장음표시 사용
281쪽
Natione; quanqriam S ipsa donatio mortis causa non caret juis specie-
In hoc igitur articula D. Opponens non abludebat 4 mente nostra ; licet verba brevius obscuriusque Rsta efferet. Atque in his , servato actionis decoro , ab Advocato de Ghem. menich desitum es. Dein Feito Nesselius ingenii alacris optimaeque spei Advocatus , post honorem Illustri Auditoris habitum
Uurreait, atque thesin penuit,mam cap. 8. examinare coepit, ubi
sententiam Thomae Herb i nostram fecimus; qui inter modos snbendi societatem conjugalem refert harac casum; si vir venerit in eum statum, ut ipse Curatorem accipiat , velut , si prodigus aut furiosus fiat, cap. IS. rer. quotid. Fundamentum rationis congraris p tebat verbis Statuti lib. g. lit 3.art. I. conjuges lucrum S dam num , quod durante conjugio acquirunt , pariter ferunt, aut fruuntur ipso jure, Regula generalis est, lucra S damna conjugibus
fiunt communia, pertinens ad omnes conjuges , omne que casus, in quibus non probatur exceptio. dein te Statuto venit communio ; proinde nec
te matrimonio , strande 't 'boume. Ust; proinde quamdiu mazrimonium consulit, heu etiam communis d.
rei oportet; Atqui prodigentia , furore , non friri matrimonium , palam es; S de furore textum hal
mus notabilem , in I. 22. g. 7. T. solui. matrim. Accedit , quod Simturum ait , ipse jure lucra damn que communicari , ita ut factis ast rius conjugum nihil sit opus e Proin de licet furiosus nihil opera conferrenssu ad acquirendum, hoec res tamen impedimento esse nequit , φυγminus At particeps quaestuum ab a tera perceptorum: praesertim quia casus tam miserabilis, furiose causam videtur reddere favorabilem. Proet rea non parum huc facere puruabat,
quod jura seu facultates in favorem
hominum constitutae maneant integra
furissis; Henim ille retinet patriammtestarem, l. 8' T de His qui sui vel al. jur. N coxsequentur usum- fructum bonorum flii adventitiorum: Acquiritur actis furiose iisdem lcains, ex quibus ignorantibus acquiritur, l. 24. T. de obl. S AS . Hiae furiosi causam agens inpianus in l. 22. l. 7. T solui. matrim. ait: Quid enim tam est hum, num quam fortuitis casibus mulieris maritum S mariti uxorem participem esse ' Non sunt equidem hae rationes de nihilo: Nec mouerunt tamen Herb um nostrum,
quin ita statueret, ut a nobis pos
tum recognouimus, ex cap. IS. libri elegantia rerum quotidian.
282쪽
Ex facto pendet desilitio quaestionis,
inquit, Resert enim, an Curator furiossi datus sit. Id si laetum est , procul dubio inventarium constriptum crit , quum ad id
Curator praecipue teneatur l. ult. vers. sn aut. C. de Carat. fur. Tum Curatoris administratio ad surio sum tantum eiusque bona pertinet , ac proinde per separationem illam bonorum, communio', nis jus sublatum videtur. . Sin Vero eorum nihil factum sit; sed quod aliquando toleratum kio
Uxor aut consanguineus aliquis furiosi eam curam in se susceperit, an manet communita 8 Id vero Urinandum putat. Respectu prodigi, causa cognita, si interdiae io ac ita Curatoris datio, lua tolli communionem bonorum inter conjuges dubitatur . idque promulgatione publicd signiscatur omnibus , ne quis opinionis errore ductus societatem Oblbgationum inter eos adhuc optinere putet e Atqui prodigos θ' furiosos ,
quantum ad patrimonii causam attinet, exacte comparari juris est notissmi, l. II. U. de Tutor. oc Cur. dat. Duntaxat hoc interest , quod circa furiosos non opus est causae cognitione atque decreto ; quia furor vltro se prodit. luxuria V prodigentia marnam habet latitudinem, antequam ad furoris smilitudinem per tingat , ideoque non habet effectum interdictionis , priusquam Magist mtus decreto suo id approbaverit. In furioso igitur haec conjungenda sunt, Mentis absentia, inhahititas concurserendi ad actus acquisitionum, Curatoris datis, S realis sparotio pa. trimoniorum. . Priora parant viain, serior haec absoluit retessum a com-. munione ; sicut alioqui jocietas , ut Re, hoc sit racita illationei reiuml in cominamionem inhar: υβ oesiam si Re, sue rarizd ,rivalisve separasis
