장음표시 사용
91쪽
animo proiderat, hominem dimittit. Iste Cubicularioravia Imperatoris operam auxIuum nactusDEi ut Civitate derensu, per dolum in Episcopatum Antiochiae subremite mes turque ut Aetium in Eeclesiam denuὸ reducas ; concenditque , ut Concilio Episeoporum eonvocato, illum ad Diaconatus gradum restituat. Reryin sud proptered neutiquam confici poterat , quod odium contra Aetium conceptum stas ad illum repenundum , quampudium Eudoxii ad resiluendum valeret. Cornis perius itaque Eudoxius , quod palam Aetii dogma fovea F, quo asserebatur , Filium Patri substantia omnino fuisse dissimilein; cum alioqui exieri Ariani, qui modestiores haberi vellent, licet negarent lilium Patri Conssibilantialem esse, tamen fuisse similis substantiae facile concederent: Orta est inter Eudoxium de alios Episcopos Arianos magna dissensio, resistentibus illi inprimis Basilio Ancyrano, atque Georgio Laodiceno, quorum posterior eos nempe Aetium & Eudoxium, detulit ad Synodum Ancyranamr ex qua procuratum est, ut eadem haeresiis etiam in Conciliabulo Sirmiens damnaretur, Nam Aetius ab AEgypto Antiochiam rediens secum Eunomium deduxit, quibus culta Eudoxius domus &mensae suit particeps, seque Aetii fidei blasphemiae seribendae socium praebuit. Litteras , quas dietus Georgius Epistopus Laodicenus, ad eos, qui An. 358. Ancyrae convenerant, ad- H lῖb. 4. e. versus Eudoxium dederat, recitat b) Soetomenus, quae sile se
habent et Naufragium fides , quod ab Aelio factum es , un tersam peπὸ Antiochiam Oeevasit. Nam Eudoxius discipulos execrabilis Aetii , qui sunt d vobis honoris Eul assici gravibus dimoti , ad se oscitos , in eorum adscribit:-i ut Aetium Herumeum habet in eorum numero, quos summo honore prosequicur. Lyare subdentie bule iam illustri civitati , ne
ejus naufragio totus orbis terrarum eIiam evertatur. AIque
τοι , qui jam Mis in unum eoacti, und eum eae eris qui ad vos foriὸ sint conventuri, subscriptionea ab aliis quoque Episcopis exigite , ad eum Mem, mi Eudoxius tuis is in Aetium ejicias
Ecclesia Antiochena , , discipulos ejus in Gerum delector in δ
92쪽
amandet. stu)d si pergat eum Aetio filium Putri S milem is eare, es hos qui istud di re audeant, illis qui contradicant,
anteponere, actum es penitur , ut ome dixi , de Ecclesia Antiochena. Haec Georgius Laodicenus Arianorum Episcopus.
V. σ) Episcopi Ancyrae congregari, simul ut Eudoxii
fidei innovandae studium explorate peripe, tum erat, ex decre iis de do strina fidei litteris proditis, quae una cum Episcopis , in quorum congressum & colloquium Antiochiae venerat, san civisset, rem imperatori significant: postulantque aliquam fieri providentiam . Dei istuntur autem ad Legationem apud Imperatorem obeundam, Baiilius ipse Episcopus Ancyrae cum aliis, qui ut primum veniunt ad Aulam Imperatoris, offendunt ibi Asphalium, presbyterum Antiochiae,haeretis Atii sau. torem maximum, qui jam res pro quibus venerat consecisset: essetque modo cum Litteris, quas ab Imperatore accepisset, inde deeessurus Verum haeresi per legatos qui Ancyra venerant , indicata , Constantius Eudoxium condemnat et recipit dentio ab A sphalio siuam , quam ei dederat, Epistolam , ct pro ea ad Antioch nos adversus Eudoxium aliam scribit, praecipiens ut Eudoxius , & qui illum sequebantur, expellerentur. Scribere auten in hunc modum caepit Θ) Eudoxiur, non o 93 A uil s. . nobis mi ui, ad vos venit; neque quisquam Feputet. Ah eo enim-i p. q. e. ἰοπὸ ob ur, ut ejusmodi hominum sapere petimus . auου 'ρ' - δ' prster estera, suusta erea comminisuntur et certeperspicuum es, eos in Deum Ost Max.faly3 ementitos esse. - ecquae rer
