장음표시 사용
1011쪽
64. Ruperivi in Genesin. libro 8. vidit hac in re aliquod Mysterium. Notanda, inquiens, diligenter secundum distantiam personarum , differentia quoq; divinitus praeviis pretiorum. Binarius namque de ternarius in deceno limite viginti & triginta faciunt. Ergo quantitas pretii quo Ioseph venundatus est, binarius , pretii vero quo emtus est Chrillus, ternarius est. Et recte, nam Ioseph, utpote purus homo, tolu modo ex anima constat de corpore : Christus vero ex anima dc corpore simul & veritate conitat divinae naturae. Bene igitur illic denarius,hic autem pretii quantitas ternarius est. 6 1. Pascha Radbertus Corbejensis, apud istonium de Escobares Mendoeta in Evangel. Sanctor. Volum. I. Lib. . c.F. L. Observatione .pag. 2D. Venundatus esit in servum Ioseph, non juxta a. triginta argenteis, sed sicut Hebraica se veritas habet,viginti; quia non poterat pretioso rellis servus Domino, qui tot argenteis emitur, quot annis peregrinatus est ad baptismum, licet Joseph tot annorum fuisse legatur, quando stetit in conspectu Pharaonis. Quid autem valuerint triginta argentei, dubium est '6s. Lyranus in Cap. 26. Matthaei quem illi sequuntur , docet, ruod quilibet argenteorum horum valuerit decem nummos, sive enarios usuales , sic o consequenter triginta hos argenteos effeci iselum mam trecentorum denariorum, ut manifeste fit mul. tiplicanti per deccm. Iaxaverat autem Judas unguentum Mariae Magdalenae ad irmentos denarios, itaq; secundum Lyra ranum tantum per hos triginta argenteos recuperavit, quantum ex effusione ipsius unguenti sibi doluerat excidisse. Sed hujus sententiae fundamenta nulla apparent. Ad mores haec tamen facit computandi ratio, quod avaritia ex coecatus videre non potuit vitam Domini ac Magistri sui pluris aestimandam , quam unguentum res equidem pretiosa , sed in animata, ) ad honorem ipsius adhibitum. Quod inquam videre non poterat, tanti viri pretium cum decima parte aestimationis unguenti multo minus ei se conferendume
1012쪽
67. Ambrosius libro 3. de Spiritu Sansito cap. I 8. O Juda, proditor,unguentum passionis Dominicae trecentis denariis ae stimas, & palsionem esus triginta denariis vendis. Dives in aestimatione, vilis in scelere. 68. Videtur hic Iudas acriori ironia excipiendus, quam Iacobus Alemannus, Christianus equidem , sed Judaeis parentibus natus , ad quem venale habentem S. Ioannis aureum simulacrum, quingentorum aureorum pietio coemendum, subridendo ita dicebat A lphonius Rex: Non tu sane ineptus es, Si majoribus tuis disti milis, discipuli&praecursoris imaginem tanti aestimans, cum illi Iollamis Magistrum & Regem Judaeorum , non nisi triginta argenteis vendiderint, ut refert Panormisanin libro I. de gestis A phonsi. Et tu, O Juda, insignis scilicet mercator , unguentum Christi passionem figurans, trecentis, ipsum vero Christum aestimans triginta. Vide Balam Purpuream Adriani Moerberii, gradu primo, collatione 3. g. Io. pag. 286. Edit. Antverp. infol. Anno 1σ34. 69. Maldonatinis Matthaei cap. 26. pag. Hyses Edit. Mogunt. inst.pag. 143. Credendum est, Matthaeum hominem Hebraeum& Hebraice Evangelium scribentem de Hebraica pecunia locutum esse. Siclus autem argenteus, Francum unum Gallicum, id est viginti solidos argenteos pependit, obolus cnim solido Gallico aequalis erat,& Siclus viginti habuit obolos. Erat Siclus quadridrachmus, una autem drachma quin solidos Gallicos, id est regalem unum Hispanicum continebat. Ita quatuor drachmae viginti continebant solido; , qui Francus Gallicus, & libra Turonensis appellatur. Quod si ita eis, Christus triginta Francis Gallicis , id est, decem nummis aureis solaribus venditus est, ut nun quidem aurei, cum haec stribimus, ae stimantur, quo tempore aure us tre vale t Francos. Dicis, tam exiguo pretio ager non potuit emi in peregrinorum sepulturam , uti Matthaei 27. 