장음표시 사용
131쪽
Historia d. Baptismo constratim M.
X. Clarissimus Abbas iustus Fontaninus, qui vulgatum Gelasii meretum eum genuino ejusdem Papae Decreto , quod ex antiquissimo Codice Palatino Bibliothecae Vaticanae, nongentis & amplius ab hine annis scripto, publici juris secit, deperdoctis observationibus illustravit , in Appendice libri , quod edidit, de Antiquitate Horta Coloniae Hetruscorum , -- casione hujus Decreti cum Beati Rhenani, tum Melchioris Cani mentionem iaciens explodit Rhenanum , qui in epistola praefixa Auctoribus historiae Ecclesiasticae A se collectis & Basioleae editis apud Frobentum An. is 39. a) temer/putavit ait Fontani s) Getasum interduere nobis soluisse Lectionem E fuit , vel ab aliquo asino adjectuis in ejus Deerato, bisoriam
Eusebii Uur1pham esset pes Gelasium sibi 'si contrarium, uι
qui in Decreto improbιι librum alibi d se probatum: quae omnia per per jm pronunciavit, non intellenas nificatione παρο- morum. Post haec subditi Hane quidem ad mentem Gelasi3
Melchior Canus, qui in Lib. a. de Deis Theologieis Cop. 6. impudentiam Rhenani redarguans opinatur, Vog phum d Gela
hocas epistolas resulerat, quς item d Gelasio cum Vogrvbis nu- merantur ue quis multa iesimonio Clementis Auxandrini firmaverat: cujur quoque Uunula inter spetopha recensita sunt ἀGelasio. Tandem ex Richardo Montacutio, & Baronio refert, quod , Gelasii aptardipha non tanquam baerfiteoruvet carcinomata, sed ui talia, ρη nequaquam inur bagiographaseis Canonieas Scripturas admitti debeant. XI. Verum antequam de his, quae sentio pauca verba promam, tibi in memoriam revoco hoc ipsum Gelasianum Decretum a laudato Fontanino ex antiquissimo Codice Vaticano editum, in quo servatis primigeniis Scripturae naevis legitur : wWoria Eusebi Pammisi astu pha, in vulgato enim rΗisoria Eusebii Rumphili apographa , quod omnino Rhenani assertum, dum dicit hoc in Gelasii Decreto ab aliquo
132쪽
osino adserum, manifestae falsitatis convincit. Sed quod Rhe- mus temerὸ putavis , ut Fontaninus inquit, Gelasgum intemdicere nobis volui e lectionem Eusebii , non plane temere pu tasse videtur Rhenanus, secus enim, ut ipse infert, Getissus Abi usi eos rarisi esse , as qui in mereto λmprobet lisrum alibi
e probasa luaec erte non perperam Rhenanus pronunciavit. XII. Igitur venia a Viris Clarissimis Cano, & Fontanino rogata, liceat mihi, quod animi conjectura colligo, pr ferre , dc dicere, me cum Cano, dum ait: quae duaesententiae eam contrariae non si tum sunt uiam Wrissimae,b nimis qudm graviter aesuerὸιuae; duas a Gelasio prolatas sententias intelligere, sed distinctas, & prorsus contrarias, neque nimis quam graviter ac severh, sed competenter, & in ordine latas . Certum namque est, praeter Scripturam Sacram, & Auctores Sacros, omnium aliorum Auctorum Historiae Ecelesiasticae libros a Gelasio fuisse secretos in duas classes, quorum alios 1 se, de Coucilii illius Patribus approbatos & receptos, ad priore me alios vero reprobatos de non receptos, ad posteri rem classem reposuit; singulos autem enumerans , de singulis quoque singillatim tulit sententiam . Classi priori inseruit Fula SS. Patrum , μα In Ecclesia cisholica recipiuntur , quia bus omnem fidem, & auctoritatem tribuit, aliorum vero non nullorum scripta notavit, non tamen rejecit, sed propter rerum Ecclesiasticarum notitiam, ad eandem classem spe stare decrevit. Secundae classis libros, qvi in Helesia Cathoiae a u recipiumur , vocat ναουσι, eosque sine fide S auctoritate esse declaravit. Iam inter prioris classis approbatos, de receptos recipiendolque libros recenset Gelasius: Eusebii
Cisonita M ue eiusdem Historiae Eecles asicae libro; , de quibus
posteaquam eos ob origenis defensionem, Sc alia notaverat, sententiam hanc tulit: propter rerum Iamen gularem nositiam , quae ad infructionem stertinent , usquequaque non dicimus renuendor; quae sententia non aliud , nisi praecise Eusebii Historiae Eeclesiasticae libros deeem respicit , ubi in libro sexto, ea, quae Gelasius reprehendit, de Origenis defensione is
133쪽
Historia δ Baptismo Constantini M.
