장음표시 사용
221쪽
fidum firmiorem reddidi I , fandu veneror. Et haee reeitae alibi ipsemet Auctor. Ad Saporem Persarum Regem scribenn lost. εν. Epistolam ita auspicatur: σ) Divinam fidem eo ervans , τρολ. . . . luc perfruor: ct hujus veritatis luce ductus , disinam
iiii eap. s. fidem inscuigo. Ut igitur , ut rei i e consirmant, Sanct μ mum Dei cultum percipiens, hanc colendi rationem quasimu/sram me Θabere profiteor , ad cognitionem Sancti Dei. Paulbinsta: Hune Dore immortali memoria me honorare prosiuor: hune liquida ἐπ pura menIe eet sma in sede laevum, apiis ἡcontemptor. Hune humi procumbent invoco , omnem sanguianem execrandum er odorer ingratos ae detestandos auorrent, omnem terrestrem ὸ Sacrificio flammam fugiem: quibas omnI-bus turpiter pollutus nefandus es inexplicabilis error , multargentes totas frὸ nationes ad profundissima tartara projecit.
Plura de his ipse b) Auctor et Luanta ver), inquit, fidei vis diuino quodam instin in eius animo defixa fuerit , veI ex effintelli, potest, qu)d in aureis nummis imaginem itd Infulpλeurapit , ut pansis manibus insar precantis eorum contuerI o
deretur .... Iam in i s Regiis, per quosdam januas in I bellis , quae summis vestibularum parιibus os ae erant, erem satu pingebatur , sursum in cartam eoniemplanx, ct preeantis forma manus fur sam tollens . me modo eum in tabelitis Deo supplicantem repraesento et, lege eapit , ne 'sius effigies in Idolorum templis poneretur : ne imo tabella , vel minim
lineamentorum parte , propter vetitorum idolorum errorem, labris at Dam contraberet. Haec Auctor, quae certe non verbis duntaxat, sed ex intimo cordis affectu Constantinum fidem Christi pridem amplexum suisse comprobant. IV. Altera Valesii Expositio rursiim non probatur, ubi ait Constantinum sutique post Concilium Nicaenum ancipitem & dubium in si de haesisse, id quod salsissimum est. Firmi ter enim semper fidei Nicaenae adhaesit,firmius postArii mortem. υδ S rar. lab. se Imperator ver), ait Socrates, hae ratione foeda nem pae P Arii morte) ciristianae fidei firmitis adbaesit: fidem Nicae toneidi auctoruate, nutu divino rever confirmatam ruit,
222쪽
ruis,'propterea reva ilio Arii magnopeia Musares. Eumque, ut testatur S. a) Athanasius , re cognito, damnatum, cy ci )--Itar. pro Meretito habuis . Et f Photius de Gelasio Cyziceno ait cs, 3 sLe.MConstantinum M. gavisuis scribit , quod integerrimus Iudex ε . p. cia. Θι , controuersiam omnem sententia lata diremissu, misi i ae mox ad varios E solas, quibus jusam de Arioviniactam, v
Iut eispo infriptam omnibus promulgaret. Huncne ancipitem di dubium in fide fuisse dieamus Z a vero autem penitus abhorret , quod nec gestitium ritas ac caeremonias colans , nec risianorum Sacras et iens a Ualesio asseratur. U. Eus Em Sed hoc videtur affrmare Auctor, dum post recitata verba Constantinum ulterius loquentem inducens, csubdit: Namsi uidem Deus sitae mortirique Arbiter , hie ine Tutiuι vitam agere voluerit ; idque femel decretum est , ut imposerum una eam pepulo Dei permiscear , U In Ecclesiam adsuus eum reliquis omnibus Orationum paruceps fiam , eas vivendi leges mihi m cristorum me esse oondeo , quae itat Deo dignae, quod Auctor mox clarE exprimit, dicens: Sacrorum Masteriorum participem eum fecerunt . Si igitur
tunc primum mysteriorum particeps sectus est, recte eruit Valesus ex verbis praecedentibus , eum nec gentilium ritus ac caeremonias coluisse, nec Christianorum Sacra sus.
