장음표시 사용
361쪽
ret. libellus ei datus est ut tibi redderetur. Scripsi quoque laudationem Laurentii de Medi eis viri optimi mihique amicissimi,
dum vixit: eam quoque ut legeres cupiebam, Sed eam Herni
laus domi retinuit, oblivione ut videtur atque incuria. Spero fore, si eam legeris, ut placeat tibi : nam non sicias sed veras laudes collegi, addens ornatum verborum non sucatum, sed qui ex eius virtutibus prodire videatur. Postules eam volo; et aliis legendam trade, ut eius viri quotum tibi summa necessitudo fuit, quique summa fide et humanitate amicos Semper coluit, virtus non d litescat. Ego quod potui omelum mortuo praestiti: tui est, hominis famam hac mea laudatiuncula explicatam , notam reliquissaeere, ut illi honor debitus tribuatur, et tu ex pietate laudem consequaris. Vale, et si litterae insormes sunt, annis tribuito: nam ut sapientissime ait poeta noster , omnia fert aetas. Florentiae hal. iuniis.
b. LUDOVICO PETRONIO EQUITI SENENSI.
c. s. im. Ago tibi gratias quas pomum . pro tuis humanissimis ac suavissimis litteris, quas legi summa eum voluptate. Amicitiam tuam raram habeo, ut hominis iam dudum mihi eo iti et mutua benivolentia coniuncti. Ego semper unice dilexi viros doctos, et eloquentia excellentes, et praesertim ubi video doctrinae virtutem esse coniunetam; quae cum in te eluceant, te semper toto animo sum complexus. Quod mihi gratularis de ometo a sumpto , lacis amice; quod cum mihi iucundum sit, ut qui iam laboribus itinerum sim positurus sinem, tamen tueundior est li- heralitas et benivolentia civium, qui me sua sponte , nulla mea intercessione, elegerunt. Ut, sicut Cicero inquit, si minima maximis Ileet componere, videar humeris rei p. in patriam reportatus : nam summo lavore, summo omnium plausu sum exceptus.1loe ob eam rem scribo, ut aliquid addam gratulationi. Ego tuus sum , et eupio aliquid tuo commodo aeeidere, quo meum in te animum perspicere queas : vineam ipso opere et existimationem tuam. Vale. Florentiae, die ' XV iunii.
e. LUDOVICO PETRONIO EQUESTRIS ORDINIS V. CL.
C. l. m. h. Recte saeis , vir clarissime . cum laetaris ex hae nostra paee, quam divina pietas errorum nostrorum miserta concessit nobis. Suaviorem certe reddunt eam bellorum discrimina , quae in Prius sum magis De generi hominum noceant, quam prosit . moenitas paris ; quamvis ea tanta sit, ut Silius Italicus seri-
362쪽
313bat: paa optima rerum , quas homini natura Hedit; quam deserere bellorum cupiditate stultissimum esse videtur. Etiamsi cetera mala cessarent, hoe unum belli tempus assert, quod eos quodammodo disiungit quos et morum et studiorum similitudo coniunxit: silentium enim praestat inter amicos, et litterarum consuetudinem aufert, quibus inter absentes maxime amicitia continetur. Itaque nobis quam celeris pax gratior esse debet qui maiorem quam vulgus ex ea percipimus voluptatem. Nam quae maior voluptas esse potest, quam colere omni ossicio amicitiam , quae emeit nostra omnia inter nos esse communia pDeo igitur gratias agere debemus. qui dissidentium corda ad mutuam concordiam et benivolentiam reduxit. Tu da operam, quantum potes , ut magis utilitati vestrae quam aliorum libidini consulatis. Nulla maior miseria esse poteSt, quam subditum esse superbiae atque avaritiae militari, a quibus magis Dei misericordia nos quam humana prudentia liberavit. Vale. Florentiae.