extant. Post hare secinadae classis Gelasius libros reprobatos .& non receptos nec recipietidos cnumerans, eosque apogryphos nuncupans, rursum in Eusebii historiae mentionem incidit, serens liane sententiam: Hisoria Fusmi Pamphili υσα grvbaὴ quae secunda sententia certe alia, ac plane distincta est a priore, quipph ea non Eusebii Historiam Ecclesiastieam jam approbatam, sed aliam ab ea distinctam historiam reprobatam respicere videtur . Si diceremus posteriorem hane sententiam spectare ad libros priores, tunc Gelasius videretur priorem lententiam, quam in favorem Eusebii tulit, invertere , & sequeretur, quod putat Rhenanus, vel ultimam
sententiam ab rito quopiam adjeHam, vel Gelasium Isbi ies
contrarium esse, ut qui in Decreto improbra libram alibi d se probatum. Quantum igitur ex his colligo, longe aliam, Mab Eusebii Historia Ee eleuasti ea planδ distinctant, secundo loco, Eusebii historiam suisse intellectam a Gelasio, ac quidem non aliam, nisi Vitae Constantini historiam sub falso nomine Eusebii publicatam,& a Gela sito rejectam arbitror. Cumenta praeter Eusebii Historiam Ecelesἰa sileam, & quatuor libros Vitae Constantini historicos, non constet de alia Eusebii historia , ac praeterea Eusebii historiam de Vita Constanti. ni ante Gelasii tempora passim apud A uctores citatam inveniamus, plane verisimile est, secundo loco non aliam, nisi de Vita Constantini Eusebii historiam, velut apogrypham, Gelasio fuisse declaratam , & rejectam ωXIII. Eυsεη. Quid inde Licet enim verum esset , Ge- Iasium ultim3 loco, Constantini Vitat historiam intellixisse
atque adeo illam quoque declarasse apogrypham , non tamen sequitur illam ideo etiam esse reiectam . Quemadmodum enim Cl. Fontan nus idem argumentum pertractans perdocte demonstrat, Probae , cuius Centonem Gelasius itidem inter apogryphas scripturas rejecit, honori, dc famae nequidquam detrahere, ejus Centonis inter apogrypha rejeestio; ita Eu-
' se, ' consimiὲis ejus historiae rejectio. Qiiae enim ita. ζ' ' Decreto inquit .H Fontaninus) apocrypha appellantur,
134쪽
ea omnia tanquam a Catholicis passim vitanda minimh danicvantur: quod tamen putarunt Pearsonius & Caveus. Enimvero communi sensu veterum Patrum , quod interv pogryph recensetur, Canonicis libris, S publiea in Ecclesia legendistantum opponitur. Unde S. Augustinus in fine capitis 13. libri is. de Civitate Dei, de scriptis quibusdam affrmat, us nomine apog pMrum ab Atictoritate Canonica diligenti examinatione remora sunt. Hinc gravissimus Cardinalis historicus anno 31. numero Al. notat vulgatam epistolam Divini Serva. toris Nostri ad Ahagarum cum sita responsione a Gelasio inter opur bo, quasi non huiwrapha, non tamen, ut ear omninὸ ob Eccusa proscribat , sicis nee complures alios libros quor proximὸ recensuis. Hucuique Fontaninus. XIV. Si LvEs T. Sed illa scripta quae, ut citatus S. Augustinus ait, nomine apogryphorum remGainunt, censentur etiam reiecta. xv. Euses. Duplicis generis se isse apogrypha animadvertas cum sis Chimetio, orthodoxorum, & Haeretic rum . Prima Canoni eis opponebantur, ideoque publice in , Eeclesia legi non poterant. Secunda tanquam fidei, & bonis moribus repugnantia omnino damnata habebantur. Utraque apogrypha de lignari in Decreto Gelasii observavit F Petrus de Marca , quippe ibidem praeter libros haereticos inter ap grypga recensentur Clementis Alexandrini , Tertulliani,
Arnobii, Lactantii, Eusebii, Pro S aliorum opera, quia Gel alius, qui libri legendi, qui ve non legendi essent definiens, id de lectione publiea in Ezelesiis faetenda intelligere videtur , ut ait ς Mabillonius in cursu Gallicano, quam viri doctissimi interpretationem Fontaninus exossulatur. XVI. Sic vEsT. Mabillonii sententiam quoque veneror , eo magis, quod Galesi mens non siisse videatur, quoscunque libros a gryphos indiser minatim omnino ab ondi debete atque ignorari, sed pro non hasti graphis , ut inquit Baronius, haseri: dc, ut indieat laudatus Mabillonius, a lectione publica in Ecclesiis prohiberi; ita tamen, quod, cum N a duin
135쪽
roo Historia de Baptismo Constratisi M.
