장음표시 사용
21쪽
ctatum,placet omnibus ac velut uno cunctoru Ore di corde decernitur . D. -
scribi debere id est, consubstantialem patri filium consteri,i firmissima dio one omnium sententia pronunciatur.Decem &septem soli tunc tuisse dicuntur. quibus Arrii fides magis placeret,extrinsecus creatum Dei filium ex nullis excistibus,ta non ex ipsa patris deitaleprogenitum confirmant in eferturad Coris stantinum sacerdotalis concilii sententia, ille tanquam a Deo latam vener tur. Cui si quis tentasset obniti, velut contra diuina statuta venientem in exi- liu se protestatur acturum. Sex ergo soli cum Arriose patiuntur expelli reliqui vero undecim, concilio inter se habito, acquiescunt, ad subscribendu manu δε-la no mente. Cuius simulationis praecipuus autor extitit Eusebius Nicomediae
Episeopus, qui post haec omnem in Ecclesia seditionem innovavit. Interea piis simus imperator, per epistolam quam Oinibus Episcopis di populis dirigit. DIignum Arrium execram eum comparat impio Porphyrio,qui septem volumina contra religionem nostram evomens, dignam promeruit pro gestis suis viti ne consequi,ut opprobrio omnibus di execrabilis haberetur i Arrium deinde.complices, Porphyrianos vocat. Alandat insuper,ut si qua conscriptio ab eo compilata reperiri contigerit,igni tradaturint contemnentibus capitalis υltionis praeponit edictum. At exemplum expositionis fidei habitae in tanto Gellio,siquis noscere voluerit, tale est in ex historiis ecclesiasticis di conciliis Iulii papae Romae super confirmatione huiuscemodi fidei lebratis habetur. dimus in unum Deum patrem omnipotentem,omnium vis bilium di i ivisibilium De orem. Et in unum dominum nostrum Iesum Christum filium Des de patre natum unigenitum,hoc est,de substantia patris,Deum de Deo lumen de lumine. Deum verum de Deo vero, tum non factum, iv patris hoc est eiusdem cum patre substantiae Per quem omnia facta sunt, quae in coel cicue in terris. Qui propter nos &propter nostram salutem descendit. Et incarnatus uin de spiritu sancio, Sc homo factus passus est.Et resurrexit tertia die ecaste
dit in coelos.Inde venturus iudicare vivos di mortuos. Et in spiritum anctum. ω Eos autem qui dicunt, at aliquando quando non erat, di antequam nasteretur, nonerat.Et quiaex n ullis substantins factus est, aut ex alia substantia discunt este aut conuertibilem vel commutabilem filium Dei. anathemati
tholica re apostolica Ecclesia.Et praeter hanc fidei expositionem, septuaginta canones huiusmodi concilium compilasse testatur Athamsit -epistola ad Marcum papam,qui Sylvestro succeis escripta. Elipse beatus papa Marcus inalia ad Athanasium epistola id idem sua autoritate cofirmat.Idem ecpapa Iiselius in epistola ad Eusebium S alios OrientalesEpiscopos plura illorum capitolorum recensenda enarrat. Quod quia apud quos da de horum canonum mimero postea contentio non parua surrexit,quemadmodum id secutum sit, placuit explicare: In concilio siquidem Carthaginens,Faustinus Potentinae urbis mi
scopus re Romanae Ecclesiae legatus, capitulum quodda Nic ni concilii inmodium profert. Quo lecto Alli pius Catinenen Episcopus id u maxime se admirari dicit,quoniam in Graecis exemplaribus id minime compertu sit,quamo Eplacui nodo Constantinopolim ad Episcopa scribere,ubi autenti cuid cons lium esse dicebatur,Nec non ec Alexandrinum Episcopum de Antiochena, ut de his autentica secunda ea quae tenerent,mitteret exemplari . Quibusin tempore susceptis,id capitulum minimὰ compertum sertur. Nec septuagi ita in his exemplaribus capitula, sed tantummodo viginti duo conscripta habebantur.
