장음표시 사용
421쪽
pis Imperator, AMitte nos. Praeterea quia Talassius Metropolita Caesareae 'Cappadocum rediens ex Synodo Chalcedonensi ad suam Ecclesiam non tulit nisi sex actiones Synodales teste Alipio eius successore,qubdea, quae poste deliberata sunt, ad fidei dogmata, ac statuta Synodalia non pertinebant. D nique adducit idem Pelagius Papa S. Leonis epistolam σο. ad Maximum Antiochenum, in qua haec scribit: Si quid sanὸ ab his fratribus, quos ad Sanctam θ-
nodum mice mea misi, praeter id, quod ad causea dei pertinebat , gestum esse perhibς-tur, nullius erit penitus firmitatis, quia ad hoc tantum ab Apsotica Sede sunt directi, mi excussis haeresibus catholicae essent Ecclesiae defensores. uuicquid enim praeter sepecu lis causas Synodalium Conciliorum ad examen episcopale defertur, potest aliquam infudi candi habere rationem, si nihil de eo est ἀ Sancitis Patribus apud Nicaenam diu nitum. Ex quibus inseri Pelagius, posse iterum causas retractari, quae extra dogmata fidei a Patribus Chalcedone iudicata sunt. Cum anno q3 I. praeside Cyrillo synodus Ephesna contra Nestorium cel braretur , lectum publice fuit symbolum Theodoro attributum, quod cum Iudaicum appareret, damnatum fuit a Patribus, ita tamen, ut anathemati Theodori Mopsueste ni nomen insertum minimh fuerit, cuius rationem dat identi Cyrillus in epistola ad Proclum Antistitem C-P. haec de eadem Synodo scri-hens : Nullam miri memoriam fecerat dispensatiue, nee ipsum nominatim anathemati subiecit propter dispensation m , ne quidam ad existimation m miri respicientes sese ab Ecclesyr si pararent. Hoc symbolum sub nomine Theodori susicis impii gnaue rat Marius Mercator paulo post celebratam Synodum Ephesinam, cuius M opus habetur in Bibliotheca Vaticana inter codices Palatinos Num. 23 q. quae notauimus lib. a. hist. Pelag. cap. s. Iam enim vel ante Synodum Ephesinam
math audiebat Theodorus veluti Nestori, Magister, sed illius scripta de incar
natione postrema aetate ab eodem consecta haud satis nota erant. C. Plerum
damnato Nestorio , eiusque libris a Theodosio Imperatore proscriptis , ac e rum lectione interdicta, Nestoriani Theodori Mopsuestiae, ac Diodori Ta sensis scripta in plura exemplaria transcripsere, palam asserentes, Nestorium haud nouorum dogmatum authorem extitisse, sed ea tantum docuisse, quae Patres olim tradiderant, statimque Theodori, ac Diodori sententias produ-ccbant, quorum libros Syriaca, Armena, ac Persica interpretatione scriptos ediderant. Rabulas Metropolita Edessenus non modb libros Theodori damnauit, veram & personam anathemati subiecit, Iicht idem olim mortuus suisset. Scribit hoc in epistola ad Marim Ibas Rabulae succetar: Hunc, nempe Τheodorum, ausus est, qui omnia in Ecclesijs praesumit, clare anathematitare. Hinc ortae nouae in Oriente dissensiones, atque in eadem causa non una erat Patria charum sententia. Ioannes Antiochenus nec personam , nec libros Theodori anathemate percellendos et se iudicabat; nam ad Cyrillum scribit cumsta Synodo : ale damnum non apertum erit, dicta non solum refutare , sed
etiam anathematioue ' Et postea : t autem anathema eis imponatur arbitramur
σμdax , asperum apparere, etsi personae cum dictis non anathematit irentur. Extat haec epistola tomo s. operum S. Cyrilli par. a. Proclus C P. excerpta
ex libris Theodori solide consutauit, atqyuti haeretica dogmata abi jcienda dixit in tomo scripto ad Armenos, qui legitur in bibliotheca PP. nihil interim de persisPTheodori decreuit. S.Cyrillus in epistola ad Proclum ita
422쪽
de Theodoro stant Iit naiaue enim in miuis esset, ct Nestor*Masphemiarum fauto , visufragari ellet Vs, auascripsit, ipse anathema etiam in propria persona subdisset;
quoniam mero ad Dcum abjt , sincit, mi ego puto, gr quae abseur de ab ipso scriptaseunt, reipid ijs, qui recte sentiunt. Scribit idem Cy rillus in epistola ad Acacium Melitenum, plerosq; Orientalium adeo Theodori studiosos fuisse, ut has in Ecclesijs exclamationes emitterent: Cresalsis Theodori y sic credimus, sicut Theo dorus. 'od idem scribens ad Proclum testatur, simulque adstruit ab alijs cui
dem anathematizatum: a agnum mero, inquit, eius nomen esie per Orientem, sttari Pari nimium conscripta eius, ct sicut dicunt, contristantur omnes , quὸd mir nobilis,st defunctur in communione Ecclesiarum anathematiebitur. Nunc mero quod in con
