장음표시 사용
291쪽
Dm de Fries, qui exinde manserat in admini tratione, tempore Curar. Hic intercedebat nuptiis contendens sejus habere eas impediendi, tanquam avunculum , Curatorem datum simpliciter , ut Boo;monada qua vox tam Tutelae quam Cura conummat. Quia decisionem hujus causae adprobamam veteris Curia sententiam forique praxin laudaderam, nonnus
sis visum fuit negare, . id ex donitione colligi posse , ideoque pretium operae putavi processum ipsum peris re , cum antea satis habuis incitare tesimonium viri grauiissimi Johannis a Saehma Sena:oris doctissi mi, qui in notis Manuscriptis ad Saluta Frisiari scripseras; Seu Dpm in illa, causa ita seni Use, cura Arrem, qui flnita Tutela, non fuseram consermatus, impedire non posse
nuptias puera , cujus res gereret.
euilata fuerat causa prius in fora Harii an . ibique secundum Wyblagaeras iudicatu M Curator , NI qui pro tali 'st gerebat, appellaverat ad Curium ; Patroni siere Lensius
tendente, Tistoris potestatem non abrogatum durare ad usque annum vigesimum quintum; Nystantra Ila iuris Ad mabat esse, quod
Tutela finita, Tutor pro curatore non habeatur, sine nova petitione minoris, iudicisque confirmatio. ne; Et quod proinde consensus ejusmodi Tutoris, qui pubertate pupillae Tutor esse desit, in contrahendo cum puella matrimonio non requiratur. Lensus Gallium pro suo cliente citabat, qui tib 2. s c. 96. ita plane arbitratur, Shoc passim moribus hodiernis obtinere Utatur. Nyssus auctoritatem D. ris Latini, Statura nihil discrepunmtia, si exemplum iudicati prioris a legabat. Nam ita ccii iam censuisse jam olim in causa Inllino a lsotnia contra Godsehalli ab iuram ala his si evi Terminis; non posse
Tutorem absque nova petitione minoris S confirmatione blagistratus, auctoritate Curatoris uti, nec adeo nuptias adultae, cujus bonis praeust, impedire. Curia litem simi Dinga decidit, S sententiam
Fudicis inferioris coormavit; neque tantum confirmavit ι sed sitiam pro redem IVybinga retractavit. Nam dices Harlingant in nuptiis quidem impediendis non agnoverant Curatoris dignisum, verum tamqπ pveLtis amicis Ial in 'reliferane jus
suum ex . Edictis ordinum adversus eos, qui puellas viginti annis minores ad nuptias sine Curatorum N prvin- quorum adsensu pelliciunt. Adversus hane, clausulam Gybino commu-
292쪽
mone appessationis inus erat, obt, i res: quod susscit, ad obtinendum id nuitque rescisionem ejus , nullo alio de quo jam di putamus ; Invitis fundamento , quam quod de Dies adolescentibus non posse Curat Curator non erat , ut quidem D. res obtrudi: Tameis rursus fate-Saelima resatur, θ' ex actis liquet imur, non videri tolerabile moribusnam factorum, quae discrepantia hinc l nostris, ut recentes pubertatis pueri inde jactabantur, nullam esse habi- l suae tam cruda potestati permittam tam rationem liquet inde, quod ais- j tur; suos ne Iure Guili quidem postque interlocutione res definitive judicata es. Tum temporis igitur, saccidit ea res anno hujus seculi decimo nono se fuit judicit Curiae, se usus fori valuit; si nunc aliter
juris es, quaesitum velim, unde nova diversaque juris interpretatio ortast. Non potes aliunde , quam exabusu neguentiaque hominum; vel potius ex ignorantia Tutorum allue pupillorum, qui vernaculo usu vocum decepti , non putarunt interespe quicquam inter Tutelam αφιe Curam, ideoque simpliciter utriusque muneris tempora usicia conjunxerunt. Quia vero judices non solent in his mcineribus , nis requisti , agere quic- quain, non potuit fieri , quin noua confrinatis Tutorum ad Curam obevndum iret in desuetudinem; At cum haec ἡ mero neglectu socordiaque storta, non poteyt pro consuetudine recepta haberis ideoque non putavit Senatus in contradictorio huju modi abis. sus habendam esse rationem; Saltem id extra omnem dubitandi aleam ponimus , adolescentes, emensd Tutela,
