장음표시 사용
381쪽
taedio us,tum ob curus est continurre in allegoriant, Tantae muta exiti Verium translatio pulcherrimium orationis genus conficiet,si quum similitudinis ei gratia iuncti sitan id translationis genus sinis, a quo fili litudo incoeperit, ut illud ad Herennium ciceronis Vt hirundines aestiuo tempore praesto sunt,frigore pulsae decedunt,ita ista mici ρ- reno uitae tempore ad unt,fumi atq; fortuna immutata est, deuolunt omnes. Huiu modi etiam illud est, cui allegoriae gratia permixta est, quod retum, quem euripulo motus,tantus. tam uariMhabere creditu agitationes,comam ta-tiones fluctus, quantus perturbationes C quantoscctus habet ratio comitiorum Dies intermissus nonnunquam,aut nox interposita conturbat omnia, et totam opinionem pamua nonnunqua commmi aura rugmoris. Hanc reriam consequentium non seruare hoc est, si, uerbi causa, quum ab incendio incoeperis, in ruinum exeas,foedifimu in dicendo est. Abusim est quaescit, ut uerbo simili C propinquo pro . .
certoer proprio abutamur, ut magna oratio, breuioribus uerbis,pro paucioribus, parricida non patruer matris solum,fied etiam fratris Appositum pleriq; Latinorum uo. πψμη cant,quod Graece dicimus ἐπιθετ', ad est, quum alicui rei ἰ πὸ de ρquasi proprium accidens attribuitur. Hoc in soluta oratiois
ne raro utimur, nisi quum in apposito quod dicitur λαnus est, uti scelus abominandium, ὀ deformem libidinem, oestraenem cupiditatem. Appo situ aeteris simplicibus uer simplicis
bi tropis,ta maxime intellectione,de translatione trahisole ut pa dentesq; habitant morbi,trictus senectus,seturpis egestis. Dicitur absis tropo, ut Demo thenes orator, Aristotelis philosophus Est etiam quando quadam excellentia rerum solum epitheton ponitur, et proprium intς igitur,qgam τ οριασίαν Graece dicimus, ut Ora
382쪽
een eo,ut cicero,quum ad ipsum Hortensim in defintione Verris, quoniam non intellexerat,quodsibi perplexe obj- elabatur,Hortensium sicinon Oedipum dicere,adieciJefertur, Atqui tu st hinga domi habes, quod Hortensio clara fornisi uisa est permutatio, vis aenigna sciebat enim iis
cero Hortensium, ut Verrem destnderet si binga ex diero magni ponderis accepisse. Superlatio est oratio supe in pertiris. raris ueritatem, augendi minuet diue causa. Haec sumitur aut1 aratim, ut, luctusq; ad sidera tollunt. Item, Romani,imperi magnitudiitem a solis ortu ad occasum iisque metiebantur: a1ι cum comparatione, ex hoc uel similit dine,uelupraestititia Similiti dine siccorpore niueum ranis dorem, aspectu igneum ardorem assequebatur. Praestin isti ut illud, et iaminis ocior alis. Separasti per similitudinem,si longior est,tratior redditur ut Vergilius in septimo,qua1 signis quibuidam agi tis uerbole, id est suis perlatione, Cr quidem longior. pulchrasi utitur, II sue intactae segetis per sum uolaret Gramina, nec tenerueursu sisset aristis cui alia ad maiorem rei crescentiam additur, Vel mare per mediu luctu sust ensa tumenti Ferret iter, celeres nec tingeret aequore plantas. Huiusmodi duplicatas in Verrem pasim inuenies. Exquisita est μὰ si per latis,quae magnχm quid unum,uel plura negat, ut ma tm,aut sub aspectum ponatur,aut instratur,ut Vergilius in secundo,Non si quum spumeus amnis Exit, et oppositis
evicit gurgite moles, Fertur in arua furetis uinulo, cuinaeposque per omnes, cum stibulis armetiri trabit cicero in Verrem, Versabatur in Sicilia longo interuallo non
DionMius ille, non Phularisi fidit enim illa quondam in uia multos er crudeles orannos Ied nouum quodaedam ex vetere illa immunitate,qu in eisdem locis uersuti
383쪽
,s PAE Z V N. R IJ E T. dicitur. Non eniim char bdim tam nec sollam navibus, quam illum in eodem filisse freto arbitror, πc superlatio ultra fidem,sed non ultra modum esse debet,modus ex natumra rei uincndus, non crebris, nec nisi res postulat difffinis
