장음표시 사용
491쪽
Societatem Iesu. Clangor. XXIV. 44I
estificati sunt in iis de verbo ad verbum sese propositiones illas reperisse, prout in Litteris Provincialibus exhibentur. Quod & post novum examen , dedem Veiduodecim alii Curati sunt attestati. Et hoe ipsum ad oculum demonstrat mendrochius, y doctissimus alius Litterarum illarum Apologista. Quid ergo de Huylen-broucquio censendum, qui post tot testimonia ) citationes illas audet falsitatis arguere 3 Quid , nisi quod sit falsarius ipse, nec certe hoc Iesu itis insolitum , ne eod- victi videantur, sive ne ad oculum appareat impia SO-ciorum doctrina. Et istud defensionis genus ipsis adeo frequens est non solum in Scholis . sed & in Thesibus ac Libris, ut Iesuitae Lovanienses in Thesibus anni 16 7. hisco verbis eam expresserint: quidni nonnisi seniales
detrahentis authcritatem magnam , sibi noxiam, fit crimine elidere 8 Cumque doctrinam istam Pater Qui- roga, Capuci vis Germanus, velut scandalosam damianasset . adversus ipsum Dicastillus insurrexit, tanqua ut imperitum & temerarium. Nec in ullo dogmate stabiliendo plus a Sociis adhibitum est operae & laboris . quam in isto : nullum quippe erat, quo iplis magi et opus eset. Itaque caramuelem in au κ illum invocarunt. Qui pag. s o. probo , inquit, esse probabile, non peccare mortaliter, qui imponit fadum testimoniiam alicui, hi fuam justitiam chonorem defendat . quia illud es pro-bobile , quod tiseritur it viris doctis, probissique. Pu hino doctrina habet pro se miginti, aut plures viros magnosses Octos. Gui si dicantur non fuseere, vix tilla erit opinio probabilis in Theologia. Vide Gasp. Hurtado dis . de reo dissic. r. Dicastili. de just. l. I. tr. a. disp.
I a. p. q. d. a. n. 4Ο4. Dianam. p. 9. tr. 8. Res. 47.
S. 3s6. O Theologiam detestamiam exclamat Paschalis & omnibus suis partibus ita corruptam , ut, nisi tutum -R pro habile sit expertem criminis esse calum' iam clivi ad honoris tutelam adhibetur, vix ullum ejus Decretum pr-babile ae tutum dici possit. Quam verisimile est
RR. ΡΡ. qudis his Decretis imbuti, illa ad usum trans.
feratis 3 Hue enim tanto impetu corruptum hominis ingenium ruit, ut, obice Conscientiae remoto , vix.fieri
492쪽
possit, quin nativa depravatione feratur in praeceps Esemplum susscit caram uel eodem loco : Cum, im quit, tu Dπιrceo Imperatricis a Comitissa ν. hae meastilli doctrina e et tradita , re quidem virginibu nobili MisV audaci linis quae illa doctrina ad inutimeras calumnias configendas abutebantur, ut in similibin locis feri solet, ad oculus Puter uviroga Cupucinorum decus, pro
nuncinois hanc esse doctrinam perniciosum en causam cur illum tot conviciis oneravit Dieastilluso re prisciapi e inter minos, maxime si sinι ingenio εν audaeos.