s velint , po se novos petere Curato- tempora Dies Marci fretuentatum fuisse credimus. Proinde, s poteriuobtineri, ut sententia Bris Romani adhuc apud nos valere dicatur, causae tamen cognitione opus , et, utruni adolescens suis rebus jussciat administrandis , an secus; ita quemadmodum in d. cap. IO. n. II. posuimus ', proinde si adolescentes beneres suas gerant S sunt qui iussi. ciunt bene habet, nec videntur' cogendi; A malo. in promin tu erat, ct est hodieque remedium interdictionis: cujus evitandi gra
dum est, Consanguineos a Magistratibus petere posse, ut invitis Curator cietur, vel ip s judices id ex officio in eos decernere
seri potn, si appareat eos non esse habiles ad res suas gerendas,
ut sere sunt, qui recentes in pinbertatem appulerunt. Faciliores credo me Iaectores hibiturum in eρ, quod secunda Actione disceptatum fuit cum Alberib Scholano , quod etiam hela comme- G et νηο-
293쪽
morare visum, quia Gess ad primam collationem pertinebat , ta-ts --gis ad interpretationem Dris Iustinianaei quam Statutarii spect t. s istamen , ut communiter a nostris aeripitur , meo judicio recessum a Dre C ili oporteret , baud incommode huc referri etest. Sandius lib. 2. decistit. I .des s. statuit ipse, in Senatu refert esse judicatum, filiam fmajorem annis xxv. sine Patris consensu validum inire posse m trimonium. Iris eam sententiam, nec Stasutis probstri, nec Iuris civilis rationi 'consenta ream esse , diximus in , 3. n. 9. S seqq. Addidimus, Inee d Senatu ita adhuc esse judicarum; quod ut απροσδοκητον, Sandio, videtur repugnans forte aliquos σέ rit. Verba Sand ii, quibus servemiam
oris demoriatrat , haec sura; Hinc, cum quidam filiamiam. 2S. annis majorem in jus vocasset, cum qua fatebatur se inscio patre matrimonium contraxisse , filia vero matrimonium negasset, ad pro bandum admissus .suit, cumque in probatione defecisset, absoluta est. Unde vulgis colligitur , si jumenis probasset contractum matrimonii, Alanom. fuisse condemnandam. Sed quam id nullo modo tutum sit ad mari, norunt qui judiciis. interfuerunt. Num propter multiiudinem causarum, quiando partes circa facti historiam a crepant, omni die contingit , ut interlociι-
ιis au prohandum sas , eis facta illanea At litis decisoria; sive quod non
vacet Senatoribus exactὸ curioseque ex. aminare, num Ame claritudine tuorum
cas 'iri queat; sive quod Jeretur,d dycemne factorum aliquid lucis causae diis rationi adsperson tri. Non ita pridem haec quaestsi rursus oditata es in senatu, super causa Georgii Blan. heri contra Isaacum van der Hellen. Georgius desponderat Abi filiam
Isaaei majorem amis v. fine Patris eonsensu, quanquam multis id egerat , ut notaret , Patrem ex post faeto consense se. Pater tamen nuptias detre,abat; Georgius eum in jus vocaverat,
petens ut condemnaretur, permittera celebrationem nuptiarum , virgo Abstri reat libesso. Pater, jus patriae potest eis allegabat. nec Abi imputari pis se moram in elocanda fila; esse Pas emboni moris'familiae , cui filiam destinaverat. Cum ad rem judicandam ventum esset, primo quidem Domini tan- sentiebant, exemplum Sandii non Mere, iratum Curi , nec adeo quaestionem adtae esse decisam. Lmo etiam pars ninor , re brae disieptata, sentiebant. non esse verum, quod fila major annis 23. Iine Patris constulo nuptias contrahere missi: cwm inim nullum fealiud qus sententus fundamentum, quam
in Nov. II S. cap. 3. F. fi alicui
. quam urgebat D. Oplorans, illa textus bene examinatus nisil ejUmodi continetia Cerba Iulit; si vero usque
