장음표시 사용
141쪽
rantiam verae Religionis, aut etiam asse- ltum verae Religioni contrarium, nec patrem paterno, nee maritum maritali, nec Dominum Dominico,nec Regem Regio jure excidere. . Sequitur rata esse etiam de sacris Ιmperia Summarum Potestatum, quae de rebus divinis no recte sentiunt,aut DEUM non recte colunt, modo cum lege DEI non pugnent et quod exempla quoque evincunt. Impius erat Pharao, non ausus tamen Hebraeorum populus ad sacruficandum fines AEgyptios egredi, nisi ejus permissu. Quia scilicet ipsum quidem sacrificium erat a D E O imperatum , ac proinde extra jus Regis, sed locus divina
lege indefinitus , ac proinde non exemptus obedientiae quae Regi debebatur. Nabuchodonosorem vers Religionis sensu penitus imbutum sume nemo, arbitror,adseveraverit. Hujus lex ut de eo-lendo idolo irrita, ita de probris non afficiendo DEO Israelis proba ac rata. Cyrum&qui post eum Persis imperarunt, falso Deorum cultu implicitos fuisse, loquuntur historiae : tamen horum sine venia nefas Hebraeis Templum DEO vero reponere. Quamquam vero Pii ortas inter se occasione sacrorum controversias
142쪽
Potestatum circa Sacra. I i Ialio quovis modo componendas potius censuerunt , quam ut alienis a vera fide cognitio earum deserretur, tamen & v 'eati ab aliis Iudices eos agnoverunt , &temporum necessitate eo saepe adducti
sunt, ut ipsi eorum judicia implorarent , gnari scilicet jus Iudicandi illis etiam competere posse, qui aptitudinem ad recte judicandum requisitam non habeant. Controversia de Templo Hierosolymi- . tano & GariEitano a Iudaeis & Samaritanis Ptolomaeo Rege AEgypti Iudice diseceptata est, & quidem ex lege Mosaica. Quanquam enim Rex ipse Mosia1cis instutulis non adhaerebat, judicar: tamen poterat, recteque judicavit utrum Templum, uter4ultus, utrum sacerdotium ei legi congrueret, ex qua faciendum judicium inter partes constabat. Impia erat pars Iudaici Synedrii Apostolorum tempore: non tuentur se fori exceptione Petrus & Ioannes : imo aperte Iudices agnO- ,scunt. Iudicamur inquiunt, de beneflcis in is hominem infirmum collato. Status controversiae erat , an liceret sanare quemquam in nomine IE S U ; probat licere . Petrus, quia ΙESVS aDEo constitutus esset caput Ecclesiae, auctor salutis, idque ipsum resurrectione ipsius & ante- igressis ,
143쪽
gressis oraculis confirmat. Cum vetare
tur ab ipsis docere in nomine IESU t, io, inquit, judicate an DEO magis parendam quam hominibus. Non deerat ergo ipsi Iudicandi potestas de re gravissima, an IESUS esset MESSI AS. Et istex vero Iudicarent, rata fuisset quamquam impiorum sententia. Impius erat Felix, sed Romani Imperatoris vicem gerens e accusatur apud eum Paulus a Ter
tullo; plura illi objiciuntur crimina, inter caetera quod Princeps esset sedla Na.
zareorum. Negat alia, hoc fatetur, ne
pe a se D E V Μ coli secundum eam piam, qua sed a diceretur. Quaeritur ergo, an
hoc crimen sit: hoc unum est τ κειν μνων,
Iudicor , inquit , de resurre one mori orum , hoc est, de capite praecipuo fidei. Eadem mox controversa apud Festum agitata , in quo Ius judicandi Paulus agnoscit, hic, inquit, oportet me judicari. Rursus injuriam Iudicis metuens, Cas rem appetitat, summum scilicet ex jure Iudicem, apud quem causam egit non suam iustum, sed& Evangelii. Quaerebatur enim an crimen esset docere Evangelium. Negabat Paulus hoc argumento , quod Evangelium vera ac salutaris esset doctrina; hac de causa Iudicem cum Imperio
144쪽
potesatum cista Sacra. TI 3. agninie optimus Apostolus Principem , i, pessimum: qui si P ulum, ut debuit, ab- isi is Glvisset quod in prima actione secisse a multis exeditur) rata senset ejus seliten tia , & omnino jus fecisset contra Iudaeos. At cum illum Sc in illo Evangelium condemnauit, irrita fuit sententia, nempe; ut Paulus ita docere desistet et: rata ver b ne poenam'. etenti resisteret. 1ustinus Martyr, ali)que Christianoptim doctissimi, si bellos Imperatoribust , non Christianis obtulerunt , nimirum ut Christianae fi dei veritatem illig- iudicibus approbarent. Cum Paulus Samosatenus ab Apostolud Hocttina immensum descisceret, re tamen possessionem Episcopatus Albtiocheni vellet retinere , res ad Aurelia- DRis,mposiniim Imperatorem delata est , 'alienum a Cnntriana hde, qui recognita) decreVIt exauctoratio.