' Quod jam ad argumenta. o e ctionum attinet; Ex his quae dicta sunt intelligi potest, non sequi, ma
trimonium subsistit, ergo bonorum ' communio durat'; finitur
enim pacto con tuum. itur 1eparatione judiciali , Sihierdictione bonorum , cui nos merito comparamus dationem curatoris, separationemque bonorum ei cohaerentem , propter surorem. Quod autem Statutum hanc communionem ipso jure ait, ' exerceri, non ob
stat huic interpretationi, qui Dp - nitur actualis continuatio societatis
bonorum, atque rum singularer .ctus non requirunι cessones ais mu-Ρventiones , sed ipse jure . hoe s. vi lcsis immediata dolninium e xi
alterius contraetibus, in alterum transfertur; cujusmodi essectus ces: sare palam es, ubi societas ipsa boκ nortim venit in eum statim , ius con- '
283쪽
tinuari freq-t. Iam , Ex statuto venit secietas , Ergo nec aliter finiri potest. Reis. Non es s e,qwω ὸ Statutis planam cujusliu rei tra--gionem , ita ut ex rationibus atque sequelis juris communis ordinanda sunt, expectemus; summa tantum capita in 'iuis collocantur , quibus explicandis uiuerandisque juris civilis regula perpetuo jungenda , applicarida sunt. Postremo, non est quod negemus , furiosum jura lacultatesque stabili jure semel acquisitas retinere, ρου patriam potestatem, usumDuctum, adde , dominium, successionem , obligationem, S qui quid in , aut ex bonis, habetur:
m talia non halent relationem , nis ud ipsum suumque finiorum, cui ob calamitatem jus juum at erri non debet. At bonorum communio refert sese ad alium, nec consistere potes cum separatione reali, quam in no stra facti specie evenire prohavimus. yam quod de miseratui favore, quem furiosus merca-ι r,. ρώ-nte Ulpiano, prolutum ἡῖ, id lacum invenias, ubi furor necdum adeo inteteravit, ut Cura torsit constitutus, sed conjux cum furente altero se interventu diversa persona δε- lparationisque apud eosdem penates durat. D. Advocatus adsumpto , quod ex ratiocinatione nostra cobligebat, praecipuum hujus controversiae momentum consistere in illa separatione bonorum, quae dato Curatore, sectoque seorsim inventario contingit, faciendum Putavit, ut rationes adduceret,
quare illi qualicunque separationi ea vis adscribi non possit: Nee
adeo separationem revera per datumem, Curatoris furisso factum accidere ean
tendetat , eo quod separatio b norum inter coniuges nonnisi per Iudicem , vel partium comventionem fieri possit, quarum
neutrum in hae specie intervenire; Nee eam inferri per confectionem Inventarii, quia Curator id tantum faciat o leavid, ut rariones deinceps retat, atque Hai; quanam res ad ipfius curam pertineant; denique administrati
nem quae facti sit, duntaxat separari , juris nullam contingere mutationem. Quid vera dicemus, ait, si Caius & Sejus minores contraxerint matrimoninm , C jusque non impetrata aetatis v nia, sub Curatione remanserit, an , quia bona ejus adhuc 1 Curatore administrantur , societas conjugalis non videbitur esse contraria vix putem & quotidiana praxis reclamat. Porro ad dicer Liatem inter pro gum furiosumque δε- monstrandam ἰ Quando Cnus inquit,
hominis prodigi , vitaeque dis,
lutae . bona a conjugis Semproniae bonis per Iudicem separam tur, tum dicendum est, finiri societatem , quia judex separando bona id vult, ne Cajus contrahendo pro more aes alienum , Semproniam vi secietatis obliget atque laedat: verum, si quis ser