duast crinico uerbo,ut illud incia Aeneid. quo turbine torqueat ha1tim Turbinem enim pro impetu posuit Veis raem haec de motibus,qui aut uno semper in uerbo,aut malaxime in pluribus considerantur,sufficiat cunm uero ne ba, quae uersione dicuritur, praeterquam ironicari enitagmatica nil quotidiano usu contrita sint modo positi grandem,crebrius adhibita turgidum orationem efficiunt: usitatiora infimae ac mediocri si requentius accipiuntur, accommodatiora sunt,sed est usquequo haec omnia fieri debeant. Nam ut uarietus maxime omnium deIedlatsic fati tale nihil unquam inuenisi poterit istidiosi . Verium omnia nobis recte conficiuntur, si loco e tempore fiant, σrebus diligenter accommodabuntur,qua de re quum degravitate dicendi loquemur,plura praecipiemus. Nunc de compositione disseramus, si illud comonuertam,plurima in motibus caeteriss huiusmodi inueniri, quae diuersa ratione diuersis accommodari posse uidentur. Item omnes, magni aliquid polliceri ac si uulgo etiam usiciti)fimum qui quum sit rigeasermone recedere. Compositio est quae 'exeipuitur cit ut omnis oratio prout genus fisam exquirit, animulauditoris expolitione liciat. Hunc compositionem caeteris, quae ad elocutionem pertinent, longe praeponcndum arbi-
Duo quibus tramur. Nam quiam sint duo, quibus res maxime ornan- β' μ' η' tur, lectus uerborwm,et compositis,ordine quidem delectru, ut autem et praestititia compositio prima eslmes hoc orationisolum,sed omnibus accidere solet, in quibus comis positio ex delectus inueniuntur. Nenani enim dubium est, diuer
384쪽
LIBE R Q. V Am Vs. 3seiverse gurae lapitis,diverses virtudinis, ac non flos a peros C intra labiles ab efficitore ita dist)om,ut non co-Jhaereant stam sed optinis ac puliberrimum structuram confiituunt, udia ut non Dile meliorem isdem ex lapidibrio semctionem excogitare posis. Quare oratori huic reisummopere incumbenda: in est,ut quibuscunq; verbis utatur,atque etiamsi in delectu uerborum puram diligens sit, rimen compositione orationis, quodcunque uoluerit genus consequatur. Non et semper scis quibusdam,aut translatis inii vatis uerbis insitficndum est. Num haec ut quasi lumina exornant i loco ponuntκr,ita si bis, aut non loco locmur, obscuram,inflatam, omnino inulandum orationem reddunt. Quare oportebit compositionis adeo diligent in habere curam,ut etiamsi qmmunis,imu quaedam, desumitifima uerba haberentu tamen gemu orationis,quod uelis, sola verborum serie confici videatur. Quas ob res tiligentius nobis compositio tam in uniuersam,quor in Ibigulis generibus tra labitur, niaxime quoniam Cr desectus quamuis prior sit, compositi ni tamen praeceptis clarior teneatur.Naan quoniam bis naturam ars imitatur,er uerba sugula his literis atque ossabis,natura duce,compossita sunt,quibus natura n rei exprone re inclius possent,uerborum interse compositio, literarum in composilia verbis ad genera conficienda consequitur: quo fit, ut σβι hunc locum de compositione inscripsimia dele luitur risu que simul habeatur. Omnis igitur compositionis uis partim in elementis,quas Criteras nutaeupamus, partim in ollabis, partim in dictionibus,mrtim in in bris con sinit. Elanm Elementa. ta sunt quibus uox primum constituitur er in quae demum resoluitur. Eorum ulla uoculis, alia consonantes appellant. Vocalium concursum Latinus magis quaen Graecus figit. Vocalius . Nam illi in valli oratione adsibendum ideo putant,quod ma- sore
385쪽
G. TRAPEZVN RHETr callu a. ore sono atque asyπiore aures percutiat. Cuius rei oralem linguat limonio aiunt esse,quae qui graui suavi clint, plera que uoces concursu uoculium hiulcus bubct. Qua de causa
Nomerus mit Homerum quoque naturae poetam asci ratie,s sim grauius pq quid efficaciusq; uel pronunciatione uocam ante oculosi nere uolucrit,Ionicis liti resolutionibus qua in remo grauar
nutrix plis quos ut Homericis,nisi longum cssct c nos
