Bernardi Henrici Reinoldi ... Opuscula juridica adhuc rariora. Recensuit illa, notulis instruxit, in praefatione vitam auctoris clarissimi exposuit, ac dissertationem singularem de insignibus Germanorum in jurisprudentiam elegantiorem meritis praemis

발행: 1755년

분량: 765페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

CAP. XXXVII. Etiam Praetores peregrinοι videri Edicta pro posuisse. p. 213 dAΡ. XXXVIII. De Septimestri Partu quaedam a

CAp. XXXIX. Ad L. 48. D. Bre Hysen p. 2Ig. CAP. XL. Variae emendationes resectae. I. 223. P. XLI. Prodigus esse qui desiit, an sine decreto honorum administraιionem recuperet 8 Probatur. Lernar i Waltheri V Reinuidi Bacbouit sentem tia. id negantium. p. 227. , CAP. XLII. An qui liberos haberet, non potuerit

272쪽

DISSERTATIONES

ACADEMICAE.

274쪽

DISSERTATIO

Legem LVIL D. Mandati.

CAPUT, PRIMUM.

I. I. uota iam Lex 57. D. Manda ιι situ.

tionem lituus contractus ex mortamandatarii proponit, priusquam ejus enodationem aggrediar, forte non abs re facere videbor, si pauca de natura, constitutione & inisteritu mandati breviter, & velut per indicem, praeinittam. f. II. Definiri solet mandatum contractus nolminatus consensu initus, quo negotium h estum alicui committitur, ct ab hoc gratia gerendum suscipitur.

l. III. Dividitur vulgo in judiciale S. extrajudiciale, item in generale S speciale. Generale quibusdam iterum est vel simplex, vel cum libo

275쪽

244 - BERN. HENR. REI NOLDIra administrandi potestate: verum posterior haeci. distin imo nec Jure Civili nititur, nec Canonico, quamvis huic plerumque soleat accepta ferri. De jure. Civili monuit Vinnius in Comm. ad g. 42. I. de Rer. Div. Libr. I. select. quae s. cap. 9.Vox libere Veso in c. a. de Procurat. in 6. non

distinguendi sed declarandi vim habet, adductumque capitulum Juri Civili satis congruit. g. LU. Descendit hic contractus ex Jure Gentium: ess 'utrinque obligatorius. & bonae fidei. pr. Insia de ObL ex cons. g. 28. de Actioni praestationem enim usurarum post moram exigit, L I9. C. Mandati. Etiamsi nihil hac de re inter

contrahentes cautum sit.

f. V. Contrahitur mandatum solo consensu utriusque partis. l. I. pr. D. h. t. eoide Vel expressis, vel tacito; ut si sciens rem geri non contradicat, l. 6. g. 2. I. I 8. l. S3. D. h. t. etiam Tatiliabitione , I. 6o. D. d. R. y. I. 7. C. ad Sctum Maced. Nisi negotium perfectum fuerit, pr. Inst. de pt. , Contrahi mandatum potest, vel pure, vel in diem, vel sub conditione, g. Ig. Ins. h. t. I. VI. Illud autem requiritur, ut negotium sit mandantis : toties autem non soluin negotium mandantis esse intelligitur, quoties eius interest, L 8. f. 6. D. b. t. sed S quoties ejus est periculum. Unde quamvis mandantis non intersit, si tamen aliena sit mandatum gratia , mandatarius autem non secisset, nisi mandasset alter, nascitur mandati actio, f. 6. Inst. de Mandato. Quod si autem tibi mandavero tua tantum gratia, nulla. oritur mandati actio, nec tum res mandantis est periculo, licet ille hoc receperit, L 48. g. vlt. U. h. t. ubi Haloander recte Tibi legit, quia ici.

sensus postulat. Quae diuimus, ea tradit Ulpia-

276쪽

DIssERTATION Es Ac ADEMIca E. 2ψSnus quoque in l. 6. g. 4. N S. D. h. t. quos ita junctim legendos monuit Uir Cl. Gerardus Noodi 4. Probabit. cap. ult. Si tibi mandavero , qu9d mea intererat, veluti ut pro Sejo intervenias, zel ut Titio credac, erit mihi tecum mandati actio ut Celsus