cepisse. VL S1Lvεs T. Quid hoe Nam idem Auctor alibi aperthcontrarium scribit, Constantinum nempe Christianorum s eris interfuisse, & mysteriorum participem extitisse , ide que etiam ea suscepisse. Affrmat, ut alibi dixi, Imperatorem cum Episcopis, cum fidelibus, & cum universb Eeelesiae Coetu preces reddidisse, imo de Concilio Nicaeno loquens ait, Episcopum, qui in dextro ordine primam sedem occupabat, in Conestio assurrexisse: ce hymnum ae , quo Deo omniso- ω vis. tenti gratias ageret, recitasse, idque praesente & comprecan te Imperatore; quod verum est, &nemo negat, & patet ex
ipsusmet Augusti verbis, quibus Patres illius Concilii allocu tus est: i0 Deum decet, ct Ecelasiae Catholica fidei nve-G.M. Cγα.
223쪽
nit, es reipublicae negotiis utin es: ut pro disinuat nomcontu a preciosi mapace dignam gratiarum actionem ejus armitae Iarguori communiter omnes referamul. Ergo fuit orati - num particeps, non vero postmoduna Nicomediae factus est. t. rs. ...11. Scribit alibi &aflirmat σ) Auctor : Vseveris tanqua aerο- , . Item infra: b) Religionis exeret. .li c..ei s tatione alutaria fisi te oribus augens, omnibus viribus eὰm q. c. . . animi tum corporis divinos scrorum ritur obibat ; ubi per saluit, e . i, taris sesti, Paschaefesti celebritatem intellige. Alibi: e J AI
p. 3 s. gna autem agebatur diei insebae eo tempore celebrisai: Θ IN rator cum exteris pernoctans, voto precessique Deo persuvebat. Idem infra: tit Primai Paschalis celebritatis exercitationes e
plasset, ipsumque falasarem diem cum sibi us clarum G ulmsrem era et, tum aliis omnibus omni eum laetitia eelebrem reddidisset,e. Et Constantinus ipse oratione ad sanctorum Cc Orata ad tum in Prooemio Paschae mentionem faciens ait: d) Salutaris' diei sesus Paschatis . . nobis ades, ad fanLu adigustique cel δrandum . Ex quibus deduco, si Constantinus pridem ante mortem & jam tempore Nicaenae Synodi mysteriorum & Sacratamentorum ibit particeps, ergo non primuin Nicomediae horum particeps factus est. VII. Eusta. Quod Constantinus sacrorum mysteriorum . particeps fuisse scribatur , non innuit ipsium fuisse baptizatum, &ad Sacramentorum communionem cum fidelibus adis missum; sed mysteriorum, quae ad generis. lium ani saluten Christus servator operatus est, cognitione imbutum, di fide sua jam eorum participem. VIII. Sitivis T. Qitis magis sacrorum mysteriorum imo&Sacramentorum communionis particeps, quam qui .Pascha celebrat Z e nuis autem, quaerit Goarus , festimastius Mπιν, ' p. , , , qudm qui precibuι θ Sacramentis eommunien ὶ Chry- δε omus in eos qui PasMtis antiqui ritu jejunant: Nasuam Catechumenus Pascha eelebrat, quia n quam oblationi commu- L: b. ti. e. nicat. Hoc autem certum est, nam S. D S.Cyrillus docet, ' lv ' Catee humenos esse apud Christianos id, quod erant incir
224쪽
cumcisi apud Iudaeos, qui propterea non poterant vesci Agno Paschali. Et Catechumeni nihil aliud de sacris participabant, quam benedidium sal, quod unicum ipsis in Paschate dabatur, de quo a) Concilium III. Carthaginense et Placuit ut etiam , Cin.s . . solenni mor Pushalas dies Sacramentum Caiethumenti non δε- tur , ni olitumst. Fideles verb , quomodo Pascha cel braiant, noris ex Ap.stolo, qui ait: sη Etenim Iosia noserum r. Cot. s. immolatur es Christur: itaque epulemur in aumis siseeruatis , seriistis. Ex e) S. Augustino: Aliud, inquit, Uy- colib.a. eo quod tui de ove oelebrant , aliud, quod nos in eorpore San- Domin . Sed hoc Pascha celebravit Constan-stinus, prout ex dieiis patet, quod igitur innuit ipsum suis,
se baptizatum ,&ad Sacramentorum communionem cum fid . Iibus admissumis ' .
