장음표시 사용
501쪽
ntietatem Jesu. clangor XXIV. 4ς 1
Aventione nostra statuentes , sed primam D' unieam EcclesUDAE Disciplinae regulam , la tritam Sanctorum viam , relicio errore repetendam, Aj servandam esse censemus. Nique enim alium no stra falatis , D' inter nae vitae introitum Christi ovibus , earumque Pastoribu=patere cognoscimus nisi quem ab ipso rnonstratum, qui dicit: ego sum initian , per meis quis intraverit , salvabitur , D' pascua inveniet, ut ab Aposolis pradicatum, D'a sanctis Patribus observatum in Mangelica H in omni divinarinn Scripturarum pagina didicimus. Concilium Constantinopolitanum aes. Io. c. I. Utr dium regiamque divinae jugiitia viam sue erroris osse a teneamus , Sinniorum Patrum correcta velut inextincta quaedam semperque lucentes faces ,sequenda sunt. Quapropter functiones Ginsa Catholica Et Apostolica per Traditionem, tam is functis , omnisque laudis praconio cele- Arandis Apostolis, tum ab orthodoxis recumenicisque Nprovinetalibus Conciliis , ij a quovis deiloquo patre Coctore Ecclesiae acceptas, fersandus mstodienti que pr stemur. Pruditiones enim, sue per sermonem , sue per epistolam majorum no strorum , qui vita sanctitate nobis prinluxeruvi, acceptas, diserti ime magnus sposolus t
Concilium Lemovicense anno II 3 . Observandum nobis magnopere es , ante omnia , D' super omnia ut mandatum Dei , D' non noseras traditiones populo obsera mandas tradamus , D' nihil nisi scripturarum divinarum authoritate fultum saluamus agendum. Nihilque de cordibus , nihil extra praeceptum Domini D' sanctorum Patrum , quod absit, constittiere facere vel jubere pr
S. Petrus Damianus Epist. 18. Vuoniam ob spo- solis fidem, ab Spostolicis autem viris couserfundi in E cIesu percepimus ordinem , ita propemodum non mut mus Disciplinis modum a Majoribus traditum , ictitillibatum tenemus imum qtioque fidei fundamentum. Unde ad Timotheum dieit Apostolus : ut sesas quomodo oporteat in Domo Dei conversiri.
Ex regula illa manifeste sequitur i. qudd si aliquod Dei
502쪽
6s E De uetustate reformania Dei praeceptum generatim a Patribus fuerit intellectum,
generati in quoque a nobis sit intelligemium , nec ulla probanda sit exeeptio, nisi a Patribus probata. Rejiciendam proinde exceptionem omnem quar ah ipsis non ostenditur. a. Ad erraticae rationis humanae iudieium non esse referendum quando liceat, & quando non liceat proximum occidere ; cum id nunquam liceat authoritate privata, utpote generatim prohibitum quinto praec pio, non occides, sine eκceptione 1 Patribus intellecto prout x octavo praecepto, non loqueris contra proxiamum falsum tesimonium , a Patribus sine exceptione intellecto , omne falsum testimonium sine exceptione censendum est divinitus prohibitum ; non autem illud sive homicidium, sive falsum testimonium duntaxat s ne legitima causa fictum , prout Iefuiticus Casu istarum Apologista praetendit pag. g. Εκ ista namque emceptione absque Scripturae, S Patrum authoritate Diacta quam multorum caedes & filia testimonia euilibet non permittantur, jam supra demonstravimus, & proxime amplius demonstrabimus. 3. Casu istarum Apologistam sapienter non postulare, ut sibi probetur suam exceptionem non esse bonam 3 evm per ipsam generalitatem divinorum praeceptorum , absque exceptione a S. Patribus intellectorum, hoc satis nitet; onusque probandi bonitatem enceptionis a talibus praeceptis exeipienti incumbat, non exeeptionem neganti. Nec exceptis qua latronum occiso publica authoritate , vel hostium in bello justo facta , eensetur non prohibita praecepto non oecides, favet occidentibus authoritate privata. Quia illa, non ista , Scripturae Rtraditionis authoritate firmatur. Non enim sne causa ReX gladium portat, inquit Apostolus , Dei enim νηLauster est, vindex in iram ei qui maia agit. manifesta quoque in Seriptura & traditione est esceptio militum, quorum professionem Joannes Baptista non improbavit,& Sancti veteris Testamenti, Moyses, David , Iosue&c. Deo authore bella gesserunt.