scriptis eius inuenimus quaedam nefarie dicta, ετ nimiae plena blasphemiae, nulli dubium est rectesapientium. Idem tamen Cyrillus in Ephesina Synodo in Nestorio Magistri Theodori doctrinam damnauit. Author est Leontius in libro de sectis
act. s. S. Cyrillum interrogatum, cur Theodorum anathemate non percuteret , respondisse: auia Orientalium Ecclesiae ingens dissidium excitabimus, quorum mnus es nas, qui eum anathematiesri non patietur. Idem verb Leontius act. q. edisserens, cur nec Diodorus, nec eius discipulus Theodorus viventes impugnati a quopiam fuerint, hanc rationem assignat: βuod pugnandi scias maiores necessitas eiusmodi dogmata tegeret. Uerum paulo post Imperatorum lege cautum est, ne quis Theodori libros legeret. Imperialem sanctionem Theodosi j, 8 Valentiniani refert Synodus V. act. 3. Summa decreti est: Si quis praeterierit pra- sentem nostram sanctisnem,/Theodoro, ct Nestorio assenserit,eillorumsocios imiatatur , post etation gladij omnis eius substanti sio abdicatur. Nihil tamen contra personam iam demortui statutum fuit x nec desuere, qui ipsum impensiliis colarent, librosq; eius summis prsconijs exciperent. Hos inter fuit Ibas Metropolita Edessenus in Mesopotamia, a quo in famosa illa epistola ad Marim Persam hisce laudibus ad usque sydera Theodorus euehitur: Theodorus veritatis praedicator, Doctor Ecclesiae, qui non solum istas a colaphis cecidit haereti- eos pro meritat uodet, sed post mortem spiritualia arma in opusculis suis Eces iast ijs dereliquit. Ηρc encomta lecta suerunt in Synodo Chalcedonensi, dum Ibet epi stola examinabatur, qui tamen apertha Patribus reijecta non fuere. Hinc Acephali, qui nodum in sirpo qugrebant, inter alia argumenta, ob qus a Chaucedonensi Concilio recipiendo se abstinere dictitabant, hoc unum opponebant, quod ea in Synodo Theodorus impune laudatus fuisset. Quare Iust nianus, qui omnem mouebat lapidem, quo Acephalos ad Ecclesis unitate reduceret, Theodorum licet ante centum, & viginti septem annos defunctum, in Synodo R damnandum curauit. Nolo hic discutere, an mortuus in pace Ecclesie possit postea anathematizari, de qua re egregis P. Lupus in notis ad collationem 3. nostrs Synodi, mihi satis est ostendere Synodum V. non esse aduersatamConcilio Chalcedonensi ; nam Patres, ut mox dicam, de illa his stola Ibari parum curarunt, nec unum suit omnium de Iba iudicium, idque actione decima peractum est, nempe iudiciali, non Synodali sententia, Syn do iam circa actionem sextam terminata. Cum vero Ibas in Synodo Chalcedonensi palam coactus fuerit Nestorio anathema dicere, idem de Theodorum damnasse dicendus est, praesertim qui iam lege Imperatorum ante synodunia reiectus esset. Itaque Sinodus cogens Ibam ad publiis anathematizandum .i T Nesto-
423쪽
Nestorium, tacith Theodori consutationem iniunxit, &Ibas damnans disci pulum, etiam magistrum proiecit, ac laudum huic delatarum palinodiam eo
pacto cecinit. Ita sane Romani Pontifices, ac Synodi Oecumenicae Theodorum Mopsuestiae cum harrcticis postea semper nominarunt. Certe ex libro eiusdem 1 Pli tio producto, cuius etiam fragmenta ex Mercatore recitauimus lib. I. hist.P lag. cap. s. Pelagianorum pessimus suit, & omnium calumniarum author, quas Iulianus Eclanensis postea sorbuit, eructauitque. Et quidem lib. 2. historiae memoratae cap. q. diximus ex eodem Mercatore, Theodotum Patriarchania Antiochenum contra Pelagianos Synodum celebrasse, cuius decreta ad ipsum lΤheodorum transmissa fuisse certum est, erat enim Episcopus in Cilicia secunda, quae intra dioecesim Antiocheni Praesulis sita erat, quare a suo Metropolita Anabarzensi Maximiano, ut moris erat, Synodalia Patriarchae Antiocheni statuta accepit, quibus perlectis, an Pelagianorum errorem exuerit, incertum est. Scribit Hysichius Hierosolymitanus in Ecclesiastica historia, uti Synodus V. act. s. refert, ultima illum senectute Nestorij errores docuisese, atq; haec inter alia tradidisse: Christum non incarnatum Verbum , sicut Euam; gelicis et cibus edocti sumus, sed hominem per milae prouectionem,'pafrionum Etionem coniunctum Deo Verbo. Imb Vigilius Papa in literis ad Eutychium pro confirmatione Synodi U. eadem de Theodoro narrat: Etenim, inquit, inter Geteras ipsius blasphcmias aperte ipsum