accen eisitates invadere, es vetat Iransfugae,ex una in aliam δε- volare , omnes denique reo us ac latebras potentiae ἐπ saeuit tum augendarum Fadio rimari noncsau Z Fama es praeterea,
apud hos esse praefigiatores quosdam di Sophisias , quor ne nom, nare quidem fas est: incinam planὸ mriesicam ἐπ -κλὰ impiam a Crantia certὸ ἐπ τοι i lorum conspirationempe picitis:
omnin) etiam ex verbis sus haeresis , Iam ejus authorem agnos, ns, tum coeror qui ad eandem hpresim propagandam operam
sudium conferum: d quibus hoe unum dum at laboraIur, H ut
93쪽
ut palam fui erroris eontagione inficiant. ere. Quibus Constantius Imp. aversum suum animum erga Eudoxium perspicue declarat , apte quidem & convenienter tunc , quo tem piaret haeresis momianorum , id est eorum qui filium Patri dii similem assererent, invaluisset, nisi Imperator iple Episcoporum opera& diligentia intercessisset. V l. Tuna ergo ejeetus est Eudoxius Ecclesia Antioch na, & cum eo Aetius & Eunomius. Uerum ista ejeetio suit Eudoxii Eunomiique promotio. Macedonius Episcopus. Con
flantispoisianus inquit o Auctor Chronici Alexandrini
propter mulis imus propria erimina exaufuractus es in Iocum ejus subrogatus doxius mense Aulneo seu Ianuarto 17. prcsent/bur Esfomi a. Onsantis Autis. X. es Iuliano CU III. id est An. 6o. Ariani siquidem Episcopi obtinuerunt a Constantio , qui intus & in cute Arianus erat, ut circa finem anni 339. Conciliabulum Constantinopoli convocarent, quod& anno sequenti aliquo tempore duravit, in quo plures Epis
copi fuerunt eiecti, & alii in locum ipsorum substituti , alii in periculum vitae deducti. Tune inquit b) Basilius ) ὸ Θria etiam quidam expulsus , Consantinopolim , qu ad Taranni dem pertesu. Hic erat Eudoxius) Hie autem , se , nempς
Eunomiar, inexpugnabilis N apis Orator , in perverse reli. gionis prsmium , Cyzicum ob inuit. Factus nimirum est Cyetici Episcopus. Recitat hanc eandem impietatis remunerati nem se Theodoretus dicens et Eo tempore Eudoxius Sedem E clesiae Consiantinopolitansper Orannidem Oeevasit. Eleusio etiam Episcopatu Gaget exturbato, ejus locum obtιnuit Euno-mIus . His rebus in hune modum tests, Imperator per litteraιju 'bet Aetiam abitari. Unde ies Aetii imsietatis Conserier indum: suae ipsorum doctring sectatorem abdicarunt. EUSEa. Ergo haud immerito promotus suit Eudoxius ad Ecclesiam Constantinopolitanam , cum Aetium abdicaverit ejusque blasiphemias eiuraverit λVII. Sitius T. Sic saltem videtur. Uerum quo Semel est imbuta recens servabit odorem testa diu; & Eudoxius, licet Aetium
94쪽
Aetium abdicaverit, tamen diarinam eius semel imbibitam servavit semper. Hunc, tanquam iacem haereticorum ominnium , quem veluti ostentum Constantius Imperator in Eeclesia Constantinopolitana evexit Episcopum, nihil minus, quam Aetii errores abjurasse , demonstravit is ipse in publica Concione , quam habuit eodem suae promotionis anno primo , de qua σ) boromenus: Ad decimum verὸ , inquit, Consulaturi aὶ La,. . iacinsaniit , DIiani ser) C aris tertium; primo tempore quo
Consenitis in Dedicatione magus tutus Ecclesis , quam Sapien- Athan. apudiis nomine nuneupant , agebantur ; fertur , Phol. p.
