Cursus philosophicus Thomisticus. Vbi conclusiones singulae ex principiis tribus expositis ... authore p. f. Alexandro Piny ordinis ff. Prædicatorum ... Tomus primus quintus

발행: 1670년

분량: 362페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

euast. VII. utrum relatio dist se . a s

tia etfectus E causa secunda realiter distinguitur ab cstectu qucm refert: Ergo hoc ipso quod dependentia eit de genere relationis dc vera relatio , hoc ipso realiter distinguitur relatio a relato fundamento. Conseqtientia est eui- .dens. Probatur antecedens. hoc ipso quod amittente effectu dependentiam a causa secunda amittitur reale quid, distinguitur hoc ipso reali ter depe dentia ab este ciuued amittente effecta dependentiam respectu causae secundae , amittitur hoc ipso reale quid : Ergo dependentia effectus a causa secunda realiter distinguitur ab effectu quem refert. Maior est euidens,ctim fiat tunc separatio dependentiae ab effectu, tanquam alicuius realis ab aliquo rcali. Probattir Minor : amittente effectu dependentiam reia pectu causae se eundae , amittitur id quod seruatur respectu causae primae : sed dependentia quq seruatur respectu causae primae, est haud dubie reale quid, cum fundetur in ipsa rei seu effectus natura : Ergo de amittente et f. stu de pendentiam a causa secunda , amittitur hoc

ipso reale quid ; Ergo dependentia effectus a

causa secunda realiter distinguitur ab effectu quem Ieteri et Ergo hoc ipso quod dependentia est de genere relationis dc vera relatio,

quod est secundum praemissum principium hoc ipso realiter distinguitur relatio a suo quod

refert fundamento.

Probatur tertio ex tertio praemissis principio.

Dari non potest forma a parte rei sine sitio pri

mario essectu : Ergo non potest non distingui

relatio a parte rei a suo fundamento. Proba - , tur consiequentia : ca, quo esset relatio indistincta a fundamento , dari posset forma a pariste rei non habens primarium effectum : Ergo hoc ipso quod dari non potest forma a parte rei sine suo primatio effetha , non potest non distingui ri latio a fundamento. Con es&entim est euidens. Probatur antecedens e formalitas relatiovis se habet ad esse relatum se ut

192쪽

ito Liter I V. de pratidicamentis

fotina ad primarium formalem effectum : led in praefato casu reperiri potest formalitas relationis absque esse relato: Ergo & in hoc casu dari pollet forma a Parte rei non habens primarium effectatu. Maior patet ex terminis esse namque formaliter relatum est effectus foris malis alicuius formae, quae quidem non alia esse potest quam ipsa relatio formaliter sumpta ; cumque non sit alius relationis effectus prior ipso esse relato , vr per se patet, euidenter 1 equitur , primarium esse relationis effectum. Pν obatur Minor e non datur esse relatum sublato termino et sed in praefato casu reperiri posIet formalitas relationis sublato termino et Ergo in hoc casu reperiri posset fotin alii as relationis absque esse relato. Maior est euidens Probatur Minor : hoc ipso quod sublato tormino nihil reale relationis destiui- tur , datur hoc ipso formalitas relationis sublato termino ue cum talis formalitas non sit nihilum, sed reale quid & constituens Icale praedicamentum , ut supponitur , di detur tunc omne reale relationis : sed casu quo relatio non est et realiter distincta a fundamento , nihil reale destrueretur sublato termino , cum nihil reale fundamenti propterea destruat ut et Ergo in praefato casu reperiri posset formalitas relationis sublato termino tErgo in praefato casu reperiri post et forma Iitas relationis absque esse relato et Ergo casu quo relatio esset indistincta a fundamento ,

dari posset forma sine suo primario effectu : Ergo hoc ipso quod' dari non potest foci-- ὶ parte rei sine suo primario esse stus quod est tertium praemissum principium )non potest relatio non distingui a parte rei

a fundamento.

193쪽

UII. Virum relatio disi. oc. 3 81

. Soluuntur obiectiones.

