Philippi LansbergI Vranometriae libri tres. In quibus, lunae, solis, & reliquorum planetarum, & inerrantium stellarum distantiae à terra, & magnitudines, hactenus ignoratae perspicue demonstrantur. ..

발행: 1631년

분량: 158페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

Anno Christi is 4 , die a Ianuarii , facta est Eclipsis Solis, cujus

medium Gemma μν- conspexit Lovanti, seblatitudine grad. so So ,& longitudine temporum 2 6 3o' , hora 8 3 3 plus minus ante medium diem. Deficiebant vero tunc Digiti decem a parte inferiori, cum communes Tabulae superiorem designarent. Gemma Frisiis in ta ronomico Radio capite I 8. Ab initio annorum Christi ad hoc Novilunium Eclipticum sent anni Iuliani solidi is 3 , dies eta, horae sub G ano Meridiano ao 3 . Quibus debentur hi molin. AE ety i NOCTIOR v M. Anomalia AEquinoctiorum Prosthaphaeresis AEquinoct. addenda

AEqualis motus Solis a medio AEquin. Anomalia centri Prosthaphaeresis centri addenda Scrupula proportionalia. o . Apogari medius Apogari aequatusAnomalia orbis vera Ρromapheresis orbis addenda Medius motus Solis a vero aequin. Ergo Sol erat in grad. Astensio recta Solis temp. 3I6 IS'.

3. . I

es6. I

Medius motus Lunae a Sole Anomalia centri Prota haeresis centri subtrahenda

O a Scrupula

132쪽

Scrupula proportionalia. Anomalia orbis media omalia orbis aequata Promaphaeresis orbis addenda Medius motus Lunae ab Equis. Ergo Luna erat in grad. Medius motus latitudinis Lunae Verus motus latitudinis Lunae

. II.

. 1.

Propter aequationem Dierum naturalium auferenda sint a tempore medio scr. horae s. Ergo vera synodus facta est Gocis, horis a media nocte 8 23 : Lovanti vero quae quatuor horae scrupulis orientalior est, horis a media nocte 8 2s. Erat tunc Parallaxis longitudinis Lunara Sole scrupul. 1 I 46'. Motus horarius Luns a Sole verus scrup. 3a Is . Visus scrupul. as 36 . Sol erat in orientali Quadrante. Itaque apparens synodus antecedebat vcram scrupulis horae 3I'; mediumque Eclipsis erat Lovanti horis a media nocte 7 38 . Datur tunc Parallaxis longitudinis Lunae a Sole scr. Parallaxis latitudinis Luns a Sole Veia latitudo Lunae borea Ergo latitudo Lunae visa austrina Semidiameter Solis Semidiameter Lunae Summa semidiametrorum Scrupula deficientia

s 3 32 6. Ermo Digiti Ecliptici II i . inoi etiam Fuam conspexit in Germania. Gemma tamen notavit tantum Digitos Io , at non in ipso tempore obscurationis maximae, sed cum Sol aliquamdiu repleri cepisset. M dium enim Eclipsis fuit Lovanti, non hora 8 33 plus minus ante medium diem, ut-scribit , sed hora 7 18 . Decepit ergo Vmmam ignoratio temporis quo Sol maxime obscuratus est.

133쪽

III. . LIBER SEcVNDVS.

Anno Christi isso, ii die Iulii, MAMA GL Eisus observavit Eclipsin Solis Tubingae sub latitudine gr. 48 a , & longitudine icmporum 3I S; mediumque Eclipsis inotavit horis a media nocte 7 M, radio Solis per tegulas immisso, sub amplo & obscuro iccto. Dpkω in is tronomia Optica pag. 36o, qO6, & qῖI. Ab initio annorum Christi ad hoc Novilunium Eclipticum, sentanni Iuliani solidi I 389, menses anni communis 6, dies I9, horae sub Meridiano Goesano a I 3 . Quibus debentur hi motus.