dixisse inuenimus: Alium Use Deum Verbum,s alium Christuma passionibus animae , re comupiscentiys carnis ruexatum , di Pu latim a minoribus recedentem ad melioraperprofectum operum peruenisse, ct conuers tione irrepraesensibilem factum. Quae omni Pelagiana maior blasphemia est, vescribit S. Augustinus cap. I s. de praedestinatione Sanctorum. Viventem a tem Theodorum nonnulli Patres laudarunt, sed Pelagius in epistola ad Episcopos Istriae respondet : Gid ita si obstat , si dum de eius errore occultum ganacu ldubium 1uit , ab e o Patre laudatus est, ct innotescente post perfidia pene omnium-- lgnorum Patrumsententidis v ELUT IMMANIS BELvΑ, quasi crebescentibus id ι
lis est confectus. De Theodori damnatione haec tradit S. Gregorius Pelagij su cessor lib. a. epist. 3 Q ad Episcopos Istriae: In Θnodo , in qua deussus capitulis actum est, aperte liquet, nihil deside conuulsem este , mel aliquatenus immutatum oe sicut scitis ae quilusdam istiGolummodbpersonis esiactitatum, quarum una, cuiusscripta evidenter a rectitudine cathalicis fideι deviabant, non iniuste damnata est. At non sollim Sanctissimi quique vetustioris Ecclesiae Patres Theodorum condemnarunt, sed etiam nostro saeculo, & Romana Sedes, ac synodi eundem lata sententia proscripsere. Cum in Oriente Nestoriani ex Theodori Ibhris damnatos olim in Ephesino Concilio errores etiamnum defenderent, in id nostris maximh incumbendum fuit, ut Theodori nomen, ac libros euert irent. Noster Alexius Menetius Archiepiscopus Goanus, ac Orientis Pi rex, dein Bracarensis in Lusitania Primas, ac regni totius itidem Protex, -- ggnum in utroque Orbe Augustinianae gentis incrementum, hic inquam, cum
424쪽
miarritur, qudd sexta seria post natalem Dominia Nestorianis recitabatur ut vulgbdicunt, de Sanctis Nestorio, Theodoro, &Diodoro, quo rum etiam nomina inter sacrosancta mysteria in Diuorum diptychis politas
quotidie memorabantur. Actione s. decr. r. haec a Diacono inter Mistarum solemnia recitari solita asseruntur: commemoramus quoq; Patres nostros Sanctos , in meritatis Doctores Dominum , Sanctum Nestorium , S. Diodorum, S. Thco ram, S. Ephrem, S. Abraham, S. Narcisum, Omnes quoq; Doctores, ct Presbyteror
meritatu cultores. Oremus, et tipsorum oratiandus veritas pura, ac sincira doctrina ,
quam docuerunt, y professunt, in omni Ecclesia Sancta custodiatur usq; ad cons mationems.culi. Hinc MeneEius professioni fidei, quam ad Catholicum dogma venientes recitabant, haec inseri iussit: condemno, reprobo, ct anathematiis specialiter diabolicam , di peruersam haeresim Nestorianorum cum ipsius prauo authore πω floris, huiusq; falsis magistru Theodoro Diodoro. Actione a. decreto I. Petrus Morinus vir eximiae, & incomparabilis eruditionis par. a. de Syrorum Nestorianorum ordinatione recitat ritum Episcopi consecrandi, ubi nonnullis Patribus laudatis adduntur di Diodorus, is Ioannes, Theodorus MARE SA-e IE N TIAE. Et ibidem dicuntur: Architecti Erelisia Sanctae, Magistra mμ ri
rum Dei, re Doctores cultus critatis, preres eorum sint nobis murus,Vpropugnacutum . Pauli V. grauissima censura hic sanE repetenda est, qua Theodorum Mopsuestenum, eiusq; scripta confixit. In epistola ad Patriarcham Babylo-inis data VIII. Kal. Aprilis lGIq. haec habet: Sectatores Nestorij nefaria eius dodimata ex commentarjs, mi diximus, Theodori uestent, ἀ quo virus perditissimae haeresis hauserat, is ex his, quae ab eius fautoribus contra F. cyristum, sanctamque Ephesinam θηοdumscripta fuerunt, cadide instaurare, aras, in mulgur serere studuerunt. Vnis maxima Orientis pars fimodum infecta fuit, praecipue chaldaei, qui haeda causa deinceps Nestoriani dicti sunt. Propterea monemus fraternitatem tuam, atq; inc Isime hortamur, mi Theotaris Uuseniscripta , pariserq; Diodori Tarsenser, qui cum eo pessime sentiebat, lithalis huius messiseu semina ,si ut accipimur, apud Os reperiuntur, delere, frivere, penituis; ex stra Natione exterminare omnino st deas . Gippe Theodorus iamluam haereticus, aepessimae doctri author . Sanctis Parribus in inta iniuersali S nodo , t midere poteris, secunda midelicet Conflantinopolitana, damnatus esto e. Apud Paulum de Angeliis lib. I r. descript. Basilicae S. Mariae Maioris cap. II. Adeo rei Ecclesiasticae Nestorij discipuli nocuero, cum Diodori, ac Theodori molumina malitiose in Syrorum, linguam, Armeniorum, atq; Persati m transtulere, teste Liberato cap. Io. Breuiarij. Quid hic reponet Hallota e Paulum Rignorasse Vigilii Constitutum, quod primus Baronius publicauit Erit haec ipsa post celeberrimos illos Barom annales prodiere. Episcopi Armeniae in literis ad Proclum Cinia hocce epitaphium Theo-.dori sepulcro inscribendum exararunt: Fuit autem a quis P EsTIS