biicies primo: non sunt entia multiplican- Vidcanada sine necessitate ; sed non eis necessita S ad tυν alia mittendi relationem realiter distinctam a fun- 1 1, damento , puta similitudinem a pariete albo : 'ta iis, v. Ergo nec eit de facto realiter distincta. Froba- tio hibuitur Minor necessitas similitudinis distinctae .biectio. si aesse tantum potest vel ad denominandum retribuendum esse simile absolute loquendo, vel ad denominandum & tribuendum esse formaliter simile : sed ad neutrum opus est similitudine realiter distincta; Ergo nulla est necessitas admittendi relationem verbi gratia similis tudinem realiter distinctam a fundamento. Maior patet; relatio enim non est nisi ad tri-lbuendum esse relatum. Frobattir Minor : dc quidem primo quoad primam partem omni secius a similitudine distincta verum est dicere absolute loquendo, quod conueniant duo pa-xietes albi in albedine: sed hoc est esse similes absolute loquendo et Ergo ad tribuendum esse absolute loquendo simile, opus notr est similitudine distincta. Iam vero P Iobatur eadem minor quoad alteram partem , de qua praecipue est difficultas illud gratis & sine necessitate anseritur, quod probari non potest nisi recurrendo ad negatum principium : sed quod opus sit L militudine distincta ad tribuendum esse formaliter simile , non probatur nec probari so- Iet nisi recurrendo ad negatum principium:Ergo gratis & sine necessitate illud asseritur. Probatur Minor: ideo probant Thomistae non denominari parietes albos formaliter smiles, nisis militudine distincta , quia opus est ad hoc similitudine ad modum formae intrinsecae ; atqui hoc est quod ab aduersariis negatur princi

Pium Ergo quod opus sit similitudine distincta

194쪽

18x Liber IV. de Pradicamentis.

ad tribuendum es e formaliter si inite, non proshatur nec probari solet, nisi recurrendo ad neagatum principium. Resspondeo negando minorem , cuius falsiis tas abunde colligitur ex probationi ous conclusionis Ad ptobationem vero Nego similiter minorem quoad secundam partem , Puta quod ad tribuendum esse formaliter relatum, dc formaliter simile non opus sit relatione de similitudine distincta. Ad tertium autem quo adducitur in probanda minori negata Nego etiam minorem ; dc ad quartum dc vltini uindistinguo maiorem sic : ideo probant Tho mistae non denominari parietes albos formaliter similes, nisi similitudine distincta ; quia

opus est ad hoc similitudine ad modum formae in trini ecae r ita quod ly quia sit principium seu ultimata ratio , unde hoc deducunt

Thom istae , Nego : ita quod ly quia sit ibi loco principi j dc rationis ultimatae Concedo ; sed . exinde nihil contra nos , ut mox dicemus. Dico igitur rationem adductam in argumento , puta quod non sint duo parietes albi fodi maliter similes , nisi similitudine distinista, quia opus est ad hoc similitudine ad modum formae intrinsecae , esse quidem rationem, immediatam, non tamen ultimatam dc principialiuam datur namque huius rationis altera ratio , quae haec est : in creatis esse tale for. maliter , non potest non esse effectus formalis , ut in fine solutionis ostendam ; di quia

effectus formalis est ipsam et forma vi comis municata, consequenter fir quod omne quod est & dicitur forinaliter tale in creatis , habeat esse tale ratione alicuius sibi communi' caii Zc superadditi.

Iam sic est, quod seclusa in praesenti casui bc sic in aliis casibus & exe inplis , quae in hac vel aliis materiis obiici solent θ seclus Linquam relatione siue similitudine ad modum

195쪽

dum formae alicuius intrinsecae, non est tunc

assignabile , quid sit illud , quo luperaddito& communicato parietibus albis , sint & dicantur formaliter similes , cum albedo non possit esse tale quid , utpote quae est etiam id quod est , 3c dicitur formaliter simile lubinde que & indigens aliquo ad modum forniae superadditae & communicatae , quo fiat od dicatur talis albedo fot maliter similis'; ex eo scilicet quod in creatis adunari non possuri

de identificati ly quod est, & ly quo est Exego dato quod prima & immediata ra io supra adducta negari soleat dum nude & nuda proponitur ; non tamen negabitur in praesenti , ut pote quae fulcitur hic irrefragabili. Principio, puta quod in creatis esse formali inter tale sit emeetus formal1s, Zc quod in creatis

adunari non possint ly quod est, & ly quo est;

quorum quidem primum eX eo euidenter. patet quod ad differentiam entis increati quod et per seipsum , & non per causam tale, esse uile in creatis sit tale per causam, & causa illa non alia esse possit , quam formalis causa , cum supponatur tale formaliter. Ratio vero secundi non sit minus euidens , cum idi

quod est & id quo est , se habeant ut perfe

ctibile Se perfectio ; & in creatis adunari non. possint perfectibile Ac perfectio ; alias crea tum ens esset sua perfectio , non autem perfectum per aliud : non ergo recurrimus & nos ad negatum principium in assignanda ratio ne quare ad tribuendum esse formaliter sinii Ie , siue formaliter relatum opus semper sit similitudine , siue relatione ad inodum formae

intrinsecae , subindeque di opus si similitudine Ec re Iatione distincta &. superaddita ei, quod dicitur formaliter simile , siue formali

ter relatum ia

m tabis ideo ergo est de necessitate admi tenda relatio siue similitudo 1uperaddita. ω. ciuiuaa , quia necessaria cest ad .dς nominan dumi

