장음표시 사용
241쪽
ne disinae eompotem Deis factam esse cognso. Miseros γο- ue, es infelices esse Hebat, gus Iastis bonis strisarentur. Cum que Tribun ae Duees militarInm eopiaruis intro se, vicem tuam dolerent, q&od orbor ipsos relinqueret, s longiorem ipsi sitam eo retaremur ; his etiam resondens, nune Amym se
ram se visam adeptum esse dix t , seque usum optimὸ nosse quantorum bonorum parii si factui fuisset . Proin properaras ἐπprofectionem ad Deum Duin nusis tergiversatione disseris
re . Et haec dii ha, ct repetita Auctoris verba sumciant. Eussis. Non negabis hoc quod scribit: precabundat gratias etit Deo. IV. Si LvEs T. Constantinuita pereeptis ritu Catholico Sacramentis, quibus migraturus ex hac vita muniri voluit, gratias immortales egisse Deo, ac ideo etiam se revera beatum esse, S immortali vita dignum existimare potuisse, non nego , verum ob fidei excellentiam , & baptismum , ut Auctor vult, tunc primum se beatum, & immortali vita dignum dixisse e atque tunc primum divinae compotem lucis factum se cognovisse constanter nego ; haec enim consista sunt ab Au
Eus Ea. Quibus rationibus illa evinces V. Si LvEs T. In Edicto, quod Imperator contra haereti, cos edidit, quodque Auctor, suppresso tamen Arimorum,hhis recitat, ait Augustus: a) Nosrae enim prosperae aevitae lib. i. e. beatae vitα rationi, qua Dei beneficio fruimur, es adiso in εἶ P Q consentaneum ere. Infra in Epistola ad Regem Persarum apud ibid--Auctorem rursum inquit Imperator: b) Divinam
luce ductus, disinam fidem inteuigo; & in sermone Prospho-igc,i; ρα quoque ad Patres: c) Haee fratres honoratissimi, omnique laude digni , tam iidsint manifesta , me ad aeterni,
immortalis luminis splendorem deduxerunt , loquens de divino favore, & timore. Atqui haec verissima sunt, quibus & ipin Auctor subscribit, videlicet Constati tinum multo tempore ante situm obitum beatam duxisse vitam, divinae compotem lucis
242쪽
lucis factum, ac propterea gloriatum fuisse. Proinde mentitur Auctor , dum Constantinum post fictilium baptismum Nicomedientem fingit dixisse: se tunc revera beatum; tunc immortali vita dignum; tunc divinae compotem lucis factum se cognovisse. Quorum mendaciorum confirmationem, ubi mox subjungit, Imperatorem Tribunis ac Ducibus militarium c piarum respondisse: tunc demum veram se vitam adeptum es se: ferae unum optim) noin quantorum bonorum particeps factus fatini, ex Eusebii oratione de Laudibus Constantini refello, ubi Eusebius de regni Coelestis effigie memorans hare subdit: a C ui quidem naser hic Deo ebaruι Imserator, etiam jam tus... o. in hae vita fit particeps, tamquod virtutibus d Deo in ejus animoαd L d. insitis omata P, tum qu)d inde disime secuisses in ejus men . 'tem delapsae. Eienim De sermonis beneficio, stui per omnes rerpertineι , diser urinprudens factus es, , disjWae sapientiae
communione fas eur: bonas ratam bonitatem participando , ju- sitiam aequirendo jusas: semperans, seriem induendo Ieisse rantia : denique eruse robar ainquendosortis. Si igitur Constantinus tantorum bonorum ante mortem particeps extitit ἔqua fronte & audacia dieere potest Auctor , horum in morte primum factum fuisse partieipem rUI. Verum hare & non alia Auctoris animus exprimere voluit, scilicet ut hac ratione cuncta bona, quibus Constantinus Catholieus Imperator cum Catholicis perfruebatur, pro nihilo, imo ludibrio haberet, ac suae tantummodo sectae opera legitima declararet. Id quod perspicue colligitur ex Muieuliversione, ubi de caeremoniis Nicomediae peractis legit: ilia ver), qua legitima erant obeunus divinar eonsuunones seme-eerant 3 quasi vero Arianorum tantum sacra essent bona, ac legitima. Ex quo vides, quo hie Sectarius procedat audaciae , imo & insistentiae. Quippe quem ira, livor, ambitio, & invidia Arianae haeresis ad has fraudes concinnandas, fingenda que tam enormia mendacia compulerunt. inare quae suae sectae contraria sunt, illi eo damnat, ea vero , quae sua esse putat, laudat, & quem vult haereticum facit, quos non vult, ut Arium s
