장음표시 사용
171쪽
i3 MAG. DAEMONOMANI Eglico furibundum Regem indesine ter clamauisse, tollite caput istud, Min eo furore exspirasse. Haec historia in toto regno ubi gesta est pro certari in dubitata habetur, etsi quin phomines selum negotio interfuere. Non dissimilis huic historia Theo dorici imperatoris leo itur, qui postquam Symma/cho ceruices prs scindi curauimet, apposito ad ira iam in oente pisce visus est sibi videre caput Sym machi, es furore correptus paulo post vita defundius est. Quod si ita est,us duas illas voces in os pueri inditas fuisse a Deo dubitet Graece. n. Latine puer nesciuerat,&repentina tam horrendi sceleris vitio certe a Deo sumpta est: nisi quis forte dixe rit spiritum pueri aut Angelum proloquutum D se, o Regem excarnificasse ad vindietam sceleris: nam quo innocentior est sanguis. eo vindi sta graseuior. Atque hac quidem in re conspicua est execrabilis impietas, quod innocens, mas, primogenitus quem Deus Lege sibi sanctificari iubhet capitur Sc praesciendis futuris sacrificatur diabolo: ea. non noua sed peruetus impietas, ut Etalias Levites annotauit, qui istud sermone suo appellat Theraphim. Etsi hic crucntu caput scribit laminae aureae imponi solitum cum nomine daemonis certis,characteribus, quos omissurus sum, ita eum adorari conceptis verbis, quae nec dici opus est nec scribi sed praestat reticeri prout institui facere: cum tamen sit necessarium probe teneri quanta sit istorum damnatorum hominum amyietas, ut ab ipsis caueatur. Hominum intersectoru animas
172쪽
LIB. II. CAP. III. 3' plerumque instare vindicandis occii bribus vete ces affirmarunt Pausaniam Lacedaemoniorum regem in Plutarcho legimus, cum esset Constanu nopoli, generosam adolescentulam munere accι
pisse: ut autem puellam virginem ad ipsum pud bat accedere nisi digressis omnibus, solam cubi
culum in oredientem noctu lucem am abiecisset cuius casu Pausaniam repente excitatum 8 tan quam si vita ipsius in tenebris peteretur attonitii arripuisse pugionem, Mincognitam adolescentulam occidis es ex eo tempore sine intermissione Pausaniam a spiritu vexatum esse ad mortem,sque, quem spiritum adolescentula narrabat esse persimilem. Hominem in vinculis vidi anno milia lesimo quingentesimo sexagesimo nono, qudd ira percitus uxorem occidisset, qui data sibi Sc confir, mala venia malefici j conquerebatur sibi nullam quietem esse: se enim singulis noetibus ab ea caedi. Sed hoc tamen homicidis omnibus non usuuenire constat. Existimant qui de nonnulli si homo oc cisus sine vindictae studio decessserit, id non accidere verumtamen notauit antiquitas, Sc Plato scripsit libro de legibus t animos eorum qui occubu/erunt in occisores insistere: quod Marsilius Fici
nus libro xvi. de animarum immortalitate. Lucre/tius, Virgillus Eneid. iiij. verum es edicunt, infinitis iudiciis probauerunt iudices, homicida super cadauer etsi non attingat transeu te statim
evulnere manare sanguine. In hanc rem non pauci
quo QDodiores ciuilis S can a iuriscd senti usi
173쪽
ε4 MAG. DRMON MANI R& praesumptionem hanc argumentum esse com pa uti pusuram ct Violetam in reum statuunt' .ex qua legi te in dindi timἡ ad quaestione rapi possit: nam etiam hoc mo/-t--h do persa pe innotuerunt sontes. Id Plutarchus de
bi, Damone scribit, Sueton de Caligula. Aiunt con
a4.nu. ivo similiter animam quae de hoc mundo non inuita .ersos 'φ miorauerit aut saltem brutis cupiditatibus se non hu- immerierit, Ueitigri corpori non amplius haere cosio o. nu. re Vir faciunt qui bestiarum vitam vixerunt, de 4.cr consis quibus Horatius,
