장음표시 사용
121쪽
Historia de Baptismo Constantisi M.
primum separatim edita , quae eum aliis deinde Gothoste di opusculis Genevae an. i53 . in lucem prodiit, agens de Con
stantino , & ejus Vitae Auctore haec habea: a) Si fidei habemda uitae usius Scriptori, fusebius his Caesariensii jam olim DA
so ereditur. Idem in Dissertationibus ad Philollorgium ait: b) Me es Auctor Vitae Consantini lib. I. e. 48. aliut omisnmὸ ab Eusebio Caesariensi, qui etiam velut Iconomachorum patronus in Coneilio Nierno II. repudiaIm fuis) scribit . S, milem in modum illos de Constantini Vita Libros , tanquam incerti Conditoris opus, Eusebii praetermisso nomine, citat in iisdem Dissertationibus, & in Commentariis ad Codicem Theodosianum, ac in legum Claron ologia , per totum; quam Gottiosredi opinionem approbat Dorsicliaeus in exercitatione
ad Cone illi Nicaeni primi Diatyposin de Sacra Synaxi Coenae Dominicae inquiens H Eusebius C ariensii de Hila consan-iiαλ, si modo EVebitis librorum isorum Auctor es. Quamo
rem ad Gothoiredi exemplum, eosdem libros, non sub Eusebii, sed Auctoris nomine citat. Eus Ea. inale Argumentum est , quod Gothostedus ex Concilio Nicaeno II. desumit: & quis ille Iconomachorum Patronus ZXXX. Si LvEsr. Varia in Actis illius Concilii habentur , quae revera Gothosredo non tantum ad susipicandum , verum etiam ad asserendum, quod dixit, occasionem praebere potuerunt. Ibi enim, ubi potissimum ea quae ad legitimum pro handum Sanetarum Imaginum usum spectant, prolata, atque alia, quibus ostenditur, Theopaschitas, sive Iconomachos suam haeresim de abolendo Sanetarum Imaginum usu, & eultu hausisse a Iudaeis, Saraeenis, Gentilibus, Samaritis, &. prioribus haereticis, memoriae prodita inveniuntur, Aetio- 'ne V. de Eusebio haee leguntur: Drasius Putriarcha dixit et Eusebium Pamphili tanquam resem adduxerunι ilii , qui co tra san Ias Imagines nugantur: adducunt autem vi tam i Dui ad ConsantIam Licinii Uxorem scriptam.
XXXI. 0 Aetione VI. ita legitur: Epiphanim: Quir
122쪽
autem nus non detestetur , eum Ecclesiam eam Ario, ef DD- foro, ct Euoche , Acephalorum haeres errasse dieant tmi δεηὰ HIi Muturos, novae haereseos suae Anesignanos habent. In sedisequentibus etiam Eusebius Pumphisi ab illis intepem advocatur: qui tamen ab omni Catholiea Ecclesia Ari
nc haereseos defensor esse cognoscitur . Post alia: Gregorius: Similiter , Eusebius Pamphisi ad Constantiam Augusam, petentemsibi imaginem ad se ab illo mitti , talia dicit: niam autem de Christimatine ad meseri si , ut tibi mitterem , velim mihi significes , quamnam putes misisti Imaginem,
utrum illam veram'ineommutabilem, naturae iluus characte
res ferenIem; aut hane quam propter nos assumpsit, servilem formam o nobis induens. Sed sanὰ de Disind forma non arbitror etiam ipse ego te esse fluitam, eum fueris ab illo edocta , o) neminem Patrem cognosisse praeter Filium, neque imum aὶ blati. 11. Filium eondignὸ quempiam eunovisse , nisi qui illum genui Puter. Et post alia: Si omnin) servi requiris imaginem forms, carnem quam propter nos induiι: sed er hane gloriae Deitatis suae commixtam ess didicimas, passam mortuamque. Et