Reeepi abs te litteras milii quidem grati Mimas, quibus me- C. l. IM 1, eum agis, ut transcribi faciam residuum epistolarum mearum, quas dieis tuo volumini deesse. Ego, mi Carole, tum in omnire, tum in hac praesertim quae meae laudi siquam ex seriptis meis relligoὶ est coniuncta, lihentissime satis sacerem desiderio tuo, si librarios reperirem; sed eorum tanta est apud nos in pia, ut et quaedam quae noviter edidi eontineam, eum desint qui transcribant. Verum si quis se offeret, utar opera eius ut satis sat tibi. Non autem incipietur seriptio ab ea quae sequitur epistoIam Angelotti, sed a prineipio libri, quem aliter partitus sum quam antea erat. Ego sive impudentia, Sive quorumdam in me amore, qui eas epistolas pluris Dei unt quam mereantur eonfisus, illas in volumen coegi quod decem libros eoi tinet. Detraxi autem omnia quae praeter epistolas in priori v lumine inserta erant; hoc vero ex solis epistolis constat. Coepi quoque Secundum epistolarum volumen, cuius libri tres iam Sunt consecti, et nescio an id consummabitur; sum etenim saetus tardior in scribendo, tum eulpa aetatis quae scribendi laborem refugit, tum vero negotiis quae plurimam scribendi operam requirunt. ut iam id exercitium sit mihi admodum odio-Sum: manus praeterea non satis firma est. Itaque etiam tecum brevior em quam fuerit moris mei. Si vero quid ost praetor in mea supelleetili quod velis, id petito a me tamquam ab hin
363쪽
mine tibi amicissimo: ego tuae vol4ntati quae honestissima est obsequar, euiciamque ne me frustra postulasse aliquid videaris. Diligo enim ingenium tuum et humanitatem suavissimis moribus coniunctam: nam dicendi copia ita excellis. ut cuiuslibet eloquentissimi iudicio cum doetis in ea saeuitate viris sis eo- putandus. Vale, et me ut faeis ama. Romae, die III. labruarii. e. HIERONYMO I OUABINO V. CL. C. s. mo. h. Recepi a te duas epistolas, priorem pluribus verbis, alteram paueis versiculis, scriptas. Commemoratio meae erga te pristinae benivolentiae, tuaeque erga me observantiae, est mihi gratissima : quippe qui te semper ut silium dilexerim propter imitationem paternae virtutis, quam semper in te conspexi. Ego, ut olim veterani milites solebant, emeritis stipendiis et exacta iam aetate, me in patriam reoepi, in qua et otio fruor et animi quiete. Sum praeterea in ea dignitate, qua nullam hie ampli rem vir a studiis humanitatis minime alienus posset consequi. Itaque et Iaborum et peregrinationis finem Dei, vacans maiori ex parte quieti et memoriae futurae vitae. Quod autem a me petis, ut certum numerum epistolarum ex omnibus meis excerpi atque exscribi laesam, esset mihi nune disseile perquirere, quae elegantior, quae minus inepta videretur. Orationes vero lanein bres sex tantum edidi , quarum quae sit melior, non est mei iudieii sed aliorum qui aerioris sunt ingenii ad iudicandum. Quare si omnes cupis habere, dabo operam ut non magno pretio transeribantur. Si propinquior esses, mitterem ad te codicem epistolarum, ut excerperes quas velles; sed cum longe absis, non est miramittendum, ut possint incidere in latrones. Feci exscribi unum volumen in decem libros distinetum, nais, que ad Albertum Parisium caneellarium bononiensem: eius im- Pensa ad quatuor florenos nostrates Meendit. Si tu idem fieri a me velis, fieribe, et obsequar voluntati tuae. Vel si tibi cum Alberto aliqua ne initudo est, roga illum ut libros ad te mittat: quid a me fieri cupias, me saeias certiorem. Florentiae. L. ROBERTO VULTURNO ARIMINENSI. C. f. 2M. Seio Sigismundum 2 nostrum eupidum esse laudis et gloriae, prout solent appetere ingenia praeelara, quale semper i insius esse cognovi. Pereepi ex verbis eius et aliorum qui eidem
364쪽
adsunt, desiderare aliquid a me seribi in Pius commendationem Huius honestae cupiditatis memor, quemdam dialogum de miseria eonditionis humanae a me duobus libris Oxplicatum ad eum inseribere institui. si modo ei digna res videbitur, quae edatur nomine suo. Ideo mitto ad te quemdam contribulem meum milii fidum, qui libellum ad te serat, quem Oro ronse-stina Iegas, et diligenter notes singula: et si tibi videbitur res quae sit futura grata Principi, addas titulum exordio libri quem praesentibus luterclusi. Certe existimo, etsi non reliqua, at saltem prohoemium te probaturum. Si vero minus opus ulum plareret aut tibi aut illi. remitte per eundem, quem biduo exi, e-etare iussi pt librum referre, ut alium eligam cui labor meus non sit molestus. Ante quam librum tradas, exquire diligenter animum eius; et si videbitur haesitare aut titubare neeipere munus, aut sua virtute indignum iudieare, remitte oro librum. Sed mihi crede, nulla est firmior laus, qua in quae mandatur posteritati scriptorum opera, qui soli reddidere homines immo tales. Τempus forsan se dabit, in quo alia scribens, potero in-eidere in laudes eius, et illas uberiori stilo prosequi. Hoc ad
praesens munusculum, tamquam degustationem mearum rerum,
apud eum esse volo. Quod si placebit, erit ut gaudeam me
operam susceptam non perdidi Sse: sin vero minus, a uo animo seram me tempus inani negotio roinsumpsisse. Vale, et reseribe, nam praeeepi huic expectare litteras tuas.
