장음표시 사용
151쪽
fu audire signisse ei, hortatus etiam es ne auderet alisuam δε ejusmodi sorem usurpare : fed d Deo potius praeibur contendere , ut o in hae vita in futura De famulatu diguus v - 43 dcretur. Quare Me nihil veri, nisi quod eanit s) Naso: Us ego librorum τIdeo delicta meorum , Cum sua plui justo carmina quirique probet . Autor opus laudat, sie forsitan Accius olim. Thersiten facie dixerit e e bona. bὶ λη'. Ti. XXIV. f Libro eodem secundo, ubi Author de Constantini gestis, quae solum ad pietatem pertinent, liberius& diffusius in his libris commemoraturum se sipondet, & pr
stetur , siubdit: Nam antehac Isud: munus minimΘpropterea obire licebat, quod nota veterum praecepto vesitum β, ne qWπ- .
quam ante mortem propter varias, incertas vitae mutaIioues
omnin3 Maium exsimemus. Quibus in primis clare indieat , hos libros de Vita Constantini scriptos esse post mortem Imperatoris . Sed mirum est, quod ait, sibi veterum praecepto vetitum fuisse, ne quenquam, ac neque Constantinum, ante mortem beatum existimet y eum tamen is ipse Constantinum longe ante mortem in eius Uicennalibus, non tantum beatum
praedicasse , sed & divinis laudibus ad Coelum usque ex tulisse, alibi se iactet. Neque Eusebium Pamphili praeceptum illud
servasse, abunde indicat ejus oratio, quam in Tricennalr-bus Constantini coram habuit, quaque certo quovis dicendi genere libere ae diffuse, non tamen divinis laudibus Impera . torem extulit. Haee oratio Eusebii in Tricennalibus habita extat. Prior vero de Vicennalibus, quam Auctor ipse adeo laudat, desideratur; apud me tamen vix dubium est , quia cum ea sucum faciat. Auct. VJt. XXV. e) Scribit Constaminum: regno sine molestia , , ζ' ι ' θ. aegritudine ad extremum ejus exitum omnino perfunctum ἔ d: I ein in, . . quod alibi in memoriam revocans magis exprimit: d) Duor s 3 p, igitur , ait, es triginta annos extra paucos menses, Er dici cum imperio fuit: eundemre annorum numeram vita duplicabas: Dipitig i
152쪽
IM: quo omnI rempore eorpus ei praeeiarὸ eonsiliis, ρὸ mombo , ne dolore, nulla consureatu in iube. Ubi duo potissimum notanda, videlicet, sine molestia aegritudine, deinde: Sine morbo inne driore , nulla conspurcatum Iabe. Quod primum ad Ane molesta, ct aegritudine i peetat, apertillimum mendacium est.Quantam namque Cotillantinus M. cunctis hostibus jam devictis molestiam, de saltem animi aegritudinem habuerit, dum Faustam propriam Coniugem, Crispum Filium alias dileisti Ismum, Licinium Iuniorem Constantiae roris filium, utrumque
Caesarem, ac praeterea numerosos amicos interfici jussit, sa-cith animo consequeris ex tot testibus, quot, excepto Vitae Constantini Auetore , coaevi & subsequentis temporis vete rum extitere Scriptores. Haeccine sne molestia aut ulla plane animi aegritudine peragenda, & peracta dici potuerunt ZEt propter hanc eandem rationem, cum hujus rei sat valida Authorum turma citari possit, unus vero Vitae Constantini consarcinator alte sileat, parum fidelis Historici numeros explesse visus est, haee praetermittens Auctor, Baronio, Posse vi- nodi aliis , csem tamen , ut ait idem sa) Baronius , alias ipse 'in' i
idem Eusebius optimi insorici functui incis, hor facinorum
memini e iis Chron eo non praetermiserit, ubi eadem quod at ii
tradunt, leguntur his verbis: b)Crispulsidus Constantini
er Licinius Iunior Consantiae Constantini sororis , O' Licinii ia. superiorii filius studui mὸ interficiuntur Anns Imperii sui nono Gr. 3a4. Haec Eusebius Pampcilli in Chronico . Quibus S. Hieronymus subjunxit: Consantinas Uxorem suam Faasam interficit. Cumque alias Eusebius Pamphili optimi historici videtur functus ossieto , minime vero ossicium explevit in Vita Constantini, haud plane obscure indieat Baronius , Eusebium Pamphili distingui debere 1 Pseudo- Eusebio.. XXVI. Sequitur: Sine morbo, e dolore, nulla consurca ium labe . Quid ista sibi volunt Z an non rursus impostura, rur sus crassum mendacium Z Seripsit alibi Eusebius Pamphili Constantinum M. habuisse aliquando eorpus conspurcatum labe , laborasseque lepra: curatum vero baptismatis Sacramento