post pauca: mis imitur gloriae ejuscemodi , dignitatis splendorei lucentes, ἐπ fulgurantes e lare mortuis, s inanimatis coloribus, umbratio picturd posset eum neque divini illius Discipuli J) in monte illum contemplari quiserint, qui eaden- M- 7
ira in facie uam , non posses ejuscemodi spectaculum inoicere, eonfes7 sunt. &c. Deinde: Hujus igitur foetetatis existens, ct Eu Diui quemadmodum ex iurui Epistolis, ἐπ hstoricis commentariis demon aium es ) Imaginem Chrisi Theopasbiatarum more reserit: qua de eatis, ἐπ Confantiae Lirinii Uxori scribit, apud se imaginem non reperiri. Nam S in eddem e sola dicit, quod illius incarnaia forma in Deitatis naIuram mutata sit. Nemo tamen Sanctorum Patrum siesn: ι, aut δε--cuit. Neque enim teritas In He habet. Quare ob haee & similia in Actione V. produeta, e) Sancti mus Patriarcha interro o Ib d. Coaώgando dixit: Recipimus hoe Z sancta Duodus dixit: Nequaquam Domine. Hic reliquis nobis majore orionsequendus. Post plu- .;i.ii
123쪽
ra: Nearii Hadriani P ae seteris Romr, dixerunt: 's I aio indieat, quod Arianorum sententiam fasiare habes enimantὸ lemi Eusebii Pamphili liber,'alias blasphemias, quatΘnodus audire respuit. Sanctissimus Patriarcha dixit: ιibros illos rejiciamus. Sancta Μηοdus dixit. Ruicimus, es anath matizamus. Et infra: Sanctusimus Putriarcha dixit et osen sunt commentaria Eusebii aliena esse d S. Eetlesia CGholica. Haec ex Nicaenae Synodi II. , ex quibus Gothostedus suum deprompsisse videtur argumentum is XXXII. EusEa. Sed Gothostedus non videtur intelligere Eusebium Pamphili, adeo gravi a Patribus censura pereulsum; sed alium, quem ille vocat Iconomachorum Patro num . oeod ex parte verisimile est , eum Hankius docte ostendat, prorsus incertum esse , an Eusebius Arianis, vel Orth
bus it libens, volensque. XXXIII. Si ιvLsT Quomodo Eusebius Arianis non an numerandus , quem tota Sacra Synodus ut talem declarans damnavit, librosque ejus & qui eos legunt anathematietavit ZNam laudata Aetione V. haee etiam Sacra Synodus dixit; Anathema , libris itur: Eusebii 'qui illor legunt. An ,& qui illos defendunt
Auchorum antiquorum loca, qui eum post Cone ilium Nicaenum tam orthodoxis, quam Arianis adstribunt; tandemque concludit, via autissima videri illos incedere, qui post Synodum Nicaenam Eusebium Arianum fuisse, neque negantibus, neque assirmantibus aecedentes, judicium suum suspendunt. Haec Pagius. Quibus, cum non contradicat, illa consentit, hoc solum addens: Tot ambagibus hae quaestio intricata eri r XXXV. Si LvεsT. Si Eusebium Arianae impietatis nihil aliud post Concilium Niegnum convinceret, dico solos libros quatuor de Vita Constant ini, quos paulo ante mortem scripsisse dicitur, eum ad mortem usique probare Arianum. Sed
124쪽
hoc ipssim, eum in quaestione sit, num Eusebius illorum lichrorrum Auctor selum nunc videndum est, anne iste E sebius Pamphili recitatam in Nieaena Synodo Epistolania ad Constantiam Licinii Uxorem scriptam, exaraverit C ius oceasione, di Auctor , εc libri ejus anathematis fulmine pereussi sunt. Deinde , anne Ginhosrediis hac eadem a oceasione Auctorem librorum de Vita Constantini jure suspectum reddiderit XXXVI. Eusta. Dieas prius velim; quid eenses eum Hankio, &Pagio Z Postmodum ut lubet, loquere de Goth Dedo , qui, ut mihi apparet, Auctorem epistolae ad Co stantiam scriptae distinguit ab Eusebio. XXXVII. Si