장음표시 사용
391쪽
Disse natio Historico heologica. 3 77
limites excessissent, lamando decreta definitiva in materia Fidei, uti praesertim factum fuit in Concilio Tridentino, ubi licet praesiderent Legati
Papae,non tamen fuerunt ab ipso a tecedenter instructi, vi obseruat Cardinalis Bellarminus de Concit. auttiis rit. lib. 2. cap. 1 l. nota duo, de idem obseruauerat Melisior cauus de locis Theol. lib. 1. cap. s. S. At contra rari, cui omnino credendum est, cum C6cilio interfuerit. Quamuis igitur desinitionibus Conciliorum generalium praedicto
modo celebratorum ante obtentamo
approbationem', sed confirmati nem Apostolicam non competat in- fallibilitas, cui falsum subeiis non
possit: ideoque in eo statu inter fidei
dogmata adscribendae non sint; Attamen negari non potest, quod comsentientibus praelertim omnibus Patribus in Concilio adunatis tata probabilitate gaudeant, ut qui ab illis
dissentirent, temeritatis notam incurrerent . Id enim admittit, de probat Bellarminus etiam de definitionibus emanatis a Concilio Prouinciali locacit. cap. 1 o. 6. finali, subinde a sortiori id erit concedendum definitionibus emanatis a Concilio generali. Cceterum Concilijs Prouincialibus, re taceceianis non est tanta facultas sine circumscriptione concedenda obstante cap. Maiores de Baptisma, alijsque iuribus , quae latὰ congerit Gonraleet TelleZ in 3. lib. Decretabo tit. 62. cap. 3. num. I. Ibi enim maiores causas, S: praesertinia articulos Fidei contingentes reserendas esse ad Petri Sedem decernitur. Et ita controuersia F dei, quae definitur in cap. Maiores ad Innocen.
tium III. relata suit ab Archiepiscopo Arelatenti. Nili tominus, quod
etiam Concilia Prouincialia,& Dio cesana procedere possint ad controuersias Fidei dirimendas in duobus casibus docet Belluminus, et bisupra
cap. I o. Primus casus est, quando reseli iacilis, de in qua omnes seia D
ctores eonueniunt, ut factum fuit in Concilio Antiocheno apud Eusebium M. 7. Historia cap. aq. Secu dus casus est, quando interuenit specialis commissio Sedis Apostolicae, tune enim certissimum est, Concilia particularia procedere posse, de debere ad decidenda dogmata etiam difficilia, Ze obscura, ut fecerunt P tres Concilii Arauxicani II. Toletani I. N Synodi Complutensis tempore Sixti IV. Tertius casus addi posset, ut si facilis recursus ad Sedem Apollo-licam haberi non posset, & peric tum esset in mora, ut si noua, de ex prella haeresis suscitaretur apud I dos , negari enim non posse videtur,
quod ad impedienda illius dilatationem, quam citissimὸ refellenda ese
set definitione Conciliorum Provii cialium, siuὸ Dioeceianorum, confirmanda postmodum a Sede Apostolica, Argum- ex cap. ubi non est , de desponsatione impuberum.
Definitio autem in dictis casibus edita a Concilio Prouinciali , si uὸ Dioecesino, infallibilitate non gaudet : ideoque filium ei pro eo flatu citra approbationem Sedis Apostolicae, subesse potest ; sicut multoties in similium Conciliorum definitionibus falsitatis vitium irrepsisse compertum est. Quapropter per Sanctam
392쪽
3 a Raymundi Cardinalis Capisii cchi
sedem prouidὸ statutum est, ut acta huiusmodi Conciliorum Prouincia linm, antequam per promulgatio. nem robur habeant obligandi , ad
ipsam remittantur, ab eadem examinanda , corrigenda, vel approbanda. Fagnan. ad cap. 'miter de Summa Trinitate, o Fide Cathol. num. 68.