7. dici P. Respondetur, nunc fortasse non emi possie , cum multo cariores rcs omnes sunt, tunc vero potuisse, cum viliores erant. Nam& Ieremi ab cap. 33. 9. legitur agrum emisse septem stateribus &
1013쪽
decem argenteis , quod multo minus erat pretium. N.im Stater quatuor habebat drachmas. Itaque septendectim Francis Ieremias agrum emit, vix lex aureis nummis. Scriptor Schol alticae historiae , quem vocant , &alii nonnulli vulgares autores sine ullo testimonio aut probabili coniectura tradiderunt, triginta hos
argenteos fuisse denarios trecentos, non alio argumento, quam
quod consentaneum ipsis videretur, ne Iudas ei uti ungisitidamnum faceret. Dixerat autem potuit Ie trecentis denariis vendi, quos cum furari non potui siet, ex Cluisti venditione voluerit, quasi perdidisset, recuperare. Minus probabiliter etiam alii hos triginta argenteos triginta tantum denarios valuit se dicunt , quod soleret Iudas decimam partem eorum quae in loculos mittebantur, suffurari. Quidam per argenteos communes faltem denarios intelligunt, juxta quos summa vix ad quatuor flore- nos Germanicos quorum quilibet unum supra viginti argenteos grossos facit, assurgit, quod nec avaritiaeJudae,nec cupiditati Po-tificum, qua Christi traditionem desiderabant, convenit. Alii
triginta argenteos ad trecentos aureos vel etiam coronatos redigunt. 7o. Camerari in in libro de Graecorum is Latinorum numis dicit, se ex Graecorum Commentariis didicis Ie, singula α seia idem v luisse ac Minam Atticam centenarium , hoc est centum drachmarumAtricarum. Iuxta hunc calculum Christus venditus fuisset trecentis coronatis Francicis, cum Budain Minam Atticam decem coronatis Francicis aestimet. I. Franciscus Lucas Brugensis in Evangelis Matth. a. o. cap. p. m. 446. Edit. Aritverp. infoc .roos. Et Baronius ibidem citatus , trecentorum aurcorum lummam hos triginta argenteos
aequalle existimant. Conlecturae eorum hae sunt, I. ut Iudas sibi hac pecunia prospicere pollici , a Christo deinceps separatus. . II. Quia hac proditione resarcire voluit damnum , quod ex unguenti effutione te pati credebat. III. Ex ea pecuniae intus est ager figuli ad sepulturam peregrinorum. Erat hic ager , ait Ba-romus, adannum Chri Iti sq. num. 17. non tantum in luburbiis, quae C ccccc 3 iuste
1014쪽
i . is, ut qMi inhaercres montiSion, tres emeron=mo de locis Hebraicis.
His .icccdir, quod ille dictus habetur ager figuli, nempe nominatos .. acr, ac proinde non ignobilis , quem si velimus dictum esse a ci: o figuli, quod ibi figulina esset, indeq; idppeditaretur argilla a litigenda, maioris fuisse pretii certum est. Rursum etiam in 'rorum emptionibus apud Hebraeos fieri solitis , illud est observandum, omnes possessiones vendi solitas, usq; ad annum Iubilaei, sic statuente divina lege. 1. Elias Tl ubi ex Rabbinorum observatione docet, nomen a r- genti in Pentateucho M osais o usurpari pro Siclo, in Prophetis pro libra, iii agiographis pro talento. Quia ergo hic locus E vangelii tet pondet vaticinio Zachariae, quod Evangelista inferius cap. a7.