ad viginti quinque annorum ait tem pervenerit filia, & parentes distulerint eam marito copulare, ct sorsitan ex hoc contigerit in 'suum corpus eam peccare , aut sine consensu Parentum marito se P
294쪽
.se, libem tamen, conjungere; hoc ad ingratitudinem filiae nolumus imputari: quia non sua culpa, sed parentum id commisisse cognoscitur. IIJ Videmius quaesis-nem hujus loci esse, non, an meant nuptia, sed an fila ingratitudinis loco As imputandum quod edimmiterit, ita Cidelicet , ut GDeredari pos t; qua de Te per totum Ne eami unicὸ disseritur. Si Leges hacterius ignoseum impatientia virginis, a Patre vel a procistam diu neglecta , ideo ne mairrmonii eontractus omni jure subi let Ρndius ipse docet , ex eo quod in majuribus annis viginti puellis remittitur poena Sta- et utaria; ne quid conjuges sibi mutuo relinquant , non sequi tamen nuptias subfictere, d. lib. 2. tit. I. def. s. in fin. In hac Novella m-fil habetur quam exheredationis poenam remitti; PEd causae eis, ut ex hujus
remisione poena , coiugium magis convaleVcat; Et quare aetas tot annorum seqciorem sexum magis subducet patria pote sati, quam MN, de quibus textus ore loquitur , nec Sandius sentit: an, grua di lius puella tolerant virginitatis onus , quam jume sp ratio lenonec are dignior. Numquid in textu OV. II S. c. 3. f. II. reperitur, quod biae sententiae , quam mirari liceat a tam multis esse receptam, dederit
ea an Proferuntur bae verbo; si forsitan contigerit in suum corpus eam peccare, aut sine consensu parentum, marito, libero tamen,
i ) Acredit, non aliter eo cassi ratum mine libero, nisi au ritate Magistratus, 39 d. R. N. Vid. Henr. Biouer da Iur
se conjungere. Unde colligunt, posse talem filiam, se conjungere marito. sed recti Bacbovius ad Treuit.
tit. de rit. nupt. th. S. observat, illis verbis innima legitimum initelligi matrimonium, sed conjunctionem facii quasemcumque, idque prohat ex verbis libero tamen, exceptis indicat, illit agi de comunctione, quae de servo etiam praedicari misset, alioqui inepta foret limitatio ς de semo matrimonium niast modo potes diei, siqvidem
cum eo duntaxat es contubernium nore
conjugium, l. 3. C. de incest. nuptAliud a Nobilissimo Senatore mon-1trarum fuit in dicenda super hae ipsa
siententia evidentitis argumentum, aes id
refellendum. Nam si haec verba , Hebar, si sorsitan contigerit, eam sine consensu Parentum marito se conjungere, vir m jus darent id
faciendi quod in conditione memoratur, idem prorsus eveniret in his verbis, quae habent eundem coetu tum; si coni,
gerit eam in corpus suum peccare; cum eodem spiritu a Casare pronuntiensis, QMd tamen alurdum esse nemo non videt . Denique, Iustinianusne et dem ingratitudinis abusit filiamo nil quinque majorem annis , nise parentes distulerint eam marito copulare, , inquit, re-jecerint , mm esset occaso, Plane in id Domini consentiebant, Dimm m. perfecta aetasis jacilius auctoritate pu
esse eiusmodi filiae matrimonium eum ho paternum consensum supplentis, initum,' c nub. lib. II. cap. τε s.
295쪽
Denique Blancartus ille pluribus si ragiis renuit sponsam; vi ob rationes facti magis, quam quod ita juris esse statueretur. Superest , ut quid D. Scholanus in ipse actu primae Collationis moverit , ultimo loco referamus. Aggressis es postionem xxii. capitis tertii, tuae haec est, Prohibitio matrimonii inter Curatorem ejusque filium ct nepotem atque adultam, quae sub ejus cura est, l. 66. pr. d. Rit. nupt. cessare videtur in Frbsa, quia vir ipso jure Curator est
uxoris suae. Laudatimus auctorem Herbatum , qui in hanc partem imclinat in cap. 13. rer. quotid. n.