243쪽
Arium, &Eusebianos, non facit ; sequesbium cum illis re. sentire existimat. Hoc privilegium sibi semper arrogarunt haeretici, Ecclesiae desertores, & inanes fidei reformatores. VII. Essε s. Hactenus dicta probe intelligo, dc quomodo historiam de Baptismo Nicomediensi intelligendam putes, plane perspectum habeo. At scire velim, quid per iram , Iivorem , ambitionem , & invidiam Arianae haeresis intelligi eu-pias , quaeque ad ea fingenda mendacia Audiorem compulerint. ostende modo, si placet, quae sunt Auctoris sectae contraria I Cur damnet Catholicorum Sacra , suaque laudet ZCur Constantinum haeresis Arianae Sectatorem ac Patronum facere studeat VIII. Sitiv Es T. Rationem singulorum tibi facile reddam . . Primo, ad iram & livorem concitavit Arianos Nicaenorum SS. Patrum, adversus eos, statutum Decretum , quod illi pro viribus abrogare, atque contenta in eo, tanquam tela in Catholicos vertere, studuerunt. Secundo, ad ambitionem & invidiam
illis praecipuam causam praebuit pietas ac sanctitas Catholici Principis Constantini, ejusdemque erga orthodoxos amor &implacabile erga Arianos odium; quippe qui non tantum fide Nicaena constanter servata sanctissime obiit; atque cuncta dicti Concilii decreta, se prema siua Auetoritate comprobando in toto orbe Romano publicavit, servarique praecepit ; V rum etiam specialibus ob haec emissis edictis Arium, adhuc inter vivos agentem, perpetua ignominia notavit,mandans ut is desectatores ejus Porphstrian vocentur , libri ejus flammis tradanturpoena quoque mortis lata in eum,qui illos occultasse deprehensus suimet. Iusto vero tandem Dei judicio, Ario e vivis sublato, eum pro damnato haeretico habuit, & in Epistolis ad varios datis , issam de Ariovindictam , velut Oppo it scriptam omnibus promulgavit . De his, si placet, edisseram
EusE8. Placebit mihi magnoperh: gratissimum namque mihi erit, si quae in ultimis hisce para graphis primo & secundo breviter indicasti, ardenter sitienti cxplicaris.
244쪽
IX. Si LvEs T. Quoad primum extat in Ailas Coneilii Ni eaeni I. iii ter Canones ex A rabico latine redditos a) Decretum itiratione or modo recipienvi contersi ad fidem Orthodoxam ex haeresi Arii aliorum tσtium; quod ita sonata Si stati ad Reuia. edita voΑdem Orshodoxam conpertatur , recipiendus es in Ecclesiam manus Discopi rei'esfieri , quipraecisere ei debet , ut anathematizet cunms, qui contra fidem Orthodoxam faciunt, ysi Apsolicae Ecclesiae eontradicunt. Debesque anathemati
nare Ariam ἐπ haeresim ejus , ct operiὸ sdem prosteri , quam in hac persecta Confessione de Himur, ac sucerὸ Melii esse:
Oportet Giam anathematizare eos, qui Mus dei non credunt, eam non recipiunt. Et sequam haec fecerit, accipiat eum Episcopus, vel Sacerdos , ad cases potestatem pertineι , c γ ungat eum unctione ebrismatis, signet Ier ungendo , orando δε- per eum orationem Dionam Areopagitae, Mi oratio ad Deum pro eo devoIΘ, ut recipiat eum. Etsses eris particeps divin rum SacramenIorum di commauionis, per quam A remississe
eatorum. Si autem is in quo haec facta sunt, fuerit Episcopus, manebit pos Conversionem saani iη gradu preibaterit, si presb ur, in gradu Diaconi , si Diaconus in gradu podiaconi , ors iliter in reliquis deinceps, ut ad gradum inferiorem descendat . Subiungunt Notatores: Huic Canoni testimonium ,, tribuit S. Athanasius, qui in Epistola de Synodis Arimini se &Seleuciae, &in Distola ad Episcopos Africae scribit Pa- ,, tres Nicaenos edidisse in Concilio persectam fidei eonfessi
,, nem Sanathematirasse omnes haereses, & inter eas Aria- nam . Utrumque est in hoc Canone . Est autem renovatus, ,, & denuo sane itus hie Canon in Synodo Constantinopolitam Da, c. 7. Haec Notatores. X. Eus Ea. Canonem, quem ex Arabica versione re es.