od quemadmoda esse potuerit, expiata Athanasii epistola manifeste potuit
iudicari. m csi persecutiona procellis ei libri ab Arrianis lacerati di cobum
uerum,hmodum Nicsnam,qua clerus di populus ut inquio imbuebatur, ocmaxime
22쪽
C maxime iam imbuti erant , in contumeliam nostram 5c omnium Christiano rimi, incenderunt i Haec ille. Similiter cum Constantinopolitam Ecclesiata Antiochena longis temporibus fuerint ab haereticis occupatae, qui nedum libros, quos facillime carpere potuissciat, sed etiam sacerdotes re plures Iaicos hanc fidem obserirantes, ad mortem usque persequebanturi non verisimi
te oc palam omnibus videri potest, illam sinodum non integram sed laceratam ec confra fiam apud easdem rem anime Ecclesias. Vnde ec apud solam Romanam Ecclesiam,quae impolluta se praeseruauit, huiuscemodi synodi voritatem potuit se comperiri constat. Hos ergo sacros canones, ec antiquam de obseruatione Paschae regulam, per quam nulla dereliquo varietas Ecelestis orietur, cdm sacratissimus ille coetus statuisset: visum est omnibus dii solue dum iam fore concilium oc ad propria remeandum. Quamobrem omnibus iam rite dispositis, pax atque fides in orientis Noccidentis partibus, una atque
interim Helena religiosi principis mater per idem sere tepus diuinis admonita ivsssionibus, loca dominicae passionis sacratissima,quae agentilibus idolora
spurcitiis polluta fuerant, ec deturpata,diligentissime expurgari procurat, atra lignum comperit salutiscis crucis,&clauos quibus dominus noster fuerat assi-xus,ec in eo loco mirificum templum regia ambitione construxit. Verum cum non multum post ex hac luce discederet,octogesimo aetatis suae anno ut Theodoricus tradidit Coo stantia Constantini soror,quae Lixini fuerat uxor, fratris Augusti sola tiis utebatur. Hinc accidit presbyterum quedam venire in notitia,
latenter partibus Arrii fauentem, qui de his nihil primo apud sororem principis aperuit Odm ubi multa familiaritas copiam tribuit, paulatim sermonem . coepit aspergere,inuidiam dices Arrio generatam, re pro simultatibus priuatis D Episcopum eius rem contention exagitasse, aemulationis stimulo confixum,m Arrius apud plebem satis charus ha beretur.Haec atm huiusmodi talia nequetius suggerens,inimos Constantiae, suos effecit. Quae cum quarto petia anno post dissolutionem concilii obitura visitaretur a fratre,atque ab eo blande re tigiosei compellaretur,extremam dicitur ab eo gratiam poposcisse, ut presbyterum in familiaritatem reciperet,&quae sibi ab eo prospere Z pro salute suggerentur,audiret. Nam de se quidem iam ex luce discedente nihil curare, sed pro fratris statu esse solicitam,ne sorte pro innocentium poenis, regni sui pato retur excidium. Quibus ille monitionibus a sorore susceptis, ta fidelem pro se
germanae solicitudinem credens, acc5modauit aurem presbytero Ac Arrio in exilio constituto mandat,ut quemadmodum deside sentiret, exponeret. Tum ille nouitatem sermonum,quos prius adinvenerat, declinans, explanationem aliam simplicibus contexuit verbis, quae non quidem sensum nostrum, tamen verba sere nostra continere, professionemqvidebatur. Et illa diuina autoritate confirmans iusiurandum adhibuit id se credere,nec quicquam aliud vel mente sapere vel intelligere. Cuius explanationis series haec a Theodorico explicatur: PijdimoDe acceptissimo Imperatori maximo Constantino, Arrius ecalii presbyteri in exilio constituti. Quemadmodum tua pietas praecipit clemetissime imperator,fidem nostram per haec scripta explicamus, atque talia o dere,Deu ipsum obtestamur: Credimus in unum Deu mirem omnipotente, et in dominum nostrum Iesum Christa filium eius,a ex eo ante o Tua secula natus est Deum verbis perque omnia secta sunt, i in coelo, in terra, si venit 5c casenem assumpsit,ec pamus est. Qui resurrexit, re ascedit in coelos .es iterii veturus est iudicare vivos 5c mortuos. Et in spiritum sanctu, Carnis resurrectionem: Et
vici ventuti seculi,ec regnum coelorum.Et in unam sancta Ecclesia catholicam
23쪽
De quae a finibus usq; adfines est. Quam quidem fidem ex sanctis Euangeliis Acocepimus dicente domino discipulis suis: Euntes docete om nes gen tes,baptis mantes eos in nomine pa tris,oc spiritus sancti. Et si no credimus atl suscipimus vere patrem, ilium ec spiritum sanctum, quemadmodum catholica sustiipit Ecclesia, ec sancte edocent scripturae, quas in omnibus sequimur, iudex noster sit Deus 5 nunc oc in futuro die. Quamobrem piissime imperator,cdm viri ecclesiastici simus,ec fidem atq; intellectum Ecclesis, iactarum Q scripturara
teneamus,abiectis superflui atq; inanibus quaestionibus,unioni sanctae Eces sitae pacificos nos,ec gratos tua pieta te restitue, ut acceptabiles Deo orati des,propio paciscol tuo imperio atq; gen ere, mente libera omnes communi concordia