284쪽
miser in furorem inciderit, judex dando ei Curatorem, magis ipsi vult prospicere, quia suis rebus ipse superesse nequit, quam re
affictum. Putabat mim, hanc inpendere rotam a voluntate judicis, eo
quod secietatis coriugalis causa non sit cumulatio bonorum , sed matrimonium; ideoque bonorum separatio non potest tollere quod bonorum collatis non secit, juxtaque matrimonium durare communionem oportet. Postremo sententiam ninam di modi affurct --
gehat D. Opponens; Maritus, cui ob sustinenda onera matrimonirdos datur, si furere cc rit. Sjam onera illa sustinere nequeat , quicquid emolumenti ex dote venerit , jam omne capiet, cum suae mentis, sic serens onera, semissem tantum sibi haberet, quatenus a. quaestuum indistincte etiam ex do. talibus rebus inter conjuges Frisios communio habetur. Ratio nωsra ad haec eis, separarionem, m- , datione Curatoris furtino accidit, habere causam primἶ, furormn imum inhabilitatemque ad societatem bonorum exercendam; dein, Curatoris dationem , qua nm alia ratione constat, quam Aprodigo Curator detur , quo rem fiaseparaιumem conjugalemque e re -- munionem non dubitassar. . sitia enim
interest, nis quod ad prΗwum Cura tori subjici um interdicto praecedere debet, Aquidem prius non es prodigus p
Inseriactum adeo facit , ut prodigus inrotu chnstituatur , quo furicinus jam
er se; bonorum separatio frui per
rem non committitur , ita neque per
interdictum insertur, ataui ner da tionem Curatoris prodigus fit e pers communionis; Ergo nihil causae est, cur non idem in furiose sit statuendum: sela Curatoris datio, quaeque eam sequitur imventarii consereo, potest hoc efficere in prodigo: nam interdictio, inquam, nihil ad eam rem confert; quid adfers, quominus
datio curatoris inventariique comsectio idem respectu furiqsi esti- cere possit 2 Aipii , A in prodigo
si duntaxat separati , ipsa boha
volebas communia remanere, destruitur. Id etiam ex dictis apparet
separationem, quae ex hac Cusi inter sariosum ejusque costis, 'accidit, aeque per autbraciteri Iudicis perpetrari, quam Tu ipse contendis percuratorem promindatum evenire 3 ne mer , ε adminisrationis citersitare notis ua virideri. mare quod de nouis eo fi Muquas o si arx ratum ηισπι- . eorum bona, s mnores situ a ut, x .. seorsim d taratoribus iam ari, imtamen ideo mimus inter eos e se bonoriri
285쪽
fundamentum 6' cassa movens longe diluir es, cum furor habilitatem colendi societatem tollat, minoribus 'ad. sit aequalis indu tria palam es, hisce nullum accidera factum judicia. se , quo societas rarum abrumpatur. bila magis stringit nos ratio dissim rentia , quam D. Opponens inter prodigum S furiosum reddere conatus s; Ratione prodigentiae Judex, ait, separando bona parti innocenti vult consultum, ne per conjugem prodigum obligetur; sed Curatorem dans lariolo non id agit Iudex, ut rescissa communione mulctet adflictum, sed potius ut ei prospiciat. Videbatur in ea esse sententia D. Advocatus, casu, quo communionem inter furiosum di que conjugem indistincte con- rimari lutuimus, dementem esse lucrorum participem, de damnis haud teneri, quod etiam Herbatus 1 oster in spothesi illius sententiae supponere videtur d. cap. I S. sub finem, versu; nihil sane vetat, mariti furibsi conditionem meliorem fieri. Quod ur ipse judicet iniquum proponit temperamentum his ver-his : Tentet aliquis forsitan in casu, quo Curator necdum datus es, lucrico casu omnino participem esse furiosum, damni ita demum, si ab 'uxore aut agnato nihil factum, quam quod debuit aut solebat, utti ob rei familiaris ahgustiam su.