Paulum Episcopatus possessione dimovendum. Quaestio hic erat, a 3 Paulus Sa - tinebiit. Viri montenus congruentia legi docerer. Facile e lim constat non pio quidem sed aeqbb satig Imperatori, non esse in Epis copatu Christiano tuendum qui Christia nae religioni colatrapis doceret ; neque Obscurum esse poreta - , quid Apostoli, quid Apostoloi ut i ijaccessores Eeclesias io ius edocuissent de Mundo per Chyiustum condito , de .Herbo quod ab illissi
145쪽
ai De Imperio Summarum erat & quod postremis temporibusti in car A . . L ns humana Mundo appatuerat u-che laus Episcopus contr/ Manetem Eaeretis cum sunde Manichaeis nomen , disputa-Vit, Marcello viso illustri Iudice , sui aD sessores sibi illius Iudicij elegerat Philo-1 r-kisu i*phum , Medicum , Grammaticum &Vitium T Rhetorem , Omnes paganos. Athanasius
in . IX ' Laodiceae contra Arium ρ fidem Cathol obuncirciter cam defendit, Probo gentili Iudice, vice: ' ρώ- Imperatoris praesidente , qui & causam rantra Athanasio adjudicavit. Nimirum cum inter partes constaret ex Evangelica fide Sabelliam iaciendum de ipsorum doctrina Iudi-GA 2 cium , prolatis libris facile constuit ea
hanos με lege nec multitudinem Deorum , nec ---- nionem admitti. Idem Athanalius , aΙimque 'Antistites apud Constantium, apud Iovinianum , aversiores a vera fide λ. Principes, eausam τὼ ὁ χοουσίου agere non dubitarunt. Idem postea saepissime fecerunt recte sententies Episeopi. Cum Van- . dati Africam obtinerent, paratus suis Em genius Catholicae fidei Episcopus , Humnerico Rege, Ariano Iudice, contra ipsos Arianos disputare , sed ab illis conditio repudiata est. Etiam orto Romae certam,
ne , Episcopi res delata est ad Iudicium Regis Theodorici, ut Anastasius loquutur ; is autem Gai Arianus. Insignis est
146쪽
Christinius Magistratas omnes vires eo di ruit , -iu apud suae fidei commissos nomen D E I sanctificetur ; regnum t ius propam At mr ; Uinque volamati cum serra ex- stirpatione scelerum Is piratur ; hoc vicium gentili Magistratui injunctum fuit , quan to metu sethristiano Magistratui commend rum esset debet , ut vero Da I ricarior Qirin Ecclesiae Bethii reformatae hac de re senserint, quantumque ab earum sententia nonnulli hodie abeant , qui se ut unicos Ecclesiarum patronos venditant,
ex libell6 apparet , qui Philippo Hispaniarum Regi , itinc cum maxime in Ecelesias saevienti, oblatus est : Tuum est, in quiunt Ecclesiae , judicare. Tuum erroribus
re , quantumvis adultis , opponere. Tuum
quamquam a veritate adhuc alienus. Tuum quamquam udritatis infestus es. Ius hoc tibi
D E U S ' dedit: ct si jure tuo utaris , po rest is D EU S magis magisque aptum huic ostscio reddere. Similia videre est in Calvini Epistola ad Franciscum Regem , ubi de religionis causa integram ab ipso cognitionem postulat , rem clamans dignam idisius tribunali. Et quid ni ira loquerentur Ecclesiae pijque Doctores, qui scirent Semplum Paulum propraetorem virum fuisse natelligentem , Christianum non fuisse,
147쪽
eum inter Paulum Apustolum BC Elyman Magum Iudex sed , sed inter judicandurni astum esse i rederet: quod es RG gi Agrippae pro tribunali juxta Romanum . . , Hybdem sedenti ,.i paulo minus leven In Mfrolemodum ,, inquit mihi persuades
Procq ut Achaiae Gallio judicium degis. iudaii caei s aestionibus a st idicisse ,
apparet non in Iaude id, sed in vitioso irA' I . Α- inde enim factum M illatas Sostheni injuse saeias vindicare negligeret, Quamquam eses homo spiritu dimnse rinquitus, aptissimus: sit rerum spiriritalium; Iud Γ &Dmue re um de rebus divinisi judicium dirinitus homini contingat : inmm ii Un- murationis donum , quod inte ictum
spectat in quo est judicium iὶ 'ultis