LvEsr. Cum Plankio,& Pagio erassum iudi . cium meum libenter suspendo, &Eusebi uni Pamphili Arianum fuisse nec affrnio, neque nego, eam quidem ob causam , quam laudatus Pagius recte allegat, quaestionem nemph hanc multis ambagibus esse intricatam . Solum indifferenter refe- . ro, quae ipse aequitas postulat,& veritati consentaneum est. Aecusatus & damnatus est a Patribus Eusebius Pamphili , praecipue ob epistolam ad Constantiam scriptam; atqui hie Eus . bius non probatur, ullo tempore venisse in Constantiae Licinii Uxoris notitiam, vel ilitam cum illa habuisse correspondentiam . Bene vero constat, & probatur , presbyterum quendam venisse in notitiam Constantiae, prout pluribus in tertio Colloquio demonstravi . Sed cum iste eum Constantia aliquando emtam habuerit notitiam ; veris mile est, Constantiam inita familiaritate eum presbytero, non ad Eusebium
Pamphili, sed ad hunc presbyterum dedisse litteras, petiis seque ab eodem Christi Imaginem, quam apud se invenire correspondens in sita responssiria negavit. Quis ille presbyteer haud obseure in dicto Colloquio indicavi, eum nimi. rum probabiliter fuisse Aeaeium Lusum Eusebii disti pulum,
commorantem utique plerumque Caesareae in Palaesti ha apud Magistrum , antequam a Constantia moriente Fratri sito Constantino M. commendatus in notitiam Imperatoris ejusque
125쪽
gratiam veniret , adscitusque esset ad Aulam. Et Arius , ut Mundum universum deciperet, ante Sororem Principis non per Eusebium, sed per presbyterum decepit. Accusatus, di damnatus est Eusebius Pamphili ob Arianam haeresin deIeonomachorum impietatem ; ex eadem epistola ad Constantiam data. Sed Eusebius hie non videtur Theopaschita , aut Iconomachus, qui in notoriis suis libris Historia Ecclesiasticae aliter sentit, non contra, sed pro eultu SS. Imaginum scribens eumque commendans. Postquam enim in Civitatis Ca
sareae Philippi, & Mulieris Evangelicae sanguinis profluvio
amictatae, &curatae a Servatore nostro mentionem incidit, refert Mulierem illam prae soribus domus trophatum, duas ni mirum statuas aeneas; unam viri erectam Imaginem: alteram mulieris genibus flexis, & manibus instar supplicantis es- - a Euseb-Η- figiem erexisse; quibus subdit : ir) Ησης - , cingiem .c rim exprimere dicunt: quam ad nostram urique aetatem manentem, ipsi ad eam Civitatem profecti, oculis cernebamus. Nec ρωπὸ mirum, eor qui ex gentilibus prognati, d Servatore , dum inter inmines vivebat , beneficiis assem fui ent , sa essessi: eum lue nos Petri , ct Pauli Apostolorum , ct Chrisi etiam . . in s Imagines inpicturis, coloram varietate expressas, confer-τσι que aspexerimur : idque propterea, sicut verisimile es, quod majores nostri ad gentilis consuetudinis similitudinem quam proximὸ accedentes, eos qui tanquam Servatores itus fui
sint, id ess , qui illis aliquid salutis, es sabsidii otiui mi ,
apud se honore ad btine modum a cere eo ueverant. Iacobi
enim Apostoli Cathedram qui primus erat ad Hierosobmifa- Eeelesiae Episcopatum d Drzaiore, er uteris ejui Apostolis deletaui, quemque fratrem Christi nancupatum divina perhibem eloquia ad sud tempus servatam, viscopi qui iloe ordinesuccesserunt, permuno istimant: undὸ declarant perοι-