Dietum rei mihi te dudum dixisse magnis eo vim miniti Pup- C. s. no. h. pii si in nescio quae contra eum a me esse eonscripta , ipSumque exliost adinodum conlurbatum. Cupio seire abs te, an id verum sit: nam non Deile adducor ut predam te adeo impudentem , ne di- eam dementem suisse, ut tam aperte sis mentitus in meam detractionem . praesertim eum nulla in re utiquam a me vel barum laesus fueris, sed semper adiutus ne Sublevatus. Neque autem tale ingenium est tuum, non talis doctrina , non talis dicendi facultas , ut tibi expediat contra me falsis maledictis insurgere, quem scis parem gratiam et aliquando rumulatam solere referre. Neseio an tibi gloriam aut benivolentiam quaeras per meam detractionem. ideo aut te purga ita , ut mihi constet te procul esse a culpa, aut ego mihi prospiciam et honori meo, et te ita ex
i Ergo scripta fuit haec epistola ante Comitis e clitione sua expulsio. i m. quae a luit alitio 1440. Conter autem p 275.
365쪽
alfia uitabo ut pudeat, si quid in to pudoris est, tam aperte esse mentitum Florentiae die VII l aprilis. De Henocho rursus tib XII . m. 22. cod. p. 176. b.ad Franciscum Colminum V. C. Ego minimum fidei habendum dueo: totiens enim sum huiusmodi ostentationiblis et pollicitationibus sint e Morum codicum: delusus, ut nesciam quid aut quatenus sit credendum. Est vetus historia, et usque a tempore Martini poni scis coepta, Nicolai cuiusdam gomi ij niserentis derades Livii litteris longobardi eis scriptas nonnullis gothicis admixtis characteribus, esse in Dacia seu Nooegia, in quodam monasterio, quod dicitur Desora, ad quas perquirendas nonnulli meo rogatu profecti sunt: qui mihi postmodum retulerunt. nullos seiusmodi libros Se in eo monasterio reperisse. Alii aliud nominant, ad quod quidam meo rogatu licet in cassum accesserunt. Novisti me a summo Pontissee Nicolao missus est ad eos libros item rutandos Ilenoch asculanus, qui adeo diligens fuit, ut nihil iam . biennio invenerit dianum etiam indoeti hominis lectione i 2 . Nescio igitur quantum huic novo inventori credendum sit. Tu tamen pro tua prudentia hominem milusenios ac serii Laberis diligentius quanam in provincia libri sint, si audivit, si vidit, si legit, quot sint volumina, et utrum transeribi an pretio asserri possint. Si videbitur aliquid certi asserre. ut nonnihil.sperandum sit, dabitur opera ut libri in lucem p carcere eruantur. Hoc ei meo nomine promittas, etiam sub nummulariorum sile , pro qualibet de de quam ad me primum detulerit, centum aureos daturum. Vereor ns hic homo aliquas pecunias expiscari velit, quibus ad patriam Se conserat numquam postea rediturus tal. ideo perquire ali homine quam potes diligentius quid sperandum sit, et ait videatur verba ad fallendum landere, an serio et consulto loqui, et ad me eius responsum perScribas : ustque enim rem Dinuino ii illiuere oportet
neque nimium credi re. ii Hanc Nicolai gothi lutilem narrationem ito Livii de uitius decem a se vistis et lectis in monasterio quodam in Dacia, refert Pogglus etiam in epi tota trigesima inter editas Parisiis. lt m Poggius in epistola vigesima lib. IV. apud ci. Tors Ilum , curam perquirendi Lixi, Cardinali sancti Angeli committit. 23 itinc tortasse, sumpsit quae de Henochi imperitia dixit Vespa Ianus
in eius ita. 3 idcirco iton hi opi tota qua dam eontra vi hi maledicetitos oxiat in codice regio vat. io 12.
