장음표시 사용
271쪽
tuendum illius heredibus 3 quia ,
scillare , inter conjuges eorumve heredes communionem habentes questioi uereedebat. Atque haec oratentia pertinet ad alternatiua in nostra difputationis, quam maritum, qui a cepit ab uxore tale jas redituum, subire oportere rixi M.' Confido etiam, A quis tantalerit sentenatia nosrae r tiones eum iis , qua a Grenio inaueram partem proferuntur, etiamsi
illud judicatum magis assine, quam idem si cum nostro quaesito , rameneum facillime judicaturum. Ultrajectinos iuridicius censuisse , quam Batavos abst invidia comparationis in ista, inquam, 'ecie de Uu- fructu. Nam puta S hic eo modo habendus es, ut salaast rerum substantia , perinde ac conjugibus sua sors fasta manere debet, non es dubium , quin jura , qua ad duo ab su manescunt, ita snt exercenda ,
quemadmodum res corporales , qu
rum usus in ab a confuit, ut vel aestimatio rerum vel tantundem atque perceptum es, sulto Uufructu. r siluatur, ut-Justinianus in s. pen. Inst de usuis. Rationes hie sunm eaedem fere , quar supra exposuimur ; videamur in contrarium quid
moveatur: Ususructuarium, ait. Corenius , sequuntur omnes reditus , obventiones , ct emolumenta, quae ex rebus ullo modo
percipiuntur, ideoque etiam re-
ditus annui. Solomai. c. 36. de usust. per tot. ' Quas non iraeontinnenti Iubartisendum fit, ita videliacet , emolumenta reditusque omnes ad frumiarium pertinere, ut vel subtaritiam , vel fortem duntaxat , proprietario salvam prae, stet: subsantiani, si rerum natu. ra talis sit,' ut in substantia durent; sortem atque summam, si
res utendo minuantur. Praeterea
in exemplum contrarii instituti pro feruntur species quaedam rerum incor poralium , eae . quibus' omnes reditus cujuscunque naturae , fructuario ce sint ; velut Iurisdistis, cujus usum ructum qui habet, etiam percipi mulctas , stipendia, quaque pMterea exinde commoda provemunt; θ' qui habet jus patronatur exercet pra-Jentatisnes ad munera Ecclesolis, id genus alia. Nemo haec audit,
cui non satim liqueat , nihil smile esse in his exemplis squidem jurisdictio , atque ius patronatus post sexcentos actus jurisdicendi. ρω- sentandique , sempis idem into.
um manet, cum jura vitalia νο- tidiano tisu ad interitum, suum ne 'gam. Idem responduin ad id quod de reditibus annuas perpetuis ot '
malis sempeν- ualli Miset, . cen- . tum licet amorum serceptis usuris; nec magis ad rem 3ertinet, quia est in l. 3 . T. de usur. iii; usurae vicem Diuiliaco by Corale
272쪽
cem fructuum obtinent; l ita ut nune sunt. Atqui nihil ab- id negat ρ Quod ad Solomajorem at- diliI, nihιl inlistativs, more potinet, a Corenio laudatum , is hane i Diari nostratium.Omni die A st; vaesionem interminis r non tractar ut Uufructuarii ejusmodi rerum a uolumine deusinuetu, in cap.istimationem recipiant , coeantque,
nem Baldi, circa proventus, qui δε- ιusuros; idque Ine ulla ipsorum conmes percepti non renascuntur , eos tradictione , qui se juris sipe nulla pertinere ad Uufructuarium , quoad modo dubitant. Nemo tamen eis potesatem ut i fruendi duntaxas, modi opinione usuque populari jus m. non perpetuo S irrevocabiliter , sedi tum esse consendere auset; 9 valde ita ut cautionem prasare debeat de verendum, ne non idem in lutero, quod ramundem fricto Uufructu resiluen- agimus, quaesto fere usu veniat. sita do; quod est ipsum illud , quo habet Uinfructum animalium ni nostra disputatio tendit. Ultimum biliumque rerum non potest aliarii' praecipui valoris argumentum, quo l ex iis utilitatem capere; quam 'gu- renius utitur, est pastum a Mi- l lis pro natura cujusque rei utenta , litudine animalimn , cunctarumque quamdiu Uin sui praebens: res qua rerum mobilis , in quibus est verussperit doinino suo perit, nec aliter se- Uufructus, qvibvsque adeo usustu- l ri potes: sed pecunia , quae colloca
Marius utitur , omniaque emolin i tur, uo reditibus annuis ad vitam camenta inde percipit siue ulta restim l piendis Myumatur, utique recipiebattisne, g. pen. Inst. de Mestri Pr, alium is sinitem usum; reditus δε--, velim heis paulam subrissant,igulorum annorum qui pecunia omqui ex populari usu tam facis proin sani jam per se rursus usuras pa-judiciariam colligunt; M ita liqvue riunt; ac ita cum naturam sinis imri certurae juris , ut Grenius nam duerint, hi ut percipiuntur , t fus-rat; ususructuarium posse anima-lfructur jure retinentur. Atque hedelibus veste', supelli te, alii ide me ussisse tias in his rebusque mobilibu/ λ uti ad ex- haerenus; ex , bus euidenter puto.
