장음표시 사용
471쪽
ntietatem Iesu. clangor XXIV. har
xegno suo superstitibus, dummodo erga suam Ma jesta- tein , subditosque ipsius, imposterum se gerant ut oportet 3 nee i ub religionis praetextu pacem perturbent , nec publicis sese negotiis intermisceant, prout nonino ulli ex ipsis adeo imprudenter hactenus lacerunt. Per hoc sicut&per CUPIDITATEM AD AUGENDI divitias suas , per instigataque a se consilia in pei sonam suae Majestatis, sese adeo odiosos reddiderunt , ut ii Molestas sua subditorum stiorum , sumemique Purlumenti fui vo- taut utibus se oonformasset, rigor sim cum quis adium δε ij set. Nec aliam ob causam jua Mujesas in eo fuis Iees elui iis opposuit, nis tit obstaret inconvenientibuε , qziae alioqui per partiensuriiam quortindam i yiιitarum teme-νitatem causari poterant. suae etiam temeritas cauor fuit publici in totum ordinem odii. Quod tamen longe maius certi me fiasset, ni Μ esas sua , ex Diodesiderio complacendistia Sanctituti , cuneia polim moti rari , quam exsteerbere stitituisset. Neqtie enim is δε- tis eussum ullam necepit habendi in itiis fatisfactionem ; utpote qui is tempore exilii fui non ce furunt , perveois officiis machinationibus suis clam pa- Iam inter subditos suos di Hia fovere, fuitque Majes tri nctiones Iradueere , de quihus ex pasione ulimaque opinione , magis quom ex veritate ει rut one jtidicare soliti eramι. Imsne Regiis Sotiornm tuorum eneomiis contentns' es, Mnγlenhroucq 3 vide ergo , ne cum Tellerio , de numero sis eorum, qui loquuntur vanitates , ae insanios' usus, cum uicis , ab Henrico- magno praedicata est. Jesultarum elogia in oratione ad Harheum. Neque enim
Rex ille Μagnus Orator fuit, nec supposititia oratio ista extat in Μ emoriali inis Di, mini villa regii de Vin Ieroi) sed volninini quarto , post mortem ipsi iis a Jemitis inserta, uti constat partim ex allato Thuani testimonio, partim eκ insci iptione istius Voluminis . .. Volumen quartum memorialium putus , colitequen tium memorias D. Villaretii. Hiieiisque dictis Iecedit, quod idem Rex , alloquens Dominum de , εηuli Ircvit ipse narrkt Heva ris
472쪽
lium seu Oeconomiarum regiarum tο. pag. 6M .. Necessitate compellor , inquit, Rex , ex duobus unum iu-eere vel scilicet itavitas pure smpliciter admittere , liberos ab infamiti H opprobriis , quibuς dehonorati funi, Mel ipsos abolutius quam tinquum repellere. Hoc se faciam , dubitari jam non poterit, ipsos jam in desperationem actos, exinde exarsuros iu ωolanιatem attenta di in mitam meam. Gus feret , ut misero languida foreι vita mea , ob continuum apprehe vem , ne misi veneno vel pugione vitam auferrent. Guippe homines Uti non paucos habent,ibifoederato , dexteritatemque habent magnam de iis disponendi. Melim proinde mihi esset, jam mortuum esse. Guia arhitror cum λε-/sare , mortem omnium dulci ῖnam esse improυidam , Et inexpectatam. Numquid insignia sunt ista Jesultarum encomta per Henricum Μagnum , talem de ipsis opiarionem habentem ΤNec melior Societatis eneomiastes Rit cardinalis Oia satus , de cujus etiam eneomiis Socii gloriantur: ciam in epist. 33a ad D. Villa regium de Ig. Ianuarii Is 69. certiorem ipsum faciat, quod si pro eorum revocatione ardentius apud Regiam Μajestatem negotiatus fuerit, ipsos tunc satis non cognoscebat, nec id seiecisse amore ipsorum s sed ex spe Ieu opinione hon4 , quod inde o menire poterat litteris V scientiis re catholiea Religioni. Et quia ipsorum refocatio satisfactionern magnam a latura erat fure Sanditisti , ij nomen honum Regii. Maiestati. Iam Oero co1 eratis multis , quae de ibis,.