366쪽
at TLll. Pui LiPPO SLO i. Recepi duas eodem tempore a te pistolas, mi PhilippΡ, summa eum humanitate et benivolentia erga me scriptos. Mitto quod ea dipendi Deilitate, eo ornatu tum Sententiarum tum veri, immconstant, ut sint eloquent j imis comparandae : mihi qui domita placuit seribendi suavitas et copia . ut nil eleuantius scribi posse videatur. Itaque scito, multis ex causis tuaA litteras suis mihi carissimas, gratiasque hac una in re habere balneis eum ad reliqua nihil quod nos ea consuetudine devinxerunt , quae facile in amieitiam possit evadere. Est enim , ut nosti, morum studioriimque similitudo bonorum. maximum vinculum amicitiae comparandae. Verum haec tibi notiora qua in mihi esse derio Reio. Te nomine meo visitasse Salutame lus PraestantisRinatis viros Augustinum Villam . Guarinum vomnensem , Franciscum Mares leum , gratissimum eSi mihi, osticiumque in ea r tuum valde commendo: est enim Guarinus iam soliis ex priseo illo nostro antiquo litterarum consortio , quem diligam propter eius virtutes et summam in me caritalem itaque in nomine eius et memoria requiesco, mecum ipse cogitans quam pauci ex illa antiqua schola Supersint, quae tot ex malos viros produxit. De aliquo ex meis liberis ad eum in gymnasium litterarum mittendo, per Hieronymum . filium suum mecum egit. Αgo ei gratias pro hae tanta humanitale. sed pueri apud me domi, et a me ipso maiori ex parte erudiuntur quoad latius sciant: Pystmodum alteri exercilio tradentur , excepto quem Deo dedicavi 2)quem litterarum studia prosequi volo. Nam de libris investigandis egi quod potui; sed vereor ne opera et impensa perierit. Ille enim Henoch adeo sollers si diligens fuit, ut ne verbum quidem ad me adhue scripserit, vivus ne sit an apud inferos situs. Itaque parum spem illum aliquid boni facturum . nisi ei magis fortuna laverit, quam prudentia et industria perquirendi.
Franciscum Marescalciam Seio emo amantissimum mei, idque iam dudum cognovi cum eo in collo luseremur. Vir bonus est et admodum doctus, sed ut plurimum fortuna viris est invida so
iii Puto ad eundem Philippum. ad χι ni alia extat Ppistola lia editione ha itrensi P. 317. tu Ergo vitae reclesiasticas destinabatur is Poegit illius, de quo loquuntur ipsiux ad Guarinum litterae. Sed enim non his tantummodo . sed alii tres Pocpis liberi genu- idem vitae amplexi Minit . ut vides in xyn logica hina quam Recanatus praeposuit vitae Popilii apud Murator S R T. xx
367쪽
tibus. Ut nostro Hiornuymo praestantissimo praeclarissinamus viro 1ὶ satis satias, mittam tibi per primum qui commode ferre possit dialogum . de quo te 'uni. sueram locutus: sed vereor ut
is respondeat, expectationi tuae : nostra suppellex tenuis est , neque res a me copiose pro earum gravitate disputatae. Itaque opus est ei savore tuo et acclamatione quadam , ut in vulgus approbetur. Rogo te, meis verbis illum virum quem summe diligo salutes, et me eius virtutibus deditum confirmes. Respondi primae epistolae, vsenio ad secundam. Confabulationibus quotidie aliquid additur. Scribas ad me velim quae sit
earum ultima eariam quae apud vos hahentur: ego curabo ut quae vestris desunt, Seribantur, et ad vos miliantur. Epitaphia quae petis i sunt in patria cum reliquis meis libris; sed ea parui quid sunt: unicus parvus est quinternio, quem inter pul-Verem repertum, in mani am conieci cum libros quaererem apud Alamannos. Multa quae habebam ex variis locis in volumen coniecta, concedendo aliis perdidi. Vale, et nas ut coepisti amos velim. Romae ' XXII ianuarii. LII l. c ΝDIuo bECEMBRlo. C. s. M. Cuin ex Terraria runa omni familia in patriam , hoc est ad natale solum , reverti Ssem , misit ad me vir clarissimus Cosmus
de Medi eis praestantissimi ac optimi principis Dueis Mediolani
litteras allatas ex curia ronaana , quae multis ex causis maxima voluptate me assererunt A te autem summa cum elegantia ita
