장음표시 사용
321쪽
Anni DLr. iterae, quibus Synodus Oeeumenim ars stpontifiee Romano Iulio rii qui ante legatus ' praesederat in Tridentina et Bononiensi, rursum indieetatur, et ridentum denuo omnes, qui adesse deberent et a Pontista Paulo in vocati prius fuissent, se eonserre iubebantur. Hoe imperator Carolus, aegre et vehementer urgendo Pontificem , tandem obtinuerat. Praefiniebatur autem dies Calend. Maii. eonventui, et exordio iactionum, quibus Paulina NI Synodus continuaretur. Carolum imperatorem
magnopere studere rem ad legitimam cognitionem deduci apparebat, quam sciret Synodi Oecumenicae esse propriam. Sed ita et fuerant ante Synodi indisctae, et eae literae de hac scribebantur, ut non deessent qui suspirarentur a Pontificiis nihil peius metui, quam ne procederent instituta negotia ipsum etiam imperatorem tales literas non probasse existumabatur. Sed sunt illae recitatae in consessu Prifieipum Augustae, ubi tum conuentus ordinum Imperii agebatur. Qui ita sblutus est, ut Imperator, ad Synodum celebrandam et frequentandam, cunctos
accurate et vehementer hortaretur et admoneret, seque propius accessurum et propugnatorem omniuridefensoremque actionum fore polliceretur. Non ebiam intermittebat urgere uniuersos, ut ea, de quibus interim seruandis, dum Synodus Oeeumenica aliud decerneret, liber editus fuerat, exequerentur perficiendo. Et ideo cum aliis Ioeis magnopere u pidatum fuit, tum Argentoratum varie et multipliciter vexatum. Estque mortuus in Britannia Mammius Meeru - , cum quo Phiano Melanchthoni a magnuso Nomine Ioannes Maria ontanus. Q De hoc viro, qui, dum in artieulo de S. coenaamhiguis usus est formulis , concordiae promouendae causa, Lutheranos pariter et Zwinglianos offendit, A. M.
322쪽
294 VITA PHILIPPI assi magms saerat familiaritatis usus it non paruum dolorem eum accepisse
Oeeri patria, doctrina, fumeriones, ingratum et is Angliam profectio. Non putaui alienum hoc loco de Mero pau- ea ultra superiorem mentionem commemorare, cuius nomen apud quosdam mirifice inuidiosum fuisse constat , eum illius neque studium prauum, neq0e operae peruersae, multo minus improbitas aut ma- Iitia deprehen si Patriam hic habuit Uueisse Purgum oppidum ad Rhenuni stum. In pueritia autem, id quod multis accidit, literis et alia doctrina se suit institutus ut finis proponeretur in re Ecclesiastica muneris alicuius functio. Unde postea factum est, ut se daret in familiam seu sodalitatem Dominia canam, spe, ut videtur, vitae melioris atque lanctioris. Uerum offensus, ut alii quoque , superstitionum impietate quae iam ne specie quidem ait qua religiosae pietatis occultarentur, sed cum doctrinae salstate tum rituum paene iocularium usurpatione manifesto deprehenderentur , quos vulgo etiam deridere plerique inciperent, accedente praestrum vitae atque morum cli tutione deseruit TIam congregationem, et euoluit se erroribus , ubhus temere fuerat implicat Versatus deinde suit
al, M. Verpooriennius egregiam eonscripsit eommentati Mem, quae edita est burgi ros. s. ut adiicio librum Perrarum, euius titulus Historia vera de vita, Gi- tu sepultura aecusatione haereseos, condemnatione, exhumatione, combustione honorificaque tandem restitutione beat atque doct. Theologorum D. Mart. Bu-eeri et Pauli Fagii - - 1εa sub finem Argeat.1r6 I. g.
323쪽
quantisper apud Franciscum te gensim , qui in Issε graui motu suscepti belli dimellis, quod perieul
sam seditionem exeitaturum esse nobilitatis concursa multi metuebant, in sua are Landostasio oppressus mortem obiit anno Christi,n xxiii. Poste3 Argentoratum Bucerus se contulit Ubi studio et diligems magna concionando populum doeuit, et multa opera seribendo edidit, quae comperio doctis et veritatem amantibus praeclara et utilia videri. Inprimis operam dedit, ut controuersae, quae tunc quaedam Ecclesiarum consentientum paeem tranquibIitatemque turbabant, dirimerentur, et restitueretur
concordia. In quo nihil Iaboris aut defatigationis recusauit, Vel non potius cupidissimo suscepit atquc pertuli Quod crederetur autem esse ingenio Pla , eido ac miti , adhibitus deinde quoque sui ad consi- si actionesque consensionum, et tollendorum dissi .diorum. In quibus tractatibus moderatione sua camuit, ne nimis offenderentur aduersarii, neue omnem concordiae spem abiicerent. Itaque opinione de eo
satis bona aceerstus sui Augustam, eum liber ille concinnaretur sententiam Imperatoris pronuneians, de iis quae interim, dum Synodus cogeretur, fieris uarique oporteret . de quo supra dictum est. Sed stratus est expectationem Icrorumque et conceptam opinionem fefellit, improbando aperte seri'ptum illud, et demonstrando insidias atque corrupte Ias. Quod igitur tum Imperatoris potestate tama te patente, Ut ciorum quorumvis ditioni iubiecta Ioca complecteretur, neque Argentorati neque spiam in Germania tutus videretur lare, it accersitus perquam honorifice in Britanniam se eontulit, ubi, ut diximus, obiit hoc anno mortem.