Et hanc ob causam curavis , ut omnis illius doctrinae distis ab Augusta omnibus pedissequis inhiberetur. . . . Nuhil mirum ex illa doctrina haec flagitia prodiisse. Μixum fuerit, si non inde ejusmodi licentia fluxisset. Ne-. suo igitur jam stupeab, Jesultas caIumniari: tuta enimiconscientia calumniantur, nec alio obice a calumniae
Irohibentur. Nam pro ea qua pollent in seculo gratia , hominum justitiam non Verentur, & pro eo quo p riuntur, in morum doctrina imperio, ea dogmata po-ffuerunt, quibuS adversus Dei justitiam tuti estent. Εκχoe fonte , Patres, tot Vestra mendacia profluunt. Hi ne illae extiterunt Brisaeerii vestri tam projectae calumniae t. q. Μoralis Practi eae enarratae) ut censura Archiepis- inopi Parisiensis fuerit configendus. Hinc illa Patris Damboli Socii vestri 8. Μartii anni I 6 s. in personas prima-zias , apud quas pauperum Pleardiae & campaniae subm Hia deponebantur, horribilis petulantia , qua palam i fandum illud mendacium , eX ipsa cathedra S. Benediagi proferre non est veritus : Compertiusimum ibi esse ,
has pectinius ab illis personis intemerti, ut eas in Ec-- es sis ac Regni perniciem impenderent. Hac calumnia
quae si quid fidei invenisset, uberem illum eleemosyna
rum fontem arefecisset) commotus istius Ecclesiae Pa xothus , Doctor Sorbonteus , in suggestum postridie com feendit, ae Jesultae mendacia eoram omnibus coarguit. Η ne & illa crasseti Jesultae audacia , qua tot imp sturis Aurelianensem cathedram polluit, ut his com- motus Aurelianensis Episcopus, illi, tanquam puhlico. S cophantae, sacris concionibus interdixerit. Verta
493쪽
Societatem Jesu. clangor XXIV. 443
Deereti 9. Septembris dati haec sunt: Sacris concionibus Patri Joanni Crusseto , Societatis Jesu Presbiero , ii ter dicimus, H ne quisquam ejus concionibus intersit, si bpoena lethalia in obedientiae edicimus , quod pradicitis Frater Crabseetin concionem habuerit mendaciis & calumniis refertam , adversu praecipuos Aureliae Sacerdotes , quibus falso ae mendaciter assuxit has propositiones rrigandata Dei esse imptis illa : nunquam ressit gratiae
interiori : Christum non esse mortuum pro omnibus h minibus idi atque alias ejusmodi, ab Innocentio X. damnatus. Et post allatum exemplum Ρuteani, de quo supra: Ubi vestra prudentia, Patres , qui tam aperte testificamini quod ut quisque de vestra Societate sentiat, perinde vos de ipsius fide, de ipsius virtute sentire 3 Cur vetitum non est, ne vestra ipsi professione pia hii de ea- Iumniatores denuntiaremini 3 Quid enim istiui est Idem homo , nihil immutatus, pro eo quod ab illo vox vel coli, vel impeti creditis 3 pius aut impius vobis est . inculpatus,aut excommunicatus dignus Ecclesiae pastor, aut remediis causticis dignus;postremo haereticus, vel C tholicus. Ergone Iesu itica Lingua haereticum esse, idem est ac lacessere Societatem Τ.... Ergone Catholicus fieri nemo potest , nisi vel doctrinae vestrae flagitia comprobet. vel vobis illud peris adeat, sibi in animo non fuisse Societatem laeessere, sed saluti duntaxat vestrae confluere PSemperne ergo scelestus, semper sycophanta, sempe haereticus, quam lihet integra fide sententias vestras retulerit , si eas improbaverit 3 Semper utique dicetis , R do facto Huylen broucq dicit, vobis nisi mendaciter affingi non posse, prout dicitis de sententiis per Litteras Provinciales improbatis; vel nonnisi ab eo qui diabolico agatur spiritu , cum similiΗm ne vestigiunt quidem in
thris vestris inveniatur. Illud mentiendi genus non ita pridem usurparunt Caullinus vester , Ω Ρ interellus. Cum enim vobis a sexaginta circiter annis exprobrata esset sententia ista e occosiones pνoximas peecandi prima
V per se quaeri postse, quam Baunius vester habet pari l . . q. I . pag. 9 . st X Basilia Pontio cujus sensui
494쪽
444 'n' necesssitate reserviandi
Libens subscribit, ' exempli fica ns , licet , inquit , Asse
gulis lupanar ingredi, ad oditim peccati iugerendum inmisi stricistis , elui metus e , at sero etiam veri militudo nom arva eos peccaturos ; eo quod suo sape sint experti . biunctis Me muliercularum sermonibus ac illecebris
Acti solitos ad libidinem Ad haec caussimis in apologia
Societatis : Legutur, inquit, lacrin si nil citatur, lexatur integra pagina , confulantur marginsts, antecedentia , consequentia , reliqua , imo totus liber , ne imi muniquidem istus Iretentiis reperietur vestigium is quin nonnis si hominem perditum polis cadere adeoque Baianis ast fingi non potest . ursi-organo daemonis. Eadem audacia Pinteretius, Hanc sententimn die docere nemo potest
nis perditae plane conscientiae s se Baianio adscribere nulis ius potes usit ipso damone deterior. Vide locum, L ctor , nullam nec indiciarm , nec vestigium ejus in toto βutinii libro invenies. Quis non existimaret homines tantam fiduciam praere ferentes non immeetito queri, & reve a munio sen- entiam illam affictam esse 3 Equidem ad decipiendos lectores nihil commodius. Sed post diligens exameta ad auferendam vobis imposterum omnem fidem nihil aptius. Adeo enim certum est, caussinum es Pinterellum hac in rutae metititos, ut Socii jam fateantur , hanc sententiam eo qui indicatus est loco reperiri. Ante dtioindecim annos , inquit Paschalis , hac Bati=iii sententia.