vi TO NOMINE THE. no Rus, qui schises, di nomen Episcopi habuit in angulo, ignobili locvidisterinum laritans in Mopsus no Ciliciasecunda oppido. Haecie tur in Epist. 3. Pelagquid Istros, Sin. I. Synodi liniae. i. . it. lim Ibae epistola scribit Hallour In Chalced ensiconcilio. S. Leone 1itifc fabis, ct approbato iudicarationaa Orthodoxus quid. mm pi ad
425쪽
ialis Hierosoldimor , in a* omnes, etsi carpi . sis merbis tiniaeon'mitir Legatis Pontificis. S. I q. lbas Episcopus Edesseniis paula post initani
pacem inter S.Cyrillum,&Ioannem Antiochenum, qui apud EPsesum cuni suis Orientalibus schisma conflarat, epistolam ad Marim Persam perscripsit, qua rerum tum Ephesi, tum alibi postea gestarum eundem certiorem redit bat . Quod velo haud recte in illa de Patribus, ac Cyrillo praesertim sentiret, in Synodo Chalcedonensi ab aduersariis producta fuit, ut eum haereticum N sorianum ostenderent, eaq; ratione Sedi, unde anno qq9. a Dioscoro expuusus fuerat, minimE restitueretur. Epistola Ibae lecta fuit in Synodo actione, i o. in qua eiusdem causa cognita fuit: at epistolam uti orthodoxam approb tam suisse a Patribus salsum est. Legati Pontificij dixerunt: Relictaeias episto
la, agnouimus eum Orthodoxum. In qua sententia adhuc dubium est, num Ibas ex pura recitatione epistolae iudicatus fuerit Orthodoxus, vel ex eiusdem contestatione dicentis, ante factam duodecim capitulorum , Cyrillo explicati nem cum Episcopis Orientalibus math se de Ephesinis Patribus sensisne. Anatolius Antistes C. P. dixit: omnem in praesinti de eo suspicionem Asio, quoniam
consistit, di subscribis ei, quae nune deside sententia data est a S. Contilio, pistolis Sanctissimi Archiepiscopi Ronia Leonis. Audita Ibae explicatione sinistram de illo, quam dudum conceperat opinionem, deposuit. At Maximus Antioch nus, qui tertio loco sententiam dixit, ita censuit de epistola Ibae: Ortiano est jius declarata dictatio. Unus hic affirmauit epistolam Ibae esse orthodoxam . Caeterhm iuuenalis Hierosolymitanus ita pronunciauit: sei conuertuntur, horscriptura diuinasuscipi iubet. Euapropter st eos , qui asiareticis reuertuntur , suscipiamus. Vndepervideo Reuerint rumnam impetr e clementiam, quia ct senexest, struthaeat episcopatusgradum, orthodoxus existens. Sane Iuuenalis ex epistola, haereticum Ibam cognouit, at ex palinodia, dum epistolam S. Leonis recep rat, ad Catholicam Ecclesiam reuersum eundem pronunciauit. Cum vero exactis in Synodo Berytensi in Chalcedonensi Concilio relectis constaret, Ibam Nestorio anathema dixisse, quod idem erat ac dicta in epistola ad Marim re tractasse, Patres Ibam suscepere, ita tamen, ut antequam sedi restitueretur, publice exclamarint: Omnes etaim dicimus, Nestorium mod) anathematis. Respondit Ilias: Et iam inscripto anatheminit,tui Nestorium eiu ; dogma, ct η unca thematies eum decies millies . Ita nihil aliud de epistola curarunt Patres tam clara Ibae proseisione contenti.
Certh si illa epistola examinetur, erroribus tota plena est. Pelagius in epiastola ad Episcopos Istriae, S Gregorius lib. 7. epist. 33. ad Secundinum pluribus ostendunt, aduersari illam Synodo Chalcedonensi, ut nulla ratione ab eadem approbari potuerit. Scripta est epistola statuta pace inter Cyrillum, de Orientales, nam istam Ibas in epistola laudat; at tunc Ibas praud sentiebat de Synodo Ephesina, nam scribit de Patribus Synodir Nestoriamex Episcopatud
posuerunt iudicio, et in iustione non facta. Ita Patres negligentiae, & praecipitis se tentiae contra Nestorium latae accusantur. Rursus eosdem Cyrilli donis corruptos asserit : Prare ens, inquit, irim Cyrillus aures omnium quodam medicaminoiquias resapientium oculis sic care, praeoccupauit. Hanc Cyrillo calumniam Schismatici inserebam, illorum enim verba sunt tomo 3 . Concili; Ephesi cap. s. de Cyrillo i dis immis AEgyptiar omer excae- muneribursuis. Quiun vero ina.