324쪽
Mel ebibonis Reperiri Aug. Cons seripta in σποδε Trid. exhibenda mi item li-- confer sera D. Breamus.
orto autem bello Parmensi , Synodo, quam
Imperator Carolus non modo procedere sed maturari maximopere cupiebat, impedimenti nonnihil et morae illatum suit. Quo tempore obsidione Pammam et Dandulam Caesareanae Pontificiaeque, piae cinxerunt. Sed imperator nihilominus rem pud omnes urgere, missisque literis instare, ut ad Synodum undique eonueniretur , et metum periculi, ne qui illum praetendere iure possent modis omni hus adimere, ac tuto cunctos et venturos ad Syn dum et ibi suturos indeque decessuros esse polliceri, denique securitatem quocunque pacto posset addere. Magnopere fuerant omnes conturbati rebus atque
negotiis post victoriam Imperatoris Saxonicam sust piis atque gestis. Et quoniam conuentus aliquando de religione constituehda actos ab iis, qui deseri ni ab Ecclesia Romana insimulabantur, Imperator in eam partem interpretatus uerat, ut ad ReipubI. statum conuellendum pertinere suspicaretur: non pauci abhorrebant illo tempore a necessariis etiam congressibus, in quibus communi eandem doctrinam religionemque profitentium a colentium sententi statueretur , de Imperatoris postulatis, et 'modicis actionibus. Princeps autem Mauritius mandata tunc dedit Philippo Melanchthoni, ut scriptum compone rei, quod ea, quae Synodo exponerentur, si quos
illuc mitti placuisset, comprehenderet L Hoc cum illeo tit confessio Doctrinae Saxoniearem Melesiarum seripta Anno Domini ut Synodo ridentinae e hiberetur Lips irra. a. Saepius hie liber dieitur Repetitio Aug. consessionis Historiam huius eonfessionis cum textu latino et germanico edidit Io. Quod-
325쪽
re recitationem scripti, et de eo dieere, quid sentirent. Vniuetas id approbantibus, neque ullo sere quicquam requirente aut reprehendente, unus a. me aut alter I aliquid notare in actionibus superboris temporis, et culpare quaedam, ut suscepta gestaque timidi . Sed neque horum sermones eonissensionem turbarunt, et ipsi etiam commoditate et mansuetudine aliorum, veritatisque inprimis demo stratione, quod falsis temere fidem habuissent, sa-elle sunt placati. Quanquam autem et smplex erat istius seripti expositio, neque ullius nominatim eriminationem complectebatur, eorum tantum, de quibus eontrouersiae iamdudum erant, explicationem eontinens, non visum tamen est eum aliis pium eommunicares, nonnullis principibus viris et ciuitatibus hoe magnopere expetentibus. Et aduenere ea de re legati quidam Theologi umimbergenses et argentoratensis, et attulerunt librum ad eundem
usum conscriptum a Iohaemerarentio D, qui apud T s uiris
nult. Deus Bdrier, Frankξ. u. Lei pz I aa. g. Ad quaestionem, cur Articuli malealdiei eum in finem concinnati et adprobati ut inconcilio exhiberentur, eo tempore non ni adhibiti respondet Euddeus india .goge historieo theologica p. 439. Etsi huius rei, riae forte exeogitari rationes queant, admodum tamen verosimile videtur, quod ministri et theologi Eleetoris Sax existimaverint, fore ut Patres concilii Tridentini durioribus quihusdam locutionibus et nimia aeerbitate ui Romanum Pontificem, quae in istis articulis conspi icitur, statim ita offenderentur, ut nulli amplius eo sultationi superesset locus.
manaeldenses Theologi, qui et ipsi subseripse.