ὸ, quomadmodum veteres Patres ad nosram assae statem Sanctis riris, ob eorum veram erga Deum pietatem, debitam
venerationem , ct tribuerin , di ad Me tribuere non eessent. Quibus Eusebius SS. Imaginum atque etiam Reliquiarum,
126쪽
cultum non resipuit, sed approbat, testificans, quδd, licEe Christiani eultu Imaginum ad gentilis consiuetudinis similitudinem quam proxime accesserint, tamen non aliter, nisi iaaeceptorum beneficiorum memoriam , id se m suerit, aetlaudabiliter quidem ob eorum veram etad Deum pietatem, non omnimodam, sieut Gentiles, sed debitam venerationem exhin-buerint. Cum itaque verba haee Eusebii alia doceant, quam quae inscripta ad Constantiam epistola continentur, a verδplane abhorret Eusebium illius Epistolae esse Auctorem. Quid
tu censes 3 XXXVIII. Eus a. Suspeetias quodammodo omninbvia detur Aeaeias, partiin ob familiaritatem eum Constantia, partim ob repugnantiam historiae, quam de eultu Imaginum ex Eusebio recitasti, &epistolae ad Constantiam datae. Si enim Eusebius citato loco seipsum non purgaret, nota 1 Concilii Nicaeni II. Patribus ipsi inusta semper remaneret, &nequa quam subsistere posset Hankii, di Pagii sententia: prorsus incertum esse, an Eusebius Arianis, vel orthodoxis annum randus sit. Assirmare siquidem necesse esset, Eusebium non tanctum Arianum, sed Iconomachorum extitisse Patronum, quod nec quidem Gothostedus admittit, qui alium & non Eusebium in illo Concilio repudiatum esse seribit. XXXIX. Si Lugs T. Atqui hunc alium ab Eusebio Caesa.riens, . dicit Gothosedus Auctorem Vitae Constantini, cujus quator libros suspectos reddit, tribuens illos Iconomacho. rum Patrono. Cum autem propter datam ad Consti m iam, epistolam Aeaeius in suspieionem venit: de Vita quoque Constantini, nemo magis isto suspectus est; qui, si epistolam illam , quam is scripserit, non suo, sed falso Eusebii Pamphili nomine vulgavit, dubium non est, quin & Constantini Uitam consimili fraude in lucem emiserit. Ipsi vitae huius libri
reclamant, testantes eorum Conditorem non esse Eusebium
Eeelesiasticae Historiae Parentem, & Magistrum , sed potius Discipulum aut Amanuensem , materias ex Magistri libris d promentem suoque operi inserentem. Quod colligendum M x est
127쪽
est ex Censura Photii, qui sic ait: γ) Adferuntur NHisce plurima in bis de Vita Constantini) qaatuor libris ex uniseri
sa 6M Eusebii) decem librorum Ecclesiastica Historia ; quod
prorsus alienum est ab. Eusebio , res gestas sui temporis vel
ab experientia, vel ex documentis ipsi , iussu Constantini Inia
peratoris undique communicatis, non item ex propriis libris,
jam iuris publici factis exscribere sistito. Ex his ipsis libris e
gnose itur Auctor Arianae haeresis Patronus studiosissimus, Eunomio devotus, Scriptor ambitiosiis, gloriae cupidus, Ee.clesiallicae orthodoxorum Disciplinae Sacramentorumque proculcator, de irrisior, verbo non Historieus, sed Eneomissa invidus, & mendacissimus, quae quanto minus Eusebior tantb magis Aeaeio Lusco conveniunt. Aeaeim, ait S. Hieronymus, uos praeterea diversorique trinatus composuis. Socrates de eo: eam alios complures libros, tum librum de Vita Praecept
ris sui Eusebii corri l. Soetomenus: Acacius sudiosus E