6. Sequitur eundem casuistarum Apologistam non i
503쪽
Societatem Iesu. clangor. XXIV. 4s
sapere , dum sic arguit. cum licere pugnant m istae ,
ad honoris bonorumque defensonem oceidere , solis demum innocentibtis, ac viris honis hoc jus adversus improbos concedunt. At tu , qui aliter sentis , latronum adve fas eos causam dicis , insolantibus ad inferendam viris
honesis rentumeliam ades. Neque enim sapit, qui dicit , quod sapiens, dum ad patientiam hortatur, ς heae de retrahit, an nocentiam oppugnet , & faveat improbitati : alias innocentiam oppugnasset, tinprobitatique favisset Apostolus , cum dixit : non vos defendentes , charisisimi , sed date locum irae. Quemadmodum RChristus dum in dextera maxilla pereussum jussit &alteram praebere. Hoc autem sine hiasphemia dici non potest. Licet vere dicatur , quδd Jesultae calumniatorum faveant improbitati, dum hanc tradunt propositionem , probabile est , non peccare mortaliter qui ivrponit fumum crimen, ut suam finitium , Ef honorem defendat : res hoc non e probubile, vix ulla opinio erit probabilis in Theoloria. Quam Facultas Theologica Lo-vaniensis hac censura notavit. Ne umbram quidem praefert probabilitatis, Id cumulum implet temeritatis , spatiosam calumniatoribus portam aperiens. Imo vi K ah haeresi excusari posse videt tir, si verum sit, quod Petrus Cantor ait in verbo suo ahhreviato c. 8O. Diso
sunt nece Furia ad falarem, via fidei , Es lux morum.
Si ergo parum erraritem is mia fidei vocamus h Ut cum , ου increpamus , dicentes eum non esse in via, sed extra ; quare smiliter recedentem in modico is luce morsilium princeptorum non arguimus , obicientes et ,
quod jam non sit in luce , sed tenebris i non sobrius , sed ehrius, sobrietatem vitae eaecedens p cum etiam fides ex quibusdam cellulis, seu parvis locis , D. Sacrae Scrip αturin, la subobscurissis elicita , in quartim cellularum expositione deviaretur de faelii , si aliter addendo , vel
Mintiendo, vel remittendo , quam nobis traditum est,
expositum a sanctis, exponerentur. N interpretarentur :Cur in laee morum similiter necessaria saluti , nobisque tradita in luco , Es manifestatione verborum , licet nobis sine errore uotabili aderre nostram expostionem , quali-
504쪽
ter cumque eam remittentem N obscurantem, fenoreque tuo privatum. Et quod clarius adhuc S. Thomas quoi lib. 3. a. Ia. docet, certos esse haereticos , qui die uni non esse peccatum . quod est contra praeceptum Dei et dicere, inquit, quod illi qui voto, vel juramento fune obligati ad intranssum religiovem, non teneautur ivtrare, est manifeste haereticum. Vuicumque enim dicit, uomesse peccatum, id quod est contra praeceptum Dei, haEr tieus judieatur. Sicut haereticus judicaretur quicumque diceret, quod fornicatio Impliester non sis peccatum. En enim contra hoe praeceptum, Non moechaberis, ut Sancti exponunt. Ergo haereticum censet , a communi SS. Patrum sensu in aliquo divino praecepto interpretando recedere, v. g. dicendo non esse mortale quod secundum Dei praeceptum est mortale , secundum quod a Sanctis Patribus intelligitur. Atque ex his manifestum videtur , valde periculosas esse propositiones omnes supra allatas iis calumnia , falso testimonio & homicidio , nec non de sequentihus : regulariter occidere posum furem pro conservatione unius aurei. Escobar. tr. I. exam. 7. Molina apud ipsum. Tamburinus l. 6. c. Io. f. a. n. a.