At Imperatorcstm huiusmodi libellum susciperet, admiratus quidem veli menter est, o putauit unam eandem in ipsius reconcilii dudum gesti exposistione sententiam cotineri. Ob quod iliu accersiri de exilio iubet. Et ut apud Gricos magnae autoritatis scriptor Metaplirastes enarrat, statim eum cum honore
ad Alexandriam remisit,ubi tunc quoq; omne illius frustratur incoeptum. Nam cognito dolo,ab Alexandro Episcopo minime susceptus est, incitanteat sad id maxime impellente Athanasio,ipsius Alexandri archidiacono. Quae res turbulentiam iterum per Aegyptum excitauit,&latetem haeresim discooperuit, nee isteris etiam Imperatoris Alexander & Athanasius ad susceptionem Arriiii clinari potuerunt. . Interim Alexader beatissimo sine ex mortali hac Sc corruptibili Qua ad pro stantiorem immortalem translatus est.Et Athanasius Alexadria re Aegypto uniuersa consentiente, iscopalis curae gubernacula suscepit. Qui cum vir esset acerrimi ingenii,*vigilantissimus in ecclesiasticis negociis iam tunc haereticis innnotuerat, cum ad concilium Nics num cum Episcopo suo sene Alexandio se conuenerat. Cuius sequentem vitam oc querelam eius gesta praefatus Met phrastes apud Graecos diligenter ex equitur, quem fidelissime traducendo, nos omnino sequimur,ubi alios non induxerimus autores. Statim ergo,ut eum haeretici Episcopum factum cognouerunt i rati, quod res indicabat,sua negocia a illius solicitudinem non facile proccisura, omibus modis quaerere aduersum ea machinas deceptionum parabant. Et eo tempore amplam comoditatem nacti, quod contra eum indignatus videbatur Imperator, quia Arrium no susceperat. concilio inito,ut aduersus Christum Iudaei cogitabant, quemadmodii eum de terra auferre possent: quo sublato Arrii haeresim omnino praeualere putabant. Quamobrem apud principem omnimode Athanasium tanqua indignὸ ad Episcopatum promotum insimulare aggrediuntur. Et scelerum suorum ministros
aliquos de haeresi Meseth sibi adiungere curauerat, Isionem scilicet ec Felicem
Callinicu na,A alios diuersos, qui commenta contra eum confingerenti Primum
quidem quόdeeiscopatum adsumens, indixit Aegyptijs vestimenta linea AI
xandrinorum Ecclesiae conserenda. Similiter ec aliud grauius, quoniam literista mandatis quibusdam imperialibus contradicens, loculum auri plenum euis dam amico direxit, ut quod contra principis iussa perpetrare demolitus suerat, ille exequeretur. Tertium,quod grauius impingebat,iale qui defuerati Quos vir Mareothidos nomine,degebat Ischiras, unondum ordinatus se gerebat pro Presbytero, atq: sacra suerat ausus celebrare mysteria. Quod re in Athanasius a quibusdam ex Mareothide perdidicisset, misit Macharium Alexandrine Ecclesiae presbyrerum,qui haec exacte an vera essent . perquireret.Quod praesen tiens Ischiras, inde aufugiens, Nicomediam ad Eusebium &complices se contulit .
Quem cum odio in Athanasium serti cognoscerent,nullius inuidiam attenden
24쪽
C t ut presbyterum susceperunt, promittunt et ei episcopatus sonorem,st contra
Athanasium crimina commentetur. Quibus ille qua in libentis Ame annuens, confinxit Macharinm Alexandrinae Ecclesiae presbyterum miluum ab Athanaso in Ecclesiam suam,impetum primum sectile, deinde altare oc sacram men sim confregisth,abstulisset inde calicem, ec sacros libros combussisse. Qitibus Imperatorem ad iram contra Athanasium plurimum incitare nabantur,re ῬDcrisiuitionibus obedire contempserat,nec Arrium cui mandauerat ad comunionem susceperat. Quae audiens Imperator, in stuporem adductiis, licet fides normam firmissime teneret, iubet tamen iterum congregari concilium, non ut de fide iterum disputetur, sed ut contentiones omnes ta rixae iusto iudicio tot liter penitus delerentur. Veram cdm Hierosolymis ad dedicationem Ecclesia rum ibidem nouiter constructarum ex omni pene orbe coire sacerdotes inuitarentur,scribit ad eos, ut quae contra Athanasium inducta sunt, diligenti excutiantur iudicio.Et de Arrio,visi expositionem sidei eius eoprobarent, Oc eum vel per inuidiam ut asserebat tunc circuirentum dinoscerent, vel nunc ab errore correptum, lementi erga ipsum iudicio uteretur. Quandoquidem tanta su tit concilii moderatio, ut non in personam eius, sed in dogmatum prauitatem fuerit lata sententia. At si inuidia causa sui si et,curent pacem inter illos copon o.Quod si fieri nequit, veniat Arrius Alexandriam, ec ibidem super hoc discistiatur iudicium. Et cam apud Tyrum congregari primum deberent Epist pi,iubet Imperator causas has ibidem discuti, ut absq; schismate de contentione Hierosolymis sacra tractarent mysteria. Igitur trigesimo imperii Constantini anno, diuersiis urbibus apud Tyrum Episcopi conuenerum a umero sexaginta, Dionysio viro consulari illos congregante. Quibus cinrega tis di sedentibus, una comes prouinciae,ec plures alii,Macharius Alexadrinae Ecclesiae presbyter, D vinctus catenis manu armata conducitur. Nec multo postae ipse conuocatur Athanasus,contra quem instant accusatores,petentes primum discuti quod delineis vestimentis fuerat obicistum. Sed hanc quidem calumniam, atque aliam