stentando matrimonio quid arris alieni impensium sit, aut fortuiti quidpiam evenerit, id ut ad suis riosum quoque spectet. Ego vero ita exi,timo. si tenemur, societatem conjugalem furore, datoque es causa curatore, non tolli, sed durare, nihil tum mutationis inferri, sed omnia lucra atque damna , sicut legastatutum est , inter . conjuges india sincte communicari. Unde enim diversias, quod non est mutatum, cur in eodem satu manere prohibetur Τ nec rationem habet Here itemperamentum; quia per hoc supponitur furios conditionem calamitate
sua meliorem seri, cum sufficiat, non reddi deteriorem; si conjrix sanus factd separatione Curator infanientis Usa , tum ita foret diitinguendum; sed vi societatis conjugalis non potest communionis ratio in hoc casu aliter sabiliri, quam generaliter lege praescriptum es. Quod porro opponebatur, societasis conjugalis causam non esse collationem bonorum , nec proinde separationem eorum esse causam dOolvendae communionis . sed hanc rem unice pendere ab ipso matrimonio contracto vel dissoluto , Respondimus ; imo vero communionem inter conjuges esse consequentiam rerum, quae in matrimonium inferuntur; β aliae causae
concurrant, absque rebus tamen eam
non oriri , neque posse coiris matri
286쪽
. nonium. Om Use quidem societatem vita .l. I. J sol. Irim.' Ised non pors dici causa. communionis bonorum . quia satis costat, jure communi nullam esse rerum inter conjuges societatem. Ideoque nihiI impedimento est, quominus etiam, durante matrimonio, societas bononum sniatur, quando me ed conjugium omni-m c risere potes. Postremo quod absurdi argi imento voluit urgere sententiam nostram D. Opponens, non es visum inevitabilis consequentia. Nititur enim hae 8poth6i, quod vir furiosus, soluta per Curatoris δε- rionem , Iecutamque s rationem honorum, societate rerum, adhuc d rem ejusque commoda retineat; quod mihi non videtur, neque probatur ex laudata l. 22. 7. U. sol. matrim.
nihil est aliud, quam virum dote fruentem psise compelli ad alimenta inori furiose subminisranda: Unde rectius ita colligas; s verum eqset,
dotem rema'ere penes maritum quemlibet furiosum, reditus ejus in rem communem debere converti ; vet scommunio sublatast, ita ut qui que Dum patrimonium recipiat, tum n, Hl est dubii, quin dos, utpote proprium mulieris patrimonium , ad ipsam revertatur, scuti D, quando maritus vergit ad inopiam vel quando deportatur, l. 24. T. sol. matrim. I ulti C. eod. l. 29. C. de jur. dot. l. I. C. de repud. Iure civili casus
hie in nostris terminis desnitus nouest, quoniam Jequela 6l communi nII honorum, qua juxe communi ig
Hacrenus cum Wesselio actum. Eum supremus excepit Albertus Scholanus a Sterringa, Burnardi Scholani Antecessoris quondam in Franeherana, 1rajectina, Lugdunensi Academiis Celeberrimi , ἡ stis nepos, Juvenis ingenti contentione animi, nec impare successu ad avitae laudis aemulationem adspirans. Antequam vero quid Ille tunc in m dium proposuerit explicem , faciendum puto, ut interponam paucula,
quae ab hisce duobus Advocatis sequente Actu Collationis disputata sunt, do quod ad postiones primae a