IX. Eus Ea. Hoc nondum probat quod asseris , sed solum, ut dixi, mysteriorum cognitione imbutum, &fide sua eorum fuisse participem. X. Si vEsr. Si mysteriorum cognitione imbutum credis , eredere etiam debes suscepto baptismate, & fide non ta- li quali, sed integra horum fuisse participem. Nam non dimeam Gentilis, vel nondum Catechumenus, ut Constantinum eum Valesio supponis, sed nullus Catechumenorum myste riorum cognitione imbutus, ideoque nec fide ma eorum particeps extitit, quia ut inquit Q S. Augustinus: Catechumeni. Sacramenta Meliam non produntur. Et Patres Concilii 'in' '' Alexandrini invehuntur in Meletianos haereticos , qui talia factit re consuevεre . se) Nee pudet eos, inquiunt , coram a Catechumenis, ct ραοd pejesi es , obnieis , itis de mυσοι aνud S. Aihan.
rium Regis celare , ut Dominuspraeeipit la) non essess-m porrigenda eanibus , neque Arojiciendas margaritas ante por-cci. Non enim far es masteria gentibus prodere , ne per imperi ιiam easubsannent, aut Catecbumeni per euriositatem scanda-hrentur . Uerum Constantinus omnium omnino fidei nostrae mysteriorum cognitione imbutus suit, nm in oratione quam
225쪽
habuit ad Saneu,runi Coetum disseruit de Deo, de Christi in terram descensu , de ejus Incarnatione, & Nativitate , de ejus baptismo, de eius Regali unctione& Doctrina: de Sacramentis Poenitentia dc Eucharistiae , de virtutibus moralibus,& quidquid ad fidem nostram spectat. Et liate omnia prodidit etiam Eusebius Pamphili coram imperatore in oratione de ejus laudibus in Tricennalibus habita , qui praefationem ejus
Euseb. orationis , scs nitet sa) deincepi ad divina an seras explieanda aggrediamur. Qtiare cum ausus sit Eusebius prodere Sacra-λ.isti menta Constantino, atque ipsemet Augustus coram Patribus Nicaenae Synodi de omnibus fidei nostrae mysteriis disseruerit, evidens signum est, eum suscepto Bapti rate non tantum mysteriorum cognitione imbutum, sed & fide integra pridem ante mortem eorum fuisse participem. XI. Eus Ea. Exempla desunt : quibus doceamur, eum at quando vel Communionis Paschalis, vel aliorum Sacramento rum fuisse participem.
