장음표시 사용
131쪽
hil frequentius, inquit, esse in Pandectis illa casuuia Gallage , vitio si imperitia librariorum . in morem tunc loquendi vulgatum , Njam Laticum de flexa. Iste fons est, ex quo compluria menda in Pandectas esse derivata , adfirmat Salmasius. Vellem autem, cuius mentionem facit, exhibuisset hastru
mentem. Ipse id adhuc frustra quaesivi ' ., Alii
num me fuerint feliciores , non habeo compertum. At demus illud exstare , nec enim nos decuerit, Salmasio fidem derogare; Ah illico consequitur , quoniam imperitus aliquis scriba illud inurumentum male exaraverit, ideo S in Pandectarum pulce rimum opus similia vitia inrepsisse Τ Mihi certe ejusmodi argumentum leve admodum videtur. Deinde Salmatii conjemrea hoc nititur fundamento, quod Pandectariis libri in Italia sint scripti , ubi. postquam in eam Barbarimvaserant, Latina lingua coeperit in vulgare nunc Italorum idioma deflecti. Vereor autem ne non sit lubricum nimis illud fundamentum, &facile corruat, quidquid ei superstruas. Quo enim modo nobis Salmasius, vel quicunque alius, fidem faciet, in Italia Pandectarum libros fuisse exaratos Intelligimus autem eos, qui nunc Florentiae
adservantur , namque ex his caeteros esse ortos.
pridem monuit Laelius Taurelius γ& Antonius Augusti-
Mirum, hoc Instrumentum ignorasse Auctorein. imo, utrum exstet, in dubio posuisse. Mentionem ejus jam injecit . ante Salmasium . Cujacius lib. IX. obf. 26. Brissonius vero illud exhibuit in opere de Formulis lib. VI. p. 58 I. R. erit. Frf. a. IS92. Nunc id ipsum optime recusum & illustratum legitur in Franc. Caroli conradi Parergis doctissiaeis p. 19I. p. 439. sq. ' .
132쪽
Augustinus. Etsi autem Digesta illa Etrusca
non a Triboniano, nedum ab Iustiniano , . quod, qui quam magnificentissimo de iis sentiunt, opi-:nantur . sint conscripta , & forsan neque ipsius. Iustiniani tempore , quemadmodum Augustinus autumat ; non dubitat tamen vir hic Rinnus quin ipsa non in Italia. sed Byzanui, cum ibi lusicivile traderetur , aliquot post annos , quam istvita migravit Justinianus, seripta, Spostea e Grae-icia in Italiam allata sint. Librarium autem , quicillos libros exseripsit, vel dominum eorum. Graecum fuisse, vel .inde patet . quod, quum librarnis lib. 37. D. titulum de Ventre in possiesonem mittendo titulo de eonjungendis cum emancipato liberis ejus , praeposuisset, eumque errorem postea librarius, vel librorum dominus. animadvertisset, ille, Vel hic , ad titulum de Ventne in possesionem mittenis: Graecis verbis in margine adscripserti, hunc titu-r Ium post sequentem e se collocandum. Videatur Antonius Augustinus Emendationum opinionum lib. I. cap. I. t) Qtiuin ergo Digesta Florentina non sint in Italia conscripta . vitii quidquam in illa ex Italorum idiomate defluxisse, injuria eXistimatur. An in aliis libris manu exaratis nulla pervulgatior. Corruptela occurrat, quod ait Salmasius , ipse haud investigo, nec eam litem meam facio: sue. runt illi forsan in Italia scripti, atque ea tempestate , qua barbaries Latinam 'linguam oppressi
ret. Vid. tamen celeberrimus quondam Academiae Noricae Philologus, chriltian. Gottii ob Schwargius, in D: T. qua disquiritur . an omnia Pandectarum exemplaria . quas adhuc exsant. e morentinis manaverint f torsi, 733. to Brenci nautat Nisor. Pandectur. lib. I. cap. 3. p.