lationis pertineant, atque etiam, μι to Actu .primo , ab aliis praecipuis Auditoribus ventilata fuerint. Otur gratia, cum positiones secundae collationis publicaremus, praescribi curavimus , ut juxta illas liceret etiam impugnare sententias primae Collationis. Ita D. Wesselius Oppossit rationes suas contra th. 9. S seqq. cap. decimi, in quibus tentatum a
nobis est, in hac sententia Bris
communis, prae statuit, invitis adolescentibus non dari Curatorem,
forte nihil mutationis Pure Prisco esse illatum ; supposto , quod cum
Inserpretibus communiter, paucis ILces dissentientibus, pro indubitato h
287쪽
modo cogi non posse, ut hunc aut illum Curatorem eligant, Verum ne ad hoc quidem, ut albquem in universium accipiant, qua de re pleia manis egimus in lib. 3. Digress cap. IS. & seqq. Ratio oppostionis duplex inprimis tuis; primo, quod Statuto Frisue lib. I. cap. 7: ita cautum est, si quis moriens liberos minorennes relinquat, Praetores aut Magistratus Urbium iis quamprimum Curatoribus datis proseicient. Quibus verbis tr ditur incium esse Magis tuum , quod necessistem publicam continet,
ut minoribus annis 23. dem Curatores. Rationem alteram sumserat
D. Advocatus ab eo, quod ommdM institia videmus , ut adolescentes adultaeque minores annis 2s. Iubjic antur Curatoribus , nise puella post octavum decimum, juvenes post v, gesinum annum impletum veniam aetatis impetraverint, qud usique opus non esset, s ad Curatores accipiendos compelli non missent. Magiuratus esiam ita servanι , ut cum mortui sunt homines, rellisis minoremibus, hona describant obsignent, donec Curator si consitutuset, denique rem
videri insolentem, alienamque a s m , ut minores, privilegio maris non impetrato, suas res agams. Ad haec nos primo operam dare, ut Amditoribus muniem nostram , quα
primo auditu cruda videtvr, ex M. remus. Prisci Romani actis centibus, tua uirili accepta, quod fere metu hat anno aetatis decimo quinto, rersuas permittebant, iacebantuin iasuam tutelam venisse. Cura non rem
munus publicum, nis in furisses Ni prodigos ; ita ut qui ὸ purati exesal Curatori non absque nou ignominiat subesset. Marcus PMUmus conse
tuit primus, in Cura munus pubi, cum esset , Iumenesque minores annis xxv. Curatores petere psisenr. non
mentia prodigentiaeque notis: In vitia tamen non dabatur curator, prae
terquam in litem, ut Pusinianus docet in I. g. Inst. de Curatoribus, quod cum aliis Istris locis optimὸ tam. Inuit. Admonebantur gusideras' T laribus , - Mi pereror Curatores,l. SS. l. i. d. Administr. Tuta credi par es, admodum paucos sescentes ὸ Tutela exiisse, quin pyrerent Curatores, arg. l. 33. l. r.'ff. eod. titi sed qui male maturi res amiseram parenter, s muriam sui haberent, simi permittebantu neo admoneri quidem dicuntur; cui certe usios omnino , res inaudita ess, i g. in fin. Qui pet. Tut. vel Cm rati adeoque multos sne Curatoritast egisse adolescemes satis probar l. 3.C. in int. de restit. minor. t minores disinguuntur inter curat , rem habentes & sine Curationct
288쪽
Verum-enimvero quodidum aliquot cives ex genere iurei- directo jure in res non statuebatur , nonitanum , qui plerumque sun ad hoc indirecte saepe redigebantur. homines frugi, S a tricis sori ab- Nec enim judicio poterant contende- horrentes. Erant, adolescens no-M, nec debitores suos ad solutionem vendecim annorum, vitricus ejus, adigere, nec quisquam alicuius mo-ict Patruus. Mater adolescentis rementi cum aliis actitare poterant, nisicens nupta filio bona paterna cu- prius Curatores pnere in animum in-ipiebat erogare , desiderabatque