sebii imitator factus ... cum ad inveniendum quid diceret, tum ad insenta oratioηe explieanda adeo apsas fuit, ut perdisertus evaderet, multorique libros memorabior pos se relinqueret . S. Athanasius: Acacius ad omnem impietatem audacissimur, cujus severitatem intolerandam, er inexpugnabilem versutum reprehendit Philostorgius Eunomianus. Nam Aeaeiur inquit Sozomenus supra relatus neutiquam sidebaIur unus ὸ multis id est, rara avis in Palaestina sed natura disertus tum, adiu-ιHIigendam , tum ad dicendum , tum ad eas res quas apud an mum 'opo eras , rei a perficiendas. Totus, & in omnibus similis presbytero quiConstantinianum corrupit testamentum . Quaecum ita de Aeaeio allegata, & comprobata apud Veteres deprehendantur, nunc judices EuseManes an mirum sit , quod, qui contra universam Ecclesiam, contra singulos Epi. copos orthodoxos, praesertim contra S. Athanasum extrema semper tentavit, Symbolum Nicaenum abrogando, & aliud ac rursum aliud concipiendo, Episcopos 3c Romanum Ponti-
seem Liberium suis sedibus pellendo, omnemqne lapidem movendo, ut post mortem Constantini M. Arii regnaret opi-.nio,
128쪽
nis; hie Cae Eusebius Pseudo-Pampbilus post adeo gravia . di publica crimina, leviora quoque & oeeulta tentaverit, &vitam Osistantini a se in tenebris eonsarcinatam Eusebii pamphili titulo, nomine ,&au ritate publieare non erubuerit
De rus Constantinians quatucir Libris , Eusebio Rumphisi
potissi foliὸ attrIbutis, nunquam ab Eeeles a receptis, aut a robatis ,sedprobabiliter inter Apographa resectis; qui ad afruenda fidei dogmata , nunquam publicam obtinuerunt auctoritatem.
I. QILVEST. Discusso vitae Constantini Auctore, si lubeto Eusebiane , ipsos nune libros quoque trutinae committamus; de quibus mox in vestibula quaestio occurrit, num dicti libri aliquando ab Ecclesia, sive Graeca, sive Latina suerint approbati Nam libris historicis debemus fidem , quibus Auchoritatem tribuit Ecelesta: quibus autem Ecclesia derogat , nos jure similiter derogamus. II. Eus a. Eusebio, qui vitam Constantini deseripsit, derogare fidem in rebus historicis Arianorum causam nullatenus spectantibus, nee iuvantibus, quia, ut aliqui putant, Arianus suit, ineptum , & ineruditum est: Cum Eusebium a tanquam historiae Ecclesiastieae Parentem venerata sit antiquitas et eum ejus historiam' Dπὸ eonuxiam, V laude dunam σ) S. Hieronymus scripserit. Cum M Pelagius II. Romanorum Pontifex, ipsium hoc en comio exornet, q8 d. iriographis inseniri Eusebio bonorabilius potes Z Cum ς Ge- ita, Iasius Cyeticenus vocet Eusebium Melesiastici fundi praestam ii um aratorem, veri stud7osissimum, is inter veteres Eccla -L ...t. ineae historiae Scriptores fide dignissimum . Cum Chronicon Alexandrinum prudenti mum Seristrarem vocet , quo elogio& S. Hieronymus ipsum et mmendavit . Cum Gelatius ejus historiae libros, proster rerum nouitam Muliarem, quπ
129쪽
ad inseruArionem pertinent, usquequaque non esse renuendor ει-
Si vEsT. Cuncta haec Encomta loquuntur de Eusebio, ut Auctore historiae Ecclesiasticae , sed non ut Auctore de Vita Constantini. Nam de quatuor libris Vitae Constantini nee mentio quidem hic fit. Ecquis hic Gelasius, cujus meministi