153쪽
118 Historia de Baptismo Constantini M.
Romae Sanctissimi Silvestri Papae ministeri ε . Cujus Euses,si
veram historiam ex Graeco in latinum versiam, atque in Acta Silvestri relatam, S. Gelasus Papa, & Nicaeni Concilii II. Patres approbarunt, & tota Ecclesia Graeca, di Latina semper venerata est . Sed imposior hic eam aperte negat, &aliam superstruere baptismatis historiam collimans, proterve
XXVII. Eodem capite asserit, Constantinum litum E ' - eLanguine , sine caede de hostibus victorias repori ..''. μὴ illum Pol vinus notat ; quare 3 quia hoe iterum salsium est. Siquidem Naetarius in Panegyrico de prae- llio Maxentiano, & Vietoria Constantini reserens sic perorat:
ιγ Narat. Pa Non commemorari his Iectar eontinuis fragibus ripas, non ''s' oppletum Mervii eorporum Tyberim, b inter congestas auὸ e daverum moles aegro nixu ae vix eluctantibus gurgitibus exeun-
Iem, quodque ilium 'fum oramum non mors virilis, sed fuga turpis prodidit, dignum ignasiae ,'saevitiae exitu - ictus fanguinei necaverunt. Et Zosimus de eadem Constantini l OZOL sb. i. victoriae sc) Acri , inquit, conser Ιε praelio , Romani quidem 'si, er Dali Meii, segniores ad obeunda pericula se praebebant, quod aereba Dranides liberari optarent: reliquorum luerΘ miluum innumerabilis quaedam multitudo cecidit, tum ab equitibus proculcata tum d peditibus interempta. Victoriam honnisi sanguinolentam reportavit Constantilius primo praelioti Liciniano in Campis Cibalensibus, Q exm , ut ait Anonymus Uale sanus , tos dubium eertamen Licinianis viginti peditum millibus er equitum ferratorum. In Thracia Constanti- o Zoinis. . num inter, & Licinium, se innumerabilibar quidem utrimn, pugnatum est. Praelio Hadrianopolitano, ubi rursum ict) ad. zoc Constantinus Victor extitit f) ad triginia, o quatuor homLibid. p. s. num millia ereiderunt ; ac pauid post ad eb magna caede ho- e M.ticibid. stium victoriam reporta vit pugna navali, la) us hominum quisque millia, nates cum hominibus eemum , es triginta perirent . Ista nesin angulae, e eaede di antur , ut vult Auctor XXVIII. In rerum gestarum de origine Arianae haeresis
154쪽
aarrationem ineidens, Aria vocabulum studiose supprimit,
digladiari: alii per Universam Aerapiam, superiorem rasebaidem, de conrotersia quadam jampridem inter issos comita-ca decertare carperans, ade), ut ubique Ecelesiae in varias parses dirimerenIur. Infra hae de re sie narrat: b In singulis c. Aust, vἰt.