de loculo auri ad amica misso, Apista Macharius presbyteri Alexandrini apud Nicomediam coram Imperatore omnino expurgauera ob quod literis suis linperator accusatores grauiter increpaverat,& Athanasium ad se venire suadet. Quae cum in principio audientiae a tabellariis Deo operante oblatae fuissent,in agoniam oc dedecus Eusebium complices deduxerunt. Quamobrem his praemissis ad obiectum de Machariose transferunt. Sed ad haec primum quidem Athanasius, quos inimicos sibi manifestos probare potcrat, nomitianter describit. Deinde declarari petit,an accusator ischiras ut in eius libello scribis tur presbyter esset. Ad quod iudices nec minimum quidem verbum respondent, sed contra Macharium proclamantes, statuunt mittendos quosdam adusque Mareothem, qui de dubiis informati, quae compererint, referant. Quod cain accusatores suos Athanasius designari videret, gmum videlicet & M rem heodorum, Macedonium,Vrsatium, proclamans de iniuriis,&iniustis eis protestatur,ut quos inimicos oc accusatores nouerat, sibi iudices constituere velint. Nec iustium esse Macliarium detineri in vinculis, oc accusatorem liborum esse. Ad quae cam nec consulem Dionystum super his verbum habere .sederet, subtrahens se a synodo ec secreto diffugiens, Constantinopolim ad Im-eeratorem se contulit Interim qui ad Mareothem missi fuerant commentaria sibi pro voluntate confingunt,&synodus ne reditum quidem illorum expe-elans, tanquam quaeq; insimulata vera suissent, excommunicationis sententi am in Athanasium serimi. Et abindeciam stim in Hierosolymam se conseserent duenientem Arrium &Eusebium savii ccomplices libere suscipiunt a licet
25쪽
licet ut quidam tradunt ex catholicis nonnulli eum recipere abnegauerimi, II diffinientes ipsum in concilio apud Alexandriam audiendum fore. Quae cum sic apud Hierosolymam gererentur, Athanasius adito Imperatore petit,ut quae in Tyro turbulenter oc incontinue gesta sunt, apud eius praesentiam examinentur. Quibia annuens Imperator, has literas ad Episcopos qui in Tyro c uenerant,dirigit. Victor Constantinus,Episcopis apud Tyrum collectis. Ign ro equidem,quae in vestro concilio turbulenter & tempestuose gestistis. Et rimanis este videtur,ob lites N iurgia,quae contra nos oc proximos nostros incessabiliter geritis, iustitia di veritas in Dei contemptum per dics singulos co culcatur.Et ideo diuina prouidentia opus est, ut patefac iis altercationibus v siri palam nobis vestrae inimicitiarum causae innotescant. Quamobrem quis bustulam alijs omissis, omni festinatione ad nostram praesentiam contendite, quatenus pervosipsos quae apud Tyrum gessistis,seriem ostedatis. Et subdit in eadem epistola:Quemadmodum equum ascendens, repente cum sacerdotibus quibusdam quos circum se habebat, adsuit Athanalius, quem prima fronte cdm non agnosceret,ex nobilibus suis quidam enarrauit quis esset,& quem a modum apud Tyrum ab Episcoporum concilio fuisset iniustitiam passus. V rum deposcenti se audiri,assentire nolebat, ima cum pene eum amoueri iube ret, maiori cum fiducia nihil aliud quam spiscoporum postulasse aduentum enarrat,vi imperatore ectilis praesentibus,que passus fuisset, explanaret. Quod cum rationabile esset,ec temporibus congruunt,annuens, has literas seripsit,ec circa finem epistolae in haec verba subsequitur iNam per me fidelem Christi seruum,serae nationes ec barbarae, Deum v xum timere &adorare didicerunt. Et vos, qui eius diuinitati pro nobis cutim debetis offerre mysteria, nihil nisi quod ad contentiones inducat re odia,& ut verius dicam,ad humani generis interitum operamini & conamini. Festinate Digitur ad nos venire, quoniam viribus totis statuimus operari,inque in lege Dei sunt,sine aliqua titubatione seruentur. Nec locum mala superstitio poterit obtinere sacratissimae legis inimicis exterminatis penitusta contritis, qui sub si ctitatis figura blasphemias varias, ac contentiones iniiciunt. Verum cum a Hierosolymis plures Episcopi ad propria remeassent, & Eusebius atque eius complices,Theogonius, Mares, Patrophylus,Vrsatius,Valens, oc reliqui, qui vix ibi remanserant,cum eiusmodi imperatoris literas suscepissent,in Agoniam
deducti rescribunt,ut quam primum temporis commoditas dabitur, se aduentur .interea illis tardantibus, di cognita apud Imperatorem Athanasii inno centia ad Alexandriam illum cum honore remittit, scribens etiam ad Alexandrinorum Ecclessam, salsa ac commentitia ea fuisse, quae contra eorum Epse
scopum Athanasium insimulata serebamur. Verum Aurius postquam apud Hierosolymam ab Episcopis fuerat receptus, cum epistolis synodi ad Aegyptuec Alexandriam prosciscens ex sententia synodi, oc testimonio imperatoris, qui eius etiam fidem comprobare visus fuerat,ad communionem se recipi porit. Quae res non paruam quidem per Aegyptum totam S Thebaidam, ac
Libyam commotionem excitauit, atque etiam multorum subleuauit animos,