III. Eus Ea. Gelasius Papa Sanctus Pontifex Romanus; qui anno q94. Concilium Romae 7 Episcoporum cel bravit , in quo accurato Criterio libros Canonicos Scripturae Sacrae, incumenica Concilia, & Scripta SS. Patrum , aliorumque Auctoruin excussit, & certa ab incertis, S genuina ab adulterinis secreta , Apostolico roboravit Decreto. 'Si LVEs T. Quae autem sunt genuina Gelasii verba, ubi - in Eusebii librorum memoriam laudationemque ineidit tIU. Euses. Haee , ubi de opusculis SS. Patrum , quae a Dῖst. is, in Ecclesia Catholica recipiuntur, agit, ejus verba sunt: so c. MRM. Chrontea Eusebii C sariensii, atque ejusdem historiar ει- eis Uteae libror, quamvis in primo narrationisseae libro tepue
rit, pos in laudibus, , excusatione Origenti Schi attea
- unum conscripserit liseum , propter rerum tamen singularem notitiam, quae ad infructionem pertinera quequaquc non
dicimus renuendos.' U. Si LvEs T. At Gelasius non meminit historiae vitae Constantinini. Solum memorat de Chronico, & Libris decem hiastoriae Ecclesiasticae , ubi in libro sexto notatae laudes , & excusatio Origenis extant. Sicut igitur S. Hieronymus 3 ita quoque S. Gelasius videntur ignorasse quatuor libros de Uita Constantini. VI. Eus Es. Nihil refert. Licet enim Gelasius eorunia, librorum nullam habuisset notitiam , ita ut postea primum iuoecidente fuissent publieati, tamen , ut Constat, aliorum antiquorum scripta ante Gelasium composita, post eum in lucem data, & nunc recepta esse, haetenus a viris doctis ubique recepti sunt, ac propterea publicam fidem obtinent, de
130쪽
VII. Si LvEs T. Transeat hoc. Sed in eodem Decreto Gelasiano , paulo infra is notitia Librorum Apogophorum , quι non recipiuntur ab Ecclelia, lego: Ustoria Eusebii Pam
VIII. Eosε s. Aliam videtur hic Gelasius notare , &reijcere Eusebii historiam, de qua, ut reor, non constat. Quid tu existimas. IX. SivvEs T. Varii varie disturrunt de hoe Gelasii Papae Decreto, de Libris recipiendis, es non reeipiendis , suE Urubii, praecipue de quibus loquimur, Eusebiii libris . Ut vero rem breviter expediam , doctissimi Cani opinionem audiamus, qui, ubi de Libris, Gelasio rejeistis, tractat , sic ait: sa) Historiam demum Eusebii Pamphili. In qua refellenda is Gelasius magna , ut mihi quidem sidetur , prudentia est usui . Nam quod Rhenanus dixit , verba hae postrema Gelo qui- D. e. bus Historia Eusebii tanquam Apogrypha rei jcitur) non esse ,sroesseponia ab asino quopiam adjecta, hoe insolenter, rustice, imperit)que dixit. Prineipio quippe Pontifex ad hunc mo- . dum censuerat; Chronicon Eusebii Caesariensis, atque eiusdem HiasorisEcclesiasius libros Se. recitat hic totum textum primum, deinde pergens inquit: P ea ser)sie censet: Historia Eusebii Pu bili apographa. duaesententis cum contraris non ι, ιum sunt etiam veris ρ, ct nimis quam grapitis, ac se ταὶ ιais. Cur autem Gelasius historiam Eusebii apographam
pronunciaris , causi sunt sanὸ plures atque vehementes .. Post quae idem laudatus Auctor nonnullas causas ex decem Eusebii historiae Ecclesiasticae libris adfert, ob quas Gelasius eam historiam Eusebii apogrypham definierit. Post plura autem, discursiim de Eusebio concludens ait: In eujus historia Ecele-
. Fostea satis Gelasius Mendii, extera sibi ae Concilio placuissedum quaedam ii 'heuisse commonuit. Quibus omnino Canus demonstrat, Eusebii historiam Ecelesiasticam in Decreto Gel
sano partim approbatam, partim repudiatam, tandemque