etiam non regenitis dari, nemo hactenus neg*vit. Neque a quoquam reprehensus antehac est Augustinus , cujus haec ex D. I... quidem in libro in quo statiam mpersv.c. I . perose defendit, sententia : Apparet habere quosdam in ipso ingenu rivinum natu paliter i WAnus intelligeutia , quo moveantinia, fidem , si congrua suis mentibus vel a diant Wrba , vel signa constutiant. Et sane qui potest: dici nullis nili vere credent, bus d*; lucris rebus Verum judicium com- ροῖς ς , cum ad ipsam fidem non veniatur
148쪽
Potesatum ava Sacran IT nisi iudicio ξφ Itaque omnibus dictum est,
Metruamini scripturas& laudantur Beroeno nisquod auditae Pauli & Silae moedi est Act. I
tione ἀνεκIινον τὰς γραφας, an res ita se haberet. I Non est autem νακρινειν, curinon
adsid: ideoque Syrus md pse. sensum necte expressio: l DDdieanti est Sarig
muSi ergo nondum credentibus jumfleos 3 exist judinandi aliquod competit, pri tis quidem ad actus privatos , Potestaribus auterniadactus publicosὸ ; quantri minus a judicio par est eos excladi , qui,verae doctrinet adsentientes animi quadam infirmi
tale sa' participatione Sacramentorum ad huc abstinent , Oraesertimcum Consta tinus Imperator, probantibus Sc laudantiabus Episcopis, leges desacris tulerit, Sy nodoS convocaverit, in Synodo & post Srnodum judicarerit, inter Catholicos quoque & Donatistis iudex sederit, non dum baptizatus φ Quod& Valentiniano accidit , qui, cum de sacris plurimas tulis set leges, sine baptismo hac vita excessit. Itb amem minus serendum est Summis Potestatibus Iudicium hoc obtentueripi, quod non sint satis petitae omnium earum rerum quae a Theologis solent dis putari: quae ratio si valet , quis non Vi det , quam multi Pastores etiam boni Sc
149쪽
u vis De Imperio Summarum es fideles omni judicio priventur φ Potest
enim Pastoris partes latis recte aliquis explere, qui tamen doctoris muneri par nonu
Deinde si id argumentum admittitur , eod*m jure Legum-periti in partes civi lium Iudicum involabunt : sunt enim ad judicandum aptiores. At contra Videmus de testamentis & contractibus , rebusque
aliis Iudices sedere in Urbibus, multoquemabis in agro , . bonos magis quam juriti peritos. Quid quod in Quaestione de ho- midicio judicandum est saepe ei qui medicinam non didicerit: quod vulnus fit lethale, quod non, possitne in mensem v decimum partus differri , multaque alia ejusmodi. E quibus apparet non esse ut rudinem judicandi cum jure judici3 publici si, Ve imperativi confundendam. Neque evnim aut aptissimus jus istud habet, aut qui . per se aptus non est,jus ipsum amittit. Fe.1ices fore dixit Civitates Plato, si aut Phulosophi regnarent, aut Reges Philosophi ferent.Neque tamen Philolopho liςet Rogium solium invadere, neque Rex ideo regni jure excidit, qui sapientiae operam
Video illud objici, spiritus Propheta Prophetis sub ectos esse : Veteres mul-utum Graeci, tum Latini eum locum ita
150쪽
Potesatum tardia sacra. TI ssunt indirpretati , quasi diceret ' Paulus non debere eos qui prophetiae afflatum sentiunt, omnes simul eodemque mo-
mento ad populum loqui ; sed exlpectandum alteri dum alter qui loqui cc erit sermonem absolverit.: 1ieque esse qliod. quiiquam dicat, non fidiue ale donas ritus impediri, cum neutiquam arreptimetis sint similes,quus amat DEI spiritus, sed istorum donorum usus a D E O hactenus subjectus sit eorum arbitrio quibus conseruntur , ut ordinis & aedificationis causa, aut exseri possit aut ad tempus inhiberi, alioqui enim DEUM cauetiam fore confusionis, cui tamen certum sit; pacem & ordinem maxime placere. Hanc
InterpretatIOnem cum 1eri*s Verborum ApostoΙi minime repudiet, cur rejicere debeamus non Video. Neque tamen im terpretatio altera, quae tradit Prophetas
. pati debere ut alii itidem Prophetaς de ipsorum prophetiis judicent , ad hanς rem quicquam facit, Nam primum, cum illud donum singulare prophetiae, ML sanationum & linguarum i inchoandae Ecclesiae mirifica DEI Virtute consessumi fuerit, non potest a re quae dudum a sit
ad nostra tempora argumentum recte produci. Et ut maxime isti admirabili dono i quod ex futurorum quoque prae-