ginta argenti libras, cum alias etiam Mina Attica proxime respondeat librae Romanae.
s. Porro Epiphanius sub sinem libri de me uris o ponderibus,
argenteum unum definit denariis quatuor & centum, qui itidem faeiunt sei e argenti libram. Sed praeter has lentcntias communior& receptissima est, triginta hos argenteos quindecim fere fecisse Imperiales, ita ut pro argenteis communes Sicli, quorum quivis continet duas drachmas Atticas Juxta postram monetam, dimidiam imperialis partem, intelligantur. Si igitur per triginta argenteos communes Sicli triginta accipiantur, assurget summa ad sep tem Imperialescu dimidio. Credibilius autem est hic notari Siclos Sanctuarii communi duplo majores, quia Scriptura Sicli nomine absolute posito Siclos Sanctuarii innuit, tum quia Pontifices hunc contractum de re, ut arbitrabantur, lacra , cum Iuda inierunt : pro qua sententia confirmata plures rationes adducit. 74. Mattham Hostus libro 4. rei nummaraa veteris , cap. I. Ergo triginta argentei faciunt quindecim Imperiales. Probaturhaae aestum lio non solum ex perpetuo scripturae ulu , sed etiam ex
eo, quod Origenes Tractatu ι F. in Mate i. S . Eusebius
1015쪽
s. Eusebius Libro io De Urat. an uar. cap. q. Prorriginta argenteis Judae datis ponit triginta lia teres. Stater aurem, sive Siclus habet quatuor drachmas , inquit Hieronymin In cap. q. Erech. quas dimidium Imperialem nostrae monetae conficere, paulo ante monuimus.76. Budaeus in Libro de Asse dicit se Parisiis in aede D. Iohannis vidisse argenteum unum ex illius, quibus Christus fuit vendi. tus, qui fu erit pondere didrachmi, qua ratione per argenteos hic intelligendi essent Sicli communes, non autem Sicli Samstuarii: quantum autem fidei illis reliquiis tribuendum sit, nemini ana. plius ignotum aut dubium. Ad Argumenta contrariae partis
resiponderi potest, Primo , quamvis avaritia Iudae luspicionem praebeat, auctum ab eo fuit se proditionis pretium, quod postulabat, tamen cum Pontifices N Magistratus ipsi quoq; avaritiae fuerint immersi, Matthaei 13. i . Lucaei 6. I. . non ideo clivest simile , quod tam ingentem pecuniae lummam ab ipsis impetraverit. Secundo, trecentorum denariorum prctium , quo unguentum super Christum effusum aestimatur, ad triginta Imperiales cum dimidio a plerisq; redigitur , ncc fuit Judae animus id totum
intervertere, sed partem duntaxat ex eo surripere. Tertio, Ieremiae 23. v. 9. ager non malus septendecim Siclis emitur. Ituar o, quod Iosephus Patriarcha viginti minis a fratribus suis venditus apud Iosephum Hiltori cum memoratur, torre originem ex septuaginta Interpretum versione, quae pro argenteis, quoru in Hebraeo fit mentio substitui triba λ,aureos. αuinto,commentu Rabbini cude diversa significatione argentei in Mose, Prophetis&Hagiographis, ex multis exemplis falsitatis convincitur aCasa ubono, Exe cita ton .contra Baronium. p. ys. Sexto, Epiphanii locus obscurus est quem Cornarius p. IO78. sic reddidit: Argenteus excussis est ab initio numisma, hoc autem ex Assariis exculum es . Ajunt Abrahamum in Chananaeam formam ejus intulisse. Porro ex partibus centum viginti quinq; talenti est libra una , quae verba postrema non ad argenteum, sed ad talentum , cujus an re mentionem fecerat, reserenda. Nullo igitur argumento firmo probari potest,
1016쪽
potest, pretium triginta argenteorum horum assurgere ad trecentos dueatos vel aureos: sed fuit vile & exiguum, unde Zacharias cap. I. V. 13. vocat decorum pretium. Vide B. Gethardi harmoniam Evangelicam cap. I 67. 78. Origenes Comment. in Lib. Psalm. Lib. . pag. sos. Sicut
Iudas Christum triginta argenteis vendidit, ita ipsi maledicitur triginta maledictionibus, respondentibus totidem argenteis.