Licti res sit parvi momenti v. g. pomum , s tamem ex eo quod dominus illius non eripiat eum de manibus latronis, illi Uerteretur dedecori , Es illest homo dignus honore in populo , potes illum latronem occidere s cum aliud non restat remedium. Lessius l. a. de just. c. 9. n. 68. Esto bar loco citato, ad idem referens Molinam. Licitum est procurare abortum , ante animati nem ratus , ne puella, deprehensa gravida , occidatur aut infametur. Herellus in praelectionibus supra relatis. Et alius Societatis Theologus apud Dianam. Sed damnata est per Innocentium XI. propos. δε. per Facultate in Lovaniensem I 637. propos λ. Ω per Clerum Gaul canum 17OO. propos. 32. Dubium es au liceat innocenti duellum asceptare , ise ouferre. Quidstm neutcumlicere aiunt. . . . Sed melius alii dictini licere huic innocenti duellum , ad Citam, honorem , o res familiares tu notabili quantitate tuendas, quando constat omnino
505쪽
injussu , N per ealumniam actorem procedere, D' temtum omnino effore , ut innocens haec amittat , nec liud i eυadendi remedium suppetat. . .. . atque impriami, Bunnα ait licere iunoeenti in hac his ea tis aec piare N Uerre duellum. . . . Imo bene μυurra ait temeri innocentem nou acceptare duellum , nee inddicere, si potes , oeciate ilium occidendo vitae, honoris, rerum familiarium periculum evadere. Quippe io proprium periculum , in duello imminens , vitabit, N pe
catum actoris offerentis, aut acceptantis duellum. Sa chez. l. a. in decal. c. 79. num. Acceptare duellam , comparere in tali Ioco, non
est intrinseὸ malum , sed quiddam indisserens, quos benὸ re malὸ fieri potes. Cur ergo , s justa causa sibit, qualis es honoris infimatio , non po is licite fers 'Fili utius tr. 29. c. g. n. I s. Pone hominem nobilem ab alio provocari ad duellam ,
quis ilἰud recuset, non censebitur reclinare propter legem
Dei , quia se facile projicit is alia peccata contra Dei Ieg sed propter timiditatem , 9' udeo ab aliis despia
cietur, apud quos semper erit inglorius ; ex quo non te mla damua H incommoda sequerentur. Est igitur qua filo, titrum tu hoc casu pessit provocatus exire in Deum coudicium , nou cum absoluta voluntate pugnavdi, sed cum conditisunta , s a proooeatore prius petatur injust/. Provocati autem tib late volantas es tueri opinionem miri fortis , ξ9' depellere infamiam timiditatis : qnae objecta per se fundi honesta , necessaria Φiro nobili, ad degendam vitam decorὸ inter suos , praecipue militi , qui ab exercitu censebitur esse gallina , D' non mir. Aedia autem , qua elegit ad hunc finem , sunt indissereulia..... nempe egredi in agrum , D' in eo inambulare. Quae media honestantur ab illa fine No. Hiartadus ile Μen-dOZa to. a. disp. I7 . sech. I 3. f. Ios. & seqq. Vir equestris , ad duellum provocatus, potest illud acceptare, ne timiditatis notam apud alios incurrat. Hurtadus apud Dianam P. s. tr. I9. resol. s9. Est damnata ab Ale-Xandro VII. propos. a. . Et a Ulcro Gallic. I7oO. propos. 4O. Pom
506쪽
Potes etiam duellum offerre , s non aliter honori eonscisDre pes t. Amadaeus Guimenius tr. de charit. ab eo dem Clero damnata propos. ψI. Militi in eaeercitu lieitum est duellum acceptare, qua do alioqui ab exercitu censebitur gallina , o non vir. Iurtadus. Et saltein quanto incio, dignitati, principis vel ducis favore, ob ignaviae notam excideret, nisi pro-woeantis Uteret. Laiman l. 3. tr. 3. p. 3. c. 3. n. a.& 3. Petrus Hurtadus apud Escohar tr. a. eXam. 7.
Duelium poses acceptari ae offerri, in temporalium bonorum defensiovem, si non adest alia via tuendi. Ρetrus Hurtadus Ibidem.