duplicis generis Orthodoxorum , & Haeretisorum apogrypha recenseantur, Mabillonii sententiam selum de orthodox rum , non item de Haereticorum apogryphis putem esse intel- Iigendam, praesertim eorum, quorum lcripta fidei, & honis moribus repugnantias in se continent , quae sine dubio pro plane rejeetis a Gelasio atque damnatis censeri debent. Quam . obrem Eusebii historia, sive quod verisimile est, ejus nomine conscripta Vitae Constantini historia, inerito a S. Gelasio P pa in suo Decreto inter apogrypha rejecta , ac prorsus damnata videtur.
XVII. Eus Es. Non ita eerto constat Eusebii historiam de Vita Constantini a Gelasio inter apogrypha suisse relatam , ac propterea plane damnatam , quam certo constat historiam ejus Ecclesiasti eam ab eodem Papa probatam. . XVIII. Si LvεςT. Si non constat Eusebii historiam JG Vita Constantini 1 Gelasio inter apogrypha relatam , dc damnatam, non etiam constat illam tunc approbatam, quod nec postea factum est. Imo si de Vita Constantini historiam Euse hio adscribis, non te latet Nicaeni Concili II. Patrum in Eusebii libros severae censurae lata sententia ; quapropter historia illa ut semper , ita etiamnum deseri gravi labo
XIX. Eusea. Quis hie desedi Cum nec Gelasius haris historiam nominatim inter apogrypha rejecerit; nec dicti Concilii Nicaeni Patres ut talem , aut damnatam speciatim,
notavit Bellar minus de Scriptoribus. Unde animo desectum consequimur, nimirum, si libri de Vita Constantini 1 Getaso non fuissent rejecti inter apogrypha, tamen pro tali bus habentur , & dicuntur apOgryphi, quia eorum Auctor, Eusebium certo esse, ignoratur. Quoniam vero illorum Auctor qualiscumque demum, juxta omnes, haereticus&Aris-nae haeresis Fautor cognosci iur, libri ipsus eo modo ut stipra
136쪽
de Haereticoram apogryphis dixi, ab Ecclesia non recipium
tur, nec 1 Gelasio censeri possunt esse recepti. . .
XXI. Eusas. Ergo quod Pearsonius lentit, in Decreto nempe Gelasiano omnia , quae Mur Isba appellantu , ta quam d Catholim sitanda ab Ecelesia est auda , tui similiter sentire videris, & Libros de vita Constantini non tantum ab Ecclesia non receptos, sed ut apparet, abscondi, & nesciri aut prorsus ab Ecclesia eliminari debere arbitraris tXXII. SιLvεsT. Non planEse. Sententia a) S. Hie-- Pronymi,ad Latam de Institutione,filiae scribentis praecedat. Caveat , inquit, omnio vom ha :/F , qaando ea non ad dogmatum veritatem, sed adsignorum reverentiam nere voluerit Isiat non raram ess , quorum titulis praenotantur, multaque his admina vitios , cer grandis esse prudentiae, aurum in luto quaerere. Quibus instruimur, non vitanda prorsus aut eliminanda , sed cavenda, dc ab eo, qui legit, caute esse legenda apogrypha, & si , quandoque ea, non ad dogmatum veritatem nam ab hoc excludit S. Pater quaecumque apogryptia
sed ad eruendam eruditionem legere voluerimus, scire nos oporteat, nonaeorum esse, quorum nomina praeseserunt,&quo. rum titulis praenotantur. Item scire: hona esse mixta malis I nedum veritatis aurum in luto quaerimus , de veritatem eruere astruereque putamus , sumum vendamus. Cumque praeterea
S. Pater apogrypha praecish excludat a veritatis dogmatum lectione, sine magis exelusa animadvertimus ea a veritatis dogmatum assertione. Ita , non secus censet Ecclesia , quae propter utilem rerum notitiam apogrypha a Gela sio virga censoria notata, etiana num permittit, & non eliminat aut a Catholicis penitus vitanda praecipit, sed cavenda , vel caute legenda cupit. Et cur nos apogrypha prorsus vitanda, aut eliminanda severius censeamus t i XXIII. Eus Es. Sed ita censere videtis, dum de Vita Constantini libros nimium, & immoderate carpis, atque pro damnatis haberi, ae penitus exauctorari cupis.