Anomalia centri 3

Scrupula proportionalia. I Apogaei medius I

Apogaei aequatus I

Medius motus Solis a vero aequis. 2

37. Erso Sol erat grad. Ascensio recta Solis temp. I 3O O .

2 I9.

134쪽

Anomalia orbis media omalia orbis aequata Prosthaphaeresis orbis addenda Medius motus Lunae ab , Ruin. vero Ergo Luna erat in grad. Medius motus latitudinis Lunae Verus motus latitudinis Lunae

Propter a nationem Dierum nar alium auferendum est 1 tem pore medio unum horae scrupulum. Et propter aequationem temporis in Luna, auferenda sunt scrupula horae 18 . Ergo vera Luminarium copula facta est Goeis, horis 1 media nocte 8 Α : Tubingar autem, quae orientesior est scrupulis horae af, horis a media nocte o 6 . Ticho habet horas s a'. Keplerus ex Observatione e colligit horas s 8 Porro horis a meridie ς 6', Parallaxis longitudinis Lunae a Sole erat scrupul. 3 of 46'. Motus horarius Lune a Sole verus scr. 27 o . A parens inter horam septimam& octavam scr. 23' 3σ; inter octavam&nonam scrup. as I ; inter nonam di decimam scrup. ao 'is'. Solerat in orientali Quadrante. Ergo visa synodus praecedebat veram hora I 2 1. & Eclipsis minium scit Tu gae horis a media nocte 7 ε . Datur tunc Parallaxis longitudinis Lunae a Sole scr.

Parallaxis latitudinis Lunae a Sole a 3

Scrupula deficientia a F

Ergo Digiti Ecliptici s o : Quot etiam prodit Lapisi calculus. Is enim colligit ex M lim observatione, Parallaxin latitudinis Lunae a Sole scrup. 23 a r item veram Lunae latitudinem boream scrup. I o ut & latitudinem Lunae visam scrupulorum 6' 42 'austrinam. Aufer

135쪽

- L 1gER SECUN D V S. . III Aufer igitur hanc ex summa semidiametrorum 3i 8 , & remanebunt scrupula deficientia af 26', & proinde Digiti Ecliptici 9 o': quos etiam exhibet Noster calculus.

Anno Christi I 6ia, Is die Maij fuit Eclipsis Solis, cujus medium Christianus Severim, animadvertit Haphniae in Dania, sub latitudine grad. ss ΑΥ, & longitudine tempor. 36 47 , circa horam II I ante meridiem.' Initium Eclipsis notavit, cum Solis altitudo esset grad. 3I paulo plus. Finis ex calculo T Hom erat hora o 22 post meridiem, sed re observatione Christari fuit productior. In medio Eclipsis deficiebant ad shmmum Digiti octo a borea. Vide secundam partem stronomia Danicae pag. 187, &' Ι 88. A principio annorum Christi ad hoc Novilunium Eclipticum sunt anni Iuliani solidi I 6 II, menses anni Bissextilis quatuor, dies 18, horae sub Meridiano Goesano a a et '. Quibus debentur hi motus.