426쪽
lo in Cyrillum animo esset, patet, dum eundem tanquam haeretIeum traducit inquiens: Cyrillus autem libras Nes j molirid struere, lapsus est, re inuentur est in Anymary dogma incidens. Quδd enim Vigilius in Constituto reposuit, Ibam i
ta dixisse ante explicationem capitulorum a Cyrillo peractam, post Iustinianum in edicto contra tria eapitula resutat S. Gregorius in Iaudata epistola ad Secundinum: In ipsa, inquit, hae epistola perpende, quia legitis, quod mirer Orient tes Episcopos, ἐν S. Cyiarum pax fuerit celebrata. Si ergops concordiam paris, post saetisfactionem amotis tabitationis hac eadem epist. scripta est , constat, quia η- est C
tholica, quae Patrem catholicum, atque in tota θυῶ molumine laudatum haereticum appellat. Erga Nestorium vero benigno, & amico animo erat ; nam recusans scribere Nestorium in exilium uti haneticum deportatum dato ei successor Maximiano ait: Nestorius autem, quia in sua erat odio ciuitatis, in mirorum, qui in ea sunt, maximorum, in eam reuerti non potuit. Vnde Uigilius Papa re melius perpensa profanas blasphemias in Ibae epistola contineri dixit: eadem erroris plena dicta est a Gregorio lib. I. epist. χε & non catholica in memorata epistola ad
Pater Lupus in notis ad Synodum Ephesinam cap. 3. ex Ibae epistola dubium quoddam mouet. Ibas in his literis recensita Nestorij per Cyrillum de .positione, ait: Post duos autem dies damnationis huius ruenimus in Ephesum, gnoscentibus nobis ste. Ex quibus verbis Ibam tempore Synodi Ephesinae Episcopum sitisse Lupus existimat: synodalis enim cognitio Episcoporum tantuni Propria est. Rursus epistolam ad Marim Persam omnino iam as Episcopo scriptam dicit. Vertim cum Synodus haberetur, & cum illam epistolam mas stria heret, Rabulas Episcopus Edessenus vivebat, nam de illo ibidem loquens Ibas ait: Nostrae ciuitatu trannus occasione fidei non salu- nune mi unus insequitur, sed θεοι, qui obm ad Deum praecesserunt, quorum Mius est beatus Theodorus. Et in fine epistolae narrata pace inter Cyrillum, & Ioannem Antiochenum constiti ita inquit : Gi seditiose aduersis miuos, inmortuos irruerant, in confusione sunt. Itaque duo tunc videntur Lupo sedisse in Edessena cathedra Episcopi. Quod vero
Ibas Rabulam tyrannum nominauit, haec insert Lupus: Vox tyrannus non canonicum introitum importat,sed adulterinam intrusionem. Additque: Res Ascuras, quam melim .peritioribus doceri. Ego quidem rem pandam, non tamen ut peritior te doceam, vir eruditissime, quippe qui sacrae historiae penetralia te duce sarphassecutus sum. Rabulas, alij Rabulum, vel Rambulum vocant, iuVenis profana literatura sussultus Christiana mysteria abhorrebat. At cum ad urbena, cuius idem praefecturam gerebat, venisset S. Alexander Monachorum Acae metarum Pater, sancti viri adhortationibus rectum dogma secutus est, de cum in solitudinem recessisset, virtutum illius paulo post fama late personante Edessae, quae nobilissima est Mesopotamiae urbs, Episcopus consecratur. Legitimum illius, & non adulterinum ad illam Ecclesiam accessum suisse constat ex vita S. Alexandri, quae apud Bollandum habetur die II. Ianuarij. Cap. 3. de Rabulae electione haec scribuntur: Cum ricesiisset Episcopus Edessenur, uniue
D ciuitas, ac ciscuamina regio eum , nempe Rabulam , Pastorem proprisit. Hur Arum igitur sufetjs deligitur populi Princeps. Est autem Eua Morropolis of --. Ille vero statim Christianas ea in uria scholas aperuit, in quibus vari rum gentium nationes nostrae religionis dogmata docerentur: c dis,arras 'iapetus
427쪽
sed in toti propemodi morbi terrarum. Cum vero Nestoriana haeresis in Oriente 4nualesceret, Rabulas habeticorum conatibus obuiam iuit, neque unquan cum Ioanne Antiochen', alijs Episcopis quicquam fauoris Nestorio impendit. Hinc S. Cyrillus in epistola ad Rabulam ait: Semper quidem tu in splenduisse,praecipi . autem mori facta onmisius Orientalibus columna sun
damentum meritatis , s sicut quemdam postferum expellens morbum nouae, at minandis haereseos N OH blasphemiam. fiam procedit quidem ex altera radice illius di- ο qui de cocta erat ista impietas . Ita Theodinum Episcopum Mopsuestiae, qu et
