장음표시 사용
101쪽
ut tum Imperator, tum alii, verbis ejus, utpote blasphemia
resertis, graviter commoverentur. Dicitur porr5, Acacianos praetexuisse, hanc suam haeresin ex ignoratione ortam es
se: deditaque opera laborasse, ut Imperator, & ejus proc res de causa Aetii eum enim oratione inexpugnabilem sore putabant) coram disceptarent,qui si ab Aetio victi essent, suturum esse;ut Auditores ipsa permationis vi & facultate necessario caperentur ,& ita sine ullo negotio haeresis illa praevalesceret. 11. Haec fusius hae enus Soetomenus de Acacio. σὶ Qui Auctor , posteaquam de sequuta Aetii abdicatione tractallet, pergit de Acacianis , quos aliquandiu Constantinopoli commoratos , atque ab iis Episcopos, ad numerum quinquaginta, accersitos ,
.&plurimos tum abdicatos, commemorat. Hos inter num
rat Basilium, Eustathium, Eleusium , Eortalium , Dracontium, Silvanum, Sophronium, Neonem , Elpidium, ac demnique Cyrillum Hiero lymitanum , & postremum quideriia,' tb idem So ea de causa, quod b) elim eaeis Episcopo Caesareae de jure -- tropolitano dissense et, atque, quod eos qui Filium Patricinsu santialem Uererent, sequeretur. Itaque Aeaeius,cdm hoc animo esset, reliquis Episcopis ejus gentis, Π que opinionis fautoribur in unum eonvocatis, ipse prius C rillum tali de eausa abdieat. XVI. Illos, quos Acacius abdicaverat postquam alios in eorum locum subrogaverat, Aeaciani Constantinopoli ex pulerunt, ut pote, qui quamplurimum posse putarentur, &ωὶ sicl. ad se Dπὸ se eriores impetu se in res omnes intulerant. Vsaecu-
, i Pudicer , ias, Minifri publici r i denique cuncta
poterant, quantum concupierant, alios uteienter, alios in locum
ipsorum substituenter, alios in perieulum vitae deducentes: usi magna cum stotestate inter se Cisitates sortiebantur . Adeo quia verissimum sit testimonium S. Hieronymi , scribens in Chronicor Acacium Luscum Caesariensis Ecclesiae in Palaestina Episcopum in tantum seb Constantio Imperatore e Iaruisse, ut in Liberii Romani Pontifieis loeum Felicem Arianum Episcopum constitueret, prout certo constat, Liberium a Constantio, & hine non secus nisi su adente impio Aeaeio, missum sui
102쪽
se in exilium. Quare merito Acacius jam in Concilio Sardicensi An. 3 7. mebrato, in quo Nicaena Fides fuit approbata & confirmata, damnatus & ab Eccles' Catholica Hectus fuit, prout eum inter alios tune excommunicatos recenset sa) is Eri 4S. Athanasius, eum ait: Hir connumeranIur Acaciui quoque o Putrophilus, ct Naremur ad omnem impietatem audacis I, qui in magno Concilio Sardirensi ab Ereusid re ecti fuere. XVII. Eo tempore quo tot Epit copi ab Acacianis exilio 'fuerunt multati, &Eudoxius ad Ecclesiam Cpolitanam ev eius , tune sn ab iso Eudoxio nempe ) ct Acorio comma- aomaci. ni confessu maximὸ laboratum es , ut omnes in oblivionem 4' η s p. ε .eretorum Concilii Nicaeni adducerentur. I uin etiam formulam fidei Ariminiperlectam, cum appendiculi1 , quas ipsi, quasi eam meliorem esse ri, adjeci ent, sa in univerram Imperium miserunt: jusserunt, idque do Imperatoris mandato , omnes , quὸ ei subscribere recusarent , exilio multari. Asseruit enim Acacius, e nihil obsare, quo minui nota fidei formula ede- ων ἔδεα so. retur: quando quidem formula fidei in Concilio Niceno compo- ηom. θb Α- . ita, etiamfemel mutata Perat. Cum enim Ecclesia ab Aeacio ejusque factione perturbata penitus esset: rebus prosperis idem Acacius elatus, majora temper ausus est; reque communicata cum sitis, iidem omnes id ipl im, quoci semel concupierunt perficere nituntur, auxilio Constantii Imperatoris. Tant-m, inquit S. Gregor. Naetian. ) valuit ille diaboli morati Iasi. minister, ille zizaniorum sator, ille AMubrisi praecursor, μ' 6 h ηε iid negotium partiens, ut Episcopo qaodam es tempsale diseriissima linguae vise uteretur 9 cui tamen disertum eum appetitare libeat , qvi non tam impius Semrim fuit, qudm bosis, contensionis sudio flagrans: nomen enim haud invitas praeteribo ipse autem manus insar eohorti suae esset, ac veritatem auro convelleret, quod quidem ad pios usus collectum, impieta- ε)An. usin. tia infrumemum sceleratI fecerunt. Haec Nazianzelaus, in telligens Aeacium , inquit ce) Baronius. s.e. s.v so XVIII. An. 36i. I Cum Aeaeius & Suffragatores ejus Antiochiae cum Euetrio Episcopo Antiocheno, Constantio Alex. lvii. I a Im.