conscins Epycopalissio, quo populum doceret, in imo Conei nis exordio dixi γ, Putrem impium esse . fluum sero pium. Iuo
dicto eum populus tumultuari inciperet; eonquiescite inquit e Patrem impium dico , quia neminem colit et Filium verὸ pium , quia Putrem coluit. 2uod esim dixi ι, risus auditoribus exei-ςaius es . Sis ludebat scelestus in rebus sacris maximique pon deris , veluti jaculator. Eus Ea. Retinuit tamen hic impius Eudoxius Ecclesiam Constantinopolitanam ibi Lvεsi. Retinuit b) eique ad Annum usque 37o. prae- bὶ Pal.Cm.
fuit, quo anno tandem obiit. ad an. 37 n.4.
EUSES. Qii modo, quae , seri potuit, ut homo ita scelestus , qui offensum adeo Imperatoris ipsius habuit animum , Ecclesam olitanam regendam obtinuerit , eamque tot annis rexerit Z VIII. SitivEs T. Id sietum putes, non proprio Eudoxii Marte, sed sustione Aeaciant. Matius enim Episcopus Caesareensis Patastinae , intimus Eudoxii familiaris & Patronus, qui Constantii imperatoris cor, ut ita dicam, manibus t
nebat , dirigebatque , quique omnia , ut voluit , secit ,
promovit Eudoxium , enormium ejus errorum fautor& qualiscator extitit . An. 339. Acacius hic ad conven tum Episcoporum Seleuciam accedens, non prius cum illis communicare voluit, quam Cyrillus e Concilio excludere-
95쪽
. Historia de Baptismo constantini M.
abiit: at uestrofectus ad Eudoxium, eum metu liberavit, aniamumque reddidit, propterea, quod Eudoxio promisit se tui Patronum causa suae, iam adjutoremsore. Talem ergo se exhibuit Acacius erga Eudoxium armo tequenti in Conciliabulo Constantinopolitano, quando Eudoxius ad Ecclesiam Constantinopolitanam evectus suit. Episcopor autem inquit a Soetomenus loquens de ista Synodo:) quos abdicator es ramon, Davimus, Aeaeiani Constantinopoli expulerunt. Ahis a tem , qui una cum illis adbue erant ad decem numero , qui abi-eationi isorum Episcoporum subscribere nolebant, mandatum dederuηt, ut separatim ab aliis ad tempus aetatem degerent, neque Divino fungerentur Miniserio, neque Ecclesias urique eo ministrarent, quoad abdicationi illi subscriberent. Luo si non intra sex menses resipiscerem, di omnibus hujus Concilii deer tis Actisue sentirentur; futurum esse , ut illi quoque abdicarentur . Meminit quoque hujus factionis Aeacianae in Synodo Cpolitana b S. Basilius, dum ait de Aeacianis: Cum ex aula ον v. omnes , Oreoquor , qui quamplurimum posse utareπtur , si se conscivissent, longὰ Superiores impetu se in res omnes intule
deniqae cunm poterant, quantum concupierant, alios ejicien-
rei ; alior in locum 'sorum sub Iuenter, alios in periculum vitae deducentes: ipsi muna cum potesate inter se civi ater fortiebantur. Tunc Θ Syria etiam quidam expulsus, Consantinopolim, quasi ad tyrannidem ρervenis. Et hic expulsus, ut ante dixi, erat Eudoxius, Acaeli adjutorio promotus. Nam Eudoxius Episcopus Consantinopolis per Aeaeitim, di bur famι- Q;., . ii ret rcu 'cio res inquit e) tierates. .,i.' EusLa. Numne Aeaeius iste, idem ipse, qui Baronio videtur Presbyter ille, cui Constantinus M. testamentum tradidit, & tu initio hujus eoiloquii meministi
Si LvEs T. Ipsissimus est. IX. Eusta. Sed Gelasius Cyzicenus, eum presbyterum illum vocet Eudoxium, quem ex tuis hactenus dii his satis capio, quis fuerit, quandoquidem autem, num hic ille Presbyter,
96쪽
ignoro, vellem nune enarres, quis Aeacius, ut tandem utrum que hominem clarius noscam, quidve magis verisimile, utrum Eudoxius vel Acacius fuerit Presbyter ille . , X. Si LvEsT. Acacius sine dubio natus erat Caesareae in Palaestina, ubi non tantum Eusebium Pamphili ejusdem Me tropolis Episcopum Magistrum habuit, verum etiam Presbyter ab eodem ordinatus, anno tandem 3 o. idest anno tertio circiter,post obitum Constantini M. Imperatoris, magistra in