se detosabilis erat, tituis in hominem perdita conficiem ttis non cutiret. NAnc eadem Fc imroria es, ut imp situs ac malignuι st, qui hane Baunii opinionem exti et, qua Calgo in Scholis 'noen rejiciatur. quam commodum est, Patres, cum hominibus rem habere, qui eadem modo affirmant, modb negant i namtit Illi vineantur non-aliunde arma ,. quam ex ipsis mi
tuanda sunt. Etenim duo mihi demum demonstranda sunt: & hanc sententiam esse nefariam: & eandem a Baianio traditam Anno 164 . detestabilem esse fassi estis: anno I 6 a Bavaio traditam fatem inhSed sic innoxium ut imperitus ac in alignus sit qui hunc Baanii opinionem
culpet , qua vulgo insol olis non rejiciatur. Imp. 9. p. IO.
Similiter illud vobis aliquando obiectum est Eauni dogina d
495쪽
Rehtatem Iesu. Clangor. XXIV. 44s
dogma : Etsi poenitens consuetudinem peccandi habeat se ruraudi , aut cliud quid simile admittendi contra te
gem Dei, naturae, aut Eccle ae , non est tamen ei negandu u statio , si vere eum admissorum paenitet ac emem dandi fui propositum habeat. Dico a. nec negoridam , nec dimerendam absolutionem, eis emendationis futurio spes nulla oppareat. Propositionem hane Pinter ellus pag. 38. execratur ; at Raunii non eiur deierat: quid enim ut aliud, inquit, omnes pudoris metas transilire , omnem impudentiam priatergredi, nisi Baunio, quas certam ejus sententiam , tam damnabilem doctrinam affugere Τ Uius . indignitatem calumnia, obsecro, Christum lector, expende. Vide quibus vi I uitae contendant , ac decerne , uGn tam nefandae calumniae urifex, non itfius diaboli mendatiorum parentis interpres hisendus sit. Hisce non motus Brisa oerius pag. Φ. p. 2I. eerte, inquit, Rechaben-rer repud Batiuium mendacium igitur Pinterello impinis agit) ut tu, qui Paeo eurpis , expedia dum Angelus paeniten. sis e tos pignore προπα pro te quidquid in caelo furis habet. Expecta dum Dein Patre per caput suum juret, mentuum esse Davidem, cum Spiritus Sane ii instin ta dixit, omnem hominem esse mendacem , fallacem , fraxi- Iem. Expectu dum hic postens nou si s plius mmdax, fragilis, mobilis, -quemadmo tam alii. Et se funguinis christi ,hrnemium nulli eonferes. Seil absimia stim pia sunt, quae hie Brisaeerius dicit: si enim expectam
dum sit, donee, aliqua esset rinendationisspes, expectau- in es ι, dum Dem Piser per exput juraret, non omnem hominεm se miniantem. Non est ita : nam si e Tet ita ,
nihil spes ensemictionis i eerta emendatione distaret. Nihil ergo colitumeliosius gratiae Christi, quam quod ibi Brisaeerius asserit. Sic enim Christiani a crimini-hus, contra legem Dei nat m& Ecclesiae taliter ab
stiriere non possi rit, ut rit sperari pus set . ab sive eo quod SpiritusSanctus mendacii argueretur. En quo Jesultas redigit e Moenis tuendi litorum honorein cupiditas 3 nec tamen adhuc finis malorum horribilium a Casu istis ipsorum permissorum pro mundani honoris defensione. Noli enim solum permittunt detracturem detractione, caluminutaturum