via quod sanctus Carolus ira seruauit in suis Conciliis Mediolanensibus ; & quod ita seruatum fuit multoties, nedum in posterioribus saeculis . sed etiam in antiquis, signantera Gallis, refert Thomastinus in suo opere de antiqua, & noua Ecclesiis disciplina par. q. lib. 2. cap. 8 2. Propositio igitur, de qua agimus, intellecta in sensu exceptiuo explicato, ita quod neget etiam in dictis casibus facultatem Concilijs Prouincialibus, vel Dioeces an is desiniendi res Fidei, est sitne dubio falsa, & etiam
temeraria censeri potest. Imo videtur aduersari Sacris Canonibus, nam eo. Ad abolis dam extra de haeret. excommunicantur omnes illi, qui iudicantur haeretici ab Ecclesia Romana,
vel a Concilio Prouinciali , vel a
Secunda vero pars nostri principalis asserti explicatur, & simul probatur . Potest enim dicta propositio habere hunc sensum congruum,&legitimum videlicet. Ad solam Sedem A postolicam, id est, aditum Papam,& solitarie sumptum sine Concilio, & extra Concilium , &cumulati vh in Concilijs, modis supra explicatis, Divino immutabili priuilegio pertinet iudicare de controuerissijs Fidei, iudicio infit libili, & irre formabili . In hoc sensu dicta propo positio verissima est, de planE Cath
lica : ex eaque sequitur, quod neque Concilium generale sine personali Pontificis praesidentia, aut ipsius instructione mr Legatos transmissa, &praeuie ad confirmationem Aposto. licam, habere possit infallibilitatemia definiendis controuersjs Fidei ac subinde neque Prouinciale , neque Diorcesanuim eam insallibilitatem, habere possunt. Omnia enim ista Concilia errare possunt, sicut Sede facto multoties errarunt, Vt patet per Lellarminum de Concilijs lib. I. cap- . indeque clare insertur, quod in Fidei desinitionibus, non Papa Coimcilio , sed Concilium Papae subluci
Igitur Propositio illa . Ad βIam Sedem Apostolicam , ides , adsolum
Papam Dinino immutabili Iriuugio spectat, de controuersiis Fidei iudicare, in hoc ultimo sensu a nobis explicato accepta, verissima est, nec in mentem sani Theologi venire potest, quod si aliqua censura digna ; Primo, quia Summo Pontifici desert priuilegium insallibilitatis in desini do extra Concilium. Secundo. Quia hoc priuilegium illi desertur, siue in Concilio, siue extra Concilium priuatiue quoad alios. Tertio. Quia negatur Episcopis in propria Sede, vel adunatis in Concilio Prouinciali. Arib denique . Quia denegatur Episcopis adunatis etiam in Concilio generali legitime congregato, sed sine Papae praesentia, & instructione per Legatos transmissa , & praeuie ad ipsius confirmationem. Et hoc pacto, proposito illa. Adsolam Sed m
393쪽
rios clat re controuersiis Fidei iudicam lorum . Et Io ian. 2 I. Pasce oves meas. re, admittenda est, nec ulla censura notari potest, itaui nec etia in falsa ,
nec temeraria, nisi per summam iniuriam dici possit ; nam cum temeritas in proposito consistat in singularitate
doctrinae communi Theologorum sententiae Oppositae, nota temeritatis
applicari non potest praedictae propositioni, quae sub secundo, de tertio titulo ab omnibus Theologis nemine excepto defenditur;& sub primo,
de quarto titulo, exceptis paucis, i reliquis Theologis sustinetur, vel tanquam de Fide, vel tanqu/m conclusio ex principi j Fidei euidenter ib
An Summus Pontifex tim, dependula ter a processit bus, Inserinationibus &Consti liorum consultationibus ex sola sit c-
Et Lucae 2 2. Ego rogaui pro te Petre , ut nos deficiat des tris,m tu aliquam do courrsus cous myratres tuos. Cum
enim in his locis concedatur Petro, de Successoribus summa, dc suprema potestas in Ecclesia, ad deteriminandum ea, quae Pertinent ad Fideam, deniores, priuatiue, do independenterib omni alia diligentia huttiana, nouvidetur limitanda, & coarmiada sollini, de dumtaxat ad ea, quae determinauerit me dijs procellibus, inserniationibus,rM consultationibus Doctorum. Praesertim, quia dictiones , Tibi, Te, saepius repetitae in dictis locis sunt perfnalis , in demo ratiuae ad oculum, ut per Me. Danum Gratianum in Decisonitus
habet Barbosia in tract. de dictionins dict. qii. Vnde pollumus dicere, quod supponunt priuatiuE, de denotant solitudinem , ac proind), quod ex illis eliciatur polle P pam se solo
ma potestate Pontilicia, potestate, seciuia omni dis qua pollet, potuit res Ui- bdei definire.