103쪽
σ8 restoria is Baptismo constantini M.
Imperatore praesente, decreta sua mutare aggrederentur,
ipse Imperator ab Eur rio bapti ratus est, & post ad bellum cum luliano gerendum proficiscens, ad Mopli sontes prae ni-- mia 1blicitudine in apoplexiam delapsus , mortem oppetiit, Tauro & Florentio Colj. tertio Nonas Novembris. Consantius haereticus inquit a) S. Athanasius ad finem
quι permanens ιn ea imietate , ae deinde moriens, voluit non
. siti virit, sed ab Euabo , non semel, sed βριήι ob Arianam
haeresin des Io rejectoque baptizari. De obitu ejusdem Con- . stantii sic etiam S. Hieronymus ad b) Heliodorum: Constantius Arianae fautor haeresesi , dum contra inimicum paratur , ἐπ concitui fertur ad pugnam , in Moes vicato morient , magπσω H7.i.ebri dolore , hosti reliquis imperium. Et alibi: est Dominus exen Luciisii R. tatur , imperat tempestati ; besia mori ur , tranquillitas rem diis XIX. Mortuo Constantio rediit S. Athanasius A Iexandriam sub Iuliano, eoque sublato in honore habitus est a Joviano Imperatore Orthodoxo, qui & caeteris cunctis favit Christiano. Catholicis . Generales quoque Leges inquit ) S. ' a' Theophanes de Ioviano in Unizemum Romanum Orbem de fac is aedibus misit, quibus Ecelsam Catholicam in prisinum satum aIque bonorem, quo sub tieato Consantino potiebatur , resiluit, ea ulantes Episcopos re eavit A Iaero in per Athanasio, ut occuratam sincers fidei expositionem ueri ii gnificaret per liuersi evellit: quod ille demum praestitit af Jotianum, quae rectum omnem fidei sensem eo lecteretur , ata NisOD. mare Iovianus in recta μου flabilior redditur , in cor , qui Confurisantialis dogma proferentur, dona contulit,d pendendo tributo fecit immunes . Marius autem ille ponmul Caesareae viscopus, eonvenis eum aliis Episcopis facto,
peratoris metu , Deet non ex Dei cultu, Consubstantialem, eractam Megaeon dum prose τι es. Haec S Theophanes . XX. Diem functus est scelerum omnium Architectus & vexillarius impietatis cognomento Luscui H An. 366.
104쪽
, De quo a) Baronii audi judicium: Homo iste, inquit, a An. ισι. n.
,, omnium deterrimus, faex, luesque totius Catholiet Orbis; δι' , , cujus tyrannidem cunctae ubique locorum positae Ecclesiae M expertae erant; quique non tantum fidem Nicaenam procul abjeeit, sed & haereticos illos inlectatus suit similitudinem , ,, qualemcumque filii laei cum Patre amplectentes, dc Semi,, Arianos, quod non penitus in profundum lapsi viderentur , detestabatur et hic, inquam , qui dum Arianae haeresis fau- ,, tor Conllantius Imperator regnavit, eidem in omnibus,, obsecutus, perpetuo illi perfidia junctus inhaesit: ut rerum ,, statum mutatum vidit, translatumque Imperium in homi- ,, nem Nicaenae fidei prosellarem, Athanasiique studiosum, &,, orthodoxorum omnium amantem γ Jovianum mox timo. D re correptus, ne quod in Catholicos Episcopos saepius sece-D rat, eum illis Ecclesias abstulit, proscripsit, di in exilium ,, eos abjecit, id ipse tunc pateretur; confestim pietate simu is fata, ad Catholicorum castra se eontulit ;& primus omnium D vafer ingenio, antiquus Proteus, aliam formam induens, conatus videri Catholicus, libellum consecit , quo se fidei ,, Nicaenae prosessorem exhibuit. Id cum complures alii, tum
nodum Mesuam comprobam. Hactenus Baronius. Qua mente
autem id secerit Acacius, ex Theophane collige. EusEa. Satis nunc quoque intelligo, quis fuerit Acacius. Ex his autem quae bactenus de Aeacio, & alibi anth de
Eudoxio enarrasti , nondum satis constat quorum alteruter suerit ille Presbyter, cui Constant inus M testamentum com. Mendavit, quique testis oculatus esset ejusdem baptismi. SILvEs r. Rem clarius tibi exponere haud valeo, quam
quod ex dietis de utroque, ac de ipso Presbytero conjicere
Euses. Sed conie stura non probat. XXI. SlLvEsT. Licet non plene probet, tamen ex dictorum de circumstantiis plane verisimile. videtur, die a
105쪽
o Historia de Baptismo constantisi M.
