Opus polyhistoricum dissertationibus 25. De osculis subnexisque de judae ingenio, vita & fine, sacris epiphyillidibus, absolutum; ob variarum gentium, per cuncta mundi climata usitatos ritus, ... curiosum ex omnium facultatum doctoribus annalium cond

발행: 1680년

분량: 1121페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

701쪽

g. I.

TI T si vir Sapiens in se abunde reperit,quo contenIus citeque ars L, atramen quod intelligit humanam vitam concordia constare, quod est vinculum omnium fortissimum . quo quidquid noa constringitur, collabascit, eos quoque sibi libenter adsciscit, quos si hi aequet, quibus cuin sua bona communicet, quorum locietat faudeat. scilicet hac firmitate nixus, & hac suavitate perfusus uerius fruitur suis bonis. Et vero ad concordiam praeter naturale inclinationem &simili uria cum similibus convenietitiam, minusnis quoq; indigentia ducit. Ideoq; concordia humanae imbecillitatis simul&excellentiae specimen est. imbecillitatis quide,quod nemo tam alte positus est, ut si extra omnem ictum, ac non aliquando avenae opis indigeat. vae illi, qui sibi unus est consiliarius, sibi unus auxiliarius. Nam quae singula quain libet valida facile de- . turbantur & proteruntur, conjuncta per concordia con valelc un reddunturque inconcussa&impenetrabilia. Quin e pluribus infirmis invicem confibulatis existit illa sane firmitas,quae unitatis propria est. Et hoc est illud humanae excellentiae specime ia,quod eminet in concosdia, omnium utilitatum auxiliatrice. Porto omnis humana vita constat ratione 5 fide, utraq; ducit ad concordiam, haec ad felicitatem. Hi sunt alterni illi ac dimidiati Dii, Castor αPollux, a Poetis celebrati, conlociatis dotibus potentissimi. Ha di sunt illae sonorae fides quibus intenta est Lyra Mercurii, qui autor est Symphoniae&Concordiae. Hoc signat ille Musarum conco ..tus,quae sese in coelo & in terra excipiunt vocibus divinis. Haec est expressaemgies concordis illius discordiae , per quam Heraclitus omnia fieri tradidit ; illa elemento tu connexio,illa omni u princiis litorum colligatio, illud aequilibrium quo levia cum gravibus, caida cum frigidis coniunguntur, opposita suis oppositis adaequantur. Hic est inter homines veluti alter Zodiacus, qui a sinistra parte pergit ad dextram: haec est imitatio coeli, quod a dextra tendit ad sinistram. Concordia, inquam, satis nunquam laudata omnes homines mutuo amoris vinculo colligat. Christianos autem quic este numen omnis concordiae fontem ac origi acm Ieribven

702쪽

rantur, quam maxime decet & Ornat. Verum cnimvero, cum in hac mortalium fragilitate contrario assectitum impetu animi pet- saepe turbentur, fieri aliter nequit, quin invicem collidantur, atque in discordias, quamvis propter levissimas offensiones, erumpam. Charitatis igitur remedio opus est, quod cxulceratas mentes purificet , &in pristiniim gratiae statiun, mediante amicabili transactione & perpetua praeteritarum Iaesionum oblivione, restituat. Atque hoc generosae animae semper lolenne habent. Quo enim

quis' est major, magis est placabilis ira; suxta Omidium Petris. Lib. IlI Eo ς. Nihil est laudabilius,nihi I verb Christiano dignius placabilitate &clementia. Qi re nullus eo impudentiae venit, ut OLi di posse, placari non polle dixerit. Summi Numinis impervestigabilis est et sentia , &a distincta divinarum virtutum N perfectionum attributarum apprehensione immensum distamus; at nec explicari ,nec animo concipi poliis, qua mente in totum geuus humanum futurus sit Deus, si expiari peccata, aut Numen suum placari non sinat. Lex nobis ab iplo SaIvatore praescripta est: Epo consentiens adversario tuo cito , dum es in Ia rami eo, ne forte tradat te Adversarius Iudici, o Ludex tradat te mInstro, σin carcerem mIIta ris, Matth. V. s. Imbexpresse peccata te nobis non remit Iurum praedixit, nisii ex corde proximis in nos peccantibus ignoicamus. MatibNI. Numquid aliquis cum odio Paraclii sum intravit Ad infernum ire odium habentem saepe me legisse iecordor, sed ad coelum volasse nunquam concedam. Cupimus ergo, fratres, cives esset coelestis civitatis ρ Ser vermis novum mandatum novae civitatis. Illa inquam civitas habet pacem, praecipit pacem, S diligit diligentes paccm , inquit Auetustiniu, vel quicunque Aorior sttsermonum ad fratres in Eremo,Serm. XXVIII. Animus autem reconciliatus sese externis quibusdam signis communiter Prodit, ut proximus illius internam habitudinem in dc cognoscar g II. Arteria ruscaturigo ebulliens in corde, perpetuis aestibus agit hoc nob le viscus semper inqui cs, quia a ricti aru motus nullas patitur inducias , nisi morte quantocytis imminente. Hae autem aric riae emergentes a corde , permeant torum corpus distinctae in ramos , q I x ipsi tuas propagines habent, unde M