Equi No COOR v M. Sex gra

Prosthaphaeresis AEquin. addenda

A malia centri 3

Pros haphaeresis ccntri addenda

Scrupula proportionalia. I Apogaei medius I

Prosthaphaeresis orbis addenda I

Ergo Sol erat in grad. Ascensio recta Solis temp. 67 2 . s

136쪽

P. LANS BERGII, Uranometriae

Medius motus Lunae a Sole

Anomalia centri

Prosthaphaeresis centri addenda

Scrupula proportionalia. I. Anomalia olbis media

18, A malia orbis aequata I

Promaphaeresis orbis subtrahendaq

I 3 73 Ergo Lucia erat in grad. Medius motus latitudinis Lunae s

Propter aequationem Dierum naturalium addenda sent ad tempus medium scrup. horae io'. Ergo vera Luminarium conjunctio facta est Coeis horis io 37 a media nocte: Haphniae vero quae qI horae scrupulis orientalior est, horis a media nocte II a a . Erat tunc Paraularis longitudinis Lunae a Sole scrupes. of I3 . Itaque utrumque Luminare quamproxime occupabat nonagesimum gradum ab Ascendenter & ob id visa & vera copula coincidebant. Ergo medium talis sis erat Haphniae in Dania horis a media nocte II aa , hoc est, sub horam a media nocte III, ut habet Chrisiari Severini annotatio. Datur tunc Parallaxis longitudinis Lunae a Sole scr. Parallaxis latitudinis Lunae a Sole Latitudo Lunae borea vera Ergo latitudo Lunae borea vise Semidiameter Solis Semidiameter Lunae Summa semidiametrorum Scrupula deficientia

13333

Ergo Digiti Ecliptici o asi. O liam habet Digitos octo ad summum , sed accommodavit

137쪽

LIBER SEQVNDVS, II observationem ad emis ni sui calculum, qui habet Digitos 8 arquod ipsum quoque fecit in Eclipsi Solis anni Christi 16o8 . uti&-Eμr ipsius in Eclipsi anni I 6oo. Certum enim est Defectum hunc fuisse majorem Digitis octo quia Chrsianus fatetur tempus repletionis productius futue ex sua obseriatione, quam ex Tybonis calculo. Scrupula incidentiae erant 3 s 46 , & incidentiae tempus horae I et Y Coepit ergo Eclipsis horis a media nocte Io o , cum altitudo Solis esset grad. 49 36. Tempus repletionis crat horae I I . Desiit ergo Eclipsis scrupulis horae 3 6 post Meridiem. Quod tempus productius fuit Ochonico. Tota igitur Chlliani Minisi observatio, cum numeris Nostris egregie convenit. Sed suffciunt hae Eclipses, Distantiis Solis 3 centro Terrae , quas se-pra demonstravimus, plene comprobandis. Insignis enim ille Calculi nostri cum observationibus consensus manifeste evincit. non modo Solis, sed & Lunae Distantias a centro Terrae superiori libro demonstratas una cum Parallaxibus,& apparcntibus eorum Diametris celo pro sus esse consentaneas. His itaque jam satis superque a nobis comprobatis, transeo ad alteram Dimensionis Solis partem, quae est, de Solis ad

Terram, & ad Ianam magnitudue . E L E M. X. Magnitudo Solis ad Terram ct Lunam , colligitur ex eorum Haraetris, is eadem mesura datis.

Nam ctim Sphaerae sint in tripla ratione suorum Dimetientium; triplicatis Solis, Lunae, & Terrae Diametris aut Semidiametris per Isminti Eruclidis, in eadem mensura datis, prodeunt corum inter se magnitudinta. E L a M. XI. ualium semitameter Terrae est particularum 6o, talium semidiameter Sosis est 434 E, se semidiameter Iaxis I 6 sese. Repetatur enim postrema nostra figura; Sitque in ea angulus ABEsemidiameter Solis apogaei apparens, pere hujus, scrup. 16 7 ; &AB distantia Solis apogari a centro Terrae, per sφ huius, semidi

138쪽

116 P. LANS BERGII Uranometriametrorum Tcrrae Is o i , vel in scrupulis primis s3o a particularum quarum B G scimidiameter Terrae est 6o. Dico A E veram Solis semidiametrum csse particularum carundem I n Triangulo enim rectangulo B A E, datur latus A B s 3 o 32, cum angulo ad B scr. 16' 47 . Itaque reliquum latus A E cst particularum 41 V. Nam per 8 Tertii Trigonometriae Nostrae est, Ut AB io oo oo oo ad AE 88 Is tangentem anguli ad B; ita AB 93osa ad A E 43 V. Itaque semidiameter Solis est ad semidiametrum Terrae ut qs V ad 6o. Quod erat demonstrandum. Porio quod Terrae semidiameter sit ad semidiametrum Lune ut 6o ad I 6 a fere, id demonstratum est in praecedente Libro, elemento umdecimo . E L a M. XII. Sol major est Terra quadringen- tui ct trigesies quater fere. Luna autem es Sole minoν deciesnonus millies , septingenius se A- ω ses.