XXIV . SitivEs T. Hoc tibi persuadeas , nolim. Non ut
137쪽
i ό, Historia de Baptismo Constantini M.
, nisi secundum S. Hieronymi, & communem Eeelesie senium de apogryptiis , libros de vita Constantini carm. Neque quoad totum illa certi haeretici Auctoris apogrypha dico reprobata penitus, & axauctorata, sed quoad specialem eo. rum partem , dico aditonem de Baptismo Constantini Nie mediensi, non tantum ii Gelasio reiectam , & damnatam, verum etiam ab universa Ecclesia ad ultimam Thulen relegatam EUSEs. Quomodo autem , aut unde haec probari poterunt i XXV. Sitivss T. Ex ipso Gelasiano Deereto;ubi sub tit Io r de Opusulis SL mirum , quae in Eec a Catholica rec L.Fiuηtur , Acta Silvestri, in quibus historia de Baptismo Comstantini Romano refertur, specificantus, laudantur, & a probantur; ubi praeterea Concilii illius Romani Patres, & S. Gelasus Papa testantur, illa Aeta d multis in Urbe Roma
catholicu legi cognovimus ,'ma antiquo vis multae haec im tantur Ecclestae. Et hoc verum est; nam ea tempestate , sicut in Occidente; ita etiam in oriente, scut in Romana; ita et iam in Alexandrina Ecclesia , perconsequens, ut innuit textus , in multis quoque aliis Ecclesiis legebatur notissena .suit vera de Constantilii Baptisino Romano historia, quod, uti S. Gelasius de Occidentalibus , & Ecclesia Romana s ita , S. Jacobus Sariagensis , qui Gelasii tempore floruit , apud Cl. Assemanum de orientalibus; & Martyrologium vetusAlexandrinum apud Ecchellentem de EcclesiaAlexandrina Melchita rum, sive Catholicorum.testificantur, ac postea in Nicaena Symnodo secunda Oecumenti a Patres hanc historiam comproba tes testincati siunt; quam canonieam auctoritatem a Gelatio, &dicti Concilii Nicaeni Patribus eonfirn alam,historia deBaptismo Constantini Romae suscepto, etiamnum retinet, & ut tempωre Gelasti,nunc quoque in Dedicatione Basilicae Salvatoris i x. Novem letis, di sesto S. 5ilvestri xxxi. Decembris im Helesiis leuitur; quod aut'm alibi pluribus demota strandum erit. Si ergo res ita se habet, de qua tamen , utpote publicis iisque sinu exceptione majoribus tellimoniis minime dubitandum s
138쪽
, qtidd S. Gelasius, Nicaeni Concilii Patres, historiam de Baptisino Constantiniano Romano , laudarint, ap- ' . probarint, de genuinam esse declararint de qua & in ea con-
gentis etiam nullam in iis suppositionii, aut fabulae sitiam
agnovis laudatus Assemanus testatur , fieri non potuit Gelasius relatam in . libris Eusebianis de vita Constantini h storiam eontrariam de Baptismo Nicomediensi verE apbgr plaam, de fictitiam damnasset & veluti alienam , de proscriptam ab Ecclesia tacite declarasset, videlicet declarando. fibri bisoriam apumpham. Exquius consequimur, historiam de Baptisino Nicomediensi', esse revera apogrypham , dc minus idoneum ab Ecclesa pr criptum, &exauctoratura testii nonium, ad asserendum Constantinum M. N omediae esse bapti atum . namque ait Ο Lupus , I L, a. i. '' ac sine auctoritate , & inter apog pha referre idem est, ac exauctorare. Nam inquit: docet GHasius cum septuaginta
Episcopis tiris eruditi ii, qui Scriptorer essent reeipi di, ubi Fausi Fripta his uerbis exauctoravis r Opusula Fausi Regensis opograpis ; quod idem intellige de Eusebii historia , in
eandem classem rejecta . . XXVI. Eus a. Ego quIdem acquie sicere vellem, vexum movet me, nondum dare me manus victas , eo quod Joannes Portesus , Wollangus Mustulus , Ioano Cristophor- sonus , dc Henricus Valesius , Eusebir Historiae Eeelesiasticae, atque etiam vitae Constantini Interpretes , simile quidpiam susipicati non sint, prout hactenus retulisti. Nullus illorum , dubitavit de Auctore hujus vitae, dc quod ea apogrypta foret , nec in mentem ipsis venit. Et quod magis admiror, est, quod Iaudatus Valesius absque ulla hae statione, non tantum integram illam vitam: verum etiam caput illud , in quo de Baptismo Nicomediensi agitur , speciaIibus iisque doctissimis notis illustraverit, atque sari muliis, & ut videtur, solidis argumentis , di rationibus , Constantiniim Niconaedia: baptizaeum clare demonstraverit, quibus mihi fidem omnem fecit, eumque propterea confidenter eum recentioribus sium sinquutus. XLVII.