tremum usque , moriui'ue pe-icθnstare, ne. iidem Uufructuarium cudibus . detritis vestibus , cae- eae ratione juris reditus vitalis ars terisque mobilibus , eum non te- mos fine resistitione suos facere i neri ad pretium earundem re- revocabiliter; qua licet inter conferum, quod fuit prius , sed potairendum ex fisa non sint, adderet a- defungi redhibendo easdem res, men heis loci voluimu- Addemus
273쪽
32S hoc: non obtare sententiae nostrae, quod stipendia munerum publicorum , quae ab altero conjugum, a viris, inquam , inferuntur, ita fiant communia, ut nihil inde, Inito Matrimonio, restruatur: quae tamen stipendia snt etiam reditus vitales. Existimo enim ese neminem , qui
non anImadvortat , honoraria quae
praeditantur ossiciis Reipubl. esse veros acquaestis induVirialas , in quibus δε-
cietas matrimonialis in imae cons- sit, perinde ac in mercedibus opera- riorum, nec enim refert animi, an corporei laboris occupatione lucrum acquiratur. Ad reditus vitales , qui
ὸ sortibus olim collocatis , aut ὸ fundis percipiuntur , nullam industriae intentionem requirunt ,sed inter bona habentur, quae otiosos quoque S dommientes beant. Praestantissimus Advocatus Opponens, antequam. δε- sisteret, mediam tiam tentare Domluit, inter utrumque hujus sententiae tremum : videlicet , conjugibus inter se communicandum esse , quod in reditibus unalitiis usuras reditusve consuetos excedit, sive quantum e sortibus non tran-storiis & ordinariis redigi selet; illud autem reliquum, quod dutur ideo, quia sors interitura est, coniugi, ad quem reditus pertinuit , esib restituendum. Sanehθc temperamentum postremis tem
paribus platait Ustr e Aiata Semtoribus in casa Uufructus legati, ut Roden burgius ibidem restatur,e' potest esse medium conciliationis
in eorum usum, qui utrumvis sententiae hujus extremum, ut rigidius , aspernantur ; nec valde repugnaveris huic commento medietatis P qui multa contra rationem disputandi re.