XII. Si LvΕs T. Omitto impii Juliani verba , quibus piissi-
. mum Constantinum Imperatorem Nostrum propter Baptismiae Poenitentiae Sacramenta sigillat ὁ nec repetam eius Vitae Auctoris verba, quibus Helenopoli Confessionem Sacramenis talem fecisse insinuat; sed pauca Imperatoris verba huc re. traho, quibus in litteris mox post Nicaenam Synodum ad omnes Ecelesas datis , cunctos adhortatur , ut, quae in Conc lio illo, praesinim de Paschatis celebrandi modo ac tempore, a SS. Patribus decreta suerant, stricte, sancteque obser- ιγ c., tuis. , Epistolana sic conludit: υν Iluamobrem vos , inquit, Epist. ad Eeel. omnibus dictis nostru fratribus res in boe Conculo gesim ,
decretam , ctfanctissimi fessi observandi modum L,ι. denunei eritis , eadem Vsi apstrobare , justique disponere debetis: ut simul atque vestram rectam omnium rerum dioensIio nem, jam pridem , d me desideratam a me planὸ 'roicere con tuerit , uno eodemque die vobiscum una sacro anctum festum recolere possim , is simul omnium causa permagnam animo capiam voluptatem autem desideravit, contigit ipsi, nam
226쪽
ut Auctor testatur, celebravit deinde Pascha Constantinus cum fidelibus, de re lanis exercitationem salutaru festi tem
redas augens, omnibuι viribus eum animi sum earsoris dis uassaerorum ritus obibat. Qui sunt isti divini sacrorum ritus, propter quos religionis exercitationem auxit, & permagnam inde animo capere potuit voluptatem ρ profecto non benedia
Uum HI, Catechumenis per solennes Paschales dies distribui solitunt quod certe Constantino utpote nondum Cate e humeno minimh datum sitisset , sed epulum in azymis ceritatis N veritatis, &ut ait S. Augustinus: Pascha , quod πα- eorsore es Sanguine Domini accipimus. XIII. Igitur , cum adeo perspieue liqueat, Constantinum multis annis ante obitum fidelium orationum, mysteriorum 8c Sacramentorum fuisse partieipem, quod ex ipso eius vitae Auetore quoque constat , is ipse vero rursum scribat, Constantinum primum Nicomediae horum omnium suisse participem factum: quid aliud hoe ultimum censeri poterit, nisi monstrum Se impudens hominis Ariani confietum mendacium ;quo non tantum Christianissimi Imperatoris orthodoxi &SS.
Nicaenae Synodi Patrum e verum etiam omnium Catholicorum precum , mysteriorum & Sacramentorum communionem, par ticipationemque subsannare; atque nulla ae irrita declarare ἔΑrianorum e contra communionem, perinde, ae si Constantinus eam amplexus, Sc tune primum eorum precum & inysteriorum particeps fuisset factus, validam tantum ac sistam
veram sacrorum participationem asserere & eomprobare
Iuerit. Hoe & non aliud intendit sallax &idem pessinius Auctor
dum mentitur, Constanti num dixisse et Omnis remoteatur duo bitatio. Id est, juxta Auctoris perversam mentem: Cessent jam omnes dubitare de me, utrum revera Arianus sim . Hoc
ex liis & plura ex sequentibus Aut toris verbis, Musculo interprete , colligo z Eteoim si nos , qui sitae er inretii Dominus es, uersim hie visere uoluerit, ct Me inefacto deinceps Ast D Dri eosaui, es preeibus αι und eum omnibus Ecclesiis/im conveniemibus communicare decretam es, iam mihi i risor
227쪽
1sa usto de Bapti d Constratim M.