inualibus Episcopi eum Episcopii di dere, es populus contra
sapulum tumultus eiere , es impetu quadam resemino inpar
concidere carpur urique eis, ut animis infanis ae despersis im- ia scura oraret, di Imperatoris Imagines eoruumelia inc re non dubitarem. Horum Imperatorem non sam ad iram, qudin ad immensam animi aegritudinem, qua furiosorum amentiam
s pia modum deplaravis, incit uni. Post quae in Paschatisqugstionem repente digreditur. Ubi, quaei, mente rec Ias , quae ante ex Photio , Cardinale Polo , Cano, & aliis adduxi, qui non perperam haec capita censura sua perstrinxerunt. Ego vero, ut nihil loquar de Arii siuppresso nomine , vel de quaestione, propter quam controversia illa, seu Ariana haeresis orta est, maximi quidem sundamenti, ut ait Po-ius , di qua nulla maior esse poterat, de illa autem Alexa drum Alexandriae Patriarcham Sanimiamum juveniliter tan tum , di inconsulth cum Ario digladiatum aceria sugillat , solum hic animadverto, data opera praetermissa , quae inge nuus historicus Eusebius Pamphili in Chronico narrat: o m in b. ΤΑ-xandrina Meusiae xix. oriuatur Episcopus Alexander, δρuo Arius Presbmer de Ecclesia ejectus, multos suae impietati ac Mil. sociaι. Ad quorum perfidiam eoarguendam Srnodus 3 i S. Episcoporum In Nisaeam Urbem BitΘsiae eongregato, omnes haere ricorum machinas Homousii opposivone delevit . Ista saltem breviter oportuisset hie insinuare , quae Chroniel Alexandrini
Auetor commemorat: Ariai quippe, inquit ille, i. meste inexplicabilem , ct Indisulsam Putrii, Filii Diuini-υι ii unitatem itidere , separo re non formidavi
155쪽
XXIX. Caeterum , quod memorat, Constantinum asImmensem animi aegritudinem incitatum fuisse , etiam ante in eo capite scribit, nimirum quod Alexandrinata Aus. ἰt. Imperatoris animum non parum commovit. Et alibi: sa) fidibur ς''e' auditis Imperator animo supra modum dolam , remque immo H p. 0 -quibus sui oblitus ea neg is Avictor quae alio loco asserit, Constantinum nempe fuisse molesta, aegrisuine ad extremum ejus exitum. Quis majorem Constantino causavit molestam se animi aegritudinem , quam Arius, & ejus sauiores Eusebiani quod ipse Constantinus tunc temporis exortae Arii haeresis in Epistola ad Alexan- εὶ conss. in drum, & Arium data , ita seribens: b) Date igitur mihi dies tranquillor , ct noctes curs ae molestorum expertes , us vota Auct- tui vir. ptas quae tum ex sincera concordiae loce , tum ex viIa quieto ca-7 'ρ pisset, mihi integra inposerum eonfertetur . mod quidς s minus contingat, nee e es ingemiscere, lachrymis, er in rore omnino conficie nee fleri potes ut vitae cursum de reliquo tranquille , sedatὸ transigam. Nam quamdiu Dei flosuist , eum dico, qui communi mecum erga Deum obsequio fungitur , tam iniqua pernicioseque eontentione ab se musuo dissidet: quomodo fieri potes ut isse animo iranquilis eoinsam t testificando confirmat, & alibi siepenumero testificatus est. ιJ Auct.vit. XXX. Refert praeterea inquiens r c) Imperator eo sim virum ex numero piorum , quos habuit circd se , quem' modosa fidei uirtute satis spectatum , superioribus temporiabus elatis eonfe ne insigniter deeoratum intelligebat , mutis , ut pacem inter eos , qui Aexandrὸae discordabant , conciliaret . Quis hie vir , quem Imperator Alexandriam misit Z Silet En- Mς x- conatasta , at Socrates historieus indieat: rum spe μ ih ' η' p -, es fiat O in nomine F scopum Coro, ,. yβs UyCipitas Hispanis hune enim Imperator gulari amore complexus est, honore summo prosecutus ad Alexandrum ,
XXXI. De Patribus, qui in universali Concilio Nicaeae convenerant, loquens ait: e) Ex i i Hispanis unus nominia
156쪽
ct fina relabrisne insignis, cum aliis inuisis in eo e u illo adfuit . Quis bie t magis iam Hispani nomine exprimit, sed