496쪽
niatorem calumnia repellere , ut supra, verum etiam deintractorem n calumniatorem oecidere , quando aliter honor apud mundanos homines salvari non potest. Lessius namque l. a. e. v. n. 77. Fas est, inquit, viri honorato occidere invasorem , qui fustem vel alapam nititunimpingere, ut ignominiam inferat, i aliter haec ignominia vitari nequit. Et licitum est occidere calitinniosum actorem, testes, & injustum Judicem , ad servandam Vitam , honorem vel res familiares, si alia via non potest innocens damnum certo imminens vitare. Amiaeus tr. de jus. diis. 3I. sectio' 8. n. 7 i. I 3I. Tau-nerm disp. 4. q. 8. n. 87. H Sa apud ipsum. Sed est propositio damnata per Alexandrum VII. Licitum est clericis , imo Religiosis, occidere ad defensionem , non modo vitae sed etiam bonorum , aut suoriam, aut suae Societatis. Tannexus tr. g. distit. Φ. n. 76. Licitum est defendere , defensione occisiva , non solum quae actu possidemus , sed etiam ad quae jus inchoatum habemus, & quae nos possessuros speramus, Amicus ibidemn. I 3O. edit. Dunc. I 6 a. Damnata est per Innoe. XL
Est licitum Religioso vel clerico , calumniatorem , gravia crimina de se vel de sua Religione spargere minantem Occidere , quando alius modus defendendi non suppetet, uti suppetere non videtur, si calumniator sit
paratus , vel ipsi Religioso , vel eius Religioni, publicaee coram gravissimis viris praedicta impingere, nisi
Occidatur. Amicus n III. damnata per AlexamL VII Si quis nomini meo falsis criminationibus apud Ρrincipem , Judicem , vel viros honoratos detrahere nitatur nec ulla ratione possim hoc damnum famae avertere, nisi
illum occulte interficiam . id licite possum. Μonendus tamen prius esset detractor ut desisteret, & si noulat, ratione scandali non esset aperte occidendus sedelam. Herellius in publicis praelectionibus, ob quas iunsu Regio Parisiensuun Jesultarum domus ipsi pro Carce. re assignata fuit. Dicastillus quoque talem occidi posse doeuit ubi sit pran. 4i . Licet vir nobilis, ab alio, impetitus, fugiendo posset vitam salvare, non tenetur sugere, sed Potest, si opus siti occidere aSgressorem .
497쪽
neirtatem Jesu. clangor XXIV. 64r
mia Patitur vim , quam non tene inr fuga sibi ignominio ita declinare, sed potest vi repellere. I. B. Taverue
p. X. tr. 6. C. s. f. s. q. a. Gobat. to. 3. tr. sia c. I9.
feci. T. n. 7. Ciun vindicare proprie sit reddere malum pro malo, rationem defensionis, non vindictae habet , quod homo militaris, eum , a quo vulneratus est, in seli latur , non ut malum pro malo reddat , sed ut conservet honorem si hi ablatum. Regi tam l. II. R.
sa. Si illata alapa cesset vel etiam fugiat, vir nobilis et non Oratus , hujusmodi iniuria affectus potest statim Tu Percutere vel fugientem insequi, & tantum infligere
Verberum, vel vulnerum, quantum putatur necessarium ad honorem recuperandum. Henriqued de irregularit.