hoc nostro labore,non Graecae, fita Latinae orationis compos: tioncin aperirmus Animu ortunus igitur Latine linguae autores huius facultatis principem M. Tullium earundem nocesium concursum in graui magis euitare, quam in medi cri, Cr in mediocri magis, qua,n in cnui. Atten: at e nans Lgxrae proprium est,m uis etcr expolitum C accuratum e re fremon . arare non olum uoculium , sed aliartim quos litorarum in grauiore coniunctionem minus inuenies, sed concursus omnisinsit earundenr,aut Auersuram literarum est Euruivi in accumum ornatas oratione saepius diuersarum uocalium concursum minus a gicinui. Ego omni studio, omni os icio ac potius pietate erga te caeteris satis Scio omnibus,mihi ipsi nunquam satisfigioHic earundem hiatu maior,
quam diuersurum uocalium oration dimittit. Hoc enim praecipve uoluit, minici orautum, Crix impore sibi crinonem fugisse uideri: quod quum hiatu,tum caeteris compositionis conficcatus es modis,ut loco suo planum Picinus. Numvcrba qxiam huiusmodi sunt, ut ire in graui ἰima figura
est, inestiritu, alius cum spiritu, nonnullas intor his pro ' runt. In omnibus igitur literis, ac consonantibus magnopere constri an pronunciationis modus considerandus est. Num quae per dus tione oris, vi compres,ione lubiorum ei eruntAr, alit linguae
386쪽
parvam steritate i iiii, si post cui modi lini eas afir ' oberrere coneris, quae oppo a quaalim allectione oris, labiora γ', linguae, Auti, dentium pronunciantar, ut sperioribus oppositasunt b,p . xasperatur crita omnino,oppo sitιs ita Lloris crebrypo uis,c duriticia' tandam auribus asstrioru-tio.At haere quidcin breuiter dixinrtis, ut si quis uol ierit,cogi-tct accuratius quomodo itaquaeq; litorara in probriar er ingraui quidcinio, disperat turn eas conivngere,quae quo tim posito quodana modo prostruntur, orationesu extollunt: quod non in compsitione dictionum ad oration solam sed in locatione quoque ollabarum ad dictiorion, hic rura res adsistabam,quod dric tus magis hi, intelligi uolumus. Tantum enim tala rei attribuimus, ut compossitionis iudicio, clectum quoque cxpendi oportore pulcnus. Hoc huc dides apud riuodHei. Graecos ita actitat,ut iudicio meo eam gralmicin quam sibi elegit,non nrodo agi quatur ed excedat. Nos ire nimium exusternuus orationem, duriora mitioribu3 contex ris Lem-bus in humili figura abundabunus, mod sin media. Ita enim di ccssu ab cxtronis, ut pauloante diccbamus, medium inue
nitanam, quamuis pari quadam permixtione scri quos posse
negandum non fit. Sunt igitaer, ut breuius ac dilucidius totumh2nc locam explicomus, uoculos omnes breues grauitati pa-rzm idoneae, longiores milio prohantiores, quinoctium oc a longe excc Gitiores. Se uocalium, quae duplices no ocales. mirantur, robustiorcs, suavi fimum, cui, proxunum possimus, albera sonat, in insuauitate Crius critate semivocalium mcdium cst,s Elcri porrunu omnium, unde apud nos rhyci . sci Pindari quoddam dictum tam illum usu prouerbixm est,quo μ'
signiscatur antiqui fimos ac totas odis copos ullio, in quibus
387쪽
σί TRAPEZVM RHET. lairim uero cl, fine di irasione tenue quid in ua-ue,cum stiratione pingue ac robustum G ingens pollicentur B,g,d, luant robustiores non usipiratis, to spiratis haemiliores. His ita dictu, in grauior quidem figura, prout opus esse uidetur, bis quae robustius sonant, hilabarum , literarumq; compositionei,dictionibus abundare oportet trans ἰ- tu quoque ipse huiusmodi literis cohaereat euilfimu omnia sint in infima, hisiliae uoces huic magis constri eae quamuis c d sublimi non abhorreant Nimis enim accurata oratio, quod colligati undique consonantium ficit, si durior fit, pondus orationis de cit.Membra longiora in graui breuiora in humili Mer haec tu mediocri Jc discnt sed de his, . clausulis, numeris, qui in bra sic consequuntur, ut temporis quantitas ollabam, quum de fingulis generibus dicemus,explanabunus. Neque enisu prius explicari plane posse