runt, atque inter hos Io Wigandus. D confession christois Hertzogen et Wirtemberg, sola f. g. aut de a 4 ian issa dem versamiete eonineuio
326쪽
Uui tenvergensem Ducem Illustrissimum Principem Christophorum trichi filium, postquam ex Sueuicis Salinis discesserat, erat in singulari pretio et exuru
matione, in maximo honore quamuis occultius aliquanto habitus, cum Hispanica praesidia adhue detinerent praecipua in illis terris loca, quae hoc anno tandem suerunt educta, restituta libera Principi suorum possessione , post ingentia damna data regioni uirtenbergensi, non modo direptione lacu, latum et detrimentis fortunarum, sed morum simplicis et probae gentis corruptela, et integrioris Liae di lutione. Quam cladem vastitate agrorumetie niarum rapinis boN omnes grauiorem foedioremque duXerunt. Cum Iohanne Brenetis antiqua necessitudo intercedebat Philippo Melanchthoni , et hune Princeps uirtenbergensis paulo post eximio fauore complexus et dignitate et opibus auxit. Sed id seriptum, quod a Philippo Melanchithone eomposis tum suime diximus, congregatis in Synodo offere dum, eum iis, qui illarum rerum auri in Milabam venerant, tandem communicatum, et postea conuentu uittenbergae acto ab aliis ompluribus, curam quibus recitatum fuerat, approbatum, et ta dem editione quoque repetitae Consessionis August, nae titulo diuulgatum est.
eilio tu Trident dure ire e g. gesandien uberantwortet, Tubing. in . et Lauging. in . sine anni mentione lat vero: Confessio piae doctrinae quae nomine situ ibissimi prineipis, christophori, ducis virtembe gensis, per legatos eius . scian. nn Isra comgregationi tridentini conellii proposita est, Tubinvassa. herius de hac confessione agit fassius in eo-ment de actis scriptisque publicis Ecclesiae Wirtemhergicae p. 4 sqq
327쪽
flagustanae rea et suoci Doctores quidam urbo eiect D eret Cae a iam vissimi improbatur et de pertinaciare ionem violenter obtrudendi disseritur.
Interea autem, dum haec cura a que sollieitudo exereet Philippum Melanchthonem, oritur aliud malum, et excitatur tempestas, quae mirifice e euliconinium bonorum animos, et eripuit spem felicis euentus, quod ad tractatus quidem de Religi ne pertineret, uniuersam. Cunctis enim sperantu has sore, ut congregatis iam iis, qui de eontroue sis Ecelesiastieis cognosterent, res essent ubique i terea quietiores , cum praesertim existimarentur in illa Synodo affuturi caussamque dicturi, ii qui des ctionis insmulabantur Et hi quo tutius venire ad Synodum ibique liberius versari, et omni metu demto negotium gerere possent, D. Mauritius pers eerat, ut non modo imperatorio diplomate ea fides daretur, sed autoritate etiam synodica confirmaretur Hac igitur in spe atque expectatione hominum, noui terroris et magnarum perturbationum occasio data est. Nam de improuiso Augustae deeem curantes docentesque in Ecclesia, eum quibusdam in ludis literarum Magistris, coram Antonio Granuelano Prae4stile Atrebatensi maximae apud Carolum autoritatis, iussi fuerunt apparere. Is sibi adiunctis praecipuis Imperatoris consiliariis, in ipsorum doctrinam inquis rere, et vehemente oratione eos increpare, et ne eontumeliis quidem abstinere, denique inhumanisi sun et durissime acceptos ita dimisit, ut tyrannico editi obe eiiceret. Eandem acerbitatem et aliae ciuitates Sueuiae I time expertae fuerunti Quod factum melanehthontabro II. Epp. p. o. In Sueuia pulsi sunt plures trecentis Pastores Ecclesiarum , imo
328쪽
3C VITA HILIPPIrssrsactum tam saeuum sermones querelasque varias commouit, et animos bonorum moestitia comple
uit. In quibus Philinis Melanchthonis eogitationes
erant inprimis tristes, et oratio audiebatur eum se uera, tuin miseriam in selieitatemque nostrae aetatis
deplorans Commemorabantur autem tum a nomnullis ea incommoda atque mala, quae alios pra i stantes ingenio et usu maximarum rerum eonsidera re oportuisse existimabatur eos praesertim qui potuissent avertere, cum ipsis nihil nisi in moerore et anxietate lacrimae concederentur. Hae erant ist, u modi sere: Dissensiones de Religione ion esse tamiles aliarum ae tales potius, quibias potentia moderari , quasve coercere a reprimere vis vlla ne
queat. Sed esse de his cognitione et iudicio opus, propterea quod animi impediantur metu, ne quid impietatis concipiant. Quodsi ita affecto cogere velis, apud sortiores nihil sis profecturus. Vitam
enim hi amittent potius, quam mutent sententiam. Immo hane aliqui laudem affectabunt, ut in eonis sone veritatis amissi esse dicantur. Alibs reddid ris improbos a malos, qui iam dicere facereque non dubitent quiduis, quique commutare dominos per occasionem libenter velint ό denique infidi hi mrunt et leves. Si enim in rebus humanis, cum id proditur, quod verum rectumque esse aliquis deer uit, ex eo vitio proditiones amiciriarum et Rerum publicarum nasci comperitur Qui a persuasione veritatis diuinae metu aut spe depellitur, et de illis rebus
et reueidati aliqui ab Hispanis, qui eis et viatis
eum et coniuges eripiunt. Ibid. p. a s. In Sum uia horrenda deformitas est Ecclesiarum. ultis locis nulli sunt Pastores, nulli publici eongressus. nee haptismus, nec coenamoin Infantes diu fine baptismo sunt, postea colloeati in currum aliquot vehuntur in oppidum vicinum, ut baptizentur.