secundae Cilicia urbs est, non obscure Nestorij magistrum notat, contra quem Rabulas aequh, ac in Nestorium instarrexit una cum Acacio Meliteno, ut author est Liberatus cap. rio. Breuiarii. Cum Theodoretus post celebrata . Ephesinam Synodum contra duodecim capitula S. Cyrilli scripsisset, Rabulas pro Cyrillo , atque Ephesina Synodo contra Theodoretum stylum acuit . Audiatur Theodorus Lector lib. 2. collectaneorum: Post reconciliationem cum Oricntalibus Theodoretus contra duodecim capita Cyrilliscripsisseefertur. Rabulas Esi fruor
Edessenus caecus erat; Andreas merb Samosatenus accusauit eum, quas contra duodecim
capitula Theodoreti fripsisset. Erat Samosatenus Theodoreto amicissimus , uti patet ex literis ad illum datis. Rabulas, ut cap. 3. de vita S. Alexandri Abbatis resertur, totis triginta annis Edessenam Ecclesiam summa cum laude rexit. Vivebat anno q3 s. nam occasione literarum Rabulae, & Acacij Antistites Armeniae de libris Theodori Proclum C-P. consuluerunt, qui eisdem respondit Theodosio XV.& Ualentiniano IV. Coss. anno q3 1. are cum Ibas in epistola ad Marim Persam hunc ipsum initae inter Cyrillum, & Orientales pacis
certiorem reddat, atque Rabulae viventis contra Theodorum conatus menti
nem faciat, nondum erat Episcopu, , sed Presbyter Edessenus, it quidemsuo Episcopo satis insensus, dum eundem tanquam tyrannum falso,&insolenter traducit Neque ut putauit Lupus, venit Ephesum Episcopus, suffragiumque una cum Ioanne Antioclieno tulit contra Cyrillum, nam tomo 3. gestorum apud Ephesum Episcpppruin, qui cum Antiocheno stabant, nomina semel, iterum , aς tertio sigillatim subscripta leguntur, at inter illos Ibas Edest enus nunquam recitatur L qu re Clericus tantum venit Ephesum, si enim Episc pus accessisset, Una cum caeteris Orientalibus acta subscripsisset. Est insigno
testimonium in laudem Ra Iae in Ephesina synodo, ubi tomo 3. cap. 13. l gitur sacra diualis Theodosj Imperatoris ad Metropolitas, qui initio statim epistolae nominantur hoc pacto: Glisti Papae Romano, Rulo Thessalonicensi, Augustino Hipponensi, Alexandro Apameensi, alijsque post vigesimum scribis
tur Rembulis Edesseno, Alexandro alteri Hierapolitano &c. Datae sunt literae anno q3 i. post damnatum Nestorium. Erat ergo tum temporis Rabulas legitimus Antistes, neque ulla mae vip0te Clerici mentio ibidem facta fuit. Et haec quidem mihi certissima sunt . Rabulae successit Ibas, statimque Nostori j lihros Syriaca lingua editos lath per Orientem sparsit, unde a pluribus Monachis, Clericis, ciuibus, ac militibus apud S. Proclum accusatus suit, qui satis acrem ad Ioannem Antiochenum epistolam misit, qua Patriarcham negligentiae in Iba compescendo repraehendit, atque subscriptionem dato abs se Armenos tomo Iba intimandam imponit. Haec epistolaProcli legitur tot mOI
428쪽
ino s. Bibl.pRp.I. Videntur haec accidisse circa initia Episcopatiis Ibae ante annum qgo. nam eo anno decessit Ioannes Antiochenus succedente Domno. Ibam vero anno Vo. suisse Episcopum certo constat ex actis Concilii Chalaedonensis anno F I. celebrati, in quibus idem actione i o. in libello Samuelis accusatur surrepti ante Minos e decim gemmati calicis . Ibas tum apud Imperatorem, tum apud Synodos grauissimos accusatores passus est, & in latrocinio Ephesino a Dioscoro sede pulsus fuit; tandem publich in Synodo Chalcedonensi damnato Nestorio dignitati anno 1s I. die 27. Octobris restitutus fuit. Vbi decessor Rabulas Persicam scholam omnino catholicam instituit, Ibas eandem Nestorij, ac Theodori pessimis doctrinis infecit, diuque in Theodorus triumphauit, donec Zenon Imperatorsi am Edessenam, quam Persicam vocabam, tanquam quae , ac Theodori doctrinam traderet, subuertit, diabrogauit. Ita Theodorus Lector lib. a. collectaneorum. Hactenus de Ibar epistola, quae etiamsi in Synodo Chalcedonensi approbata suisset actione illa decima, tantis tamen erroribus plena est, ut minimE illorum Patrum sententiae nobis standum esset . Tradit hoc S. Pelagius Papa scribens ad Episcopos Istriae his planE verbis: Gamuis ab eadem epistola alienum se Iba respondeat, quia approbata sit, aut disculter , aut nullatenus demonstretur, licenter tam n e usquisque eam repraehenderet, etiamsi Episcopi in eodem cincilio residentessuis illam seu criptionibus 9- probassent ; quispostquam P. Leonescribente , ius retractandi, dijudicandi conceditur, etiam si qua esse poterat corum, qui interfuerant, .priuatis negotijs auctoritas, evacua tur. Haec Pontifex.