Hisce tamen hodie propositionibus Jesultae Galli subscribere non audent, non ob legem divinam iis adversantem, sed ob legem regiam , quasi lex Regia fundata non sit in lege divina caedem hominis oh defensionem
mundani honoris non permittente. Et quasi maj0r ratio habenda sit prolithitionis regiae quam divinae. Unde Iesu itae extra Galliam permittentes occisivam istius honoris defensionem , consequenter permittunt monο-.machi ea in ipsius defensionem , censentque cum Carata Clericorum Regularium Praeposito tr. 4. Dct. 6. Pag. 3 7. probabile esse, quod miles in exercitu, vir equestris D sula regia, oscio, dignitate ducis aut principis favore, ob ignaviae vipioionem excidere debeat, ns idei iidem provoeanti se tui, non audere aliqvos Doctores duinuare , qui merae defensiouis gratia paruerit. Idem sentiendum, s ad pugnandum lacessens alterum , Pr bru con Dicta contumelias adjiciat , qua illa molestala subeundo dedecore aliter se liberare non post, nisi armis congrediatur. Ita expresse Laim an seo . 3. tr. 3.ο, 3. n. 4. qui pro I. parte hujus conclusionis citat Na Varram c. I . n. 3. ik 4. Consonat Carata Lessio de jur. st just. l. a. . c. 9. n. 87. y 8 . Hurtado de spe& charit. vol. a. disp. I o. seel. I 3. g. lo6. Fili uti olo. z. tr. 29. c. g. g. 6. quaero n. I s. Nec iure Iesu itarum Apol gista impost. i I. ex hoc Iesu itarum numero Lai mannum subducere conatur, clim Nauartae sen
507쪽
Societatem Jesu. Clangor XXIV. 4 D
ientiam manifeste approbet in integro ejus loco a Parochis Parisiensibus allato. Galli quidem Jesultae, prout ante dixi, sic occisivam honoris defensionem approbant, ut duellum in libris ob regiam prohibitionem approbare non audeant. Sed iis rationibus quas ipsi in foro conscientiae facile resolvant, tametsi palam in libris non audeant, uti dixi, ad vitandam Societatis apud Regem offensam & apud homines infamiam , quasi minus cavenda sit infamia apud Deum ς ipsius offensa , nam cturi dicant, nihil infamiae esse Regis sui parere legibus, quidni similiter ad duellum provocatis, vel contumelia affectis dicant , nihil infamiae esse apud vere christianos. imo vere gloriosum , Dei legit,us homicidium & duellum vetantibus patientiamque praecipientibus obedire , ipsiusmet Dei Filii in stabulo nascentis , Ω in Cruce morientis & ΟΡ- probria patientis exemplum sequendo patientiam imitando. Nec certe terreni Regis leges magis valere debent, quam Regis coelethis , ad hoc ut infame non sit, sed gloriosum iis obedire. Apud solos proinde in- sipientes & fatuos , atque in eo vere non Christianos , gloriosum videri potest, & honore dignum eas sub sa vandi honoris praetextu per occisivam defensionem , vel per duellum transgredi. Et sic id permittens Jesultarum Theologia verὸ non est sapiens x christiana ue nee enim lapienti hiis patrocinatur , sed insipientibus , & vere uota christianis. Iudicet sapiens Lector an magis christiana fit ipsorum Theologia, propositiones tradens de doctrina &probabilitate , de peccatis & occasionibus peccatorum , de peccatis ignorantiae, peccatorumque consuetudine , e legibus Ω uispensationibus, de praeceptis Ecclesiae ,
te praeceptis fidei , spei ct eharitatis , de praeceptis
decalogi, de sacramentis haptismi, confirmationis, Eucharistiae, poenitentiae . extremae-unctionis, ordinis
S matrimonii &e. a Christiano Aletophilo in Artibus Jeluiticis fideliter enarratas. Iudicet sitne formandis Christiani hominis moribus idonea doctrina , quam continet 3 Hoc utique tanti momenti esse idem Aleto-
508쪽
philus ostendit, ut inite innumerabilium animarum salus dependeat, cum doctrinam illam Jesultae per Or- hem spargant universum , dum earum Authores Sanchesios, Baunios , Ρalaos, Dicastillos, Escobarios , Tamburinos, Gobatos , Calaitarum Apologistas, ει milesque sive paris laxitatis e Societate Scriptores spargunt & quaquaversum praeconizant, velut Authores optimos, gravissimos , eruditissimos, Theologiae moralis lumina &c. Iudicet an non ab omni potius aequitatis pietatisque sensu sint alienae , ut earum Authoribus unus videatnrscopus fuisse , facto suo manifestum facere, in quantam caecitatem humana devenire mens possit, dum relicto Seripturae & Traditionis tramite , suis se permi, tit erraticis cogitationibus abripi. Iudicet an non iure altum ingemiscant non sollim Episcopi & Ialeologieae Facultates , sed & pii fideles , dum ab iis Socii haberi volunt Scientiae oracula, &velut ehristiani orbis Magistri, tanta doctrisue aes
pientiae laude praestantes, ut putares omnes divina regi
sapientia , prout loquuntur in Imagine primi sui Leeuli. Rexitne divina sapientia Gobat, dum doeuit quod si Ludovisia Catholica nupta Isaaco calvinistae , ab ipso ob
adulterium repudiata, ipso aliam uxorem accipiente stipia alterum maritum priore vivente acceperit, certum
non sit secundas istas nuptias invalidas esse. Dum item probabilem dixit opinionem mane ordinari posse Diaconum, qui solum vesperi completurus est vigetam iuia tertium aetatis annum 3 Et dum dixit, quod per se loquendo ne venialiter quidem peccat, qui sciens x olens extremam unctionem omittit. Et quod nulla est obligatio suscipiendi sacramentum confirmationis.