est a uirinatiue, stilicet Summum Pontificem independenter a processibus,inserinationibus, & Docorum consultationibus, ex sola supretria potestate Pontificia, qua pollet , pol se tes Fidei definire. Prinibquide ex illis verbis Matth.
I 6. Ego dico tibi, quia tu es Petrus, fVer . an petram aedificabo Ecclesiam meam, CT liuei dabo claues Regni secutuo. Quia ex illis locis inserunt Theologi polle Papam determinare negotia Fidei , α morus sine consultatione Cardinalium, , aut Episcoporum; pari ergo ration
colligi poteii , pos lubid sacere sine
consultatione , aut consilio cuiuia
. Testio. Quia id videtur colligi ex aliquibus epithetis, seu cognominibus Summi Pontificis. Vocatur enim Papa,idest, Pater. Patrum, Glossa, merbo Papa inpr. ncit. Clementin. quia filuet est Omnino, tu pandens is sustiB b b Σ -
394쪽
3 g o'. Raymundi Cardinalis Capi succhi
Duiniui, similiter ad denotandum , quod nullatenus ab ovibus dependeat, sicut nec Pallor ab illis aliquid accipit. So quoque vocatur, quia est solus in potestate, bc quia non accipit lumen, nis a solo Deo , sicut Sol non accipit illud ab alijs astris, sed solum etiam a Deo. Vnde ad ha-tentum Hugo de Sacto Victore serm. G . de SS. Intro, . Paul, , inquit:
storalis soli Petro data est. Et Pius V. in Constitutione R. egnans, ait, Christus SanEtam Ecclesiam unifoti Petro tradidit gubernandam. arto . Quia si Pontifex non posset id facere, irisi dependenter a praefata diligentia , sequerct ut pote sitatem ipsius non esse absolutam, sed soluiti conditio natam , utpote de pendentem a dicta conditione, quod valde derogat sium inae ipsius auilioritati: naria aut horitas, seu facultas conditio nata est imperfecta in suo
genere, cum conditione non subsistente, ipsa maneat suspensa, expectans euentum conditionis, L cedere
diem , d. de Urbor. signific. Menocla.
consili. 5 . a num. I 8. Surdus
Quinto. Quia tota Ecclesia supponit Papam habere in huiusmodi rebus eam potestatem, quam habuit Chri itus, siquidem est ipsius Generalissimus Uicarius, capanter corporalia , cap. quanto, cap. licet de translat.