tasti, praestat, omittas , nihil enim eo probabis . Equidem nonnisi viginti duntaxat Canones, pro genuinis haberi debent; unde alii LXXX. quos Franciscus Turrianus Societ. Jesu : &LXXXIV. Canones Nicaeni, quos Abrahamus Ecchellensis Maronita ex Codicibus Arabicis publicarunt, quos inter & il-
245쪽
aro restoria de Baluismo Constantini M.
te Canon vel Decretum 1 te recitatum, legitur, omnes nunc ab omnibus viris Eruditis, inquit a) Gravesion , tanquam omnino suppostitit, communi calculo exploduntur, quippe qui varia continent, quae cum omni antiquitate, imb cum ipsbConcilio Nicaeno pugnant. IIoc item alii dicunt, die a que sua probant ex Concilio Carthaginensi IU. ex Rufino, Theodo-reto, Gelasio Cyziceno & antiquissimis exemplaribus Niea:-norum Canonum, ubi non nisi ab omnibus solum sto. Canones
XI. Si Lugs r. Dietis tuis refragatur Cardinalis de Agui re, b) & cum Baronio contendit plures supraxo. vulgares a Nicaena Synodo conditos fuisse Canones. Non tamen propterea ipse go. vel 8 . Canones, quos de Arabico in Latinum vertit Turrianus, ae vindicavit postea Ecchellensis, censet, Omnes verE este Nicaenos , sed potius eum Cabasutio fatetur, ac probat, quoidam ex illis veris & indubitatis Canonibus Nicaenis adversari, ac proinde esse supposititios, atque ab haer tieis confictos . Id unum ergo dod issimus ille Cardinalis asserit , Nicaenos Canoues numerum vicennarium excedere , quia variis momentis confirmat, ex quibus solum duo proferam .