cepta , recipienda esse pro seculi moribus , utilitate promiscui usus cogitet' l. St. sub fin. T Ad Leg. Aquit. Nec dissirtar, in Uufructuario moderamen illud non esse remo tum a specie recti, propter similis
dinem redituum vitalium cum rebus mοhilibus in usu ructum datis; nam ut hae res Uum quidem recipiunt Sintegrae manent , verum tamen lapsu temporis , serius o us, ad nihilum rediguntur', ita cum reditibus ad vitam consitutis quoque comparatum est; manent ejusdem quantitatis nec utendo minuun tur, sed lati ad immtem usque durant: hoc tangum inter is, ut antea diximus ; pecunia pol test ita collocari, ut inuras reddat, i neque sors tamen unquam pereat; res mobiles seqiιe movenses illud insti tum nullν inodo recipiunt: incunque' igitur oequum. videri misit, ut Uultructuinius percipias , quod pecuniae in Uumfructum datae semper tribu- unt, . in conjugibus tamen haec res ita se . non habeL; quia, tametsi conjugum alter animalia inabiliaque in f
274쪽
infimationem. scito matrimonio, recipit , quemadmodum usi nostra sum quotidiano ad matum est; ideoque argumentum Corenti ab animalibus ad reditus vitales in hac quidem specia reto
quere licet: Quod juris est, ait; in i lis , idem in his statuendum. At. que in illis sic est, ut restitui debeant. Ergo. V il diu saris de ra-rlane juris dseptatrιm: Etiam vero de praxi Frisca , quod a nobis quidem proficisci queat. Sitne popularis,abufus , an stabili' consuetudine agenuisad ratione juris hac parte recessum sit, v judicio prudentium virorum , dataque occasone ab Amplissimi Senatus arbitrio expectabimus. Sane , quod ad exemplam alti ei patrum superius attiductum Fi habens
Uumfructum in bonis liberorum, credo, nori asiertere eos animu n ad hoc . tis reditus illos tanquam sortem consederemi, in compara*ione communionis, quam habent cum secundistixoribus; sed arctissmum inter patrem liberosique vinculum unitasque eorum forte aliquid diseriminis judicio quorundam inferre videmur; nishic casus inter alia incuriosa pr aeos exempla referendus sit. Denique, num qua diuersias inter usum. fructum reditusque vitales si constituenda , pro parte vel in totum, a nostris moribus abhorreat quod diis Iavimus, an secus . judicium penes
eas esto , quibus ij novi juris A. I. 33l ctoribus esse licet alpue concessum est. l Denique , s non obtineo, ut, ita juris Use, quemadmodum d putavi
mus, in Frisia credatur , Ialtem id utilitatis ex hae dissertatione event rum praesumo; ut qui valorem velli, talemque hujus sentensiae percipirer, zel ipse animum advertem, vel ar. ctores erunt aliis animadvertendi, ti in contrahendis matrimoniis, quando usu ructum reditusque vitales habent inferendos , paciscantur , uti quod juris S aequalitatis ratio larguetur iis, eo Ai, pace novi conjugis, frui Et gaudere liceat. Advocatus van der Slu7s cum sua iacta, gratiis actis, concluse r. Zachaeus de Gemmenicii prompti S excitati Adiscatus ingenii, solemnibus reverentiae praemissis, ad
articulos nonum & decimum cap.
vi. quod est de potesate maritali se contulit; in quibus ita est sium:
Virum quoque. talem. esse .opo tet qui potesasem in Gorem exeraceat . ut .hi esse debent, qui curam altiorum sunt gesturi; multo magis, ut ipse suis rebus admi,
nistiandis sufficiat : Proinde, si
minor annis 2S. sit veniam aetatis eum impetrare .portet. antequam se ut uxoris Curatorem gerat. Ex inde coligit ly formauit
hanc thesin; utrum is, qui veniam' aetatis impetravit, alterius tutor
vel Curator idoneus esse possit
275쪽
jure civili, qMγd negandum arbitrahatur, ob sequeuter rasiones ; Primo, quoniam aetas viginti quinque annorum praecise in Tutore vel curatore requiritur, g. 2. Inst. Qui testam. Tut.
dar. isti autem talis necesbris desideratur, illic venia aetatis d Principe impetrassa nihil muta tioris infert; eo pertinere dicebat , si quis alteri siquid dari voluerit, quando persectae vel le timae aetatis sit ; none mitti conditionem , cum Imperiali beneficio venia aetatis ei facta est, sed tum demum , quando viginti quinque ann0raem curricultu .i levit , Luit. Φ, t. C. de his qui ven. Fet etiam lex qiua requirit, ut, qui ad nugnera N bonores admitti cupit, anno- lrum viginti quinque si , l. 8. T. de l
tum , arg. d. l. ult. nec est , quod lquis dicat , pergebat Orfiatissimus lAdvocatus, Tutelam non esse munus Reipubl. eo quod ad privata patrimonia datur, l. 6. IS. T. de Excusat. tui. rum E contrario , satis eonstat Tutelam esse pallicum mininus , ut Dris Auctores ristitur , in pr. i Inst. de
Excusat. S l. o. T de His qui sui vel M. juri junct . l. 18. g. 28.