Dis p. adeo quod Papae , & Christi
dicatur esse unum Tribunal, &Consitorium, ut notant Doctores in cap. a. ST 3. de trauitat. Episcop. N Papaeiudicium caeleste arbitrium appellatur tu l. i. in ne, cap. Je Summa Tri
nit. st Fide Cathos. Et quidquid facit, ab ore Dei dicitur procedere, ut post
plures Doctores ratiocinatur Rota tu Forosem 'ro U, E ubina ,seu nullius Em hyt ιι s 16. Iuni, i 636.
go Christus potuit, Se potest res Fidei determinare, nulla diligentia supposita, sic & Papa. Sex id. Quia si non possiet id fac re, nisi dependenter a dictis informationibus, processibus, & consultationibus, cuni illae sint fallibiles, de possit in illis contingere error, seu mendacium ex ignorantia , seu malitia homini' in , utique non essemus certi verbi gratia de Beatitudine Canoniis Zatorum . prvsertim si aliquis sciret miracula, & lii storias ipsorum esse falsa , aut non fuisse bene comprobata. Vt ergo huiust nodi scrupulis obvietur, credi δebet authoritatem 2 Deo concessam Pape esse inde pendentem a praedictis diligentiis, ita ut, ipsis etiam non subsistentibus, iudicium ipsus circa res s dei sit in falli. sile. Septim5 denique. Quia propter similes rationes aliqui Theologi fatentur , quod si Papa desiniat aliquid de fide, omissa diligentia , quae communiter seri solet, nihilominus protegente Deo suam Ecclesiam, Papa non definiet, vel si definiat, verum pronunciabit. Quod tenet expres Lu dovicus Caspensis Caesarati gustanus in cursu Theologico tom. 2.tract. I s. disp. 2. El. 6. num. 68. hoc autem
applicari aequa lance potest ad can ni rationem Sanctorum: cum in ipsa Papa definiat, dicit enim dissinimus,
395쪽
Dissertatio Historico-Theologi . 3 3 i
& declaramus N. Sanctum , vel Bea. tum esse. Nec dici potest Papae aut horitatem non esse illi concellam ad usum imprudentem, de temerarium, qualis esset diffinire aliquid sine praeuia diligentia, de consultatione;non enim esset usiis temerarius, aut imprudens, quando id faceret Papa, ex aliqua prudenti ratione suum animum mouente, vel ex inspiratione Dei, aut postulato eius auxilio, media oratio
Ex his consequitur,veritates Fidei Ecclesiae propositas a Summo Pontifice ex Cathedra loquente,nullo modo dependcre, quoad credibilitatem ab aliqua fidelium acceptatione taut statim , ae proponuntur, quilibet Fidelis obligetur ex fide assentiri Nam eo ipso , quod eo modo Ecclesiae proponuntur a Summo Pontisce, iam constat a Deo esse reuelatas, ae proinde Diuina Fide credendas.Quapropter Inquisitio Hispana in suo decreto edito anno 1683. inter alias propositiones, quas censura notauit, . Propositionem hanc: Papa in deciden. dis articulis , qui pertinent ad Fidem ,,um ea in aniἷilis , absque consensu Ecclesiae. Dixit erroneam esse, de haeresi proximam . Et istam roncilium est supra P
ca dost na epistolarum Fausti,& Lucidi.
LAbefactare contendunt Adue satij iuniores doctrinam,cx- pretiam in praefatis epistolis, aes undique Senai pelagianorum erro tibi scaterent. Signanter Contensonius, ubi supra respondendo ad quintasti obiectione in ait, epistolani Fausti ad Lucidum purum putum Semipelagiani sinum spirare. Lucidum autem in sua epistola ad Patres Concilij ne sariam Fausti doctrinam adorare, Ade mysteri' praede: tinat onis, Ic gratiae a Catholicis absone, ad Semipelagianos consene edulerere: ita pro tu .lit Contensonius nimis Mauguino fidens, modestius utique loquuturus, si aduertisset apud Latonium epistolam Fausti ad Lucidum appellari
praetiosam. Ego vero ingenuὶ fateor, quod post accuratam perscrutatione Anathematismatum contentorum in direpistolis, nihil prorsus deprehendi , quod non sit apprime consonuin Sacris Ecclesae definitionibus ab omnibus Catholicis venerandis Quod, ut liquido constet, aliquorum Obi ctiones afferre cogimur ad illas diluendas.