703쪽

alii plures Surculi procreantur. In ea lobole arteriarum, Medici recensent praecipue illas, Ouae discurrunt toto brachiorum tractu, suosque tonos edunt in eo brachiorum flexu, quem subeunt manus. Idcirco in more positum est apprehendero manum, quand. est decordis motibus augurandum, nimirum cordis de manuum motus , iisdem fere momentis acti, ad eandem trutinam appen duntur. Illa cordis & manuum connexio & communio molio num , non in Physicis solum, sed & in moralibus etiam locum habet: quippe volens aliquis explorare indolem , seu affectum alterius nominis, manum clus palpat, id est opera contemplatur. At to scrutinio expendit actiones ejus, spirciat amorem nec ne: indoni mirum maxime de amore ancipiti congruum Judicium p Pisu mus aucupari. Hinc cssi uxore ritu varii plurium nationum ad conciliandas amicitias. Nulli namque genti fuit satis audire lea naari, nisis probaret amorem hunc asterium cyngruis argu a. tis. Hebraei conjiciebant amorem esse sincerum ex manu appre'

hensa, ex mutuis amplexibus & osculis. Ita Iehu suspectam habens fidem Ionadab, petiit ab eo manum uvesteram ast ctus indubii; textus inquit: Invenit Ionadab dum Rechab in occursu bi, oknedixit ei, ct ait ad eum: Numquid est cor tuum rectumsicut cor cum corde tuo'Et ait Ionadab: Est. Si es, inquit, da manum tuam. dedii ei manu uam. At Iste levavit eum adse in currum. II. Regum X. v. II. Hac dextrae porrectione injuria lepulta judicatur , nam

DEX I RARUM COPULATIO ubique inter gentes ad n0'stra usque tempora pacis fidesque Symbolum fuit; vel quod hac

ratione, quando Junguntur duae dextrae, num crus lernarius , quo

nullus perfectior sit , efficiatur, ut vult Alexander Aphrodisio iLib. H. Problem ALVH. Vel cum,quo minus idem de si mitra ina' nu dici,nihil obitet quod communi omnium hominum conscia

su dextera in corpore humano pars potior sinistra, atque hinc u dei, tanquam rei inter humana multo praestantissimae ,et Signum non immerito habeatur , ut placet Cunrado Rittershnsie, notis, Gunthera Ligurinum Lib. V IlI. v. s3. Quanqtiam si Iudicio Baroyi standum est,dextra olim a Romanis,nmo H. Anna ad Mn. Cfri i

704쪽

CCXII l. de postea quoque in conciliis quibuidam, Tomo III. admis. , OB CCCXX V. sinittrae posthabita fuit, qua de re pra missa ad Batonium Epistol i , prolixe agit Iosephus Castabo Decurium. Observationum tu Criticos,cap. x. sed quidquid de eo sit dubio caret, quod diximus, fidei Symbolum G lj e dexteram. De Assyriis hoc asserit Alexander ab .eexandrogenis dier. Lib. I I. cap. V. De Hyrcanis Medisque, speciatim vero de Parthis, idem Lib. V. cap. II l. Ei Flavius Isephus Lib. XIIX.Antiquit. Iudaicicap. X lI. Anabanus Rex Parthorum Milaeo Iudaeo torrecta dextraere patrios Deos δε-jeravu,tutum accessum habiturum fratrem Asinaeu m , quod apud barbaros conventuros, cerat ranum spei argumentum Duciae. Rampos datam dextram, apud eos nec fallire su es, nec di dere cessantibus omnino suspicionibi . Ideoque cum ausi Metur a Magistro Artabanus, ut A aeum interficeret, negaviis hoc permisurum in hominem,qui si credidisset Haesidet,data dextra conmmatae, ct juramenso adhibito. vid. PhtDV.Camerarius Horar. Subcisim Centur. I. cap.