XII. Praecipuum sundatur in Decreto , quod in Nicaena Synodo circa tempus celebrationis Paschatis editum fuisse, testatur 9 Socrates, ubi Constantinus in Epistola ad Ecclesias scripta fideles adhortatur, ut statutum , ob ee Iebrationem Paschae Nicaenum Decretum , observent, subjungens :ciam Ita δε habeant, lubentes hoc Decretum, tanquam donum Dei, mandrium revera earlitas demissum amplexamini ἔ quod&S. Athanasius in Epistola de Ariminensi & Seleueensi Con-eilio confirmat. Decretum autem hoc inter Canones Concilii Nicaeni suisse olim eomputatum, testatur Balsamon in commmentariis ad Canonem I. Concilii Antiocheni, ubi hujus De creti Nicaeni sit mentio; ait enim: Praesentis Θησῶ , seu An
tiochenae , Sancti Patres Leura, de hoe festo d prima Srnodo , seu Nicaena,fuisse definitum : atque hoe IN CANONIBUS
246쪽
Tutrum Iasae Synodi invenitur. Quibus verbis Balsamon, qui circa Biena saeculi ra. florebat , iidem facit , in aliquibus exemplaribus Nicaeni Concilii suo tempore Decretum de emlebratione Paschatis, non mium inter ejus Decreta, sed inter illius etiam Canones extitisse. Atqui hodie inter vulgares Cainnones hujus Synodi Nicaenae minimE habetur Decretum de Paschate . Ergo suerunt olina plures quam 2 . Canones
XIII. Alterum petitur ex Epistola Iulii Papae ad orientales, quam refert a) S. Athanasius, in qua alterius Decreti Nicaeni fit mentio , quod in vulgaribus ejusdem Concilii Canonibus non extat. Dicit enim Julius : Episcopi in magna Synodo Nicaeae congregati, non sine Dei confido stermiserunt, prioris Θnodi Acta in alia Θnodo examinari . Ejusdem De creti nedum meminit quoque b) S. Leo , ubi petit congregari Concilium in causa Flaviani appellantis a conciliabulo seu latrocinio Ephesino; Sed illud insuper inter Canones
Nicaeae editos recenset dicens: qudm autem post appellationem interpositam hoc necessaria postuletur, Canonum Nicaeae habito rum decreta testantur. Cum ergo ejusdem Decreti S. Leo mentionem faciat, & inter Canones Nicaenos recenseat, reipsa autem illud ad Nicaenum Concilium spectet, inter cuius tamen vulgares Canones nequaquam reperitur; necessario su runt plures quam ao. Alia testimonia non refero, quae idem Cardinalis recenset; paucaselum commemorabo , quae con cernunt Deeretum a me productum de ratione es modo reci.
piendi eonuersos adsidem Orthodoxam ex haeres Arii ct aliorum
XIV. In primis certum est, dictum meretum ex Arabica versione adduictum, nequaquam pugnare cum antiquitate, aut cum vulgaribus ao. Canonibus Nicaenis, quia , quod N tatores Turrianus Labbeus & Harduinus insinuant, verum est, nempe S. Athanasium binis in locis, addo & tertium locum
in Epistola ad Iovianum, testimonium illi tribuisse, quod item ex ipsis Nicaenis Patribus confirmatur, qui post recitatum Symis Dd a bolum
247쪽
α ra ustoria de Baptismo constantim M.
bolum fidei Arianae haeresi anathema denunciatum esse insinuant. Proinde cum hoc certum sit, nec reliqua in illo Decreto contenta cum antiquitate, Vel cum ao. Canonibus pugnabunt, praesertim quod legatur , converssis ab Ariana haeresi & revertentes ad Eceleliam obstrictos fuisse anathematietare Arium & haeresim ejus. Quaestio duntaxat in eo est, nuin reliqua , ae quidem praescriptus , Arianos recipiendi modus, ut nimirum Ariani conversi a Catholicis non rebapti etentur , sed per solam manuum impositionem reconcilientur , . nihil contrarietatis in se contineant Z Dico prorsus nihil in se continent, quod aliis Canonibus repugnaret, imoe quoad hoc confirmatur illud Decretum ab Epiphanio, qui in expositio, ne fidei Catholicae ad Calcem Panarii reprehendit eos, qui
contra hoc Decretum peccarunt, ac contra confluetudinem