139쪽
ro Ustoria de Baptismo Constantini M.
XXVII. Si Lvεs r. Quod de Interpretibus seneratin - Apgam . melnorasti bilem quoque movit a Antonio Possevino, qui η xvi h Portes una corripit, eo quod vitae Constantinianae nullas praefixerit eautiones. Sed quod Portesius, & alii neglexisse vi- dentur, supplevit laudatus Valesius, qui pleraque telli monia veterum , qui aliquando cum in laudem, . tum in vituperium
Eusebii scripserunt, magna cura, & diligentia collegit, iaduas partes distribuit, & Euselitanae historiae Eeclesiasticae praefixit. Quibus , ut ego quidem coniicio, doctissimus Uir, Lectorem tacite admonere, cautumque reddere voluerit, ne
omnia , quae in Eusebio legit, singula temere credat quod etiam Scaliger, Pontacus, S alii in Chronico Eusebian a prinstiterunt. Notis vero, quod Valesius vitam Constantini atque ipsum caput de Baptisino Nieomediensi illustraverit, &probabilibus confirmaverit argumentis, ipsi nequaquam vitio vertas. Hie namque Vir Eruditi Isinius ex instituto interpretatus est vitam Constantini, atque compluribus caput illud illustravit; sed ea, quae ab hoc instituto a Iiena , & capiti illi, foris extra vitam Constantini ad versiantur, non pertractavit, nee litem diremit, sed versando in Eusebio, quem, illustrare sibi proposuerat, noluit inconvenienter falcem mit. tere in alienam messeni. Dis ussit ille Eusebianum de Baptis mci Constantini assertum , atque ea, quae huic favent, & Ω- vere posse videntur proposuit, & confirmavit, relinquens aliis, qui contra sentiunt sua discutienda , proponenda, δέ confirmanda. Quamobrem, licet Valesius assertum Eusebianum perspicue drnionstrasset, atque iis argumentis, quae a veritate parum , & nihil a probabilitate abhorrere videbantur , clare illustrasset; eo ipsis autem contrariam sententiam de Baptismo Romano, obstiiriorem, & magis intricatam reddidisset,eam vero cum intactam reliquit,neque tibi imputandum est, planiorem inivisse viam, declariorem satisque probabilem eum Valesio sequutum esse sententiam . Uerum en m vero, cum longe aliter se habere rem , ut arbitror , animad veritas, dc Eusebianum assertum exauctoratum, ruereque videas,
140쪽
eertum esse debet, etiam notas cunctasque Valesii argumentationes pro huius asserti confirmatione productas ruere , &esse absque auc ritate. XXVIII. Cautela sanE, quam laudatus Ualesius interis pretationi suae providenter inseruit, quemque admonet, ut, dum Eusebium propter Arianae haeresis labem a priscis aliquando graviter notatum experitur , providh Iegat Eusebii opera, nec ficilis sit in credendo, praesertim quoad dogmata, in quibus plerumque Eusebii auctaritas vacillat. In Chronico . - -
tantum Eusebii inquit a Cuspinianus: Cumὸ legendus es Eu- ' Θ' febius. Et Scaliger se manio majorem , inquit, diligen- b In Ela iasiam, ae jussietum in tantis tiris de eramur , tanto danda es opera, ut non negligenter illorum seris a d nobis Isegantur. Nam V longe Uura deprehendet Lector eraditur, maj re studio giam judisio ab Eusebio b aliis veteribas eouecta. Nos unum tantum Eusebium disessimus, quodi , is dirimur,
omniam illarum veterum elausela es. Itaque unum Eusebium norit, onmes noris. Porro quantum interst Eusebii nabere notitiam, praecipvh quando ejus fide, & auctoritate rei cujuspiam controversie conamur astruere veritatem , tradunt Βωronius, Bellarminus, Billius, Ribera , Possevinus in suis observationibus circa vitia, & errores in operibus Eusebii
Eus Ea. Non loquimur de aliis, sed selum de Ebris Vitae Constantini est discursius. Quae vitia aut errores continen. tur in illis pSlLvEST. Satis pro hodierno colloquio; crastina lueeta veterum, super contentis invitae Constantini libris desectibus, iudieia requiramus; ac pro consequenda majori Auctoris notitia , ex ipsis libris nonnulla , cum recentioribus, vitia i