omnia de Presbytero, eum relatis de Acacio, & versia vim potius, quam cum dii his de Eudoxio, convenire. Licet de nomine presbyteri non plenε constet, illudque in obscuro sit, tamen cum in obscurti inspirifut , quod verisimilitis
dictis per rimas inspicientes colligimus, Ovum ovo non esse similius, quam Presbyter ille Aeacio, & hic Presbytero eo similis est. Accedit, quod Eudoxius nunquam tanta apud Comstantium Imp. polleret gratia de aue oritate, sicut Acacius, quapropter & Acacius Eudoxii Patronus extitit. Neque Eudoxius dici potest Arius alter , bene vero Acacius, nam solus Aeacius opus perfecit, quod Arius coeperat. EUSEs. Sic quidem opinaris, plerumque versando i meris conjecturis, quibus nihil certi conscis. Proinde cum de nomine Presbyteri non certo constet, neque dici potest eum fuisse vel Eudoxium, vel Acaelum. XXII. Si LUEs T. Esto non certo hoc constet, attamen uterque tum Eudotius, tum Acacius, ac tandem Presbyter ille apud me paris, id est nullius fidei sunt di auctoritatis . Si namque de Presbytero tantum, utpote certo, & oculato teste, loquamur, tellis hic solus, & unicus est, ubi advertas, quod dictum unius testis nihil probat, quamvis sit cujusvis excellentis persisnae, iuxta vulgatum Axioma: dictum unius , dictum nullius; praeeipue dum dictum aliquod testia monium crimen respicit. XXIII. Eus Ea. Presbyter ille non fuit solus, sed cum eo Aulicorum Prineeps Eusebius, alius oculatus testis; ade que cum unus testis oculatus plus probet, quina decem auriti, fidem hi duo testes omnem merentur, in hoc sacto, B pti simi nimirum Constantini Nicomediae, quos mentiri voluis se, haudquaquam verisimile est. Et quale crimen hoc rec
XXIV. Sicut sτ. Lichi utriusque testimonium etiam M. cramento firmatum extaret, tamen, si conditionem , discretionem, famam, fortunam, &fidem in istis testibus requiramus , facile deprehendimus eos minus idoneos testes. Quis Presby-
106쪽
ter ille, constat. Quis Eusebius pariter non ignoramus, eum sellieet suisse Eunuchorum Principem, a Presbytero illo sedu.ctum, & in eandem haeresinArianam prolapsum. Unde, ut nihil
dicam de Eunuchis, ejusmodi hominibus, ca) qui olim pro in
famibus reputabantur, ob quorum infimam conditionem testimonium Eusebii Eunuehi reijelenduin esset, tum loquor de his, quibus jure prohibentur hi testes in reliquis .