133쪽
Ioar Bal RN. II BUR. REI NOLBIrat. AEgre autem molestiique fero , ex levissima istiusmodi conjectura Pandectarum operi praestantulimo, non in Italia, sed Byzantii, quorsum linguae Latinae ea corruptio non perva1 erat, Conscripto, insignem maculam adspergi Αt de ori. gine mali, quam ostendere sese putabat Salmasius, satis. De locis Pandectarum male affectis videamus. De paragrapho 8. I. I 6. D. de Poenis' diximus, eum bene habere , ut vulgo legitur. Alius locus est in lege 29. D. pro secis, ubi Florentiae legitur: Si Dius peregrinetur . PERICULO subeat solui. Legerunt pridem alii: perlaula. Salmasius ait, scriptum fuisse periculum, casum autem quartum mutatum fuisse 1 librario Italo in sextum. Ego adfirmaverim, persevio fuisse initio scriptum , ct nunc legendum. Causae enim nihil video, cur Iureconsulto non licuerit eoderimodo dicere: Si periculo solui jubeat, quo Virgilius dixit: Iamque propinquabam castris , MUROQUE SUB
IBANT, 'AEneid I. IX. v. 37I. Verbo succedere, quumbrosuΝre ponitur, utrumque & tertium & quar. tum casum addidit Virgilius, Ecloga V. S. 6. Sise sub incertas Zeph ris motaηtibus umbras, Sive antro potius succedimus. Eadem
c 3 Addi potest huic exeinplo Propertius lib. II. eleg.
27. υ. Io. & lib. IV. eleg. a. v. 3o. nec non Tibullus lib. I. eleg. 4. v. 47.
134쪽
V A R. I o R u H. Car. x Eadem elliga V. I9. - - Successimus amis. Et locis compluribus. Cur ergo & ipsum casum utrumque haud admittat 7 At ex une Grammaticorum regulae uti praepositioni suo accusandi casum jungas, quotiens motus ad I cum significatur. Non erat id objecturus salma. sus, eum enim Grammaticorum Principem non fugit, vel sexcentis locis probatii simos quosque auctores eas regulas neglexisse. Accedo ad alium locum . cui Salmasius simile mendum obhaerere
ait. Est is in lege Ii de dote. 8ι. D. de Dre δε-tium. Verba haec sunt: Quid enim. A socer specie
futurae dotis induxerit genero 7 Heraldus de Rerum
Iudicatarum auctoritate, lib. 2. c. 24. I. ult. Vid, 'ri dixerat, esse aliquid vitii in illis verbis , quae non sunt Labeonis, sed Pauli ; Quod vitium cum
concoquere non possent, alios edidisse : generum , Se autem certo existimare , seriptum fuisse ; inluserit genero, quoniam id , quod in ea lege tangi. tur . revera nierit illudere. Haec Heraldus. Salmasius autem ait, ea emendatione Heraldi non esse opus, cum in promtu sit ab auctore scriptum induxerit generum. pro quo imperiti libra- ,-rii ex seculi sui loquendi usu fecerint: induxerugenero. At nos eam malorum, quam Salmasius
fingit, ternam , Antonium Augustinum secuti, nisi fallimur, satis amputavimus. Quid ergo Τ an probum est illud induxerit genero ' Ego sane non de nilo. Menda inesse Ρandectis negari haud potest: eorum tamen non ea est origo, quam vult Salmasius. Potuit negligentia librariorum ea gi
135쪽
x . BERNO HENR. REI NOLBI quandoque inscitia , quae impediret, quo minua omnia Latina assequerentur. Probo ergo Heraldi emendationem; voci ςnim Decis non potuit verribum aptius jungi, quam quidem inluserit. Rerum species proprie nos ludere vel nobis illudere dicuntur, si ergo socer genero specie dotis luculentae ct amplae inluserit, eaque species postea inanis appareat, non oportebit socerum , qui fu- , cum secit genero, seu hunc specie ostentatae dotis decepit, in quantum facere potest, condemnari. Vulgata editio habet: spe futurae dotis: Εt- lisi autem nec voci De male inluserit addatur , ut a jVirgilio ecloga VI. 18. S I9.. ω - - Suepe senex spe carminis ambo s
AE tram Multa malus simulans) vana spe lust amantem ;Tamen vocem specie retinendam arbitror , quod ea nec sit inepta , S , Florentinis libris firmetur. Restat lex 69. D. pro Socis, in qua Salmassius pro leosque a negotio dimitteret , legendum ait, ad negaritim. Errorem autem CX eo, de quo egimus, fonte etiam derivatum putat. Versim ista emendatio
pridem ab aliis reiecta est unde nihil ea nobis negotii facessere potest. Dicebat quidem Salmasus, in Pandectis nihil illa enallage casuum esse
frequentius, non video tamen, eum plura CXem-
pla speciatim adduxisse . quod si fecisset, non erat fortasse magis difficile futurum, ea vel dς
136쪽
I fendere, vel aliam, 'quam fecit ipse, euoris oriariginem indicare. .
Bernardi Waltheri lectio alia laudar '. aeta re jecta: de Valerio Probo, Notarum' a m- ης , quaedam.
Bernardus Waltherus, qui Alciatum in Ticbnensi Schola civilia Iura tradentem se audivisie, ait. recte animadvertit Mise lib. 2. cap. 6. eos, qui Pomponium, de Origine Bris exscripserunt, cum apud hunc legeretur : Eodem tempor N IU. Viri, qui curam niarum gereremi S III. Viri monetales A. A. R. F. F. de Q. Ant constituti, L. a. g. 3o. D. d. t. male literas has singulares A. A. A. F. F. reddidisse , Aeris Argenti Auri Flatores. quum significent. Aeris , Argenti, Auri, flandi , seriendi, ut Waltherus explicat, Vel Argento, Auro , sando . feriundo, quemadmodum Mu- retus. Apud Valerium Probum legitur: Aere, argento. Auro, stato ferundo , vel saxo feriundo , ait
male. Legendum est, ut vult Muretus. Forsan etiam apud Ciceronem lib. 7. ad Fam. N. I 3. Uo
ci Aeri litera i deest, nisii particula ab sit intelligenda. Solent enim dandi casu dici Triumviri
137쪽
- MRM HERN. REI NOLDII eolonlae deducendae: Reipublieae constituendaer Decemviri Silitibus judicandis: Duumviri juri dia
eundo. Non male Waltherus es librarii legerunt Triwmiri, quamvis etiam Tresviri, & Treviri appellarentur. Quod jocus ciceronis d. ep. ostendit: Sed, ut ego quoque te aliquid de nostris causionibus silludit Iureconsultis , quorum est cavere,
vide eundem pro Murena) admoneam , Treviros via sescenseo : audis capitacis esse ζ mallem auro . argento , aere essent. Locum hunc Ciceronis diligenter explicuit Petrus Bembus epistola ad Sandrum, 'iquam in scholiis integram exhibet Paulus Manutius. . AEgre fert Simon LeeWius, Muretum alios- hue Viros doctissimos literas istas singulas A. A. A. F. F. ea qua dixi ratione explicare , neque illud Flatores ; admittere. t At cur faciat, causae nihil est; vel unus ille Ciceronis locus ostendit, qui mk sit Leeπius. Tum sine dubio alii Iuere Flatores , aut, quemadmodum in lege 6. c. Ihressi de falsa moneta vocantur, ' Fiaturarii, alii il- Iis praesecti, quales hi Triumviri, nisi forsan ex Ciceronis doro 3. D LL. cap. 3. ubi ait: Midiores Magistratus Aer , Argentum , Auramve publicὸ fgnanto: concludis, Triumviros lMonetales ipsos
aes, argentum , ' aurumve flare, ferire debuisse. At istae fuerint nugae , namque tum etiam statuendum foret, Triumviros rerum capitalium
'earnifices fuisse, cum hi saepius legantur, de aliquibus supplicium sumpsisse, aliquos saxo dejecisse, gulam cui laqueo fregisse. Simon Leeruius ideo
138쪽
VARI xv l. CAP. . Mat ad ideo tantum lectionem olgatani crintendit retianendam, quod eam etiani Fenestella firmet, quem ipse verum putat. Qua in re Leewium nimis falli, pridem ab aliis est ostensiim Αd Bomponium, revertimur. Non male is Triumviros Monetalea, δεοῦ Α. A. F. F. appellat, quaen is oc simp licitem Triumviri A. A. A. ut apud Ciceronem , loco, α Gruterum operis aeterni p. CCC. I. Vel, Triumviri A. A. A. F. F. ut apud Gruterum passimι, dicerentur. , Exstat apud hunc p. CCCCXCUM. n. S. inscriptio : in qua etiam vox, MONE Q
Α. A. A. F. F. Hactenus non male Waltherus.1 Illud non fero, quod ait, eodem patagrapho iii brarios scribero debuiste mumviri, non Ou ruomisi, initio scriptum fuisse IV. Viri. Iphiduuatuorviri probum est. Quartumviri quo pacto formetur, aut defendi queat, ignoro. Scio apud Valerium Probum legi IV. VIR. Quartumviri, de deinde , Sextumuli i vel Ἀ-xumviri, & sine dubici suos quartumviros Valerio isti debet Waltherus At peccat, quisquis Valerium temere sequitur. Quid enim monstri est illud Sexumviri r illud , --ro fato , aut favo ferundo ' quae tamen .velut pro-ha nobis venditat Valerius. Claudius Dausquius, qui eius notas Orthographicis suis inseruit, nimis de illo sentit magnifice. Ait, euius Ualerii Probi ) ingenium N notas depraedicat Gellius , Cujacius elaudat , nec solus. Utitur his verbis sed sito periculo Dausquius, epistola ad Ioannem Woverium. Iudice Datisquio igitur is, qui de notis, aut po/tius de singulis vel sulis , scripsit Valerius, idem eli, qui Gellio lautiatur. Gerardus Joannes Vossus de arte Grammatica lib. I. c. go. ait, Valerium
Probum, qui de notis scripsit, Hadriani Caesaria
139쪽
aetate soruisse: Esro autem I. p. 4. ex Eusebio refert . Hunium. Probum Grammaticorum eruditissi. met fuisse , ac Neronis aevo virise. Non visus est ergo Vossio idem Valerius , cujus de Grammatice supersunt reliquiast, . S qui de notis scripsit. Dausquius autem sunc ab illo non putavit divera,
sum. Ait enim Gellium, notarum auctorem laudare. : Meminit vero Gellius Probi Grammauci, qui suo tempore non vixerit. Noctium enim Atti- earum lib. 4. c. 7. ait: Valerius Probus Grammaticus
inter Dam arealem praestanti scientia fuit , S lik 9.co 9. memini audisse me ex Valerii Probi discipulis . 'iacti hominis , es' in intelligendis , Ipensitandisque vete, .rihus scriptis bene erilidi. inc. Est ergo , cujus mentionem facit. Gellius, idem ille M. Valerius Probus, de . quo Tranquillus de illusribus Grammaticis: capite ultimo asit. Idem etiam . quem Ner is aevo vixisse, ait Eusebius. Attingere enim Pro . hus eos annos potuit . ut discipulos ipsius nosset Gellius. Hujus autem Grammatici non possunt esse notae illae . quamvis id putet Dausquius: nec etiam, qui notas scripsit, Hadriani tempore, quod tamen vult Vossius , potest videri vixisse. Notarum enim iste auctor & Severi meminit: SKV. AUG. ARM. PART. Severus, Augustus. Armenicus , Parthicus. Tum & literas singularias explicat. Christianorum sepulcris inscribi solitas: H. R. I. P. Hie repriesit in paceo Valerius Probus . cujus mentionem facit Gellius, doctior fuit, quam
ut inscitas ejusmodi notarum aut Sigiarum explanationes tradidisse queat existimari . . Credo autem, de notis libellum illustris illius Grammatici nomen mentiri. idque ideo illi inditum . quod apud Gellium lib. I 7. e. 9. legeretur: se Probi Grammatici commentarium satir curiose factum de oc.
140쪽
Musmodi tamen Commentarius alius prorsus fuia a libro i quo si ae plicantur, monente etiam Dau, inio. At Id non animadverterunt , qui Valerio Probo de notis libellum addixerunt. Quo autem tempore is auctor notarum' vixerit ipse haud temere definiverim. Existimo tamen, eum longe post Septimii Severi tempora vixisse, etiam Christianum tuisse, nec satis doctua, ouod postremum vel illius -- aut, quod verbum prius, Sexumtiri ι S , qua de voce nobis sermo erat. Quartumviri , arguunt : Quis enim unquam ita est doquutus 7 De Quatuorviris, Semiris, Sex. viris legi, non de quartumviris, aut Sextumviris'. Et quae earum Vocum conjungendarum ratio sci rei 3 Ego eam certe nondum perspicio, si quis tamen me fuerit oculatior, ei non invidebo.
Aliae Mattheri emendationes explifae. Capite 28. lib. 2. Misellaneorum Waltherus Auis sonii locum emendavit. Si id est emendare Probum corrumpere. Versus iste est ursi. XII. circa snem: εἰ Imperiam . litem , Venerem, cur una notat NI 8 . Pro notat scribunt alii notet, quod bene habet, stinc, quod verbum praecesserat, respiciatur. Wal . therus tamen cum Alciato videtur lavisse norat