Prima obiectio est ad tersu Anathematis inatum Epistolae Fausti, ubi dicitur. Anathema illi, qui hominem
cum Deli conse pone solemniter bapti-
396쪽
3 aα Raymundi Cardinalis Capillucchi
tum, o asserentem Catholicam Fidem , . postmodum , per diuersa eblectamenta prolapsum in Adam,s' originale peccatum, peri se, asseruit. Quo Anathematismo,vel damnatur error eorum, qui dicunt in Baptismo peccatum originale non remitti . Vel opinio D. Augustini,quae docet peccatum originale elle causam, vel in tiuum reprobationis in omnibus, etiam in th, quibus est remilium.
Primum non damnatur, quia in eo Lucidus non errabat. Damnatur e
go secundum, ac propterea sententia Catholica D. Augustini Anathemate configitui, quod saltem est temera
Secunda obiectio est ad illi xerba eiusdem epistolae post anathematisinos , ubi dicitur .-Eum, qui perjt Per culpam , saluum esse potuis per gratiam, si gratia ipsiusfamulatui Iab
ris Obedui uiam non negassen Haec enim verba gratiam nobis simulari designant, quo non Obscure indicatur Semipelagianorum error, qui,ut Sanctus Augustinus sensit,gratiam veluti pedissequam faciebant bonis liberi arbitri j conatibus . Igitur ab errore Semipelagianorum epistola Fausti l berari non potest. Tertia obiectio est ad sextum Anathematismum Epistolae Lucidi, ubi damnatur, qui dicit. Ab Adam et hu/ad Christum ηusios exgentibus peη pr/mam mi gratiam, idest yer legem natura in adu ntum christi fuist salua
tos, eo quod liberum arbitrium in primo hymine perdiderunt. Quibus verbis Pelagiano tum error inuoluitur, nam prima Dei gratia asi eritur esse lex naturae praecise sumpta, ut impie censebat Pelagius, Quarta denique obiectio est ad plures alias propositiones damna tas per epistolain Lucidi, quae quidem propositiones ponunt exponi in bono, de malo sensu; in bono autem sensu acceptae sunt conformes do ctrinae Diui Augustini. Cum igitur Faustus, utpote Semipelagianus do. ctrinam Augustini detestaretur,s spicari quis potest, quod Lucidum induxerit ad damnandas ii as propositiones in sensu Catholico D. Augustini, ex quo eaedem propositiones
graui censurae redderentur obnoxiae.
Harum obiectionum sutilitas ortimE constabit sola eoru indem Anathemati imorum ponderatione in sequentibus responsionibus. Ad primam ergo obiectionem,respondetur eam esse penitus insubsi. stentem . Anathematismus enim, cui applicatur, nullatenus impetit Doctrinam S Augustini de peccato oriaginali, quod sit causa reprobationis omnium reproborum, de eorum quibus peccata originale fuit renuisum . Quandoquidem propositio illo anathemate confixa no loquitur de causa , vel motivo reprobationis ordine intentionis, in quo sententia Augustini defendi potest, sed loquitur de
causa damnationis in executione. LO-quitur enim de actu pereuntibus.Perire autem est damnari, & eo quis perit, ex quo damnatur. Et eo quis damnatur, de quo aeternum punitur.
Cum igitur peccatum originale in ijs, quibus est remisium nullatenus puniri possit, alias non esset renit Dium, sequitur esse omnino impullibile, quod ille, cui originale est remissum, in originali peccato pereat,
397쪽
Dissertatio Psistorico Theologica 3 83
sed puniatur, vel damnetur propter peccatum originale, & qui opposse
cum adiuuit tenetur etiam asserere ,
quod peccatum originale in reprobis non remittatur per Baptismum, quae est haeresis Cesuini damnata per G-cilium Tridentinum s. In hoc igitur sensu Caluin istico propositio anathemate confixa intelligenda est , quia sic verba sonant. Ideoque obiectio penitus exussiatur.