essent, i. g. C. Qui pers stand. ut filius patruum sibi Curatorem in jud. non hab l. 7. g. 2. T. de deligeret: hic, filius, detrectuMinor. Atque hae inevitabilis do ibat curam, adserens, patrimo star, qud minores Curatoribus δε- nium suum non esse tantum, ut situti, impliciti sunt, in cassa fuit, alienae Curae indigeret, seque si- ut regimen Curatorum in adolescentLibi susscere, S lassiciebat haud bus tanquam ordinarii juris comme- dubie. Ouaerebant, an id fieri posmoretur: Hinc idem Caesar, quo lo-sset. separationem pate eo, ait, invitos adolescentes non norum maternorumque bonorum accipere Curatores, etiam ita lo- non posse fieri sine Curatore ad uitur; Masculi quidem puberes,actum divisionis, utique non tu- ct seminae viripotentes usque adito respectu matris & vitrici, nec vicesimum quintum annum com-ietiam paterna bona adolescenti letum curatores accipiunt, quialposse tradi, ita ut ipsis liceret cet. puberes snt, adhuc tamen esse seciuis: verum ad hos actus ejus aetatis sunt, ut sua negotia adolescentem cogi accipere C. tueri non possint, pr. Inst. de ει iratorem. Rinbar, an eo peracto, at Is Nee mucto secus hodiequetjuveni sine Curatore liceret; hoo apud nos comparatum esse crediderim. enim S ipse volebat, ct Patruus Narravi auditoribus exemplum , in eius malebat. I sondi, satius esse, quo momentum hujus quaestionis ase ut acciperet Curatorem; si tameπeurate ob oculos ponitur. Triduo, nollet, putaretque, se tranquille res antequam haec collatio habere- suas gerere posse per se, non sciretur, acceserant ad me consulen- me, legem esse , quae directe eum
289쪽
petere Curatorem cogeret, annum ita qualitercunque transigi posse , eo peracto parva opera sumptuque peti posse veniam aetatis , quae solerti adolescentiae non soleat negari. Interea experiri eum polle, num vel a Magistratu, vel ab iis quibuscum ei res foret compelleretur; atque tume facto consilium capiendum. IIbe nos rae quaestionis es,
an MMistratus e ι juvenem compellere potuli et, ut incontinenti peterei Curatorem ad gubernandum Userta patri-Droniit . Fateor, me nihil in Statutis, nec quidem in praxi nostra videre, quod eo nos adigat. Nam Uerba Statuti riwdo re ita, quid aliud continent, quam adolescentςs usque ad aetatern perfectam
haberi sub cura , idque A i ratibus ut operam dent quo fiat, iniungi P At-nui illitii ipsum textus raris civilis passim inculcant, nec ideo minus negant coactimem. Dein Statutum etiam
maxime de Tutela loquitur, oni nondi. ue enim proprie sunt infantes, nullamque fucit mentio nem electionis ab adolescentibus faciendae, qua tamen indubitatu Praxi ad eos pertinet. Denique Magis ratitum duntaxat meminit, quas nulla amplius esset Tutela Te sa-vrentaria, quod profecto ex bis verbis probabilius quam coactio, de qua agimus , colligi mget. Sed haec omnia tacite relinquuntur di positioni juris com- numis, verbis curate infertis Statuto, Da nae rechte bebaa;t. D. Advocatus volebat, ea tantum iniuicare modum dandi Curatores jure civili prae-
scriptum: sed eis non posse res inni .