intractattae HIoriam itaque animas de*derari a Necromantis homiς. loa .& sortile is sepulchra de nocte circumeuntibushlua hup rnemque corporum edentibus quemadmodu.e. ea lauer in Thessalia Magi exstiterut qui mortuorum per Boerius se-quirebant corpora, ea pCnisi accurate per vigiles ' obseruarentur,erosis naribus ore, genis, aliis . Apules iis parsibus inueniebantur totius crediderim ed. nes reo impietatis a Diabolo perduci Magos persuaden/te sic defundioxu animas attrahi. Etsi GraeciNecromantem appellauerut ψιχει γον quasi anima ducudixeris: Thessalis quoque R Arcadibus fuit istud palam usitatissimum apud quos Pompeio placuit ex Erichthone Maga exitum Pharsalici praelii Necromantica arte cos noscere, quo in praelio utcunque de victoria fuisset co firmatus susus est, prout omnibus accidit qui viam istam sequuti sunt. Nuper nostrorum patrum temporibus siquando eos qui sancti habebantur in digitari oportuit, quida liber inuocationum plenus publice legebatur no-
174쪽
LIB. II. CAP. III. et ictu.Libro nomen erat s morium, quod asseruatur in abdito : itaque de eo aut de re sanete Min rem bonam faeta nequeo iudicare. Hoc sollina affirmo damnandum ei se Usum Necromantiae, qua diabo/Ius pater mendaci j de veritate,de rebus abditis, etiam de salute hominum consulitur. Etenim antia mae quas Necromantae sacrificiis a se adduci putant fere sunt diaboli ac propterea quicunque capita mortuorum seruant, nisi medicinam aut chis rurgica faciant,rj plerum exercent Necromantiam, ut Ioachimus Camerarius a se visos narrat noita pridem, qui diabolo per caput mortui loquet te utebantur Sed quoniam homines bene institu. ti Sc quicunque sunt meticulosi perhorrescunt noctu sepulchra accedere Scin artes istas incumbere, alias rationes excogitauit Satanas ut hos ad sui dorationem pertraheret: insinuabat enim se in e rum corpora quae frequentes in templis erant NPer eas loquebatur. Id autem plurimum virgini b. accidebat sortilegis ad impietatis opus adornatis.
qua ieiunantes religione maxima orabant in sp
cu Apollinis somnum* in ea capiebant nam quo grauior est impietas, eo honestiore pietatis Hielis gionis velo obtegituro tum diabolo in illius co pus ingresso quae ita nodiem transegerat, illa postridie diuinabat & de rebus quaesitis responsa d bat plerum amphibola: atque hae sacerdotes Py/ thiar,rioia nunquam etiam Sibyllae dicebantur. Sie Virgilius Sibyllam Cumanam nomina quae procibus ad Satanam in specu habitis surore correptas art
175쪽
41 MAE DAEMONOMAM Ixspuniabat,& nouo serinone loquebatur, actum praedicabatur Deum ad ipsam aduenisse. Qua
obrem in Lege Dei pricipitur ut lapidibus obru/atur mulier praedita spiritu Pythonico Hebraei
quasi dicas in ventre aut vase loquentem: quod Magi cum sitis phialis vitreis pelvibusc faciunci Vulgata vetito Grscos in trasserendo sequuta est Apollinis Pythia oracula consulentes. Narrat CeγliusRhodiginus puellam nuper in regione sua a se visam, cuius in corpore spiritus erat Pythonicus res prssentes Scoccultas vere per pudenda respo, sins, S defuturis persaepe metiens Uerum quode Apolline Delio responsa plurimum petebatur. ideo fadium est quod euidentiora essent: quamobrem Delius dicebatur αν ni Vλου. Scribit Chrysostomus Sacerdotem in specu prostratam Pythonicum spiritum blitam acciperes despumare suro, re correptam,ac tum plerum daemonem quem Ethnici colebant pro De, per eius pudenda respondisse: quod Origenes aduersus Celsum Epicureum deridet grauiter 8c Plutarchus etia 'uaὸ vis Ethnicuso extremi esse furoris testatur quod Deus in foeminas istas intrare creditur, imos religionema naturam Dei sic traducendam pol. Iumdsmque propinari . De Sibyllis iudicium permitto sapientioribus: videtur tamen Lactantius di quicunque tanti fecere Sibyllarum oracila, non satis originem unde processerunt ista at
tendisse Etenim Virgilius 'testis est Sibyllam
176쪽
LIB. IL CAP. III. 343 Cumanam omnesum celeberrimam Sacerdotem Pythiam fuisse ac daemoniacam Sc bona pars i. storum oraculorum Saturno solsim Ioue , Veracre , Neptuno personant. Praeterea Ethnicae fcierim Sibyllae omnes 8 a fide non ra alienae.