Quomodo autem cohaereat cum eo,
quod ille, cui peccatum originale est
remissum, attamen ordine intentionis reprobari potuerit θ Deo ex motivo peccati originalis, ut de facto sentit Augustii ius, de cum eo docti Theologi, non pertinet ad praesens discutere . Videri potest P. Lemostom. a. Pamplia Gratia tria. q. cap.
D. cor seq. Godoj par. I. Din. Σ. trafl. 8. disp.69. S. 6. Gonet tus eadem par. I. q. disp. s. armi Norisius it vin dicijs Augustinianis f. I o. qui di- istam cohaerentiam exponunt, de egregi E desendunt. Ad secundam respondetur. Obiectionem illam omnino insubsistentem esse, & nullo prorsas fundamento niti: immo contra eam clamare
verba ipsa Fausi,di Lucidi in illorum Epistolis contenta, nam ex simplici Fausti, ic Lucidi Epistolarum inspectione pland oppositum eius, quod opponitur, apparet. Animaduertendum igitur ὀ Patribus Concilii Arelatensis negotium illud Fausto
demandatum fuisse, ut Lucidum ab erroribus praefatis reuocaret, ipsumque de Catholica veritate instrueret. Id autem praestitit Faustus per laud tam epistolam , quam, antequam ad Lucidum transmitteretur , Patres
Concilij perlegisse, ac probasse dice dum est ; sicut & eamdem subscripserunt. Quomodo ergo fieri potuit, ut in ea epistola, qua Faustus Lucidum
ab erroribus reuocare iussus erat, itualios errores inducere uti eum induxisset, Semipelagianorum, si veriuesset sensus, quem obijciens vult eta verborum Fausti Et quomodo seri
potuit, ut Patres Concili j errorem in illius verbis non aduertissent, aut non improbastent Ipsum igitur factum contra insulsam obiectionem clamat, eamque irrationabilem de nunciat. Sed & ipsa verba tam Fausti, quam Lucidi in eorum epistolis contenta contra obi lentem clamant oppositum planἡ ipsos pronunciasse, eius, quod obiiciens praetendit. Nam Faunus in sua ad Lucidum Epistola antequam verba illa proserat, quae obibe iens opponit, scilicet Nos autemper illuminsionem Christι et eraciter,in
confideuter asserimus, is eum , qui perist per culpam, saluum esse patuisse per gratiam , si gratia iesus famulatui , la
soris obe entiam non negasset ante , inquam, haec verba , alia illa praemiserat Faustus, nempe illa. breuiter dicam quid sentire cum Catholica Ecelsa d beat, id est, primo, o cum gra tia Domini operationem Taptitati δε- muli semper adiuriat , eum, qui praedebimationem clauso lasore hominum asserit, cum Pelagii dogmate dereperis di postmodum haec addit. Hos erga per medium Ctristi Duce, gradiemes
post gratiam, sine qua nihil fumos , la- ilorhm Iaboris seruitutis asserimus,sed omnimodo arrogantiam , ct praesumptionem latoris excludimus, ut totis τι-
398쪽
Assero pratiam Dei: tanniam nem, in sua epino ti illum
homims, cohatum ranae semper damnat, qsio dixerat, seu Manae obsΣ dientiae laborem Divinae gratiae iun-
tholi a EEel a sentienta ad ungleii- rui. arbitiaum sol iuem impo dant .sF cii A se alia Boiitini opes iant a lia emisdem Lucidi ver . quae ration m baptietati faiiatili . Certε, sequuntur; scia ciet illa Miam qui dicit adiungetida m esuscum gra- Dei, ut an isum hominis, se Anatum, tia Domini 'operationem baptietati iratia Emi r adiuuamy utenti di- famuli, non facit ghatiam p&iss ximus, quod adiungitur alteri . non quam liberi arbitrii, sed facit iberum ' oraecedit id, cui adiunsitur. il- arbitrium pedisequum gratiae: nam lud sit bsequitur; cum ergo Lucidus qui a glacinii gratia operationem, asserat annisum thomini, , cona- supp'nit gratiam anteeedere,de praei- tum, esse grati a iunge ue, non re: quo fudi adiciti,v I cum aliquo vult gratiam, i ,e1ssi es aditi iv tui; non praecedit id, cui ad- trij', sed Mus=rbitri iesis pedine- iungitur; sea illlud subssequitur, ut ex quum grati* ; impponitus a Lu- ipsis remitisς 1atet. Sed elaris limὸ eid' contineo Epistola a d ip uiri