INgratus Iudas ex communi Theologorum sententia celebrationi sacratissimae Eucharistiae interfuit, illa tamen indigne usus mancipium Diaboli evasit, ea promer minus rite communicantes Iudae imitatores jure merito appellantur. 79. Lucus cap. a 2. evidentissime, ut Augustinus super cap. itI nnas ait, demonstrat Iudam interfuit se institutioni Sacramenti, cum enim exposuisset institutionem Sacramenti Christo factam, subdit Lucas ejus verba : Ecce manuHradentis me , mecum
es in mens. Si autem interfuit institutioni. Ergo &iplum Sacramentum accepit. Matthaeus enim cap. 2 . narrat , Dominum,
cum praeberet Sacramentum sanguinis sui, dixisse : Bιbite ex hoe omnes, o omnes bibisse, Marcus confirmat cap. I . Notum quidem est Matthaeum & Marcum in illis locis denunciationem proditionis Christi narrare ante institutionem Eucharisti ut necesse sit, vel ipsos narralle id ante rem gestam per anticipationem, vel Lu-- cam narrasse post rem gestam per recapitulationem. Accepisse illum probant passim sancti Ecclesiae Doctores. - 8o. Chrisostomm homilia de Proditore,Tomo 3.Oper. Cum manducarent ae biberent, accepit Iesus panem ac fregit, se dixit: Hoc es corpus meum, quod pro vobis datur. Et iterum accepit calicem odixit : Hic estsanguu mem, qui pro multis inunditur in remissionem peccatorum: & praesens erat Iudas , dicente Christo : Ises san- euis. O Christi misericordial O Iudae dementiat Iudas Christum triginta argenteis paciscebatur, ut venderet Judaeis. Christus ei sangui- Diqitigod by Corale
1017쪽
sanguinem, quem vendiderat. offer bat, ut haberct remissione tripeccatorum, si tamen impius existere noluisset. Adfuit enim tunc Iudas ,& illius lacrificii communicationem accipet. 8r. ει homitia 33. in Matthaum, Tom. 2. O coecitatem pro .ditoris i qui cum ineffabilibus mysteriis communicasset, idem permansit, divinae mensae particeps in melius mutari noluit, sed peccatu Mus ita magis auctum est, qui tali animo mysteriis susceptis , nec timore , nec beneficio , ncc honore melior factus est. 8 a. C prianus Carahaginienss Episcopus , de Caena Domini p. m. so. Eit. inst. Anno 1 93. Ubi Judae sacrum cibum mens perfida tetigit, & sceleratum os panis sanctificatus intravit, parricidalis animus vim tanti Sacramenti non sustinens , quasi palea exstim uus est, & praeceps cucurrit & proditionem & pretium ad desperationem& laqueum. 83. C rιstus Hierosol mitanus, CatechesI3. Aguminatorum p. m. 1a3. Prodiderat Judas improbus Dominum, nuper lexiens amensa , & bibens poculum benedictionis , pro salutari potu sanguinem justi effundere volens, qui panes ejus cometabat, magnificavit luper illum supplantationem. Paulo ante manus benedictionem recipiebat, & mox argento proditionis mortem Magistro suo concili . Ult.