quarum neque Scripturae meminerunt unquam, neque ullam confirmationem aut approbatio nem dedit Conciliorum fuerunt autem amplius sexcenta autoritas. Vertam Laestantius videns
apud Ethnicos nihil maiestatem Bibliorum poDse. Sibyllinis oraculis tentauit id quod volebat obstendere quamquam haec oracula quibus illis adhibebant fidem forte pro libito fuerunt conciri, nata. Hos autem Sibyllinos versus qui excussi ex. stant 8c Latini per Castallionem facii, nihil quam summam historia Biblica continentes hos erogo Sibyllarum esse ridiculum est crederes: cum
ne unus quidem versus eorum compareat quos
e Sibyllinis Cicero , Liuius , Porphyrius , Plu/tarchus a Graeci authores adduxerunt. Verumtamen benefactium eo tempore putauerunt
Patres, si Ethnici quocunque modo pertrahi ad religionem Christianam possent: quae opinio im/pura est ac iure damnata , cum Prophetias diauinitus inspiratas cum j fit nefas coniungere, quas apud infideles Ethnicos Satanas Sibyllis in, spirauit Aristoteles 'huius diuinationi.&suro πιι. ia zris pervestigans causam admiratvehementissime Lia Asi radem statuit ex antroru vapore fieri,ut in Lebadia specu,Trophoniana,Corycia, Pythia, Maliis:
177쪽
44 MAG. DE MONOMANI Esed haec causa ratione nulla nititur. Nam cur harepotius qua in illa ediderit cur ex tot centenis specuum millibus ne sex quidem edideriit cur etiam centumarinis aut centum viginti ante Ciceronis tempora ut in libras de diuinatione legimus edi in suis antris desiuerunt necpenim permutata suo Ade ora runt antra qua occasione Plutarchus 'eorum Daem Uec monas defendit obrisse. Preterea an istud aliquam veritatis causam habuerit, eo vapore fieri ut spiritus ingrediatur in stet minam in stomacho eius loquatur occluso ore, aut ore loquat exerta lingua, aut denim pudendis Et veritas tamen cum mei dacio saepe confusa deprehendebatur,& cum or
culum dixit apud Iustinum Martyrem, Eusebiu,
id est, Soli Chaldaei sapientiam sortiti sunt,s He.hrari Exseoenitum Regem coletes Deum sandie. Taceo mysteria & sacrinci qua obseruabatur ad exoranda responsa, Napud Diodorum 8 Pausa niam legimus. Quid vero quod eos interdum diabolus occidebat qui suas adibant specus, nisi ali/quid postularet Fernesius historiam recitat cuiuLdam magi, q-m,cum accersivisset daemonem Ju- perueniens occidit daemorirroganti autem sortilego sodali istius quare occidisset eum. id a se factiuxespodit diabolus propterea udd a se nihil postulauisset. Ab hominibus enim rogari,orari, Ma
rari Satanas percupit,&nonnunquam veritatem
profert ut metienti sibi habeatur fides, aut si igno/xat
178쪽
LI II. CAP. III. 4 rat Ucrum, ambages responsa atque aenigmata. Deus autem alium praeter sede rebus suturas Teia Ie prohibet consuli, aut altera haberi fidem. licet id enerit quod malignus spiritusti diuini praedixerint. Non tamen eam ob causam prohibetur, in spiritus rerum multarum ignari sint cum ipsi da mones quasi rutio, id est scientes, Eustathio De ste, appellentur qua significatione ebrio vera lingues naturalis magistri appellant 'ari' a Uembo, mouit, sciuit contra, Eusebius daemonas timore quem inrici ut hominil, dici m α ο δηλούν sit censet quorum tamen bona pars familiaris est a pitc familiariter , quam ob causam Graeci es, itio ἀεογους nominabant. Ex his itain concludimus ni-lail in prophetiarum causa accipi aut credi oporte re nisi verbum Dei aut quod omnino cum verbo Dei consenserit, ne si Angelus quidem e coelo dixem,nedum quod Satanas inspirauerit. Quamuis autem Christiani Ethnicorum templa ipsam , dem Apollinis exspilauerint atq3eUerterin I. HO ta mei Satanas continuo destitit vires suas nouis Ddololatri j artibus. magicis exercere frequentibus nunc, cum maxime. Ac olim quidem res igionis specie rogabatur. iam ver accurrit non Ocatus, Nieratione Caeca in trudit in omne is partes