II. & praxis populi se ferre uid
tur , quando hac ratione 'matrimonia impediri adhue inauditum es. Et ratio in postione nostra fusag tur, quia vir nunc ipso jure Curator uxoris suae habetur. Iure ciuili hae: duo cohaerent, Iibique mutuo respondent , Caerator non potes ducere adultam, S maritus non potest esse Curator uxoris suae, l. 3. Tde Curat. fur. Ratio utriusque pro positionis est eadem, quia mulier adolescens non auderet rationes Gigere is marito suo. 6 de Patre , sve ut ait Mur in l. 64. g. I. T. de rit. nupt. Ne pupillae in re samiliari circuinscribantur ab his, qui rationes eis gellae tutelae reddere compelluntur. Si Lex Romana per-
ris . Iine dubio nec Curasorem v
tuisset feri maritum , sicut haec praecepta juxta veterum sententiam e haerent. Proinde caem Lex Alsis Mirita dederit uxoris Curam, quis d biret , eandem probsise moerrimonium
' cum adulta, quae sub Cura es, im-rip D. Scholanus hanc consequemtiam non a ittebat. Ut ratio una, se Hebat, rationem alteram eve tat , oportet terminos habiles ejus rationis, quae est evertendrioni. Tu vis evertere rationemuris Civilis, ne femina minor ab sterreatur a rationibus exigendis; hoe tentas per hanc rationem , pila vir es legitimus uxoris Cura tor , Atqui hoc casu non reddum tur rationes, quibus maritum eximi Iure Frisco certum & nmtum est. Ponere debebas casum, quo vir ante nuptias suit Curator adultae 3 tum Vero , cum antea non administravit uxoris bona, non sunt termini habiles quaerem di, an impediatur rationum e actio. Proinde ratio illa, ne rutionum redditio intervertatur, non tollitur, inquam, per hauc, quod sit legitimus Curator uxoris suae. Satis acute haec; sed nostra
sis fuit responso; Legem Friscam
credere marito Curam uxoris ejusque bonorum, nec obtare metum , ne patrimonium ejus intervertate arusum Diqitiam by Cooste
296쪽
surdum videtur, fiduciam, qua viro
omne patrimonitivi uxoris omni rempore permittitur, eam vertere in contrarium respectu praeter administratisnis. Lex mmana non modo praeteritae, sed etiam futura tuitionis respectu metuit, ne maritalis ργιυtas curatoriam corrumpat. Utritisque eandem rationem habet; s crederet, curam marito , durame
fudio , permittendam esse , non
Etiam recusarct, curatorem cum adul-πί copulare. Proinde , tum lex hyi-sea prius absolute concedat, non est quod de po terkre dubitemus. Sed instabat D. Scholanus , siamvis Me omnia concederemus , tamen juri Romano standum existimarem: Non enim continuo, ubi eessat
Tatio legis, etiam cessat ibin legis dispositio. Clarum hoc est ex I. I. g. s. J. Postuc ubi mulieres prohibentur postulare, ct causam ait Ictus huie Edicto dedisse Carfaniam'sinprobissimam seminam , qu6d inverecunde admodum erga Magistratum se gessistet; jam amtem , si hoc semper procederet, Dod eessante ratione legis ejus suoque tapositio cessaret, muli
res, quaen inverecundo postulirenti, mittendae serent; cum tamen Praetor edicat, ne ulla mulier
Responsio fuit, argumenti illius rarionem mediam libenter a nobis comcedi , scis alias eamplis datis demonsravimus , adversus Leonis
Augusti philosophiam parum juria,
cam ; videlicet, legem esse debere generalem , S iis etiam casbus obtinere , quibus ratio legis introductae cessare videatur. ita nempe , cecin- te ratione legis in certis casibus , haud tamen ideo Lex ipsa cestat, is vero. Cusiante ratione legis in univcrium, nemo negat Ictus aut Philosophus, ultro cessare legem. l Ita quemadmodum in hac qu lione stra accidit; Lex Romana habes
hanc rationem, quod marito non credatur a Gratio honoram uxoris
sub titulo Carae, ubi non est D
libertas exigendi rationes: Lex Frisca dat Curam uxoris viro, nullis unquam rarionibus reddendis ; cessat igitur apud Fri s Lex, qua nitiatur hac formidine, ne rationes exigi possint. Atqui pergebat. D. -- ponens , non recedimus a Jure Romano Frisi, nisi contrarium claris verbis in Statutis expressumst. de matrimonio autem Cur toris cum adulta nullam in Staim iis mentionem factam videmus; Tantum enim hoc aiunt, nubtum
. ε8 Vocabulinn eaussa pro occasione ibi laecipi, tralatilium est; ratio vero prohibitionis mulierum ex ι. 3. seqq. de LL, Satis mani a est. De rei ipsa quaedam M. α, G I. Iur. Ciυ. cap.