c. IO. Lessius probabile hoc dicit in speculatione :non facile permittendum in praxi. Alapae percussus tandiu censetur honore privatus quani diu adversarrum non interfecit. Moobar. tr. I. Mam. I. u. s. unce potest
fugientem in te qui , R oecidere. Henriqueet L Iψ u. IV. Apologia CGubiarum p. 9 I. Azor, Filiutius , sco-bar, Eurialitis de Modo2E, Baunius. Dices, vanus est honor non verus. Respondeo esse talem ut eo non servato vivere non postini nobiles, Hespectu ipsorum proinde tam verus est ille honor , . quam divitiae sunt verae divitiae. Sic Prolata res Societatis in publicis praelectionibus cadomi datis quas Facultas Parisiensis supremo Partamento prudenter detulit. Sic nim verum est honum , tam exile est utpote non fui datum in vera virtute, sed in iudiciis male fundatis mundanorum hominum , quae a viris Christianis spernenda sunt secundum evangelicas regulas , Ω solum habenda cura de bono nomine , cum refertur ad aliorum utilitatem fundaturque in vera virtute. Unile a veritate. Prorsus aberrant Iuniores Calaistae , dum aiunt, quod talis honor vita eaxior sit; defensibilis proinde defensione occiliva sicut vita. Imo tam exile est bonum , ut Demo veterum per mille quingentos annus
proferri possit, qui non crediderit certu illicitam occi- . sivam defensionem talis honi, licet enim nonnulli liei- tam existimaverint defensisnem occisivaIn vitae.
498쪽
Et quomodo Iesu itae sustinere audent opiniones tam nefarias, Christianaeque patientiae & Evangelio tam a
perte ait versantes 3 An non manifestum est in Evangelio Christi praeceptum , saltem in animi praeparation servandum , de altera maxilla perentienti praebenda 3 Cum ea ne christianae patientiae lege consistere potest v luntas occidendi percutientem in una maxilla 7 Audiamus S. Augustin. ep. quanta veri , inquit, praecepta 'concordiae , non humanis disputationibus exqui tu, feιι divina authoritate conscripta in Chrsi Ecclesia lemtomtur , quas vel ab illa Religione alienus , ita fardus est ut non audieti ' Ad hoc enim re illa pertinent, quo malum
exagitari, quam discere, alteram percutienti praebendam esse maxillam. . . . Hoc quippe fit ut vincatur bono malus , imo in homine malo vincatur hono maltim : Paratus it que debet Use homo justur re pius , patienter eorum maliatium fustinere, quod feri bonus quierit, ut numerus potius crescat bonortim , non ut pari malitia se quoque numero addat malorum. Denique via praecepta magis ad proa- rationem cordis, quae intus est, pertinere, quam ad opus quod in aperto st, ut teneatur in secreto animi patientiatum benevolentia. In munim o autem id fiat, quod eis videtur prodesse, quibu3 bene velle debemus. . . . funt ergoisa praccepta patientiae semper in cordis praeparatione retia ιnenda , ipsaque benevolentia , ne reddatur malum pro ma-D , sempm in voluntate complenda est. Menda sunt autem multa etiam cum intitis benigna qNadam assiperitate plectendis, quorum potius utilitati eo utendum es , quam
Si prout S. Augustinus re lam Evangelicam interpretans, christus ibi praecipit, ct concipiendam e ga maxillae percussorem intus in animo benevolentiam , extra autem faciendum quod eis prodesse posset, quibushene velle debemus, dicant Iesultae utrum cuique pr desse , sen utile esse possit interfici, praesertim in flagranti scelere . & sie in infernum certo detrudi Τ Quod eum nonnisi stultus dicere possit, fateantur & agn0 scant suas illas de contumeliosis , calumniatoribus, stalapam incutientibus , & similibus opiniones, non modo
499쪽
societatem Jesu Clangor. XXIV. 44
nperte ciantrarias esse quinto decalogi, sed & Evange- Iico generatim de patientia praecepto, prout Sanctis Patribus communi traditione adeo persuasum fuit, ut ne pro vitae quidem defensione licitam , aut horitate privata , injusti aggressoris occisionem asserant Cyprianus