qui sententiam synodi reuereri videbantur. Quod comperiens Athanasius. oc magno dolore perculsus, iterum ad Imperatorem cum festinatione redire procurat, significans et Arrii haeres m, iterum per Alexandriam ec Aegyptum repullulare, ob quod ad Constantinopolim N Arrius ipse conuocatur. ut iter agens per comitatum ad Caesaream primum deuenit, ubi Eusebium Nicomediensem Episcopum, 5 plures ex complicibus adesse praesenserat. Et cum ipsis diebus nonnullis consilia iniens, nouam contra Albanasium calum
26쪽
ς Hamretipsum sua sede depellant,machinantur. Eipraemissius Arelas ad citae sindum se imperatori, ipsi Constantinopolim subsequuntur. Quibus ab imporatore vocatis, de gestis synodi apud Tyrum diligenter interrogantur. At illi Ontra sacrum ant item Athanasium iam calumnijs armati,in iise verba respoderunt: Nos 5c alij, qui aderant in synodo Episcopi , piissime imperator, noni in tam de his,quimus primum accusatus fuerat Athanasius, discuissionem fecismus,quantam de subuersione altari, apud Mareothem,de ablatione calicis, de libroruiti combustione, quae certissima commentariis tellantibus invidere poteris comperta sunt sed etiam de his quae coram pluribus Episcopiscontra tus pietatis voluntatem comminatum fuisse, deprehensus est. Aiebat enim pro hibiturum seseumenisab Alexandria Constantinopolim in statutum, consue ium fuerat sol Eniter deportari,hoc audiuisse Adamantium,Arnobium, Asebethionem,& Petrum,Episcopos compertum est, a quibuscdm reprehensus ibisset,limens tum de hocitum de at is iudicium se subiturum,aufugit. Haec ecsmilias si sacerdotes imperatoris auribus callidὰ ingerentes, ad iram illum atque furorem contra Athanasiam tantum impellere valuerittit, ut eum apud moestitiam loci penὰ Alexandriae Aegyptiorum Episcopis ac Libyae, quinio destiam 5c sanetitatem nouerant Athanasii, intulit. Quidam tamen scribunthoe ideo imperatorem fecisse,in Ecclesis per eius absentiam penitus unirentuti putans Athanasium qui Arriore complicibus minime communicare volebat. huiusmodi Ecclesiarum schismatis causam esse, quo sublato, facile uniri posse putabat. Ducitur ergo vir sanctus innocens ob iustitiam per diuersa ecmul
D tiplicia locorum interualla ad Treverini,honorifice a Maximino Treverorum Episcopo suscipitur. Quod quidem non paruum in eo exilio ei solatium adsuit. interim per Alexandriam, Aegyptum ec Libyam debacchabaria Arriana postis,at e vim patiebatur vera reliato. Constantinus vero imperator, cdm timgesimum primum annum imperii sus ageret,aetatis vero sexagesimum quarta.
ud Nicomediam in Achytone suburbana villa diem lanetias obisti. Et exir Ho vitae suae tempore ut scribit Hieronymus ab Eusebio Nicomediae Epist to baptizatus,in Arrianum dogma declinauit. Causam uod dilationis baptis
Latis designansTheodoricus, eam dixa . quod in lordane fluuio hoc se polleonsequi peroptabat. Et testamento confecto tres liberos suos Constantinum scilicet nomine patris vocitatum, Cori flantium re Constantem, in successione Romani orbis iaeredes scripsit.Et magnum Athanasium ab exilio reuocari, in sede sua Alexandrina reponixusebio pro viribus dissuadente ut idem enarratTheodoricus iussit. Quo tempore,quoniam quidem Constantius,cui orieritis regnum decreuerat,praesens i erat, dicitur secretὸ aduocasse presbyterum, quem a sorore commendatum supra diximus, eloinde familiariter ha bitura, atque tradidisse ei testamentum quoscripserat Et obtestatus sub sacramento ine vili nisi Constantio tam venisset in manus traderet. Cui E hi, qui erant in palatio fauebant. Et arte iudicio de Imperatoris morte suppresso, inque ad Constantii praesentiam,compressis multis noua tentantibus res tutae integra viansere.Cum ver3 Constantius adsuiu et, depositum presbyterum restituit. Cuius beneficii gratia Imperator regni cupidus, ita ei deuinctus est, ut qui cui icthimserare cupiebat, ab illo sibi imperari aequanimiter patiebatur. Sed Eusebius, qui apud Nicomediam erat, amplam iam temporis occasionem nactus, ecprincipi per presbserves familiaris effectus, reuoluere omnia atque
27쪽
irrita Niccni concillii gesta conducere, si Athanasius ab exilio no reuocaret in , A se speram,ut haec consequi pollit, presbytero otitur cum ministi ob oc Eusebium quendam Eunuchorum palatii Praepositum, imperatoris intimum in Aserianam callide suasere perfidiam. Ex quo caeteri Eunuchi eadem sapere pam to in tempore sunt illeisti.Nec his contenti,uxorem imperatoris cum Eum Vehis presbyteri artificiis aggredientes, in Amanum dogma praecipitant. Quid plura c. Post paululum re ipse Imperator natura alias,ec animo regio, dum his satis indulget, in perfidiam a peruersis decipitur sacerdotibus.Ob quod,eoru dem suggestione, Arrium apud Alexandriam commorantem, statim Constantinopolim aduentare iubet,atque concilium denuo congregari, ad quod i ii inplurimum conuenere qui Arrium atque Eusebium feeiabantur. rum studium praeuidens senex Alexander Constantinopolitanus Episcopus,