inquit , legi , H audivi , pro 'sis ultra nolo me ian
Non diffletur Hurlenbroucq, aulicismum Iesu ius
esse periculosum, a Sanctoqite Ignatio & caniasio Prudenter iniyrobat uir. Scit in eo Religiosos S aietatis,
473쪽
nrietatem Iesu. clangor. XXIV. o
retatis pepcare, salix in Tuba probatum non existis
Quid ergo , an non id satis probant I. exempl4 Jesultarum in China fere assiduorum in sula Imperatoris, per Aulaeque favorem sibi procurantium Μamlarinatus Μissionariorumque non sui ordinis ex Imperio illo e pulsionem , cum ingenti propaganilae Religionis praejudicio 3 a. exempla patrum Annali , dehichai se, Te
Ierii, a quibus in avia assiduis ) sibi procurato in e1
Regis, & Aulicorum favore, & in se confidentia magna , consequenter procurata fuit Regii portus persecutio, atque a fundamentis destructio, utilissimae Congregationis filiarum de Infantia totalis extin hio, Capituli Apamiensis de statu optimo in pessimum commutatio , innumerabilium innocentium per suggestiones & informationes falsas oppresso. Et quot non turbas Telle,rius excitavit in Gallia 3 Quemadmodum & in Germania Lamormannus Imperatoris Aulicus , aliorum ordinum hona surripiendo, Sanctimoniales ex monasterio suo de Voltigeroda tanto cum Catholicorum x haereticorum scandalo, & violentia injustissime exturbando, prout Rev. D. Ahhas Caesarientis in epist. ad Lamormannum ipsi met eκ probravit 3 3. Exempla alia , eaque scandalosissima, referuntur in Tubae. Et quid per experientiam magis compertum quam Ubd favore Principum & aulicoriam Jesultae a hu- tantur ad occupanda bona aliena , Μonasteria , semunaria Io. quemadmodum & ad promovendum potFas & nefas quidquid ad rem Societatis facit 3 Εum in finem se accommodant genio Principum, ut eos sihi rebusque Societatis habeant faventes. Et utinam peccatis.
Ulorum non communicent, correcti Onon ipsorum prolui muneris obligatione non procurando,, & adversus
ea vocem hiam 'in si tuba non exaltando i Si enim ita non esset, quid est quod tametsi Regum principumque omnium sunt Consessarii, v κ tamen ullorum, si tamen ullorum, appareat emendatio 7 Jure proinde m alto Generalis Soeietatis Aqua viva , Huticisms, inquit,
, fluuam se in familiaritat in , aegi aliam ea ru
474쪽
εαε De necessitate restarmandi
ana bules in Societate , ω intra, V extra periculo δ.Μorbum ergo illum esse fatetur in Societate. Et ad quid usque in praeseus Ritus damnatos in China permittunt , nisi ut gratiam retinerent Imperatoris 3
Mindicatur Gareor novus , de reformanda Is tartim
adversus Episcopos sibi invisos insolentia. RUB hoe Deo id testificans epistola Angelopolitana ,
ait Huylen broucq. Duplex ista est , una latina a Idnnocentium x. hujus nullam haberi vuIs rationem. Sed maximam habendam , invicte demonstratu ni est in Praeloquio , Ω hic g. I. 1ltera est ad R. P. de Rada , provinciae Μ exicanae Societatis Provincialem. De hac prorsus silet, nec enim habet quod ei oppouat. Quem- .Edmodum nec habet , quod opponat iis quae ex Illustr. Domino Cerri , de Iesuiticorum in Cochincinnimissionariorum adversus Episcopos Gallos , Vicarios A-vostolicos , seandalosissima & insolentissima rehelIione 6. 3. enarrata, & tu. 3. Μorat. pract. fusius eX planata, quemadmodum & to. 4 s. 6. R 7. fusius explanata alemonstrataque est insolentia Sociorum adversus Illustr. Episcopos Pala xium in Μ exico, de Almanza in Per -vio, de Cardenas in Paraguaia , de Guerrero in Philippinis, de Castro in India orientali. Jesultarum qu que insolentiam adversus Episcopum calcedonens ein . pro indubitata habet clerus Gallicanus, ct Stirhona. Eorumdem insolentiam adversus Sanctissimos Episc pos, Pavillo inam Alectensem, cauletum Apamiensem, Arnaldirin Auilega veniam , Ω Buzenvalium Belluacensem tota novit Gallia, prout & in Ientiam Ionge maximam adversus Eminentissimum D. Cardinalem Noail Iliun , Archiepiscopum Ρarisiensem. Et orbis totus compertam habet insolent am crudes immain adversus Eminentissimum D. Cardinalem de Tournon Papriarcham Antiochenum , S. Sed is a Latere Legatum incluua &c. De gua videri Potest liber inscriptus, R
475쪽
nrietatem Iesu. clangor. XXIV.
lation de la nouoesse perfectiston de Ia chine. Et de Noaillio liber inscriptus , Relation du disterent entre --nsieur te ordinal de Noailles M.
