur de veritate suspectae. Imo ipse, ex quo a reliquis
recedit, de singularitatis vitio, erroris plerumque Comite,notari poxest. Si tamen coiectari liceret aliam tau
sim, ob quam Episcopus Suessonensis ad Synodum Carisacam noluerit accedere, illa probabilis occurreret, quod Rotaldus indignatus de missione Goreeschalci ad Hin marum Remεsem Archiepiscopum, ut ab ipso iudicaretur; cum praesen deret ad suum Tribunal Cottestas' cum remittendum , utpote Monachum Monasterij Orbacensis, Dio2-cesis Suessionenns, ne in proprium . praeiudicium consentire videretur, Synodo Carisiacae, cui Hinc rus , praesidebat,interesse recusauit, emcn i idicato praetextu, quod in ea Syno , laveritas esset opprimenda: Denique in fauorem Gotteschal - .ciobisici potest, quod ipsius propositiones , prout reseruntur in Epist ita Hincmari ad Nicolaum Limmeri- tb proscriptae fuerint tanquam haere licae, cum in eis nil deprehendat ur, quod si indicativum erroris, qu probatur discurrendo persis agui
Prima enim propositio, qua di qcebatur Deum praesinare su lamad vitam aeternavi, et pultam ad aetern Inum interitum, habetu; apud AVS irstinum tu. . de Ciuitate Met cap pq
mutn caT. I s. nulla ergo ce suratanda erat, si
Secuda propositio, qua dicitur ,
429쪽
Dissertatio Historico-Theologica: 4 r s
i eum non ψει innes homines saluas perit ex his , pro quibus Christus seri, sed tantum res, qui salu tur, mortuus est. Et quod Christus non desumitur quoque ex Augustino, qui perdit, quod emit Gnguine suo . se exponit illud Apostoli prima ad Tum denique. Nam Diuus Thomas
Timoth. 2. Deus vult omnes homines 3. ya quali. 22. art. q. ad a. docet,
fluosfieri, m ad agnition m meritatis quod Claristus non orauit pro omnibet enire, ut dicat ita intelligendum es-'bus crucifixoribus , nee etiam prose. Primδ,non quod Deus velit om- omnibus, qui erant credituri in eum,nes saluari, sed quia nullus saluatur,' sed solum pro his, qui erant praede-
quem Deus non vult fatuum fieri. stinati, ut per ipsum vitam conseque-Ita in Enchirid. cap. Ioa. de rentur aeternam. Igitur consormiter 'adestinatione Saniram cap. 8. Se- ad haee, verὸ dicere potuit Gotte- 'eundo, ut fiat distributio pro gene-'schalcus, Christum pro Electista ribus singulorum, non pro singulis tum sanguinem fudisse generum. Ita ubi supra. Et tertio, Respondetur. Propositiones Go Quod Deus vult omnes homines sal - teschalci iure , de merito confixas uos fieri, id est facit Sanctos id velle. fuisse tanquam erroneas, & haereti, Sicuti cum dicitur ad Romanos 8 eas a Concilijs Moguntino, Carisia-
Deus postulat 'a nobis remitisus ine- eo II. Et III. Valentino, Lingonenia
narrabilibus,id est, postulare nos faciti si, & Tullensi, vel quia per ipsiusmet
Ita libri de correctione, . Gratia cap. explicationem constabat, quod illas i 3. est igitur de mente Augustini, in sensu haeretico propugnabat, vel quod Deus non omnium hominum quia palam ex terminis, nedum indiu salutem velit, sed tantum eorum,qui cinant , sed de exprimebant errode facto saluantur; rem Tertia etiam propositio, qua dici- Primae quidem propolitionis daritur, Deum sanguin is fudisse tantum natum sensum exposuimus supra P pro redemptione Electorum, vera vi- νQννιο- . Quamuis enim Audetur; Tum quia cum humana Chria gustinus nonnumquam meminerit sti voluntas in omnibus esset consese praedestinationis ad interitum, atta-mis voluntati Diuinae, sicuti iuxta men non sutriebat praedestinationem Augustinu Deus vult Electorii salu- in eo sensu, quo sumebatur a Goti rem, non autem reproborum, ita vi- schalco; ille enim Praedestinationem