329쪽
has eontra animi sententiam iam loqui sustinet eum-Iss In quis vlli mortalium fidelem fore putabit Di.eet aliquis, redire hos in viam, neque eam esse e iritatis desertionem , sed erroris. Id tum de ilium fortasse dici posset, si rebus disputatis et explicatis, sublataque dubitatione , abessent minae, terrores, violentia, illecebrae obsequii, et spes emolumentorum. Itaque de quodam Arianae sectae legimus, quod , eum intellexisset unum orthodoxum ex ambeis praecipuis amplecti illam doctrinam, sibi gratuMantem, indignatus animo iusserit caput ipsius ero uteibus abscindi, eum quidem increpans eum dixisi
se Ten ego posthae mihi meum fore confidum reui hominis caussa fidem fregisti, datam Deo. Sed
contra Imperatoris depileta hoc aut illud commissum omissum ue esse aiunti clis stilicet in rebus, de qui. hus semper hoc in promtu est Magis Deo quam hominibus. Constantinus Magnus cum de religione orta controuersa statuae ipsius Leoncitata multitudine eversae suissent, quaestionem ea de re haberi noluit, ne religionis negotia, cum prosanis permist isse perhiberetur Quae vota quam longo tempore
fuerunt honorum etiam se satis honorum, ut deis
ligione suscipi fierique cognitionem potius priusque studerent, ii qui deberent ae possent, quam aliquid
edicendo constitueretur, quod neque duraturum, et In aliorum dicta, in aliorum manifestas reprehenso nes reclamationesque ineursurum esset Quam maloti sunt anni, quibus expetitur, ut necessaria mari. me omnium, legitima cognitio de controuersiis E elesiasticis Haec res cum tandem magno labore perinfecta putaretur, et cognitio ilIa esset inchoata, albhus actionibus eam Interturbari non oportuisse plerique eensebant. Non hi quidem disputantes, quom O. do negotium illud cognitionis institutum esset, aut quid eo quaeri videretur, sed hoc perpendentes: si .
330쪽
VITA PHILIPPIt illi, qui nollent et negarent posse ea probare et admi, tere, quae disserendo notassent et essent insectati ill igitur, si eogerentur dubia et incerta iam amplecti,
aut si renitentes exterminarentur, quaenam Synodus illa sutura esset, ad quam vel non integrum venire iam quasi deiectis de iure disceptandi, aut venire esset neeesse debilitatos atque fractoc, cum liberae tantarum rerum tractationes promitterentur, et plurimi esse tales iudiearent foreque erauissenti lebat quibusdam, non saltem respectum suisse quendam habitum malevolorum. Non enim potant ce te omnium Oees et ora interminando oeeludi.
Quid igitur malevoli tum dicere possent non cogit tum , neque ireumspectius res istas fuisse gestas, moleste serebant aliqui. Quod negari non posset. dissentaneum esse, in ipso aryeulo ostensae coges. tionis talia facta fieri, quibus diei omnis libertas adimi videretur. Cum tamdiu aliquos tulerint,
quaedam dissimularint, et, ut pater adolescentis. quemadmodum ex nescio qua sabula vetere adduci tur Comici, quamuis ille oleret unguenta, tamen odorari se negat: te isti quanquam essent in conspectu, quae improbarent, tamen oculos auerterint.
nune ubi dies venit, quo decernatur de iis ipsis et rebus et hominibus, isti iubentur praeiudieare id da. mnando, quod diiudicari debeat, aut si nolint, ex torres profugere coguntur. Quid hoe sit aliud quam quod pud Poetam de simili peruersitate du
Pacem orare manu, praetendere punisus arma. Id est ostendere liberam cognitionem, et interim M. ligare animos atque deuincere velle, ut facere nemsesse sit, quicquid imperetur, siue probent aliqui seu improbent, nullis argumentis adducti, aut in rest sando perscuerantes exulent, vel grauiores etiam