libro 7. Digesorum scribit N ego tibi sum obliga-

Ius. Plane δε tibi mandavero , quod tua interera: , xrulla erit mandat: actio, nilli mea quoque interfuit: apsi non esses factumιs , nis ego mandassein, etsi mea non interfuit, tamen erit mandati actio. g. Ull. Mandatur facttim sive negotium quodvis, praesens & futurum . modo aliquando certum fieri possit. arg. l. 69. g. 4. D. de Dr. dotis Mandantur & actiones, sed juxta normam l. 22.S 23. C. h. r. Negotium vero necessario honestum esse oportet; unde illiseirorum atque turpium nulla obligatio est. nulla actio inter contrahentes , cap. non est obligatorium d. R. I. in sito. l. 6. f. 3. D. h. t. ne quidem accedente jurejurando, l. s. C. de LL. Et nec, si poenae nomine ab eo. qui mandatum sibi maleficium exsecutus est, quid solutum sit, illud repeti potest , I. 22. l. 6. D. h. i. g. 7. Inst. eod. licet ad poenam publico vel privato debitam persolvendam, ct mandans. &mandato qui paruit, adstringantur, l. I S. I. I. D. ad L. Corn. de Sicar. Qua oecasione vulne-xare mandantem, homicidio patrato, S de occiso teneri verius crediderim. arg. I. 38. l. S. D. de poen. Bacho v. Vol. I. Di p. 27. th. 3. sit. g. Matth. de Crimin. ad libr. 48. D. tit. S. c. 3. q.

f. VIII. Gratuitus hic contractus sit Oportet, s. f In s. b. t. cum originem ex officio atque amicitia trahat , adeoque mercedem non admittat, salva comta tua substantia, I. 22. de P. V.

277쪽

BERN. HENR. REI NOLDI L i. l. f. saltem remunerandi causa honor, salvo mandato , mandatario haberi potest, I. 6. pr. D. b. t. f. IX. Porro mandare ac mandatum suscipero omnibus licet. quibus contrahere: quare i. SDeminis, extra casus specialis prohibitionis, qualis in fideiussione, L 7. D. ad Scium Vell6. atque in officiis publicis, seu virilibus, i. 2. D. de R. I. a. Filiisfamilias, utpote qui ex omnibus Camsis, tanquam patresfamilias, valide obligantur, I. 39. D. de O. N A. nisi obstet specialis prohibitio , ut in gio Macedoniano, tot. tit. ad Si tum Idaced ' 3.3 Procuratori extrajudiciali, I. 8. 3. D. h. t. Nec obstat, mandantem certi hominis fidem , industriam , dexteritatem elegisse :respondetur enim ex I. I 3. C de Contrab. Stipia interim mandatarius suo periculo iterum alii mandat. Exceptio est in iurisdictione, quae mandari nequit, L s. D. de Iurisd. 4. Procurator judicialis, saltem post litem contestatam. d. l. 8. 3. 3. D. h. r. Alias enim nondum sa=tus est litis Dominus. add. l. II. in f C. de Procurat. cap. I. g. Licet, de Procurat. in olo. Quod tamen hodie secus esse asserit CarpZ. Proc. tit. S. art. S.

n. 6.

l. X. Deportatus direEto mandare nequit, licet dissentiant Struvius Exerc. 22. th. 4. Lauterb. , comp. h. t. pag. 28 S. quippe communionem Juris Civilis non habent, i. 17. f. I. D. de poen. adeoque nec actionum, l. 2. g 6. D. de O. Shorum bona publicantur, licet in postea quaesitis retineant, quae sunt Iuris Gentium, L I s. de Interd. Reri. Adeoque iis non competunt actio. nes directae. l. 22. g. S. D. h. t. nec jus heredis , l. 2. c. de Bon. prucr t. sed saltem ex aequitate

278쪽

DIssa RTATIONES ACADEMIeAE. EA Imae utiles actiones ipsis conceduntur, quae ex Jure Gentium fluunt. XI. In exsequendo mandato, praeter alia , praestatur culpa levissima, I. I 3. I. 2I. c. h. t. duae rigida culpae praestatio fit contra commuis n. n regulam, dum mandatum plerumque mandantis causa suscipitur. Casus non praestatur. nisi mora Pium praecesserit, L I. I 3. C. L 26. 7. D. b. t. ct quatenus in mora est mandatarius . usuras praestat, L 32. l. 2. D. de Utιr. ut & si quas consecutus est. Plane si pecuniam

in suos usus converterit. centesimas pendit, i. Io. . 3. D. h. t. in quo spho verba Iunt transposita; totusque ita legendus: Si Procurator meus pe- ciniam meam habet . ex mora utique usuras mihi se

det, quae in regionibus frequentantur: Sed 9 A

pecuniam meam foenori dedit, usurasque consecutus est, consequenter dicemus, debere eum praesare. quantumcunque emolumentum sensit, sue ei mandavi, sue non: quia bonae fiat hoc congruit. ne de alieno lucrum sentiat. Quod non exercuit pecuniam,

sed ad usus suos convertit, in usuras convenietur legitimo moclo. Denique Papinianus ait. etiam si usuras exegerit Procurator, N in suos usus converterit, voras eum praesare debere. conseratur Noodi de Renore S usuris L a. cap. S. Si ex consuetudine mandantis usuras non exercuerit, ad usuras - non tenetur. l. 13. I. I. D. de usuris.