E. de muner. His addebatur, k-gem , sua perfectam aetolem demerari generaliter loqui, prodiae generastiter occipiendam S insedigendam UR; ita ιιι qui exception in eo , qui venio Ortouis impretrasset , collocare Tellet , ei probatio incumberet, qtis nunquam
protari pisset. dein objectio occin
pabatur, ver m quidem esse, veniam aetatis tribuere jura majorum, sied hactenus, ut rei sua adirum stranda susscere credantur , non ut aliorum patri- nimia regunt. arg, l. 2. C. de hisqvi . Ven. ae t. in Verb. qui paternam. frugem vel avorum patrimopia gerere cupiunt, S super hoc imperiali auxilio indigere coeperint Sc. sed palmarium S decretorium argumentum , quod jugulum
causae ferire putabat Dominus Opponens , hoc esse memorabat, quo rum bona non possunt plenissinio jure hypothecarum teneri , tales non possunt esse Tutores vel Curatores , L ult. C. de Legit. Tut Horum autem qui veniam aetatis impetravere , bona non possunt plenissimo jure hypothecae teneri, 'L. 3. C. de. his qui ven. gr. Ergo non 'possunt esse Curatores. Haec erant qua uno spiriιu continuaque oratione proponebantur. Antequam responderemus , sententiae mytra natu nem exposumus, sta fere, quemadmodum a
Thoma Herb o caP. 13. f. q. &a Saudio lib. 2, sit. 4. det. I. f ctum est; Sane, ait hic, si minor veniam aetatis impetravit, cum in omnibus , excepta immobilium alienatione, pro majore habeatur nihil impedit , quominus jure maritali adminisbet res uxorias. Herbajus addit has rationes: I. quod qui veniam aetatis habet, si laesus sit, non impetret restitutionem,
276쪽
iionem , l. I. C. de his qui ven. et t. 2. quia sine curatore in judicio recte consistit , l. Io. C. de Appell. occupas objectioines quasdam , sed ab bis quae ab Opponente nostro motae sunt, diversas. Secundum horum sententiam prasi indubita a fori mytri, maritis , etenia aetatis impe
trasa , rerum quocue Gorturum admi-
n siruti em vindicat, etsi Rescripto venia, nulla ejus rei reo:tiost factis; quaηquum Herbajus fatetur , cautius acturos maritos , s tam uxoris quam suarum rerum admiras aiknm petierint: vix tamen est, ut id tinquam feri soleat. uti quoque ad alius Tutela Curaequespecies aliquando, qui veniam statis impetrarunt, admittuntur, ut de Iraxi nostra res satis exploratast; vrique sane quod ad maritus attinet uxorum. Nam de reliquis Tutela Curae-q e flectebas haud aequ/ creto deirma- Ceria, an usus communis in vim juris absolute invaluerit. Me, praeter rationes allegatas, etiam id movebat , quod Tutela minoribus annis 23. jure deforatur, ut tamen adultus altione abstineant, donec σtatem imple
rint , i. Io. g. 7. is de Excusat.
I iit. Cum igitur tamini frationis perveniam riviis capaces intelligantur, in nibus, Gepta alienatione rerum foli, pro majoribus habeantur ; 1ribilcauilae videtur esse, quare non ad Cursin Hi6rum admittendi videantur , fC3l restamento dentur, vel adhibita Jatisdatisne, pupillorum securitati consulatur. Ia His comem eum est, titquod de aetate persecta 2S- ann j rum in Tutorita atque Curatoritas requisitum eis 4 Legibus ; cum admini frationem parrimonialem spetit et, bene scio aetatis indulto supplatum viisatur,
Vimus, argumentum removetur. t Attamen hac res eo extendi non debet sui jus inter alios cresiturum ij fictili tum invertatur ; veluti, cum in tesu mento vel inter vivos legitimae perfecta Te ortatis , qud daretur aliquid aut ρ ret, mentio obolare facta 6t, datio it se factumve per hoc privilegium non anticipatur; nec enim id vult neque tes princeps; non vult, inquam , ubi aetatis hendicium adolescenti impertitur,
alios adfringere necessiare prius solvendi, tis, s deicom issum debeatur, ubi iuvenis tot annorum factus β; absurdum, inquam, foret, ab eo qui Ueniam accepit et aetatis, id merico missum prius efflagitari; atque haec responso est ad secundum argumentum. Non diTerim etiam , pertinere heneficium aetatis ad munera publica firme ita dimi, qua in gubernanda Republ. eo si Mit; nisu pricis imis Me de privata adminis ratione loquetur 4 qud ad regimen initatis non potet admitti consequentia. Quod autem Trul tela dicitur eisse munus publicum, i ci ) ut in hanc rem es liti textur .ci.