XXV. Conditionem, quod attinet, uterque erat servus manens in servitute etiam apud Successorem Constantini M. filium Constantium , & hic servitus annexum habuit timorem dominationis Constantii propter suam Sectam Arianam, quam
labefactandam fore prospicerent, nisi eam ipsius Constantini Magni Patris Constantii in fine vitae Sacramento Baptisimatis Ariani confirmatam, & approbatam testificarentur. Si discretionem requirimus, constat eos neutiquam amicos ,
sed inimi eos extitisse Constantini M. ob fidem Orthodoxam ad mortem usque illibate conservatam, atque ob Arium, quem post ejus infamem mortem Constantinus verbis, & scriptis, utpote damnatum haereticum, proclamaverat. Quare domestici hi testes graves, & occultas fovebant inimicitias erg, Pium Constantinum M. ex quo capite etiam jure Ozio dome
sici testimanti di improbatur. Quid loquar de eorum fain a r
eum certum sit, eos inhabiles testes ex infamia juris, & Ω-cti. Iuris , ob quod infamiam incurrerunt, committendo delictum grave, cui a lege annexa esset infamia et sadii, ob quod infames redditi sunt ex turpi facto, testamentum nempe Coa stantini M. Imperatoris eorrumpendo. Desectu fortunae inhabiles sunt isti testes, quia qui equid ipsi tune temporis secerant ; eo fine factum est, ut post mortem Constantini M. Imperatoris Aria regnaret opinio , quam callide Imperatoris ipsiusimet baptismate confirmare nitebantur. Nec fidem ullam isti merentur, qui cum semel ob testamentum periuri facti, hic etiam saei te praesumuntur iterum perierati, & turpiter mentiti . Hosne, quos laesae Maj statis , & haeresis Crimi
num socios impietas conjunxit, & quos jure repulsbs , ut πππ-
107쪽
quam in tesimonium recipiantur , noscis, testes idoneos a ni itiam 3 Et illis, qui piissimum Principem ab Arianis baptiaetatum , atque in eorum perfidia mortuum non dico testificantur, sed impie criminantur, quorum falsa, infamis ac planhcriminosa testificatio, nil nisi crimen Arianae haeresis pio Constantino assctum respicit , fidem adhibeam rEusEa. Cur hoc non Etenim de baptisino Constantini meri iacti &historiae quaestio est. XXVI. Sitives T. Factum hoc& historiam non esse simplieem historiam , sed simul quaestionem dogmaticam , patet ex ipsa historia concernit enim primario Sacramenti baptis malis dogma, , quo Ariani praecipue tune temporis dissidebant. Sed haereticos quoque, non ignoras, a testificando, praesertim in dogmatibus, aut contra Catholi eum, jure repulsos, qui cum careant fide divina, super qua sundatur testium fides humana, minus idonei sunt ad persuadendum, se dicere veritatem. inare inlimibus hisee & criminosis testibus penitus reiectis, ad ipsum hujus rei seriptorem transeamus, ejusque scripta opera, ac demum textus ejus de baptisino Nicomediensi verba singula, populari quadam trutina , examinemus. Eus Es. Utique fidem meretur Eusebius Pamphili Caesareens s Episcopus, qui hane historiam scripsit Z XXVII. Si LvεsT. Si Eusebius rem scripsit, neque Eusebio fidem adhibeo, qui ut alibi dixi, testis oeulatus Constantino morienti non adsuit; sicque ex auditis & ex falso relatis decipi potuit. Quare ob easdem rationes, quas hactenus allegavi , majorem non mereretur fidem , in hoe facto, Eusebius Pamphili, quam mulati testes ei tali & reprobati, Presbyter ille it Eunuchorum Princeps Eusebius. Utrum vero Eusebius Pamphili revera Auctor vel Seriptor sit historiae baptisini Constantini Nicomediae se sicepti, prout plurimi tecum sentiunt, alii autem dubitant, & ego nunc abstraho, insequenti colloquio discutiamus . COL
108쪽
Deseriptis Eusebia Pamphili operibus. Num idem Eusebist
suae Consumini Auctor, incertum es er dubium maximum. Ecquis alius, conjectura commemoratur. I. ILVEST. Dubia valde ae sane incerta res est, num ,
o Eusebius Pamphili Au r sit scriptae vitae Constantini
M. ut ea nunc quidem habetur, quatuor libris comprehenis ;ubi in libro quarto ea, quae ad baptismum Nicomediensem spe
II. Eus Es. Deliras ni fallor. Quis unquam dubitavit de Eusebio quatuor librorum vitae Constantini Auctore; qui pis
hae in re omnium omnino, clim veterum tum recentiorum scriptorum, habeo consensium. III. Si Lu EST. Non plane omnium consensiim habes. Via
deo egregios,& haud exigui nominis Viros eruditos, in Eusebii Pamphili scriptis, praecipue in historia vitae Constantini ve satissimos, qui non tantum de vitae hujus Auctore dubitant, verum etiam contendunt, Eusebium non fuisse Auctorem, non sista suspieione, sed solido nixi fundamento. Eusea. sibi sunt isti, qui Eusebio nostro hos quatuor l, Mos abiudieare ambiunt 2 IV. Si iv Esr. In iis Iaeobus Gothosredus I. C. qui sicile omnium recentiorum hos quatuor libros intus & soris magis perspecti is habuit, nomen suum profitetur. Sequitur deindE Ioannes Georgius Dorsebaeus, quorum uterque, praesertim Goathosredus, in Chronologia Legum Codieis Theodosiani. & in exactillimis in eundem Codicem Commentariis, nec non in Dissertationibus ad Philostorgium,& in aliis opusculis saeren mero, ac, ut ita dicam, millies , vitae Constantini libros , non sib Eusebii, sed sub Auctoriι, utpote ineret , nomine citant δde quibus insta plura dicam.