steriori boti eum subdit Nos retop er mediusti Chrisso duce,iradicistes posti ratia iste. En Fautius apertilib. Fausto transsirim' nam iuxta illam Lucidus suos iet derrqres, SUNin ipsis Luci di veri,h abol j clepte allatis, baec yetitasataset: nam di cit
399쪽
Dissertatio Historic Theologica. 3 8 s
eit Faustus, eum qui periitper culpam s
lia usius semulatui Moris obedientiam
non negsst. Certum est enim,quod qui dicit , gratiae famulatui non negandum esse obedientiae laborem ,
dicit per laborem obediendum esse simulatui gratiae, ac proindὸ asserit,
famulatum gratiae praeire, de praecederer nam huiusmodi obedientiam laboris non esse negandam dicit, qui enim obedit, non antecedit, sed subsequitur. Fieri autem non potuit, ut Fautius in eadem epistola , immo in eadem pagina sibi contradiceret, dc simul eontradictoria scriberet , quod scilicet gratia praeiret labori hominis , Sc eadem gratia laborem hominis subsequeretur : id enim ignoranter dimim fuisset, vel inconsiderate,
quorum nullum certum est in Fausto tuisse. Quare nomine famulatus gratiae Faustus intelligit non seruitutem gratiae , ut perperam affirmat obijcens, sed nomine famulatus gratie , intelligit adiutorium, de auxilium , seu opem ipsius gratiae , ut aliquando, de eleganter sumitur verbum ainutor ; UndE Claudianus de bello Gel. ait: A Mum Disicone caue, qui semper
Fortuna amulante, idest, sortuna adiuuante, ut explicat Passaratius linsuo Calvino. in verbo saeuior. P tet igitur nullius esse momenti obie monem illam, nulloque fundamento niti, de sensum Fausti verbis ab opponere datum eiusdem Faulli verbis omnino repugnare.
Ad tertiam obiectionem, respondetur: Qiuod eum ibi prima gratia
lex naturae vocatur, non intelligi debet lex naturae solitarie sumpta , sed spectata cum gratia, quae ex futuro Christi aduentu in eam redundabat; quod dc notatur per illa veba statim adiecta ,scilicet In Aduentum Cέristi, quae cum prioribus coniungeda sunt sine interiectione virgulae, quo pacto redditur sensus perspicuus ad nostra
intentum . Quod omnino consonum
est sensui Lucidi paulo post assirmam
iis nu m. II. Per rationem, γ' ordinem
sacciorum , ahos lege gratia , alios lege Mysis, alior lege nasura , quam Deus
in credibus sominum scripsis in spe aduenitis Christi fuissesaluatos, tamen ab
tενιεβ ne sacri finguinis non Asiatos . Neque praetermittendum est, quod pretita obiectio est ineptissima. Quadoquide ibi Pelagianorum errorem adnotat, ubi prorsus excluditur. Pelagius enim ideo primam gratianti constituit in lege , atque docti in quia vires liberi arbitrii adeo extollit, ut putet sine alia gratia interiori superaddita, illas esse sufficientes adactus salutares'. Propositio autem,
cui obiectio applicatur, ideo ponit nullos ex gentibus ante Christum per legem naturae sui se saluatos, quia liberum aibitrium in ptinio homine perdiderunt, hoc est quia per peccatum origitude liberum arbitrium ad quodcumque bonum est insufficiens . Cum hoc enim cohaerere non