proprium ejus nomen celat. Non ita livide , sed iincere scribit a) Gelasius Cyzicenus, qui inquite 'se etiam Osim ex
Hi stantis, amminis, es famae relebritate insignis, qui Suvesri Cooeil. l. r. vi Epis si Maximae Romae Deum obtineboι , and eum Presburis Bitone es Vineentio , una eum aliis multis in consessu tuo adfuit. Quibus sicile perspicis, quo affectu in orthodoxos hic Auctox seripserit , qui nec Osi, nee Silvestri Romani Pontificis ; ae deinceps nuspiam Athanasii nomen scri- here , & exprimere dignatus est . Cum tamen , quod benhuotes, Eusebius Rumphio in Chronico tantum Silvestri mentionem faciat his verbis: b) Romanae Ecelesiae XXXI. ordina- ωὶ Euseb. In r Discosus Silaeser, annis xx ii. Quid amplius t Eusebius Pamphili Historiographus noster integram S. Silvestri vitae hi- s..i4zpiis floriam Graeco sermone conscripsit, ut alibi indicavi, quam x ς & ipse Henr. Valesius in Eusebii nostri laudis commendationem adducit. Im&osii nomen idem Eusebius in e) hist nria Eccles astica exprimit; ex quibus omnibus perspicuum
sit, hune in narrando eelandi modum, ut Photius ait, non
de Eusebio Pamphili , sed de Pseudo Eusebio quopiam esse
intelligendum. XXXII. Qui numero Episeopi Nicaenae Synodo adsuerint, enarrat, ipse quidem his verbis: In proenti choro MA. . vli. fuit Episcosorum multitudo , ad numerum ducentorum quin . Sed omni exceptione major est M. ille Athanasius, qui Archidiaconus tunc temporis Alexandriae Ecclesiae, cum Patriarcha suo Alexandro, cui pro imus in Pa triarchatu Alexandrino successit, ipsi Synodo intererat, quiaque duobus in Ioeis, clim in Epistola ad Iovianum Imperatorem, tum in disputatione adversus Arium scripta testatur,tre. --
XXXIII. Ob Reeitat Constantini orationem ad Conci- ι'. . ,s, liu ma
157쪽
x a a restoria de Baptiseno Constantini M.
trum, pro concordia; au integram , dubito. Extat enim apud Gelasium Cyzicenum Sermo Prosphoneticus Constantini ad Sanctam Synodum, cujus illa synopsis tantum esse videtur.
Talem illam Orationis synopsim etiam censent Regii Col- ω .s. 11. legit Panormitant Nobiles Q in Thesibus historiei, ad Vitam
S. Constantini Magni. Verum tamen quod asserunt sermonem. Prosiphoneticum, si ve Orationem , quam in Concilio Nicaeno a Constantino habitam refert Gela laus Cyzicenus , ex historici ingenio fictam potius, quam revera a Constantino habitam,
eruditis videri, idque ut arbitrantur sine iniuria , video
probari non pol se, quin ad buc vero alienum esset, quod ex Theodoreto, qui ante Gelatium floruit, demonstratur. Refert idem Theodoretus quandam Constantini orationis parthi Theodo. tem ad Concilium in haec verba: b) Nam librὸ , inquit , Epangelisarum'Apostolorum , quιn eIiam veterum Pros tarum oracula , nos eo denter docent, quid de Disino Numine sentiendumsit. Omni igitiar sed tiVa eontentione depulse , Πι- terarum divinitys inspiratarum tessimoniis res In quaestionem . addu&aι finivamus. I a aliaque de genere eodem , dum d Urinae Mosiolicae eon sensum subitire moliretur, tanquam statis Patria amantissimus, biscopis, o Sacerdotibus velut Patribas proposuit. Sic apud Theodoretum. Sed desiderantur ista in synoptica Constantini oratione apud Auctorem ejus Vitae; in ιν Tom. a. sermone autem Prosphonetico apud se) Gelasium Cyzicenumi a' e leguntur ea de verbo ad verbum, priora, quidem ipsius Con-
.. i. stantini: posteriora vero: Issa adioque ere verba videntur es.se Dalmatiani Epis opi Cyeticeni, qui primum acta Concilii
Nicaeni collegit, Gelasius vero in ordinem redigens publicavit. Cum itaque Theodoretus, qui non multum post Concilium Generale Chalcedonense an. Ch AI i. celebratum obiit , Sermonis Prosiphonetici memor. sit; Gelasius autem Cyeticenus primum siub Imperatore Zenone Isaurico circa an . Ch. Α .