297쪽
tum esse Curatorem uxoris suae, non Curatorem posse ducere adul-- tam in uxorem. Stricte Statuta esse interpretanda notissimum ex l. 64. f. 9. F solui. matrim. seri Dein omni jure novo testamur Gail. 2.obs. c. 33. Faber. l. I. Cod. tit. S. def. I. adeo ut nequidem ex pari aut praegnantiori ratione Statuta Avi extendenda , Bartol. in l. Omnes
que vel maxime locum habere volunt, quando agitur de Iure communi δε- rogando , Gail. d. obs 33. n. 2. infin. & num. 9. Verum ego sic ex
istimo, Statutis hae parte nihil Convenire, nisi quod de legibus alias predicetur, scit: casus omissos in lege non esse supplendos interpretatione, sicut docetur ind. l. 6 . l. 9. constitutiones generales sine dubio continent omnes casus speciales. Est lex generalis; Nuptiis solvitur patria potestas; non est dubium, quin omnes effectus patriae potestatis per hanc regulam sublati sint; perinde, Lex est , vir est legitimus Curator u ris suae; Ergo omnes effectus hujus permissionis lege comprobati sint; quos inter sine dubio, quod Curator adiutam suam possit hahere in uxorem.
t Audiuimus quinque uregios δε- ruonsultos, gravisinas Quaestiones Iuris disertis orationbus agitan Iess
Sextus qui invitatur receperat se ripartibus futurum, tum quidem is nere transmarino impeditus, scripta mecum communicavit suas cogitati nes , aduersus duas ὸ posisionibus nostris ; Erat is Paulus de Ghemmenich Ad catus doctrinistingenio nulli secundus. Nolui committere , quin id quod in Heras redegit, huc quoque referrem, duntaxat ad ast ram positionum. Nam prima quam impugnare voluerat thesis Ur. cap. 3. 4 Cognato ejus Zachaeo de Ghemenich occupata fuerat. Salegeras alioqui probare, quod qui ducit pue, iam minorem annis xa, sine Curatoris consensu, non privetur lucro, quod Jus Statutarium alioquin in bonis uxoris conceclare Non habiturus erat nisi . me in hoc articulo disseiles, in superius non dissimulavimus. Altera quaestio reperitur in th. 'IS. cap. 6. de qua
se disputat Consultissimas Asiocatus: Statuit illic Ampliss Ex Senator,
Patrem non amittere usumstua gni
in bonis filitiam: nisi eapreri
nuptiis ejus consenserit, non susficiente limplici. tolerantia ac t citurnitate. C Ira quam senten. ti in non inepte quis ita argumentaretur: Si cpnniventia, ac simpex tolerantia Parentum sus-ficiat, ut nuptiae Liberorum cemseantur legitime contractae, sequbtur ut & illae suffciant ad PD
298쪽
triam potestatem rite tollendam. Consequentia haec diserte expressa est lib. I. sal: tit. 6. ubi luee verba: llauden de Iim. heren site rimetri ius; deii vati de maclitvan hiiiuieti Dader doom deii Ecbt