Euses. Ecquid tibi videtur; anne recth isti sentiunt, nec ne i , K V. Si -
109쪽
U. SILvcs T. Ut verum satear, non penitus nul histi sentire mihi videntur ; praesertim si libros, quos Eustatus sic ripsit, & quando eos scripsit, vulgavitque, obiter percurramus. opera Eusebii nonnulla S. Dieronymus et plura vero Photius in sua Bibliotheea, recensent. Sic autem, l/hotio enumera
i Praeparationis ae Demonstrationis intercidit , in Cod. ii. neque meminit S. Hieronymus. f) Eusebii Confutationis O Mogiae tiMι duo. Alteri uem duo, qui d prioribus duobus eum inertionibuι ρα busdam disserant, in caeteris dicendi genere, ae
'' Ecclesiastea bsoriae libri deeem . Aus eatur d Nato ciri vero Deo Nostro, er per Drannorum tempora uecuraιὰprogressi, as Consorini M. Imperium pertingit, diligentius quae i. Feel tisab Mo , di ab His issituta , decretoque Dot , Rertractans. Haec Photius. EusLa. Sed Photius annumerat expresse etiam quatuor
de Vita Constantini libros aliis Eusebii operibus: Cur eos praeteris Si LvEs T. Hoc est in quaestione, num recte id sal; de quo insta , &nune solum de aliis Eusebii seriptis disturtim pro .
VI. Sequitur Eusebii Chronimn cum Epitome, quo rum , de Ecclesiasticae historiae meminit S Hieronymus , dum M s. Ηἰεε. Eusebii lucubrationes reeenset post alias dicens : hJ Fceis suae hi oriae libri deram ; Chronicoram Canonum omnimodahisoris , es eorum επιτομὴ .
is Irite. . VII. Sequitur set oratio Eusebii Pamphili de Laudibus. I.', Imperatoris, quam ad trigesimum annum I inperii ejusdem An. Chr. 333. habuit. VIII. Sequuntur Acta S. Silaestri Romani Pontis eis, de qui-
110쪽
de quibus Cl. Henricus Valesiis in editione historiae Eeetesia
stieae, de vitae Constantini, inter testimonia veterum rece
liorumque Scriptorum de Eusebio quae ille magna fide , aediligentia collegit, di in duas distri it partes, quorum, qui
in ejus gratiam, ac laudem aliquid scripserunt, testimonia praemittuntur, deinde sequuntur , qui eumdem in aliquo accusarunt, aut reprehenderunt in Eusebii laudem, & eo mendationem aere inseruit: Ex Actis manuscriptis s. silvestri Papae, Graec Latinis. Inrisit Prologus se Visa S. SMUD Pas Urbis Romae. Hi ri raphus noster Eusebius Caesarien
se meminit relu e. Nam viginti Libros, id es duas deeades, omniam fleri Provinciarum , is uer Marorum , Episcos ram, et Confessorum,.sacrarum Mulierum ae Hreginam eontinere ferit. Deinde scutus es ab Apsso Petro, omnium Episcoporum nomina ἐπ gesa conscrimis es earum Urbium pararcem Pontificatus per A solicas Sedes teuere nos Mur, Urbs Roma, Antiocbia, Hierosjma, Ephesur, Alexandria, barum
Urbium visosoram omnium 'steritorum usque ad tempulsum Grseo Sermone eonscribst. Ex quorum numerst unum
Episcoporum Urbis Romr Sanctum Suvesrum me de Greeo in Latinum transferre prseeristi. Haec apud Valesium, quae potissilinum mihi savent , ob Constantini Bapti sinum Romanum , cujus praeclara ae probatissima historia in his Actis Silvestri
continetur. Tibi autem non parum derogant, eo magis, quod ea prolata sint a Valesio , qui recentiorum atque omnium primus erroneam tuam sententiam pluribus illustravit, eamque
lidioribus argumentis de rationibus stabilire frustra tentavit. IX. Eus Ea. Apogrypha ae plane fictilia sunt Acta Siuvestri, Eusebio salsu adscripta, quorum Prologo valesius , qui certe meam sententiam de Baptismo Ni eo tensi peregregie defendit, nihil aliud astruere voluisse videtur, quam qubd ex nonnullorum opinione laus quare am ex illis Actis Evisebio nostro accedere possit. Κ a X. Si