claruerit, perspicuom fit, Gelasii ingenio non potuisse fictam esse Constantini orationem , sive sermonem Prosphoneticum. XXXIV. Pnaeterea nihil prorsus commemorat Auctor vitae
158쪽
vitae Constantini de rebus, quas Sacrosancta Synodus Nicaena ipsa statuerat, nec de Arii, & eorum , qui eandem cum eo
tuebantur opinionem; abdicatione. Sed recitata Constantini synoptica oratione transit, paucis interpositis, ad Concilii exitum , & Decretorum subscript lonem.
XXXV. a) Soerares de isto Aue ore , quem ille, utpote deceptus, Eusebiu in se ille credebat , haec scribit isebius cognomento Pamphnus au , satim post confectum conc1num, Aeraptum seditionem intestinam conflasse: causam tamen
non adjungir , unde ia buinguis opiπιonem apudsor que venit. Haec di ac rates caeteroqui Eutebio Pamphili devoti linuis , pro
quo etiam b) Apologiam scriptit ideo , quia hie Eusebius ob
libros, quos edidit, tanquam Arii errori sautor, contumeliis vexatus fuerat. Sed citatum a Socrate Auctoris seu Pseudo Eusebii locum inspiciamus. Ibi igitur, posteaquam pem brevem de Concilio Nicaeno , & Uicennalibus Constantini narrationem termitiasset, sic pergit: e) Herum cum iam in- ω Auct. vli.
ter omnes pax esst conelliata , solos Argaptior seditiose contemrio mutuὸ inter i Os distraxit, iid tit Imperatori de Inregro 'nonnihil negotii facesserent ius quidem , sed tamen bitim ei minimὸ commoverent: qui Θ eos ut Patres, im3 ver) ut Dei Prophetas', omnino honorificὰ reverens , illos secunia aetersere dignatus es. Similis contentionis procellae meminit idem ML. .e-t. Auctor, ubi de Synodo Tyri an . 33 s. celebrata , ac etiam dep Templi Hieroselymitant Dedicatione, & Constantini Tricen nalibus agite sed pistulit , inquit, hyiis, invidia etiam hae re re gas tenebri fain nebulam claris ιι Atis luminibus offundens , per eontroiersias quasdam turbatis denuὸ Aeraptiis Eeetesiis, ossitatae hujus eelebritatis splendorem obscurare conata es. Sed Imperator omni cogismione, ct cura in Deum defixa, eouerit ex omni Aegasio, Africa , A , Europa, frequentem Niseoporum carium , eamque Ianquam Dei exercitum armis contectam, ofeeit hvie invido diabolo, mandavitque primtim , ut quam celeriter renovatae contentiones finem facerent . Harum contentionum in Ecclesia meminit Imperator
159쪽
ω Aν. Atia. ipse in Oratione ad dictam Tyri Synodum in ha e verba: O
V, Const. i. q. Erat fontis consentaneum ,-ad praesentis temporis osso
tunitatem maxime accomodatum , carere omni contentione EGeles am Catholieam,in risi servos ab omnibus rixis stator, ae liberor e e. Sed quoniam nonnulli scelerata e usam eontentionit furore incitari , ae ne quid gravius dicam tua uaprofessione indignam agentes , omnia turbare ae misere conati sunt quo scelus supra omnem ealamitatem mihi Iane postium esse utitur ) propterea vor Ue. Ergb semper rixae , semper contentiones in Ecclesia, & nee post Concilium Nicaenum, &eelebrata Uicennalia Constantini pax, neque pax tempore Tricennaliorum Imperatoris. Sed eur propterea Auctor , quihoe assirmat, bilinguis dictus est Respondeo duplici ex ratione. Prim): Nam hoc ipsum, quod libro tertio prima vi-ee asserit , ac deinde suis &Constantini verbis confirmat, in diisti libri tertii capite ultimo meretricia fronte negat, haecessiitiens: Ime modo , inquit, eum illis, qui alienam ab Eeclesia opinionem, ἐν doctrinam sequebantur , auum es. Aios autem , qui dum tu eorum dogmatum disci ina versabantur ,