sivendi Deo competentes constitui. Quomodo hoc verum erit, quod pius Constantinus Nicomediae primum moriens sibi ipsi ritus vivendi Deo competentes constituerit, qui jam in Nicaena imon. Synodo ad Patres dixit: a) Ego quidem exiguo orationis meae paratu plus non audeo dicere , quam hoc stam, animam meam coicen. justificatam in Meeritate seu puricato versari oportere. Sicque tunc jam per Sacramentum baptismatis animam justificatam habuit, sibique ritus vivendi Deo competentes constituit. Qui otat. ad in eodem Concilio ad sanctorum Coetum dixit : b)Si divinae si xv amore flagramus, vita ex Deipraecepto insiluenda est. Sic enim fato evicto , in domiciliis immortalibus , aeternisque aetaIem degemus , modum vivendi ex lege divinitis descrip- rosecuti. Qui item ibidem dicit : Dei silium omnes ad virtutem
invisare , magistrum salutarium praeceptorum sapientibur se jam pridempraebuisse , pro certo cognoscimus : nise ortὸ nos nostri usorum oblui , prae vitiositate ignoramus , illum ad n
frain utilita em, hoc est ad hominum beatitudinem , terras aliquando perlustras e . Hunc ne adeo vitiosum extitisse credamus,ut ritus vivendi Deo competentes primum in morte sibi constituerit Z Quomodo deinde verum erit, quod Nicomediae primum moriens populo Dei coniungi voluerit, qui antea tot annis cum eo conjunctus suit Z Gomodo tunc primum bus simul una cum omnibus Leelesiasteis convenientibus com municare decrevit frequenter cum Episcopis orthodoxis, cum Eeclesiasticis, ct cum universo Ecclesiae Coetu, cum populo Dei preces reddidit Z Sed Auictoris haeretici versutiam animadvertas velim. Ille, qui ipse refert, Constantinum apud Catholicos sacrorum mysteriorum suisse participem, atque etiam ab iisilem baptiχatum , non negat, sed ridet cuncta Catholicorum mysteria & Sacramenta, perinde ac si nullius valoris essent ludibrio habet. Neque Orthodoxos, cum quibus communicavit Constantinus, sed Arianos ille intelligit, duos ultimo loco populum Dei nuncupat.Neque Catholicos Episcopos aut Ecclesiasticos, sed Arianorum Sycophantas vult supponere &intelligere veros Ecclesae ministros, quorum sacra
228쪽
a Catholicis aliena obtrudit tanquam legitima & ConflantM nuni semper Catholicum in fine vitae suum vendicat. XIV. Ευsε s. optimh di Meurris. Equidem negare nompossum: quot haereticorum dogmata, tot Religionis nostrae vulnera. Et jure quidem optimo impudentissimi nomen meretur Auctor, qui tanta impudentia de Religiosissimo Princiape Constantino loquitur, quique tam apertis imposturis atque calumniis, a suo perverse animo, vel genitis, vel adoptatis , testimonium contra eum dicere, & ut Apostatam & sibi simi- Iem haereticum criminari non erubescit. Cujus verba, dum
perpendo , recth mihi incidit: a ' i , st nos sermo situm
crimen, ut inquit S. Hilarius. Aliane adversus Comantinum vel contra Catholicos congerit Auditar tXV. SitivEs T. Sanh quamplurima. Audi commenta quae dein agglomerat: ure,inquiens,ca m- Constantinus ilia Momni ri disinas eaeremoniar peregerunt et injunctisque ei qua cunque necessaria erant ,sacrorum masteriorum participem eum fecerast. Solus igitur ex omnibus, qui unquam fuerunt Imperatoribus cin minus, in chrisu mari iis renatus co
summatus es et disins donatur Agηacuta , exuuapis spiriis renovatusque es , aediuins luce repletur. Ita apud Ualesium , . quem locum Cristophorsisnus sic interpretatus est: IIII seMfacrorum religione eon minata , adbibitiri uesatir diuinae im
novuι redditur , ae disina oppletus Deo. Mulculus vero illa sievertit: IIo verὸ , quae Iegitima erant obeuntes divinar consitariosel perfecerunt , areanoque illi tradiderust , postque ea quinosar erantsi latione east ent. Solus is tur ex oreribur Imperatoribus Consantinus σὰ Crisi maroria regenerarat in tiaturique es , ae divinam obliga ionem sortitus strua exuus sit. Renopatus autem dipdnaque luee illustratur. Haec illa est
229쪽
percelebris sissiperis plaeet ) Eusebiana historia, ex qua
eruitur & invita Minerva astruitur communis tua sententia: Constantinus Nicomedi ab em vitae baptizatur est.