XXXV. Centur Π. cap. X L v I. idem de Tro)anis videre est apud

Virgilium c x e inplo A iachilae,Aeneιdos IlI, 6i o. qui Achaemenidi, Troianorum gratiam non sine diffidentia imploranti, porrigebat dexteram ut animum dubitantis firmaret; & Ilionaei, )urantis per AEneae dextram, Aeneidos VII. U. 23 . De Persis praeter Xenophontem Lib. VI. Cyropadiae, ubi Gobryas ideo commendat Cyri dextram, quod nihil corum mentita sit, quae promi serit, commemorant DIodorus Siculus tib. xVI. cap. XLIi I. Cornelius Nepos in Da-Iame, cap. X. g. I. Polyaenud lib. VI. cap. XXV IlI. Strategi, Iustinus lib. M. crp. xv. ox m. Ortius lib. V. cap. XIlI. ob.VI. cap. rv. De Armenis, Tacitus lib. x H. Annal. cap. xLvD. ct Valer. Maximus lib. I x. cap.XI. exemplo 3. De Romam, lorus lib. iv.cap. vl .hb.3. cap. Xxi. Cicerops

relium InnnaIum β. ix. 9Phile ca x s. g. 2. Unde forimal a Per dex-reram orare , tanquam foederis N fidci membrum. Apud Plu

v. . .eTOcerone ro Ddotaro, 3. 3. Campani jungebant quidem dextras , sed eo etiam ritu adiecto ut inde simul lacris cpulis assi- darent. Hoc Livius II. Decadis, ob. cap. vi II. prebat cxemplo

705쪽

DISSERTATIO XVII.

Calavii hominis Campani , ita suum filium alloquentis: Paucae horaesunt. tra quaπjurantes per quidquid Deorum est, dextras de trajungentes dem obstrinximus , ut sacraIis de menses essen Q. AE-toli et si immanes , iungebant dextras ad altarc , arbitrati lummum esse piaculum, hunc postea temerare ritum , quem servavere faedus ineundo cum Romanis ut Autor est Alexander ab Alexandro, G. D. lib. v. cap. y Confer Polybium lib.v. cap. ς . Livium tib. I. V.L CT lib. X . cap. XII. xlv.γPlinium lib. x I. HI Dr. Natur. cap. I. Corne Nepol. in Themiscis cap. vi i I. Iosephum Antiquit. Iudaic. cap. 2. Phoebadium contra Artanos cap. ix. Virgil. Aeneidos iv.ς97. Ovid. Epist. 2. v. 2I. Valer. Flaccum Argonaut. lib. v. m. qqq. Lb. Vl. v. Id. lib. VII. v.3 4. Memorabilis&ad Christianam rere pietatem accedens historia est , quam Lisius tib. xxx tax. cap. Luta. o Gellius tib. XII. cap. 8. recensent, recolentes quomodo compositae fuerint tragoediae excitatae Romae , ob

acerba odia Scipionis Africani, & Tiberii Gracchi. Ajunt illi, duos hosce viros insignes coeunte populo eonvenisse in Capitolium , ad Iovis Capitolini sacra fieri solita ad mensam

Iovis, ubi qui secerant rem faciam, debebant accumbcre. Toto spectante Senatu eodem temporis articulo Scipio E Gracchus mensae Jovis admoti sunt , ubi assidentes erubuere aspectum Romae astantis , revolventes animo quam foeda hacte nus exercuistent odia, ut Scipio Africanus erat illustii or , seipsum prior vicit, dcxtram praetendens Gracc ho , in signum reducis animi. Annuit ille, dc rependens eandem tesseram amoris, ruit in Amploxus Scipionis, cujus amor ita incaluit, ut illic Corneliam filiam suam elegantissimam Graccho delponderit, in duro inimico nactus generum obsequentem. Eodem modo Christiani saltem acccssuri ad mensam sacram , deponant

odia incongrua mensae , quae concordes tantum homines admittit,utpote amoris epulo saginandos.