8 4. Hieronymus libro a .contra Iovinianum: Qui indigne manducat corpus & bibit sanguinem Domini, reus est corporis & sanguinis Christi. Numquid quia Iudas de eodem calice Domini buhit , de quo dil cceteri Apostoli, unius cum illis erat meriti t81. Augustinus in Enarrat. Psalmi Io. Tom. S. OFer.pag. yo. Christus traditorem tuum tanta patientia pertulit, ut ei primam Eucharistiam confectam manibus suis & ore suo commendatam sicut coeteris Apostolis tradidit. 86. Et Epis. 163. de Concorda sarcienda , Nom. 2. Oper. pag. 183. Traditorem suum qui iam pretium ejus acceperat, usque ad ultimum pacis osculum , inter innocentes secum esse perpellus est. Quibus non tacuit cisc inter illos tanti sceleris hominem, N
1018쪽
ramen primum Sacramentum corporis & sanguinis sui, nondum illo excluso communiter omnibus dedit. Confer Tom. ρ. Oper. Tracyat. 26. In Iohann. cap. 6. p. m. 33. ct Tractat. 6. in Iohan. 3 g.
87. V ctor Antiochenus ad cap. I . Evangelista Marci Tomo q. Lb. .essit. Anno Ios8. Colon. pag. yso. Insinuat Evangelista Judam ta incisi divinorum mysteriorum participem effectum , sui semper similem mansisse, hoc est, tremendae illius mensae cibo refectum, nihil prorsus mutatum , aut emendatum esse , verum in sua nequitia& avaritia obstinate usque perstitisse. Johannes post a ceptam buccellam Satanam in illum intravisse scribit, at hoc ea de causa non contigit, quod Satanas acceptum Christi corpus nihili duceret, aut contemneret, sed quod impudentem proditoris ausum impune abire non vellet. Dominus autem licet omnium consiliorum Iudae gnarus esset, attamen a Sacramenti sui accessu illum non prohibuit. Cur ita nempe ut hinc discas, nihil eorum praetermisisse, quae eum ad sanam mentem ducere qum quo modo poterant. 88. Marevi nigerius Cardinatis de praecipuis incarnati verbi πι- fleriis, Decachordo Chrissiano, chorda I. cap. 43 .pag. 2I9. edit. Dum censis. Anno IεI6.4to. per Richardum Gibbonum. Iudas indigne S. Eucharistiam sumserat, ideo non sine causa mox post buccellam
de manu Salvatoris sum tam intravit in eum Satanas, ut exequer
tur sententiam damnationis, quam impurus ille & ingratus conviva per suam nequitiam justo)udicio juste subierat. Haber praecaeteris ingratitudo hoc pessimum, ut a bono bene donatum ver tat in perniciem accipientis S c. Sunt tamen qui Iudam ante porrectum Eucharistiae Sacramentum exivisse aestiment. Sane Iohannes quiddam ejusmodi subindicare videtur Dinni him quaquam decuisse ut cordis Christi mini iter salutaris communi nis Symbolum acciperet. Addunt iidem Christum coetera omnia aequanimiter tolerasse, hoc vero tantum piaculum neutiquam permittere voluisse. 8'. Paschasim Rasberius Abbaae Corbesensis , Tomo 9. Eb. RP. 8a
1019쪽
re i . pag. III. de corpore o sanguine Domini cap. ia'. Iudas in figura omnium malorum ad percipiendum Sacramentum admittitur.