XVI. EusEa. Ita est. Sic enim mecum censent compi
res eruditorum, peneque omnes nostri aevi Reipublicae Litte, rariae Quirites. XVII. SitivisT. Sed aliter sentiebant viri, si non maioris , paris certo eruditionis lapsis retro seculis , quorum alii textum hunc serutantes historiam non capiunt, alii vero Auctorem, quem illi Eusebium Pamphilum tecum putant, ' non aliam ob causam ita acerbh censera sita perstringunt, quim. propter hujus historiae textum ultimuiti. Ex Graecis Photius, Theophanes, Cedrenus, Glycas, Nicephorus: ex Latinis Anastasius Bibliothecarius , Polus , Canus, Genebrardus, Baronius , Combefisius ac multi alii , qui propterea Α ctorem vaste & mendaciter scripsisse coarguunt. . Sed quid ad lixe Valesius , quem in textus Eusebiani expositione s queris λ' XVII L Ευsε s. Valesius in annotationibus ad textu verbum ἐπλωντο ait se hoc interpretari maluisse eonsummatusta Dist. νι. quod ex Epistola sa) S. Cypriani probat. Dicit praeterea quod b) Clemens Alexandrinus bapti sinum variis nominibus '' appellari scribat; praesertim &causam sebjungit.eurit1 vocetur: πλειον , inquit, dicimus id cui nihil deest, quid
. porro deest illi qui Deum novit, & qui gratiam Dei possidet ,& vita jam fruitur aeterna. Ex quo ita concludit Clemens: omnes qui in Christum crediderunt, ct sacro lavacro tincti sunt, jam perlaetos esse. Apud Latinos quoque persecti Christiani dicebantur, qui baptismum siusceperant, tametsi manus impositionem ab Epistopo non accepissent. Vetus Au rde - haereticis non rebaptietandis: quod hodierna quoque te non pons dubitari ein usitatum . ct euenirestitum, ut plerique μυλ
baptisma sine impositione manus Episcopi de solo exeant es tamen pro perfectis fidelibat habentur . Et iterum in-- , periectum Christianum ponit pro fideli et impers
230쪽
ctum verb pro Calee humeno. Haec Valesus. XIX. Si LvEs T. Sed explicatio haee generalis & optima applicari nequit Constantino. Si enim, quod verissimum est, ille, qui sacro lavacro tinctus est, & eui nihil deest, fidelis censetur & persectus Christianus, certe Constantilius, pridem ante mortem talis censeri debet,quippε ei in Nicaena Synodo jam nihil de suit ; nisi ut pro acceptis Deo gratias ageret . Sic enim ait in oratione ad dictae Synodi Patres. σὶ Cum igitur Del Opt. Max. natu auxilio adjutus, victoriam ab Bostam reportassem: nuitque ampliὼι mibi reliquum esse putarem , quam ut tum Deo gratior agerem, ιμ und eum bis quic Deo opem ferrate ) per me essent in libertatem vinduati , communem Miltiam animo perciperem. Quid illi desiit, qui Iaudem dedit Deo e b) Tua tentia nos innocentes fideles reddit. Vel, ut Valesius vertit: Tua nos potesar innocentes scit
ae fideles. Qui dixit: o Brevise id ego, quatenus fidei, er
antini jus cariosaeritatem dicendi dederit , enarrare tensabo. Et huic censeamus omnia defuisse, atque eum nondum sacro lavacro tinctum, eoque Sacramento nondum justis eatum aut fidelem & persectum Christianum, sed Nicomediae primum talem factum esse Eus Ea. Age i tuum modo judicium de verbis illis explica . XX. SILves T. Antequam de verbis &de fine huius textus loquamur, principium Bus ac tota narra tio nobis expendenda est. Inprimis quod ipsam narrationem attinet, quod sentio, dico confidenter, nullam penitus verae eam praeseserre historiae speciem . Η'horia quippἔ, ut Cicero verissimh dixit, cum magistra vitae est, tum lux etiam v ritatis . Sed hic locus, qui praecipue de baptismo Nicomediensi elusque consummatione tractat, omni luce veritatis caret &claritatis, totus obsturus est, adeo, ut verum dixerit docti D
re dubiici lagaliurias a eo planὸ incertus fuisse videatur. Alii
Praeeon. IaDeum apud Auct. ejus vita lib. 2. tap. 17. p. gr.