conabatur eorum audaciam di conatus reprimere,&Arrium veri Dei hostem
execrabatur. Quippe quisdei Nicaeni concilii peruerse obsisteret, Veridui icam iuberet Imperator Episcopos nolentes Arrio acquiescere, inuitos eoo, de- nunciat Alexandio certam diem Eusebius, ut oel ipse Arrium suscipiat , vel a reniteretur, sericlesia pulso oc in exilium truso, alid eum suscipiendum dis. noscat. Clim ille noctem, quae ad constitutam intererat diem, sub altari i icens,atque in oratione 5c lachrymis totam peruigilem ducens, Ecclesiae causam domino commendabat. Cunq; lux fuisset exorta, nec tamen Nexander ab oratione cessaret Eusebius cum luis omnibus,velut haeretici belli signis re, domum Arrii matutinus accedit. Cuno propere sequi ad Ecclesiam iubet,pro testatus quod Alexander,nisi praesens acquiesceret,expulsus cederet loco. Igitur omnium summa expectatio quo vel Alexandri perseu tantia, vel Eusebij A xij et sententia declinaret. Cumae eunctorum animi estent ut in tali re solet expediatione suspensit, Arrius ad Ecclesiam pergens, Episcoporum popul Tum frequentia constipatus, humanae necessitatis causa, ad publicum declinat. ubi cum sederet, intestina eiusarii omnia .iscera in secessus cuniculum denunxere. itaque in tali loco dignam mortem blasphemiae , di foetid e mentit exoseuit. Quod postea in Ecclesia nunciatum est Eusebio,atque his qui una tecum sanctum lcinnocentem virum Alexandrum, de Arrio recipiendo satiabant, superati pudore di confusione .discedunt. Tunc completus est sermo ad gloririam domini, quem in oratione sua Alexander ad dominum proclamauerat,
dicens: Iudica me domine inter es Eusebin minasci Arrii vim. Sed haec ad
Praesens quidem paululum pudoris habuerunt. nuenientes vero inter se haeretici,veriti ne sorte si vires gesta es integre ad Imperatorem Constantium peruenisset, non solum a perfidia eorum, in qua callide irretitus.tenebatur, abscederet, verum oc in autores deceptionis suae seuerius aliquid de regia autoritate decerneret componunt per Eunuchos, quos iam in pessidia deceptos tenoua gellis, ae caula fidei,ci potis limu in discustione cuiusnidam libri aedilia Marcello Episcopo Ancyrae Galanae prosequuntur. Interea Alexander conse missenio,& plenus annis, tricesmo episcopatus sui anno, & nonagesimo octauo aetatis sitae, moritur. Vir omni virtute oc sanctitate praeditus, de quo ec hoc ali Ud mirabile sertur. Constantinum patrem cum semel Byzantium aduentasset,
philosophi quidam adierunt,exprobrantes rςligionem nostram, quam malo res eius Romani principes,veluti salsam ocinanem abiecerant, id se velle e ram eo, ct aliis, palam Episcopo Alexandro concludere. Veram lmp ator, im
nosceret Alexandrum huiusmodi verborum exercitatione inexperium, lin
28쪽
C in sinelitate considens, iubet eum cum philosophis certamen inire. ille ne
cest itate coactus,ec Deo fisus, ocessit in medium. Et cdm couenissent,in uniis ex philosophis tetis tacentibus,cum eo primum loqueretur.incipit Alexa
der in hac verba: In nomine inquit domini Iesu Christi impero tibi philos,
Phe,ne loquaris. Qui nullis conatibus,omnium lare circunstantium experientia concitus, nisi poli longam horam, ex absolutione Alexandri, loqui potuit. Magnum hoc quidem miraculum 5c Alexandro dignum, nec ex alijs philos phis quisquam ausus est aliquid contradicere. Post huius igitur Alexandri mortem,Paulus Constantinopolitanus prestrtesia catholicis ordinatur Episcopus.Quam ordinationem Imperator Constan eius aegri ferens.Non multo post tempore Constantinopolim veniens,& ex coplicibi Eusebii concilium congregans, Paulum sede sua priuauit, ec Eusebisum Constantinopolitanum fecit Episcopum . initam gloriosus in palatio, ut alius augustus incedens, putabat omnia per Eunuchorum medium ad suum posse effectu conducere ab exilio Athanasium non euocari cotingeret. Qua-obrem totis conatibus cu complicibus suis pud Alexandria Arrianum consti tuere Episcopum conabatur. Idcv secisset,nisi diuina pietas malignas eius re si
xandriam reuertus,sectem tuam cum iubilota gaudio pene Ommuin culexan
drinorum ec totius Aegypti sitscepiti Literae vero,quas ad Alexandrinos Conis staminus direxit,liae sunt: Victor Constantinus catholicae Ecclesiae,5 populo Alexandrino. Non poto vos ignorare dilectissimi, Athancum magnum diuinae legis pr calorem, pro tempore apud Gallias ex eo directum,ne crudelitas impiorum inimicorum D eius sacro capiti cum periculo immineret, aut malignoria callida infestatione qua tunc temporis'premebatur,detestabile aliquid pateretur. Et nobis iube tibus se degit in necessaria illi non deessent. Verum talis est eius praeclarisssimae virtutis religio, di ipse tam diuinis fretus solatus, ut sol unae casus etiam molestiores magnificentissimo animo despiciat. inrem cum beatae memoriae Coi stantinus,piissimus pater meus,suae sedi restituere proponeret, si morte praeuentus nequiret consequens fuit me voluntatem diui imperatoris nouri implere.