Opponit denique Halloix, a synodo Chalcedonensi nulla Theodoretunia iniuria assectum, Quintam vero Synodum eiusdem scripta nominatim condemnasse. Sed more solito rancida Schismaticorum argumenta reponit. Theodoretusa puero Antiochenae Ecclesiae Clericus suit, ubi perplures annos Catechesim docuit, unaque cum Nestorio ibidem presbyter fuit. Vertim Cyrensis postea Episcopus renunciatus Ioanni Grammatico contra S. Cyrillum i Ephesina Synodo adhaesit, Orientalium lactionis primipilus, erat enim multae doctrinae, &supra caeteros eloquentissimus, unde in Synodis, quo volebat, reliquorum animos rapiebat. Gare uti turbarum author a Theodosio Imperatore ab omnitriis Synodis procul esse iussus intra Cyrensem dioecesim sese continuit. pessimὲ certh audiuit, dum contra duodecim capitula S.Cyrilli stylum acuit. Immo etiam peracta pace cum Cyrillo duodecim illa capitula, quae Ecclesia uniuersa uti canones veneratur, nunquam recipere voluit. Nam in epistola ad Domnum Patriarcham Antiochenum Vocat eadem capitula temere sancita, hortaturque eundem, ne in Synodo, quae sub Dioscoro Ephesi cogenda erat, illis capitulis consentiret: do illius verba ex epistola II1. I uix amima mea suspirat, lugetque nihil expectans boni ; neque enim institum in duod eim capitibus menenum norunt, qui aliarum sunt dia ceston, sed eius, qui illa Ieri it, claritatem attendenter, nihil nistrum susticamur. Et qui erus sedi successit, omnis laopinor, mouet, mi aurea Synodo illa confirmet. Hoc animo erat Theodoretus conistra duodecim capitula S.Cyrilli anno qu. quando sub Dioscoro Alexandrino alterum Concilium Ephesi cogebatur anno decimo octauo post priorema
Synodum ibidem praeside S. Cyrillo celebratam. Porro cum ob ista Theod retus Vti Nestoriaeuis passim haberetur, a Dioscoro, & synodo, in qua supr
429쪽
centum & viginti Epistopi sententiam tulere, sede pulsus fuit. restea ὁ Leone Papa huius pseudo synodi actis rescissis in ea enim Eutyches absolutus suerat, damnatus vero S. Flauianus AntistesC-P. Oecumenicum conciliun L. Chalcedone Marciano Imperatore coactum fuit, in quo iterum Eutychetis Causa discuteretur. Conuenere anno qst. sexcenti, & triginta Episcopi, &VIII. Idus Octobris prima actio habita est , in qua cum legerentur acta Ephe sint latrocinij, ubi ventum est ad sacram ditialem, qua Theodosius intra C rense dioecesim Theodoretum circumscripserat, Iudices Synodi dixerer Ingrediatur Reu. Episcopiis Theodoretur, misit particeps Synodi, quia di restituit ei Diascopartim sanctissimus Archiepiscopus Leo pi finius Imperator sanxit eum adesse S. Synodo. Verum his auditis omnia tumultu agitari coepta sunt; nam AEgypti j, 1llyficiani, de Palaestini exclamarunt: Miseremini, fides perit, istum canones eis ciunt, hunc foras mitis. magistrum 'Nestorj seras mitte. Prauam adeo de Theodo-reto opinionem induerant nobilissimi Patres ex Africll, Asia, & Europa. Pro Τheodoreto intercedebant Orientales, Pontici, &Thraces. Iudices ex decreto Leonis, & Marciani Theodoretum sedere in Synodo iussere, ea tamen conditione, ut postea illius causa a Patribus iterum cognosceretur. Ille vero cum sedisset, Orientales exclamarunt: Dignus, dignus. At AEgyptij E contra: Non est Episcopus. Et posteat crisium Theodoretur aecusauit, Cyraeum eycimus
Theodoretum acceperimus. canones istum ediciunt: Hunc Deus auersatus est . Iudi'ees gloriosissimi, & amplissimus Senatus dixeruntu Alclamationes istae popularer inque Epi copos decent, neque partes tu ant; pariamini ergo et niuersorum feri Iecti nem. Rursus conclamatum est : Vnum eycite, ra omnes audimus. Pro pietate
clamamus, pro Catholica fide sine disimus. Denique quieuere, seditque Theod
retus, atque Una cum reliquis sententiam contra Eutychetem pronunciauit;
immo Ephesinum Concilium, & Synodales S.Cvrilli literas ad Nestorium,ac Orientales suscepit, atque actione 7. subscripsit cum caeteris Episcopis, quos inter leguntur Ibas, & Nonus ambo Episcopissidestent. Hi Terminata Synodo, in qua causis fides actum fuerat, Patres V III. Kal. Nouembris in unum coacti Theodoreti causam discussere, & quidem conipendiarib, hoc cnim unum mium ore: Theodoretur modo anathematitit Nestorium. Rogabat ille, ut legeretur abs se composita apologist, seu libelli suppli