id est, matrimonio legitime contracto j Et prius membrum Verum est, vel ipse Sandio salioquin hac in parti disseiatiente in teste libro 2. tiι. I. desn. 2. g. Succedit nunc Sc. per l. 7. g. I. l. I a. lπ. de Sponsal: l. S. Cod. de Nuptiis. :Ilis pnu suppositis S corrobora- ltis, sequitur in fallibiliter, ut si sipsa Potestas patria nuptiis hoc modo contraciis ipso jure tollatur, S ejus effectus omnes, etsi maxime parentibus sint lucrosi, tolli ac di sibi vi , utpote causia sublata, tolli esse etiis notissimum. Iuno, inquit Sandius Lib. 2 tit. 7.def. S. Expressus patris consensus requiritur, cum agitur, de summo ejus praejudicio , nempe de tollenda potestate patria, re in pestimabili, L II9. f. 8. de Legat. I. non lassicit taciturnitas, non con ' sui ventia. Sed unde probat hoc Vir Amplissimus Τ Εquidem non lex verbis statutorum nostratium, lcum nec in supra citat: titulo c. ivlla mentio fiat consensus eX-
pressi. Nec in l. 6. N 7. tit. I. lese ubi ex prolata agitur de iconcessione ac prohibitione Pa. li rentum ; namque simpliciteri ibi consensus requiritur sine di-l stinctione , expressus an Iacitusi fuerit. Ergo, cum statuta nostrat hoc requilitum non exigant, recurramus ad Ius Civile, quid illiel Juris: Atqui in Jure Caesareo nihil minus quam consensum eX-
pressum requiri, vel ipso Viro Ampli illino judice, textibusque supra allegatis edicti sumus. Imo,
uis, non praesumitur Parens tan. tum lucrum tanto sui praejudicio tacite ac conniventer remittere
voluisse. Quid γ si taciturnitas &conniventia, ut jam dictum, sussiciant ad ipsas nuptias ratificani das, qua Potes , ipsa Patria .l res inaestimabilis, radicitus tolli. t tur, quidni sussicient illae ad unum
t ejus cssectum subvertendum. Sci-l licet habent, quod sibi ipsis im-l putent Parentes, quod ab initio' nuptias non prohibuerint, quod
summo jure ex patria poterit facere potuissent, siquidem in dignam filius iam. duxerit. Sed si principium S antecedens prohibere , cum possint, noluerint,
frustra conqueruntur de consequentias ex anteced*nti hoc necessario, & ipso jure oriuhd iri
Nempe, non videntur sentire dum num quod culpa sua sentiunt, ait Regula Iuris. Ipsa verba , sicut ea D. Advocatus jcripto transmissi.
299쪽
uno contratu collocavimus; nec enim, ut reliquorin dicta, scut erant reciprocata , retuleramus, idem hac oc-' easone servare potuimus. Equidem
ferati sumus in hae politione Sandii nostri sententiam, qui, quod leges sunt, valere nuptias, fi pater scienseas celebrari non contradicat; hactenus id interpretatur, ut ne contra
hentes incidant in me)ias legibus sa- istas in eos, qui sine parentum juisu ineunt nuptias , atque ut liberi ex ejusmodi matrimonio nati pro legitimis habeantur, ut es in l. s. C. denupt. sed inde non sequi, Patrem sine suo facto amittere jura Patriae potestatis, quae ut natuia sua est inaestimabilis, l. II 4. l. 8. d. Legat. I. ita continet effecta vere pretissa, cujusmodi est Uusjructus bonorum adventitiorum. Nec ratio deest huic opinioni: Sunt enim di tinctae positiones, Nuptiae valent, θ' Patria potestas tollitur, omnesque ejus effectus; nec es quod vetet, cum
olim nunquam tolleretur patria pol star per nuptias, nunc aliquem extare casum, quo idem juris adhuc sit.