prudenter et graviter Scribitur, ut a Candidi ostieina ipso distendi ornatu et di xnitate emanasse epistola videatur. Verum ut sit redeuntibus longo postliminio domum, ita multa mihi incubuerunt mulla enim audienda, plura videnda, nonnulla agenda erant , rustieationi insuper, et rei familiari constitnendae in primis vacandum suit, ut nulla suerit respondendi facultas. COMpi etiam aedificatiunculam quamdam pro diversorio studiorum meorum, in qua lihri mei absente me quiescant: appellarem bibliothecam, si librorum pauellas mereretur. Cum tamen inter oecupatiunculas meas e vestigio respondissem ad litteras reseribendi postmodum laborem fugiens, nam coepit propter aetatem ingravescere calamus, distuli epistolam diutius quam aequum erat. Tandem exaravi epistolam , cum paulum a negotiis quievissem . et eam millo ad episcopum cumanum 2 qui do
368쪽
. EPISTOLAE.3isserendam ae tradendam curet. Ego peste in fugi ad penates meos. ubi me oblecto eum meis libellis: quereliantur enim paulum me tamdiu ab illis absuissρ : itaque in eorum consuetudinenω rediens do sis paulisper operam vacuus euris. Vale, et milii rescribe quid tibi de epistola videatur, et an Prinoipi sit accepta : scripsi enim quae eius dimitati et communi utilitati apta esse videbantur. In Terra nova, die 'XVII ' septembris.
Vir clarissimus Velaseus ιὶ tuus, vel noster potius, retulit dudum mihi reperisse in monasterio Aleobassi et ' A. Gelliumn tium atticarum integrum sa) neque larerum, ut Ia ter est. Gavisus sum tum propter commun in utilitatem doeiorum virorum , tum propter honorem tuum. Non enim parum gloriae accedet luo nomini ex hoe tam ii herrimo luero . quod multo pluris quam auri thesaurus extimandum est. Est quidem immortalis sola gloria litterarum, quae ceteris rebus Prapstat ne sint inciriales. Equidem me profiteor fore bucinatorem tui nominis, si tua opera hic egregius auctor, quem negligentia hominum lare ravit et paene discerpsit, Sanus atque integer restituetur nobis. I a te
igitur huie operi potissime, ut liber transeribatur, vel pingatur potius ad alterius similitudinem , et id rura ne quid desit litterarum graecarum 4 . Tum autem incumbo et id emce, ut liber quam
primum ad nos mittatur, et eo modo ut fialvus adveniat. Praeterea te rogo maiorem in modum, ut rursus pervestiges diligenter, qui libri sint gentiles in eo monasterio, in quo plurimi osse diruntur 5 . Praecipue vero Ciceronis nostri lihrorum curam lialis an ibi respui libri academici, de coiisolatione, de gloria , de legibus qui est omnibus membris intereisus. Do Livio insuper et ceteris historicis perquire. Plura insuper. volumina epistolarum Ciceronis, et orationes quoque in ullae d sunt. Fac, te oro, invenlarium librorum omni uin qui gentiles appellantur, et ad nos
si in rit hie Valascus lusitanuA. cuius hi tam lial, in apud Vespasianum. Hui fuit primum amicus Ogylus, postea inimieus. ut ostondunt duae Poggli ad Val cum epistolae in ruitione paristaea. 23 Haec quoquo saliuia suit; ptenim in diligonii do hil,liotheea aleoliacensi commentario. quem ill acre . eborensis Archippiseo A no tra aptat risidit. nihil huiugmodi apparet et memoratur. sa) Idost inie laevi a ilhri octavi, qui in oditionibus adhue timidoratur. Hi Iusta admonitio ; nam in palimp esto etiam val. palatino. de quo ego ali hi locutus sum. Gellii verba grapta a latino amanuensi prarierint, a fuerunt.
relicto vacuo 1 tio. 1, Vanam hane paritor luisse famam , o tondit pra dictu, commentariuΝ.
369쪽
mitte: non pnim dubito quin aliquid turremur ex hae tua indu . stria, si solitam diligentiam adhibueris. licio nihil praeclarius,nihi laudabilius, nihil tibi honorisseentius potes aetere. Quod ut
saetas. te docti omnes et litterarum studiosi summopere depre- eantur. Vale, et ne obliviscare antiquae consuetudinis nostrae. Florentias, die XX sopieinbris I 441.