Episcopatu successit. Aeaeius, inquit a) S. Hieronymus:
quem , quia Luscus erat, , nuncupabant Cars
riensis Eceles a is Palaestina Nisopus , elaboraujι in Eeelesia-fen decem , Useptem volumina , es συμμίκουουν sex multos praetered diversorique reactatus composuit. In tantiim autem sub Consontio Imperatore Harmi, ut in Liberii Deum Romae Felicem Arianum Episcopum eo iuueret Τ b Socrates haec de eodem primum habet: Eodem tempore id est anno 3 o. quando S. Athanasius post sivum ex Galliis reditum , ab Arianis rursum pulsius fuit J Eusebius eQuomento Pamphitar, C ariae Pulaestinae Episcopus, mortem obiit'. N Acsciui , ejus discipulus, in illum successit Episeopatum: qui quidem cum alios complures libros, tum librum de sita Praeceptoris fui Eusebii conscripsit. e) Soromenus quoque de eo sic refert et Eusebio cognomento Pamphilo mortuo, Aeaeius Episcopo tum Caesareae Palaesinae eve P. I si fuimus Eusebii imitator factur, edi ab eo in Saeris Litteris institutus, eum ad inveniendum quid diceret , idia ad invenIa oratione explicanda ade) aptus fuit , ut per isertus evaderet , multorique libros in
morabiles posse relinqueret. Apud Theophanem haec le
guntur: Confestim verδ M. Constantino defuncto, mortuus es Eusebius, ct Caesariensis throni fuce orem reliquit Aeaciumiscipulum , sirum quidem eximium , σι qui de variis rebus compositis libellis , Arianis omninὸ sartibus , pro animi Magi. sirum consensione addictum se te satur. Sie etiam in o bist tia Tripartita & apud fJ Nicephorum refertur. XI. Anno proximo , postquam Acacius ad Sedem Caesii-
97쪽
i. reen siem evellius effet, sa) Marcellino & Probino Coss. ipsis, Constantii Imperatoris quiquennalibus, Antiochiae Encaenia celebrata sunt, in dedicatione nobilis limi Templi a Constantiuno M. jam coepti, atque sub Constantio postmodum absoluti, quod prae sui excellentia , Dominicum Aureum nuncupatum est, cui si,lemnitati intersuit ipse Constantius Imperator . Hujus celebritatis praetensa occasione colli eti sunt Episcopi nonaginta , ab iisdemque Synodus celebrata, cui praestierunt Eusebius Nicomediensis , & Acacius Lusicus Caesareensis . Θηοdus Nereiita inquit b) Auctor libri de Synodis:) Antiochiae Iaria, nonaginta septem υscoporum . . . Ei praefue- . runt Nicomediae viscopus fusi ius is Palaest nae Acacius. e S. Aihanalius de hac Synudo: Fuere autem inquit numer
se ore meaemorum Antiochiae in convenerant, nona- .ginta, o blibus Mareeuino, Probino, Iudictione XI R. praesente ibidem impiis ino Consῖσου io. ibidem post multa estus lautin ratione In Eucaeviis, perbis is Scriptura nou receptis Aeacius'Eusebius usi dixerunt, Dbstantiae , potentia , consilii , gloriae, nulla dis Vitusiur variante imaginem, primogenIIumireaturam es. Rasionem,cur Euieta ini Anti te hena 'con enerint,idὶ , ν ommus redditisimulatione quidem us novamEcclesiam consecrarente. sed revera, sicut eventus deelaravit, ut decreta cincilii Meens abrogarent. Altera ratio erat implacabile odium in Athanasium absentem , ct Romae apud I lium Papam causiam suam agentem , quem ante Imperatorem graviter accusare coep'runt, quod scilicet Canones & Deere
ta, antea lata, contempsisset; quodque prius Ecclesiae Alexandrinae ad n inistrationem occupasset, quam potestas esset ei a Concilio permissa; nam illum ab exilio redeuntem, suo ipsius arbitrio ad Ecclesiam regendam praecipitem ruisse quaer , . bantur. Hinc factio Eusebiana e ad Albanasium falιδ σαιμfandum oteram suam ae sutum tifimin contutat. Quibus
inter alia execranda etiam effecit, ut in Athanasii locum institutus sit Episcopus Alexandrinus Gregorius, atque Alexan
driam missus, qui praesidio militum Ecclesiam illam Epistopodesti.