Cubus enim semidiametri Solis 43 27 est s37 3717269483, &Cubus semidiametri Ter 6o ooesta I 6o oo oo oo oo. Est autem Cu-bus semidiametri Terrς, in Cubo semidiametri Solis 434 vicibus fere. Itaque Sol major est Terra quadringenties, & trigesim quater fere. Cubus semidiametri Lunae 168o, est 47 I63ao oo, idemque est in Cubo semidiametri Solis vicibus Is 77o. Ergo Sol major est Luna deciesnonici millies septingenties & scptuagesies. Rupe demonstrare oportuit. Ex Ptolemi Hypothcsbus sequitur, Solem esse Terra majorem I 66 . vicibus, & Lunam csse minorem Sole vicibus 66 8. Sed neutra magnitudinum est justa, quia Ptolemai Hypothetes a coelo dissem

139쪽

L 13ER SEcVNDVS. IIIbis: & Lunam minorem Sole septies millies, minus sexagesima secunda parte. Dcho Marius vult Solem majorem esse Terra centies quadragics , &Lunam Terra minorem quadragies & bis. Christiam Longomomamra prodit Solem majorem esse Terra centies& nonagesies sexies , & Lunam csse Sole minorem decies millies

At nulla harum magnitudinum est vera. Pugnant enim omnes cum Hypothesibus suis, & Hypotheses cum Apparentiis: adeo ut nec concinnari inter se possint, nec ullatenus cum coelo conjungi. Rejiciendae igitur omnes sunt, ut falsae, &ab Autoribus pro lubitu confictae. Et contra acquiescendum est in magnitudinibus quas Nos cum bono Deo supra demonstravimus. Hae quippe & Hypothesibus suis exacte respondent , & coelo ad amussim consentiunt, adeo ut de earum veritate dubitandum non sit. Haec sunt quaride ma centra Terrae mistantia , eiu sque ad Terram se ad nam magnitudine, in secunda Vranometria parte demonstranda Mihi fiterunt. Quae dubio procul esse certa, & vera, nemo non videbit, qu i rem bene expenderit, & Nostra cum Hypothesibus sitiis,& cum Coelo conis tulerit. Fruatur itaque nunc his quicunque est veritatis amans, Deoque Opt. MaX. mecum gratias agat, de protracta jam in lucem veritate, quae tot seculis sepulta jacuit. Quod ut in Nominis Divini gloriam& multorum aedificationem cedat, etiam atque etiam voveo & Opto.

140쪽

PHILIPPI LANS BERGII

LIBER TERTIUS,

Errantium & Inerrantium Stellarum Di mensione.

Expeditis per Dei gratiam duabus Vra emilae partibus , prima de timensione Ianae, secunda de Dimo sine Solis , reliqua est tertia, de serantiam & Inery tium Stellarum mimensione . Hanc partem reliquere intactam tappa Aus& Ptolemae & quotquot cos antecesserunt Astronomi. Nec sine causa. Nam cum ad unum fere omnes senserint, Terram quiescere in Mundi medio,& Solem moveri in Ecliptica: interclusa illis suit via, per quam errantes & inerrantes Stellae mensurantur. Haec quippe se solum pandit in Hypothesi mobilitatis Terrae, & quietis Solis. Scio equidem e gasegnium & e staganum, Astronomos inter Arabes primarios, censuisse errantium & inerrantium Stellarum magnitudines exacte pol- se definiri, in Hypothesi mobilitatis Solis, & quietis Terrae, sed valde essedeceptos opinione sua ex Scriptis eorum ostendere promptum est. Legatur enim quinquagesimum caput si Mignis, in quo modum tradit mensurandi Stellas in dicta Hypothesi; apparebitque nec G cometricum esse, nec rei veritati ullatenus consentaneum. Exstructus enim est su- Diqitigod by Corale

SEARCH

MENU NAVIGATION