Vindieatur Plaetor decimus , de refrmando in Jefuito
Densurarum Episcopalium contemptu.
Hic totus excandestit Hurlenbrouequius, nee se
continere valens, deposito pudore , in Tubae Au- thorem intolescit, dicens: Impudentiam tuam nemo es qui non videat , qui non tiua intelligat , quod tibist cerebrum , quin mens, quam vilis minim , bu mano commereio indignus. Quae, amabo, causa tantae
4nsolentiae ipsius, ct furoris 2 Honorati Fabri, Iesultae
Lugdunensis , ex ipsius apologetico doctrina morulis S uretaιis verba sequentia , debitam Eceleliae Principibus .hservantiam non sapientia , Tuba retulerat: Vub , quid non potissum dicere , Ied prae modestio , ου cultu , etiam Nimu dignis debito , abstineo. Sed quia locum Tilba ἀAacte non retulerat Tubicinem impudentia , & animi humano Pommercio indigni, modestia Iesuitiea Hii lcnbroucq ut supra redarguit: tametsi verba in Tubaeelata vere extent istius Apologetici pag. 66s. edit. Colon. in confutatione praeloquii mendrocliii. Ad C Ionientem namque editichem Jesu itica politia Socii securrentes in ea ausi fuerunt diuere, quod in Lugd.inensi non fuerant ansi. Eii Jesu iticus Huylen brouequii genius. An moder tus 3 An Sapiens Τ Iudicium sit penes Lectorum. . Sed quomodo charitativo Tubicini Jesultae parcerent, qui parcere nescierunt sapientissimis Parochis Parisiensibus & Rotho magensibus, corruptam doctrinane ipsorum palam redarguentibus , sed ipsos velut ignorantes, Detiosos, haereticos, ac velut lupos Effulsos Pusores traduxerunt, prout Parisienses Parochi iure queruntur in Facto suo Τ Et quid de Sorbona dixerunt , dum Calai starum suorum Apologiam censura notarii 3 Utique quod is
476쪽
in si bona non pauci μι Doctores ignari, favor 'ae promoti. unod censirin i litis sollicitatores fuerunt Ian- enisa , uises ulciscerentur de impetrata a Jefvitis Romana Litterarumsuarum ad Provincialem damnatione. uod fabricatores ejusdem fuerint inquieti hominis , iactioque Curionum in Societatem conjuratorum. Quod per ejusmodi sensuras gloria suae maculam non semel alius Sorbona intulerit m. prout viilqre est in enc
cliea provincialium Societatis ad Rectores & Sup
Nee absimili modo loquuntur de Episeoporum Gn- .suris. Eas namque satis laudare non possunt, dum ad Sativam ipsorum sunt, sed prorsus aspernantur , dum contra. Nam in Μemoriali quod jussu Generalis sui anno i 698. Catholico Regi praesentarunt, de faventes hi testimonio sex Belgii Episcoporum , ipsis mancip torum , dixerunt, praesumi non posse, quὀd unanime tot illustrium Episcoporum judicium obnoxium sit labsitati. Iudicium vero: unanime triginta Archiepiscopo. rum & Episcoporum totius Ecclesiae Gallicanae sapie liorum , sanctiorumque qui celeberrimi D. Arna dilibrum De frequenti communione in caehrm extulerunt, contemptui habuerunt , Ε piseoposque istius libri approhatores , velut haereticos, & Religionis hostes, pudoris
metas omnes transiliemio traduxerunt. Romae tamen in lite , quam adversus librum illum moverunt, caC- sa ceciderunt.