custodiat amantissimi. , - - . .
Recepto igitur in sede sua Athanasio, episcopalia tractabat,&populum prudicationibus ec exhortationibus ad seruandam reelam fidem re puram mente exhibendam Deo,singulis pena diebus instrirebat. Nec quicquam ex his omittere videbatur, quae ad pastoralem curam pertinere poterant. Nam scribebat etiam frequenter ad diuersarum urbium Episcopos,suadens fidem rectam seruare,& Arrianorum impietatem detestari, ut est illa epistola, quam ad uniuersos catholicos in haec verba direxi nomnibus ubi v fratribus verae fidei lalutissaemulis,ec hisqui per Aegyptum, re Syriam,& ciliciam, ac Phoenicem. Ar viam sunt orthodoxis Episcopi Athanasius&qui mecum sunt Episcopi, in
domino salutem. launo impietatem inspicitis insurgentem, imminentem mpierati, per apertas. um nouitates,& per timulationes subdolas, peret sediti nes,ac tumultus scelidos plagas r &vulnera,& neces, debetis v luti ex tempostate quadam ac turbinesubtrahi, hitis v sdissimam occupare stationem. Vt
ne illis pietate iungamini tui suura trinitatis unam veram. deitatem im
29쪽
ritarepraesumunt,& a patre diuidunt filium,atq; a filio secernunt spirit Is M. Neq; illorum turbidis motibus,sceleribusq; misceamini. Ita eiu oc nos saluti vostrae consulentes, ta eorum qui nobis obteperant, diutius iam aperia Arrii impietate,eorum simulationem,u fustis verbis simpliciores quosl decipiunt,argu re non desitimus,ati ab omni illorum temeritate separamur, lugetes quae ab illis impie in Deum admittuntur,ua nomen sanctum blasphemantium linguis exponunt, cupimus a seruari in vobis,& in his ci sunt vobiscum sidei reeiae modestae couersationis normam, vosq; id idem iacere hortamur. Quodq; iam idem arripuistis instituta,& et huiuscemodi zelo nondu excitati estis, aut Christitanam religionem destrui ab his minus aduertistis,oc astu callido diabolu EO Hesam oppugnare, ac veluti nauem submergere non intellexistis. Quod si etia ad nos scribere,nobiscum de his rebus tradiare volueritis, libentissime suscis
piemus unanimitatem consensumet vestru fratres. Orationui consortia quat .
libet locorum intercapedine disisparemur, fraternitati vestrae significates. Quiata si pestis haec iam cunista occupare videatur, tamen in plurimis populis pseuerat apostolicae fidei bonum, atq; in multis Episcopis, licet populum quida parsetim vi, partim verbis Llletibus teneant,& Episcoporu multitudo, tu ob eorum metum,qui in urbibus potentiores sunt, tum propter tanta simulatione ea quisdem quae sentiunt,imprimunt. Quae vero non sentiunt,simulant. Quippe qui nunci istis nesarijs dogmatibus dedere manus, paucisj tantu verbis expressam veritatem norunt. Quod scilicet nem creatura Dei DeusMein filius este possit, neq; spiritus sanctus inter creaturas numerari, inicvapparitionem no creaturae alicuius aduentu suscepimus. Neu enim in aduentu serui credidimus, diuinio spiritus gratiam suscepimus per qua etiam dij efficimur,& templa Dei sumus. Haec em paucis licet expulsa, omibus Christianis aperta ec cognita sunt. Quiae re quae I dicatam ab initio veritatem fidei contin ent,in qua permanetes aeternas
excipimus spes.Nostrae igitur fidei symbolum cosubstantialis est trinitas, Deus verus homo ex Maria factus, oc qui his non congruit,anathema sit. Haec enim ec magnae Nicinae synodi continent scripta, Cosubstantialem patri esse filium. ec spiritum cum patre oc filio conglorificati, Deum verum Dei filium incarnatii , esse, passum esse, ac resurrexisse et in coelos ascendisse, ac inde venturum iudice vitiorum lc mortuorum. Cui gloria in secula seculorum, Amen.