19 Non sequitur igitur quod colligit
D. Advocatus; Si patris sientium Iusticis, ut nuptiae pro legitimis habeantur oportet, id quoque figi
cere ail patriam potestatem tollendam. Ecce; Pater videt nuptias iniri, 9 tacet. Lex requirit juglsum patris
praecedent,n , pr. Init. de Nupti non placet tamen rescindi matri nium patris causa. qNod in ejus p
testate fuit, ut Ke rescindi necesse fuisset. .accedit deinde situs, petit, ut pater usu ructum bonorum suorum dimittat. Pater recusat: ait, βnullo dicto vel facto egisse quicquam, unde suo jure cecidisse dicatur. μὲιero, instat stius: Non pro tribuisti me ducere uxorem 2 habes quod tibi imputes. Silentium meum, regerit ille, secit, ut hoc quod agebatur transiret , ut id quod videbam subsisteret ; non potuit eo trahi, ut etiam consentire viderer in id quod non agebatur , quod non Videbam , in ademptionem juris mihi dudumae qui siti. milius urget per Statutum,qund ait: liberos eximi patriae potestati per matrimonium. Sed tam
generalia verba non patrocinantur βlio fliave in re pessimi exempli, casu 'g9lari: Sprevit stia patris
auctoritatem: Hie majoris mali vitandi causί noluit uti rigore juris sui, ne sitam prostitueret, domumque spuria prole repleret, passus ess
300쪽
eong utinari nuptias: Ideone sita pa- l Emi tempus, si volet Deus, quo hine
tri infultabir, ut etiam jus et sumn res caterarumque merita quoestionum auferat Τ Lex hactenus indulget, ut plenius excutientur, S sngula conjIiberi ex illis nuptiis legitimi nascan- l deratius examinabuntur. tur, d. l. S. C. de nupt. nihil am- lplius proditum est. Sit distrimen ali- quod inter obsequentes liberos, ij com itumaces , qui periculum faeere amident. quibus suis flagitiis impar sit lParentum pietas Praeterea solutis lpatriae potesatis per nuptias D, quia inter hoc modo liberos emancipasse videtur: sed emancipatio consensum duntaxat expressum requirit. 2o statutum igitur . matrimonio solvi Patriam potesatem dictans, praejupponit id, quod hae ad matrimonium requirit , jugsum patris antecedentem, nec intelligi debet de nuptiis quae indirectὸ per conniventiam qualitercumque susinentur. Denique non habet rationem, ut in eo quod jus- suin requirit expressum, tacitus consensus operetur ultra, quam tempore silensii agebatur. Cur enim tacens
consentire censetur Τ quia scit factum uidet: si lacutus esset. hoc impe- diuisset quod gerebatur; silentium igitur ad id quod geritur se refert, non ad id quod nullo modo actum fuit. stque haec pro sententia Sandii, Sad rationes adversus eam probasas. His ultroque citroque absolutis, nemine se porro ad rationes communicandas offerente, finis
actioni est impositus, his verbis., Desinat igitur hic actus, ut Omnia recto instituta debent, in gratiarum actione, primo erga Deum Ter Opt. Max. sine cujus auxilio omnia proposita ct incepta in- eassum S in irritum cedunt; quod in his auspiciis potenti suo praesidio nobis adesse voluerit, eumque supplices rogemus, ut & re
liquos conatiis nostros gubernare,
ct in utilitatem publicam , suique nominis gloriam provehere digne
Tibi quoque Magnanime PRIMCEPS , humillime gratias agimus, quod hanc paneg7rin fulgore praesentiae tuae illustiare volueris; &prosecto consentaneum erat . ut hoc etiam sublimi honore mact res eum actum, quem Tu pene totum laceras, utique ad hunc
modum. & exemplum. ppe semel iterumque Celsetudo Taa.
χοὶ Et huic sententiae eontraria videmur, quae de tu ita emancipatione in ι 2s. D. d. Adopi & ι a C. G par pol sanciuntur. Conf i. i. 4. D quando de ρει ad Iamn. V m L s f. l. crinos. sibb. Ceterum, epra dissentientes utuntur. L . c. de par. Ρι. lotam 3xpressam ac solemnem respicit.