98쪽
destitutam invaderet. a) Qua re eonfecta, fidem commutare γγ Socrat. lἰb. laborant: qui tametsi nihil eorum, quae in Concilio Meano acta '' Ι' fant, reprehend re volebant : revera tamen fidem Consubstan-rialis per erebra Concilia labefactare ἐπ esertere, es alias aliter de Me decidere aggressisunt , uti paulatim Homines ad Arii opinionem impetaerent- Hoc loco ubi r,ocrates de his agit,legit sb
Pagius, ex alterius bocratis interpretatione capite Octavor
Ilis ita gestu interpolaverunt fidem Inio non interpolaverunt sdem tantum , se) sed & novas tres fidei sermulas com- in.
posuerunt, & Q nedum quidem arbitrati sunt perfectὸ fidem
suam conscriptam cin , aliud genus de fide pos aliquot menses xn M sy-
eonficiunt. Etenim e) Socrates ait: Eusebius autem acqui . Q la. e. s. p.
stere non potuit, sed omne ni lapidem ut in proverbio est movit, uti, quod animo instituisset, ad exitum perduceret. quamobrem factuin , quod ex hoe loco, ut inquit 1J S. Hiero- f in Chtan. nymus, impietas Ariana , Consantii Regis fulta prae dio , ex his, earceribus es pariis a Arionum modis primtim Athanasium, deindZ omnes nonsae partis Episcopos posecuta es XII. In hunc modum rebus , aut Eusebio de Aeaeiobus subsidio suit nimia Constantii facilitas, in synodo Antio-cbena pro arbitratu ssio consectis , Ariani animos extollere caeperunt, praesertim Aeacius , qui Eusebio Nicomediensi , tum Epissicopo Constantinopolitano , An. 3 qa. mortuo, Euse bianae factionis Coriphaeus effeetus, a quo sequaces ejus Aco-ciani sent nuncupati. Acacius perpetuum bellum gessit cum Orthodoxis , praecipue cum S. Athanasio, non tantum diffamans Nicaenum Concilium , sed Decreta ejus abnegans. Acm
ciui ait la) S. Athanasius ) Aeaeius eum suis immani vecoris a de soystod sudaciaque HanΘ adnegaverunt Nierni Conrilii scripta, ipsam Ληodum dis mantes. Et licet aliquando Acacius eadem cum Eudoxio, Aetio & Eunomio sentiret , ' opinionemquerum tueretur, Filium nempe Dei Patri per omnia dissimilem esse, tamen Philostorgius& ipse haereticus Eunomianus reprehendit Acaeli imprimii Cm res Pulsing incopi semerita. 'um intolerandum is inexpug abilem versatiam : quibuι arti bus
99쪽
u Historia de Baptismo Constantini M.