Et illosne de Societate divina rexit sapientia qui apud Aletophilum probabile eri dixerunt attritionem sum- cientem ad recipiendam gratiam baptismi non debere esse supernaturalem. Et esse probabilius in baptismo nullam fieri promissionem de obedientia fidei. Et quod Oxcusentur, qui ante celebrationem confiteri
509쪽
Societatem Jesu. clangor XXIV. 43
megligunt dum non certo, sed probabiliter existimant Te contraxisse noxam mortalem. Et qui non solum permittunt , sed & consulunt Sacerdoti post Confessionem celebrare ipso die commissae fornicationis , adulterii Sodomiae vel pollutionis voluntariae. Et quod prob hile sit, ne venialiter quidem peccare, per se loque do , qui conscius multorum venialium a se commissorum , sine ullo de illis dolore communicat ; modo actae
ἀn illis non complaceat. Probabile quoque, dolorem necessiia tum ad obtinendam veniam peccatorum in sacramento paenitentiae non debere esse verum & realem, sed existimatum
Similiter probabile, quod nullum sit de paenitentia , seu dolore de peccatis praeceptum, per se obligans ant:
Saltem post mortale commissum contritionem , sine noxia mortali , posse differri ad duos annos. Nullam esse per se loquendo, vi praecepti divini, o- hligationem confessionis , nisi dum instat periculum mortis. vel non habendi postea copiam confessarii. Neci esse obligationem citius confitendi, etiamsi certus sigete , ob hanc dilationem obliturum multa mortalia. Quod adhuc post prohibitionem hujus propositionis. quifaeie confessionem Voluntarie nullam , satisfacit praecepto Goleo , probabilis est opinio dicentium, quoaqui non est consessus integre, ex negligentia mortalitereulpabili, confessio ista, licet sacrilega, lassicietis est
ad satisfacientium Ecclesiae praecepis. Furatus mille aureos lassicienter confitetur , dicendo, commisi furtum grave. Qui in loco sacro occulte exercuit tactus impudicos , etiam cum pollutione, in confessione potest circumstantiam loci omittere. ut uno actu statuit nunquam toto anno recitaret, reviarium lassicienter confitetur, dicendo, habui voluntatem non recitandi breviarium.
Probabile, non esse repetendam confessionem in qua
510쪽
46o De ueste sitare reformandi
mortale omissum filii ex negligentia mortaliter cuia pabili. Licitum est absolvere dimidiate tantum confessos ,
ratione magni concursus poenitentium. Durior illa quorumdam praXis , qua saepe nimis Iu nitenti hiis negatur absolutio, donec peccandi conluetudinem exuerint, lacit magis ad exasperanda , quam ad sananda vulnera animarum. Sunt qui tenent iis ablatutionem differendam , qui peccandi occasionibus, pravisque habitibus irretiti, in eadem saepe flagitia Iahuntur & relahuntur, non O stantibus omnibus quae confessario dixerunt, & promiserunt. At non ea est opinio mea. Iisdem consuatudinariis , se de praeteritis dolere , &abstinendi imposterum propositum habere assirmantibus credere debet confessarius, & ahsolvere toties quoties, quantumcumque nulla notetur in ipsis emendatio, quamvis etiam Confessarius conjiciat , ejusmodi dicta& promissa , labiorum potius esse, quam cordis. Quanta poenitentia videtur proportionata pro uno mortali ordinario 3 Respondeo poenitentiam satis justam esse coronam quinque decadum. Attritio ex gehennae metu lassicit , etiam sine ulla Dei dilectione , sine ullo ad Deum offensum respectu : quia talis honesta est , Ω superuaturalis. Concilium Tridentinum adeo expresse definivit , eam lassicere ad absolutionem , ut anathema pronuntiet adversus negantem. Praeceptum amoris Dei per se tantum obligat in articulo mortis, praeter mortis articu Ium , ct morale principium usus rationis, singulis sal tem quinquenniis obligat. Probabile cst ne singulis quidem quinquenniis obli
Divini amoris affectus nobis in rigore non est praeceptus , sed effectus ipsius , sive amor effectivus duii-