Ecclesiae Arianos converssis rebapti rare sunt aus , dicens tν ph. AIEI qui audacioressunt, ex Catholicorumparribus privatσv-μὴ 'μη IS sibi famone consutripraeter F, celasiae eon Guinem,oc citro G neratis civeHII DECRETUM, eos qui ab Arianis ad Das artes Iransunt , iterum bascizare nisu verentur. Loquitur autem Epiphantiis de Generali Concilio Nicaeno, non auten, de Sardieensi, aut Constantinopolitano L quae sua tempestatoe celebrata sunt. Nam in Sardicensis Cone illi Generalis Canonibus nihil tale de Arianis inlinuatur, de Canon VII. Synodi Generalis Conflatilinopolitanae non prohibet, sed potius praecipit Eunomianos aliosque haereticos bapti et ari in Ecclesia , quem tamen Cancinem Eruditi sorte rectius ad Concilium Trullanum , pluribus annis post Epiphanium celebratum ,
XU. Decretum autem illud , de non rebaptirandis Aria nis, cujus meminit Epiphanius , & quod plane simile est illi , quod ex Turriani & Ecchellensi versione recitavi, illustratur ex ipsis ro. vulgatis Nicaenis Canonibus, ubi Oetavus Canon Novatianos ad Ecclesiam redeuntes, & manuum in positione reconciliatos, si clerici sint, in clericatu manere deeernit, modo inscriptis profiteantur, se Catholicae , & Apostolicae L
248쪽
Leclesiae dogmata suscepturos; si vero Novatianus veniens ad Eeclesiam suerit Episcopus, statuit Synodus ut Saeerdotii habeat dignitatem, nisi forte Episcopo Catholico placuerit Episcopalis
nominis honorem ei concedere ;. si vero non pIacuerit, pro
videbit ei aut Chorepiscopatus, aut Presbyteri locum. Item Canon decimus nonus, praecipit Pauli Samosateni sectatores dictos Paulianistas baptigari ; reliquos vero haereticos atque ipsos Arianos per solam manuum impositionem reconciliari praecepit Nicaena Synodus, de quibus & S. Hieronymus ait: . s) Θnodus quoque Nicaena omnes haereticos suscipit, excisiis
Latio Samo teni discipulis. aian. e uel
XVI. Igitur euin Decretum ex Arabica versione productum hactenus quoad singulas partes confirmatum sit, hodie tammen inter vulgares viginti Nieaenos Canones non extet, signum est , praeterea alia quoque Decreta tum fuisse sane itari atque hoc ipsium saepe memoratum meretum de recipiendis Arianis, legitimum censeri posse ac debere; nam si propter Novatianos atque Paulianistas modus recipiendi eos a Patribus Nicaenis praescriptus fuit , plane verisimile videtur , propter Ari nos quoque , quorum causia Nicaena Synodus coaeha est, sinilem modum fuisse statutum. Quod magis indu claret, cum eadem ratio & modus, conformiter ad hoc Decretum, antiquitus ab Ecclesia circa Arianos fuerint observata . Sic Vigilius,
adhuc Pseudo Papa , ad Eleutherium scribens de Arianis ait: b) rum tamen reconeniatio non per illam imposiolo. Ep st. h. uem manui , quae ser inlocationem Sanm Spiritui sit , ur , sed per illam qua paenitenIIae fructus aequiritur , Ο - ' 'crae Communionis resitusione erficitur. Et in Breviario fidei, quod Sirmondus edidit apud se Vale si una, ut paulo insta di to I. h. . alcain, id ipsum habetur scriptum eontra Arianos: Lui de estis 17b. s. sorem. σήποι convertuntur . non eos rebaptizamus, sed per mansi im- 'μ' positionem retonetliamus. Quod autem in eodem Decreto in sine memoratur Episcopum Arianum post sua na converisionem in gradu presbyteri manere, reliquos autem Ecclesiasticos ad inferiorem gradum quoque descendere oportere, rursus veri simi-
249쪽