196쪽

dum & tribuendum est e formaliter smile;

sed nulla est necessitas hanc admittendi denominationem formaliter similis : Ergo nee

est necellitas admittendi similitudinem distinctam. Probatur Minor et hoc ipio quod nihil facit denominatio illa formalis , ad quod non lassiciat denominatio absoluta , siue esse tale absolutε loqvcndo , nulla est hoe ipso necessitas hanc admittendi denominationem formaliter similis r sed nil de facto facit denominatio illa formalis , ad quod non sufficiat denominabo absoluta: Ergo nulla est necelsitas hanc admittendi de-- nominationem formaliter similis , siue formaliter relati. Probatur Minor : quod denominentur aliqua formaliter similia facit, quod ea comparet intellectus , de de his pari modo discurrat: sed hoc ipso quod absolute loquendo similia sunt , ea etiam ad inuicem comparat intellectus , & de illis pari modo discurrit et Ergo nihil de facto facit denominatio illa formalis , siue esse talς form, maliter , ad quod non sufficiat denomanatio absoluia siue esse tale absolute lo.

quendo.

Reston eo negando minorem , ad cuius probationem Nego similiter minorem : per hoc enim quod fit denominatio formalis, sue per hoc quod res fit formaliter talis nouum quoddam constituemis genus cum forma per quam fit formaliter talis , utpote ei tunc communicata dc superaddita , sit ab ea alterius rationis , bc quidem generi caevi plurimum; quod quidem pacet in exem plo de duobus albis. Haec namque seclusa forma , seu relatione superaddita similitudiniς denominantur denominatione ab: Oluta similia ita tamen quod maneant semper intra limites generis qualitatis 5c entisi absoluti, cum nihil hoc ipso habeant, cuius tot m

197쪽

totum eme su ad aliud : at vero hoc iplo quod fiunt formalitcr similia per aduentum formae , seu relationis similitudinis distinctae, extrahuntur tunci duo illa alba , aut quasi extrahuntur e genere qualitatis , dc ponuntur reductive in genere relationis , quod per hane relativam & superadditam formam tunc constituitur et cum ergo quod facit unum genus , non possit aliud facere dc praeuarc. consequenter fit falsam esse minorem praefatam , quod scilicet nihil faciat denominatio formalis , leu esse tale formaliter , ad . qtiod non iussiciat denominatio absoluta, 1eu esse tale absolute loquendo ; proinde-

rue di salsum eli quod fultra de sine nece iatate addatur denominatio illa formalis, supposita denominatione absoluta ; cum arguat illa nouum genus , emis scilicet relativi, ouod quidem genus admittendum esse, probat iusticienter numeruS Praedicamentorum,

de quo lup Ia. Tandem ad ultimum negari possunt & maior, Sc minor; maior quidem si cum hae restrictione intelligatur, ita ut nihil aliud faciat denominatio formalis , &. ad nihil aliud deseruiat , quam ad hoc Vt ea quae denominantur formaliter similia, verbi gratia , comparet intellectus Ec de his pari modo discurratas quidem deseruit maxime denominatio illa formalis ad nouum arguendum siue ponendum genus entis , quod quidem non ponere intur nec daretur , si quod facit denominatio formalis , puta esse formaliter relatum seu si nute , ad hoc sulficeret denominatio absoluta seu esse tale fundamentaliter dc absolute. Similitet negari potest ec minor , si nimirum hunc faciat tensum , ita ut pari omnino mo

do discurrat intellectus de his quae sunt absoluie fc fundamentaliter similia , ac de his quae sunt formaliter similia ; quin imino om

nino

198쪽

nino diuerso modo , aut saltem eum forma litate omnino diuersa di lcurrit ; siquidem de iis discurrit intra lineam & genus entis relativi, ut ex dictis lupra colligitur 3 cum e contIa de aliis quae iunt' solum absolute de fundamentaliter similia, intra genus A lineamentis abloluti dia currat. Obiiries secundo , si esset relatio realiter siue a parte rei distincta a fundamento , e C1 et maxime per suum elic ad : 1ed non po-. test relatio per suum esse ad distingui realiter & a parte rhi a fundamento : Ergo' sub nulla ratione distingui potest realiter. aior per se patet ; si enim estet relatio realiter distincta a fundamento quod lupponitur absolutum ens , esset maxime ex ratio