praeter quodsensus Uerborum abnuit, inde patet ; quod alioqui Tutela Testamentaria Statuto praeclusa foret, nisi bis verbis conservaretur. Haec ad primam rationem. Alteri quotidiana
praxi amsatisfactum est, scilicet , ideo
fere semper adolescentes accipere cur tores , qtua dissicultaribus alioqui προhris nimium intricarentur ἰ at Cero esse quoque non paucos sine Curatoribus certum habeo; nec ullum extare codionis exemplum mihi quidem constat. 'Si Mais gistratus descriptionem obfgnation-que in hona talis adulti advita e decemnere vellet, isque sese inneret juris commilnis proesitio, expectaridum foret, db arbitrio Amplissimi Senatus , an hoc caput Juris Romani usu nostro abolitum esset; quod pro tege nobis eis fururum. Una ratio superest asversus opinionem nostram, curus
explicatio & aliud incedens quae situm suppeditabit. Impuberes, qui
sui Tutela fuerunt, implata pubertate, non isserantur potestate Tutoris , Ied Tutela transit in Curam, eique manent subjecti usque ad annum vicesimum quintum impletum; inviti utique; Ruidem id ipse fatemur, adolescentes qui semel accepere Curatorem, eius p
testati his cere se non posse , juxta
l. I. ult T de minor. quam de iis qui jam babent Curatorem, quique suarum rerum adminiserationem volane recipere, intelligendam esse probat abunde Lex sequens. A u potest negari, gran haec At consuetudo fere omnis Europae, vulgoque ita jam usurpetur in Frisia, seu non es, concedendum,
ut quicquid adversus praescripta yuris
290쪽
Cλilis fine auctoritate Statuti rerumque os Senatu Juridico judicatarum, risu populari in evit, pro solida naai, indubioque jure sit radicendum ; qua de re Jverius, quod Mis fuerit, dictum edit. Habemus regulam h riliisngularem, qua multo validius nobis dburis nostri conditoribur inculcata es, otiam squam alibi gentium obtineat;
Quicquid Statutis diserte non est mutatum, in iis obtinet ratio Ju-
def. 2o. vers. Quod axioma ct des. 7. in fin. lib. 4. tit. I. Herbaj. cap. I 3. l. 6. OV uetudines congraria Statutis jam pridem inserta fuere; non negaverim, posse etiamnum populi moribus Icripto derogari; sed
tione Magistratus, de hoe nihil g
quod dubitetur.in positionibus Justinianeis probatum est. nihil etiam Statutis insertum esse, quo caput boo juris Rot ni sit mutarum, e rextud. tit. 7. liquet; Nam quod ibi indi. si e van nilndtriatige Ni Daoδ.
monadtrg tractatur, non es idoneum G umentum, ad probandum, quod omnia disserentia Tutela Curaque jublata sit. Idem enim in Iure Graco st, ut Tutores FCuratores, Impuberes Minoretiue, iisdem vocabulis, , in λικες appellantur, 1aec ideo tanaen monus reales discrepantia tu illo jure servantur. I6J Verum ad usum bujus provinciae fore em magis pertinet quod Curia Suprema plus semel antehac Tutoremm eius ii institutis in juris vim em- l ν ι morem , a malastant, non sisit defvetudo ne-sMagistratu super impuberem comglecti que. y ed opus egi praeter langum tempus frequemliae iactuum contrario. rum , maximeque judiciuilium , l. 34.
T de Legibus. Quod vero non ratione introductum sed errore primum , deinde consuetudine obtentum est, in aliis similibus non obtinet. l 30. T. eod. attae
res quam ἰαὶ pareat, ignorare non potest . qui Mus forensis disciplinam cum titia Iuris Latini conjunxit. yam porro, Jure Civili ita constitutum esse , Tutelam pubertate finiri, nee eundem qui Tutor fuit, in cura posse continuare, sine nova petitione minoris, ct confirma. firmatus erat, ct post pubertatem in administratione cominu vit , in contradictorio sibi non posse vindicare cuinctos essectus Curatoriae potestatis, nominatimque non posse eum impedire nupatias puellae, cujus se pro Curato re gerit. Fuit hae δε re Iis tam inter
rem Martinum Wybinga. ' 3 urbi in hae quondam Acaderata Pro orem,
postulantem. Pellexerat in mauissimum Catharina Heres tredecim annis; puellam, qua antelaennium, Use inis viri tentiam, occeperia, Tutorem id-
' Quae sequuntur. multo uberius ab auctore vide is De IGFrisici. quain propterea huic Collationi subjiciendam putavimus.