Et dum anno 16s 8. & 16s9. Illustrissimorum Archie piscoporum Senonensis, Rothom agensis, Bituricensis. Episcoporum qile Aisrelianensis , Tullensis, Alectensis , Apamiensis , Convenensis, Vasa tensis, conseranensis, Nivernensis, Bellua censis, Andegavensis, Ebroieensis, Lexoviensis, Cadurcensis, Catalaunensis , Venciensis, Suessionensis, Diniensis, nec non Vicariorum genera lium Archiepiscopi Pari fiensis solemnes prodierunt Censurae adversus Casu istarum Apologiam , flagitiosaque ipsius dogmata , tametsi eorum damnationi tota pene Gallia consenserit, putasne tam solemni tot ecclesiae Principum jure divino Ecclesiae Doctorum, legitim
477쪽
societatem Iesu. clangor XXIV. 4et
rumque de fide ae moribus controversariam Iudicum censurae Jesultas sese humiliter ωhmisisse Τ Imo concitatis adversus eam tumultibus insurrexerunt , proutelari Trimis cleroque Gallicanoaeeeptissimus D. Nicole, seu mendrothius testatur in tertio suo praeloquio. Nihilominus Romae ubi consolationem sperabant , ob
magnpm ibi potentiam siram , Episcoporum adversus Apologiam iudicium probatum fuit, damnata etiam ibi si lemni diplomate per Alexandrum VII. Apologia ,
non sine magna ipsorum confusione. Quam adeo im- Patienter tulerunt, ut etiam in Alexandrum VII. teste eodem , contumeliosis vocibus privatiin invecti
Ecee quomodo Episcoporum , ipsius quoque Episcopi Episcoporum judiciis, dum ad lativam non sunt,
Iesu itae sese reverenter submittant, etiamsi debitam iis esse a fidelibus omnibus observantiam Ω submissionem, Nemo sit, qui vertere possit in dubium. An magis reveriti sunt censuras ae indicia Episcoporum g. superiori laudatorum , Palalarii, seu Vicarii generalis ipfvis in Μ exleo, Bernardini de cardeuas in
Paraguaia , Philippi Pardo in Philippinis , Bernardini de Almans, in Bogora &e 3 Iustissimas fuisse execrnis
municationes ab Episcopis illis latas, adversus manifestos violatores Ecclesiasticae immunitatis, nemo unus est, qui rationabiliter in dubi tun vertere possit: Iesu itae
tamen , qui earum. Observantiam necessariam praedia eant, dum res ipsorum agitur nullam earum habe dam rationem docuerunt, dum adversus amicos seu
fautores eorum latae fuerant; quasi Censurarui piscopalium valor ii Jesultarum beneplacito dependeret. Cectamen id absque divina ultione accidit. Cum enim. Manuel de Trias, Paraguaiae Gubernator, ab Illimri L simo D. Thoina de Torres Bernardini de Cardenas decessore) excommunicatus, Jesultarum consilium se- , cuius, nullam istius excommunicationis rationem habere voluisset, imo etiam postquam a Regia Audientiac ad quam recursum habuerat, declaratus fuisset legiti
478쪽
mε eIeommuniciatus , ad mortem usque in eXeomm nieatione mansisses, Episcopo satisfacere nolens, ad obtinendam ab ipso absolutionem , misere periit. Et .squis causa fuit perditionis ipsius, nisi Iesu itae 3 Eratne
rationi eonsonum qu bd privatum judicium suum circa istius excommunicationis valorem , Episcopi praeferrent indicio 7 Rationi consonum non fuisse , Regia audientia illa judicavit. Quemadmodum L Regia Μa, stas Catholici Regis, eum supremo Indiarum Consilio, dum Arehiepiscopus Μanilensis conformiter ad buuam coenae & clementinam primam de poenis, Gubernatorem, Κ Regios Auditores excommunieavit ob Archiepissapum ab Ecclesia sua violenter eiectum , ct in exi tum detrusiam, in gratiam Jesultarum. Qui licet eX-
cum municationem contemptui habendam consuluissent, gloriantes in fola Meletote inveniri regulas pro comsolatione omnium 3 Rex tamen & consilium illud improbavit , & factum Gubernatoris, Auditoriique Μanilensis attentatum injustum declaravit , atque ob illud ad- strinκit ad petendam ab Archiepiscopo absolutionem abe commvn; eatione incursa. Petiit, seque humiliavit, sed non sie Pater intega Iesu ita , qui licet ellam ab eodem Arehiepiscopo , gravissimam ob causam justissi-mὸ excommunicatus , sese humiliare renuens , eon tempta excommunicatione. 1 Μita celebratione , Meonfessionibus audiendis non desistens , in excommuni catione sordescens mansiit , scut & sordescentes mansu-
runt Iesultae illi, qui ab Illustrissimo Domino Sanctae
memo- Cauleto Episcopo Apamiensi a confessionibus ilia diereis suspensi, & ea; sub poena excommunicatis i- ipso facto ultra audire prohibiti, adversus Episce-' pii in injuriosis passi uinis insurgentes, & 1 confedronibus audiendis, missisque celebrandis desistere nolentes , ab eodem Episeopo , ob suandalosam contumaciam sua in & rebellionem justissime denuntiati fuerunt ii
Istine liue impudentia & snsolentia Huylenbro neqiustificare potest, & eonteudere quod iniuste ab Authore Tubae redarguantur 3 Potestne etiam sine patenti
479쪽
Deitiatem Iesu. clangor XXIV. 420.