potest, quod liberum arbitrium, per solam legem ,&doctrinam sussciens
sit ad actus proficuos ad salutem . Ad quaitain obiectionem respondeo,quod etiam propositiones Euan C c c ν-
400쪽
3 8 6 Ray mundi Cardinalis Capilla celii
gelieae in prauo sensu intellectae poniunt esse haereticae, sicut quod dixit
Christus Ioannis Io. Pater maior meo, si intelligatur de Christo quoad
Diuinitate haereticum, & Arianu est. Sic etia aliqua propositio,quae appare' at quodamodo erronea,in aliquo senis su exposita potest esse Catholica . sicuti ista, Christus non semperfuit, indicat haeresim Anj, de tamen, si exponatur quoad humanitatem , est Catholica. Itaque mirum non est, quod propositiones damnatae per epi. stola Lucidi possint explicari in recto, M in prauo sese,quod est verisIimum. Prima enim propositio, qua dieitur , taborem humanum non essegratia iungendum , si sc intelligatur , quod labor humanus ex virilias naturae prosectus nihil valeat ad gratia promerendam, seu tali labore petendo, quaerendo, pulsando nullate. nus posse hominem se praeparare,&disponere ad primam gratiam, Dogma Catholicum est, de oppositum est Semipelagianum in Synodo Araux,
Si vero sic intelligatur, quod gratia
accepta , non debeamus illi liberὸ cooperari laborando per actus salutares, α meritorios procedentes libero arbitrio adiuto per gratiam, haeretica est , di damnata per Concilium Tridentinum- . . n. .& ab .Apostolo reprobata a. ad Coricap. 6. ibi: Hortamur vo e in vacuum Iratiam Dei recipiatis
Secunda propositio, qua dicitur, si primum hominis lapsum ex toto ambitrium extinctum, sic intellecta, ut ad bonum supernaturale faciendum sine gratia penitus extinctuin sit, Catholica est, utpote coincidens cum eo , quod scripsit Augustinus in Epistola Io . ad Vitalem, inquiens, Liberum arbitrium ad diligendum Deum primi peccati granditate perdidimus . Verum se intellecta, ut liberum arbitrium, etiam excitatum, id adiutum per gra' tiam, nihil cooperetur assentiendo Deo vocanti, & excitanti; nec possit dissentire, sed met E passuὸ se habeat, sitque res de selo titulo, vel titulus sine re. Est haeretica, se damnata per Tridentinum Ssi 6. n. q. cy' s. Tertia propositio , qua dicitur, Christum non esse mortuumpro omni ιus, sic intellecta,quod omnes mortis Christi fructum non recipiant ,
sellieet illi, qui sine fide, & sine rege,
nerationis lauacro decedunt, verisimma est, de Catholica , expressa per Tridentinum Ssi'. 6. cap. 3. dc firmata a D. Prospero in ν sponsione ad se obiectionem Gallorum , ct ad primam
Vincentianam. Eo vero sensu intellecta, quod Christus non pro omni bus mortuus si , quia sanguinem suum no pro omnibus fuderit,nequet pro omnibus salutis remedia praeρο- rauerit, exposuerit vel obtulerit, impia estine detestabilis. Quarta propositio, qua dicitur ἰPraeficientiam Dei violenter homines compellere ad mortem, oecum eius vo
luntate perire,qui preeunt , si sic intelligatur,quod Deus compellat impios ad poenam aeternam subeundam,su' posita cul P nunquam deleta per pinnitentiami, ideoque voluntate Dei aeternum puniri Catholica est, de ii Christo asserta Matthaei 2 3. Ite mal dicti in ignem aeternum , qui paratur est Diabolo , cir Angelis eius . At intel-