Deinde di praecipue osculum reconciliatioris tessera sta-

706쪽

DE OSCVLO RECO NCILLATO RIO. 6 stuitur , quia pet Olculum concordes sibi mutuo quasi uniuntur, & calorem, amorem , inque eo spiritum ipsum sibi inspirant

atque commun icant. Video Ctrur. idversarium, quem vincere non

potes blandiori alloquio, convenere frequentiori osculo : quem oscularis, quando frequentera ma malo dehortaris , monitum est Tertuli a ni Libro de Patientia. Notanter quoque Chrysistimus Homti. IV. ad Thrssalon. scribit: Si quispiam abiens, protinus inimicum sit complexus, ambas conteruerit manus, ei circumfusus sit, osculatus icta chrymatus : etiamsi ille sit fera, etiamsi lapis, etiamsi quod vis. ab hac benignitate mitigabitur. Ad hanc osculorum familiam oppido quam recte pertinere videtur locus Genes xxx m. q. Cujus verba sic sonant: Et cucurrit Esau in occursum ejus Iacobi) se complexus est eum;)alutabat , inquit, Gesserus , Commentar- super Genes pag. 6lo. fratrem osculo, quem tollere prius volebat armis. David Pareus Professor Theologus Heidesergensis in Comment.ad Genes Satis testatur Eiau, se omni deposito rancore vere diligere fratrem: verbum Ebra inum osculatus cst eum , desuper omnibus literis est punctatum , quo Hebraei volunt significari , Esau ficte osculatum fiatrem , non cx animo. Sed non videtur ; accipiamus potius in meliorem partem , quod scrio egerit cum fratre , vereque ei fuerit reconciliatus. Mansit quidem profanus : attamen non legitur inimicitias deinceps exercuisse cum fratre. Quamvis talem permansisse Esavum , atque simpliciter arternum periisse sacrae literae non asserant. Vide sis peculiarem de Salute E avi Di futationem Theologicam , S. D. Christiani Chemniiii. Similiter Iolephus fratribus suis reconciliationis Olculum obtulit , Genes

XL v. v. Is. Augustinus Sermone LXXXIII. de tempore : osculabatur singulos , & per singulos flebat , & irriguis lacrymis paventium colla perfundebat , itaque odium fraternum charitatis Iacrymis abluebat. Tali intentione David degenerem Absolonem II. Sam. XIV. v.ΠD Indulgentillimusque pater filium prodigium amplectitur, Luca X v. v. 2 .

707쪽

DISSERTATIO XVII. 6ης g. I V. Secularis historia densam huius argumenti testimoniorum sepetem expromit. Petron. in Satyrico. Exosculatus pectus sapientia plenum, injeci cervicibus manus, & ut facile intelligerct rediiste me in gratiam , & optima fide reviviscentem amicitiam, toto pectore adlirinxi. Idem in eodem siripio: tantum omnem scabitudinem animo tanquam bonarum artium Magister, deletet sine cicatrice. Incultis asperisq; Regionibus diutius nives linent: ast ubi ea aratro domefacta tellus nitet, dum loqueris levis pruina dilabitur. Similiter in pectoribus ira considit; feras quidem mentes obsidet, cruditas praelabitur. Ut scias, inquit Eumolpus,

verum esse quod dicis, ecce etiam osculo tram mo. Item, innaec verba foederibus compositis arma deponimus , de ne residua in animis etiam post jusjurandum ira remaneret praeterita aboleri osculis pIacet. Exhortantibus universis odia detumescunt, Epulaeq; ad certamen prolata: conciliant hilaritate Concilium. I tu in Poenulo Acr. l. h. II. v. I92. Non sum irata, Age , da ergo ut crodam,suaviuscilicet; ex prisca amoris post offensiunculas, integrandi consuetudine. De Mithridate & Sylla Plutarchuaein vita Lucio Cornelii Sylia pag. 467. Cum ei obviam prodisset Mithridates,, S dextram porrexisset, rogavit eum, acciperet ne quibus condiri tionibus pepigerat Archelaus pacem a cente Rcge Sylla, atqui ,, deprecantium eli, inquit, priore loco dicere, victoribus satis est tacere. Ubi exorsus Mithridates excusationcm cst, conatusq; ,, bellum partim ad Deos referre,partim ipsos culpare Romanos