inescandis N pessumdandi hominibus. Qui autediabolum non accersit et inuocat, sed exhibente se accipit, is cree non est tanta improbitate onmi no quanta ille qui eum aduocat, oratoaccipit: ve/rumtamen ter Haerte dignus es , uterq sortile
179쪽
AG MAG. D EMO NOMANI Egus. Non ita est homo . οπόλππτΘ', qui neci ro gatorieque inuocato diabolo possidetur ab eo atque obsidetur: cuiusnodi in talia inuenias multos plerasci sex minas, pauciores tros, quos Aia quam suriosos N agitatos rabie oportetnedii. Sic
anno M. D. I v. l Oma odio inta duae inuentae
sunt. quas Gallus quida monachus Benedietino rumordinis voluit eiurare sed frustra Scribit D. in lib. Enc Fayus Consili.irius in Pallamento, qui tum age/I bat Romae, postero die rooatos diabolos cureas
inuasi Tent respodisse se suisse in corpora scemina brum iliarum quae bona ex parte Iudaeae erant g nere a ludaeis mi isos indigne aiebant illi serenti, bus quod fuissent baptizate Q9a ob causam Theatilius Papa capitali odio Iudeos prosequens suis set relegaturus illos, nisi esuit quidam libere de fendisset no posse hominem quem quana in ullius hominis corpus diabolos immittere. Certum illud quidem, ac ne diabolu quoc ipsum nisi Deo per
mittente posse hoc permittente potest. Sic in Geramania fortasse entorpensi monasterio uenerit Vimoniales onanes a spiritibus malignis obside rentur: quibus dicentibus percoquam monast
rin Elisabetham Hamam esse stum esse, illa agnouitia, tum , se sortilegam fassa est. 8 improbis suis precibus sacrifici j sc diabolos in earum corpora suis e missos ato hoc nomine suit igni tradita At
Romanus illa diabolus Iudaeoriam accusator nullius nomen detulit. Non potuerunt autem in tanisto virorum mulieripuerorum numero omnes
180쪽
CAP. II ' LIB. rei esse nicet daemoniaci diuersis linguis quas nunquam didicerant loquerentur Spiritus auten modo fatur velut in stomacho dum os mulieris Oeclusum est, modo exerta semipedali lingua, morib udendis qua in re omnes Attici Qui diabolos Cle negant coguntur Obmut cicere latenim aut Occluso ore , aut exerta & rigente lingua, aut pudendis fari neminem fatentur posse &mulierem quae nihil unquam didicit, docerit melancholia Graece Hebraice Latineque non ausint dicere: quae tamen in daemoniacis inesse constat. Huc pertinet quod Fernelius medicoru nostra memoria princeps cap. xvi..de abditis rerum causis igna vrum furiosum et puerulii a se visum sui si sci ibi tu Graece loquebat ac se tum dixisse eum a maligno spiritu possideri. Sunt etiam quae a diabolo sic li gantur ut solui non possint vincula, sed ea rumpi aut secari sit opus. Est Menili ad Dam martinum mulier domina Rossa nomine, que inde ab octauo suae aetatis anno a maligno spiritu ligari coepit ad arborem , ad pedem lecti, ad praesepe stabuli aut
altera manu alteri ira posita, fune vimine seta eqns caudae, cannabe id tanta celeritate ut facto dia holus velocissimum quemque oculorum iacitum anteuerteret. Puellam Parisios ducitam anno LI viderunt Doctor Picardus aliaque Theologi omnelsc artes suas ad liberanda ipsam consumpserunt: sed nihil esse stu. Hos medicus Hollerius rides dicebat primia morbii esse melacholicu: