장음표시 사용
201쪽
,' iBERNI HENR.3RzINotnifestucam leviter in servum jacere . atque ita ' ipsum libertate donare. Scribit Boethius ad Topi- ea Ciceronis Q vthdictam fuisse virgulam , quam lusu Praetoris lictor capita ejus, qui manumitte-,atur, im'posuerit, cui rei quam non respondeae illud agris eaedem. nemo noa facile animadver
pulsandum vertice raso Praebebis quandoque caput'
hon ad vertiginem sta circumactionem pertinet in manumissiqnibus' usitatam de qua Persius Sa-Dra S. vi ra. non ad impossitionem festucae, neque pilei; quem manumissi raso capite capiebant, quod optabat apud Plautum Amph. adi 1.R. I. in Ine Sosita ,
- - Puod ille faciat Iuppiter. Ut ego h li raso capite calvus capiam pileum; sed significat Iuvenalis , patiaris tibi instar vilissimi mancipii verticem radi S colaphos infligi ,
qui itidem ad servos pertinent, rem domini ne-sigenter exseqhentes. Hoc modo excipi sese ne andignetur parasitus , vult Iuvenalis. Expressit hic prorsus Plautum, apud quem Ergasilus in Captivi act. I. sc. I. v. 2O. sq.
Es hic quidem. hercle , ms qui colaphos perpeti
Potis parastus, frangique aulas in caput, MI ire extra portam trigeminam ad saccum licet. Divitem, cujus coenam captat Parasitus. Iuvenalis saepius Regem vocat . iacit idem Plautus ,
202쪽
VARIO Rum CAp. XXIV. XXIV. 17rrloeis compluribus. Ergasilus porro Ccmoe.'dia Parasitos vocat plagipatidas. act 3. D. I. U. I 2. Non dubito, Iuvenalem parasitorum Conditionem illis versibus plano. ex Plauto descripsisse. Adscri- bam ex Senecae ladis se morte Claudii Caesaris in . Me locum, i qui vel solus Aleaandri interpretario. inem refutare possit verba Mnecae ista sunt: Ap. 'paruit subito Caesar, hi petere illam isservitutem coepit: producit toler . qui illum viderant ab ido gris , ferulis , colaphis vapulantem. . Adjudicatur: C. ρCaesari. Certissimum servitutis argumentum fi agris , seruiis , caedi, colaphos pati. Suetonius Claudis , cap. 8. it, narrat: Nec es minus comtuma- , Iiis obnoxiui uixit ;. nam S s paulo serius ad praediactam coenae horam occurrisset, nomis aegia s circuiarto demum triclinio recipiebatur. Eς quoties post cibum obdormiscereφ, quod ei ferὸ accidebat. Olearum N paL , mularum olfbus incessebatur: interdum ferula, fagra. is, velut per ludum, excitctatur 4 co eis. . .
brin ii sententia de Unirato adjuvaturi Arnoldus Vinnius in Commentario ad l. 6. In se.
de Nuptiis ait : credere se, apud Romanos jura' nitatis morte unius 8 conjugibus pro mihi lis habita fuisse. Addit. Marcum Crassiam defundi i fratris viduam duxita. Apuleii Apologiam cum legerem , exemplum geminum ejusmodi nuptiarum observavi. Nam Sicinius Pudens fratris sui Ponti ni vidua; erat ducturus. Λit Apulejus i. c. . p 33S.
203쪽
BERN. II EN R. REI NOLDI p. 33s. edit. Elmenb. de Rufino, qui Pontiani fuerat socer , cui Sicinio Pudenti admodum puero
eandem illam filiae suae machinam admouet , ac mulierem alioqui multo natu maiorem, nuperrimὸ uxorem
fratris, misero puero objicit S observit. At, inquis, Aput ejus has nuptias insectatur iisdem vertas. Non aegre fert, quod viduam fratris duce- re vellet Sicinius, sed quod puer, quod natu majorem , quod nuperrime fratris uxorem , quod Rufini filiam. . Non dubitatum fuisse, de honestate nuptiarum Viduae fratris, argumento est, quod Apuleius de Pudentilla uxore commemorat, 'eam nimirum cum Sicinio Claro, Surinii Amici, qui Ρudentillam in matrimonio habuerat, fratre, tabulas fecisse nuptiales. Ait Aput ejus p. 317. Usi 8. Aemilia Pudentilla , quae nune mihi uxor est, ex quodam Sicinio Amico , quicum antea nupta fuerat, Pontianum N Pudentem silas genuit, eosque pupillas in potestate. avi paterni relictos Dperstite parre Amicus deceserat per annos ferme quatuordecim memorabili pietate sedulo aluit. Non tamen luehenter in ipso aetatis suae fore tamdiu vidua , sed
puerorum avus Invitam eam conciliare studebat alteristio suo. Sicluis Claro . eoque .caereros procos ab terre-hat, F praeterea minabatur, s extrario nupsisset, nihil se sitis ejus ex paternis eorum bonis resamento relicturum. Quam conditionem cum obsinatὸ propositam
videret mulier sapiens s egregiὸ pia, ne quid sitis suis
eo nomine incommodaret, facit quidem tabulas nuptialas cum quo jubebatur , eum Sicinio Claro , verum enimvero vanis frustrationibus nuptias eludit. Qtiod nu- 'here nollet Sicinio Claro Pudentilla, non ea causa erat, quod eae nuptiae ipsit inhonestae viderentur , sed quod Sicinius ille esset homo rusticanus ex decrepitus ienex. Dubitari nequit, quin illae
204쪽
VARIO Ru M. cap. XXIV. XXV. 17gillae nuptiae suerint permissae quod morte jus affinitatis tolli putarent non Romani solum, sed& Asri. Apulrii illi loci, quos adduxi, claro
quoque ostendunt, jus matrimoniorum in provinciis Hem fuisse, quod Romae. Sententiam Vimnii firmant Imperatores in L. 2. C. Theod. de inre sis nuptiis. Munt: Eo licitum veteres crediderunt. nuptiis fratris solutis, ducere fratris uxorem licitum etiam, post mortem mulieris , aut divortium, contrahere cum ejusdem sorore conjugium : Abstineant hujusmodi nuptiis uniuersi , nec aestiment, posse legitimos liberos ex hoc consortis pracreari. Nam spurios essecreuenit, qui nascentur. Est hoc Edictum Constam tini S Constantis Augustorum, S Iuliani Caesaris. Manifestum est, Veteres eximmasse, solutis nuptiis adfinitatem tolli, quae initis contrahe
' Non videri necessariam emendationem, quam De Uerius Heraldus in L I7. D. M SCtum Trebell. tentabat.
Ulpianus in L. 17. g. s. D. ad Scium Trebest
ait : Ex facto tractatum memini. Rumperat
quaedam mulier suum suum, ut si sne liberis deces-Aset , restitueret hereditatem fratri Juo. Is posea deportatus , in infula liberor susceperat. Quaerebatur igitur an mei missi conditio defeciset y nos igitur,oc alii legunt hic dicemuι, εο υιos quidem an
205쪽
ar HENR.: R Et Notist . i ιe deportasmnem , lim posea edantur . esscdire . istanditis o desciat. Post deportationem veru susceptos, quasi ab alio , non prodesse. Maaimὸ cum etiam bo- cum sua quodammodo causa Fisco siης vindicanda. Species clara est: . mulier instituit heredem filium suum, eumque rogat, ut si sine liberis ipsum de Cedere contingeret, restituat hereditatem fratri suo. . Ille, qui rogatus erat, postea deportatur in insulam. Ibi ei nascuntur liberi. Quaeritur. an hi efficiant , ut conditio defecista videatur 7 Distinguit Ulpianus, an illi concepti sint ante deportationem, an vero post eam. Priori casu eos iacere. ut conditio deficiat. Posteriori non item. Delet Heruld illud quais ab alio. At cur .saciat causae nihil est. Liberi' enim , post deportatiOnem concepti, Videntur jam concepti ab alio, ab eo scilicet, qui capite minutus, & de cive Ito mano peregrinus effectus est. Ait quidem He-aaldus, frigidum esse hoc S a jure alienum. At non demonstrat. Capitis deminutionis mediae esse eos effectus , ut qui eam patitur, reetd alius dicatur, Civilia jura si spectes, non puto esse obscurum. Et recte mihi quidem ex hoc g. colligi
videtur , ex deportato conceptos ac natos Pro
nullis haberi, ita , ut conditionem si Ine Esris
decesserit faciant existere. Dubitare tamen ea de re se ait Heraldus, non moratur me autem, quod ipse adfert, momentum, si hoc verum esset, inquit , concedendum foret , liberos in conditione positos, esse etiam in dispositione, si non sint in dispositione , si fideicommisium ad eos non Pe tineat , nihil attinet , quaerere, cives sint, an peregrini, fideicommitarum capaces , an inca
paces. Ita causatur. Non autem quaeri puto,
an ipsi sint in dispositioqe, ad que ipsos pertineat
206쪽
V-- R se: I. M. CA' TXV. ' rsdelaommissum, sed an post deportationem eo cepti possint pr0 liberis haberi , qui conditionem faciant deficere, quod negat Ulpianus: quia posideportationem concepti ab alio Videntur concepti, ct pro nullis habentur. Ait tamen H raldus, etiam naturales liberos essicere, ut conditis deficiat. . . Quod ut probet, addui L. I 6. 4. D. M SC. Treb. S L 77. a 3. D. de Legatis a. . at nego in capitibus cit . tis de liberis natur libus agi, qui Iuris Civilis non sint participes. . Loquitur Papinianus de filio, clodemque colliberto, qui manumissione facta carput civile coepit habere, quale illi, qui post dei
portationem concepti. sunt, non habent. Quaro Ulpiani sententia certa est, , nec necessum est, per interrogationem scribi: Nos uitur hoc dicemus Τ aut num igitur hoc dicemus 3 quasi ea interrogatione videretur negare Ulpianus. Illa verba postrema Mari vi cum etiam bona cum sua quodammodo caua
sim uindicanda Noo, sateor, potuisse omitti, quod censebat Heraldus. Parum enim ad decisonem ipsi va quaestionis videntur pertinere. At cum tamen deportatione . facta Fiseqs deportati bon iomnia sibi vindicare soleat, poterant ea verba a factum, Ulpiano propositum , pcrtinure; nam si pon/s. Fiscum deportati bona omnia toccupasse. deinceps, quaesitum fuisse, an liberi post deportationem nati conditionem deficere sacerent, aunon . & an bona fideicommista subjecta, statri
ea petenti restituenda essent , hec ne ' poterat consectarium hoc decisioni addere Ulpianus, ut, quia liberi essent post deportationem concepti, Fiscus bona ea teneretur restituere , quae Ipse non nisi sua cum causa, seu restituendi fideicommissi onere, potuerat sibi vindicare, ct tantis-
207쪽
BER HENR. REI NOLor Ner retinere donec constaret , an conditio d Leisset. Species ita paulo amplior haec erit: m lier quaedam filium suum heredem instituit, rogatque , ut, si sine liberis decederet, hereditatem fratri suo restitueret. Rogatus postea dem ratur. Fiscus ejus bona occupat omnia. In insulam deportato nascuntur liberi, quaeritur, an hieonditionem deficere faciant, ct an eam hered talem , quae fideicommita erat onerata, prointerea Fiscus possit retinere 7 respondet Ulpianus, si ante deportationem essent concepti liberi, conis ditionem defecisse , & Fiscum non teneri resti tuere eam hereditatem. Sin autem liberi post deportationem essent concepti, eos non prodesis ad hoc, uti deficere videatur conditio , atque ideo Fiscum restituere illa bona debere, utpote, quae nonnisi sua quodammodo cum causa possit videri occupasse. Speciem ith si constituas, Ulpiani scripturam mutilari, prorsus haud videtur necessarium. Addo, etiam ex Heraldi mente Fisci debuisse mentionem facere Ulpianum . qu niam Heraldus verbum non prodesse ad Fiscum refert , ad eum autem qui retuleris, si Fisci nulla
apud Ulpianum mentio 7 illud leve est , Ulpiano
fusceptos liberos semel dici natos , sublatos, levatos , semel autem conceptos. De qua verbi illius fgnificatione complura liabet Alphonsus a Caranineta, Ictus Hispanus, de Partu cap. 4. num. 33. R.
208쪽
Heresdἱ emendatio in L. I. C. Ne liceat potentiori bus patrocinium litigantibus praestare resecta. Diocletianus & Μaximianus Augusti L. I. c. Ne liceat potentioribus patrocinium litigantibus praestare . vel actiones in se transferre Aristobulo ua rescribunt: Divin/ admodum conseituit Ditius Claudius , consultissimus Princeps , Parens noster, ut jactura caulae ad herentur hi, qui sibi potentiorum patrocinium advocassent, ut , hoc propolio metu, judiciariae lites potius suo Marte discurrerent . quain potentiorum domorum opibus niterentur. Claudius ille, quem laudant. post Valerianum & Gallienum perbiennium fero imperio praefuit. Cassiodoro tes. te. ) Desiderius Heraldus in isto Imperatorum rescripto pro proposito mavult postposito , ut scilicet hoc potentiorum metu postposito lites agerentur securius. At ea emendatio plane inutilis est, cum pateat. sermonem ipsum Ileraldo resistere, qui est de iis , qui potantiorum patrocinia sibi advocant, aut aetiones in eos transferunt; hi enim ii, tu damno multantur . ut hoc faciundae jacturaelitis perieulo proposito, ipsi causas aserent, quOrum vero sunt, non potentiorum opibus niteren
oe etiam Eutropius. M. IX. e p. 3. 2 s. Aur. Vis tor in Epithme eap. x IV.
209쪽
tur. Res quidem haec non est magni momenti, at quis correctiones , quae non sunt necessariae,
Non videri ex L. 7o. I. I. D. Legatis 2. expungenda ea verba, quae vult Herauus.
Tradit Papinianus initio I. 7o. S I. I. D. de
Legatis 2. legatarium , fideicommio oneratum , non amplius ex causa fideicommissi cogendum solvere , quam ipse recepit. Si ergo centum legatis duplum restituere rogatus sit, ad summam legati testatorem videri constitisse. Si post tempus fideicommissum relictum sit, usura-Tum tantum additamentum admitti.' Emolumenti extrarii, quod ei obvenit, nomine legatarium fideicommissario non teneri. Non cogitur ergo legatarius restituere, nisi quantum ad ipsum pervenit. Hoc autem ita se habet s quantitas eum quantitate conferatur: Enimveris , ait Papinianus, si pecunia accepta rogatus si rem propriam, quanquam majoris pretii, resiluere , non es audiendus legatarius , legato percepto A velit computare. Non enim aequitas hoc probare patitur, β, quod legatorum nomine perceperit, legatarius os erat. Verba haec non enim aequitas Sc. spuria esse, S glossatoris cujusdam , putat Heraldus de auctori rer. Dd. lib. 2. c. 3. Esse autem glossema geminum : Verba non enim aequitaι hoc probare patitar pertinere ad
210쪽
V 1 a i o v M. cap. XXVII. verba ultima initii legis. Illa vero si quod legatorum nomine peνceperit , legatarius oferat adjecta esse ad itarum verborum interpretationem e legato tercepto se velit computare. certum est. totam eam ratiocinationem parum nucessariam fuisse , cum constet, legatarium. rem propriam alicui restituere rogatum, legato percepto non posse frustrari petitionem Iideicommissarii eo obtentu, quod res sua, quam ei sit rogatus restituere, pluris sit, qu1m quod legati nomine ipse acceperie. Quoniam legatum quum acciperet, ipse rem suam tanti videtur aestimasse, i. 36. D. ad L. Falcid. Deinde aetiuitatis quoque a Papiniano mentio videtur frustra fieri, quum legatarium accepto legato rem suam, quae pluris est, alteri dare debere, magis stricto jura, quam aequitati. ejus corruetrici, videatur convenire. Attamen non ideo Ea verba aut prorsus delenda, aut aliis locis adjicienda , existimo. Primum quia, quas ad se runt Iureconsulti, rationes non semper tam sunt accuratae, ut in eis nihil desideres. Ideo autem si eos corrigendos semper mutilandosque putaveris , frustra es. Deinde , quia utique iniquum est, te de damno queri, quod tua culpa sentis; nec aequa postulatio est, si jam, quum abs te fideicommissum petitur, velis restituere legatum, quod accepisti, quum statim abstinere legato pos 1es, S actiones fideicommissario cedere. Verba illa, s quod legatorum nomine perceperit, legatariuso erat non videntur quoque interpretatio eorum.
non est audiend*r legatarius , ligato percepto s velueomputare: aliud est aestimare quantitatem accepti legati S pretii rei, per fideicommissum relictae, aliud offerre fideicommissario hoc, quod legati nomiae acceperis, ut adeo illa v ba haec