detur, quod Christus pro Electis, de sumebat inadaequatE, prout seldmnon pro reprobis sanguinem fuderit, est inductiva finis damnationis, non tum etiam, quia ipse Christus satis autem, ita quod esset etiam inducti-
euia innuit se no pro omnibus mor- ua culpae conducentis ad interitum , tuum esse, cum dicat Ioann. I . Non cum millies dixerit Augustinus, Desipro Mundo reto. Et de sanguine suo non praedestinare, sed praestire pec- -πb. I 6. 'ina martis Ondetur. cata. Gotteschalcus autem praedest, Tum etia, quia nil frequentius apud nationem sumebat adaequale ad eum
S. Augustinum, quam quod nullus modum, quo sumitur praedestinatio
430쪽
416 Raymundi Cardinalis Capilacchi
ad vitam, nunquam claia, & dilucide fassiis est, quod Deus ex quo reprobos praedestinat ad interitum, non necessitat illos ad culpam, ideoque in prauo sensu nomen praedestinationis ad interitum usurpabat. Sactus Fulgentius Augustinum sectatus est ; VndE loco allegato dixit. Deus praedestinauit ad gloriam , Dad stinauit ad iusitiam , quos autem praedestinauit ad parnam, non praedestinavit ad culpam. Quid clarius pro discretione unius praedestinationis ab altera Gotteschalcus autem e contra dixit, quod sicut Deus praedestinat ad vitam, ita praedestinat ad int ritum , & quod praedestinatio Dei sicut est in bono , ita sit in malo, quomodo loquendi suum errorem indicauit: ultra quod utramque praedestinationem sic explicabat, ut necessitatem inferret ad finem praestitutum, tollendo quamcumque potentiam ad oppositum,quod fidei repo
Secunda quoque propositio est manifesth aduersatur sanae sdei, utpoth contradictoriὸ opposita authoritati allegatae in obiectione: Apostolus
enim ait: Deus vult omnes homines
Deus non vult omnes homines saluυμ-ri , sed tantum electos. Expostiones autem traditae a Diuo Augustino ssit optimae. Quia cum a Theologis cum
plex in Deo distinguatur voluntas, nempὸ antecedens, de consequens, de haec semper impleatur, secus illa . Dictum Apostoli de utraque voluntate potest intelligi. Vt autem rectEintelligatur de voluntate eonseque ii, ad illius dicti velificationem o sest recurrere ad expositiones traditas ab Augustino, quibus seclusis, fabsum estet, quod Deus voluntat consequenti velit omnes homines saluos fieri. Numquam tamen S. Augustinus negauit verba Apostoli det bere etiam intelligi de voluntate antecedenti , α quod iuxta hane intelligentiam Deus velit absolutὸ , de simpliciter omnes hominessaluos fieri . Imo quod ita sit, fassus est Sanctus Doctor in libro Responsionum ad articulos sibi falso impositos per ham verba: Sincerissime credendum, atque profitendum est, Deum velle, ut
omnes homines flui fant , siquidem Apostolus selicite praecipit, ut Deo pro
Si dicatur.Cur similiter non licebit exponere propositionem Cotteschatici consermiter ad expostionem traditam D. Augustino, dicendo nimiarum , quod etiam ille loquatur dia
voluntate Dei consequente, non autem de voluntate antecedente
Responsio habetur in prompturi alio enim huius est, tum quia propositio Gotteschalci eam interpretationem respuit; quia ipse dixit,quod
quieumque non saluantur, penitus non esse voluntatis Dei,ut saluentur, quod est dicere, Deum nullo modo, sed nulla voluntate velle, quod reprobi saluentur, quibus verbis e cluditur etiam voluntas antecedens de salute reproborum, quo modo I quendi nunquam usus est Augustinus. Tum etiam, quia Gotteschab cus nunquam sagiis est, Deum sim