,, excipens Sylla, jamdudum ait, se de aliis acceptile, nunc vero ,, ipsum intelligere disertissimum elle Mithridatem qui in factisse adeo tetris de pravis non dcficiatur speciosa oratione. Inde cum cJus facinora coarguisset S exagitasset acerbu , quaesivi. iterum , ecquid iis, quae cum Archelao convenissent, staret Lubi stare respondit, ita demum salia pavit eum , ac comple a ,, est osculatus. Ammianus Marcellim s de Firmo a Theodosio

pacem impetrante Lib. XXIX. hisor. ait : Praemissis muneri bus Maurus ipse fidentius ad Romanum perrexerat ducem, equo insidens apto ad ancipites calus : Cumq; prope venisset, fulgo ς signoruni

708쪽

DE OSCULO RE CONCILIATO RIO.

signorum& terribili vultu Theodosii praestrictus, suinento desiliit, curvataq; cervice humi pene adfixus, temeritatem suam flebiliter incusabat, pacem obsecrando cum veni L Susceptusq; cum osculo , quoniam Reipublicae conducebat, bonae spei jam plenus, su ilicientia praebuit alimenta. Deum Annali XV. de Pace inter Corbulonem O Parthorum Riqem gloriosa Romanis is Parthis non in uuma Sancita. Viso Corbulone Tiridates Rex prior equo desiluit; nec cunctatus Corbulo, sed pedes uteri dextras miscuere. Exinde Romanus laudat Iuvenem, omissis praecipitibus tuta de salutaria capessentem. Ille de nobilitate generis multum Praefatus, caetera temperanter adjungit. Iturum quippe Romam, laturumq; novum Caesari decus non adversis Parthorum rebus supplicem Artaciden. Sic quod Romanus in votis habuit, dia. dema potentissimorum Orientis Regum fastigio Romano submissum: 2 Tum placuit Tiridatem ponere apud erigiem Caesaris insigne Regium, nec nisi manu Neronis resumere, & colloquium osculo finitum. Ita Majestas Romana Poeti ignominiosa pactione imminuta, vindicabatur. Sic verus bellorum legiti. morum finis cum dignitate ad otium reductus. g. V. Juvat nonnihil de rebus Germanorum adspergere. Ora acus Spangenberg in Chronico GMansfeldensi cap. CXC. p. i98. fac. 2. de Henrico imperatore : Anno DCCCC. ivard der Jrici

Anno M V LXIIX. Opera Nobiliis. Dri. Si fmunia a Bir em, amici inter paucos charissimi, Nor imbergae recuso, de Ludo vico& Ftiderico Imperatoribus Rom. simultancis Aia. MCCCXXV.

709쪽

DISSER TATIO XVII.

sum mihi temperare,quin de maximc memor.ibili conventu duc

rumpotentissimorum Europae Regum, Galliae ac Hispaniae,confirmandae pacis cau a , recentiorem narrationem lubjungam, quandoquidem S hic juxta morem antiquum , uti cx Distertat. IX. g. 27. supra innotuit, adhibitum fuisse, quilibet sibi facile persuaserit. Autor Diarii Europ.ra Continuat. lII. ad Amrosso. pag. J79. seqq. rem sequCntibus verbis exponit. Sic durch

710쪽

De osculo reconciliationis Sidonii locus etiam accipi debet, quando Epipola X X III. dicitur : Ex ore terribili convitium expectans, osculum excepit. Petrus Ravennas Sermone III. Sic pater judicat, sic emendat, sic peccanti filio dat oscula , non si agella. Et Sermone XCI I l. oscula sunt reconciliationis indicia. Dictum luperius Dissertatione VI ll. g. 3. de osculo Pacis veteris Ecclesiae, quod quam maxime locum in reconciliatione obtinet ;Solebant quippe veteres non nisi sopitis simultatibus,qua decunque causa inter te obortis, ad sacram mentam accedere, & Christianae dilectionis Synaxin cclebrare. Ipsi Apostoli in primitiva Ecclesia antequani sacram Eucharistiam sumerent, sibi invicem osculum dederunt, in signum concordis suscepcionis & adimpletionis admonitionum, iuxta Nocotium de Gorran, Provincialem ordinis Prae dicatorum in Gallia, Comment. ad cap. XVI. Es s. ad Romanos , cap. II. Isio go ιι Momilia LXXV H. in Iohannem : Ideo in Mysterus invicem ostulamur, ut multi unum efficiamur. Nam, ut trim

ra l

SEARCH

MENU NAVIGATION