C. s: i75. h. Mi Petre. In Pensa qua premimur in hoc praesenti bello. et ea lamitas ei vitatis eonstantinopolitanae s quae vereor ne ad plures descendat quam opinemur, abstulerunt iocandi lacultatem. Non enim possum in communi maestitia non et ipse maestus esse. Confugio tamen nil studia nostra, et cum mortuis loquor. Video praeterita tempora et Suas non parvas molestias pertulisse: video semper multos adverso fortunae statu naufragium perpesqcis: video terrarum orbona semper variis tempestatum fluctibus agitatum Vereor ne Vandalorum aut Gothorum tempora redeant: quibus nisi rommuni consilio atque auxilio quam primum obvietur, et Italia omnis et reliquaρ Christianorum provinciae dubitandum est ne veniant in rerum omnium diserimi n. Octoginta miliaribus prope Italiam Touerorum potentia versatur; cui quantum Periculum immineat, facile est perspicere etiam stultis Multia essent direnda. si pericula nobis a Nurris imminentia vellem reeensere. id diram Teueros si ψietoriam prosequentur, brevi Italia potituros 23: nam et propinqui sunt, et ad bellum prompti. et nos inveni piit intestinis bellis dilaceratos. Sumendus tamen est animus , et vires praeparandao ad communem defensionem, et tantum inpendium restinguendum. Λd hoc inelia et hortare summum Pontis epinunteum sidet raput. Nam omnes in eum respiciunt: et sicut alias ad te an ire seripsi, hortare ut cesset ab impensa aedili candi quam ut tecum era loquar omnes non culpant hoc tempore sed detestantur. Non tamen ii e ei diras; nolo incurrere indignali nem eius. Quamvis mihi uratias deberet qui ea ad te scribam quibus et culpam et infamiam sistere possit. et laudem consΘqui. Sed haee hacten IS. Litteras meas et Pontifici nostro et tibi placuisse. magnae mihi est voluptati. Si mitior aura amuxerit, feribam ad te sae-
370쪽
t,itis, et more meo meabor. Sed imo est mole, tum, quod nμque ego facile possum mea manu scribere, ueque librarium habeo in quo de rρhus privatis considam. Quod recistra inea i l requiris scio moris se, ut mortuorum tantum rogistra ad rameram d serantur. vivorum non item . sed in absentia rὐliuquuntur alioui ex praesentibus. Vidi euo Autonium I .uscum, I .eonardum um-tinum. Michaele in pisanu in I). multosque Iira terea rum abessent aliquamdiu a curia , semper sua fieri pia sociis reliquisso. Euo ita sum absens. ut non eripuerim inibi facultatem redeundi. si id tempus serpi , aut voluntas. Dixit mihi ter Dominus noster ante Ineuna rece una, me non anuum hiarum mi l 'stias atquμ ineptias passurum. Horum verborum memor. domum reliqui Renucio vostro, et mi Stru mPB ut ement in promptu volentibus. Si tamen cupitis, illa sumite pro voluntate. Sed videtur mihi honestum esse servare antiquos mores et priorum consuetudinem. Sed isti vestri de campra Pt plus possunt quam soleant. et pluq appetunt quam ratio praescribat. Scio vos, licio est μt Pontificona μt te, maioribus ruris detineri quam ut de napis registris sit litio tempore covitandum. Verumtamon sat voluntas vestra. Emi epistolas Hieronvini quadra etinta pi uno aureis novis . quorum unum voluit chartularius. Videntur milii bene hoc pretium et amplius serre; in curia vero multo 'lus etium venirent Si tibi libor placebit, gaudeo me aliqua ex parte satis serisse tuae voluntati; sin vero minus, ego pretium restituam. lithlia emi XXV ' aureis, prout alias ad te seripsi, neque eius voluminis magnitudo me terret: manebunt mecum, si ea noles, nam litteris sunt pulcherrimis. I,euati expostulatur magno cum desiderio: quamquam nihil est opus nos ad sum eursum hortari, ad quem sumus nostra sponte ineitati : sed aliorum superbia et elatio, alterius
umantissime Petre . me diutius impeditus tenuerunt quominus scriberem aut sanctissimo domino nostro summo Pontifici 'mutcupiebam . aut henivolentiae tuae. Nunc a continuis euris Sar-
ii Ea sortasse intelligit, quas nune partim Milom Aunt iti e Iea vallis no . ut non semel clivi in adnotaticinthus ad Vespa sanum. sui Ergo hie Miehali pisanus hidetur audendus seere ars Is apostolieis apud Bonamicum. tal Potri do moxoto seu Noeoto in nilouem ha in vita dis lai v. apud