bus au eum omnibus prρvaluis , ldm, qui eum ii emisent . licet mutuo flagrarent odio , quam quι contrariam de religione sententiam sequeremur. XIII. Constante, Constantii Imperatoris fratre Orth
dOxo agente, fratremque suum compellente,mortuo Gregoria
Pseudepiscopo Alexandrino,S. Athanasius exilio revocatus M. a) Exea t. di suae restituitur, An. 3Α9. At sa Consante Anno '. . s. i.ώ Ariani itersim dolos contra Athanasiam eoneitarunt Ma. ν Consantium , ac rursus impia decreta , rursusfuga, rumilli quisitio Usancti sit indagatio. Syriama enim Duce adversius
Athanasiuin persecutionem movente, & culii Georgio Episco I rig.Ctἰt. po Ariano adventante fugit Athanasius b) Αn. in lblitu- di nena, & non amplius rediit, quoad vixit Imperator Constantius. .antam calamitatem p rpessi sint Alexandrini sub defuncto Gregorio, fusillime narrat 1. Athanalius ad Orthodoxor. Tyrannidem vero, quam Georgius, Acacio patrocinante exercuerit, excerpta vitae S. Athanasii apud Photium ita reserunt: Georgius ver) Alexandrins Ecelesis invaser, item Aeaciarer LatrophιIus ,ectatores Arii, S. Maximum mero bis Ianum expulerunt ,-Grillam Jubstituerunt. Georgius vero ιοι mala Alexandriae intutit , ut ea gus in Christianos fecerunt Fibulci , humana putes. Nodae excogitantur psns , igni Virgines nuds ορ- fouebanIur , er mori multor ahos,qui Vssus erisu/ι. Exua
labant in Aegasto triginta duo Epsopi ct sacerdotes . Plura 93 adsest,i. de his ipse c)b. Athanasius.
ει Apolo . a. XIV ,. Hieronymus in Chronteo circa ea tempora haec
tus promuleretur, si ordinationem Maximi repudiassis, Diaconus in Eeelesia minifrasis. Ob quam impietarem Sacerdotii mercede pensatus in Heraelium ,suem morient maximus insum locum Oi9itig
100쪽
oterum regradavit. Ηorum atque aliorum longe graviorum criminum Ecclesiarumque amictitionum Auctorem suillaAcacium , pluribus demonstrat Soetomenus , qui ea, quae post Concilium Seleuciae) An. 339. celebratum, ab Acacio ejusque factione gesta sunt, in hunc modum narrat: XV. Q His rebus ita eonsectis in dicto nimirum C cilio Seleuetae:) Aeaciani maturh ad Aulam Imperatoris contendunt , alii autem singuli domum revertuntur. Decem verbqui ad Imperatorem prosciscantur, designati, sicut erat imis peratum, communi omnium sententia designati, ibi decem illos quos concilium Ariminense itidem miserat, reperiunt. Reperiunt etiam Aeacia nos, qui quidem iam eos qui multum authoritate & gratia in aula poterant, ad suam sententiam perduxerant, eoque padio sibi Imperatoris conciliaverant benevolentiam. Nam serebatur, ex aulicis alios ejusdem fuisse eum ipsis opinionis, alios Ecclesiae opibus corruptos, alios orationis lenociniis, & persuadentis aut horitate dignitateq; in fraudem inductos. Nam Aeaeius neutiquam videbatur unuιὰ multis, sed natura disertur ad interiendum, tum ad dicen dum , rum ad ear res quas apud animum proposuerat, reipso
perficiendare quin etiam illa Di praefuit Ecelesiae: Eusebium cognomenu Pamphilum, cujus Epycopatum G monuε admis fraως, princeptorem se habui e jactatur cujus etiam librorconsecutus, opinione eorum aliis doctrina antecellare videri vo luit. mi cym talis esst, facilius ea quae inintuebas, conscis. Dum isti viginti Episcopi ex utroque Concilio missi, versabantur Constantinopoli, Sc alii nonnulli, qui ibi tum sorte aderant: primum Honorato, quem Imperator, ab Imperii partibus versus occidentem Solem positis, non ita pridiem reversus, summum Praesectum Constantinopolis designaverat, dabatur potestas, de causa Aetii, praesentibus Magni Consilii Principibus, cognoscendi. Postei vero, cum Con stantius ipse una cum magistratibus in eandem inquireret, deprehenditur Aetius mas & perverse de fide sentire adeo. I ut