tabantur, id ab hac consideratione per quam alienum est; novimus enim Didam dici publica finis comm i ,.A
33 Immo vero singulare illud visivi aetatis belleficium ad propria . minoris bonpulbique restringit ut, salvo ρι fera aetatis in Tutoribus requisito, . . r. Cr 1, C. de his. qui Dan aar. i4ὶ sed quid uoltus mane Is & honoris discrimine . ι. l. IO. D. MAIun. π hm. vid interpp. ad ι. 114. π ι. 2 9. s. 3. δε
277쪽
eut omne jus es DNicum, l. 38. E. de past. quatenus publica auctoritate latum est , in publicam utilitatem, 'omnes publicὸ, non aliquos privatim
obligat, l. 8. T de Legib. Strimus
n etiam functiones , munera pulica vocantur , quasenus publica πι- cesuvie omnibus imponuntur, Raec cuiquam eas detrectare licet , L I. Tvacat & excusat. caeterum materia U Objectum Tutela atque Cura mari-
ο privali ' patri nil est, ideoque Ictus l. 6. g. IS. T de Excus metate ait, non esse munus Reipubl. Tutelam, eis publicum alio laxiο- re sensu mst m. Melletur. yam reliquae .irrumentationes , quod lex aetatem persectam requirens generaliter loquatur, & exceptio de ve
nia aetatis probanda sit; N quod
verba, quubus venia aetatis explicatur
de propriis adolescentum patrimoniis solummodo loquantur , ex iis qua superius ad consermandam thesin nostram adductasunt solui N expediri poHunt.. Ad urimum quod Dominus Opponens palmarium vocabas argumentum, ex l. ult. C. de Legit. Tut. Ac ratio nostra fuit; yusiniani mentem ulla esse de Tutela legitivi excludere eos, qui talis aetatis sunς , quibus rerum suarum administratio non committitur , rationemque reddit Caesar; Cui enim ferendum est, eundem esse Tutorem, S sub Tutela constitui; ct iterum , eundem esse Curato
rem , de sub cura agere γ Haec
certe sit nominum S rerum, ait, faeda confusio est. Palam est, haec
verba rasronesue iis deincmstratas non a cere res , qui vemd aetatis impetrald, Curca aliorum subducti, tuaque lautoritati commissi Iunt. Addit deinde Casar bac verba, quorumque res possunt plenissimo jure hypotheca
rum teneri. Hac non tam es nova
ratio, quam accesso N prioris, principalis ; ideoque δε prior illa praecipuaque salva sit, haec accei ria nihil nisi committit. Si tamen Praesamissimus opponens mordisus disciverbis intimendum putaret, inferendumque inde contenderet, eos qui veniam statis habent, non 8qsse res Das hπο- thecae obnoxias redhre , quia pignoris
Obligatio sis prohibita alienatione continetur l. ult. C. de reb. alien .hon alienand. ρ' venia Oetatis in alienatione rerum interdicta nitit adferat ad menti, a. d. t. C. de his qui ven. ae t. in promptu esse diximus ali- qm respondenssi rationem; Loqui Imperatorem de hypotheca Legali,
sive tacita , qua perinde conveniat iis, ' veniam aetatis impetrarunt , quam vere majoribus armis. Intelligi autem heie loci pignus legale , probationis indigere non Mabamus; quia fatis consat, in bona Tutorum atqMe curiatorum pupillis minoribusque celebrem putaream a lege dotam ω, l. 2o. C.