INterim Arrians, qui apud Alexandriam degebant,quotidianas contra Athanasium seditiones concitare non cessabant, ut occasionem praeberent Euse' hi Oec complicibus rursum contra eum malignand nec minus diuersas in P Pulo seminare zizanias, omni fraude procurabant. Aliquando etiam me cientes aliis suadere conabantur Antonium monachum virum sanctissimum,
ita ut se in Christi fide tenere ec credere. Quorum impietatem ipse Antonius admiratus ut in eius vita refert Athanalius oc iusti doloris ira commotus, rogatus ab Episcopis et uniuersis fratribus, Alexandriam descendit, ibi et Arri nos sermone publico condemnauit, Vltimam hanc este haeresim oc praecurs rem Antichristi affirmans. Reliqua vide pagina iro. post literam d. Cum hoc magno Dei glutino deuinctus hic Athanasius suerat, et ei pallium donauit, in quo corpus postea Pauli primi eremitae, religiosὸ ipse Antonius obuoluit. Nam ut Hieronymus in vita quam de ipso Paulo descripsit, enarrat. Cam per
octoginta quatuor annos Paulus degisset in deserto, nec inuentem hominem aspexisset,anno s aetatis suae centesimo diuina inspiratione ab Antonio compertus,et diem resolutionis suae instare enarrans, de ipso Anthanaso in hac verbRm ntione iaciti Quamobre quaeso Antoni perge, ne si molestii, ripallia quod tibi Athanasius dedit,ad obuoluedum corpus meum defer. Et subdit: Stupri
30쪽
mrs ergo Antonius quod de Athanasio recius Pallio audierat,quas Christitinio Paulo videns,& inpostore eius Deum venerans, ultra responderemissi a sus est.
DE R id sere tempus Constantinus bella Constanti fratri suo inserens,
iuxta Aquileia ab se tertio anno regni sui occiditur. Veru dum tanta cura gregen Christi Athanasius pasceret, Eusebius oc coplices liuore de odio cotra eum conciti,ne a patientes se incoeptis desistere victos,inii uant iterii contra Athanasiu bellis,N ducem unum .s Perinthium statuunt, qui Heracliae dicebatur Episcopus,ec inter alios eloquentior videbatur, ut Athanasium coram principe insimulare debeat, ostendati per eius reditum, scandala plurima singulis diebus exocli Et non solum conquassari eius literis Aegyptum, totam Palaestinam iam ec Phoenice,vicinasq; prouincias penitus conturbatas essean super nec illu sedem Alexandrinam iuste possidere quin praeter Episcopo-pora sententia reuersu ab exilio,illam intummodo sua autoritate receperit, ,
quod ex canonibus quos illi insecerant: Ne minori Episcoporum numero quis in sede reponi possit,quam ex ea desectu, fuerat,ille sedem suam recipere no potent. Quibus oc similibus Imperatorem lascessentes,sacile ad suam prauam v
luntatem conduxerunt,&suadere curauerunt, ut rursum Alexadrina Ecclesia
Athanasius pelleretur. Et ut illi omnem defensionis via pexcluderet,per literas . primum conati sunt eum apud Iuliu Romanu pontificem, de huiusmodi calumniis insimulare. Quod praesentiens Athanasius,non minus ipse innocentiam suam defendere conabatur.Quamobrem Iulius,ad quem,ut Metaphrastes in ubia Athanasi,& caeteri Greci Ecclesiasticam historiam describentes,enarrant,obsedis proprie dignitatem,ut verbis eorum utar, Ecclasiarum omium iudicium speetabat. Nec praeter Romani pontificis sententiam concilia celorare oportoressacros canones imitatus,iussit Eusebium,Theogonium,a lis odorum,Berinthum,& caeteros complices,una &Athanasium ad sedis suae pyssentiam conuenire,ut differentiarum inter se iudicium apud sedem apostovom proferatur. Et eis certum condecentemo statuit terminum,in quo si adesse contemnerent, iustum ipse in tanta causa prosequeretur iudicia. Veruntamen in praefixo ter mitio quum adluisset Athanasius calumniarum inuentores, ei veritatis inimi ci,hac euocatione s su epra,sormidantes id quod facile euenisset,ne sua detege keonilaiarentur mendacia se a tali proscistione omnino abstinuerunt. Nec aliam siuae contumaciae causam reddentibus, Iulius elapso termino,causam canonice discutit, ecAthanasium diffiniti sedis apostolicae sententia bomni criminatione innocentem fuisse declarat,& ab omni contra eum lata sententia ,indemnem a me immunem reddidit, ei sedi suae omnino restituendum indicit. Contigit eo tempore Ac Paulum Constantinopolitanum Episcopum alios quosdam suis Ecclesiis expulsos, Romam ad Iulum similiter confugisse. Quorum casus quum simili modo examinasset,ec coperisset eos in omnibus Nicaeno concilio cordare,in communione sua Romaesuscepit,& ad eorum Ecclesias literas disriuens,singulis propriam sedem restitui mandauit. Necnon etiam ad Orient
ies Episcopos decretusuum mittere curans, Athanasiam & alios Episcopo ad Ecclesias proprias remittit. Qui reuersi re sedes suas adepti iteras di decretum Iulii ad etales Episcopos dirigui. Vera hec impii homines aegre feret nul latenus patrunt hos coquiescere, sed rursum illos expellere curauersit. Na n eos in iram concitus Constantius,& in furorem pene coiit Paulum deductus,per