I. I. N. I. Lactantius disiu. Ins. l. 6. c. ao. cyrillus I. II. in Joau. c. I a. Augustinus I. I. de Lib. arb. c. s. nec non epist. ad Ptiblicolam , re L a a. corura Fausi. c. 7Ο. Ambrosius in . l. 3. c. 4. Primasius in epis. ad Rom. c. II. Basilius epist. canon. c. s s. canones Isaaci Lingon. e. I 3. Hildebertus Coenomanensis ep. 6. ad ovem Camnotensem, Bernardus de praeepto-dissipens to. 7. Nec eontrarius est S. Hieronymus cum in c. I. Sophon. dicit, qu)ds alia; fortitudinem latronis, pirata furis Gnervat, ipsum mutilando, infirmo Me reddat, prodes illisitia infirmitas. Clim enim hoc ipsis utile esse dicat , non est dubium ex benevolentia fieri posse, & non f Ium ex benevolentia erga ipsos , sed R erga Rempublieam , si sint publici latrones, Reipublicae palam extitiosi. Neo voluntariam occisionem injusti aggressoris vitae S. Thomas permittit a. a. q. 64. sed eam quae ense se defendendo , praeter intentionem accidit, prout eΗpresse declarat in corp. nec non ad I. Ω 4. sic utique ut se defendens studiose caveat vitalia petere v. g. jugulum, Vel cor. Aggressorem vero honoris, vel lain mae , per contumeliam vel calumniam , nec ibi, nec alibi unquam permittit. Sed quomodo de bono nomine ra habenda sit optime explicat uvo Carnotensis epist. a o. ad Gaulfridum: Cum omnis casta Religionis professor visceribus eburnatis abundare debeat, at tam salutilroximorum, quam sua providere studeat. Necesse or ut hine duo principaliter appetat , puram eonsci eutiam , ου bonam famam. Conscientiam propter se , famam propter proximum. cui enim negligit famam suam, crudotis est: occidit enim proximiam quantum in se est. sui
ergo vult fumum suam conseivare , non tantum debet quin
bona fumi facere , sed etiam quae probabiliter fingi posunt
mala vitare. Hae Paulus in se consederans dicebat: pro
mirimo est ut a vobis Ddiser, aut ab humano die , fod
500쪽
neque me ipsum iudico . ... Nos itaque , quamvis sanctifati Paulo longὸ impares sinus , tamen quantum gratia Dei donante possumus , cum bona conscientia famam nostram conservare studeamus, ne caeco ου infirmo fratri ostendi tam , aut scandalum ponamus , H pereat, fecundum inpostolum, infirmus in conscientia nostra frater. Guod evenire aliquando solet eum υicini , curios corrosores vita n strae , de is autem eorrectores vita fuae, implicia factano stra incipiciunt , quae in utramque partem verti possunt,
adhibitis convectaris, quibus aliquando credi oportet, at quando non oportet. Unde infirmitati fraternae com lentes ea facere non debemus in oculis infirmorum qu bus tanquam argumento utantur ad oriandam suam
perverstatem , vel ad infusandam mentis nosse fer nam simplicitatem. Quomodo vero explicanda sint generalia Dei praecepta Evangelieaque & similia Divinae Scripturae oracula generaliter expressa , optime R ut Tridentinum exprimit sess. 4. illi resolvunt, qui dicunt ea explicanda non esse secundum rationem pure humanam prout 'eiust Jesultae passim ) utpote nimis erraticam. Sed secundum communem sensum , traditionemque sanctorum PDtrum. Et ita etiam jam dudum declararunt Innocentius I. Gregorius VII. Concilium Constantinopolitanum ,& Lemovidense, cumque ipsis Sanctus Petrus DamianuS. Siquidem Innocentius I. Epist. ad Victricium, Non no-sra , inquit, praecepta imperantur , sed ea quae per de
diam aliquorum vel rationem erraticam neglecta sunt, ab Omnibus observari cupimuι, quae tamen Apostolica V P trum traditione fulit constituta. Scriptum namque est ad Thesalonicensis Paulo monente : Stateis tenete Tr ditiones nostras , quas tradidimus vobis , sue per verbum
Gregorius VII. Videntes ordinem chrotianis Religionis multis jam labefactatum temporibuτ, ut principales ac proprius lucrandarum animarum causas diu prolapsas , suadente diabolo coneulcatas, concuts periculo re mania festa perditione Domini gregis , ad Sauctorum Patrum Dein rea doc furi namque recurrimus, nihil vovit, nihil o