de Administr. Tut. D. Opponens nec prima rasioni acquiescebat, eo quod verba diserte posita suum peculiarem sensum inferrent; neque ineri, quia A etiam evinci posset, minorem annis viginti Diuili sed by COOste
278쪽
uxoris esse posse. Sed in pr ἰ i fuit
replicare, minores annis Siginti mani-
Dysissime excludi Uerbis praecedentibuI, quae facultatem administrandi res Proprias requirunt, misior U- ginti amis nullo modo raditus esse γ- deis. . Si maxime requilist potiam vi vivum'speciale fit accipiendum , non potest tamen nis coniunctim cum nimistrasione huic hvotbeis applicari. Ouin δε maxime dicenaum sit, conTm--alem pothecam d Oribra designari, ae inde sequatur, Legitimam Tutelam, de qui sela textus objectus loquitur , curamque, non
deferri bis qui veniam oetatis impetrarunt, ea res tamen ad maritos extendimn posset, quia facultas illa miri in uxorem ejusque tima non es Cura juridiae loquendo , sed proprii eris potestas maritalis. Si esset cura,
necesse foret, eam vel ob statis defe- vel saltem ob sexum introductamese, sed neutrum es verum ; suod ob aetatem immaturam vir non As Grasor uxoris , apparet inde , quoniamstineonjuges anus competit hoc jus; non re- Dicere ad sexum. Flet, quia virginis viduaque rum sunt in Cura. plures diy- erepantias inter boc Ius maritate , Curatoriamque potestatem recensuimus lib. I. Inst Jur. Dis cap. S. I. 4. & seqq. Cum igietur maritinis Ant uxorum suorum Curatores , sensu Bris Romani, non potest, seri, in textus ejusdem Iuris suppediantes argumenta adversus Curam specialia, aceipiantur ita , ut ruri quoque mari- rari nostrati adverseruaer. Lex tribuit
maritis admiηistrationem rerum uaestrig. modo capaces Irit admini lirandi. Tales sunt omnino, qui venia aetatirprivilegiati sunt; Ergo nibit vetat, his permitti rerum uxoriarum regimen atque Curam 3 voce largius accepta, ut flusu communi. Post haec transit D. -- ponens ad thesin s. S 6. capitis tertii ; qua sunt hae, Praeterea , qui duxit filiamiam. minorem an annis 2o, aut quae nupsit filiola- milias minori annis et s. nihil lucri ab illave mortis causa vel inter vivos percipere potest , idque tametsi Parentes consensum suum post concubitum adhibuerint, i tit. I. art. 6. Eadem sanctio Ilacum habet in his, qui quaeve sub curatoribus agunt, d. tit.
I. art. I . Ainitralatur, inimis gerae raliter nos Upe locutos, osserenuo, eum qui pupillam minorem annis 23. duxit,
isdem poenis statutariis subjici, quibus is, qui me Parentis conν esu filiam-fam. reus statis in uxorem Hi sumst,
obnoxius est, nam ex collatione aert. 6.S Io. lib. I. tit. I. Statutorum liquido consare putabat, in versiculo. 6. niajorem poenam esse eonstitutam . qiam versu Io. Quippe, quisliam- Iamia minorem annis 2O. invito patre, duxit, priva tur etiam lucro Statutario, quod consuetudo societasque matrimonialis a qui conjugibus tribuit, d. lib I. tit. 3. Atqui hac de re artum ess entium in d. t o. ideoquε non Dideri id adserendum, licet par vel major ratio subesset; eo quod odia snt re-
279쪽
stringenda , cap. IS. X. de Reg. rantur , Summa Responsi Rit; Jur. ibique Puel ius n. 3. N in hasce positiones us jam ad uentilam poenalibiis interpretatio benignior ase dum proposita sunt, concise brevite cipienda est , l. ISS. l. 2. d. R. I. que conceptas esse, euod imprimis in Addi volebat , quae Sandius scribit hac thesi sexta euenerit: in thesi in lib. 2. tit 9. des. 39. ad Inter- praecedenti argumentum sanctionis pretationem, libri I. Statutorum adversus matrimonium sit am. imxit. 7. f. p. circa fin. Quin ita dis vito patre tantractum exacte propos serebat, tentari psise, non modo id i tum esse, Sequens thesis nihil aliud interesse; quod diaerat de emolumen- l babet , quam haec verba: Eadem sat . to Statutario, sed etiam ita se posse cito locum habet in bis qui quaeve sub