merilacio a ere, qudd Religio Societatis certum fixum-stus habeat, chm omni follieitudine allaborare, tit Eeci iuris Principibω omnis afuis reUerentia seniper habeatur ' Si ita e Tet, poena contraeuatium condigna aPParcret:
abi vero, & quando apparuit 35. VIII.
indieatur clangor undeeimin, ite reformanda iesutia- rum inobedientia erga Gelasin summorumque Pontiscum decreta , dum ad salivam non sunt. ID suffieienter refelli censet Huylenbroucq per eon trariam Praepositi sui Generalis Michaelis Tamburi-rii, Procuratorumque prouintiarum Societatis protest tionem ad pedes S. D. N. Clementis XI. factam. Sed omnino frustra, prout manifestum fit Clangore sto. &triginta quatuor argumentis magis manifestum facit. Alethophilus in Artibus Iesu iticis lub finem , conclusio- De altera g. s. Εditionis tertiae. Dum ergo Hu3lenbroucq unam postulat Apostolia Cam definitionem , cui non steterit Societas , videat tum hic Claugorexi. &M. tum ibi loco citato, mul-eiplioem inveniet.
Vindicatur Clangor duoderimm , de reformanda ob ab iuvi, sugularitate privilegiorum. Et decimns tem. ti- , de reformarida Sociorum negotiatione.
DE singulari tate privilegiorum una queritur, in quit, epistola Angelopolitana, quam nullo habet in pretio. Sed quanto in pretio hahenda sit, Lector facile colliget ex dictis in praeloquio, & rationibus s. I. hic allatis, ad quas Hu3lenbroiaequius prorsus silet. De eadem singularitate iure etiam caeteri Episcopi
480쪽
conqueri potant, in quorum dioeeesibus Iesiti praeis
tendimi habere se privilegium confessiones audiendi sine eorum approbatione. Quod dum Episcopi sibi v Iunt ostendi, respondent, etiam habere δε privilegium non ostendendi. Quod prorsus est in eredibile, prorsus' etiam alienum a ratione : cum Episcopos scire oporteat an legitime in sua dioeeesi administrent sacramen tu mi Poenitentiae. Νegotiationem Iesultarum una cait Huy- enbroucq indicat Pramea Moralis , id est damnata scriptio, ob falsitatos in ea eontentas. Sed enim ob falsitates damnatum esse non dicit Decretum Romanum , nec satis probatur ex decreto Francico , per Jesultarum potentiam sub & obreptitie obtento. uidquid tamen de eo sit, Jesultarum negotiationem Per tot sacros Canones , totque summorum Pontificum constitutiones, ae per ipsa etiam Conciliorum decreta Velitam, Μoralis practica non solum probat to. I. Romae damnato, sed pluribus quoque exemplis, Ruthentiuὸ probatis , demonstrat to. 3. s. ct 7. qui nunquam
Istis Iesultarum abusibus ut obviaret Clemens I X. anno I 6D. per hullam Pastoralis reficii , non solum confirmavit bullam , qua Urbanus VIII. sub pinna exincommunicationis latae sententiae , ipse facto incurrenda , aliisque paenis gravissimis , Religiosis omnibuν , etiam Societasis Jesu non solum prohibuit omnem mere turam , sue per se, sise per alios , quovis printextu , causa N eolore, sed N eorum Superioribus districtὸ pro cepit , subi ei em paenis , tit contra delinquentes aspraedictas poenas procedant. Sed st quia in praemi A inquit,
vel circa ea delinquentes, is plurimum , praetextu nec Umessitis, pro eorum Mi lanibus, se excusare prasumunt . eucufationes hujusmodi eis nullo modo Dufragari posse ,
ωel debere deternimus , re declaramus.
Veniat ergo iam Huylenbroueq. 9 Sodios suos vindicet , si possit, ab ino hedientia ad tam expressas summorum Pontificum definitiones , negotiationem omnem ipsis tam expressie prohibentes , dum in hodiemum.