uidentur. Verum,ne quacti desipere uitiainur,quoniam noua quaedam crinaudita vitatis praecepimus,clari)fimorum autorum uti exemplis non supersedebimus Homerum quam tarditatem uti uelocitatem auctum aut utilium, scilitatem: aut econtra,in tignationem,des 'e issim, gratiam, supplicationem, minas, taetera huiusmodisignificare uult,eam membror inter se, cre dictionibus dictionum interse, ex stilabis ossabaram,ilteruraras ex literis compossitioncm conjicit, ut non re*lam, fita uoce rem, quide dicit, conctu exprimcre. Quod quamuis alienum ab hoc opere uideatur,tamen ne quis nos uana dicere credat, aliquietium carmina eius, his max, me ponamus, qui Graece intelligunt, deinde ad imitatoremeim , uel potius parem atque aequalem Vergilium transi inus. Plomerus igitur, qui uesit floride quicquam crcundi dicere,intinnino componit,ut in ollabis terae,ω βυlulae in dictionibus, ac in toto carmine dictiones Ditis cuiusdam
388쪽
Omnes enim Milonis his ire lucris constitit quae nil asterum, floridi non parum habcnt,quod quin inse' minus,tum nimis in compos tione usulis maxime ostendunt. Cuius rei,duresέἰ quis bone intelligit, acre iudicium consti re possunt. In quo itium illud admirandam si, qu)d ei, ε αν imposuit,quo in utrebo pronunciundi, di hiatus quidam propic vocales fit, C planus hubctu sonia in prima propter λ: a1 crior in secunda, propices Nam quamuis fumis inter se compositionis nibilabae,quod ambae semivocales eiusdem pronunciu- fionissint, Crici don uocalibus excipiantur, tamen propter bitam e silcrae spirationcm ascendore oportet,inde per hiatum ad grauiorem duplicatae. Eicrae conscendendum est. Inum ergo modulation an non resolum, ta prolatione quos uerbi exprimere conatus cst. Talia furit, quae in eodem Pria
Dd grauius quid me politius dictam est, literis omnibus fere magnum sonantibus grauiore enim affectu opus
crat, deinde nullus hiatus, militis de uerbo ad uerbum duras transitus,ucrum in Alus dicendi flos mirabilis est,
389쪽
Praeter er τῆρεἱειε ηοατῆ θἱε nullum in his asterum uerbum possitum sisHi uer quoniam', ρ, π, literi adi, durus transitus si, Crs huic generi incontinodia uideantur, dis icti 'liarum fumnite hinc atque hinc positarum lcniuntur,nce eadem ipsa fine ratione dicti sunt. At quando rem piariorem dicit,uerbis quoq; exul erat. Iliad.I. Λη ἡ τίθεσι βαHΙεαπασε μειλινγ a P . Plo ratam uero citan μὴ,ucis ante oculos ponit pleria
Eicim, γοόωσα ipso hiatu vocis,plorant signat.
'br F Quia aut A , c Me, voces ploratusfin etiam Arist . his sa Haries o tondit,qui in πευσι totum uersum hac ollaba, De rimpb. Occia dcfontim plorantis derct,composuit. Cuius uocis naturum c Cicero bene prospexit: pro Milone enim causam dicens , ut muxime in luchomas moucret, erumpit, ynienuferam,o me ins licem. Verum ne burccasu potius quam obseruatione fictitata afummo illo poeta uideantur, uideamus etiam, quam fontium contismum muris ante oculos poliere vult, qucina inodum ipsa prolatiori uocam, quae literarum compositione it,ipsam rem consiquatur. Inae.
390쪽
In primo nis hiulcis uocibus folium exprosit, in alijs spe rarum con ortaritiam, quae aliquid sim litudinis habent ad id
is Misoni,qu signi icare voluit,similesn uocciu conficiunt. Omitio stllabarum vocara bonam, qui exaspera litorara irrlocutione consurgit.Omitto alia, quae in unaquaque uocali co- fideranda farta iis c mi, si ostentation mere, non praece plioncm artis confici bore licit vis quae quoniam minutiora sunt,scrte multi contemnuntAllud una qui que confideret, quod ex ton compositione proficiscitur Veliam, i si non propri s solum , translatis ze uerbis, scd fi liiij nonnun- quis idoneum orationis gcnus conficq itur , οπτερ ταμρα Id λ γc ibi, ἀῆπρο κοντωρ , μυκηματα αἱ ἐωρ, Iliad. .
posuit,ars perfecit. Namsuod multi putant naturam haec fine arte ac ob eruatione iceresd , in unum di brasua jam
gumcnto crit, quod cino haec apud Graecos praetor tum ram,apAd Latinos praeter Vergilium consecutus est, quos iupcdciri, ut Graeci uituat, oratione Demosthaies ex Cicero expresserunt: caeteri cinnos, prout ingeniare,do irma Gusssirebat, conati quidem sunt, uerum ab illis uiris longi)-nreu unt, cutis rei uusum loco suo dicemus. Nunc si pauca Homcricu addamus, ut cum multitudine excinplorum diligetio craatione non case haec ita fieri creto comprehcndatur,