simile est, cum idem contra alios haereticos converses, in laudatis VIII. & XIX. vulgatis Canonibus, statutum legatur. XVII. Quantum igitur lioc Decretum Crabrones irrita. verit, facile ex eo perspices, quod irritatis semel Arianis nil magis semper cordi fuerit, quam ut Decreta Nicaeni Concilii, uni cum rectae fidei formula oblivioni traderentur; quod cum vivente M. Constantino publice moliri non auderent, postis foetat.sb. ejus mortem sa) tempus ovortunum se nactos acturali , omnes P Ast. nervor contenderunt, ut fidem de Conriubstantiali confirmaram exturbarent ab Ecclesia , Ariique opinionem in ejus locum introducere1II. In quem finem Aeaeius Caesareae in Palestina Episcopus, post mortem Eusebii Nicomediensis totius Arianae factionis caput de Antesignanus, sortissimum se vindicem prae-1. om. stitit, a quo b maximὸ laboratum es , ut omnes in oblivio,. . . ' ' DecreIoram Concilii Meaeni adducerenIur. Vix credi potest, quot quantisve dolis atque allaciis , conati sint Ariani,priaecipue Acacius post mortem Constantini Pii, sub ejus su cessore Constantio Arianorum Patrono, adversus Nicaenam fidem S statuta decreta insurgere. Inde illud iidem consilium captarunt, ut crebra de fidei formula atque Catholicorum decretis examinandis Concilia cogerent, quorum mole Nicaenum obruerent; indeque frequenter mutatae sunt ab eis fidei sormulae, ut unicam fidei professionem in Nicaena Synodo declaratam, atque universae Ecclesiae Catholicae communem, cum omnibus statutis legibus eliminarent. XVIII. Horum quidem in his moliendis nefarium propoto orat. r. situm cum satis superque e) S. Athanasiius perspectum habe- φ ixi Axian , ipsis-- nuo annit enim in unum coeunt, veluti
qui tabulas paHaque scribtini ; simulantque se pro Mescripta conficere: mirὸ interim S surdi et ridiculi; cumscripta raram non modo ab aliis , sd et ab ira et expudamur. Nams δε- re ausi fuissent prioribus isseristis , non fecundo rim N;
neque illis denuὸ repudiatis, ad tertia erisIuram rosilii Znt, prorsussudio babenter, ut rumum ea mutent , F vel sillum te orti interce rit, vel oceo nem nafri fureret gro i ora a
250쪽
unsuetudine Insidiandi. Tune enim tam insidiis sudent, mund per e simulant de fide scribere: ut quemadmodum Pilaius Iazumanui, ita es usi pios religi orique in Chrisumferibendo in-ιerficiam. Et paulo post: Ergis dum perpetuὸ scribunt, suamet iras immutantes ; incertam suam fidem , vel potius certamis eluatem, dementiamque ostendunt ; idque meritὸ illis aec dere videtur, eiam semel veruatem ut transfugae deseruerint, Niccnamque fidem rectascriptam evertere pudeant. Sic Pseudosynodos multiplicabant , ac varias in eis fidei , seu verius contra sidem , consectiones edebant. Episcopos qui eis subsieribere recusabant , depolitione & exilio muli tabant , caeterosque mille aerumnis, Principis Constantii Ariani favore &potentia, insequebantur. Cumque lues nedum Orientem, sed etiam occidentem insecisset, suror undique contaminatam &laceratam Christi Eeclesiam toti orbi commiserandam exhibuit . Quod deplorans sa) Vincentius Lirinensiis; quando , oti l .is inquit, Arianorum venenum , non jam portiunculam quamdam , sed penὸ orbem totum contaminaverat , adeὸ ut propὸ eunnis latinifrmonis Episcopis partim vi, partim fraude δε-ceptis, caligo quaedam mentibus ossanderetur, quidnam poti Fmdm in tanta rerum eonfusionesequendum fore; , tunc qui quis verus CBrsi amator cultor extitit, antiquam fidem no vellae perfidiae praeferendo nulla eontagia tu us sese maculatuIest.... Tunc siquidem non solum parvae res, sed etiam maxime labefactatae synt. Nee enim tamdm assinitates, cognationes , amicitiae, domus; vetam eliam urbes, popuIi , 'asin-ciα , Nationes, universum postremὸ Romanum Imperium fuσ-HIur cone bis es emotum est. Namque elim profana i a Ario-norum novitar , velut quaedam Bellona aut furia , captσ priri
omnium Imperatore Constantio ) euncta deinde Palatii culmi no legibus novis subjugasset , nequaquam delauceps desilit uni- .ersa miscere atque vexare stripata ac publIes , sacra mos usque omnia: nullum boni es seri gerere discrimen , sed quos euπque combusset, Iamquam de Deo severiore percutere. Tunc umeratπ conjuges , depopulatae viduae , profanatae Hirginei,