Nam si post resurrectionem fieret, jam Iudas cum S. Apostolis
communicare non posset, quia iudicio arierno sam damnatus
9 o. Leo, Sermone rerrio de PVsione Domini eum Iuda loquen.: Dum tuam conscientiam tot Domini miracula & tot dona torquerent , illa saltem te a praecipitio tuo Sacramenta revocassent.
quae in Paschali coena , iam de perfidia tua signo divinar scientiae defectus, acceperas. Cur de Mus bonitate dissidis, qui te a sui
corporis & sanguinis communione non repulit 91. Alenu in libro de Sacrameritis corporis C anguinu Domini. Tomo . Bb. v. cap. al. pag. 43I. Quum malos corpus Christivere, ipsumque Iudam a sumnao Sacerdote Christo cum coeteris Apostolis accepi iis Sancti testentur, adstructum etiam videtur non esse nobis noxium, si a nobis, vel nobiscum mali male sumant Sacramenta : cum Iudas ab ipso Christo cum cateris Apostolis acceperit: nec etiam a pravis minus vere confici ipsa Sacramenta , cum ipse proditor tanti ossicii ministerium a lumino Pontifice accipiens cum coeteris, hoc facile in mei commemorationenem audierit. 9 x. Eugenim Papa deereIum soni extr.de ossis.ordin.C. nee
dos ubistatuens: Reum cuius peccatum est occultum, non pos Iea communione resecari, exemplo Judae, quem Christus suo corpore consecrato donavit, ceu refert Angelindens , in Commem.μ- per Marcicap. 14. Libro I . cap. 22. S. 672.
93. Theophylactus in cap. Matibar 26.pag. 67. Edit Basilinsol Anno Is 7 o. exponens illud , bibite ex hoc omnes e Pro multis autem dicit effundi, hoc est, pro omnibus, sunt enim&omnes multi. Quare autem supra quidem non dixit: accipite comedite omnes. Sunt, qui dicant, propterJudam hoc dictum. Iudas enim panem ac ccpit, & non comedit, sed occultavit, ut monstraretJudaeis quod panem luva corpus suum VocaretIesus; poculum autem invitus bibit , cum non pol set ocultare. Propterea hoc
1020쪽
loco dicebat , bibite omnes. Atq; allegati hactenus scriptores Iudam communicasse perspice asserunt. Pauci quidam negativam sententiam defendere volunt, Obscuris nonnullorum testimoniis stipati. 94. Huc trahunt locum ex Dionsio Areopagi a , quando affirmat inEcclesiasica Hierarchia cap.3. de commun/one in contemptat. p. m. 28s. Edit. Anivcrp. in fol. Anno I 634. Christum Eucha-'ristiae auctorem iustissime exsortem facere eum , qui non sancte atq; ad imitationem tui sacro convivio interesset. Quae tamen
sentcntia mani sestis verbis de Iuda nihil innuit. 9 F. S. Maximus equidem in Scholiis, pag. 3o 6. ex Dionysii verbis probabili quadam coniectura id colligit , culus verba haec
sunt : Ex iis recte quis inferat , Christum post Iudae a Coenaia egressionem diicipulis suis mysterium tradidisse, ut qui iis dignus
69. Georgius Pach meres , pag. 317. Iocum Dionysii aliter o explicat , putans , quod Christus quidem Judae tradiderit m y sticum panem & calicem , mysteria vero solis discipulis communicarit post Iudae discessum. Verba ejus sic habent: Excludit de segregat iustissime Iudam, qui non sancte convivio interfuerat, nam cum illum mystici panis& rini participem fecisset, mysteria discipulis, postquam ii Ie e coma dilcessit, lotis tradidit, cum iis indignus esset Iudas. Cur igitur Judam arcet a divinis mysteriis, qui simul coenaverat Z Etenim dodet, quod non fatis est tam
tum corporaliter adesse , & convivium celebrare, non enim hoc
cum communione habet similitudinem, sed oportet intellectu demente adesse. V97. Verum merito hic cum Carolo Bovio Episcopo Osiunens in Scholiis ad Clementu Constitution pag. i 4. quaerere quis potest a Georgio, quae tandem fuerint mysteria lolis Apostolis extra Iudam credita, cum prius simul panem & vinum tam sissent. Si responderet, fuisse Sacramenti effectum & spiritu/lem manducationem di, rursus scire vellem ab eo, quid opus erat, ut propterea