I. XII. Si gesserit mandatarius intra fines, ra- , tiones edit; lin ultra finos, addit quod interest. Fines mandatarius non excedit. si meliorem conditionem mandantis praestet: excedit autem, si eandem deteriorem Laciat. Mandatarius quoque indemnis servandus. I. I. I. g. C. h. t. Si scit.

ipsi aliquid absit occasione mandati. U. gr. Si

279쪽

li 3 BERN HENR. REI NOLDI pecuniam sub usuris accipere coactus, si impensas facere necessum fuerit Sc.; quamvis ex VΟ-m negotium postea non successerit, L I 2. p. D. h. t. Damnum autem , quod mandatarius

alias fortuito patitur, ipsius periculo cedit, i. 26. 6. D. h. t. Nisi id damnum ortum sit ex vitio rei mandatae, ubi nonnihil pugnae est inter Paulum in . 26. g. 7. D. h. p. & Africanum . aut ejus Praeceptorem Julianum, in I. 61. f. S. D. de furIis. es. XIII. Progredior ad di luendi modos, ubi primo loco dilensum constituo , seu contrariam utriusque partis voluntatem, s.f. Dist. Quib. mos sola. obl. l. 35. D. de R. Uti enim hic contractus solo consensu constat; ita prorsus naturale est, ut dissensu mutuo tollatur , d. i. 33. Qui disessus, si ab utraque parte interveniat, absquo ulla controversia conpractum dirimit, quocunque etiam id fiat tempore.. g. XIV. Secundus solvendi mandati modus est

revocatio mandantis. Revocat mandans, re adhue integra, absque ullo scrupulo mandatum: cum liberrimum ipsi sit , negotiis suis normam formamque praescribere, I. I 2. f. p. D. h. t. Nec minus sistitur mandatum revocatione mandantis, etiam re non amplius in Legra: ita tamen , ut, ratione ante iam gestorum, mandatario teneatur ad inuemnitatem, postea vero contractus solvatur, Stru V. Exercit. 22. tb. 17. Quod si peracto mandato mandantis prohibitio superveniat ; aut ignorans revocationem mandatarius mandatum exsectuus sit, durat actio mandati, ne ossicium praestitum ipsi damnosum sit, contra regulam l.

D. h. t.

f. XV. Paulo aliter res sese habet, si manda

tarius

280쪽

DIssERTATION Es Ac ADEMICAE. 24 tarius ossicio suscepto renunciet. Etsi enim hic re integra live tempestive mandato renunciare jure merito possit, i. D. Inst. b. r. l. 22. q. f. D. eod.; si tamen jam intereste coeperit mandantis, mandatum exsecutioni dari , aut si dolose, vel intempestive, renunciaverit, tenebitur ad id,' quod intere it, i. 27. g. 2. D. h. t. Quod si justae renunciationis caulae adsint, omni tempore liberabitur mandatarius, d. l. 22. g. ult. l. 23. . seqq. D. b. t. Quae autem hae sint, judicis ar. bitrio relinquitur. l. XVI. Naturae denique mandati id convenit, ut id ipsum morte contrahentium distatvatur. Nam qui mandat, certi hominis sibi ami-

ci fidem & industriam eligit, di is, qui mandatum suscipit, fidem diligentiamque suam amico

addicit: unde & Ρaulus ait, mandatum ex ossicio atquo amicitia originem trahere , I. I. g. 4. D. h. t. Isidorus autem libr. 4. orig. cap. q.

scribit . mandatum dictum esse , quod olim in commista negotio alter alteri manum, deXtram scilicet, fidei sacram daret. Alludit huc Plautus Captra. act. 2. sc. 3. v. 79. sq. ejus verba ista sunt:

Fac fidelis si sisti: cave s lem suxam geras ,

Seria in perpetuum tibi amicum me - - Haec per dexteram tuam, te dextera retine II manu,

Obsecro, insistior inibi ne fuas, quam ego sum tibi. Cicero in Oratione pro S. Roscio Amerino cap. 38. ait: tu priuatis rebus, s quis rem manda:am non modo malitiosus ste Giget . Jui qYaejicis aut commodi causa, verum etiam negligent rus, eum in bres jummum

SEARCH

MENU NAVIGATION