feni , abjecta omni cunnatione in Ecclesiam receperunt. Hi igitur gregatim , tanquam ex Olonia revertenus, suam recuperarunt PaIriam , s getlesiam Matrem agnoverunt. A qua Lu aberrantes , cum gaudio , ct Ictuia ad eam redierunt , membraque communis corporis fuere in unam eoagmentata , ct
contariae quasi eo agibus firmὸ eopulata: Solaque CatholIca Dei Gelasia in se eoalescens , ιam reolenduis , cum nusquam gentium vel haereticie, vel schismaticae factionis vesigium relia
quum quidem esses. Est ne verum hoc , si id conseras eum relatis perpetuisque contentionibus t Et qui extiterunt harum in Ecclesia excitatarum content sonom semes & eausa prim
ria Z non Aegyptii, id est Sanctissimus Alexander Patriarcha Alexandrinus , ejusque Sapientissimus Archidiaconus Athanasus ae confestim ipse , mortuo Alexandro, Patriarcha , sed
160쪽
nonnulli alii, ae quidem Bithyni, & Atii Haeresiaretiae a Nicaenis Patribus damnati, 3c in exilium ejem , acerrimi Pr pugnatores . Hinc seranda Ratio eur Auctor Minguis. Nam Eusebius Nicomediensis, & Theognis Nicaenus, uterque Bythynus Episcopus, post Nicaenam synodum, & pacem in Ecclesia conciliatam , de novo eam turbare aggressi sunt. De his a) Soetomenus, ubi de Arianorum eum Meletianis inita a L;b. 1 adversus orthodoxos secietate agit, sie resert: Res Arianae p. r. r. adpriorem denuὸ tumultum revolutae sunt: atque populor , m Curus d mutua inter se eommunione Reparat . Iuin etiam raim
in aliis urbibus , sum maximὸ in Elthγniae , es Hellesponti Ovitatibus , tum Constantino is quoque , dogmata Arii de ine Dro accensa. Denique fertur, Eusebium Episcopum Nicometae Theognidem Meaeae, cum Din persuasione, eum cui ει rator libellum de Afris cimilii Muaeni eusolendum eommyerat , elaeumveni ent , suas in eosubscriptioner delevisse , jamque conator mum docere , non exi mandum Aium Putri eon. subsantialem esse. De gua re Eusebium , cdm esset accusatur, aperiὸ ae liberὸ respondi e Imperator et atque υμ quadam , qua induebatur, demonserata dixisse: M vesti illa se inspectan. te diuideretur , se tamen nunquam a maturum atramque Uur partem unam , eandemque essentiam habere. auibus verbis ualia graviter eommotus es Imperator. Nam cum persus sum haberet, tales quaestiones pos Conciliam Nicaenum nitri compressor fore, praeter istem eas denuὸ excitatas sidit. Recthigitur voeatus est Auctor Blinguis, qui adeo sibi contrariata, stribit , de turpiter mentitur. Primo eausam tumultus in Ecclesia post Concilium Nicaenum excitati in Aegyptios coniiciens : seeundo nusquam gentium vel haereticae , vel se hismaticae sectionis vestigium reliquum quidem suisse asserens. Qua re non immerito severius a Photio , atque aliis perstringitur, praesertim a Baronio , in euius Annalium Tomo tertio in superadditis nomine Eusebii Pamphili plura Vitam Constantini concernentia ad finem terni poterunt , nimirum de Auctor rvasticis n scribenda bisoria Nicaenicintilii , de corruptis ob