interpretari d. versicultim IO. in Curatoribus agunt, d. t. art. Imis, qui silia am. duxit, probi--sPaenalis , inquam , sanctio ejusdem tur aliquid capere tam mortis causaigeneris ἰ eujusmodi autem illa mquam inter vivos, sed qui pupillam omnibus suis partibus, ibi verbis nonsse adultam sibi junxit, invito Cu- est expostum , Ied remissve ad 0ratore, mortis quidem causa non pos sum Statutum demonstratur. Undest capcie , sed inter vivos f quid i petendum , quod propriὸ in hac μac ustum st, ejus incapax non h icunda sanctione contineatur : Vides, beatlιr; argumentum se habere ex ip- cet . personae Curatoribus sisse so textu arti c. Io. ubi tantum enu-Jprohibentur nuptiis jungi aut proiam merentur species ultimae voluntatis: mari sne Curatorum confessu a qui- verba , by doliatie malitii referetibus iniquὸ negantibus, potesar d psise atque debere ad donationem modi tur proximis cognatis, consisto Igmris cavsd ; utpote cum το uisbeullgistratu, causaque cunita, legitime etiam juxta communem loquendi v- ea de re disponenia, sub poeia nulli. sum sol et legare ,' Statuta vero talis, s quid ejusmodi conjuges te interpretationem recipere ex usu com- stamento , legato, meicommis ubmuni sermonis, ut omnibus es in lave donatione Mi iuvicem relique. Uel , docente inter 'alios Tira-irint. In his verbis plura continenturo uello de retract. I. 2. gl. I. n. s. quam a nobis est positum in them& seqv. Stracea de Mercat. p. I. bus nostris. Verba praedicta ha n. I . His addendum monebat D.ibent legem atque sanctionem. Lex Opponens in d. art. Io. nullas spm duobus constat membris, primo escies acquirendi inter vivos allegari , prohibitio nuptiarum cum iis qui submisses ta n in artic. 6. convine- tard sunt; indistincte, cujuscunque
280쪽
1int aetatis p ita est in verbis; sed
ratio vult , is quod da gisse 2o. an
norum respectu stiorum superius db Elam es, versu S u heis
repetatur. nec enim menti legisatoris consentaneum es, ut qui nuptias stliaesam. tum demum poena ad erevoluit, quando fuit infra annos DLginti, puella quae sui juris, sub Cuia tamen , es, eandem poenam applicare voluerit, eιiam post id tempus aetatis: Ideoque tu se accipe hune lacum quemadmodum S usu servatur , ut prohibitio sanctioque tantum in puellis viginti annis inferioribus
obtineat: de adolescentibus simplici. ter dicendum , eos non pote jungi lmatrimonio , quamdiu sub Curatore lsimo, eo invito; cum . quia verba hujus artic. m. gemeralia sum, tum
via in filissam remete viginti quinque annorum poena demitur, qua ex articulo x. hue relata lacidit in id rempus , quo citra amplius non es. Pu a vero, tua virismum annum excesseruης, non egem autoritate Curataris , sed hactenus liberioris arbi- rii sum, qaeum juvenibus licet. Altera pars legis es , de autoritate pro
pinquorum , quibus de nuptiis adultarum dis neu licet, uti ωαor inique recuset adsensum p quod non ita accipiendum, quas propinquis decemnere lireret, quoties Curator nihil hahel objiciendam ambientibus; optimὸ semper de negatione Curatoris tam
quam Patris pri sumendum; nisi in quitas mavfesto liqueat. Sancti nem quod attinet, de qua nunc proprie quaeritur , fatemur, eam μα- claribus vertis esse conceptam S anegusiorem , quam superiis in art. o. Ibi es nullitas Omnium commodo rum, quae a conjuge in conjugem ullo
modo proscisci pepunt, sue ex cou- suetudine Provinciali, seu Te mento, donatione , cestone, transatio
ne, aliave rarione , quae excogitaripsit; heis tantum recensetur Testa' mentum , Legatum , fideicommissum; additur , aut ulla donatio, addita voce malitia: Nec ibsibenter concesserim ; videri tantum imperari nisum liberalitarum. qua
per ultimas voluntatu inter conjugerexercemur, adeoque donationem mortis carata duntaxat; cum quia Vox malim omniino de legatis ussurpatur, tum etiam quia species reliquae sunt vltima voluntates dumtaxat se purium solummodo movet, quod habetur; of eenige donatie eujusmodi e re se
so plures ianctionis species indicare videreur, Respondeo bifariam: primo
verbum donationis accipere licet, pro liberalitate, ut sis clausuda generalis pos enumerationem specierim ; vel, I mavis, v eivile respicit ad materiam donationis mortis causa, sive ad res donatas ; non licet quicquam relinquere, Testamento , legato