ne entis relativi , quae quidem ratio constituitur per esse ad. Irobatur Maior: distinctio realis esse non potest nisi inter extrema realia : sed relatio secundum esse ad , non est Iealis: Ergo neque per esse ad distingui potest realiter. Maior est certissima. Probatur Minor o quod est uni vocum enti reali , & rationis esse non potest reale quid , ut per se patet : sed em ad aliud uni uoce conuenitcnti reali rationis ; & quidem ex Diuo Thoma I. pa t. qvis. et g. a1r. I. ubi dicit

suod silum iri his qua dicuntur ad aliquid, inueniantur proprie aliquA secundum rationem l antum , quod non est in alirs generibu 3 eo quod ea qua dicuntur ad at quid solum segnis ant secundum propriam ration ι nn rct peetum ad aliqkid r Ergo relatio secundum

esse ad esse non potest re ale quid. Respondeo negando minorem , primi Ac secundi argumenti , quarum quidem falsitas abunde colligitur ex dictis lupra , praesertim in praemissis , ubi ostensum fuit , rela

ti Orirm praedicauientalem realem esse , etiam secundum conceptum a d. Vnde ad tertium

199쪽

ctua', VII. utrum relatio diu. c. 3 S

Nego similiter minorem. Neque illud infertur ex testimonio adducto ex Diuo Thoma ex quo totain. infertuae quod ratio propria relationis , licet analoga reali relationi 3c relationi rationis , proprie tamen dicatur de utroque analogato , ad disserentiam aliorum generum , veIbi gratia, quantitatis & qualitatis , quae non solum non conueniunt uni uoce sed analogice cum quan titatibus de qualitatibus ab intellectu confictis , seu quae sunt secundum rationem eantum ue sed nec ratio illis analoga dicitur proprie de qualitatibus aut quantitatibus ab intellectu confictis , sed solum proprie dicitur de quantitatibus & qualitatibus reali-

Quod si quaeras unde nam , & ex quo fundamento id habeam , quod ratio propria

relationis , siue conceptu S ad non uni uoces. d analogice tantum conueniat emi reali &Iationis , siue relationi reali de relationi rationis , dc tam eu adhuc proprie conueniat utrique ; cum tamen alia genera nec VniuOce ' nec proprie conueniant enti reali rationis : reis deo , quod id praecipue col- Iigo de deduco ex discrimine quod intercedit inter genus relationis ic alia praedicamentalia genera etiam quantum ad reain litatem quam participant. Hoc enim intercedit discrmen , quod genus pra: dicamenis tale relationis , quamuis secundum propriam ration sir reale quid sicut dc alia genera, propterea quod ordo ad subiecton ex quo habet esse reale de subiecti uxini eli inseparabilis Sc impra scindibilis a quacumque ratione in quocumque accidenti realiter reperista , nihilominus non explicat genus relationis secundum propriam rationem talem Iealitatem ; cum secundum propri*m rationem non explicet ordinem ad subicctum , licet

200쪽

188 Liber IV. de Praedicamentis. illum implicite imbibat , sed solum explieet

Ordinem ad terminum 3 ac proinde cum ex sola realitate impediri posset , ne propria ratio relationis conueniat etiam relationibus rationis , dc haec in tali ratione non explicetur ut dictum fuit , consequenter fit quod non impediat ; atque ita quod propria ratio generis relativi adhuc conueniat proprie entibus seu relationibus rationis ', non tamen Uni uoce , cum ratio illa propria generis relativi , licet non explicet realitatem , adhuc Iamcn eam implicite imbibat , quod haud dubie ob lat participationi uni uocae. , iuxta

illud : enti reali is rationis ut talia sunt

nihil e si univoce commune. Iam vero de aliis generibus a Iiter est philosophandum ; haec enim non tantum lup Ponuntur realia ex propria ratione , sed etiam ex propria ratione realitatem explicant ; tum quia ex propria ratione sunt quid , seu aliquid, non autem tantum ad aliquid , ut relativum genus tum etiam quia ex propria ratione vel sunt explicite subiectum, vel explicant . ordinem ad subiectum ex quo quidem ordine habent esse reale ; ac proinde talia sunt & talis naturae , quod nedum non uni uoce , scd neque proprie conuenire possit eorum ratio enti rationis , puta quanti titibus & qualitatibus ab intellectu confiactis. . NInstabis r ideo ergo ratio propria relatio nis proprie conuenit relationibus rationis, licet non uni uoce , quia licet realitatim imabibat , non tamen illam explicat : sed haec doctrina stare non potest iuxta praefatum testimonium dies Thomae: Ergo non est praefata solutio iuxta mentem dc intentum di- uae Thomae. Probatur Minor r iuxta praefatum lcstimonium solius est relativi generis inueniri proprie' in emibus rationis 3 sed si pro .

SEARCH

MENU NAVIGATION