ces exhibiti tum Imperatori , tum Legatis Pontifici'. Ad exclamarunt Patres : Nihil relegi molumus, modo anathematit, Nestorium. Respondit Theodo- retus natum se, ac nutritum in Catholica religione, quam ει publich professi is fuerat, auersari so Nestorium, Eutychetem, reliquosve, qui hon rectE Dp rent, quae dum interloqueretur: scopi clamaui, 8 2 clare dic, anathema res ris, o dogmatibus eius, anat ema Nestoris, ct amantiuens eum . Sed cum tergiversaretur, ac coram Synodo eruditam forte apologiam recitare vellet, rursus conclamatum est: se haereticus es :γ' Nestorianus est: haereticumforas mitte. His vocibus perterritus statim dixit: Anathema Nestorio, in eis, qui nim dicunt Dei genitricem Virginem Mariam ste. Tunc Iudices dixerunt f Ω-is iam dubitatis iis Reuerendissimo Theodoreto ssoluta. Tot , tantique Patres Chalcedone The doretum haereticum dixere actione prima, & omnes actione 3. cum recusaret lin Nestorium anathema pronunciare; at inta Synodus illum nunquam lim
cum dixit, sed ipsus tantum scripta contra duodecim capitula S. Cyrilli
430쪽
Non exegit synodus 'Cyrensi, ut scriptos contra S.Cyrillum libros damnaret, nam eos planh abrogauerat, dum sit,scripserat cum reliquis actionem quintam, in qua Patres Nestorium damnantes recepere epistolas T. Cyrilli Al xandrinae Ecclesiae Praesulis,Synodicas mtiq; literas ad Nestorium, di ad alios per Orientem. Ex quibus deducitur, errasse Acephalos calumniantes Synodum Chaucedonensem, quae hominem Nestorianum non plenh discussum ad serendum suffiagium admisisset, nam Theodoretus apud S. Leonem Papam, ac Marcianum Imperatorem Nestorium anathematizarat, quod ante examen habitum actione8. praestitit subscribens definitionem Synodi, in qua una cum Eutychete Nestorius nominatim damnabatur. . Nocuere etiam Theodoreto laudes Theodoro Mopsuestiae delatae, quibus suam historiam clausit dicens: Moritur Theodorus Episcopus Mo uestiae cum o
nium Ecclesiarum Doctor, itim haereticae cohortis profligator. Hic Diodorum magnum
audierat, commilito , socius diuini imi Ioannis ste. S. Gregorius Papa lib. 6. epist. 31. ad Eulogium Alexandrinum haec scribit: Ipsam quoque historiam Sedes Apostolim recipere recusat , quoniam multa mentitur, ct Theodorum Mopsusia nimium laudat, atque eosque ad diem obitus sui magnum Doctorem Ecclesiis fui se perhibet. Re- sat ergo , visi quis istam historiam recipit, Synodo , quaepiae mem. Iustiniani temporibus se tribus capitulis factas , contradicat. oi ob huic contradicere non alet , istam historiam necesse es , mi repellat. At ibidem Gregorius historiam illam Hermia Sozomeno adscribit. Melchior Canus acerrimi iudicij vir Gregorium repraehendit, quod Theodoreti dicta Sohomeno adscribat; Ponti sex lapsius est 1mm ga, scribit Lupus in notis ad collat. 3. Synodi quintae, dicens Hermiae summi historiam fmri in laudibus Theodori. At Baronius in notis Martyrol. ad diem et . Decembris acerrime pro Gregorio pugnat, asserens nos non habere integram Sotomeni historiam, quam ipse in praefatione ait initium sumere a tertio Crispi, & Constantini Caesarum consulatu usque ad consulatum Theodosi j decimum ,& septimum, nempe ab anno 3 2q. usq; ad annum q39. At finitur historia circa Constanti; mortem, , inquit Baronius, mi auctor est S. Prosper i ,
chronico, in alj, occisus est Agricola, in Eoachio Osi anno qai. sed nequaquam
Constantius occisus traditur a Prospero, Constantius, inquit ille, Imperator inritur. Morbo enim, ac moerore decessit a nemine trucidatus 3 legatur lib. I.
bist. Pelag. cap. zo. Neque Gregorius ait, finiri historiam Soχomeni in Thesdori laudibus; verba Gregorii dedimus ..Vossiuslib. a. de hist. Graecis cap.
o. Gregorio fauet. Iustinianus in edicto contra tria capitula cuin Theodori lapsum recitarit, haec addit: Prahis testimonium praebent Soet enus, σ hius, et Socrates , et Theodoratus, qui mustas pro Threuora laudes fecit. Ex his se
tentia Cani fit probabilior. Ego tamen nihil audeo contra Gregorium scribere. Certe Theodoreti historia eadem Pontificis sententia repraehenditur. Nolumus Vlterius contra recentem Origenis Apologistam progredi illa Ggillatim confutantes, quae in praegrandi volumine pro suo Amasio infaustis auspicijs hinc inde contircinauit, inanem enim operam illum posui se nullus inficias ibit, qui Origenem ab uniuersa Ecclesia damnatum fuisse intelliget. Miror autem hominem hunc nouam Origeni apologiam procudere ausunia , cum sciret Eusebium Caesareensem aRomana Synodo repraehensum, quod Do lauassur , mr; excusati me Origenia &hismatici e-- consenserit librum . Quarου